juni 2010 - LCKV Jeugdvakanties

lckv.nl

juni 2010 - LCKV Jeugdvakanties

ledenblad LCKV Jeugdvakanties

jaargang 38 • nr. 4 • juni 2010

verschijnt 5 maal per jaar

Inboedel Heerde

overgenomen door Intratuin

Nieuw Jasje pag 3

Ouwe

terreinen pag 4

Nieuwe

secretaris pag 6


De Opzetter

Al weken voel ik me raar. Hoewel de

langste dag pas net achter de rug is heb

ik trek in stamppot, en dan vooral in

stra. Op de vreemdste momenten voel

ik de behoefte om in een daverend ‘Oh

Aafke Plug

En hoewel ik beschik over een megazacht

Kingsize bed inclusief donzen

dekens verlang ik naar een matje en

slaapzak. Als ervaren LCKV’er herken ik

deze symptomen inmiddels: het kampseizoen

is in aantocht!

De verschillende kampterreinen liggen

er nu nog kaal en verlaten bij, maar over

een paar dagen worden zijn bezet door

hardwerkende opzetploegen. In een

week tijd toveren zij de kale vlaktes om

tot prachtige kampterreinen. En dan

begint het echt! Zes weken lang zullen

meer dan 1600 deelnemers en 500 stafleden

op een van de LCKV-terreinen de

week van hun leven hebben. In de 90

jaar dat de LCKV bestaat zijn terreinen

gekomen en gegaan. Iedereen kent

natuurlijk het kampterrein in Heerde,

maar wie kent het terrein in Otterlo nog?

Van 1954 tot 1967 was dit een van de terreinen

waar de LCKV zomers kampeerde.

In deze Opzet lees je alles over de

terreinen waar de LCKV de afgelopen 90

jaar zijn tenten opzette.

Diever, Emst, Chaam, Bladel, Terschel -

ling, La Roche, Wiltz, Lieler of Tsjechië,

op welk terrein je dit jaar ook op kamp

gaat, een ding staat vast: jouw kamp is

nu al het leukste kamp van het jaar!

Namens de hele redactie wens ik iedereen

een geweldig kampseizoen!

Geboren

Evi, dochter van Bart en

Hennie Verhaar

Mila, dochter van Friso

Doeven en Linda van Dijk

LCKV’ uit te barsten. Belangrijke data

Colofon

Vertrek Opzet

26 juni

Vertrek week 1

3 juli

Hoofdredactie: Aafke Plug

Redactie: Nils Bierman, Arjan van Duivenboden,

Marleen Karstens, Bea van den Hoed, Bieneke

Verhaar

Freelancers: Bob Mooijenkind

Illustraties/layout : Nils Bierman

Druk: Deltabach Grafimedia, Nieuw Vennep

Correspondentie-adres: LCKV Jeugdvakanties

Voorschoterweg 8e • 2324 NE Leiden

(071) 572 22 55 • www.lckv.nl - opzet@lckv.nl

Er hangt verandering in de lucht bij de

LCKV. Een nieuwe commissie gaat

onderzoeken hoe de bestuurlijke organisatie

van LCKV Jeugdvakanties eruit

dient te zien. Dat klinkt belangrijk en

dan draagt de commissie ook nog eens

de interessante naam ‘het nieuwe jasje

2.0’. Waarom is deze commissie in het

leven geroepen en wat gaat ze nu precies

doen?

Marleen Karstens Aafke Plug

Het nieuwe jasje 2.0

Tijdens de ledenvergadering van 15

december 2009 stelde het bestuur voor

om de functie van tweede voorzitter af

te schaffen. De ledenvergadering reageerde

kritisch op dit voorstel. Wat was

de onderliggende argumentatie voor dit

idee en op welke gronden moest deze

wijziging plaatsvinden? Uiteindelijk werd

besloten een breder onderzoek uit te

laten voeren naar de bestuursstructuur

van de vereniging. Op voorstel van het

Infodag

Mooi weer of slecht weer? Dat is altijd

de vraag op de infomiddag. En dit jaar

was het antwoord: mooi weer. Het eerste

lentezonnetje brak door op deze

zondagmiddag. Zondagmiddag?

Inderdaad, er was dit jaar gekozen om

de infomiddag op zondagmiddag te

doen. Het resultaat? Een mooie zonnige

zondagmiddag met een hoop

enthousiaste vrijwilligers om de infodag

te doen slagen.

Ook dit jaar waren er weer verschillende

workshops. Van tentchef jongere

leeftijd tot tentchef oudere leeftijd tot

adjuderen, koken, EHBO, sport- en spel

en gitaarspelen.

Vol enthousiasme begonnen de workshops.

Hygiëne onder de deelnemers,

het logistiek inplannen van een dagtocht,

het logistiek inplannen van een

maaltijd, het verwijderen van een teek,

bestuur benoemden de leden tijdens de

laatste ledenvergadering in april de

commissie ‘het nieuwe jasje 2.0’.

De naam van de commissie is afgeleid

van een eerdere commissie die halverwege

de jaren tachtig onderzoek deed

naar de bestuursstructuur van LCKV

Jeugdvakanties. Je raadt het al: deze

commissie droeg de naam ‘het nieuwe

jasje 1.0’. De belangrijkste verandering

die hun advies teweeg bracht was dat

het onderscheid tussen het dagelijkse

en het algemene bestuur werd afgeschaft

en het aantal bestuursleden werd

teruggebracht van negentien naar

negen. Wat het advies van de nieuwe

commissie teweeg gaat brengen is

uiteraard nog niet bekend. De commissie,

bestaande uit Jan Wagewaker,

Karen Bosch en de oud-bestuursleden

Esther Swen, Willem van Zwieten en

het G -akkoord op een gitaar. Zomaar

wat onderwerpen die op deze middag

de revue passeerden. Dit alles afgewisseld

met een hapje en een drankje,

omdat ook de inwendige mens goed verzorgd

moet worden op zo’n dag. En met

Patrick Kraan presenteert haar advies

tijdens de voorjaarsledenvergadering

van 2011.

