29.08.2019 Views

Hynnestua fra Andebu

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Hynnestua som ho no star pa Vestfold Fylkesmuseum sett fra aust. (Foto: P. Thoresen 1975)

Hynnestua fra Andebu

Av Arne Berg

Hynnestua fra Andebu, som na star kulturbindet av Andebu bygdebok sommaren

1975, kom Guri og Arne Gailis, Ole B0en og eg

pa Vestfold Fylkesmuseum, har en

saman for a drnfta tidfestinga na3rare. Det munna

gatefull historie. Tradisjonelt har man ut i eit lite oversyn med konklusjon til bruk for

ment at den har middelaldersk bygdeboka. 2 )

opprinnelse. Tidligere leder for friluftsmuseet

ved Norsk Folkemu­

Seinare har Vestfold Fylkesmuseum og Vestfold

Historielag ynskt a fa ei grundigare

gjennomgaing av huset, etter som det finst lite av

seum, f0rstekonservator Arne Berg, dokumentasjon fra nedtakinga og dei to flyttingane

som stua har vore gjennom. Per Thoresen

antyder noe annet i foreliggende

har derfor sanka tradisjonsopplysningar som

bygningshistoriske analyse.

kunne supplere det som f0r var notert 3 ). Det

meste var etter Ole B0en, Honernd (f. 1889, d.

1980). Ole B0en hadde sett stua pa opphavleg

stad, og vore med begge gongene ho vart flytt.

Hynnestua har hatt ord pa seg for a vera svffirt Stua vart malt opp pa nytt og analysert pa

gamma!. Ei tidfesting til mellomalderen har vore Vestfold Fylkesmuseum i mars 1984. Oppmaling

hevda. 1 ) Da Arne Gailis arbeidde med fra f0r flyttinga har ikkje vore a finna.


-----·--·· ........ ··..,......._,

Plan av Hynnestua og oppriss

av fremste langveggen.

Oppmalt pa Vestfold Fylkesmuseum

mars 1984 av fort.

I snitt gjennom stokkar har

nye stokkar skra-skraffur,

gamle ring-skraffur.

Teikningane pa denne og

neste side er attgjevne i same

malestokk.

I

'

,, "

,,

,,

II

I

,, "''

!l::

/ 11

'' ,,

IJ

,,I

"'

,,

·:

' ,,

II

I

STUA

'

---- .,

''

'

KJ0KK£N[T

,,

::

•: ,, '

,,

I

LJ

plass for Lrdfll!..

eller s,life1t

,,

''

,,

I

::

,,

,,

,,

,,

LJ

,, I

:1 I

,,

,,

,, :!

:i

,,

d

P L A N 1. E T A S J E

Stua har statt pa garden Hynne, gnr. 98, bnr.

1 i Andebu. Der var ho kalla «gamlestua» og var

sist pa nytta som bryggerhus. 4 ) Stua vart teken

ned i 1930-31 og lag lagra nokre ar f0r ho vart sett

opp att pa Bergshaugen i Andebu, der det var

paemna eit bygdemuseum, og eit par hus var

sette opp. Pa Bergshaugen hadde Hynnestua det

etter alt a d0ma ikkje godt. Meldingar om

hoorverk, manglande tilsyn og vedlikehald fins!

det fleire av. Det heile vart derfor f0rt over til

Vestfold Fylkesmuseum. Der var stua sett opp att

i 1957 og offisielt opna pa ny 1. juni are! etter.

Det heiter at nar eit hus vert flytt, gar

kjeldeverdiar tapt. Meir tap ma det derfor verta nar

huset vert flytt to ganger. Men valet star oftast

ikkje mellom fleire eller foorre kjeldeverdiar. Valet

star heller mellom a ha huset eller a missa det.

