01.05.2015 Views

Mania 317

Daniel Norgren, Mumford & Sons, Boudewijn de Groot, Concerto 60 jaar

Daniel Norgren, Mumford & Sons, Boudewijn de Groot, Concerto 60 jaar

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

Het blad van/voor muziekliefhebbers 8 mei 2015 | nr. <strong>317</strong><br />

NO RISK DISC:<br />

Daniel Norgren


N RISK<br />

DISC<br />

MANIA <strong>317</strong><br />

1/1 Caroline [pag 2]<br />

DANIEL NORGREN<br />

Alabursy CD LP<br />

(Universal)<br />

De voordeur van Daniel Norgrens huis diep in de<br />

Zweedse bossen lijkt naar een andere wereld te<br />

leiden. Niet dat ik ooit bij de boomlange singersongwriter<br />

thuis ben geweest, maar het verschil<br />

tussen zijn optredens en platen is dusdanig groot dat<br />

ik me iets dergelijks voorstel. Waar voorganger Buck<br />

op het hitgevoelige Whatever Turns You On na veel<br />

met soundscapes aan elkaar gesleutelde donkere<br />

experimenten liet horen, vermoedde ik na een<br />

prachtig concert dat Alabursy een andere kant op zou<br />

gaan. Live zag ik een band op wonderbaarlijke wijze<br />

tipte aan de genialiteit van de band, dus het leek<br />

voor de hand liggend dat die lijn op Norgrens nieuwe<br />

album verder gezet zou worden. Maar de Zweed trok<br />

zich alleen terug en dook opnieuw een droomwereld<br />

in waarin hij zelf de experimentele koers bepaalt.<br />

Minimaal geïnstrumenteerd maar absoluut weer<br />

bloedmooi , zoals bijvoorbeeld in de hemelse eerste<br />

ALABURSY IS EXCLUSIEF IN<br />

DE MANIA-WINKELS EEN<br />

MAAND EERDER TE KRIJGEN<br />

DAN DE OFFICIËLE RELEASE!<br />

single Why May I Not Go Out And Climb The Trees.<br />

Bij tijd en wijle is Alabursy ongrijpbaar, mysterieus<br />

en roept het vele vragen op, maar misschien is<br />

dat nog wel veel mooier dan een album dat al zijn<br />

geheimen meteen al prijsgeeft. (Martijn Koetsier)<br />

3


POP & ROCK<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

DJANGO DJANGO<br />

Born Under Saturn CD 2LP<br />

(Because/Warner)<br />

Het is vaak lastig om een sterk debuutalbum<br />

op te volgen. Soms vindt men het te veel een<br />

herhalingsoefening, terwijl het de andere keer<br />

juist te veel afwijkt. Django Django heeft een<br />

opvolger gemaakt zoals je zou wensen. Het is<br />

nog onmiskenbaar dezelfde band: de eigen stijl,<br />

gekenmerkt door samenzang en opzweppende<br />

ritmes, is nog altijd aanwezig. De band heeft<br />

zich echter duidelijk ontwikkeld en het geluid<br />

van Born Under Saturn is een stuk rijker. Je zou<br />

het psychedelische dancepop kunnen noemen.<br />

Bovendien, waar het debuut een plaat was om<br />

vrolijk mee te zingen, zijn de catchy melodieën op<br />

het nieuwe album vervangen door meeslepende<br />

zanglijnen die je de muzikale wereld van Django<br />

Django inzuigen. Wat gelukkig hetzelfde is, is de<br />

constante kwaliteit. Met Born Under Saturn heeft<br />

de band hun eigen stijl verder doorontwikkeld.<br />

(Arnout de Vries)<br />

MANIA <strong>317</strong><br />

Inhoud<br />

POP 5<br />

INTERVIEW 12<br />

CONCERTO 60 JAAR 20<br />

LIVE IN DE WINKELS 24<br />

BINNENKORT BINNEN 30<br />

SPECIAL BOUDEWIJN DE GROOT 32<br />

REISSUES 38<br />

HEAVY 42<br />

SYMFO 45<br />

ROOTS 46<br />

JAZZ & FUSION 51<br />

DANCE 52<br />

HIPHOP & SOUL 54<br />

REGGAE 56<br />

WORLD 56<br />

KLASSIEK 58<br />

TV SERIES/DOCUMENTAIRES/MOVIES 62<br />

COLOFON 69<br />

ADRESSEN 70<br />

MANIA OVERZICHTSPAGINA 71<br />

POP & ROCK<br />

Pop & Rock<br />

SAN FERMIN<br />

Jackrabbit CD<br />

San Fermin, het alter ego van de New<br />

Yorkse muzikant Ellis Ludwig-Leone,<br />

baarde aan het eind van 2013 opzien met een titelloos<br />

debuut vol vaak klassiek aandoende chamber pop, die<br />

varieerde van zeer bombastisch tot uiterst stemmig.<br />

Ook op opvolger Jackrabbit spelen invloeden uit de<br />

klassieke muziek op de achtergrond een belangrijke<br />

rol, maar de tweede van San Fermin bevat aanzienlijk<br />

meer popmuziek dan het debuut van de Amerikaan.<br />

Net als op het debuut heeft San Fermin interessante<br />

mannen- en vrouwenstemmen toegevoegd aan zijn<br />

soms bombastische maar soms ook bijzonder stemmige<br />

muziek, maar de instrumentatie bepaalt in de meeste<br />

gevallen het bijzondere of zelfs unieke geluid van San<br />

Fermin. Mooie plaat weer. (Erwin Zijleman)<br />

DOUWE BOB<br />

Pass It On<br />

(Universal)<br />

CD 2LP+CD<br />

ROCKY VOTOLATO<br />

Hospital Handshakes<br />

CD 2LP<br />

Achtste album alweer van deze<br />

gedreven singer-songwriter uit Seattle,<br />

die rond de eeuwwisseling korte tijd de frontman van<br />

rockband Waxwing was, en daarna steeds landelijker<br />

en folkier ging klinken. Helaas bleef zijn muziek<br />

grotendeels onder de radar. Voor Hospital Handshakes<br />

werkte hij opnieuw samen met Chris Walla van<br />

(voorheen) Death Cab For Cutie en gooide hij het roer<br />

flink om. De gitaren werd weer ingeplugd en met broer<br />

Cody (Blood Brothers), Eric Corson (Long Winters) en<br />

Andy Lum (Craft Spells) staat er plots een stevige band.<br />

Gebleven is zijn prachtige stem en de urgentie die<br />

eigenlijk al zijn liedjes kenmerkt. Toffe plaat. (Marco<br />

van Ravenhorst)<br />

Nadat Douwe Bob in 2012 als eerste er met de winst vandoor ging<br />

in De Beste Singer Songwriter van Nederland is het hard gegaan. In<br />

2013 verscheen zijn eerste plaat Born In A Storm en ook de ‘serieuze’<br />

popliefhebber wist toen dat het wel goed zat met die jongen. Hij<br />

vernoemde zijn eigen label naar een plaat van The Byrds (Sweetheart Of<br />

The Rodeo) en de invloeden kwamen overduidelijk uit de jaren zestig/<br />

zeventig. Als zoon van Simon Posthumus van de legendarische The Fool<br />

kon dat ook niet anders, muziek is hem met de paplepel ingegoten. De indrukwekkende docu Whatever<br />

Forever ging diep op die relatie in en liet tevens zien hoe belangrijk muziek maken voor hem is. In de<br />

afgelopen jaren is hij nog meer gegroeid mede dankzij de vele optredens die volgden. Onlangs maakte<br />

hij nog diepe indruk met Hold Me dat hij in duet met Anouk tot een dikke hit maakte. Het nummer is als<br />

bonus te vinden op Pass It On, de nieuw plaat die verder een grote variatie aan songmateriaal bevat. We<br />

horen Northern Soul in Sweet Sunshine, vette rock in Gini en uiteraard ook akoestisch werk in bijvoorbeeld<br />

We’ll Be Gone. Met Pass It On bewijst Douwe Bob een blijvertje te zijn met wie we nog vele jaren rekening<br />

moeten houden. (Bert Dijkman)<br />

platomania.nl • sounds-venlo.nl • kroese-online.nl • velvetmusic.nl • waterput.nl • de-drvkkery.nl • platenhuis-het-oor.nl • northendhaarlem.nl 5