Op dit moment voert de commissie

gesprekken met zo’n dertig LCKV’ ers.

Bestuursleden, medewerkers, leden van

de verschillende commissies binnen de

LCKV en leden worden geïnterviewd om

te komen tot de juiste vraagstelling voor

het verdere onderzoek. In een later stadium

zal de commissie ook spreken met

stafleden en eventueel met mensen buiten

de vereniging.

Uiteindelijk beslist de ledenvergadering

wat er gebeurt met het advies van ‘het

nieuwe jasje 2.0’. De leden bepalen dus

hoe het bestuur er in de toekomst uit gaat

zien. Het ledenblad de Opzet zal de vorderingen

van de commissie het komende

jaar dan ook nauwlettend volgen.

het zonnetje dat zich flink liet zien zat de

sfeer er goed in.

Een perfecte dag dus. Bijna perfect dan.

Het aantal deelnemers aan de infodag

viel namelijk een beetje tegen. Er was

een gezellige drukte, maar van grote

getale kon helaas niet gesproken worden.

Lag het aan het zonnetje? Lagen de

groene stafleden en masse in bikini in

de tuin en kon de infodag hen op dat

moment eventjes gestolen worden?

Kwam het omdat hoofdleiders het zelf

ook enigszins lieten afweten? Wellicht

omdat het dit jaar op zondagmiddag

was? Een echt verklaring lijkt er nog niet

te zijn. Het is jammer gezien de opkomst

de afgelopen jaren en de inzet van de

organisatie en de workshopleiders.

Maar het doel is duidelijk en ongelooflijk

belangrijk.

Conclusie voor dit jaar is dat de infodag

wederom een bijzonder geslaagde dag

is geweest, waarin veel informatie is uitgewisseld.

Hopelijk blijft de infodag de

komende jaren bestaan!


Het kan je inmiddels niet meer zijn ontgaan: dit jaar bestaat LCKV Jeugd -

vakanties 90 jaar. Van het onbekende Elspeet tot het overbekende Emst. In

90 jaar heeft de LCKV gekampeerd op vele tientallen terreinen in binnen-

en buitenland.

Arjan van Duivenboden en Bob Mooijenkind

90 jaar kampterreinen

Huidige kampterreinen

Diever

Het kampterrein van Diever, gelegen in

de Drentse bossen, werd op 8 mei 1976

gekocht. Het terrein werd toevallig ontdekt

in een advertentie in de krant. De

tekst luidde: 'Een prachtig terrein, vrij

gelegen, wat oneffen hier en daar.’ Het

terrein bleek een ravage van ontwortelde

bomen, stronken en greppels. Na een

opknapbeurt kreeg het terrein de naam

'De Roege Stobbe'.

Emst

In 1970 vertrok de LCKV voor het eerst

richting Emst. Het terrein zelf wordt

gehuurd, de twee houten keetjes op het

terrein zijn eigendom van de LCKV. Het

terrein heeft als bijnaam 'de zandbak',

maar eigenlijk heet het terrein volgens

de folder van 1980 'De Woeste Berg'.

Chaam

Dit jaar vertrekken er voor het eerst

kampen naar het Brabantse Chaam. Het

kampterrein is een bosperceel in het

Ulvenhoutsebos. Anders dan andere

kampterreinen heeft dit terrein niet echt

een centraal veld met daarom heen plek

voor slaaptenten.

De opzetploeg zal

dan ook alle creativiteit

in moeten

zetten om er een

ouderwets LCKV terrein van te maken.

Maar dat gaat zeker lukken! Het terrein

ligt midden in de bossen en heeft een

meer op loopafstand.

Bladel

Na in 1973 al Bladel te hebben bezocht,

zijn we sinds 2005 terug in Bladel.

Voordat de moeilijke keuze Emst of

Heerde gemaakt moest worden, zijn we

pas proef gaan draaien op landgoed Ter

Vorsel. Een fantastisch terrein met om

de hoek, de karakteristieke heksen-

boom. Dicht bij de Belgische grens zijn

er fantastische tochten te wandelen in

het Brabante land.

Terschelling

Terschelling is vandaag de dag het

enige kampterrein waarvoor je met de

boot moet reizen om er te komen. Het

kampterrein met de naam Veld Hop is

sinds 1974 in gebruik. Vanaf het kampterrein

sta je zo op het strand of in het

plaatsje West-Terschelling. Terschelling

is tegenwoordig ook het enige terrein

waar een gehandicaptenkamp naar toe

gaat.

La Roche

Ondanks de naam La Roche, kamperen

we sinds 2000 in het dorpje Ortho. Na

besloten te hebben dat Redu niet meer

voldeed, was het Paul Kiviet, oud bewoner

van het huis naast kampterrein

Wiltz, die de LCKV tipte over dit terrein.

Wiltz

Sinds 1994 zijn we aanwezig

in Wiltz. Eerst bijna midden in

het dorp en vanaf 1995 langs

het spoor, naast het witte huis.

In 1999 zijn we hemelsbreed 1

kilometer verder gaan zitten,

waardoor we zonder buren lekker

onze eigen gang kunnen gaan.

Ook langs dit terrein stroomt er een

rivier, levert boer Wenkin het water en is

er geen stroom.

Lieler

Lieler ligt vlak bij het drielandenpunt

België, Luxemburg en Duitsland. Op het

kampterrein staat een keet, die prima

geschikt is voor een feestje: er zit een

barretje in, en elektriciteit voor de

muziek en discolampen. Langs het

kampterrein kabbelt het beekje de Our,

dat na een fikse regenbui kan veranderen

in een woeste watermassa. Het terrein

is eigendom van de S.J.L., de

Stichting tot behoud van het Jeugdkamp

Lieler, en wordt sinds 1987 door de LCKV

gebruikt.

