De Buurtgenoot 1

debuurtgenoot

't Zachte nieuws van 't Harde

NIEUW!

de

BUURTGENOOT

‘t Zachte nieuws van ‘t Harde • proefnummer, december 2018

Met special

over de nieuwe

tweedehandswinkel

TISMOOI

PAGINA

12 T/M 15

1

In dit magazine: Het verhaal van Mariposa-bewoner Bas Kalkman (95)

• Wie koopt mijn knalgele MG? • Juf Rietberg is gek op Nibbits • De typetjes van

Inge Kamp • Complot in de Noordoostpolder • Levi Joas is geboren! En meer...


2

Janny Bultman

@JannyBultman

Lezend in ‘Het goede leven’ van

#AnnegreetvanBergen kom ik

het vermakelijke stukje over het

zwembad #DeHokseberg op

#tharde tegen. Ja, dat was toen

wat... En nu nog lees ik! Vele

jaren daar gezwommen maar

op zondag was het altijd superrustig.

#tharde

Dirk van ‘t Hul

@dvanthul

@DefensieOnline vraagje, is het

de bedoeling dat door de huidige

schietoefeningen bij #tharde

het dorp vanwege trillingen

instort? We zijn hier best wat

gewend maar dit is echt niet

normaal!

Alfred Post

@AlfredPost

De blaasbalg van ons orgel

wordt onder handen genomen.

Ook wordt het orgel deze week

gestemd. #tharde

#HervGemElim

Voorwoord

Het kantoor. Een paar bureaus, computers,

telefoons en een matig koffiezetapparaat.

Dat alles onder een systeemplafonnetje

met tl-bakken. En natuurlijk de printer

die zijn vertrouwde - tikkie chemische -

luchtje verspreidt. Terwijl mijn creatieve

onderneming jaren in zo’n kantoor gevestigd

was, fantaseerde ik af en toe over een ándere

werkruimte. Bijvoorbeeld midden in een

winkel waar van alles te beleven valt...

Elise, al meer dan 18 jaar mijn vriendinnetje

(en ruim 16 jaar mijn echtgenote), is sinds

jaar en dag persoonlijk begeleider in de zorg.

Maar steeds meer heeft ze ontdekt dat ze ook

een passie heeft voor ondernemen en mooie

spullen.

Tel de twee alinea’s hierboven bij elkaar

op en ziedaar het (voor ons best wel

spannende) resultaat: we gaan een winkel beginnen

in ‘t Harde! Een tweedehandswinkel

met diverse onderdelen. TISMOOI gaat het

heten. Lees de special over TISMOOI

op pagina 12 tot en met 15 in dit magazine.

En dan is er ook de Buurtgenoot, waarvan

je nu het proefnummer in handen hebt.

Hiermee kunnen we natuurlijk handig met

onze dorpsgenoten communiceren over onze

winkel. Toch zien we de Buurtgenoot niet als

‘reclameblaadje van TISMOOI’. De winkel

krijgt een mooie plek in het blad, maar verder

staat de Buurtgenoot helemaal op zichzelf.

Gewoon omdat we het erg leuk vinden

om onze dorpsgenoten te ontmoeten en

hen een podium te geven. In dit nummer

vind je verhalen over de mensen hiernaast.

De Buurtgenoot hopen we na dit proefnummer

acht keer per jaar te gaan maken. Heb je

tips of goede ideeën. Laat het me weten.

Samenwerken is leuk!

Wijnand Voogdt

Bladmaker


5 6

16 8

H E R T O G A D O L F W E G V

N A V A A R B E K E R W E G L

A G G L H O U T R U S T W E G

17

G E R K L S E R P E N T I N O

E W A S P A R K W E G S E O U

L E N T A N I L L A T S I R C

H S I E N E R G I E W E G W E

O S E E G E W R E M A K L O W

U A T N K E R N H O O P W E G

D P S S L A S P O R T L A A N

S N T T A T A A R T S K R E B

W E R R R T A A R T S R A P S

1

7

E T A A R T S N E E T S F U T

G R A A F R E I N O L D W E G

N T T T A A R T S R E M R A M

23

In deze editie van

de buurtgenoot...

BERKSTRAAT

CRISTALLINA

ENERGIEWEG

GRAAFREINOLDWEG

GRANIETSTRAAT

HERTOGADOLFWEG

HOUTRUSTWEG

KERNHOOPWEG

LEISTEENSTRAAT

MARMERSTRAAT

NAGELHOUDSWEG

PARKWEG

SERPENTINO

SPARSTRAAT

SPORTLAAN

TALKSTEENSTRAAT

TENPASSEWEG

TUFSTEENSTRAAT

VAARBEKERWEG

WOLKAMERWEG

12 15

18

woordzoekerfabriek.nl

21

22

5

Hier ben ik dan... Levi Visch

17

Bijzondere burgers Manon Sluijter

6

Onderweg Gabriëlle Weeren

18

Wat een woning! C.W.A. de Jonghweg 9

6

7

Blinkende bolide MG Midget

5xW+H Caroline Teerling

21

22

Boekentip De priorij van Christaller

Juffen & meesters Danique Rietkamp

3

8

Oud & Wijs Bas Kalkman

23

Woordzoeker Straatnamen

12

Special TISMOOI, nieuwe winkel

23

Colofon en oproepjes

16

Mijn hobby Inge Kamp


Of u nu uw woning wilt verkopen, behoefte heeft aan

professionele begeleiding bij het kopen van een woning,

een taxatie nodig heeft, uw woning of winkel wilt

verhuren, een beleggingspand wilt kopen of verkopen,

Van Der Linde Makelaardij is u graag optimaal van dienst.

VERKOOP AANKOOP TAXATIE VERHUUR

0525 - 686063 | vdlindemakelaardij.nl


Hier ben

ik dan...

In ‘t Harde worden jaarlijks zo’n 75 baby’s geboren. Eén van die nieuwe

dorpsgenootjes is Levi Joas Visch. De Buurtgenoot nam bij hem een kijkje...

FOTO’S: LIEVFOTOGRAFIE.COM

Op 11 november om 9:17 zag Levi Joas

Visch het levenslicht in het Isala Ziekenhuis.

Na een nachtje ziekenhuis mocht hij

met z’n kersverse vader en moeder, Patrick

& Henrieke Visch, terug naar ‘t Harde. Papa

en mama voelen zich gelijk verantwoordelijk.