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

ALABAMA SHAKES<br />

SNELLE KOPERS KRIJGEN<br />

ER EEN LINNEN TASJE BIJ<br />

CADEAU! OP=OP!<br />

Sound & Color CD LP (CLEAR VINYL)<br />

(Rough Trade/Konkurrent)<br />

De geweldige stem van Brittany Howard is er één uit duizenden.<br />

Haar onconventionele, hakkende gitaarslag ook overigens. Dat was al<br />

duidelijk op het debuut Boys & Girls en eigenlijk al toen het titelloze<br />

ep’tje van de band Alabama Shakes in 2011 verspreid werd. Toch is<br />

de rauwe garagerock van weleer getransformeerd. Op hun tweede<br />

langspeler Sound & Color laat de band namelijk een schat aan<br />

gloedvolle soulliedjes horen met een heerlijk rauw randje. De band<br />

uit Athens Alabama blijkt muzikaal gezien een enorm risicovolle stap gezet te hebben. Nee, ze kozen niet<br />

voor een kopie van hun succesvolle debuut. De creatieve muzikanten wilden juist uitwaaieren naar andere<br />

muzieksoorten. Feit is dat je daardoor meer soul dan ooit hoort. Daarbij lijken de nummers bijna allemaal<br />

improvisatiestructuren te hebben. Het lange Gemini, maar bijvoorbeeld ook het intieme This Feeling, voelen<br />

bijna aan als een jam. Aan de andere kant weten Howard en consorten ook zeer goed wat ze willen. Het<br />

titelnummer bijvoorbeeld, laat horen dat er vooral erg hard gewerkt is aan stemmenlagen. Net als bij<br />

Future People buitelen er talloze Howards over elkaar heen. Over zang gesproken; Howard excelleert in<br />

het strak, stampende ritme van de eerste single Don’t Wanna Fight. Het is vrij zeker dat dit live een topper<br />

worden. Net als het bijna bezeten voorgedragen Gimme All Your Love trouwens. Maar daar blijft het niet<br />

bij, qua topcomposities. Het funky Guess Who is gelardeerd met intens mooie strijkers, de song Shoegaze<br />

met een heerlijke Hammondsound en Miss You met een kippenvel verwekkende uitbarsting. Alleen het<br />

rommelige punkliedje The Greatest valt wat uit de toon. En eerlijk gezegd is dat ook het minste nummer<br />

van het album. Ach, elf van de twaalf goed; waar vind je tegenwoordig nog zo’n score? (Dennis Dekker)<br />

APOCALYPTICA<br />

Shadowmaker CD 2LP<br />

(Harmac/PIAS/Rough Trade)<br />

Al sinds 1993 is Apocalyptica bezig met hun unieke mengeling van<br />

klassiek met metal. Begonnen met de beroemde Metallica-covers is<br />

de band al lang vele stappen verder gegroeid. Na The 7th Symphony<br />

en het indrukwekkende project Wagner Reloaded heeft de band even tijd genomen om zich<br />

te bezinnen over de toekomst. Men had behoefte aan een nieuwe uitdaging en die hebben<br />

ze gevonden. Shadowmaker is de eerste plaat waarop de band gebruik maakt van een min<br />

of meer vaste zanger. Franky Perez – voorheen gitarist van Scars On Broadway – zal ook bij de<br />

komende tour de vocalen verzorgen en zijn stemgeluid past goed bij de strijkers van de band.<br />

Shadowmaker is geproduceerd door Nick Raskulinecz (Foo Fighters, Deftones) en bevat drie<br />

instrumentale en zeven vocale tracks. (Bert Dijkman)<br />

A<br />

T<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

JEFF BECK<br />

Live +<br />

(Warner)<br />

De laatste jaren laat gitarist Jeff Beck zich graag zien. Is het niet om<br />

een Grammy of andere prijs in ontvangst te nemen, dan staat hij wel<br />

als gast op een podium ergens in de wereld. De veelzijdigheid van<br />

zijn gitaarspel maakt dan ook dat hij met zowel jazzmusici kan spelen (Herbie Hancock), in<br />

wereldmuziek zijn draai vindt (Oumou Sangare) en dan ineens met The Beach Boys gaat toeren. Nu<br />

speelt hij ook op Brian Wilsons laatste plaat een prominente rol en tussendoor heeft hij nog tijd gevonden<br />

voor een serie shows in Japan en de VS. Van die laatste tour verschijnt nu deze registratie aangevuld met<br />

twee studiotracks. Op deze nieuwe en rauwe songs Tribal en My Tiled White Floor zingen Ruth Lorenzo en<br />

Veronica Bellino en laat Beck zich weer van een andere kant zien. (Bert Dijkman)<br />

BONY KING<br />

Wild Flowers CD LP<br />

(PIAS/Rough Trade)<br />

Het ingetogen titelloze album van The Bony King Of Nowhere bleek ook een afscheid<br />

van een periode. Gewoon Bony King is het nieuwe alter ego van Bram Vanparys en<br />

deze hernieuwde kennismaking gaat gepaard met een schitterende countryrockplaat.<br />

Vanaf opener Standing In The Light is er de hoofdrol voor de pedal steel van Eric Haywood, die we kennen<br />

van Son Volt. Ook de andere bijdrages zijn van ervaren mensen uit de Amerikaanse countryscene, zo<br />

herkennen we de ritmesectie van John Henry en zangeres Laura Cortese, wiens bijdrage onvermijdelijk<br />

herinneringen oproept aan de Gram Parsons/Emmylou Harris-combinatie. Tel daarbij de zeer heldere<br />

productie van Ryan Freeland (Ray Lamontagne, Bonnie Raitt), en het is duidelijk dat Vanparys niet alleen<br />

fysiek naar de VS is getrokken, de plaat werd opgenomen in Culver City, maar ook muzikaal een prachtig<br />

stukje onvervalste americana aflevert. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

6<br />

7


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

MEW<br />

+- CD 2LP<br />

Je zou het niet verwachten, maar het<br />

nog steeds niet Europees doorgebroken<br />

Mew bestaat alweer twintig jaar. De groep uit<br />

Denemarken beweegt zich in de marge, maar hun<br />

aansprekende mix van indierock en prog heeft in eigen<br />

land beslist voor veel fans gezorgd. + - (Plusminus) is<br />

het vijfde album van Mew en is geproduceerd door de<br />

Amerikaanse Michael Beinhorn (Red Hot Chilli Peppers,<br />

Hole, Soundgarden). Sterk zijn de overheersende zang<br />

en de fraaie zangmelodieën, terwijl stevige gitaren<br />

en synthesizers de boel kleurrijk invullen. Vooral de<br />

midtemponummers zijn bijzonder aantrekkelijk –<br />

Making Friends is ronduit schitterend – zodat er zeker<br />

nog potentie zit in de band. Een paar goede optredens<br />

alhier en Mew zou zomaar een nieuwe sensatie kunnen<br />

zijn. (Wiebren Rijkeboer)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

POP & ROCK<br />

PAUL WELLER<br />

Saturns Pattern<br />

CD CD+DVD CD+DVD+12INCH+ARTBOOK LP<br />

(Parlophone/Warner)<br />

In 2008 bevond het leven van Paul Weller zich op een keerpunt. De<br />

jaren daarvoor waren in een roes van alcohol voorbij gegaan en het<br />

was tijd daarmee te stoppen. Hij hervond het geluk in de relatie met<br />

Hannah Andrews met wie hij een tweeling kreeg. In 2012 verscheen<br />

Sonic Kicks en dat werd prompt een van de beste platen uit zijn bepaald<br />

niet geringe carrière. Weller had het speelplezier weer terug gevonden<br />

en liet alle muziek die hem beïnvloed had samenkomen in een<br />

caleidoscopische plaat. Het is nu tijd voor de opvolger en het mag gezegd worden, Saturns Pattern doet<br />

beslist niet onder voor Sonic Kicks. Ook op de nieuwe plaat is improvisatie het toverwoord. Opener White<br />

