Alumni Communicatie www .nhl.nl - NHL Hogeschool

nhl.nl

Alumni Communicatie www .nhl.nl - NHL Hogeschool

Alumni Communicatie • uitgave 15 - juli 2009

De Intercomm verschijnt twee maal per jaar voor oud-studenten van de opleiding Communicatie van de NHL.

Intercomm

4

“Ik wil doen wat ik

leuk vind onder het

motto: No risk, no

fun!”

Vrijwilligerswerk in de communicatie

6

“Het was voor mij

geen bewuste keus om

niet verder te gaan in

de Communicatie

8

“Met zijn drive heeft

hij drie meiden

verliefd gemaakt op

het stylingsvak.”

www.nhl.nl


COLOFON

Wapperende handjes!

Vrijwilligerswerk in de

communicatie, een noodzaak of

een deugd? In dit nummer komen

een aantal alumni aan het woord

over hun vrijwilligerswerk,

besteden we aandacht aan MADD

en blikken we met een aantal

alumni terug op het

smoelenboek van toen.

De redactie

Puur voor de aardigheid

Nieuws vanuit de opleiding

Masterclass ‘Succesvolle merkcreatie’ succes

Uit vrije beweging iets doen, zo omschrijft Van Dale vrijwillig. Een vrijwilliger is iemand

die onbetaald werk verricht. In Nederland doen nagenoeg 6 miljoen mensen dat. Het

grootste deel van die vrijwilligers verricht werk voor de eigen sportvereniging. Toch

rijst de vraag hoe vrijwillig dat eigenlijk is, want het is een soort ongeschreven wet dat

wanneer je ergens sport, je ook iets terug doet voor de vereniging.

Kerk, moskee, school en sportvereniging

scoren het hoogst: daar werken veel

vrijwilligers. En, mannen zijn voornamelijk

van het coachwerk, vrouwen richten zich

in hun vrije tijd meer op schoolactiviteiten

of de verzorging van medemensen. Je

vrijwillig inzetten voor iets of iemand

geeft voldoening, zo is de algemene

mening. Want, die ongeschreven wet is

geen stelregel voor mensen die zich graag

inzetten voor anderen. Het is de afgelopen

jaren zelfs een trend geworden om landelijk

mee te doen aan acties.

Wat maakt een merk sterk? Volgens merkstrateeg Alef de Jong (alumnus lichting 1998)

van designbureau Koeweiden Postma in Amsterdam is dat een simpel en krachtig design

Intercomm is een uitgave van het Alumninetwerk van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden, opleiding Communicatie. Deze uitgave verschijnt

twee keer per jaar. // Redactie: Nynke Dijkstra, Hilde Dolsma, Mirjam Hermanides, Ymie Kamsma, Annet van der Meulen, Ellen Pasma, Marieke

Vinckers, Mendy Visser en Ritsko van Vliet. // Opmaak en vormgeving: Marko Kinderman // Bezoekadres: NHL, Kenniscentrum Communicatie,

Hempenserweg 29, 8935 BD Leeuwarden // Telefoon: (058) 251 12 89 // E-mail: kenniscentrum.communicatie@nhl.nl

2 / ALUMNI COMMUNICATIE / JULI 2009

dat direct communiceert. Design gaat niet

om mooi of lelijk, maar om de vraag of het

succesvol is in de communicatie. Tijdens de

Masterclass ‘Succesvolle merkcreatie’, die

plaatsvond in januari, vertelde De Jong wat

de succesfactoren zijn voor een succesvol

merk. Aan de hand van praktijkvoorbeelden

liet hij zien wat voor rol merkarchitectuur,

naam-geving en vormgeving spelen bij een

succesvol merk. Hoe beter deze disciplines

op elkaar zijn afgestemd, hoe sterker een

merk zich in het hoofd van de doelgroep

vestigt. Daarna was ruimte voor een debat,

waarin studenten, oud-studenten, relaties

en medewerkers aan de hand van stellingen

hun mening lieten horen.

MADD (Make A Difference Day) raakt

steeds bekender. Medio maart 2009 trok

het evenement ruim vijftigduizend mensen

die zich op één dag vrijwillig inzetten voor

organisaties en instellingen. Het gaat er

op die dag vooral om de handjes te laten

wapperen. Vijftienduizend klussen werden

geklaard. Van het knotten van wilgen tot

het organiseren van een verwendag voor

bewoners van een verzorgingshuis. Dat

MADD steeds meer bekendheid geniet,

komt zéker ook door de communicatie en

marketing rond het evenement.