Levi hoort er helemaal bij en is niet

meer weg te denken.

Bij de 20-weken echo hoorden de aanstaande

ouders dat het een jongetje zou worden.

De week erop waren zij er samen uit dat hij

‘Levi’ moest gaan heten. Terwijl Levi groeide

in de buik wachtten de ouders geduldig

en bereidden zich goed voor. Ze waren erg

nieuwsgierig naar hun kindje: “Op wie zal

hij gaan lijken? Hoe zal de bevalling gaan?

Het is immers onze eerste.”

“Terugkijkend hebben we tijdens de zwangerschap

een mooie tijd gehad met weinig

zorgen. We beseffen ook dat zo’n aanloop

niet vanzelfsprekend is en dat maakt ons

dankbaar. Met 37 weken en 4 dagen werd

Levi Joas geboren. Zijn ogen lijken op die

van Patrick en hij huilt weinig tot nu toe.

Zijn namen betekenen ‘zich hechten aan’

en ‘gegeven door God’. Dat sluit aan bij

wat Patrick en Henrieke hun zoon Levi

toewensen: “We wensen hem een gezond

lang leven, omringd door liefdevolle

mensen en dat hij God mag leren kennen.”

De geboorte van nieuw leven is verreweg

het meest bijzondere dat we in ons leven

hebben meegemaakt. De kraamtijd is alweer

voorbij. We hebben veel kaartjes en bezoekjes

gehad, superlief en overweldigend.”

Patrick (32) en Henrieke (27) Visch

Hij is business developer bij IT-bedrijf

Fortes en actief bij Business Club N.V.

Zij is leerkracht op PCBS De Parel

in ‘t Harde.

5


Onderweg

Fijn, de schooldag

zit er weer op!

Gabriëlle Weeren komt met de stoptrein aan

op station ‘t Harde. De schooldag zit er weer

op! Ze is eerstejaars MBO verzorgende IG op

Landstede in Harderwijk. Nu gauw met

de fiets naar huis, verderop in het dorp.

Wie koopt mijn

knalgele MG?

Blinkende bolide

Deze gele MG Midget heeft de huidige eigenaar

gekocht op een veiling in Hoorn. De koper heeft

maar één keer genoten van het cabrio-gevoel.

Hij kwam erachter dat het niets voor hem was.

“Ik ben te jong en ik vind dat de nieuwe eigenaar

ouder moet zijn, een type met een grote snor

bijvoorbeeld.”

6

De sterke motor van 1500 CC loopt als een zonnetje

en geheid dat u nagekeken zult worden.

De auto is voorzien van een nieuw interieur, een

nieuwe canvas soft-top en verder is er ook op

mechanisch en optisch vlak veel aan de auto gedaan.

In totaal is er voor meer dan € 20.000,- aan

restauratiewerkzaamheden besteed. Hiervan zijn

alle rekeningen aanwezig, alsook diverse andere

documentatie. Bij de koop inbegrepen zijn ook

de blauw-witte nummerplaten die beter bij de

auto passen, hoewel het net geen oldtimer is.

Haast heeft de verkoper niet met de blinkende

bolide: “Ik wacht gewoon op een MG-liefhebber

die een ‘gele banaan’ wil hebben. Dan ontmoet

ik hem vanzelf, want gele MG’s, daar heb je er

maar weinig van.”

link.marktplaats.nl/m1283388053

Gegevens:

Merk & Model: MG C Midget

Kilometerstand: 58.300 mijl

Aantal deuren: 2-deurs

Transmissie: 4 versnellingen,

handgeschakeld

Aantal cilinders: 4

Motorinhoud: 1.493 cc

Ledig gewicht: 810 kg

APK: gekeurd tot juni 2018

Bouwjaar: 06-1979

Brandstof: Benzine

Vraagprijs: € 13.950


5xW+H

Met het klassieke vragenlijstje van

journalisten en inspecteurs (5xW+H:

wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe)

bellen we een startende ondernemer in

ons dorp. Dit keer spreken we Caroline

Teerling van Aangenaam Vergaderen.

Zó leuk kan vergaderen zijn

Wie / Caroline Teerling (42) en Mirjam

Ruitenberg (45).

“Mirjam en ik hebben elkaar leren kennen

op de interkerkelijke vrouwengroep in Elburg.

Ik had al een poosje het idee om de deel van

de boerderij waar ik met mijn gezin woon

aan te bieden voor vergaderingen en feestjes.

Mirjam had zoiets al eens eerder gedaan, maar

miste nu de ruimte. Dus hadden we elkaar

gauw gevonden. Ik houd van buitenleven en

lekker eten koken, Mirjam kan erg goed decoreren

en stylen. Bakken en organiseren vinden

we allebei leuk, dus we zijn een goed team.”

Hoe & Wat / Een gezellige plek waar mensen

kunnen vergaderen of een feestje

kunnen geven.

“Het heet Aangenaam Vergaderen. We bieden

plek aan groepen van maximaal 15 mensen.

Vaak komen onze gasten in het kader van een

dagje teambuilding of voor een hei-sessie. Wij

zorgen ook voor de catering. Bijna alles maken

we zelf. Vaak van producten uit eigen tuin:

verse groenten, fruit en onze eigen honing.

Al dat lekkers en de landelijke sfeer maakt

het bijzonder. Onze gasten zijn vaak erg

enthousiast en daar genieten wij weer van.

Naast vergaderen verzorgen we ook borrels

en feestjes. Dan betrekken we de buitenruimte

er vaak bij waardoor we ook grotere groepen

kunnen ontvangen (tot 40 personen).”

Waar / Op de boerderij aan de Rozenbergerweg

4 in ‘t Harde, aan de rand

van Landgoed Schouwenburg.

“Onze boerderij is 110 jaar oud en staat op

1,5 hectare grond. In ons weiland graast een

kuddetje Drentse Heidenschapen. En we hebben

een lekkere grote groentetuin. Jarenlang

hebben mijn man en ik er aan gewerkt om van

ons erf een mooie plek te maken. Bijzonder

om dit nu te kunnen delen met anderen!”

Waarom / Mensen blij maken.

“Mirjam en ik vinden het leuk als we mensen

blij kunnen maken. En we genieten van

het contact. We hopen - en merken gelukkig

ook - dat mensen zich hier thuis voelen en

ondertussen genieten van de schepping en de

gezelligheid. We willen iets goeds meegeven.”

www.aangenaamvergaderen.nl

7

(Sinds) wanneer / Zomer 2018 gestart.