Hynnestua er no pa to tulle h0gder. F0rste

h0gda er t0mra som ei einfeld romsleg kasse

utan t0mra innervegg, jfr. plan ovanfor. Deleveggen

er no gjord med at det er t0mra ein tverrvegg

fra over d0rh0gd og oppetter, og nedunder

t0mringa er sett opp ein enkel bordvegg.

No er bade stokken i botnen og stokkane over


17., __ ,, .. /·

rf:-::::>tidlegare lak

.. .. /

t::- ✓ -

,,­ ,_


Tverrsnitt gjennom Hynnestua. Ti/ venstre gjennom

stueromet sett mot sor. Ti/ hogre gjennom kjokkenet

sett same vegen. Opplysning om nye stokkar og

tidlegare takhogd er fort pa.

bordveggen nye i huset. Vi ma vel ha lov til a

rekna med at de! har vore tilsvarande naglefeste

for ein bordvegg ogsa f0r huset vart flytt. Men Ole

B0en kunne ikkje minnast ein tverrstokk i botnen,

og 0vst har vel da berre vore spikarslag.

Bordveggen er fornya. Merke etter annan slags

vegg er her ikkje, sa anna romdeling enn ein

bordvegg har det neppe vore f0r heller.

Dette er ei romdeling som ikkje er kjend i

t0mmerhus fra mellomalderen. Men det aleine er

ikkje grunn nok til a avvisa ei sa tidleg tidfesting.

Hus dell med ein bordvegg kan teoretisk ha

funnest sa tidleg, og seinare vera bortkomne. Fra

seinare lid fins! byggjematen noksa ofte pa

Austlandet. Romdelinga kan vera gjord pa den

maten at det er t0mra inn ein tverrstokk i golvh0gd

og ein eller fleire tverrstokkar om lag i

mannsh0gd. I mellomromet mellom disse tverrstokkane,

dvs. om lag sa h0gt som romet er, er

det sett inn ein enkel vegg av staande bord, slik

som i Hynnestua no. Slik finn vi det t.d. i hus fra

"1700-ara og utetter i 1800-ara 5 ). Nar byggjematen

kom opp, er ikkje retteleg tidfest.

I Hynnestua er de! sett inn ei mala, dekorert

ei-fyllings-d0r i deleveggen. Ho har 1700-tals

karakter. Ho var ikkje i stua pa Hynne, seier vare

informantar. Kvar ho er komen fra, er de! ikkje

opplysning om.

lnngangsd0ra er direkte inn Iii det st0rste

romet, stua. D0ra er ny pa museet. Men

plasseringa er gamma!. Ho har einfelde stokkbeitskier,

d0rbladet har kraftig smidde hengslejern.

Stokken over d0ra har ein flat boge. Del er ei

nylaging. Opphavleg hadde vel d0ra rett

avslutning 0vst.

I fremste langveggen er det merke etter at det

ogsa har vore d0r beint inn utanfra til det minste

romet. Noko av den eine beitskia, den h0gre sett

utanfra, sit enno alt. Om begge d0rene har vore

der pa same lid, eller om t.d. d0ra Iii minste romet

er eldst og seinare bolka alt, kan ein ikkje sja av

huset no meir, av di stokkar her er omflytte og

fornya. Men da stua stod pa Hynne, var der to

inngangsd0rer. Det er heimelsmennene samde

om. Knut Hynne er viss om at der var bade d0r

og vindauga mellom svala og kj0kkenet pa

Hynne.

D0rplasseringa er elles ein viktig detalj nar ein

vii avgjera kva slag og kor gammalt hus det er

vi har for ass. Her kan i hovudsak vera tre ulike

matar a velja i: - Hja A seier vi at inngangen er

i kovepartiet. Dette kan ofte vera dell i ei ford0r,

forstove, og ein kove. Fra ford0ra kjem ein inn i

stua, og fra stua vidare inn i koven. Dette er den

gamle treroms-planen, velkjend ogsa fra mellomalderen,

ei planform som folk elles har bygt etter

heilt fram mot var tid. Eit gammalt drag i planen

er at kovepartiet er heller small, om lag 2 meter


[]

t

A

rn

8 C

Samanstel!ing av tre vanlege dorplasseringar i vare

gamle stuer, i Jang/oft ti! hogre

eller vel det. I seinare tid, srerleg fra kring 1700

og utetter er det bygt hus med romslegare

koveparti. (Sja skisser ovanfor.)