Sky zet meteen de toon en laat een palet aan geluiden horen dat meteen indruk maakt. Weller heeft zijn<br />

band onderworpen aan een streng regime van repetities en opnames en dat betaalt zich uit in originele<br />

arrangementen die hoewel doordacht ook weer spontaan klinken. Oudgediende Steve Craddock speelt<br />

een belangrijke rol, maar ook de jonkies is Weller niet vergeten. Josh McClorey van The Strypes is een<br />

zielsverwant en mag met de Modfather meedoen. Het resulteert in een van de sterkste platen die Weller<br />

ooit maakte en alleen dat al dwingt eeuwig respect af. (Bert Dijkman)<br />

AMERICAN WRESTLERS<br />

American Wrestlers CD LP<br />

Een album dat is opgenomen met<br />

goedkope apparatuur en gemastered<br />

is met een slechte compressie en een voortdurend<br />

‘clippen’ van het geluid. Geen gebruikelijke<br />

ingrediënten voor een debuut. Maar gek genoeg hoor<br />

je dat snel niet meer en raak je in vervoering door<br />

de speciale donkere sfeer en de kracht van de songs.<br />

Gary McClure was aanvankelijk niet van plan om de<br />

als demo bedoelde opnames ooit uit te brengen, maar<br />

kwam gelukkig op andere gedachten. (Luc van Gaans)<br />

BOKKERS<br />

Blixer Elixer CD<br />

Je kunt er onderhand de klok op gelijk<br />

zetten: zodra het voorjaar eraan komt<br />

en iedereen weer de kolder in de kop krijgt is een<br />

nieuwe Bökkers nooit ver weg. Met nummers als Het<br />

Mooiste As Ze Jong Bint en Deerns zit het wat betreft<br />

de gierende hormonen wel goed, die in de loeistrak<br />

gespeelde nummers nog eens flink wat extra vaart<br />

krijgen. Wie de moeite neemt om tussen twee pilsjes<br />

door ook nog eens goed naar de teksten de luisteren<br />

kan zelfs verrast worden door de nodige diepgang en<br />

onweerlegbare boerenwijsheden. (Martijn Koetsier)<br />

HOWARD<br />

Religion<br />

CD LP<br />

De driekoppige New Yorkse formatie Howard<br />

heeft gedurende enkele jaren songs opgenomen<br />

die nu zijn samen gekomen op het album<br />

Religion. Volledig geproduceerd en uitgebracht<br />

in eigen beheer, dus onafhankelijk van welke<br />

maatschappij dan ook. Dat biedt vrijheden<br />

en dat is dan ook te horen. De muziek is een<br />

uitgebalanceerde mix van folkmuziek, gitaarpop<br />

en elektronica. Zelf noemen ze het graag<br />

folktronica en die vlag dekt de lading aardig.<br />

Concreter nog, Radiohead had zich voor deze<br />

plaat niet geschaamd. Song About Something<br />

had dan ook zeker op een van hun latere<br />

cd’s kunnen voorkomen. De titelsong is een<br />

prachtige gitaarballad met een rijk galmende en<br />

innemende stem en mooie opvullende effecten in<br />

de mix. Het album is met grote zorg voor kwaliteit<br />

opgenomen en daardoor een prachtig debuut<br />

geworden waarop heel veel valt te ontdekken<br />

voor liefhebbers van muzikaal avontuur. Van<br />

Howard zullen we in de toekomst zeker nog<br />

meer horen. En laten we hopen ook live op het<br />

Europese vasteland. (Luc van Gaans)<br />

8<br />

9


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

BLUR<br />

The Magic Whip<br />

180 GRAM VINYL 2LP MET<br />

UITKLAPHOES, “PRINTED<br />

INNERSLEEVES” & POSTER<br />

CD 2LP<br />

(Parlophone/Warner)<br />

De Engelse band Blur die een album met nieuw werk uitbrengt: wie had<br />

dat ooit gedacht? En toch is het zo. In eerste plaats omdat de formatie<br />

sinds een paar jaar weer sporadisch op het podium staat en er dan ook<br />

zichtbaar zin in heeft. Maar bovenal omdat er in 2013 in Hongkong<br />

onverhoopt een concert uitviel. En toen had de band ineens vijf (!)<br />

dagen vrij. Om die tijd goed te besteden, dook het viertal daar de studio<br />

in. Die ideeën werden twaalf nummers die ondanks veel vraagtekens<br />

en geheimzinnigheid uiteindelijk toch officieel uitgebracht zijn. The Magic Whip is een enorm eigenzinnig<br />

comebackalbum. Opener Lonesome Street grijpt terug naar een song zoals Country Life of London Loves en<br />

voegt daar meteen het complete ‘blurpakket’ aan toe. Fluiten, oeeh-tjes en aah-tjes, lalala’s; alles komt binnen<br />

vier minuten langs. Het is de vliegende start van een zeer eigenzinnig achtste album. Tot het eigenwijze<br />

slotstuk Mirrorball aan toe waarbij partijen losjes gestapeld zijn op een tremologitaar- en violenfundament.<br />

Daartussen buitelt het alle kanten op. De gitaarlijnen in Go Out gonzen, kraken en piepen. En zoals de band<br />

dat in het verleden al veel vaker heeft gedaan, wordt daar weer een werkelijk onweerstaanbaar koortje aan<br />

toegevoegd. Ook bij I Broadcast vieren de gierende gitaren hoogtij, maar toch kan het ook teder, lichtvoetig<br />

en rustig. Het bubbelende Ice Cream Man bijvoorbeeld, is voornamelijk elektronisch. En het verstilde, sfeervol<br />

galmende Thought I Was a Spaceman is gestoeld op een prominente drumcomputer en een Fragile-tokkel en<br />

bouwt heerlijk op. New World Towers is bijzonder sfeervol, de jam Pyongyang heerlijk rustig. My Terrracota<br />

Heart wordt gedreven door een geweldige Coxon-lick in combinatie met klapjes en mooie stemmen. Het<br />

dwingende, melancholische There Are Too Many Of Us is het nummer met de grootste tekstuele boodschap,<br />

het losse Ghost Ship funkt verrassend en Ong Ong is een geweldige hymne met gospelachtige koorzang. Uit<br />

alles blijkt: Blur is gelukkig nog immer buitengewoon creatief. (Dennis Dekker)<br />

ERIC CLAPTON<br />

Forever Man 2CD 3CD LP<br />

(Warner)<br />

Deze uit drie cd’s bestaande collectie beslaat de jaren 1983-2010,<br />

de periode dat Clapton op Reprise zat. Iedere schijf heeft een eigen<br />

thema en de eerste is een Best Of uit de studioalbums. Met Tears In<br />

Heaven als bekendste track is het een mooi overzicht van de jaren vanaf Money & Cigarettes<br />

waarin Clapton voor het eerst clean was, zijn ster wederom zag rijzen dankzij het Unpluggedoptreden<br />

en nu al jaren gewoon lekker doet waar hij zelf zin in heeft. De tweede schijf is een<br />

verzameling live-opnames en daar horen we ook een aantal klassiekers van Cream, Blind<br />

Faith en de eerste solojaren voorbijkomen. De derde schijf staat volledig in het teken van zijn<br />

grootste liefde, de blues. Natuurlijk vinden we hier een paar tracks van de Robert Johnsonplaten<br />

die hij maakte en ook wat songs van de samenwerkingsplaten met B.B. King en J.J.<br />

Cale. (Bert Dijkman)<br />

T<br />

S<br />

A<br />

P<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

LEONARD COHEN<br />

Can’t Forget: A Souvenir Of The Grand Tour CD LP<br />

(Columbia/Sony Music)<br />

Leonard Cohens Can’t Forget: A Souvenir Of The Grand Tour zal bestaan<br />

uit tien uitvoeringen die gekozen zijn uit de soundchecks die de<br />

inmiddels tachtigjarige Cohen deed vóór zijn optredens. Daarbij twee<br />

nieuwe liedjes (Never Gave Nobody Trouble, Got a Little Secret) en twee covers (Choices van George<br />

Jones en La Manic van George Dor). De rest van de plaat bestaat uit oude Cohen-nummers die hij nauwelijks<br />

ten gehore bracht tijdens de wereldtournee (2008-2013). In een interview met de Rolling Stone vertelde hij<br />

vorig jaar: ‘You can pretty well tell when a song is working. We play it for select people, like my daughter –<br />

there’s a few people who aren’t afraid to tell you that it isn’t working.’ (Redactie)<br />

CHRISTINE & THE QUEENS<br />

Chaleur Humaine CD LP<br />

(Warner)<br />

Christine And The Queens is in Frankrijk inmiddels een ware sensatie, maar nu moet<br />

dan ook Nederland gaan vallen voor de charmes van het alter ego van Héloïse Létissier.<br />

Grote kans dat dit gaat lukken want Chaleur Humaine is een plaat vol lentekriebels en<br />

bovendien een plaat die totaal anders klinkt dan alles dat tot dusver uit Frankrijk gekomen is. Héloïse Létissier<br />

heeft de Franse popmuziek met de paplepel ingegoten gekregen, maar vermengt de typisch Franse muziek<br />

op haar debuut op eigenzinnige wijze met moderne elektronica en pure pop. Christine And The Queens<br />

schakelt niet alleen gemakkelijk tussen stijlen, maar doet dit ook met de taal van de teksten, waarin Frans<br />

en Engels prachtig in elkaar over gaan. De mix van talen geeft Chaleur Humaine een bijzondere sfeer, die nog<br />

eens verstrekt wordt door het broeierige elektronische geluid dat aan de ene kant ouderwets klinkt, maar<br />

aan de andere kant bijzonder eigentijds. Het resultaat is nauwelijks te weerstaan. (Erwin Zijleman)<br />