Op bezoek bij Bas Kalkman

‘Een extra stukkie vlees’

Oud & Wijs

In de vaste rubriek

‘Oud & Wijs’ brengen

we een bezoek aan

Mariposa en leggen

we ons oor te luister

bij een bewoner. In

deze editie ontmoeten

we de 95-jarige Bas

Kalkman.

8

Een korte introductie:

hij werd geboren in

Maassluis, is de zoon

van een rijksloods,

had zijn eerste baan

op zijn zestiende (en

verdiende 10 gulden

per maand), at in de

oorlog kattenbout

zonder het door te

hebben, was jarenlang

bedrijfsarchivaris in

Den Haag, woont sinds

zijn pensioen in 1984

op ‘t Harde én heeft

een haardos waar

menig jongeman

jaloers op kan zijn.


DE KAST IN!

En zo glijden we vanzelf de geschiedenis in.

De jonge Bas wilde graag varen, net als zijn

vader. Maar die zei: “Dat is niks voor jou, jongen.”

Bas deed een beroepskeuzetest en daar

kwam uit dat hij zendeling of schoenmaker

kon worden. “Maar dat wilde ik beide niet”,

gaat hij verder met zijn verhaal. “Ik was zestien

en ik ging maar werken bij Gloe & Co [1] in

Rotterdam, een importeur en leverancier van

houdbare levensmiddelen. Zalm in blik en gedroogde

vruchten, dat soort dingen. Ik begon

met postzegels plakken en de telefoon aannemen,

maar al snel mocht ik ook offertes maken.

Hoewel ik maar tien gulden per maand

verdiende, maakte ik lange dagen. Eigenlijk

mocht ik maar tot zes uur ‘s avonds werken,

maar meestal was ik pas om half acht thuis.

Om zes uur zei mijn baas dan: ‘Kalkman, de

kast in!’. Want dan kwam de inspectie. Zodra

die vertrokken was, kwam ik weer tevoorschijn

en ging ik verder met mijn werk.”

SCHILDERIJEN

Meneer Kalkman zit aan zijn tafeltje voor het

raam. Zijn kamer in Mariposa heeft perfect

uitzicht op de Eperweg waar de hele dag voetgangers,

fietsers en een eindeloze stoet auto’s

aan hem voorbij trekken. Maar op dit moment

gaat zijn aandacht uit naar het Mandala kleurboek

dat voor hem op tafel ligt. Met kleurpotloden

kleurt hij de ingewikkelde geometrische

figuren netjes in. “Ik ben een beetje verslaafd

geraakt aan deze mandala’s. Het is eigenlijk

therapie hoor, want tegenwoordig maakt m’n

hand soms zomaar een ongecontroleerde

beweging. Dit boek helpt me om mijn fijne

motoriek op peil te houden. Ik heb altijd veel

geschilderd, kijk maar...” De dorpsgenoot met

zijn witte bos haar en zijn vriendelijke blik

wijst naar de muren van zijn appartementje.

Er hangt een heel aantal schilderijen. “Het zijn

allemaal reproducties”, vertelt hij. “Ik schilder

het na van kaarten. Dat is een ingewikkelde

klus, want ik moet alles in de juiste schaal vergroten.

Kijk, daar zie je Oud Amsterdam, daar

kwam mijn vrouw Dina vandaan. En daar:

Rotterdam, daar had ik mijn eerste baan.”

250 GULDEN

Bas’ werkzame leven werd al snel bruut verstoord,

want de Tweede Wereldoorlog brak

uit. En Rotterdam had daarvan zwaar te lijden.

Op 14 mei 1940 werd de stad gebombardeerd

door de Duitsers. Ongeveer acht honderd

mensen kwamen om en zo’n tachtig duizend

Rotterdammers waren op slag dakloos. Het

bombardement leidde nog dezelfde dag tot

de overgave van Nederland. Oók het complete

pakhuis van Gloe & Co ging in vlammen op.

Alleen de brandkast overleefde het geweld.

Meneer Kalkman weet het allemaal nog goed:

“We werkten daarna een tijd vanuit het huis

van de directeur. Vaak konden wij daar een

kist met blikjes vis kopen. Die legden we dan

in de kast in de gang. ‘De weduwe van Sarfath’

[2] noemde mijn moeder dat altijd. Enige

tijd later nam onze directeur van een Joodse

vriend die opgepakt

zou worden

een bedrijf in Amsterdam

over. Met

het idee dit tot na

de oorlog voor hem

draaiend te houden.

En ik kreeg

de vraag of ik naar

Amsterdam wilde

verhuizen om een

soort manusje van

alles te worden. Ik

ging eens rekenen en kwam erop uit dat ik dan

250 gulden per maand moest gaan verdienen.

Eten, drinken, kleding, en vooral een kosthuis

betalen in Amsterdam, dat was een erg kostbare

zaak. Dat loon werd me toegezegd. We

importeerden in Amsterdam vooral gist. Dat

ging allemaal naar Duitsland, zodat ze daar

lekkere broden konden bakken. Toen ik in

Amsterdam was, kreeg ik - net als alle andere

9


10

jonge mannen - bericht dat ik te werk gesteld

zou worden in Duitsland. Maar telkens als dat

gebeurde, zocht ik snel een andere kostvrouw,

zodat ze me niet meer konden vinden en ik

kon zeggen dat ik het bericht gemist had. Tot

drie keer toe bereikte mij zo’n oproep. Op een

dag - pas in 1944 - ging het fout. Ik was ergens

samen met een collega, meneer Steinmann,

een Letse Jood die op de een of andere manier

nog op vrije voeten was. Nu werd hij op straat

opgepakt. We waren in een fuik gelopen. Ook

ik moest me legitimeren. Ze zeiden: ‘Wat is dat

met jou, je hebt al drie keer een oproep genegeerd?’

Ik zei dat ik van niks wist en dat ik vaak

van kosthuis was gewisseld. En ook dat ze me

beter hier konden laten, omdat ik in feite voor

gist voor ‘hun’ vrouwen zorgde. Maar ik moest

direct mee.”

