2020 02 27 Insomnio

muziekgebouw

Do 27 feb 2020

Grote Zaal

20.15 uur

Donderdag

avondserie

Insomnio

God’s own musicians

Het gratis beschikbaar stellen van dit digitale

programmaboekje is een extra service

ter voorbereiding op het concert. Het is

uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie

tijdens het concert te raadplegen via uw mobiele

telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de

andere concertbezoekers.

Bij voorbaat dank.


Programma

Insomnio

God’s own musicians

Stefanie Liedtke blokfluit

Laura Sandee piano

Ulrich Pöhl dirigent

Donderdag

avondserie

Do 27 feb 2020

Grote Zaal

20.15 - 21.55 uur

ca. 40 minuten voor de pauze

ca. 30 minuten na de pauze

Inleiding

Foyerdeck 1

19.15 - 19.45 uur

Hans Haffmans in gesprek

met dirigent Ulrich Pöhl,

componist Seung-Won Oh en

hoogleraar muziekcognitie

Henkjan Honing

Echoes of Nothing

Entreehal

19.45 - 20.05 uur

Anna Reisener cello

Emily Bannister blokfluit

Benjamin Britten (1913 - 1976)

Marcia uit Suite nr. 1 voor

cello solo

Jacob van Eyck (1590 - 1657)

Engels Nachtegaeltje

Hans-Martin Linde (1930)

Music for a Bird

Fabrizio de Rossi Re (1960)

Salse per Gru, Anatre,

Pernici, Tortore, Colombacci,

Colombi E Diversi Uccelli

2


Programma

Jukka Tiensuu (1948)

Appo (2017; Nederlandse première)

Seung-Won Oh (1969)

Vanapriya, Beloved Forest (2020; wereldpremière)

Pauze

Jonathan Harvey (1939 - 2012)

Bird Concerto with Pianosong (2001) *

* in combinatie met 4DSOUND

Echoes of Nothing

Entreehal

22.00 - 22.25 uur

Emily Bannister blokfluit

Julius Lorscheider

klavecimbel

Anna Reisener cello

François Couperin (1668 -

1733)

Le rossignol-en-amour

Louis Couperin (1626 - 1661)

La Flore

Pēteris Vasks (1946)

Pianissimo

Francois Couperin

Les abeilles

Les barricades mystérieuses

Dit concert wordt

live uitgezonden

door de NTR op

NPO Radio 4.

Met steun van Prins Bernhard Cultuurfonds, Fonds Podiumkunsten,

Fonds 21, Gemeente Utrecht

Dit concert is mede mogelijk gemaakt door Citius Advocaten,

zij laten artistieke vogels hoger vliegen.

Bent u niet vergeten uw mobiele

telefoon uit te zetten?

Dank u wel.

3


Toelichting

God’s own musicians: vogels volgens de Franse componist Olivier Messiaen. Het is een

katholieke definitie van een componist die vogels naar zijn hand zette als de god waarin hij

diep geloofde – om te beginnen door ze eigendom te laten worden van die god.

Vogels fascineren mensen al zo lang we ze

zien en horen. In muziek duiken ze op vanaf

de renaissance, geciteerd als drager van

buitenmuzikale associaties en beelden. Het

abstraheren van het fenomeen vogel tot

muzikale parameters is typerend voor de

twintigste eeuw waarin in alle kunsten de

onderliggende structuur, de abstractie van

de klank of het beeld, zo belangrijk werd.

Er is veel geschreven over de vogels die

Messiaens partituren bevolken en velen

hebben ook gehoord wat niet te horen is.

Gods eigen musici onttrekken zich aan

de beperkingen van het notenschrift –

zowel ritmisch als voor wat betreft de

toonhoogten van hun melodieën die vaak

kleinere intervallen hebben dan de halve

toon waartoe ons notenschrift zich beperkt.

Messiaen maakte in zijn transcripties zijn

eigen vogels – een muzikale abstractie –

van de dieren die hij hoorde. Niet de klank

van vogels, maar de mystieke, religieuze

betekenis die Messiaen aan hun zang

toekende en de fantasie waarmee hij hun

klankwereld tot de zijne omtoverde, zijn de

essentie van zijn muziek.