Op de stelling die in deze Intercomm staat

(Je hebt eerder behoefte aan handjes dan

aan communicatie in het vrijwilligerswerk),

reageert oud-student Evert Roorda met

de volgende woorden: Eerst een goede

campagne en dan komen de handjes vanzelf!

Hij refereert daarmee aan het vak dat

wij allemaal delen: communicatie. Want

hoewel ruim 5,6 miljoen Nederlanders

zich vrijwillig inzetten voor anderen, is

er nog altijd een tekort aan vrijwilligers.

vervolg op pagina 3 >>


vervolg van pagina 2

Wat doe jij eigenlijk? Biertje tappen op

de vereniging, of doe je iets met je vak?

In deze editie maak je kennis met een

voetbalvrouw die haar communicatieve

vaardigheden inzet voor haar vereniging.

Een gezonde combinatie!

Facts & Figures

In Nederland doen 5,6 miljoen mensen

vrijwilligerswerk, in de leeftijd van 18 jaar en

ouder. Dat komt overeen met 44 procent van

de volwassenen. Mannen en vrouwen doen

even vaak vrijwilligerswerk, maar voor andere

soorten organisaties. De meeste vrijwilligers

zetten zich in voor een sportvereniging. Het

grootste aandeel vrijwilligers is te vinden

onder 35-44-jarigen. Verder zijn bewoners

van het platteland vaker actief als vrijwilliger

dan stedelingen. Ook zijn er meer vrijwilligers

te vinden onder hogeropgeleiden dan onder

de lageropgeleiden. (Bron: CBS 2007/2008)

Stelling:

Je hebt eerder behoefte aan handjes dan aan communicatie

in het vrijwilligerswerk.

Astrid van der Laan

Communicatiemanagement

Lichting 1998

Lijkt me duidelijk: Ja! Vrijwilligerswerk is

voor het grootste deel toch gebaseerd op

directe hulp bieden, en daar zijn vaak toch

handjes voor nodig. Tenminste dat gevoel

heb ik daar bij. Communicatie heeft vaak

een commercieel doel en vrijwilligerswerk

staat daar natuurlijk ver(der) van af. Hoewel

ook voor het aantrekken van vrijwilligers

natuurlijk de nodige communicatie nodig

is. En daardoor zouden er bij sommige

instellingen/organisaties wel weer de

behoefte kunnen ontstaan om vrijwilligers

voor de communicatie aan te trekken.

Maar, op basis van de stelling, ben ik het

er wel mee eens dat over het algemeen

eerder behoefte is aan handjes dan aan

communicatie.

Evert Roorda

Communicatiemanagement

Lichting 2002

Vanuit mijn eerste gedachte zou ik zeggen,

natuurlijk! Er is een schrijnend tekort aan

vrijwilligers, niet alleen in de zorg maar ook

in het verenigingswezen.

Dus wat dat betreft is er meer behoefte aan

handjes. Maar deze problematiek speelt

echter al langer. Communicatie kan dan een

goede rol spelen in het zichtbaar maken van

het tekort aan vrijwilligers en het werven van

vrijwilligers. Maar vooral kan communicatie

laten zien dat vrijwilligerswerk eigenlijk best

leuk, maar vooral erg dankbaar werk is!

Dus eerst een goede campagne en dan

komen de handjes vanzelf….

3


Het smoelenboek

In de rubriek ‘Het smoelenboek’ kijken we na een aantal jaar of het toekomstbeeld

van een aantal alumni veranderd is. Wat was destijds het antwoord op de vraag ‘welke

functie vervul je over tien jaar?’ Deze keer doen we dat met Femke Dölle (lichting

2003), Bart Volbeda (2001), Wietske Keizer (2000) en Jessica Duivenvoorde (2000).

Kan er in korte tijd al iets veranderd zijn met hun toekomstdromen?

Naam: Femke Dölle

Lichting: 2003

Afstudeerrichting: Event Management & Styling

Ze zei toen: Dan heb ik mijn tweede

opleiding afgerond (eventmanagement).

Stage gelopen in Amerika en een

universitaire titel Communicatie in

Australie gehaald.

Ze zegt nu: “Mijn tienjarenplan is

inmiddels alweer een paar keer veranderd.