Hja B er inngangen beint inn i stueromet. Det

er denne planforma Eilert Sundt kalla den

«akershusiske stueform, » av di han fann denne

mest utbreidd i det gamle Akershus stift. Forma

er yngre enn toroms- eller treroms-plan med

inngangen i kovepartiet. Ho er ikkje kjend i

mellomalderen. Dei eldste d0ma pa akershusisk

stueform er truleg fra sist i 1500-ara. I 1600-ara

var ho noksa vanleg pa Austlandet. 6 ) Vestfold

ligg i utkanten av om rad et, sa her fanst truleg ikkje

dei eldste eksempla.

Forma C har inngang utanfra til begge roma.

Det er ein mate som er srerleg kjend i ein type

loftsbygningar som er kalla langloft. Langloft er

toh0gda hus med rom i rad i begge h0gdene,

kvart rom som regel med eiga d0r utanfra og ikkje

d0r inne mellom roma. Denne byggjematen er

kjend i mellomalderen. Fra gammalt av har slike

hus hatt forradsrom i f0rste h0gda og representative

soverom i andre. Andre h0gda kan etter

kvart ha vorte nytta til anna enn berre soverom.

Ho kan tidleg ha fatt eldstad, enda d0ma fra

mellomalderen er komne bort. Det er slike hus vi

kan finna omtala som «h0ystuer» eller «nattstuer»

pa Austlandet fra kring 1600.

Nar vi pr0ver a plassera Hynnestua i desse

m0nstra, ma vi ogsa sja pa eldstadform og

plasseringa av eldstaden. Det eldste er at sj0lve

stua var eit opphaldsrom der alt vanleg husarbeid

med all matlaging gjekk for seg. Eldstaden var da

i stua. Seinare - lenge etter reformasjonen -

vart kj0kenfunksjonen skild ut fra opphaldsromet.

Da det gjekk for seg, var peisen vorten den

vanlege eldstadforma, og kovepartiet var bygt sa

romsleg at dei kunne halda til med koking og

matlaging der.

Da stua stod pa Hynne, var kovepartiet kalla

«kj0kken», og romet var sist nytta som

bryggerhus. Mot skiljeveggen til stua stod ein

romsleg, open skorstein eller peis midt pa, med

ein bakaromn attom mot bakre langveggen. Jfr.

planskisse nedanfor. R0ykpipa gjekk opp i

m0net. Peisen i stua er saleis ei nylaging pa

museet, enda om plasseringa nrer ytterveggen er

ein eldre skipnad enn eldstaden midt under

m0net.

lfl===::i:==t=====::::;;=::::;;===-=---

!le 1 I

--,

I

I

t ........... ,. ..

HH!rn!

•.. ,.

.....

... ,-:-: !

Opplysning om Hynnestua i si tidlegare form. Utteikna

etter skisser og natal som konservator Per Thoresen

har gjort. Jfr. note 3.


- I stua stod ein jernomn midt pa veggen mot

kj0kkenet, med r0ykr0yr inn i skorsteinen der.

Omnen hadde ikkje vore elda i pa lange tider.

H0na hadde verpeplass der.

I veggen bak peisen som no star er det nokre

merke etter eit eller anna slag veggfast innreiing.

Merka star i 3. og 4. stokken over golvet. Kva her

har vore er uvisst. Fast seng, byrde eller anna?

Det er ingen opplysning om det. Noko samband

med eldstaden har det truleg ikkje hatt. Det er

knapt grunn til a tru at der har vore skorstein i

stueromet fra f0rst av.