Vogels zingen onversneden in de samples

die Jonathan Harvey gebruikte in zijn Bird

Concerto with Pianosong. Maar zowel bij

Harvey als in de werken van Seung-Won

Oh en Jukka Tiensuu zijn vogels daarnaast

als een abstractie van hun biologische

verschijning aanwezig; als inspiratiebron

voor onderhuidse muzikale krachten of

buitenmuzikale ideeën die de luisteraar niet

naar hun vogeloorsprong kan herleiden.

Jukka Tiensuu

Appo

Hoewel Jukka Tiensuu in Appo geen enkele

vogel citeert, lijkt zijn blokfluitconcert

nadrukkelijk naar vogels te verwijzen. De

blokfluitsolist kwettert in snelle ritmische

motieven die de kleine versieringen en

ongeprofileerde melodische gestes van

vogelzang heel herkenbaar treffen.

De blokfluit klinkt natuurlijk ook al een beetje

als een vogel. Later in het stuk wordt een

eend nagebootst die met een doffe klap het

zwijgen wordt opgelegd. Gegeven dat er bij

de hoornpartij op die plek staat dat het als

hondengeblaf moet klinken, zou je kunnen

denken dat het de bedoeling is hier een

eendenjacht te verbeelden.

In het hele stuk lijken de instrumenten soms

te jagen op de blokfluit – en ook op elkaar.

Het wemelt van de imiterende motieven

en elkaar overlappende kleine canons. Het

is strak ritmisch zoals veel van Tiensuu’s

muziek. Snel en veel (Appo betekent

overvloed) en, even typerend voor Tiensuu,

4


Toelichting

kleurrijk virtuoos. Muziek vol glissandi,

dwars glijdende dubbeltonen in de blazers,

microtonen, flageoletten en nog zo wat. Het

heeft een vrolijk anarchistische ondertoon.

Of u wat hier staat serieus moet nemen

is overigens zeer de vraag. Tiensuu heeft

er in een essay op gewezen dat mensen

die de programmatoelichting niet gelezen

hebben een heel ander werk horen dan zij

die dat wel doen en dat het heel moeilijk is

vast te stellen wie er dan wel ‘gelijk’ heeft.

In datzelfde essay schrijft hij dat de kracht

van muziek niet in de klank schuilt, maar

in de abstracte structuur die door de klank

wordt gedragen. Het gaat dus helemaal niet

om de referenties aan vogels of aan jachtige

achtervolgingen, maar om wat op papier

staat voordat dit via de instrumenten heeft

geklonken. Maar als de klank alleen maar

drager van een structuur is en er op zichzelf

niet veel toe doet, waarom staan er dan

zo veel gedetailleerde kleureffecten tot en

met dat hondengeblaf uitgeschreven in de

partituur?

Seung-Won Oh

Vanapriya

In Vanapriya (te vertalen als ‘Geliefd Bos’),

de première van Seung-Won Oh, zitten

referenties aan de zang van paradijsvogels;

korte gestes met snelle toonherhalingen,

meer een versiering dan van een duidelijk

afgebakende melodie. Ze verruimde dat

concept vervolgens door de paradijsvogels

in hun natuurlijke omgeving te plaatsen,

wat het mogelijk maakte behalve de

paradijsvogels ook andere vogels en

natuurgeluiden te incorporeren.

‘Ik moest de vogels in een context plaatsen,

omdat hun habitat ze laat floreren en ze

tot de ongelooflijke schepsels maakt die ze

zijn’, mailde Oh. Dat het stuk niet als een

volière klinkt, komt omdat Ohs muzikale

persoonlijkheid zeker zo sterk doorklinkt als

de vogels die haar inspireerden. Haar muziek

heeft door de klare lijn, de eenvoud en de

herhaling een ritueel karakter dat verwant is

aan de traditionele Aziatische muziek. Lang

liggende noten, veelvuldige toonherhalingen

en vluchtig verschietende motieven zetten

de tijd soms bijna stil. Ook als het sneller

wordt, is er een onderliggende ernstige rust

– eveneens een invloed uit het verre Oosten.

De strak gecontroleerde structuur van haar

werk is daarentegen eerder gekleurd door

de twintigste-eeuwse, westerse abstractie.