Na mijn opleiding kreeg ik een baan

aangeboden bij Randstad Uitzendbureau

als intercedente. In acht maanden tijd heb

ik met een toenmalige collega een nieuwe

vestiging opgezet op Stenden University.

Vervolgens kreeg ik een aanbod voor mijn

droombaan, tenminste dat dacht ik. Ik

was negen maanden lang Eventmanager

4 / ALUMNI COMMUNICATIE / JULI 2009

op een paardenstoeterij in Drenthe.

Daar organiseerde ik vergaderingen,

bedrijfstrainingen, paardenevenementen

en nog veel meer. Helaas zat ik niet op één

lijn met de werkgever en ben ik opgestapt.

Nu werk ik sinds januari 2009 bij Cyell

Beachwear, Intimates & Softwear op de

Marketing & Communication afdeling.

Cyell is een internationaal bedrijf waar

ik me helemaal thuis voel en al mijn

kwaliteiten en creativiteit in kwijt kan. Mijn

droom is om binnen tien jaar bij War Child

op de evenementenafdeling te werken.

Misschien tussendoor nog een specifieke

cursus of opleiding, maar dat weet ik nog

niet. De kans is ook groot dat ik over tien

Naam: Bart Volbeda

Lichting: 2001

Afstudeerrichting: Grafisch Design

Hij zei toen: Na mijn afstuderen wil ik

proberen zelf een ontwerpbureau op te

zetten. Dit ga ik combineren met een

reguliere baan. Over tien jaar heb ik een

eigen reclamebureau.

Hij zegt nu: “Na mijn afstuderen ben ik gaan

werken bij PrePressMediaPartners (PPMP)

te Wolvega. PPMP is gespecialiseerd in het

drukklaar maken van educatieve boeken

voor een aantal uitgevers. PPMP sloeg de

digitale weg in, wat ook een reden was

dat ik daar aan het werk kon. Alhoewel ik

het erg naar mijn zin had bij PPMP heb ik

de beslissing genomen om ander werk te

gaan doen.

jaar in het buitenland woon. Mijn vriend

komt uit Oostenrijk en woont nu bij mij,

maar we houden allebei van avontuur en

reizen. Van al deze veranderingen heb ik

wel geleerd dat ik wil doen wat ik leuk vind

onder het motto: No risk, no fun!”

Het bedrijf waar ik mijn afstudeerstage

heb gelopen (ProActs.nl) nam contact met

me op, met de vraag of ik daar wou gaan

werken voor 32 uur per week. Per mei

2009 ben ik bij ProActs.nl begonnen als

Marketeer/Vormgever.

Nog steeds speelt in mijn achterhoofd het

idee om zelf wat te beginnen, net als ik

(samen met een vriend van mij) al in het

klein heb gedaan met www.bedressed.nl.

Die dag in de week dat ik niet werk bij

ProActs.nl, gebruik ik nu om mijn eigen

netwerk uit te breiden en mijn ontwerpbureau

te realiseren. Dus wie weet heb ik over tien,

of nu nog acht, jaar mijn eigen bedrijf waar

ik fulltime mee bezig kan zijn.”


Naam: Wietske Keizer

Lichting: 2000

Afstudeerrichting: Grafisch Design

Vier jaar geleden zag Wietske Keizer (25

jaar) uit Kollumerzwaag haar toekomst

voor de klas als lerares Aardrijkskunde.

Hoe is haar carrière uiteindelijk verlopen?

“Toen ik riep dat ik het onderwijs in wilde,

was ik de opleiding Communicatie helemaal

zat. Dit kwam door mijn derdejaarsstage bij

een reclamebureau, waarna ik dacht dat het

communicatievak niet voor mij weggelegd

zou zijn. Toch maakte ik de opleiding af en

kreeg na mijn afstudeerstage bij de gemeente

Achtkarspelen een baan aangeboden.

Ik heb daar echt het communicatievak

leren waarderen. Na ruim vier jaar wilde

ik mijn kwaliteiten elders ontwikkelen en

ben daarom in 2008 overgestapt naar de

gemeente Opsterland. De veelzijdigheid van

Naam: Jessica Duivenvoorde

Lichting: 2000

Afstudeerrichting: Audiovisuele communicatie

Toen Jessica Duivenvoorde (28 jaar)

uit Sneek vier jaar geleden afstudeerde,

voorspelde ze dat ze na tien jaar

moeder, echtgenote, obductieassistent,

schrijfster en kunstenaar wilde zijn. Wat

is er uiteindelijk uitgekomen?