Tsjechië

Hét kampterrein Tsjechië bestaat niet.

Eigenlijk is heel Tsjechië het kampterrein

voor de stafleden en deelnemers

die dit avontuur aangaan. De eerste

dagen wordt er van bivakplaats naar

bivakplaats getrokken. Hier geen slaaptenten,

keukentent en HUDO’s. Maar na

drie dagen afzien komen deelnemers en

staf aan op een echt LCKV-terrein. Oké,

de grote tent is iets kleiner dan

gebruikelijk en doet tevens dienst

als keukentent, maar verder doet

57

het niet onder voor het echte

werk. Het grootste verschil

met andere kampterreinen

is dat het terrein in

Tsjechië ieder jaar

ergens anders

ligt.

24

41

50

47

5

38

56

32

44

53

4

58 3

1

25 26

30

51 9

48

17

42

13

46 27

49

60

14

33 22

45

10

16

21

28

29

40

18

19

59

15

55

20

6

34

31

36

52

54

39

2

8

7

11

23

35

12

37

43

Benelux

1 Ave et Auffe

2 Berdorf (1952)

3 Bergeijk (1987-1988)

4 Bladel (1973, 2005-heden)

5 Chaam (2010)

6 Cotesse (1956)

7 Consdorf (1956)

8 Diever (1977 – heden)

9 Delfstrahuizen (1974, 1975)

10 Doorwerth (Renkum) (1979-1986)

11 Dwingeloo (1976)

12 Echternach (1986)

13 Elspeet (1948)

14 Emst (1970 - heden)

15 Epen (1952)

16 Erezee (1994)

17 Ermelo (1935 – 1951)

18 Etenaken (1954)

19 Gulpen (De woeste hoogte) (1955)

20 Heerde (Renderklippen en Dellen)

(1952 – 2009)

21 Heyd (1995)

22 Hoenderloo (spelderholt) (1952)

23 Holten (1958, 1959)

24 Hoogerheiden (bergen op zoom)

(1933, 1934)

25 Hommerts (1973)

26 Joure (1984-1990)

27 Kootwijk (1927, 1928)

28 La Roche (1961)

29 La Roche (Ortho) (2000 - heden)

30 Langweer (1971, 1981-1983, 1991,

1993-1995)

31 Lieler (1987-heden)

32 Loon op Zand (1972)

33 Lunteren (1968-1971)

34 Malmedy (1954)

35 Markelo (1973-1978)

36 Marle

37 Meddo (1977-1989)

38 Mol (1987-1991)

39 Müllerthal

40 Noorbeek (1953)

41 Noordwijkerhout (1921-1928)

42 Nunspeet (Bospan) (1935-1941,

1946-1950)

43 Odoorn (1963)

44 Oisterwijk (1946)

45 Otterlo (weversdal) (1954-1967)

46 Putten (1930-1932)

47 Poppel

48 Redu (1991-1993, 1996-1999)

49 Schaijk

50 Schoorl (1929)

51 Sloten

52 St Vith (1991 – 1993)

53 Terschelling (1974 – heden)

54 Vianden (1985)

55 Vielsalm

56 Vlieland (1972-1973)

57 Wassenaar

58 Weebosch (1986)

59 Wiltz (1994 – heden)

60 Zevenbuurt

Buiten Benelux

61 Arnsberg – Duitsland (1960, 1967)

62 Blosette – Frankrijk (1953)

63 Buchenberg – Duitsland (1971)

64 Cléron - Frankrijk (1998 – 2006)

65 Dalheim - Duitsland (1968, 1969)

66 Dickerschijd (1966)

67 Gersbach – Zwitserland (1963, 1967)

68 Hochkummerbach - Oostenrijk

(1966)

69 Hohensyburg – Duitsland (1968)

70 Monschau – Duitsland (1955)

71 Neuenweg – Duitsland (1969)

72 Niederlauken – Duitsland (1963)

73 Noorwegen (1971)

74 Schröcken – Duitsland (1958,

1965,1971)

75 Schruns – Oostenrijk (1975)

76 Sehringen – Duitsland (1969)

77 Siegen – Duitsland (1962)

78 Titisee – Duitsland (1957)

79 Tsjechië (2007-heden)

80 Wales (1996, 1997)

81 Wengen – Duitsland (1967, 1970,

1974)

82 Zwitserland (2002-2007)


De nieuwe Secretaris van de LCKV heet

Linda Schouten (27) en de functie is haar

naar eigen zeggen op het lijf geschreven.

‘De Secretaris is er ten behoeve van

alle LCKV’ ers. En ik vind het heel prettig

om mensen te ondersteunen’.

Aafke Plug

Linda komt uit een echte LCKV-familie.

Haar opa en oma gingen altijd samen

met het gezin Rietkerk opzetten in

Terschelling. Dat was in de tijd dat kinderen

en honden nog gezellig meegingen.

Linda ging dan ook zodra het kon

mee als deelnemer. Op haar achttiende

was ze voor het laatst deelnemer op

Lieler en in diezelfde zomer ging ze voor

het eerst mee als staflid. En dat was niet

de laatste keer dat Linda twee weken in

de zomer op een kampterrein door-

bracht. Ook dit jaar gaat ze weer twee

keer op kamp. Eerst Jokeren in La

Roche om een paar weken later te DSen

op hetzelfde kampterrein: ‘Kan ik

alvast een beetje spieken voor het DSen’,

aldus Linda.

De vraag of ze Secretaris wilde worden

kwam voor Linda als een totale verrassing.

‘Ik heb weleens aangegeven dat ik

meer wilde doen binnen de LCKV. Ik zat

op dat moment bij de Infocommissie. Dat

was erg leuk, maar ik vond het te weinig.’