Uiteindelijk wint die abstractie het in

Vanapriya van de inhoud – de vogelmotieven.

‘Het is niet noodzakelijk de vogelzang te

herkennen, om de compositie te kunnen

waarderen, hoewel het zeker opwindend

kan zijn een vogel in het stuk te herkennen’,

schrijft Oh: ‘Uiteindelijk gaat het mij erom

goed georganiseerde, goed klinkende en

efficiënt functionerende muzikale structuren

te maken, die los staan van het muzikale

materiaal waaruit de cellen van het stuk

zijn opgebouwd. In Vanapriya zijn vogel- en

natuurgeluiden het materiaal van de cellen,

maar ik was meer geïnteresseerd in hoe van

5


Toelichting

die elementen een betekenisvol geheel te

maken door ze bij elkaar te plaatsen in de

gegeven tijd van de compositie.’

Jonathan Harvey

Bird Concerto with Pianosong

Jonathan Harvey heeft zijn muziek nooit

zo op lossen schroeven gezet als Tiensuu.

Over wat hij in zijn Bird Concerto with

Pianosong tot uitdrukking wil brengen,

kan geen misverstand bestaan. ‘Als het zou

lukken om met de muziek een notie op te

roepen van hoe een vogel het zou beleven

een mens te zijn en vice versa, zou mij dat

gelukkig maken’, schreef hij.

Ver van de hang naar abstractie en het

stellen van structuur boven de zinnelijke

ervaring van de klank, wilde Harvey een

muzikaal verbeelde brug slaan tussen de

ongerepte natuur van de vogels die in zijn

stuk zingen en de daarvan afgedreven

westerse cultuur. ‘Ik wilde vogelzang

naadloos oprekken tot menselijke maten –

met als resultaat gigantische vogels – om

zo contact te leggen tussen twee werelden’,

schreef hij. ‘Toen ik de toonhoogte van

de vogelzang verlaagde en het tempo

terugbracht tot de snelheid van onze

natuurlijke waarneming, werden uitbundig

versierde melodieën onthuld – barokke

krullen en oriëntaalse arabesken. De

pianosolist legt de meest directe verbinding

door unisono met de pianopartij samples van

de vertraagde vogelzang te triggeren via een

keyboard waardoor de vogelzang onderdeel

wordt van de toonhoogten en het tempo

van het menselijke lied. Vogels belichamen

niet alleen de vreugde van een eeuwig

zingen, maar ook de vrijheid van het vliegen.

Het orkest zou als de vogels op vleugels

gedragen door de heldere lucht moeten

bewegen.’

Dat lukt geweldig in dit stuk, waarin vogels

via een uitgekiende ruimtelijke weergave

de luisteraar in de zaal omgeven. Wat dit

vogelconcert zo treffend maakt, staat los

van vogelzang of muzikale abstractie. De

combinatie van al die prachtige kleuren in

een breed uitwaaierende muzikale structuur

(het heeft iets van een klassiek rondo) vertelt

in grandioze spanningsbogen een verhaal

waarin vrije ongebonden instinctieve vogels

en doelgerichte menselijke ordening een

unieke eenheid worden.

Tekst toelichting: Roeland Hazendonk

6


Biografieën

Componisten

Jukka Tiensuu

Sinds de jaren 70 is Jukka

Tiensuu (Helsinki, 1948) een

toonaangevende componist

in Finland. Hij studeerde

onder andere aan de Sibelius

Academie (Helisinki), de

Juilliard School (New York),

Musikhochschule Freiburg

en IRCAM (Parijs). Naast

componist is hij klavecinist,

pianist en dirigent.

Als musicus gaf Tiensuu

concerten over de gehele

wereld, waarbij hij regelmatig

vrije improvisaties uitvoerde.

Hij gaf cursussen over

uiteenlopende onderwerpen,

van barokmuziek tot de

muziek van onze tijd.

Zijn brede belangstelling

komt ook tot uiting in zijn

composities. Hij schreef

werken voor volksinstrumenten,

koor- en orkestrale

composities en stukken

voor accordeonensemble

of klarinetorkest tot

elektronische en computermuziek.