LUIZEN EN BEDWANTSEN

De jonge Kalkman werd op de trein gezet naar

Oldenzaal. Met een hoop andere mannen verbleef

hij twee weken in een barak waarvan hij

zich vooral de luizen en de bedwantsen nog

levendig herinnert. Daarna gingen ze opnieuw

de trein in. Een dagenlange, horten-en-stotende

reis naar Berlijn, met een hoop mannen in

een treinwagon zonder enig meubilair. In de

hoek stond een emmer, daarop moest je dan

je behoeften maar doen. In Berlijn moesten

de mannen aan de slag in fabrieken. ‘s Nachts

sliepen ze in barakken. Iedereen ingedeeld

naar nationaliteit. “Ik werd te onhandig bevonden

voor het werk in de fabriek en werd

bijrijder op een vrachtwagen. De chauffeur

wakker houden, noemden we dat. De chauffeur

waar ik naast zat was een goede man. Hij

weigerde zijn kinderen bij de Hitler Jugend te

doen waardoor hij verplicht moest verhuizen

naar een soort moestuin buiten de stad. Ik

bleef bijrijder en vaak moesten wij de barakken

bevoorraden. Dat wil zeggen: we brachten

brood en Schmeltz, een soort vet-sticks, daar

kon je iets in bakken. Op een avond zag ik hoe

de Fransen rond een kampvuur zaten en geroosterd

vlees aten. ‘Wil je ook wat?’, vroegen

ze. Uiteraard wilde ik dat en ik at er smakelijk

van. Ik ben een echte vleeseter. ‘Weet je wat je

gegeten hebt?’, vroegen ze daarna. ‘Gebraden

kat!’ Die Fransen trokken er ‘s avonds

op uit met proppenschieters om katten

te vangen.”

ENTREEKAART

Toen de Russen oprukten, moesten de

dwangarbeiders weg uit Berlijn. Ze werden getransporteerd

naar Beendorf waar ze moesten

werken in fabrieken die waren ondergebracht

in lege zoutmijnen. Gelukkig voor Bas duurde

het daar niet lang meer voordat de bevrijders

- de Amerikanen - kwamen. De arbeiders

werden overgebracht naar een klooster in

België. En vandaar kon hij na enige tijd op een

rijnaak terug naar Nederland. “Na een lange

vaart kwamen we aan bij de Maaskade in Rotterdam.

Uitstappen, zeiden ze. Maar daardoor

kwamen we niet langs de officiële controle.

Toen ik na een paar dagen naar het distributiekantoor

ging om spullen op te halen voor

mijn moeder (alles was nog op de bon), moest

ik mee naar het politiebureau omdat ik geen

zogenaamde entreekaart had. Op het bureau

zei de brigadier: ‘Waarom ben je gaan werken

in Duitsland, je had toch kunnen onderduiken?’.

Ik dacht ‘Man, je weet niet waar je over

praat’. Vervolgens moest ik ontluisd worden. Ik

zei dat ik helemaal geen luizen had. Voordat

ik het wist trok hij mijn broekband naar voren

en spoot het vol met een soort meel. Dat is

desinfecterend, zei hij. Tjongejonge. Nou hoe

dan ook, toen kreeg ik mijn entreekaart.”

1 KILOMETER ARCHIEF

In de afgelopen 4 alinea’s van dit artikel

hebben we amper een jaar of 7 uit het leven

van meneer Kalkman behandeld. Daarom

spelen we in deze alinea even de versnelde

ronde: 10 regels voor de volgende 70 jaar.

Terug in Nederland keerde Bas terug bij Gloe

& Co, maar meldde zich al snel aan om mee te

helpen bij de Wederopbouw in Tiel. Hij moest


er verbrande boerderijen taxeren. Vanuit het

contact dat hij met Den Haag onderhield over

de renovatie van panden, ging hij kort daarna

werken voor het archief van de Gemeentewerken

Den Haag. Daar zou hij tot zijn pensioen

blijven werken. Hij werd er afdelingshoofd en

was verantwoordelijk voor 1 kilometer archief.

In 1984 zette de archivaris een punt achter

zijn carrière en verhuisde met zijn vrouw

Dina - met wie hij een paar jaar na de oorlog

getrouwd was in Amsterdam - naar ‘t Harde.

Onder de indruk van de rust en ruimte van de

Veluwe kocht het echtpaar een mooie bungalow

aan de Leisteenstraat in ‘t Harde waar

ze héél lang - tot twee jaar geleden - met veel

genoegen samen woonden.

ROOS

In zijn kamertje in Mariposa verandert de blik

in de ogen van meneer Kalkman nu een beetje.

Doorgaans kijken zijn ogen vriendelijk en

open de wereld in.

Maar nu staart hij

naar buiten zonder

ergens naar te kijken.

“Het is precies

twee jaar geleden

nu. Dat Dina overleed.

Ze lag net in

het ziekenhuis omdat

het niet zo goed

ging. Toen kreeg

ze een beroerte.

FOTO DOOR ROEL KNOL

Een week later is ze

overleden in het hospice in Nunspeet. Ze ligt

begraven in ‘t Harde. Ik mis haar nog erg hoor.

Vaak zit ik de krant of het kerkblaadje te lezen

en dan denk ik: ‘Kijk Dien, dit moet jij even

lezen.” Want zo deden we dat altijd. Dan zocht

ik voor haar op wat zij interessant vond. Dina

was een lieve vrouw. Een echte Amsterdamse,

ze praatte met iedereen. We hebben samen

bijvoorbeeld heel veel gebruik gemaakt van

de buurtbus. En weet je wat zo bijzonder was?

D’r kwamen wel meer dan tien mensen van

de buurtbus naar de begrafenis. Vlak voordat

Dinie stierf, hadden we nog een uitnodiging

gekregen van de gemeente. Ze wilden portretten

maken van alle 90-plussers in het dorp.

Daar zijn we samen nog geweest, en ze hebben

Dinie prachtig op de foto gezet. De dag na

haar overlijden werd ik gebeld, of we naar de

tentoonstelling van al die foto’s wilde komen.

Ik zei: ‘Ach, weet u, mijn vrouw is gisteren

overleden.’ Ik ben toch nog naar die tentoonstelling

geweest. Op de foto van Dien hadden

ze een mooie roos geplakt.”

VLEESETER

Ondanks dat grote verdriet is meneer Kalkman

het type dat de moed niet verliest. Na

het overlijden van zijn vrouw verhuisde hij

tijdelijk naar verzorgingshuis De Boskamp in

Epe. Na een poosje kwam er ruimte voor hem

vrij in Mariposa, het verzorgingshuis in zijn

eigen vertrouwde dorp. Maar de harten van de

zusters in Epe had hij inmiddels al gestolen.