Det er heller ingen grunn til a tru at huset f0r

har vore eit langloft eller nattstue, som seinare er

teke til stue. Her talar spora i andre h0gda avgjort

i mot: I tredje omfaret over bjelkelaget er der

merke i bakre langveggen etter at taket har lege

i denne h0gda, jfr. tverrsnitt side 13. I stokken er

hakk etter sperrer eller raftsperrer. I motsette

langveggen har vore tilsvarande stokk eller

stavlaigje. Han er skift ut.

Det vii seia at andre h0gda har vore mykje

lagare enn ho no er, i alle fall utmed langveggene.

Soveloft eller nattstue kan her derfor ikkje ha vore

h0gd nok til.

Takfallet var brattare enn no. Huset var tekt

med enkel krum taktegl. Gavl-trekantane var ikkje

t0mra. Dei var av reisverk eller bindingsverk og

bordkledde med staande panel, lektepanel,

utvends, og med eit lite vindauga i kvar gavl. Knut

Hynne hugsa at i s0re og nordre gavlen var det

berre raustet og svala som var bordkledd. Om her

var astak eller sperretak, er uvisst. Hakka som sit

att i bakre langveggen, tyder mest pa reint

sperretak. Truleg har her vore h0gt nok til a ga

oppreist midt etter romet.

Loftsromet var f0r utan oppdeling. Veggene er

pat0mra ca. 1 O nye omfar, ogsa gavl-trekantane

er t0mra. Taket er gjort med mykje slakare fall,

slakare enn vanleg for torvtak; og tekkinga er no

never med torv. Alt er no bore av eit reint astak.

Deleveggen tvers over romet er gjord ny pa

museet. Han er t0mra i eitt med dei nye stokkane

som no ligg over den nemnde deleveggen i f0rste

h0gda. 0vst har bade deleveggen og gavlveggene

fatt gode utkragingar til a bera taket over

svalgangen.

Svalgangen med oppgang er og gjord ny pa

museet. Grunnflata er kanskje den same som f0r,

jamlang med huset var svala da og. Det er gjort

to nye d0rer til roma i andre h0gda. Dei har og

fatt den fl ate bogen over, som d0ra i f0rste h0gda.

Korleis oppgangen til and re h0gda har vore f0r,

er noko uklart. Ei opplysning er at det var trapp

eller stige opp fra kj0kkenet ved gavlveggen, i

nord-austre kraa. 7 ) Her kan ho ha kome opp

mellom veggen og nairaste bjelken. Merke i

bjelkane som ei trapp kan ha sett att etter seg,

finst ikkje.Det er elles ikkje a venta. Bjelkeiaget er

gjort nytt, og truleg finst ikkje gamle bjelkar att .

- Andre meiner det var trappestige opp til loftet

fra s0re delen av svala, der veggene var tettast.

Tanken verkar ikkje rimeleg. Her var knapt nok

krypeh0gd til a koma opp, og ikkje finn ein merke

etter opning gjennom langveggen heller.

I ytterveggen, der trappa no gar opp, er det sliss

gjennom tre stokkar, jfr. oppriss side 12. Det kan

godt vera etter ei avbolking i den gamle

svalgangen.

Eit anna sairmerke som andre h0gda har fatt,

er at i begge gavlane er veg gen i and re h0gda lagt

ut ei stokkebreidd i h0ve til veggen i f0rste h0gda.

Det er ikkje opplysning om at det var slik pa

opphavleg stad. Elles ser utstikka fra langveggene

ut til a vera nye pa museet. Slike sprang i

veggen er eit motiv som kom opp, og spreidde

Sprang i nordre gavlveggen. Tilsvarande sprang er def

i sore gavlen, men ikkje i /angveggene.