Digitale technologie

maakt onderdeel uit van zijn

werk. Zijn eigen composities

licht hij zelden toe; de

luisteraar moet de muziek

zelf ondergaan en bedenken

wat de componist al dan niet

bedoelt.

Seung-Won Oh

De Koreaanse Seung-Won

Oh (1969) werd geboren

in Seoul. Opgegroeid met

westerse muziek studeerde

ze compositie aan de Ewha

Vrouwenuniversiteit in

haar geboortestad. In 1996

zette zij haar studie voort

in de Verenigde Staten,

eerst aan de universiteit

van Illinois en later aan

Brandeis University in

Massachusetts.

Seung-Won Oh promoveerde

op een proefschrift over

Messiaens Réveil des

oiseaux. Tussen 2001 en

2003 studeerde ze bij

componist Louis Andriessen

aan het Koninklijk

Conservatorium in Den

Haag.

De muziek van Oh is

geworteld in de westerse

traditie, maar tijdens

haar verblijf in Nederland

begon ze ook de rijke

muziektraditie van haar

geboorteland te ontdekken.

Ze ontving vele prestigieuze

beurzen en prijzen en kreeg

opdrachten van ensembles

en festivals, waaronder het

Huddersfield Contemporary

Music Festival (VK), Transit

7


Biografieën

Festival (BE) en het festival

van het Tanglewood

Music Center (VS). In

2007 won zij de derde

prijs van de Lutosławski

Award en in 2010 de

BUMA Toonzettersprijs

voor haar compositie

JunGa. Oh gaf les aan de

Brandeis University, het

Massachusetts Institute of

Technology, de University

of Florida in Gainesville en

het Oberlin Conservatory

of Music. Momenteel is

ze universitair docent

compositie aan de DePaul

University in Chicago.

Jonathan Harvey

De Engelse componist

Jonathan Harvey (1939 -

2012) begon zijn muzikale

opleiding aan het St. John’s

College van de Universiteit

van Cambridge. Hij was

korte tijd cellist van het

BBC Scottisch Symphony

Orchestra, maar de

nadruk lag al snel op het

componeren.

In zijn werk toont hij een

breed scala aan invloeden

die lopen van Arnold

Schönberg en Olivier

8

Messiaen tot Karlheinz

Stockhausen en Pierre

Boulez.

In de jaren tachtig werkte

Harvey op uitnodiging van

Boulez enige tijd aan het

muziekinstituut IRCAM

(Institut de Recherche et

Coordination Acoustique/

Musique) in Parijs. Naast

componist was Harvey een

veelgevraagd docent.

Uitvoerenden

Stefanie Liedtke

Blokfluit

Stefanie Liedtke is een

veelzijdig musicus,

gespecialiseerd in zowel

hedendaagse als oude

muziek. Zij studeerde

fagot en blokfluit aan

conservatoria in Duitsland

(Stuttgart, Freiburg) en in

Nederland (Rotterdam en

Utrecht). In 1992 won ze de

2e prijs bij de internationale

competitie ‘Fernand Gillet’.

Liedtke werkte als eerste

fagottiste bij het Nederlands


Biografieën

Ballet Orkest en het

kamerorkest Camerata in

Athene. In de loop der tijd

richtte zij zich steeds meer

op de moderne muziek en op

het spelen van oude muziek

op historische instrumenten.

Ook experimenteert ze graag

met instant composing en

het bij elkaar brengen van

verschillende disciplines

zoals muziek, beweging

en theater. Ze richtte de

ensembles Palmós en Trio

Kassandra op. Liedtke

speelt regelmatig als soliste

op festivals in binnen- en

buitenland en maakte

deel uit van het Xenakis

Ensemble. Nu speelt ze

bij de Ostravska Banda

en Insomnio. Met het

Wervelwind Ensemble maakt

ze vooral muziektheater

voor kinderen. Ook treedt

Liedtke op met verschillende

barokensembles waaronder

Eik en Linde en met

Flamencokoor Calle Real.

Laura Sandee

Piano

Laura Sandee studeerde

aan het Koninklijk

Conservatorium bij Rian

de Waal en specialiseerde

zich in muziek van Olivier

Messiaen onder leiding

van Håkon Austbø aan

het Conservatorium van

Amsterdam.