‘O nee hoor, we laten je niet gaan, we doen gewoon

alle deuren op slot,’ grapten ze voor zijn

vertrek. En toen hij echt ging, kreeg hij een

briefje mee voor de verzorgers van Mariposa:

‘Lieve collega’s, denk eraan, meneer Kalkman

is een echte vleeseter. Geef ‘m maar vaak een

extra stukje.” En hij zegt dat het nog geholpen

heeft ook: “Ik krijg heel vaak een extra stukkie

vlees.” Met een glimlach pakt meneer Kalkman

zijn potlood weer beet en werkt met plezier

verder aan zijn kleurrijke mandala.

[1] Een bedrijf dat in 1902 werd opgericht en nog steeds bestaat (www.gloe-zeits.nl) en nog altijd handelt in conserven.

[2] Een verhaal in de Bijbel over een weduwe wiens kruikje olie maar niet leeg raakt (1 Koningen 17 vers 8-24).

11

Tip! Mariposa is nog op zoek naar vrijwilligers die het leuk vinden

om te helpen bij activiteiten en maaltijden. Meer weten? Stuur een

mailtje naar Margo Leusink: welzijntharde@wzuveluwe.nl


De verrassende

tweedehandswinkel

van ‘t Harde.

Vanaf 2 maart 2019. Open op

dinsdag, vrijdag en zaterdag

We gaan bijna beginnen!

In een grote bus kriskras door het land. Op zoek naar mooie items

voor de winkel. Op een mooi plekje onderweg even stoppen voor

een lekkere pichnick. Dit nieuwe avontuur heeft al veel gezelligheid

opgeleverd! Maar nu zien we er vooral naar uit om écht te gaan

beginnen. Op 1 januari 2019 krijgen we de sleutel en op 2 maart

hopen we jou welkom te heten bij de opening van een splinternieuwe

tweedehandswinkel in ‘t Harde: TISMOOI!

Waarom deze naam?

Kijk op www.tismooi.nl/naam

Wij zijn Wijnand en Elise Voogdt. 18 jaar

geleden verklaarden we elkaar de liefde

en sinddien reizen we samen door het leven.

We hebben drie geweldige kinderen:

Joas, Evan en Mirre. We wonen sinds twee

jaar (weer) in ‘t Harde. Elise werkt als persoonlijk

begeleider in de zorg en Wijnand

runt zijn eigen creatieve onderneming.

Én we gaan een winkel beginnen :-)

12

Kinderkleding, kringloop, vintage, koffie

Het wordt een tweedehandswinkel met

vier verschillende onderdelen: kinderkleding,

kringloop, vintage en verse koffie.

Gevestigd in het pand waar nu nog een

paar dagen de Spring Store te vinden is

(die gelukkig ook in ‘t Harde blijft, maar

verhuist naar het oude Etos-pand aan de

overkant van de Eperweg).


KinderkledinG

#TISVOORKIDS

Vanaf 2 maart openen we onze kinderkledingwinkel,

bij jou om de hoek. Je vindt hier straks volop tweedehands

merkkleding. Niet omdat we die merkjes nou

zo belangrijk vinden, maar wél omdat het vaak echt

leuke kleren zijn. Bovendien is de kwaliteit over het

algemeen erg goed, zodat het bij uitstek geschikt is

voor een tweede leven. En dat ook nog voor een fijne

prijs. Je kunt bij ons terecht om mooie kleren voor je

kids te vinden én om kleding bij ons in te brengen,

zodat wij die voor je kunnen verkopen.

Inbrengen

Heb jij leuke eigentijdse kinderkleren die weer door

mogen naar een volgende blije drager? Maar heb je

zelf geen zin of tijd om alles op Marktplaats te zetten

of in de zomer een paar dagen op de kleedjesmarkt te

zitten? Breng het dan gerust bij TISMOOI. Wij gaan het

met plezier voor je verkopen.

Volg ons ook online

Op deze en de volgende

twee pagina’s in dit blad

lees je wat we gaan doen.

Veel meer nieuwtjes over

de winkel, over ons en onze

spullen, kun je vinden op

www.tismooi.nl en via

Facebook en instagram.

Leuk als je ons volgt!

instagram.com/

tismooiomtedelen

Waar, wanneer en spelregels

Hoewel we pas open gaan in maart, kun je vanaf

nu al kleding bij ons inbrengen. Op onze website

tismooi.nl lees je onder het kopje ‘kinderkleding’

hoe het allemaal werkt en wat de spelregels zijn.

www.tismooi.nl/kinderkleding • info@tismooi.nl

13

f

facebook.com/tis.mooi


VintaGe

#TISVANTOEN

Vintage is een modewoord. De een wil

ermee aangeven dat iets uit de jaren ‘50

en ‘60 van de vorige eeuw komt, de ander

hanteert de termijn wat ruimer: tussen

1920 en 1990. Op de vintage-afdeling

van TISMOOI bedoelen we er dit mee:

mooie karakteristieke items met de

nodige levenservaring.

We richten ons vooral op spullen voor in huis.

Met een accent op stoelen, lampen en decoratieve

voorwerpen.

Van een goed jaar

We zijn nog er nog steeds niet helemaal achter

waarom die term vintage in gebruik is geraakt.

In het Frans betekent het ‘wijnoogst’. Het wordt

ook gebruikt in de zin van ‘een goed wijnjaar’.

Wijn wordt vaak rijper en beter naarmate het

langer ligt. Goede kans dat een Franse wijnboer

ooit een oude kast wilde verkopen, en toen uit

de macht der gewoonte met het woord vintage

op de proppen kwam. Afijn, weet jij hoe het echt

zit? Dan horen we het graag.

Karakter

In onze winkel vind je straks een afdeling vol

prachtige, doorleefde items, waarmee je jouw

huiskamer net even wat extra sfeer en karakter

geeft. Van harte welkom vanaf 2 maart! Santé.

14


KrinGloop

#TISWEERNIEUW

Kringloopwinkels zijn bijzondere

plekken. Al die spullen die al een heel

leven achter de rug hebben! Waar zou

deze klok gehangen hebben? En deze

camera, wat heeft die allemaal gezien?

He, dat fietsje, dat had ik vroeger ook.