Toen voorzitter Koen haar belde om

‘even te babbelen’ dacht Linda dat hij

haar zou vragen om wat bij de barcommissie

te gaan doen. Maar het bleek dus

om een bestuursfunctie te gaan. ‘Dat

kwam totaal onverwacht’, aldus Linda.

‘Ik dacht: huh, ik?!’. Linda was meteen

enthousiast, maar wilde het eerst met

haar vriend bespreken. ‘Het kost natuurlijk

veel tijd en hij is geen LCKV’er. Haar

vriend vond het echter een mooie kans.

‘Hij ziet wat de LCKV met me doet en

moedigde me aan om het te doen.’ Dat

haar vriend er achter stond was voor

Linda een belangrijke voorwaarde. ‘Als

hij had getwijfeld had ik het niet

gedaan’.

Zelf twijfelde Linda niet of ze Secretaris

wilde worden. ‘Deze functie is echt wat

Pietje Precies wil

LCKV’ers betrekken

‘Deze functie is echt wat voor mij’

voor mij’. In haar werk als intercedente

bij Tempo Team is ze ook voortdurend

aan het regelen. ‘Ik kan goed het overzicht

bewaken en ben een Pietje precies,

een mierenneuker. Geen brief gaat

ongescand de computer in. Als

Secretaris mag ik dat allemaal heerlijk

regelen.’ Ook is Linda als intercedente

gewend aan een ondersteunende functie.

‘Ik vind het heel prettig om mensen

te ondersteunen en te vragen: wat kan

ik voor je doen?’

Dat ondersteunen is ook een valkuil voor

Linda. ‘Ik ben altijd enorm bezig met

anderen tevreden stellen. Als iemand

verdrietig is neem ik dat over. In mijn

werk en privé ga ik daardoor nog weleens

aan mezelf voorbij.’ Binnen de

LCKV gaat dit tot nu toe gelukkig goed.

‘Ik heb door de jaren heen geleerd dat ik

moet delen. Als bestuurslid wordt er

natuurlijk veel van je gevraagd, maar ik

hoef het niet alleen te doen. Ik heb het

bestuur. Je doet het met zijn negenen.’

Hoewel Linda geen moment twijfelde of

het Secretariaat wat voor haar was,

moest ze wel goed nadenken of ze het

bestuur in wilde. ‘Als bestuurslid ben je

natuurlijk het aanspreekpunt van de vereniging.

Straks krijg ik te maken met

hoofdleiderszaken, en ik heb nog nooit

hoofdleiding gedraaid. Ik doe normaal

gesproken veel op gevoel, maar als

bestuurslid moet je ook het beleidsplan

in de gaten houden. Het is heel belangrijk

hoe je je profileert naar iedereen die

te maken heeft met de LCKV. Ik hoop dit

op een integere manier te kunnen doen.

Gelukkig neem je lastige beslissingen

met het hele bestuur.’ Linda moet ook

wennen aan haar rol als bestuurslid. ‘Ik

voel me nu vooral nog staflid’ zegt ze

lachend: ‘Dan zit ik tijdens een bestuursvergadering

te luisteren naar wat iedereen

zegt en dan vergeet ik dat ik nu ook

wat mag zeggen.’ Maar volgens Linda

ligt hier ook haar kracht: ‘Ik heb me

voorgenomen om altijd te denken vanuit

de leden, stafleden en deelnemers. Wat

willen zij? Uiteindelijk doe je het toch

voor hen.’

‘Er zijn zoveel mensen

die wat willen

doen voor de LCKV

Linda hoopt dan ook dat LCKV’ers haar

straks weten te vinden. ‘Op dit moment

ken ik nog niet zoveel mensen binnen de

LCKV, maar over het algemeen komen

mensen makkelijk op me af. Ik hoop dat

ik benaderbaar ben en stafleden naar

me toe komen voor advies, of als ze hun

ei kwijt willen. Als er wat gebeurt

binnen de LCKV moeten die verhalen

natuurlijk wel het bestuur bereiken.’

Linda is van plan om nog lang Secretaris

te blijven. ‘Ik heb ja gezegd met de

gedachte dat ik dit in ieder geval vier

jaar doe. En met hoe ik het nu vind zou

ik het nog wel veel langer willen doen’,

aldus Linda. ‘Als ik ooit stop als

bestuurslid hoop ik dit met pijn in mijn

hart te doen’. Lachend: ‘Bijvoorbeeld

omdat ik emigreer naar een warm land

waar ik een strandtent begin.’ Linda

heeft nog geen concrete doelen voor de

komende jaren als Secretaris. ‘Ik heb

Wie op 24 april jl. langs Park

Cronesteyn fietste kon het volgende

zien: rennende mannen en vrouwen

achter een rollator. Mensen die een

overtochtje maakten met een rubberboot,

en daarbij niet altijd droog de

overkant haalden. Skippyballen die

door de lucht vlogen en volwassenen

die daar achteraan renden. Ook werd

het terrein versierd met de bekende

witte LCKV-tenten. Voor het grote

feest van “De Vrienden Van…” was

Park Cronesteyn voor één dag omgetoverd

in een waar LCKV-terrein.

Bea vanden Hoed

Deze dag beleefden alle deelnemers van

het feest een echte dag LCKV. Deze keer

geen stress bij de inschrijving, geen

leeftijdscategorieën, jong en oud was

welkom. Geen file met de bus, geen koffers

sjouwen en helaas ook niet overlopen

’s nachts.

Wel zat de echte LCKV-sfeer er meteen

niet in mijn hoofd hoe het beleidsplan er

over drie jaar uit moet zien. Daarvoor

ken ik de LCKV nog niet goed genoeg.’