Sinds 2007 is zij vaste

pianist van hedendaags

muziekensemble Insomnio

en soleerde met dit ensemble

in Oiseaux Exotiques van

Messiaen, Bird Concerto

van Harvey en Islands van

Francesconi. Ook speelt

zij met Asko|Schönberg,

het Noord Nederlands

Orkest en remplaceert zij

in verschillende andere

ensembles en orkesten.

Tevens is zij repetitor van

het Residentiekoor. Zij vormt

samen met pianiste Anna

van Nieukerken het Sandee/

Van Nieukerken pianoduo

en maakt deel uit van het

Rondane Kwartet. Sandee is

werkzaam als docent bijvak

piano en docent Jong KC

junior aan het Koninklijk

Conservatorium in Den Haag.

Ulrich Pöhl

Dirigent

foto: Co Broerse

Ulrich Pöhl, geboren in

Bielefeld (Duitsland) volgde

zijn studies slagwerk en

directie onder andere

aan het Conservatorium

van Amsterdam, in San

9


Biografieën

Diego en Parijs. Als

slagwerker speelde hij

met o.a. het Koninklijk

Concertgebouworkest en

diverse radio-orkesten

en won als solist de

Vriendenkrans van het

Koninklijk Concertgebouw.

Pöhl ontving tevens de

International Zyldjian Award

voor zijn inzet voor moderne

muziek. Als dirigent werkte

hij met orkesten, koren en

ensembles als Brussels

Philharmonic, Avanti

Chamber Orchestra, Hong

Kong Sinfonietta, UMZE

Ensemble, het Nederlands

Kamerkoor, de Synergy

Vocals, Le Cris de Paris,

percussion ensemble Red

Fish Blue Fish. Hij gaf les aan

de Staatliche Hochschule

für Musik Trossingen (DE,

de International Eötvös

Academie te Boedapest

en gaf masterclasses

aan studenten van de

conservatoria van Detmold,

Weimar, Budapest, Chengdu,

HongKong, Parijs, Den Haag,

Utrecht en Amsterdam. Hij

is gespecialiseerd in het

dirigeren van uitdagende,

complexe partituren die

vaak ook het werken met

verschillende disciplines,

10

elektronica en ruimtelijke

opstellingen omhelzen. In

1997 richtte hij Insomnio op

en is sindsdien de artistiek

stuwende kracht achter het

ensemble. Daarnaast initieert

en ontwikkelt hij regelmatig

zijn eigen projecten.

Insomnio

Insomnio is het Utrechtse

stadsensemble voor

eigentijdse muziek. Het

ensemble bestaat sinds

1997 en maakte in 2019 een

doorstart.

Insomnio is ervan

overtuigd dat hedendaagse

gecomponeerde muziek,

net als andere moderne

kunstuitingen, een stevige

plek verdient in de

samenleving. Daartoe voeren

ze muziek van tijdgenoten

uit en zoeken daarbij altijd

naar een aansprekende

en communicerende

concertvorm en naar

verbindingen met de

maatschappij en andere

podiumkunstvormen.

Insomnio is geworteld

in het repertoire van de

grote componisten van de

afgelopen decennia, maar

speelt ook de allernieuwste

muziek van de jongste

generatie componisten.

In de basis bestaat

Insomnio uit 17 musici

met een internationaal

karakter (strijkers, hout- en

koperblazers, piano, slagwerk

en tokkelinstrumenten;

allen enkel bezet) onder

leiding van dirigent Ulrich

Pöhl, maar de samenstelling

kan per project worden

aangepast. Het ensemble

was te horen op festivals

in o.a. Engeland, Duitsland,

Spanje, Indonesië, Zuid-

Afrika en China. Insomnio

werkte intensief samen

met gerenommeerde

componisten als Pierre

Boulez, Heiner Goebbels,

Jukka Tiensuu of met (de

ervan van) Frank Zappa.