10 11


INTERVIEW<br />

INTERVIEW<br />

Interview met<br />

Zac Cockrell en<br />

Steve Johnson van<br />

Alabama Shakes<br />

Door: Ruben Eg<br />

Sound & Color is de titel van het nieuwe album van<br />

Alabama Shakes, de band rond de charismatische<br />

zangeres Brittany Howard. Er stond enige druk op de<br />

opvolger van het debuut Boys & Girls, dat enkele jaren<br />

terug een van de grote aanjagers van de heropleving<br />

van vinyl was. Maar dat is niet de ware reden dat<br />

fans vier jaar moesten wachten op Sound & Color,<br />

benadrukken bassist Zac Cockrell en drummer Steve<br />

Johnson. ‘Het was echt niet de bedoeling om mensen<br />

lekker lang te laten wachten op een nieuwe plaat. Maar<br />

we wilden iets uitbrengen waar we echt tevreden over<br />

zouden zijn. We zijn best kritisch’, legt Johnson uit.<br />

Hoe lang is er gewerkt aan Sound & Color?<br />

Johnson: ‘Ongeveer jaar. Maar niet nonstop. We hebben<br />

in een jaar tijd vijf keer steeds een tot twee weken in<br />

de studio aan het album gewerkt.’<br />

Cockrell: ‘Iedereen wilde dat de nieuwe plaat direct zou<br />

verschijnen, vooral fans. Direct na Boys & Girls was er<br />

overal vraag om meer.’<br />

Johnson: ‘Juist daarom namen we er onze tijd voor.<br />

Twee jaar geleden, nog tijdens de tournee voor Boys<br />

& Girls, zijn we begonnen met het maken van demo’s.<br />

Dat ging goed, maar zoals ik zei: we zijn kritisch.<br />

We hebben een aantal studio’s geprobeerd, met<br />

verschillende mensen gewerkt. Uiteindelijk viel de<br />

keuze op producer Blake Mills. Daarna duurde het nog<br />

een jaar om alles goed te krijgen. Achteraf ben ik blij<br />

dat we het zo gedaan hebben.’<br />

Hoe lang duurde die tournee van Boys & Girls?<br />

Cockrell: ‘Een dikke twee jaar bij elkaar. We waren<br />

geen twee jaar nonstop onderweg. Maar we hebben<br />

een paar keer door Europa getrokken, de Verenigde<br />

Staten, Australië, Zuid-Amerika en Canada.’<br />

Was er een nummer dat het maken van Sound &<br />

Color in gang zette?<br />

Johnson: ‘Er waren vrij snel nummers die anders<br />

waren en een andere kant op gingen. Gemini was<br />

het eerste nummer dat we opnamen en zette direct<br />

de toon. Ik denk alleen niet dat de andere nummers<br />

heel erg lijken op Gemini. Er kwamen veel losse<br />

ideeën die aangaven dat deze plaat gewoon anders<br />

zou zijn dan de vorige. Maar er was geen speciaal<br />

nummer dat een specifieke richting aanwees.’<br />

Kun je iets over Gemini vertellen?<br />

Cockrell: ‘Brittany kwam met een demo aanzetten. Je<br />

hoorde direct dat het een heel interessant nummer<br />

was. Maar tegelijkertijd had het alleen toetsen.<br />

We hebben de tijd genomen om het echt als een<br />

bandnummer te laten klinken. Dit was ook het eerste<br />

nummer dat we tijdens onze eerste sessie met Blake<br />

in de studio speelden.’<br />

Johnson: ‘Het was duidelijk dat Brittany nieuwe dingen<br />

wilde proberen met het schrijven en het geluid van<br />

liedjes. Het is makkelijk om je mee te laten slepen met<br />

een soort hiphopachtig geluid. Maar dat wilden we<br />

echt niet. Gemini heeft wel die invloed en sfeer, maar we<br />

wilden het als echte instrumenten laten klinken.’<br />

Soms vraag je je af of je nu een synthesizer of<br />

elektrische gitaar hoort.<br />

Cockrell: ‘Daar houd ik erg van. Op de demo was het<br />

een synthesizer, maar het eindigde met een elektrische<br />

gitaar. We zullen live ook nooit een synthesizer<br />

gebruiken. Dus dan kunnen we in de studio beter een<br />

gitaar of een piano pakken.’<br />

Is Gemini nu moeilijk live te spelen? Het klinkt als een<br />

echt studionummer.<br />

Johnson: ‘Is het ook. Maar het gaat heel goed, vind ik.<br />

Tot nu toe hebben we nog maar twee optredens gedaan.<br />

Maar de repetities voor de nieuwe tournee waren direct<br />

erg leuk. Dat is ook wel een ding: eerst een plaat maken<br />

en dan proberen hoe je er een goede show van maakt.’<br />

Gimme All Your Love is een heerlijk divers nummer.<br />

Hoe kwam dit tot stand?<br />

Cockrell: ‘Het begon met de muziek. We rommelden<br />

wat met de dynamiek die je hoort. Daarna kwamen pas<br />

de teksten. Het is al een wat ouder nummer. Blak droeg<br />

in de studio nog enkele suggesties aan, waardoor het<br />

echt tot leven kwam. We zaten al lang op het nummer<br />

te broeden. Het had potentie, maar het was het nog<br />

niet helemaal. Met net wat extra tijd en aandacht, plus<br />

wat tips van een buitenstaander, kwam het rond.’<br />

Hoe klonk het aanvankelijk dan?<br />

Johnson: ‘De structuur was er wel. Blake kwam met de<br />

brug aanzetten. Die leek op de oude, maar was wat<br />

intenser. De tempowisselingen kwamen er aanvankelijk<br />

per ongeluk in. Maar omdat het goed klonk, hebben we<br />

het zo gelaten. Als je de demo terughoort, dan is het<br />

eindresultaat niet heel veel anders. Maar het is voor<br />

ons een net iets interessanter nummer geworden.’<br />

Vreemd genoeg klinkt Sound & Color rauwer dan de<br />

voorganger.<br />

Cockrell: ‘Het is live opgenomen, net als Boys & Girls.<br />

Iedereen heeft apart aan zijn eigen partijen gewerkt, maar<br />

we hebben de nummers uiteindelijk met elkaar live in<br />

een ruimte opgenomen. Er zijn geen loops of overdubs.<br />

Je hoort amper digitale instrumenten, bijna alles is gitaar,<br />

bas, drums en toetsen. Een hele coole sound.’<br />

Johnson: ‘Het verschil is dat we met Boys & Girls lang<br />

met elkaar hadden gerepeteerd, om in korte tijd de<br />

nummers heel efficiënt in de studio op te nemen. En<br />

dat was dat. Ditmaal hebben we lang in de studio aan<br />

de nummers geschaafd, om ze daarna live en rauw op<br />

te nemen.’<br />

Cockrell: ‘Dat is eigenlijk het grootste verschil tussen de<br />

twee platen.’<br />

Johnson: ‘Als je lang op een nummer oefent, dan weet<br />

iedereen tijdens de opnames precies wat hij of zij gaat<br />

doen. Zo gaat er wel iets van de opwinding verloren.<br />

Pas achteraf weet je hoe het op tape klinkt. Met<br />

werken in de studio kun je dit tussendoor checken. Als<br />

het eindproduct tegenvalt, dan kun je snel terug naar<br />

de tekentafel. Dat houdt het spontaan en ongeforceerd.’<br />

Cockrell: ‘Soms speel je iets, waarvan je denkt dat het<br />

top is. En dan hoor je het terug en klinkt het volkomen<br />

rampzalig. Andersom gebeurt dat natuurlijk ook.’<br />

Johnson: ‘Een paar keer kun je de rammelende<br />

apparatuur en wat piepen en kraken horen. Maar dat<br />

vonden we altijd al leuk. Die natuurlijke klotegeluiden<br />

zijn toch interessant, omdat het geluiden op zich zijn.<br />

Ze maken het plaatje voor je. Alsof je de muzikanten<br />