Wel hoopt ze door de jaren heen veel

‘Ik hoop dat

LCKV’ers me weten

te vinden’

medewerkers aan te trekken. ‘Er zijn

zoveel mensen die graag wat willen

doen voor de LCKV, al is het maar enveloppen

vouwen. Maar vaak hebben zij

goed in en ook de zon deed goed zijn

best om alles nog feestelijker te maken.

’s Avonds was er door de koks een heerlijke

maaltijd bereid, die na een actieve

dag zeer gewaardeerd werd. De dag

nog geen ingang naar de LCKV. Ik hoop

juist hen bij de vereniging te betrekken’.

Op de vraag of ze een soort nieuwe

Koos wil worden zegt Linda lachend: ‘Ik

mag hopen dat als ik over 38 jaar stop

als bestuurslid ik zoveel bereikt heb als

Koos’.

Deze maand is Linda twee keer tante

geworden. Een grote wens is dat haar

nichtje en neefje en later ook haar eigen

kinderen meegaan op kamp. ‘De LCKV is

immers al drie generaties onderdeel van

onze familie’.

Een dagje ouderwets rollator rennen

werd afgesloten met een groot feest bij

het pand aan de Voorschoterweg.

We zijn nu al benieuwd naar het volgende

grote feest van De Vrienden Van…


In de 90 jaar LCKV Jeugdvakanties is er een geheel eigen LCKV-taal

ontstaan. In de vorige Opzet kon je al lezen over de Afbraak, de

Dankjewelgraaggedaanavond en de kampkater. In deze Opzet gaan we

verder met deel twee van het grote ABC van de LCKV: N tot en met Z!

Aafke Plug

Het grote ABC van de LCKV: deel twee!

Nachtkantine

Niet alle adjudanten zijn hiervoor in,

maar voor de deelnemers is de nachtkantine

een groot feest. Als alle deelnemers

lekker op hun luchtbed liggen gaan

de adju’s met marsen, cola en kikkertjes

langs de slaaptenten. Vanuit hun slaapzak

kunnen deelnemers hun bestelling

doen, om daarna uiteraard de hele

nacht te snoepen. Want zegt nu zelf: wat

is er nu lekkerder dan te snoepen als je

net je tanden hebt gepoetst?

Overlopen

Buiten de LCKV heeft overlopen een

negatieve connotatie. Overlopen doe je

naar de vijand, een overloper is niet te

vertrouwen. Dat laatste geldt ook wel

een beetje voor overlopen bij de LCKV.

Belooft een deelnemer met zijn hand op

zijn hart en de slaapzak tot zijn kin braaf

te gaan slapen, dan kan je er donder op

zeggen dat hij geheel gekleed – inclusief

schoenen – in diezelfde slaapzak ligt.

Zodra jij de slaaptent aan de voorkant

verlaten hebt, sneaked hij er aan de

achterkant uit. Op naar de meisjestent.

En die zijn zeker niet de vijand… Binnen

de LCKV heeft overlopen dus een fijne

betekenis. Voor veel deelnemers is dit

het leukste ‘spel’ dat er bestaat. Flink

opgestookt door de tentchefs is er als

de staf vergadert in de keukentent druk

overloopverkeer tussen de jongens- en

meidententen. Na de stafvergadering

kan het kat- en muisspel tussen de overlopende

deelnemers en met maglight

schijnende staf beginnen. Aan het eind

van het liedje liggen alle deelnemers

weer in hun eigen tent. Hoewel…soms

ontglipt een deelnemer het felle licht

van de maglight, maar die is dan ook

kampioen overlopen.

Pand

Op 7 mei 1997 legde Robert Strijk

(destijds voorzitter van de LCKV) de eerste

steen van ons huidige pand aan de

Voor schoter weg in Leiden. Voor die tijd

was de LCKV gevestigd in een pand op

de Vestestraat in het centrum van

Leiden. Dit pand werd in 1980 gekocht

van de gemeente Leiden. Deze locatie

was een stuk kleiner dan het huidige

pand, waardoor het kampmateriaal dan

ook ergens anders opgeslapen was.

Hier lees je meer over bij de Z van

Zolder.

Quriosityquiz

Oké, toegegeven: Quriosityquiz schrijf je

natuurlijk eigenlijk met een C, maar bij

de Q is het geoorloofd om vals te spelen.

Met een C of een Q, je spreekt het

gewoon hetzelfde uit. De Quriosityquiz is

een populair spel op kamp, zeker bij

regen, daar het spel goed te spelen is in

de Grote Tent. Stafleden en/of deelnemers

nemen van thuis een vreemd voorwerp

mee. Drie stafleden – vaak uitgedost

in de vreemdste kledij – geven

allen een verschillende uitleg over wat

de functie van het ‘qurieuze’ voorwerp

is. Slechts een staflid spreekt de waarheid.

Aan de deelnemers om te raden

wie de waarheid spreekt.

Rikketikken

Rik tik rikketikketik

Hosse hosse hoi!

Haver de gort zak sperziebonen

Haver de gort zak mokkapunt

Rik tik rikketikketik

Hosse hosse hoi

NACHTZOEN!

Tot een aantal jaren geleden schalde dit

lied ’s avonds nog over ieder kampterrein.

Tegenwoordig hoor je het echter

steeds minder. Dit heeft alles te maken

met het feit dat ook de traditie van

nachtzoenen langzaam aan het verdwijnen

is. Vroeger was het heel gebruikelijk

dat de staf de deelnemers voor het slapen

een nachtzoen kwam geven in de

tent. Daarvoor moest uiteraard wel eerst

uit volle borst het rikketik-lied gezongen

worden. Sommige deelnemers waren

gek op deze traditie, terwijl anderen

griezelend met hun hoofd de slaapzak

indoken om de nachtzoenen zo te ontwijken.