Biografieën

Jana Machalett fluit

Marieke Franssen fluit

Matteo Costanzi hobo

Lars Wouters klarinet

Michele Mazzini klarinet,

(contra)basklarinet

Stefanie Liedtke

(contra)fagot, blokfluit

Annet Karsten fagot

Janine Teepen fagot

Joeri de Vente hoorn

Floris Onstwedder trompet

Santiago Casalta trombone

Sabien Canton harp

Nikola Spasic accordeon

Laura Sandee piano

Enric Monfort percussie

Secil Kuran percussie

Mieko Kanno viool

Maria del Mar viool

Bernadette Verhagen

altviool

Charles Watt cello

Jelte van Andel contrabas

Poul Holleman,

Wes Broersen

4DSOUND engineers

Rob Strolenberg,

Rob van der Meijs techniek

Da Capo - Orchestral Audio

Paul Dijkema flight control

11


Echoes of Nothing Echoes of Nothing

Maandelijks randprogramma i.s.m. Conservatorium van Amsterdam

Geïnspireerd door de quote ‘Every something is an echo of nothing’ van componist

John Cage cureren drie studenten van het Conservatorium van Amsterdam (Viola

Blache, Ramin Amin Tafreshi en Lorenz Rommelspacher) een eigen concertserie tussen

de concertzaal en 4’33 grand café. Maandelijks zijn er bijzondere outside-the-box

miniconcerten in de entreehal van het Muziekgebouw en 4’33 grand café, vooraf en/of

na afloop van het concert in de Grote Zaal. De mogelijkheid om kennis te maken met de

musici van morgen.

Componisten van alle tijden hebben zich

laten inspireren door de dierenwereld,

en door de natuur om hen heen. In het

programma van vandaag worden drie

studenten van het Conservatorium van

Amsterdam bij elkaar gebracht: celliste Anna

Reisener, clavecinist Julius Lorscheider en

blokfluitiste Emily Bannister. Elk van hen

celebreert de natuur in een specifieke stijl,

en op een heel eigen manier. Van Eyck liet

zich inspireren door de Engelse nachtegaal,

terwijl Benjamin Brittens Cellosuite de

luisteraar doet denken aan een zwerm

vogels. Couperins reflecties op de natuur

resulteren niet in karakterstukken, maar

in bijna impressionistische beelden die de

kracht van de natuur op een heel subtiele

manier tonen. En vandaag de dag herinneren

ze ons er op een ingetogen manier aan dat

we als mensen deel uitmaken van de natuur.

In Fabrizio de Rossi Re’s compositie Salse

per Gru, Anatre, Pernici, Tortore, Colombacci,

Colombi E Diversi Uccelli tenslotte wordt

de vogelwereld op een heel andere manier

getoond en gevierd.

Emily Bannister

Julius Lorscheider

Anna Reisener

12


Verwacht

Asko|Schönberg

Claude Vivier, een muzikaal

continent

Donderdag

avondserie

Do 5 mrt 2020

Grote Zaal

20.15 uur

De Canadese componist Claude Vivier (1948 - 1983) was

nog geen 35 toen hij vermoord werd door een mannelijke

prostituee. Viviers muziek is springlevend. Als een

Marco Polo reisde hij over de wereld en smeedde wat hij

hoorde om tot bonte tovermuziek. Vanavond klinken zijn

stedenstukken naast elkaar, inclusief Et je reverrai cette

ville étrange, Viviers laatst voltooide ensemblewerk.

Eilandenfanaat Reza Namavar zet er een fonkelnieuwe

compositie over Polynesië tegenover.

De pianosolo Shiraz is vernoemd naar de Iraanse plaats waar

Vivier urenlang twee blinde zangers observeerde. Bouchara

(in Oezbekistan) voor sopraan en ensemble is een ‘liefdeslied

in een verzonnen taal’, aldus de componist. In de titel van het

kwartet Paramirabo draaide Vivier twee letters om, misschien

om het allemaal nog sprookjesachtiger te maken.