voor je in de studio hoort.’<br />

Cockrell: ‘Op Future People gaat er een vlieg bij Brittany<br />

langs. (lacht) Ze zit achter de drums met brushes en<br />

slaat steeds er steeds mee in de lucht om die vlieg<br />

weg te jagen. Op het hoogtepunt van het nummer, met<br />

de gitaren, klinkt er soort klapgeluid van die brushes<br />

in de lucht. Erg grappig. Aanvankelijk wilden dat rare<br />

tjakgeluid weghalen. Maar het klonk prima. Maakte<br />

eigenlijk niet uit. Laat maar gewoon zitten.’<br />

Met wie of met wat begint een nummer van Alabama<br />

Shakes doorgaans?<br />

Johnson: ‘Dat verschilt per nummer. Brittany schrijft<br />

veel in haar eentje en maakt veel demo’s. Tijdens de<br />

repetitie kunnen we ook een groove waar iemand mee<br />

komt aanzetten uitwerken tot een nummer.’<br />

Cockrell: ‘Voor dit album kwamen de ideeën van<br />

Brittany, of via gezamenlijke sessies in de studio.’<br />

Johnson: ‘De emoties in de nummers moeten uit<br />

persoonlijke ervaringen komen. Het is voor Brittany<br />

lastig de emotie van mij of van iemand anders over<br />

te brengen. Zij heeft het niet meegemaakt of gevoeld.<br />

Zonder die emotie en gevoelens komt onze muziek niet<br />

zo tot leven. Dit is wat Brittany voelt.’<br />

12<br />

13


POP & ROCK<br />

14<br />

DEWOLFF<br />

Live & Outta Sight<br />

2CD 2LP<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

(Suburban)<br />

Als er een band in staat is gebleken om de klassieke rocksound van<br />

eind jaren zestig, begin jaren zeventig naar de 21e eeuw te brengen,<br />

is het DeWolff wel. Invloeden van Deep Purple, The Doors en recent<br />

ook The Allman Brothers Band hebben ze op hun vier platen (vijf als die heerlijke DeWolff EP<br />

meerekent) verwerkt in een indrukwekkende sound die net zo klassiek als eigentijds is. En<br />

wat elke zichzelf respecterende rockband in die vervolgen tijden deed, doet DeWolff nu ook:<br />

een dubbel-live plaat uitbrengen! Precies zoals je mag hopen, wordt de vlammende energie<br />

die DeWolff op het podium zo’n belevenis maakt, op deze plaat gevangen. Hun zompige,<br />

pakkende songs, met virtuoos uitgesponnen gitaar- en toetsenwerk; The Pistol wordt zelf<br />

uitgerekt tot dik zestien minuten. De nadruk ligt op nummers van IV en Grand Southern<br />

Electric, aangevuld met oudere favorieten als Medicine en Don’t You Go Up The Sky. (Louk<br />

Vanderschuren)<br />

A<br />

T<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

DIRTY ACES<br />

From The Basement CD 2LP<br />

(V2)<br />

Een nieuwe band uit Engeland. Aangevoerd door zanger en<br />

mondharmonicaspeler Giles Robson, is dit een stomend kwartet, dat<br />

een opwindend debuutalbum maakte. Robson wordt gezien als een<br />

groot nieuw talent en kenners zijn al fan. Van de bandleden is verder Filip Kozlowski opvallend, hij<br />

heeft een overweldigend gitaargeluid en zorgt voor het overdonderende groepsgeluid, samen met een<br />

doordenderende ritmesectie. Maar is het blues? Dat is het niet, althans niet helemaal. The Dirty Aces hebben<br />

hun invloeden als Rolling Stones, Dr. Feelgood en Black Keys genomen, ze gemixt en komen tot een fris<br />

en ruig geluid, dat in de verte wel doet denken aan The Fabulous Thunderbirds, maar dat puur is en eigen.<br />

Het album werd geproduceerd door Robson samen met Kozlowski en gemixt in New York. Precies de juiste<br />

en droge productie om de muziek goed te laten uitkomen, deze spannende mix van stijlen in een fraai en<br />

hedendaags jasje. (Erik Mundt)<br />

EAVES<br />

What Green Feels Like CD LP<br />

(Heavenly/PIAS/Rough Trade)<br />

Het debuut van Eaves is het debuut van Joseph Lyons. Lyons is een Engelse jongeman<br />

van drieëntwintig en schijnt zowel vriendelijk als praatgraag te zijn. Hij luistert naar<br />

zowel progrock van Mastodon en Opeth en naar singer-songwriters als Neil Young<br />

en Joni Mitchel. Het is goed te horen in zijn muziek, die een mengeling is van akoestische folk, pop en<br />

rock. Lyons klinkt voor zijn leeftijd zeer volwassen en blijkt een oude ziel te hebben, iets wat ook blijkt<br />

uit een nummer als As Old As The Grave. Eaves laat zich ook beluisteren als een hedendaagse versie van<br />

Nick Drake. Het is ook mooi dat af en toe een talent als dit opstaat en muziek maakt die al tijden geldt als<br />

mooi en tijdloos. Daarom is het goed om aandachtig te luisteren naar wat Eaves heeft te vertellen en je te<br />

verwonderen over de grote schoonheid van dit sfeervolle, stemmige debuut. (Erik Mundt)<br />

BRIAN JONESTOWN MASSACRE<br />

Musique De Film Imagine<br />

CD LP<br />

Andy Newcombe is altijd het centrale<br />

punt van The Brian Jonestown Massacre<br />

geweest, maar dit album mag gerust een soloalbum<br />

heten. Beïnvloed door de Europese cinema is het een<br />

album vol sferische stukken, dromerig en met het<br />

nodige drama gebracht. Aanzwellende gitaren en de<br />

sporadische, vrouwelijke vocalen, uiteraard in het Frans en<br />

Italiaans, dwingen je je ogen dicht te doen om in volledig<br />

Cinemascope weg te zwelgen. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

GOD DAMN<br />

Vultures<br />

CD LP<br />

Al drie jaar weet dit duo uit<br />

Wolverhampton live het publiek omver<br />

te blazen met hun verzengende noiserock. Nu is er<br />

Vultures, een verbluffend en divers debuutalbum dat<br />

wordt vergeleken met het vroege werk van Nirvana,<br />

Jesus Lizard en At The Drive In. Maar er is meer dan<br />

alleen godslastering, bombast en machismo. Er is wel<br />

degelijk nuance en melodie. De volgende rocksensatie<br />

uit Engeland na Royal Blood!? (Erik Damen)<br />

METZ<br />

Metz II<br />

CD LP<br />

De Canadese band Metz debuteerde<br />

in 2012. Na ruim vijf jaar aan hun<br />

geluid te hebben gesleuteld, vond het drietal het tijd<br />

om een album te maken. Inmiddels het tweede. Het<br />

duurde ruim twee jaar, een tijd waarin de band toerde<br />

en veelgevraagd werd en ze elementen aan hun<br />

geluid toevoegden. Maar ze gaan nog altijd voor dat<br />

nietsontziende totaalgeluid. Daarom een album als een<br />

wervelstorm, een fijne bak herrie. (Erik Mundt)<br />

INFORMATION<br />

I Forsee Trouble<br />

CD LP<br />

De leden van de Overijsselse band The<br />

Information zijn geen vrolijke jongens.<br />

Het kwartet bestaat sinds 2009 en bracht in 2013 het<br />

debuut uit. Nog weer twee jaar later het tweede.<br />

Zanger Jan Kooiker heeft genoeg onheil in zijn stem<br />

om de muziek te kunnen dragen en wordt ondersteund<br />

door krassende gitaren en dreigende percussie. Tussen<br />

Nick Cave en donkere Johnny Cash in. Americana, en<br />

blues en rock. Fraai album. (Erik Mundt)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