Om te voorkomen dat deelnemers

tegen hun zin in nachtzoenen is op

veel kampen besloten om deze traditie

maar helemaal achterwege te laten. Dat

hiermee ook het rikketikken langzaam

verdwijnt is een trieste bijkomstigheid.

Staf

Op het woord staf kent de LCKV vele

variaties: stafavond, stafweekend, stafvergadering,

stafboekje… Dat er binnen

de LCKV zoveel termen bestaan met het

woord staf erin is niet zo vreemd. De

staf is immers waar de LCKV om draait.

Zonder staf geen kampen en zonder

kampen geen LCKV!

Tentinspectie

Als de slaaptenten op een grote inloopkast

gaan lijken, waarbij geen onderscheid

meer gemaakt kan worden tussen

schone kleren, vuile was en slaapzakken,

dan is het tijd voor de tentinspectie.

Dit klinkt als een serieuze zaak,

en dat is het stiekem ook. Maar gelukkig

wordt de inspectie bij veel kampen in

een leuk jasje gestoken. Zo kan de

inspectie ontaarden in een heuse pimpwedstrijd:

wie heeft niet alleen meest

opgeruimde, maar ook de best versierde

tent. Slingers worden opgehangen, meegebrachte

tijdschriften uitgestald en

hele tuinen aangelegd voor de tent. Als

alles tip top in orde is, is het tijd voor de

tentinspectie. Een jury, uiteraard uitsluitend

bestaande uit hoogwaardigheidsbekleders,

controleert de tenten. Zijn de

deelnemers origineel omgegaan met de

decoratie, is de tuin vakkundig aangelegd

en natuurlijk het belangrijkste: is de

troep opgeruimd? De mooiste en

schoonste tent wint uiteraard een

prachtige prijs in de vorm van een

medaille, een mars of eeuwige roem.

Overigens zijn de meeste slaaptenten

luttele uren na de tentinspectie weer

veranderd in een grote zwijnenstal.

De Uyl van Hoogland

Voor menig liefje van de LCKV’ er een

even onbegrijpelijke als irritante traditie:

zaterdagavond na terugkomst van een

slopende week kamp gaan LCKV’ers tot

diep in de nacht de kroeg in. En dat ook

nog eens met de veertien stafleden

waarmee ze net zeven dagen hebt doorgebracht.

Partners en kinderen moeten

nog even wachten; de LCKV’ er is dan

wel terug van kamp, maar het kamp is

nog niet voorbij! Tot een aantal jaar

geleden verzamelde de teruggekomen

stafleden zich zaterdagavond in het café

de Uyl van Hoogland. Ook LCKV’ers die

niet op kamp waren geweest kwamen er

even een biertje drinken en zich op de

hoogte stellen van de laatste kamproddels.

Zo kwam het dat zeven zaterdagavonden

in de zomer het terras van de

Uyl bomvol stond met LCKV’ers. Uit

onvrede met het soms onaardige personeel

en het ruimtegebrek op het terras

werd besloten een nieuw onderkomen

te zoeken voor al die teruggekomen

kampers. Het liefst een kroeg waar het

op zaterdagavond niet zo druk was en

dat beschikte over een groot terras. In

café de Respons werd de ideale locatie

gevonden. De eerste zaterdag van het

kampseizoen was het nog even wennen.

Een paar verdwaalde LCKV’ers stonden

verbaasd op het lege terras van de Uyl.

Maar met mobieltjes werd iedereen op

de hoogte gesteld en vanaf dat moment

is het zeven zaterdagavonden in de

zomer groot feest bij de Respons.

Vertrekpunt

In de vroegste jaren van de LCKV reisden

de deelnemers zelfstandig naar het

kampterrein. Pas toen het fenomeen

autobus zijn intreden deed ontstond er

zoiets als een vertrekpunt. Door de jaren

heen zijn de LCKV-kampen vanaf diverse

punten vertrokken. In de periode van

1963 tot en met 1982 diende de

Christelijke Nationale School op de hoek

van de Herenstraat en de Stadhouders -

laan als vertrekpunt. Tussen 1983 en

1985 vertrokken de bussen vol uitgelaten

deelnemers vanaf het Rode Kruisgebouw

aan de Apollolaan. In 1986 werd de parkeerplaats

achter de Vijfmeihal in

gebruik genomen als nieuw vertrekpunt.

Sinds 2006 vertrekken de bussen vanaf

het parkeerterrein van voetbalvereniging

Lugdunum aan de Oegstgeester -

weg. De Tsjechiëkampen vetrekken

vanaf het pand aan de Voorschoterweg.

Op het vertrekpunt is het altijd een drukte

van belang: ouders die met tassen

van hun kroost slepen, zenuwachtige

deelnemers, opgetogen stafleden en

LCKV’ ers die hun vrienden komen uitzwaaien.

Bij de vroeg vertrekkende kampen

doet het koffiestandje goede zaken.

Ook kunnen stafleden en deelnemers op

het vertrekpunt LCKV-truien, mokken en

andere merchandise aanschaffen. Twee

piketmedewerkers zorgen dat alles in

goede banen wordt geleid.

Het vertrekpunt doet uiteraard tevens

dienst als aankomstpunt. Bij aankomst

wordt het kamp afgesloten achter de

bus. De mooiste kampkrakers worden

nog eenmaal gezongen om zo familie en

vrienden te laten zien hoe leuk het kamp

is geweest.

Watergevecht

Het ene moment heerst er een serene

rust op het kampterrein en het volgende

moment is de chaos compleet: watergevecht!

Vaak is het onduidelijk hoe een

watergevecht begint, maar als er eenmaal

de eerste emmer water door de

lucht is gevlogen volgen er altijd meer.

De koks vluchten onder luid geroep ‘niet

in de keukentent!’ hun kookdomein in en

een paar meisjes duiken snel de slaaptent

in. Want hoe groot de chaos ook is,

de gouden regel blijft: in de tenten wordt

niet met water gegooid!