“Inmiddels zijn er vier jaren verstreken, dus

over tien jaar hoop ik toch wel de prins op

het witte paard gevonden te hebben en het

een communicatiebaan bij een gemeente

spreekt me enorm aan: je bent bezig met

adviseren, schrijven, organiseren, maar ook

grafisch ontwerpen. Bovendien vind ik de

opmars van de digitale dienstverlening

binnen de overheid erg interessant. Om

mijn grafische kwaliteiten verder uit te

bouwen, ben ik naast mijn fulltime baan een

eigen bedrijf gestart: 26negen dsgn. Het is

hard werken, maar ontzettend gaaf! Hoe

mijn carrière er over tien jaar uitziet? Ik sluit

niet uit dat mijn uitspraak van toen ooit

werkelijkheid wordt. Maar een leuke functie

als communicatieadviseur zie ik op korte

termijn toch wel als een volgende logische

stap. En het zou natuurlijk geweldig zijn

dat mijn bedrijf groeit, zodat ik er straks

parttime mee aan de slag kan!”

eerste kindje te mogen verwelkomen! Toen

ik was afgestudeerd ben ik aan de slag

gegaan als administratief medewerker bij een

klein schoonmaakbedrijf. Sinds vier jaar ben

ik werkzaam als tandartsassistente bij een

tandartspraktijk in Sneek. Ik heb hiervoor

een preventieassistent-opleiding gevolgd.

Daarnaast ben ik in 2006 bij de vrijwillige

brandweer van Sneek aangenomen en ik

heb inmiddels de rang Brandwacht eerste

klasse. Momenteel volg ik een zelfstudie tot

Hoofdbrandwacht. Ik haal veel voldoening

uit mijn werkzaamheden bij de brandweer,

waarbij goede communicatie essentieel

V.l.n.r.: Wietske Keizer, Eddy Zoey en

Willemien Greveling.

is. Of ik een baan in de communicatie

nog ambieer? Dat vind ik lastig vast

te stellen. Een aantal aspecten van de

opleiding vind ik wel heel interessant,

zoals research doen en ontwerpen, maar

met andere zaken heb ik weer helemaal

niets, zoals kostenanalyses en enquêtes.

Ik heb momenteel een sollicitatie lopen als

Assistent Projectmanager bij een bedrijf in

Sneek, maar ik heb tevens een sollicitatie

als assistent Centrum Mondziekten en

Kaak- en aangezichtschirurgie lopen bij het

MCL, dus de toekomst zal uitwijzen of ik

het vak weer in rol!”

Foto: Jan Douwe Gorter

5


Communicatie in de voetbalwereld!

Voetbal reikt verder dan alleen een wedstrijd organiseren. Want wie zorgt er voor dat

de wedstrijd geleid wordt? Wie tapt er een heerlijk koud pilsje na de overwinning?

En wie zorgt er voor gewassen shirts? En dan hebben we het nog niet eens over

de website, het sponsorbeleid en informatiebrochures: PR & Communicatie.

Omdat Ellen Dikland haar communicatieve kwaliteiten graag vrijwillig inzet voor

voetbalvereniging Read Swart uit haar woonplaats De Knipe, stelde zij zich drie jaar

geleden verantwoordelijk voor de PR & Communicatie van deze club. Hoewel ze zelf

geen voetbal-ster is, reiken haar ambities voor de club ver. ‘In mijn vrijwilligerswerk

voor Read Swart kan ik vorm en invulling geven aan mijn ideeën’, vertelt Ellen, die in

haar dagelijks leven niet werkzaam is in de communicatiesector.

Een voetbalvrouw met hart voor de club

Bij een voetbalvereniging komt vandaag

de dag meer kijken! Een complete

informatievoorziening met alleen een actuele

website is niet meer voldoende. Dat weet

Ellen als geen ander. ‘Hoe zorgen we ervoor

dat we nieuwe leden werven? Waar vinden

we sponsors die zich verbonden voelen met

de club? Een wervende informatiebrochure,

een jeugdplan en binnenkort zelfs een eigen

sponsorplan. Zomaar een aantal punten

waar ik me mee bezighoud’, legt Ellen uit.