Een kringloop is een soort museum

zonder poeha. Waar je niet stilletjes

en deftig hoeft te doen, maar waar je

gewoon voor een prikkie meeneemt

wat je nog goed kunt gebruiken.

Daarom is het zo leuk om hierbij mee

te delen: ‘t Harde krijgt een kringloop!

Koffie?

#TISLEKKER

En natuurlijk is er koffie!

Met iets lekkers? Zeker weten!

Tot gauw bij TISMOOI

en voor nu: mooie feestdagen!

Elise & Wijnand

Leuke en goede spullen

Dit onderdeel van TISMOOI komt in de ruimte

achterin het pand, waar nu nog de fietsenmaker

zit. Grote kasten, bedden en bureaus zul je

er straks niet vinden. Daar hebben we net te

weinig ruimte voor. Maar wel heel veel andere

leuke en goede spullen binnen de thema’s:

keuken, sport & spel, boeken, werken, klussen

en wonen.

Meer weten?

Ook over de kringloopwinkel, het inleveren

van spullen en de openingstijden vind je meer

informatie op www.tismooi.nl/kringloop

TISMOOI

EPERWEG 59

8084 HC ‘T HARDE

(06) 8143 0157

INFO@TISMOOI.NL

WWW.TISMOOI.NL

INSTAGRAM: TISMOOIOMTEDELEN

FACEBOOK.COM/TIS.MOOI

15

WWW.TISMOOI.NL


Mijn hobby

Inge Kamp (57)

woont in ‘t Harde

en houdt ervan om

typetjes te spelen.

Haar alter ego’s

Mien, Annie, Hendrikje

en Truus zijn

inmiddels zo populair

dat Inge er haar

werk van heeft kunnen

maken.

Theedoek

en een gekke

zonnebril

“Het begon op een bruiloft van een vriendin, nu 20 jaar

geleden. ‘s Avonds merkte ik dat niemand een stukje

had voorbereid. En daarom besloot ik snel de gasten

langs te gaan om wat leuke informatie op te halen.

Even later kwam ik op als een oude schoonmaakster,

met een gekke zonnebril op m’n neus en een theedoek

om mijn hoofd. Ik maakte er een heel verhaal van en

iedereen scheen het erg grappig te vinden.

BEDRIJF

Mijn moeder bleef tot jaren daarna bij me aandringen:

‘Je moet iets gaan doen met dat acteren!’ Dus schreef

ik me uiteindelijk in voor een cabaretcursus in Harderwijk.

We leerden typetjes spelen. Heel fijn, want dat was

precies wat ik graag wilde doen. De regisseur zei na een

optreden tegen me: ‘Tijdens de repetitie ben je een grijze

muis. Maar als de show begint, dan ben je echt heel

goed. Je pakt het publiek helemaal in’. Dat is natuurlijk

leuk om te horen en daarom besloot ik in 2007 om van

deze hobby mijn werk te maken.

GEINTJES

Sindsdien heb ik elke week opdrachten. Op recepties

en feestavonden enzo. Ik word dan niet geïntroduceerd

voordat ik aan mijn act begin. Maar ik sta gewoon

opeens tussen de mensen. Als serveerster die geintjes

begint te maken met de aanwezigen. Die zie je elkaar

eerst even aankijken van: ‘Wat is dat voor mens?’

Maar vervolgens krijg ik ze wel aan het lachen. Op een

feestje sta ik soms bij de ingang mensen welkom te

heten. Dan vraag ik: Wie bent u ook weer? En dan roep

ik de zaal in: ‘He Kees, die Jaap is er, die wou je d’r toch

niet bij hebben?’.

16

FAVORIET

Ik heb een hoop typetjes, maar mijn favoriet is de

Amsterdamse schoonmaakster Mien, een allesweter die

geen blad voor de mond neemt. Die doe ik het vaakst,

omdat ik veel op haar lijk.”

Meer over Inge en haar typetjes: www.humoropmaat.nl


ijzondere

burgers

van ‘t Harde

manon

sluijter

houdt van

thais

Pim en Vera Kleinrensink

van Restaurant Amuse

verzorgen samen met hun

vriendin Sylvia de rubriek

‘Bijzondere Burgers’.

Ze maken voor een dorpsgenoot

een unieke burger

op basis van zijn of haar

favoriete eten. En al etend

stellen ze nog wat nieuwsgierige

vragen. In deze

eerst editie schuift Manon

Sluijter aan tafel.

Hiernaast enkele highlights

uit het artikel dat in

zijn geheel te lezen is op

restaurantamuse.nl

MOUNT EVEREST

Manon is geboren op ’t Harde en woont hier al haar hele leven, op

een paar jaar na. Ze reist graag en heeft een paar grote reizen achter

de rug. Op één van de laatste reizen die haar naar Nepal voerde, heeft

ze een deel van Mount Everest beklommen. Ook werkte ze drie jaar in

een weeshuis in Thailand.

SCOUTING

Manon wilde als kind oorlogsverslaggever worden. Al jong wist ze

dat ze mensen informatie wilde geven. Ze werkt nu als communicatieadviseur

bij de gemeente Oldebroek. Naast haar gezin en werk

besteedt ze veel van haar vrije uren aan de scoutinggroep Gustaaf

Adolf, op ’t Harde. Ze zegt: “Scouting geeft kinderen een zinvolle

vrijetijds-besteding, waar ze hun hele leven iets aan zullen hebben.

Ze leren niet alleen praktische vaardigheden maar ook uitdagingen

aangaan, samenwerken en communiceren”.

THAISE BURGER

Haar favoriete eten is Thais. Pim heeft voor Manon dan ook een Thaise

burger gemaakt: rundvlees met verse kurkuma, koriander, laos en

kokosmelk, gegarneerd met een dressing, cassave en sla. Het smaakt

prima, al is Manon véél pittiger gewend.

17

Deze Thaise burger staat de komende weken op het menu

bij Restaurant Amuse. U kunt ‘m komen proeven!


18

Een bungalow met serre

op een kavel van 1.500m 2


Wat een woning!

In de rubriek ‘Wat een woning!’ presenteert makelaar

Jan-Willem Knol van Van der Linde Makelaardij een

opvallend huis dat te koop staat in het dorp. Dit keer

een bungalow aan de C.W.A. de Jonghweg 9.

Vraagprijs: € 389.500,- kosten koper.