POP & ROCK<br />

HOWLING<br />

Sacred Ground CD<br />

(News/PIAS/Rough Trade)<br />

Howling is het verhaal van de Australische<br />

zanger/producer/elektronische folk-artiest Ry<br />

Curning, ook wel Ry X genoemd, en de Duitse<br />

producer Frank Wiedemann. Ze ontmoeten<br />

elkaar op Skype via een gezamenlijke vriend<br />

en spreken dan af in Berlijn als hun nummer<br />

Howling, dat ze in elkaar gezet hebben via<br />

internet, aftrek begint te krijgen. De wonderlijke,<br />

dromerige klanken die soms raakvlakken<br />

hebben met avant-garde zijn prachtig om<br />

te horen. Ry X heeft een dromerige stem en<br />

Wiedemann zorgt voor een wonderschone<br />

omlijsting. Dat het zo populair zou worden,<br />

hadden ze niet gedacht, maar het is alleen maar<br />

terecht voor een wonderschoon debuut. (Erik<br />

Mundt)<br />

15


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

JACCO GARDNER<br />

Hypnophobia CD LP+CD<br />

(Excelsior)<br />

Ruim twee jaar na het zowel in binnen- als buitenland uitermate goed<br />

ontvangen Cabinet Of Curiosities is het 27-jarige wonderkind Jacco<br />

Gardner terug met zijn tweede studioalbum, Hypnophobia. Bejubeld<br />

in Nederland en opgepikt door buitenlandse fijnproevers als NME en<br />

Pitchfork werd Gardner veelvuldig vergeleken met bands als Cream,<br />

The Beach Boys en The Byrds. De gelijkenis met het werk van wijlen<br />

Pink Floyd-coryfee Syd Barrett kon Gardner naar alle waarschijnlijkheid<br />

nog het meest bekoren. Barrett is namelijk een van zijn grote inspirators. Op Hypnophobia gaat Gardner<br />

verder met waar hij op zijn debuut mee eindigde. De start van opener Another You is een tikkeltje duister,<br />

maar gaat al snel over in een ouderwetse sound die aan vervlogen tijden doet denken. Vervolgens komt<br />

met het sprookjesachtige Grey Lanes de eerste van de drie instrumentale nummers voorbij. Brightly is<br />

daarna een van de hoogtepunten van het album, waarbij met name het refrein in hoge mate aanstekelijk<br />

is. Op Hypnophobia komen oude instrumenten voorbij, worden stemmen verdraaid, echo’s toegevoegd en<br />

laagjes psychedelica subtiel gecreëerd. Alsof droom en werkelijkheid elkaar ontmoeten. Find Yourself is<br />

een oorwurm van een popsong, terwijl Outside Forever zowel het avontuurlijke karakter van de plaat als<br />

de fantastische reiservaringen van Gardner weet te symboliseren. De titelsong is, op enkele zinnen na, de<br />

tweede instrumentale track, waarbij melodieuze<br />

psychpop en obscure filmmuziek verbroederen. En<br />

na het ingetogen Make Me See en de fantasierijke,<br />

stemloze afsluiter All Over weet je het zeker: Jacco<br />

Gardner en de titel wonderkind gaan voorlopig<br />

nog even hand in hand. (Jelle Teitsma)<br />

EXCLUSIEF VOOR DE<br />

MANIA-WINKELS IS ER<br />

EEN FRAAIE ELPEE (+CD)<br />

OP GEEL VINYL.<br />

BILL FAY<br />

Who Is The Sender<br />

CD 2LP<br />

(Dead Oceans/Konkurrent)<br />

De Britse singer-songwriter Bill Fay maakte twee vergeten klassiekers<br />

aan het begin van de jaren zeventig, maar dook vervolgens pas ruim<br />

veertig jaar later weer op met een nieuwe plaat. Aan de hand van<br />

producer Joshua Henry en topmuzikant Matt Deighton leverde de Brit met Life Is People een<br />

plaat af die niet onder deed voor zijn meesterwerken van weleer en er bovendien toe deed in<br />

het heden. Met vrijwel hetzelfde team heeft Bill Fay nog geen drie jaar later Who Is The Sender<br />

gemaakt en ook dit is weer een uitstekende plaat. De mooie songs van Bill Fay herinneren nog<br />

altijd aan de groten uit de jaren zeventig, maar de Brit heeft ook een prachtig eigen geluid<br />

dat dankzij de warme pianoklanken, doorleefde vocalen en gloedvolle strijkers met name<br />

in de kleine uurtjes uitstekend tot zijn recht komt. Het levert wederom een tijdloze singersongwriterplaat<br />

van een zeldzaam hoog niveau op. (Erwin Zijleman)<br />

A<br />

P<br />

NILS FRAHM<br />

Solo CD LP<br />

(Erased Tapes/Konkurrent)<br />

Hoewel zijn naam wellicht een Scandinavische afkomst doet vermoeden,<br />

hebben we hier te maken met een 32-jarige artiest uit Duitsland. Nils<br />

Frahm begon zijn muzikale carrière ongeveer tien jaar geleden en<br />

heeft sindsdien al verscheidene albums op zijn naam staan, waarvan een samen met de IJslandse Ólafur<br />

Arnalds. Voor dit nieuwe album heeft Frahm de piano als pen gebruikt voor het schrijven van deze acht nieuwe<br />

nummers. Hoewel dit album verrtig minuten duurt, vult het je gevoelswereld tot in de oneindigheid waar<br />

tijd niet lijkt te bestaan. Een kleurenpalet van donkergroen tot aan goudgeel komt tot de verbeelding vanaf<br />

het moment dat je Solo de kans geeft je te laten leiden. Een reïncarnatie van Liszt in modern times zou een<br />

welverdiende vergelijking kunnen zijn. Op 18 mei speelt Frahm in Doornroosje, Nijmegen en op 19 mei staat<br />

hij in het Paard van Troje, Den Haag. (Linda Rettenwander)<br />

GREAT LAKE SWIMMERS<br />

A Forest Of Arms CD LP<br />

(Nettwork/V2)<br />

Als je de Great Lake Swimmers een tijdje volgt, weet je onderhand wat je kan<br />

verwachten. Elke twee à drie jaar verschijnt er een nieuw album, en dat is steevast<br />

weer een aangenaam, smaakvol folkalbum. Wel heeft de muziek van de Canadese<br />

folkband zich in de loop der jaren ontwikkeld van zeer ingetogen en melancholisch naar steeds poppier en<br />

opgewekter. A Forest Of Arms zet deze ontwikkeling door, en is dus uitermate toegankelijk; de melancholie van<br />

hun vroege werk is ver te zoeken. Toch staan er enkele mooie rustige liedjes op, zoals hoogtepunt The Great<br />

Bear, waar de stem van Tony Dekker het beste tot zijn recht komt. Verder bevat het album voornamelijk goed<br />

verzorgde, vlotte folkliedjes, met teksten die veelal over de natuur gaan. Een ideale soundtrack voor de lente.<br />

(Arnout de Vries)<br />

T<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

16 17


POP BESTEL & ROCK NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

MICHAEL PRINS<br />

A Dreamer’s Dream Is Forever To Be Yours CD<br />

(Sony Music)<br />

Nadat Prins het dubbelalbum Rivertown Fairytales twee jaar geleden op<br />

de markt bracht is hij nu terug met A Dreamer’s Dream Is.. Dit keer geen<br />

dubbele plaat maar wel elf nummers die maar weer eens bevestigen<br />

dat af en toe less toch echt more is. Hoewel Prins al in het nummer<br />

Close To You te kennen gaf dat hij zijn naam niet heeft veranderd<br />

voor ‘good luck’ maar dat het simpelweg een gegeven is, wordt het<br />

feit dat we hier te maken hebben met een muzikale prins van eigen<br />

bodem met dit nieuwe album nog maar eens bevestigd. Een prins, Michael Prins, waarvan we mogen<br />

hopen dat hij de titels van nummer 10 en 11 op dit nieuwe album voor een nog lange tijd op zichzelf<br />

toepast, inademt en vertaalt in het schrijven van dit soort albums. Prins is gedurende de maand mei op<br />

verschillende podia in ons land te zien. (Linda Rettenwander)<br />

ANNE SOLDAAT<br />

Talks Little, Kills Many<br />

(Excelsior)<br />

CD LP+CD<br />

En zo gingen de heren, na de zeer geslaagde reünie van Daryll-Ann,<br />

weer ieder huns weegs. Na Jelle Paulusma komt nu Anne Soldaat met<br />

nieuw werk. Die besloot het voor zijn derde soloplaat over een andere<br />

boeg te gooien. De eerste twee nam hij met Jason Falkner op in Los<br />

Angeles, nummer drie deed hij zelf in Amsterdam. Letterlijk zelf, want<br />

hij speelde de meeste instrumenten in. Zonder de powerpopinvloed<br />

van Falkner laat Anne Soldaat zich hier van een ingetogen kant zien;<br />

hij noemt het wat spottend zijn ‘kampvuurplaat’, maar dat is ironisch natuurlijk. Talks Little, Kills Many is<br />

weliswaar een zachtaardige plaat, maar wel een die barst van de prachtige liedjes, vaak subtiel aangekleed<br />

met strijkers. En met de dwarsfluit van Barry Hay, die lekker tekeergaat op The Island Man. De plaat opent<br />

plechtig met Boarding Ship, gevolgd door het laidback klinkende Soft Stop. De mooiste nummers komen op<br />

het eind: Gates Of Pearl, Feet Underground (dat op een plaat van Daryll-Ann had kunnen staan), Totally Mad<br />

en vooral A Smile In Return (met een prachtige strijkerspartij in het refrein) zijn stuk voor stuk pareltjes.<br />