Yell

Tentje 6, tentje 6, tentje 6! Tentje 3 is oké

ole ole! Op ieder LCKV-kamp schallen de

yells over het kampterrein. Er gaat

natuurlijk niets boven zo hard mogelijk

roepen dat jouw tentje de beste is. Een

aantal ‘gouwe oude’ LCKV –yells hoor je

echter steeds minder vaak over het

kampterrein schallen. Kent u deze bijvoorbeeld

nog? B-I-J-Z-, ondergoed, bijzonder,

bijzonder, bijzonder goed!

Zolder

Mensen die voor het eerst op de Zolder

in het LCKV-pand komen begrijpen er

niets van: de ruimte waar alle tenten en

ander LCKV-materiaal wordt opgeslagen

bevindt zich op de begane grond.

De naam Zolder stamt nog uit de tijd dat

het kampmateriaal van de LCKV werd

opgeslagen op zolder van het Visser ’t

Hooft lyceum aan de Kagerstraat. Na de

oorlog kreeg de LCKV de beschikking

over de kelder van deze school. Ben van

Bemmel, amanuensis van het Visser ’t

Hooft en tevens LCKV’ er zorgde er later

voor dat het materiaal een plekje kreeg

op zolder. Met de komst van het nieuwe

pand aan de Voorschoterweg werd het

mogelijk een eigen opslagruimte te creëren.

Wel werd besloten deze ruimte de

Zolder te blijven noemen. Het hele jaar

door werkt de zolderploeg elke donderdagavond

(en vaak ook de maandagavond)

om het materiaal voor het nieuwe

kampseizoen piekfijn in orde te

maken. 38 Jaar lang ging dit onder leiding

van materiaalcommissaris Koos

Jansen. Hiermee werd hij net zo’n

begrip als de term Zolder. In 2009 werd

Koos opgevolgd door Peter Mourits.

Als naslagwerk voor dit grote ABC van

de LCKV is gebruik gemaakt van het ontzettend

leuke boekje ‘Toch gaan we ieder

jaar weer mee’, dat verscheen ter ere

van het 75-jarig jubileum van de LCKV.


Nieuws

Een nieuw seizoen met nieuwe

kansen

Terwijl de regen Nederland weer bedekt

zijn de voorbereidingen voor het kampseizoen

weer in volle gang. Ieder jaar

zet iedereen zich met de volle 100 procent

in voor het gezamenlijke doel waar

we naar streven. Dit jaar zijn we voor de

90ste keer de verkleedkleren aan het

uitzoeken, batterijen in zaklampen aan

het controleren en toch die wandelschoenen

aan het invetten. De bar vult

zich op maandagavond meer en meer en

verwachtingsvol zitten sommigen starend

naar de regen te fantaseren over

een zonovergoten kampterrein.

Na 90 jaar traditie zijn er dit seizoen ook

een aantal nieuwe ontwikkelingen die

wij graag met jullie willen delen. We

proberen de kwaliteit van de kampen zo

goed mogelijk te borgen met de beschikbare

middelen. Jullie zijn als stafleden

de belangrijkste schakel om dit voor

1

elkaar te krijgen ieder jaar. We proberen

daar zo goed mogelijk in te faciliteren.

Een voorbeeld hiervan is dat we dit jaar

het voorbespreken met de hoofdleiders

anders gaan aanpakken. We zullen meer

de nadruk leggen op de voorbereiding in

algemene zin. Hierdoor ontstaat er ruimte

voor het eventuele nabespreken van

een kamp.

Daarnaast zijn dit jaar de evaluatieformulieren

aangepast. We hebben geprobeerd

dit onderdeel van een kamp concreter

te maken en minder langdradig.

Dit hebben we vooral gedaan omdat dit

formulier de belangrijkste aanzet is voor

de evaluatie van het kampseizoen. Het is

van belang dat jullie de zaken waarvan

jullie denken dat wij daar mee aan de

slag moeten, terug kunnen komen in de

formulieren.

Ook is er een commissie in het leven

geroepen die zich bezig gaat houden

van de afdelingen

van de voorzitters

met het evalueren van de organisatiestructuur

van de LCKV Jeugdvakanties.

Zij zullen zich de komende tijd bezig

houden met het analyseren van de huidige

situatie en zullen een aantal veranderingen

aanbevelen aan de vereniging

van de leden.

Al deze veranderingen zijn een eerste

poging een aantal zaken beter te organiseren.

Soms zal dat betekenen dat we

de plannen moeten bijstellen om de volgende

keer een beter resultaat te krijgen.

Na 90 jaar ervaring is een frisse wind

door de vereniging van levensbelang.

Schroom daarom ook niet om je mening

te geven, want alleen zo kunnen wij met

elkaar de kwaliteit continu blijven verbeteren.

We wensen jullie allemaal een fantastisch

kampseizoen toe!

Op vertoon van deze Opzet 10% korting

(behalve op aanbiedingen en plasma’s)

Wees er snel bij:

nieuwe merchandise!

De nieuwe LCKV merchandise is binnen. Naast het lopende

assortiment van toilettassen, caps en hoodies zijn er dit jaar drie

nieuwe producten in slechts een beperkte oplage verkrijgbaar:

- Een originele LCKV-kussensloop (witte sloop, roze

bedrukking): 8,50

- Vesten met rits (grijs met witte opdruk): 15,-

- Joggingbroek (grijs met witte opdruk): 15,-

- Combideal! Vest met joggingbroek samen slechts 25,-

Wil je ook een van deze unieke items? Tijdens het seizoen

zullen deze te krijgen zijn bij het vertrekpunt.