De bungalow die te koop staat op de C.W.A.

de Jonghweg 9 in ’t Harde is gebouwd in

1961. De woning heeft nogal wat ‘authentieke

elementen’ zoals makelaars dat vaak

zeggen. Met andere woorden: het is een

woning die aangepast moet worden naar

de eisen van deze tijd.

De locatie is fantastisch! Een brede straat

met veel groen in een bosrijke omgeving

waar u regelmatig eekhoorntjes tegen kunt

komen. De kavel heeft een mooi formaat

van 1.500 m² en de achtertuin biedt u veel

rust en privacy. Het is heerlijk vertoeven in

de serre van ca. 18 m²! De woonkamer heeft

na de aanbouw in 1983 een fijne oppervlakte

gekregen van ruim 45 m². Op de begane

grond zijn twee slaapkamers aanwezig. De

totale gebruiksoppervlakte woonfunctie bedraagt

ca. 120 m² en dat is exclusief de serre

en de inpandige garage. Wilt u meer ruimte?

Het bestemmingsplan biedt flinke uitbreidingsmogelijkheden

waarbij ook de goot en

de nok verhoogd kunnen worden.

Op 13 juni 1961 werd door

‘Burgemeester en wethouders

der gemeente Doornspijk’ aan

bouwmaatschappij Verbuko uit

Apeldoorn een bouwvergunning

verleend voor de bouw van een

bungalow aan de C.A.W. de

Jonghweg 9 in ‘t Harde. De bouwkosten

bedroegen fl.18.900,-.

Zoekt u een woning op een mooie locatie

en ziet u mogelijkheden om van dit huis uw

thuis te maken? Maak dan een afspraak met

Jan-Willem. Hij laat u graag de rest van deze

charmante bungalow zien.

awknol@vdlindemakelaardij.nl

www.vdlindemakelaardij.nl

19


• Restaurant

• Van catering tot keetering

• Tuinterras aan de achterzijde

• Regionale producten

• Vergaderlunch

• Verjaardag

Geopend woensdag t/m zondag vanaf 16:00 uur.

www.restaurantamuse.nl | Tel. 0525-654168


Boekentip

Duister complot

in de Noordoostpolder

Het verhaal van de Noordoostpolder is bijzonder. Een

commissie bepaalde wie er mochten wonen. De bevolking

moest bestaan uit nette mensen van onbesproken gedrag.

Verder moest aan een flink aantal eisen worden voldaan.

Er is ook een boek over geschreven: ‘Het Nieuwe land’

van Eva Vriend (nog steeds verkrijgbaar).

Boek:

De priorij

van Christaller

Schrijver:

Berthoo Lammers

ISBN:

9789082538831

Prijs:

21,95

Maar er is meer: De Poldertoren in Emmeloord moest exact

in het midden van de polder staan. Als een centraal baken

wat je vanaf grote afstand al kon zien. Er waren tot 2017

plannen om de ruimte rondom de Poldertoren te bebouwen

met winkels en woningen. Maar dat wil maar niet lukken.

Er is al 20 miljoen euro in de plannen gestopt en nog steeds

staat er niets. En dat zijn feiten.

Waarom niet?

En daarover gaat deze thriller. Niets is wat het lijkt en

Lammers heeft daar een Dan Brown-achtig verhaal van

gemaakt. Spannend en boeiend. Wat is echt en wat is fictie?

Feiten: Christaller heeft bestaan en rondom de Poldertoren

staat nog steeds niets. Twee raadsleden gaan op onderzoek

uit en ontdekken verbijsterende zaken. Het nazi-Duitsland,

iemand uit het koningshuis, Hermann Göring, leden van

de gemeenteraad. Ze spelen allemaal een rol. Een duister

complot komt aan het licht.

Een boeiende thriller, die vlot en heerlijk leesbaar is en die

gaat over een gebied dat nog geen 50 kilometer bij ons vandaan

ligt. Het verrassende slot is de kers op de taart. Soms

valt Lammers in herhaling, maar dat neemt niet weg dat ik

dit boek van harte kan aanbevelen!

Berthoo Lammers is lid van de gemeenteraad in de

Noordoostpolder. Ook dat is een feit...

Het boek ligt natuurlijk in onze winkel.

Veel leesplezier!

21

Door Henk Haklander

The Readshop - ‘t Harde


Danique Rietberg

VRIEND

SCHAPS

BOEKJE

VAN DE

JUFFEN

EN DE

MEESTERS

In deze editie: Danique Rietberg (25), juf van groep 5 van Het Sterrenlicht.

WAAR BEN JIJ GEBOREN?

Ik ben opgegroeid in Wezep, maar geboren

in het Isala ziekenhuis in Zwolle.

Vorig jaar ben ik getrouwd met mijn

man Willem-Jan. Samen wonen wij nu

in Kampen.

WAT IS JE LIEVELINGSETEN?

Ik ben gek op lasagne én op carpaccio.

ALS JE GEEN JUF WAS, WAT VOOR WERK

ZOU JE DAN DOEN?

Toen ik in het laatste jaar van de middelbare

school een vervolgopleiding moest kiezen,

leek het me ook erg leuk om bij de

‘politie te paard’ te gaan. Ik houd van

paarden. En de politie lijkt me lekker

spannend: je mag overal heen en er

gebeurt altijd wat!

JE HOUDT DUS VAN DIEREN?

Zeker! Ik heb heel lang paard gereden. Ik

had vroeger ook konijntjes en we hadden

thuis een volière, met kippen en fazanten.

Als ik later met pensioen ga en samen met

Willem-Jan in een leuk boerderijtje woon,

dan hoop ik nog eens een hond te kunnen

nemen.

WAT VIND JIJ DE MOOISTE EIGEN-

SCHAP VAN WILLEM-JAN?

Dat hij niet kan liegen. Tijdens een spelletje

probeert hij het wel eens, maar het

lukt ‘m gewoon niet. Ik zie het direct aan

zijn gezicht. Wat trouwens ook heel leuk

aan hem is: hij is supergrappig.

WELK LIEDJE OP YOUTUBE VIND JIJ

HEEL MOOI?

Ehhm... ‘Ik zal er zijn’ van Sela. Dat nummer

werd gespeeld tijdens onze trouwdienst.

HEB JIJ EEN FAVORIETE AUTO?

Ja, Ferrari’s vind ik mooi, maar dat komt

natuurlijk ook door het logo . We hadden

trouwens een Jaguar als trouwauto.