Mooie songs zijn in goede handen bij Anne Soldaat, dat blijkt maar weer. (Louk Vanderschuren)<br />

SOPHIE HUNGER<br />

Supermoon<br />

CD CD DELUXE 2LP<br />

Sophie Hunger maakte drie jaar geleden<br />

met The Danger Of Light een opvallende<br />

goede plaat vol donkere en heerlijk broeierige singersongwriter<br />

pop. Op haar nieuwe plaat Supermoon klinkt<br />

de muziek van de Zwitserse nog wat veelkleuriger en<br />

worden behoorlijk experimentele tracks afgewisseld<br />

met juist opvallend toegankelijke tracks, waarbij<br />

akoestische gitaren en folk minstens even belangrijk<br />

zijn als elektronica en avontuur. Een bescheiden parel in<br />

het enorme aanbod van het moment. (Erwin Zijleman)<br />

THEA GILMORE<br />

Ghosts & Graffiti CD 2LP<br />

De uit Oxford, Engeland afkomstige<br />

singer-songwriter Thea Gilmore bracht al<br />

veertien albums uit, ondanks dat ze pas 35 is. Om een<br />

nieuw publiek kennis te laten maken met haar muziek<br />

heeft ze voor haar nieuwe album Ghosts & Graffiti<br />

naast nieuwe nummers ook een aantal oude nummers<br />

opnieuw opgenomen met bevriende muzikanten.<br />

Dat zijn niet de minsten: Billy Bragg, The Waterboys,<br />

Joan Baez, I Am Kloot, King Creosote en Joan As<br />

Policewoman. (Erik Damen)<br />

K’S CHOICE<br />

The Phantom Cowboy<br />

CD 2LP<br />

Terugkomen na een periode van<br />

bezinning valt niet mee. Toen Sarah en<br />

Geert Bettens in 2003 tijdelijk stopten met K’s Choice<br />

was het een grote band, maar sinds de comeback in<br />

2009 opereert het tweetal, mede door wat zwakkere<br />

platen, vooral in de marge. Of The Phanton Cowboy<br />

daar iets aan gaat veranderen is maar de vraag, maar<br />

wat rockt K’s Choice lekker op haar nieuwe plaat, die<br />

nadrukkelijk teruggrijpt op de zo krachtige wortels uit<br />

het verleden. (Erwin Zijleman)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

OTHER LIVES<br />

Rituals<br />

CD 2LP+CD op wit vinyl met uitklaphoes<br />

POP & ROCK<br />

(PIAS/Rough Trade)<br />

Othes Lives met Tamer Animals. Wát een<br />

album. Muziek vertaald in grenzeloos weidse<br />

landschappen en duizelingwekkend hoge<br />

luchten. In het holst van de nacht heb ik deze<br />

plaat veelvuldig gedraaid en keer op keer bleef<br />

ik ontroerd en zwaar onder de indruk achter.<br />

Drieënhalf jaar later is het vijftal uit Oklahoma<br />

terug met Rituals. De midtempo, spookachtige<br />

single Reconfiguration werd enkele maanden<br />

geleden al uitgebracht. De zelfbenoemde nieuwe<br />

sound is daarop goed hoorbaar. Het stemgeluid<br />

van Jesse Tabish blijft meeslepend, maar de<br />

omgeving is veranderd. Tamer Animals stond<br />

symbool voor hun geboorteomgeving, terwijl<br />

Rituals een nieuwe fase met lange reizen,<br />

isolement en een verhuizing naar Portland<br />

(Oregon) weerspiegelt. Met veertien tracks is<br />

het album lang, maar door de uiteenlopende<br />

nummers, luisterrijke composities en variatie<br />

aan geluiden en instrumenten is er nergens<br />

sprake van ook maar enige verveling. Rituals is<br />

toegankelijker dan beide voorgangers en, net als<br />

Tamer Animals, een absolute groeiplaat. (Jelle<br />

Teitsma)<br />

18 19


POP & ROCK<br />

TOLHUISTUIN<br />

AMSTERDAM<br />

CONCERTO 60 JAAR - LONDON<br />

CALLING LOVES CONCERTO<br />

Trots presenteert Paradiso: London Calling loves<br />

Concerto. We vieren de 60e verjaardag van<br />

platenzaak Concerto met een groot evenement:<br />

verwacht een waar muzikaal feest dat zich in de<br />

hele Tolhuistuin in Amsterdam Noord afspeelt.<br />

Van de nieuwste muzikale acts waar London<br />

Calling bekend om staat tot jong Nederlands<br />

talent en het eindigt allemaal met de band<br />

waar London Calling ooit mee had willen<br />

beginnen: The Undertones. In overeenstemming<br />

met het altijd overweldigende Concerto-aanbod<br />

zullen er ook klassieke klanken klinken, is<br />

er jazz, een filmprogramma, een mobiele<br />

platenzaak en heerlijk eten en drinken. Van<br />

binnen naar buiten, van de lente naar de zomer.<br />

ZATERDAG 16 MEI<br />

TALISCO / BETTIE SERVEERT / PAUW<br />

/ SHURA / BALL PARK MUSIC / THE<br />

GRISWOLDS / JAKE ISAAC / NADINE SHAH<br />

/ SHE KEEPS BEES / KEVIN MORBY / KILL<br />

IT KID / AURORA / JP COOPER / STEVE<br />

SMYTH / TOR MILLER / BROEDER DIELEMAN<br />

/ KATE BOY / HUDSON TAYLOR / PALACE /<br />

BANOFFEE / HEYROCCO EN MEER.<br />

ZONDAG 17 MEI<br />

THE UNDERTONES / SEINABO SEY / BEST<br />

COAST / SOLEY / TOBIAS JESSO JR. /<br />

LONELADY / EAVES / TEI SHI / THE INDIEN /<br />

SUN CLUB / NOTHING BUT THIEVES / SURF<br />

CITY / FLO MORRISSEY / GROENLAND /<br />

ACOLLECTIVE / HOLY HOLY / LOW ROAR /<br />

EZRA FURMAN / PIERCE BROTHERS / JÚNÍUS<br />

MEYVANT / HEAT / STORNOWAY / ANDY<br />

SHAUF / DMA’S / NEON WALTZ EN MEER.<br />

zie voor meer informatie:<br />

WWW.LONDONCALLINGLOVESCONCERTO.NL<br />

20<br />

21


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

MUMFORD & SONS<br />

DE DELUXE EDITIE HEEFT<br />

VIER LIVETRACKS EN KOMT<br />

IN EEN FRAAIE DIGIPACK<br />

Wilder Mind CD DELUXE + 4 LIVETRACKS LP<br />

(V2)<br />

Van folk (Sigh No More) naar stadionfolk (Babel) naar stadionrock?<br />

Mumford & Sons’ Marcus Mumford liet enkele maanden geleden al<br />

doorschemeren dat het geluid op het derde album van de uit Londen<br />

afkomstige band wederom zou afwijken van haar voorganger. De titel<br />

Wilder Mind is wat dat betreft tekenend. Past het akoestische getokkel<br />

niet meer bij het viertal? Is de banjo verleden tijd? Waar is de kick-drum<br />

gebleven? De dertig naderen, een verruimd blikveld, andere invloeden.<br />

Wie het weet mag het zeggen. Op Wilder Mind is er in ieder geval ruimte voor elektrische gitaren,<br />

synthesizers, drummachines en een mellotron. Het sterke, Coldplay-achtige Tompkins Square Park opent de<br />

plaat op fraaie wijze, al is opvolger Believe iets te zoetsappig, waarbij de gitaarriff het nummer nog maar<br />

nét weet te redden. De al eerder uitgebrachte single The Wolf, over eenzaamheid en verlangen, koppelt<br />

vervolgens strakke drumpartijen en dito gitaarwerk aan de immer geraspte stem van zanger Mumford. En<br />

zo wisselen rustige popsongs en wat meer uptempo rocknummers elkaar in rap tempo af. Wat opvalt, is<br />

dat het gros van de liedjes telkens naar een climax toewerkt, iets wat de band zo populair maakte na Sigh<br />

No More uit 2009 en wat tevens als een veredeld handelsmerk kan worden aangeduid als de band op het<br />

podium staat. Met optredens in het Goffertpark in Nijmegen en Rock Werchter in het verschiet kunnen de<br />

fans rekenen op een ander, maar vooral sterk gegroeid Mumford & Sons. Prachtig album! (Jelle Teitsma)<br />