Claude Vivier

Programma: Reza Namavar Tiare Tahiti* / Claude Vivier

Pulau Dewata (bew. Slagwerk Den Haag voor vijf slagwerkers)

Paramirabo / Et je reverrai cette ville étrange / Bouchara

Shiraz

* compositieopdracht Asko|Schönberg, met steun van Fonds

Podiumkunsten

13


Verwacht

Februari

vr 28 feb / 20.15 uur

Calefax + Helena Rasker

Dansen op de vulkaan

za 29 feb / 19.30 uur

voorprogramma +

21.15 uur concert

Kabareh Cheikhats

Theatrale hommage aan

vrijgevochten Marokkaanse

volkszangeressen

Maart

zo 1 mrt / 11.00 uur /

Kleine Zaal

Ensemble SCALA

The Americans

zo 1 mrt / 15.00 uur

Ronald Brautigam

Schuberts laatste drie

pianosonates

wo 4 mrt / 20.15 uur

Cappella Amsterdam

Dromen en Passie

do 5 mrt / 12.30 uur

Lunchconcert

i.s.m. Prinses Christina

Concours

do 5 mrt / 20.15 uur

Asko|Schönberg

Claude Vivier, een muzikaal

continent

vr 6 mrt / 20.15 uur

Nederlandse Bachvereniging

Trauerode

za 7 mrt / 20.15 uur

Amsterdams Andalusisch

Orkest + Nederlands

Kamerorkest + Youssef Jrifi

Tribute to Abdelhalim Hafez

zo 8 mrt / 12.00 uur /

Entreehal

Muziekgebouw Park

Picknick

zo 8 mrt / 14.00 uur /

Atriumzaal

Workshop Soundtrack Live!

Voor kinderen (7+) met

volwassenen

wo 11 mrt / 20.15 uur

Nederlands Blazers Ensemble

The Unknown Chaplin

do 12 mrt / 12.30 uur

Lunchconcert

i.s.m. Conservatorium van

Amsterdam

do 12 mrt / 20.15 uur

Nederlands Blazers Ensemble

The Unknown Chaplin

vr 13 mrt / 21.00 uur /

Kleine Zaal

Tomaga

Bandieri Di Carta

di 17 + do 19 mrt / 20.00 uur

Das Jagdgewehr

De Nationale Opera

vr 20 mrt / 20.15 uur

Orkest van de 18e Eeuw +

Alexander Melnikov

Schumann Symfonicus

za 21 mrt / 20.15 uur

Ensemble Correspondances

Het mysterie van de Franse

nacht

zo 22 mrt / 13.00 uur /

Atriumzaal

Workshop SoundLAB

Voor kinderen (7+) met

volwassenen

Huil van de Wolff

Elke 22e van de maand

klinkt om 20.00 uur het

geluidsmonument Huil van de

Wolff van Martijn Padding ter

herinnering aan oprichter van

het Muziekgebouw Jan Wolff

(1941 - 2012). Zie voor meer

informatie muziekgebouw. nl/

huilvandewolfff

Geheimtips

Bijzondere concerten

die je niet mag missen

14


Foto: Erik van Gurp

4’33 grand café

Kom voor het concert eten in

4’33 Grand café. Reserveren:

020 788 2090 of 433grandcafe.nl.

Bij de prijs inbegrepen

Reververingskosten en garderobe

zijn bij de kaartprijs inbegrepen.

Ook een pauzedrankje, tenzij anders

vermeld op uw concertkaartje.

Bij concerten zonder pauze staan

drankjes klaar na afloop van het

concert.

Rondom het concert

- Na aanvang van het concert heeft

u geen toegang meer tot de zaal.

- Zet uw mobiele telefoon uit voor

aanvang van het concert.

- Het maken van beeld- of geluidsopnamen

in de zaal alleen met

schriftelijke toestemming.

- Algemene Bezoekersvoorwaarden

zijn na te lezen op muziekgebouw.nl

Steun het Muziekgebouw

Inkomsten uit kaartverkoop dekken

ten dele onze kosten. Word vriend

of doneer: met uw extra steun

kunnen we concerten op het

hoogste niveau blijven organiseren.

Meer informatie:

muziekgebouw.nl/steunons

Op de hoogte blijven?

Blijf op de hoogte van nieuw geboekte

concerten of ander nieuws.

Volg ons via onze e-nieuwsbrief

(aanmelden op muziekgebouw.nl),

Facebook, Twitter of Instagram.

Dank!

Wij kunnen niet zonder de steun van

onze vaste subsidiënten en Vrienden

van het Muziekgebouw. Wij zijn hen

daarvoor zeer erkentelijk.

Druk binnenwerk

15

More magazines by this user
Similar magazines