Vertrek- en aankomst tijden

Vertrek uit Aankomst

Leiden Leiden

Wiltz 07.30 uur 18.45 uur

La Roche 08.00 uur 17.30 uur

Lieler (wk 4 t/m 6) 08.30 uur 18.00 uur

Diever 09.00 uur 16.00 uur

Bladel (wk 1 t/m 4 en 6) 09.45 uur 15.30 uur

Chaam (wk 1 en 2) 10.30 uur 15.00 uur

Emst (wk 4 t/m 6) 10.30 uur 15.00 uur

Terschelling 11.15 uur 16.45 uur

Tsjechië (week 1 en 2) 17.30 uur 11.30 uur

(vertrekt donderdag, vanuit pand)

Zie ook www.lckv.nl. Hier vind je ook de postadressen van alle

kampterreinen.

Afdeling deelnemers zoekt hulp!

Vind je het gezellig 3 maandagen in de maand te helpen,

Kom dan langs bij de afdeling deelnemers!

Voor meer info natuurlijk ook!

Interne verhuizing

Degene die de afgelopen weken op het pand kwamen is het waarschijnlijk

al opgevallen: de afdelingen zijn intern verhuisd. De afdelingen

Leiding, Communicatie en Secretariaat zijn doorgeschoven.

Dit gebeurde vooral vanuit praktisch oogpunt: voor de functies van

de verschillende afdelingen is dit een betere verdeling.

Geschiedvervalsing

Tent 1 rikkuttikkuh!’ De HO brulde zo hard als hij kon over

het donkere terrein en ijsbeerde met de handen op de rug

heen en weer voorlangs de vlaggemast. ‘Ze zijn doof’, stelde

hij een beetje teleurgesteld vast nadat er niets noemenswaardigs

gebeurde. En toen opnieuw uit volle borst: ‘tent 2

rikkutikkuh!’

Op dat moment kwam Jojanneke, chef tent 3, zwaaiend

met een olielamp en draaiend met haar kont uit haar tent,

zichtbaar bezorgd dat ze iets van de pret bij de vlaggemast

zou missen. ‘Mijn kids slapen hoor’, loog ze. ‘Gaan we al

vergaderen, ik heb best wel een beetje een droge keel.’

Ondertussen draaide ze met een uitdagend gebaar de lont

in de olielamp. ‘Zo, die is alvast uit.’ Sjaak moest slikken.

Als iets hem pissig kon maken dan was het wel een tentchef

die in al haar groene onbenulligheid zo een olielamp

uit deed. Maar dit was Jojanneke en die maakte hele andere

dingen in hem los. ‘Zijn jullie aan het rikketikken?’ vroeg

ze aan het clubje in het algemeen. ‘Maar dat doe je toch

heel anders?’ Het was haar gewoonte om op al haar vragen

ook zelf het antwoord te geven. Voordat iemand wat kon

zeggen legde ze uit dat het moment gemist was om de kinderen

even langs de vlaggemast te laten komen om de staf

welterusten te zeggen en een enkel nachtzoentje uit te

wisselen. Alleen wanneer de kinderen zelf daartoe het initiatief

namen natuurlijk. ‘Nou

ja’, zei de HO, ‘zoiets is

misschien wel leuk

maar het is geen rikketikken.

En sinds we in

Bladel zitten en niet

meer in Emst of Heerde

kunnen we weer

gewoon echt rikketikken.

Maar jullie weten

natuurlijk geeneens meer

wat dat is?’ Een beetje vertwijfeld

keek hij de kring rond en bijna geëmotioneerd droeg

hij toen de volledige tekst van het rikketikken voor. Net

toen Sjaak mee wilde gaan doen trok Jojanneke hem naar

zich toe om te zeggen hoe schattig ze het vond, zo’n oude

HO die zich eens even lekker liet gaan. Gelukkig had de HO

het niet in de gaten. ‘Wat jullie nu doen is eigenlijk

gewoon geschiedvervalsing’, besloot hij na het laatste ‘

hosse hoi’ Voortaan gaan we hier gewoon weer origineel

rikketikken. Hij liet zijn blik op Jojanneke rusten en zei

bijna dreigend: ‘daarna gingen we alle tenten langs om

nachtzoenen te geven. Iedereen. En dan lagen de chefs

gewoon nog tussen de kinderen.’

Jojanneke keek ineens iets minder vrolijk maar zag meteen

ook mogelijkheden. Zachtjes fluisterde ze in Sjaak zijn oor

dat ze dit misschien wel even konden gaan oefenen. Ze

maakten zich onopvallend uit de voeten. Ze rolden bijna

tent 7 binnen en schrokken zich vervolgens een hartverzakking

toen in het halfduister een slaapzak zich oprichtte

en schreeuwde: ‘Nahhachtzoen!!’ ‘Ja’, ging de slaapzak op

gewone toon verder: dat was hij nog vergeten: ‘kom, we

gaan vergaderen. Ik heb een enorme dorst.’

tent7


Pieter Versnel

Timmer- en onderhoudsbedrijf

Bedrijvenweg 9 - G, 2351 BC Leiderdorp

Telefoon 071 - 589 11 57, Fax 071 - 589 63 03

E-mail info@maatwerk-leiden.nl

Zoals u weet is het gebruikelijk

dat amusement het veld moet

ruimen voor sport.

Daarom op deze plek niet de

gebruikelijke hilarische kwinkslag,

maar een plaatje van een

paar miljonairs op een grasveld.

Lid van de Vereniging van Estate Planners voor het Notariaat

Koningin Wilhelminalaan 8, 2252 GN Voorschoten Tel: 071-5614040

Postbus 19, 2250 AA Voorschoten Fax: 071-5619063

kantoordelahaije@notarisvoorschoten.nl www.notarisvoorschoten.nl

Dinsdagavond spreekuur van 19.00 tot 21.00 uur op afspraak voor een gratis

informatief gesprek (max. 30 min.) voor een check van uw huidige testament,

samenlevingsovereenkomst of huwelijksvoorwaarden.

More magazines by this user
Similar magazines