Ellen Dikland zit vol met ideeën om de

communicatie en PR rond voetbalvereniging

Read Swart te optimaliseren.

In het dagelijks leven is Ellen werkzaam als

medewerkster reparatieverzoeken, planning

en administratie bij een woningcorporatie.

Maar de binding met het communicatievak

wil ze absoluut niet missen. ‘Het was voor

mij geen bewuste keus om niet verder

te gaan in de Communicatie. In 2004

ben ik afgestudeerd. Ook toen ging het

6 / ALUMNI COMMUNICATIE / JULI 2009

economisch gezien niet voor de wind. Met

name in de zorg zijn toen klappen gevallen.

Na mijn studie kon ik nog enkele maanden

aan de slag als communicatiemedewerker

bij een thuiszorgorganisatie. Maar

logischerwijs werd mijn contract niet

verlengd toen daar de eerste bezuinigingen

werden doorgevoerd’, aldus Ellen.

Met passie voor de club maken we samen

mooie plannen

Om toch haar communicatieve

vaardigheden te benutten en verder uit

te bouwen, besloot Ellen zich vrijwillig

in de communicatie te storten. Ellen:

‘Ik wilde altijd al iets doen voor Read

Swart. Al meerdere jaren ben ik fanatiek

supporter van het eerste van Read Swart.

Elke zondagmiddag staan we aan de zijlijn.

Weer of geen weer. Het is een gezellige

voetbalclub met heel veel enthousiaste

vrijwilligers’. Toen er eind 2005 een

nieuwe voorzitter aantrad die de PR &

Communicatie van Read Swart naar een

hoger niveau wilde tillen, heb ik gelijk

aangegeven dat ik hier graag iets in wilde

betekenen. Mijn werk voor de club doe ik

met heel veel plezier. Het gaat eigenlijk

vanzelf! De mensen hier hebben echt

passie voor het voetbal, ze zitten vol met

nieuwe ideeën en iedereen helpt mee!’

‘De afdeling PR en Communicatie is echt

mijn afdeling’

Al werkt Ellen momenteel met veel plezier

bij een Woningcorporatie als administratief

medewerker, op de vraag ‘Wat doe ik

over vijf jaar?’ is het antwoord steevast:

‘Dan werk ik als communicatiemedewerker

bij een middelgroot bedrijf. Want hoewel

het nu een leuke hobby is, hoop ik er

uiteindelijk toch mijn werk van te maken. Ik

vind het vak veel te leuk om er alleen maar

als hobby mee bezig te zijn!’


Hier gebeurt het!

Het is dinsdagmiddag, half zes. Ik loop langs het station en werp een blik op café

Wouters. “Hé, zie ik daar Mirjam, oud studente van NHL Communicatie, zitten?

En wacht, dat zijn Nynke en Annet. En zie ik dat goed? Is dat niet Ritsko van Vliet,

mijn oud docent?” Ik kijk op mijn horloge, over twee minuten gaat mijn trein. Mijn

nieuwsgierigheid wint het van de tijd en ik stap café Wouters binnen.

Nynke kijkt meteen op: “Hé wat leuk, kom ga

zitten en sluit je aan bij de alumniwerkgroep,

we zijn net aan het brainstormen voor een

nieuw onderwerp van de Intercomm.” De

Intercomm? Ik denk na, “is dat niet dat

leuke blad dat ik tweemaal per jaar in

huis krijg? Maken jullie die?” Nynke: “Ja

inderdaad de Intercomm wordt helemaal

bedacht en geschreven door oud-studenten

van de opleiding.” “En dat doen wij helemaal

vrijwillig,” vult Annet aan. Annet is sinds

twee jaar actief bij de werkgroep en vindt

het erg leuk om te doen. “Ik werk als

projectmanager bij een reclamebureau en

daar hebben we heel veel creatieven die

teksten maken. Op deze manier kan ik toch

ook zelf een beetje blijven schrijven.

Het kost weinig tijd maar is hartstikke leuk

om te doen.” Daar zijn Mendy en Nynke het

helemaal mee eens. Beiden zeggen ze een

beetje nostalgisch te zijn. Je houdt contact

met de opleiding en met oud-studenten.

“Ik ben altijd nieuwsgierig wat mijn oudstudiegenoten

nu allemaal doen. Grappig

om in een interview te horen dat een oudklasgenoot

een geheel andere wending

heeft gemaakt.” “Maar jullie doen dit echt

helemaal vrijwillig?”