Stua i fyrste hogda mot aust. lnnreiinga er for det meste samla fra u/ike kantar av Andebu. Merk spar etter rappinga

pa veggen ved dora. (Fotografert pa Vestfold Fy/kesmuseum i 1972 av Per Thoresen.)

seg fra byane utetter i 1600-ara. Her er de! gjort

usedvanleg med at de! berre er i gavlveggene og

ikkje i langveggene at dette spranget fins!. Med at

her er gjort nye d0ropningar i andre h0gda og

nye stokkar er sk0ytte inn, har de! vore rad a gjera

den nye andre h0gda litt lengre enn den gamle

utan srerleg vanske.

Korleis svalgangen var da stua stod pa Hynne,

er de! berre veike minne om. Svala har truleg

vore bygd som bindingsverk med enkel

bordkledning utanpa. Nordre delen skal ha vore

halvt open med ei detaljering i sveitsarstil. Men

s0re delen skal ha hat! lett bordvegg, jfr. skisse

side 14. Kanskje har de! vore ei avbolking

mellom den innkledde og den halvt opne delen av

svala, slik den nemnde slissen i t0mmerveggen

kan tyda pa.

Nordre gavlen, som er utan opning i f0rste

h0gda, har og merke etter tilbygg. Truleg har de!

vore sval her og. Men ho var der ikkje da huset

vart !eke ned. Truleg har de! vore ein do eller

kamar ved nordvestre hyrna. Der er sliss i veg gen

som etter eit sete, naglemerke kan vera etter

feste for ein planke. H0gare i veggen, oppunder

der spranget eller utkraginga no er, er spuns etter

opplegg for eit eller anna. De! kan vera etter eit

tak som kan ha dekt tilbygget. Ovanfor der vi

tenkjer oss take!, er eit par slissar i t0mmeret som

ikkje er rad a torklara.

Hus fra mellomalderen og dei f0rste hundreara

etter reformasjonen har gjerne h0ge, trapesforma

syllstokkar under veggene. Om Hynnestua var sa

gammal, skulle ein venta slike stokkar her.

Kanskje har de! vore og. Men dei f0rste omfara

er laga nye pa museet, sa vi kan ikkje seia korleis

dei gamle var. Kanskje er h0gda pa f0rste etasjen

brigda litt pa?•)

Til gammal byggjemate h0yrer ogsa moldbenker

langs ytterveggene. De! har her truleg ikkje


vore. lnformantane hugsar i alle fall ikkje slike.

Moldbenken skulle m.a. syta for isolasjon i den

utsette overgangen mellom golv og vegg, det var

eit kaldt punkt. Det var tregolv i stu9,. Ho stod pa

berrt fjell, og det var urad a fa til kjellar under

huset. Korleis golvet elles var gjort, er ikkje kjent.

Mest alle veggflater inne har vore dekte med

eit pusslag av leire el.I., slik at det har vore slette

vegger. Slik var det ikkje da huset stod pa Hynne.

Men veggene viser at dei ein gong har vore flisa

opp for at rappinga lettare skulle hengja pa. Pa

veggen i kj0kkenet, i kraa der det kan ha vore

oppgang til loftet, der er veggen likevel ikkje

oppflisa, og naturleg nok ikkje alle dei stokkane

som er lagde inn nye. At der ikkje er flisa opp i

kraa pa kj0kkenet, gjer opplysninga om trapp eller

stige her meir sannsynleg.

Anna innreiing er det ikkje sikre opplysningar

om, anna enn at slagbord, sengebenk, veggfaste

hyller og meir slikt har der vore. Men ein

m0bleringsplan lar seg ikkje rekonstruere. (Pa

museet har dei fylgt det som har vore skikk i

bygda). Arne Gailis kan tenkja seg at stua pa

Ruelsrnd var jamf0rd med, da Kristian Gailis o.a.

var med og utforma Hynnestua.