WELK GEBRUIKSAPPARAAT

KUN JIJ NIET MISSEN?

Het tosti-apparaat. Heerlijk,

en leuk toch dat je oud brood

weer lekker kan maken?

WAT WAS JE LEUKSTE

UITJE DIT JAAR?

Blokarten in IJmuiden was

supergaaf. Dat is zeilen op

wieltjes. Kicken om zo keihard over het strand te

zoeven!

WAT WAS JOUW TOFSTE VAKANTIE?

In 2014 ben ik in Australië geweest. De

kangoeroes sprongen daar gewoon door

de tuin. We hebben ook gesnorkeld in het

grootste koraalrif ter wereld: the Great

Barrier Reef. Ik heb zelfs nog een stukje

meegezwommen met een reuzeschildpad.

WELKE WINKEL BEN JIJ IN JE LEVEN HET

VAAKST BINNENGELOPEN?

Ik denk de Albert Heijn. En daarnaast heel veel

kleding- en schoenwinkels. Lekker shoppen.

WAAR KUN JIJ BOOS OM WORDEN?

Als mensen liegen. Vandaar waarschijnlijk dat ik

het zo fijn vind dat Willem-Jan dat niet kan .

WAAR KUNNEN ZE JOU

VOOR WAKKER MAKEN?

Chips. Vooral Nibbits. Daarom kregen

we op onze bruiloft van elke gast een

zak. We hadden vuilniszakken vol

zakken Nibbits.. En die waren toch best

gauw weer op...

TOT SLOT, VERTEL NOG EENS IETS GEKS

OVER JEZELF...

Weet je wat echt heel raar was? Toen ik 13 was,

ben ik tijdens mijn slaap een keer uit het raam

gesprongen. Ik droomde dat het huis in brand

stond en sprong vanaf de eerste verdieping naar

beneden. Heel gevaarlijk, want ik viel op een betonnen

oprit! In het ziekenhuis vermoedden ze

dat er van alles aan de hand

moest zijn, maar ik had

alleen mijn voet gebroken.

Eigenlijk een wonder!

KIJK HIER: GOO.GL/BYZXF4


Woordzoeker ‘straatnamen’

H E R T O G A D O L F W E G V

N A V A A R B E K E R W E G L

A G G L H O U T R U S T W E G

G E R K L S E R P E N T I N O

E W A S P A R K W E G S E O U

L E N T A N I L L A T S I R C

H S I E N E R G I E W E G W E

O S E E G E W R E M A K L O W

U A T N K E R N H O O P W E G

D P S S L A S P O R T L A A N

S N T T A T A A R T S K R E B

W E R R R T A A R T S R A P S

E T A A R T S N E E T S F U T

G R A A F R E I N O L D W E G

N T T T A A R T S R E M R A M

woordzoekerfabriek.nl

Oplossing:

Ons dorp ‘t Harde heeft iets meer dan 65

straatnamen. De langste straatnaam is

‘Burgemeester Ulco de Vriesweg’. Ulco

de Vries was burgervader van 1938 tot

1960 van de gemeente Doornspijk.

De kortste straatnaam is ‘Tra’. Het woord

‘tra’ komt regelmatig voor in de puzzelwereld.

Het betekent bosweg of

boomvrije strook.

BERKSTRAAT

CRISTALLINA

ENERGIEWEG

GRAAFREINOLDWEG

GRANIETSTRAAT

HERTOGADOLFWEG

HOUTRUSTWEG

KERNHOOPWEG

LEISTEENSTRAAT

MARMERSTRAAT

NAGELHOUDSWEG

PARKWEG

SERPENTINO

SPARSTRAAT

SPORTLAAN

TALKSTEENSTRAAT

TENPASSEWEG

TUFSTEENSTRAAT

VAARBEKERWEG

WOLKAMERWEG

In deze puzzel zijn 20 straatnamen uit

‘t Harde verwerkt. Horizontaal, verticaal,

diagonaal en achterstevoren. Straatnamen

met spaties, zijn nu aanelkaargeschreven.

De overgebleven letters vormen samen de

oplossing van de puzzel.

De oplossing gevonden? Mail het naar

info@debuurtgenoot.nl met daarbij

je naam, telefoon en adres. Een van de

goede inzenders wint een overheerlijk

Scandinavisch drop-pakket.

Oproepjes

Voor het februari-nummer zijn we op zoek

naar een dorpsgenoot met een opmerkelijke

hobby en naar een startende ondernemer.

Ook zoeken we enkele vrijwilligers met

schrijftalent die het leuk vinden om een van

de rubrieken te gaan verzorgen.

Bel of mail bladmaker Wijnand Voogdt

(06) 8143 0157 / wijnand@debuurtgenoot.nl

Stichting Present zoekt handige mannen en

vrouwen in ‘t Harde die een werkgroep willen

vormen voor stichting Present.

Bel of mail Present coördinator Engline Elzerman

(06) 1344 6852 / info@presentelburg.nl

colofon

Dit oefennummer van De Buurtgenoot is

verschenen op vrijdag 14 december 2018.

Volgende editie: half februari 2019.

Idee: Wijnand Voogdt

Realisatie:

Jaïro Pijnacker Hordijk, Wijnand Voogdt

Met medewerking van:

Henk Haklander, Bas Kalkman, Inge Kamp,

Pim & Vera Kleinrensink (en vriendin Sylvia),

Jan-Willem Knol, Roel Knol, Margo Leusink,

Pixabay, Danique Rietberg, Manon Sluijter,

Caroline Teerling, familie Visch, Elise Voogdt,

Gabriëlle Weeren

Oplage en verspreiding: 2.250 exemplaren.

Huis-aan-huis verspreid in ‘t Harde.

Vragen over redactie,

adverteren of samenwerken

Bel of mail bladmaker Wijnand Voogdt

(06) 8143 0157 / wijnand@debuurtgenoot.nl

23


KOK

Al meer dan 40 jaar een begrip in de regio!

KOK AUTO

Huur voordelig, flexibel,

makkelijk en snel

via kokautoverhuur.nl

personenauto

personenbus

vrachtwagen

aanhanger

Locatie ’t Harde

Eperweg 36

8084 HH ’t Harde

Locatie Dronten (op afspraak)

De Schipbeek 43H

8253 RD Dronten

Contactgegevens

0525-652 658 / 06-53 366 795

info@kokautoverhuur.nl

More magazines by this user
Similar magazines