Ymie knikt, “ ja inderdaad, maar het kost

weinig tijd. Het levert mij meer op dan

dat ik er in hoef te steken. We schrijven

twee keer per jaar allemaal een artikel

voor de Intercomm en daarvoor komen we

enkele malen samen om te brainstormen.

Marko maakt daarna het blad op.” “En

wie is Marko?” Ritsko lacht, “Ha ha

Marko is aanwezig bij één vergadering

en dan is toevallig ook de kerstborrel.”

“Maar ik moet toegeven dat ik ook niet

bij alle vergaderingen aanwezig ben,”

bekent Ritsko. “Maar dat komt omdat ik

het ook erg druk heb met mijn andere

vrijwilligerswerk, de kinderen van Amurang.”

Ik kijk nogmaals op mijn horloge. “Mensen

het was leuk om te zien wie er achter de

Intercomm zitten, maar ik moet nu echt

mijn trein halen.” Ik stap op en loop naar

buiten. Achter mij hoor ik Mirjam me

nog naroepen: “We zoeken trouwens nog

meer mensen voor de werkgroep, dus ken

je nog iemand die het leuk vindt om te

schrijven mail me dan even.” Lachend loop

ik naar mijn trein, “Best leuk volgens mij,

en die contacten die je opdoet zijn altijd

goed voor je netwerk... morgen Mirjam

maar even mailen.”

V.l.n.r.: Ritsko van Vliet, Mendy Visser, Ellen Pasma en Ymie Kamsma.

7


Een vrijwilliger is een vakgek

Ik loop al heel wat jaren rond in de

breedtesportwereld in Noord-Nederland.

Als communicatieadviseur met een groot

sporthart kom ik bij allerlei verenigingen.

Wat ik dan zo schrijnend vind, is dat zo

weinig leden bereid zijn om hun kennis en

ervaring te gebruiken om hun club verder te

helpen. Dat is jammer. De cluborganisatie

krijgt een kwaliteitsimpuls en jij zelf toont je

talenten in een totaal ander netwerk.

Daar komt nog bij dat steeds meer

bedrijven in sollicitatiegesprekken vragen

wat de kandidaten in hun vrije tijd doen.

Het zegt iets van iemand als hij of zij af

en toe iets doet voor de maatschappij.

Het is een onderscheidende factor bij de

afweging om iemand aan te nemen. Het

past ook in het beeld van maatschappelijk

betrokken ondernemen.

Toen ik nog communicatiemanager van

KPN Telecom was mochten een paar

communicatiestudenten van de NHL bij

mij meedingen naar een stageplek. In de

vacature vroeg ik om iets te vertellen over

hun vrijetijdsbesteding. Kandidaat Jetze

Dam kwam langs met een boodschappentas

vol krantenknipsels over zijn pr-werk bij het

Kazemattenmuseum op de Afsluitdijk. Ik

was verkocht en nam hem aan. Overigens

kon hij de p&o-adviseur niet overtuigen

met zijn portfolio. Zij was blind.

Wie doen nu wel vrijwilligerswerk?

Natuurlijk zij die sociale acceptatie zoeken,

maar die dragen meestal niet bij aan een

kwaliteitsinjectie. Nee, je hebt mensen

nodig die helemaal gek zijn van hun vak en

dat graag willen overbrengen. Die zetten

iets neer en sleuren anderen mee in hun

www.nhl.nl/alumni/communicatie

Koos Reinsma in gesprek met Céline den Nieuwenboer, Gea van der Vlugt en Chantal Ernsten.

enthousiasme. Onlangs trof ik zo iemand.

Reclameschilder (zoals het beroep voor

het digitale tijdperk heette) Koos Reinsma.

Voor een klus liet ik mij met drie studentes

door hem onderdompelen in de Seventies.

Bevlogen vertelde hij over zijn vak en

spontaan bood hij zijn diensten belangeloos

aan. Iets dat hij ook als vrijwilliger deed

voor zijn wijk en sportclub. Hij gaat de

meiden helpen een discowandschildering

te maken. Ik weet het zeker, met zijn drive

heeft hij drie meiden verliefd gemaakt op

het stylingsvak.

Ritsko van Vliet

ritskovanvliet.nl

kinderenvanamurang.nl

linkedin.com/in/ritskovanvliet

More magazines by this user
Similar magazines