Alie vindauger er nye pa museet. Kj0kkenvindauga

mot svala var h0gare pa Hynne. Pa

Bergshaugen vart eit mindre vindauga fra Berg

i Andebu sett inn og sa vart det fyllt ut med ein

spuns under, jfr. oppriss s. 12. Nye spunsar vii ein

finna her og der elles i huset og,der del av gamle

opningar er attbolka. Nye vindauger elles i huset

har fatt blysprosser, sa dei ser eldre ut enn dei

eldste.

Ole B0en var som nemnt med pa arbeidet bade

da stua vart f0rd over til Bergshaugen og til

Vestfold Fylkesmuseum. B0en sa at den forma

som stua no har, den fekk ho pa Bergshaugen.

Men arbeidsteikningar eller annan dokumentasjon

finst som nemnt ikkje i museet.•) At stua var

svrerande gammal, tvilte ingen pa. Eit anna

sp0rsmal er det om vi kan halda oppe den tidlege

tidfestinga.

Det romslege kovepartiet der viktigaste eldstaden

var og alt matstell gjekk for seg, d0rplasseringa,

srerleg med d0r utanfra beint inne i

stueromet, dette h0yrer til ei stueform som ikkje

har funnest i mellomalderen. Kor lenge etter vi

kan venta a finna henne i Andebu, skulle vera

interessant a vita.

Eit anna srerkjenne er novforma eller lafteforma.

I Hynnestua er nytta ein hoggemate med

halsen h0gt i stokketverrsnittet, jfr. detalj.

nedanfor til venstre.

Hal sen er firkanta, trapesforma, med den breiaste

sida ned. Om der er nokon av laftehalsane som

er hogne med barke under, er uvisst. 10 ) Hovuda

er hogne firkanta med at stokkane smalnar fra

kryssingspunktet og tram. Om nokon er omhogne

Ti/ venstre:

Novhogg s0r-austre hyrna i

f0rste h0gda. Ha/sen kan ti/

dels liggja enda h0gare

stokke-tverrsnittet.

NOV I S. A.

()

50(.1,\

Ti/ h0yre:

Novhovud i nordaustre hyrna,

over ny syllstokk. Same malestokk

som pa ill. t. v. Andre

stader med slike kurveliner er

det ikkje i huset.

Oppmalt mars 1974.


av ei tidlegare tilnrerma 6-kanta form, er ikkje lelt

a sja no. I veggen er stokkane flata av noko pa

sidene bade ute og inne. Det er kinna av bade i

0vre og nedre delen av novhogget, mes! i 0vre

delen, for a fa hopfellinga god! til i krysset.

I nord-austre hyrna har nokre novhovud falt ei

avvikande form. Jtr. detalj. f0rre side t.h. Der er

dei laga ovale, lilt avsmalande trametter dei og.

Og dei er laga slik at konturen pa det eine hovudet

held tram mest ubroten pa det neste, som ei

bylgjeline. Den ovale novforma som smalnar lit!

tramelter, kan h0yra 1500-ara og f0rst pa

1600-ara Iii. Men ein kan sja at her er nyare

avpussa endeflater, sa de! er ikkje sikkert forma

er sa gammal.

Elles i huset er de! no greilt at de! er firkanta

novhovud heile vegen, der vi harmed opphavlege

stokkar a gjera, og deter ei yngre novform. Vi ma

langt uti 1600-ara og jamvel i 1700-ara, f0r delte

var mote. Kanskje var de! slik at her var ein

arbeidsgjeng i sving som fylgde moten i Iida og

sa hadde dei med seg ein gammal, konservativ

ein som held! pa gammal skikk lilt i eine hyrna?

Forma og den h0ge plasseringa av laftehalsen

er og kjend bade i 1600-ara og utelter i 1700-ara,

srerleg pa S0r-Austlandet. Men ein palitande

laftekronologi for landsdelen er Iii no ikkje laga.

Ei tidfesting av Hynnestua i si opphavlege form

kan da truleg setjast til sis! i 1600-ara. Nrerare er

det knapt rad a koma f0r ein t.d. har nylta

dendrokronologi med arringsanalysar til hjelp.

No er det ikkje meininga med delte stykket a

gjera Hynnestua ringare. Om ho kanskje vert

200-300 ar yngre enn somme har tenkt seg

henne, fortel ho oss like full! om farne tiders mate

a byggja og bu pa. At ho dertil er eit god! d0me

pa eit romantisk syn som har radd noko av

museumsverda ei tid, er ei anna sak som og har

si interesse. Om andre h0gda som no er, skil seg

mykje ut tra den som var, er ho ikkje tri dikting.

Truleg har dei halt analoge f0red0me i tankane.

Nokon av dei kan jamvel ha vore nrere ved 11 ). Ut

tra de! romantiske synet kunne dei paradoksalt

nok, gjere hus eldre med a setja Iii delar som

yngre. Andre museumsfolk gjekk gjerne annleis

tram, og set ikkje til noko nylt utan at det var

absolult pakravt for a berga huset. Hynnestua

var! berga med ein meir romantisk framgangsmate.

Notar og merknader

1 ) T. d. av Andreas Honerod i Bygdenes Blad 30. juni

1952. Sja og note 3.

2 ) Guri Gailis: Byggeskikk i Arne Gailis: Andebu

bygdebok, bd. I, Kulturbind, Andebu/Oslo 1975, srerleg

s. 398 f.

3 ) lnformantar var Knut Hynne (f. 1918) og Olaf Dal

(f. ca. 1905), begge grannar Iii de! bruket som

Hynnestua er flytt Ira. - Etter Torger Jacobsen

Laksetjonn (1790--1868) er det overlevert frasegn om

at «etter sagnet var stua 500 ar».

4 ) I folketeljinga 1865 var Hynne ikkje dell i fleire bruk.

Men det gar tram av teljinga at der var to «framhus» pa

garden. Var Hynnestue har altsa vore framhus i 1865

(oppl. herredsagronom Ragnar Berg, Andebu).

5 ) Jfr. Arne Berg: Byggjeskikken i Trysil, i Trysilboka,

bd. 4, andre halvbind. Elverum u.ar. srerleg s. 26 f.

6 ) Jfr. Hilmar Stigum: Bygningsskikk i Glamdalen.

Norske bygder, bd. 5, Glamdal, Bergen 1942, srerleg

s. 172 f.

1 ) Oppl. Ira Ole Boen 1 0. juli 1975, som refererte etter

Kristian Hynne (1888-1960). - Ole Boen kunne ikkje

hugsa at det var utveksling i bjelkelaget over kjokkenet.

8 ) Ole Boen opplyste 1975 at de! kunne ha vore fleire

omfar under de! som no ligg som det forste. Eit gammalt

foto, sett Ira sor-aust, viser at det var fleire omfar mot

nord enn i sore gavlen. Del var hjornesteinar under

begge hjornene i nordgavlen. Dei omframt stokkane lag

inn mot steinane, og var naturleg nok ikkje lafta saman

med dei andre stokkane.

9 ) Heller ikkje fins! noko i Riksantikvariatet. Halvor

Vreim meinte a hugsa at arkitekt Carl Berner

(1877-1943) stod for den forste oppsettinga. (Oppl. i

brev 28. jan. 1958 Iii (stud.arch.) Olav Holm Ira Roar

Hauglid og Halvor Vreim). Berner var srerleg kjend med

byggjeskikken i Gudbrandsdalen. Den nye utforminga

av andre hogda som Hynnestua har fall, kan vera

inspirer! der Ira.

10 ) Laftehals med barke under er kalla raulandslaft

etter stua Ira Rauland i Uvdal i Numedal, no pa Norsk

Folkemuseum. Slik laftehals er laga bade f mellomalder

og langt utetter mot var lid.

11)

Guri Gailis op. cit, s. 399 f.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!