PASSION PIT<br />

Kindred<br />

CD LP<br />

(Sony Music)<br />

Passion Pit, de elektropopgroep rond Michael Angelakos, is uitgegroeid<br />

tot een populaire mainstreamband die het ook bij het wat alternatiever<br />

georiënteerde publiek goed doet. De reden? Dramatische teksten die<br />

authenticiteit doen vermoeden. Geeft de indiekids die verzot waren op Death Cab For Cutie<br />

een excuus om ook eens zonder gêne uit hun dak te gaan. Dat kan ook nu weer uitstekend op<br />

de zeer aanstekelijke en vet geproduceerde songs van Kindred. Angelakos mikt met de eerste<br />

twee singles Lifted Up (1985) en Where The Sky Hangs opzichtig naar een hitnotering. Waarom<br />

ook niet? Passion Pit is af en toe mierzoet, maar altijd sexy, melodieus en swingend. Thematisch<br />

gezien onderscheidt Kindred zich van voorgaande albums door optimistische, spirituele teksten<br />

over de relatie met zijn geliefde en familie. En inderdaad klinkt het pompeuze My Brother<br />

Taught Me How To Swim als een knaller voor EO-jongerendag. Wie zijn reserves opzij zet, heeft<br />

aan Kindred veel om van te genieten. (Max Majorana)<br />

A<br />

P<br />

SHAMIR<br />

Ratched CD LP<br />

(XL Recordings/Beggars)<br />

De twintigjarige Shamir komt uit Las Vegas en laat zich muzikaal<br />

beïnvloeden door Michael Jackson en Prince. Met zijn wat androgyne<br />

uiterlijk en hoge, soepele stem wist hij meteen de aandacht op zich te<br />

vestigen met zijn debuut, de ep Northtown – vernoemd naar de buurt waar hij op groeide. XL<br />

Recordings spotte zijn talent en op dit label verschijnt dan ook de eerste volwaardige plaat. Voor Ratchet<br />

dook hij enige tijd onder in de Silent Barn venue in Brooklyn. Met hulp van producer Nick Sylvester kon hij daar<br />

rustig werken aan het nieuwe album. Shamir won al eerder een YouTube Music Award en ook de eerste single<br />

van de plaat Call It Off is voorzien van een opvallende clip. (Bert Dijkman)<br />

ROSE WINDOWS<br />

Rose Windows CD LP<br />

Van de gebreide truien en forse baarden<br />

tot de bezwerende zang van Rabia<br />

Shaheen Qazi die regelmatig Grace Slick in herinnering<br />

roept: Rose Windows lijkt duidelijk geïnspireerd door<br />

Jefferson Airplane. Twee jaar na het veelbelovende The<br />

ROLLING STONES - STICKY FINGERS<br />

Op 5 juni verschijnt Sticky Fingers – een van de beste platen van The Rolling<br />

Stones – opnieuw in diverse formaten. Wie het album in een van de <strong>Mania</strong>winkels<br />

koopt krijgt er een exclusieve linnen tas bij cadeau!<br />

T<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

Sun Dogs komt het zestal uit Seattle met het tweede<br />

album, waarop de sound van het debuut verder wordt<br />

uitgediept. En dus vermengt de band opnieuw stevige<br />

psychedelische rock met pastorale folk, waarbij sfeer<br />

het wint van pakkende hooks. Een fijne trip die nog<br />

beter klinkt dan het debuut. (Marco van Ravenhorst)<br />

22 23


POP & ROCK<br />

FAITH NO MORE<br />

Sol Invictus CD LP<br />

(Recalmed/PIAS/Rough Trade)<br />

Begin jaren negentig waren het dé vaandeldragers van de Amerikaanse<br />

alternatieve rock. Met je vrienden pogode je op hun hit Epic, met je<br />

eerste vriendinnetje schuifelde je op hun fijne Commodores-uitvoering<br />

van Easy, met je bandje probeerde je songs als The Gentle Art Of<br />

Enemies oeverloos na te spelen. Hun shows waren lang niet altijd 100<br />

procent perfect, maar de band bleek immer tomeloos energiek. Soms<br />

smakte zanger Mike Patton na zeven seconden al tegen de grond.<br />

En toen werd het lange tijd stil rondom de band uit San Francisco. Faith No More stopte in 1998, maar<br />

kondigde ruim tien jaar daarna een aantal reünieshows aan. En nu, achttien jaar na Album Of The Year, zijn<br />

ze terug met tien nieuwe songs. Het is alsof de tijd stilgestaan heeft. Snoeiharde metalriffs (Black Friday),<br />

mierzoete meerstemmigheid (From The Dead), donkere soulvolle fluisterstemmen (Motherfucker, Sol<br />

Invictus), hysterisch gekrijs (Cone Of Shame), ze kunnen en doen het nog steeds. En erg geloofwaardig ook.<br />

Wát een power (Superhero), wát een energie (Separation Anxiety), wat een dampende songs (Sunny Side<br />

Up, Rise Of The Fall), wat een prachtig exploderende ballades (Matador). (Dennis Dekker)<br />

LIVE IN DE WINKELS<br />

CONCERTO AMSTERDAM<br />

10-05 T-99 15:00<br />

14-05 Avery Plains<br />

15-05 The Womb 17:00<br />

16-05 Douwe Bob 15:00<br />

23-05 Bullfight 16:00<br />

30-05 Roy Santiago 16:00<br />

31-05 The Leisure Society 16:00<br />

06-06 Yuri Honing Acoustic Quartet 16:00<br />

07-06 Where the Candybeetle dwells16:00<br />

20-06 Roosbeef 15:00<br />

PRAAMSTRA / PLATO DEVENTER<br />

08-05 Bootleg Betty<br />

15-05 Roots Rising<br />

22-05 Kees & Co 17:00<br />

29-05 Jeangu 17:00<br />

KROESE ARNHEM<br />

23-05 Douwe Bob 13.00<br />

DE WATERPUT - BERGEN OP ZOOM<br />

09-05 Bony King 15.30<br />

09-05 Janne Schra 16.30<br />

22-05 Duke John 19.00<br />

23-05 The Miseries 15.00<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

PROCLAIMERS<br />

Let’s Hear It For The Dogs CD LP<br />

Het tiende album van The Proclaimers<br />

kent genoeg goede nummers om de<br />

aandacht vast te houden. De folkroots van de broertjes<br />

Reid zijn nog steeds herkenbaar in songs die soms<br />

poppy zijn (The Other Side) en soms wat steviger<br />

(opener You Built Me Up en Forever Young), maar die<br />

sowieso allemaal zonnig en aanstekelijk zijn. Met een<br />

eervolle vermelding voor het onroerende Ten Tiny<br />

Fingers. (Ron Bulters)<br />

TODD RUNDGREN/EMIL<br />

NIKOLAISEN/HANS-PETER<br />

LINDSTROM<br />

Runddans CD<br />

Cosmic discopionier Lindstrøm en Emil Nikolaisen van<br />

de Noorse band Serena-Maneesh gingen met Todd<br />

Rundgren terug naar de gloriedagen van diens trippy<br />

jaren zeventig albums. In Oslo werkten de heren samen<br />

aan een fusie van Todds blue eyed soul met Lindstrøms<br />

disco en Nikolaisens studiomagie. Runddans is eigenlijk<br />

één lang muziekstuk, bestaande uit twaalf delen. Het<br />

is een spiritueel magnum opus geworden, in lijn met<br />

Rundgren-albums als Todd en Initiation. Een verslag<br />

van drie individuen op hun zoektocht naar muzikale<br />

gelukzaligheid. (Jos van den Berg)<br />

SLUG<br />

Ripe CD LP<br />

Slug is het project van Ian Black, een<br />

Engelse jongeman, die naam maakte<br />

met noiserock. Op dit debuut wilde hij geluiden aan<br />

elkaar koppelen. Thema werd: wat als. Wat als je<br />

stonerrock aan James Brown koppelt en wat als je Led<br />

Zeppelin samenvoegt met Madonna? Dit album geeft<br />

het antwoord en is een wonderlijk geheel. Aan het<br />

einde van de rit blijf je ademloos achter door zoveel<br />

inventiviteit. Dikke aanrader. (Erik Mundt)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

POP & ROCK<br />

TORRES<br />

Sprinter CD LP<br />

(Partisan/PIAS/Rough Trade)<br />

Mackenzie Scott, oftewel Torres, haalde met haar<br />

titelloze debuut in 2013 enkele Amerikaanse<br />

jaarlijstjes, maar bleef in Nederland helaas vrijwel<br />

onopgemerkt. Dat haar jaarlijstjesnotering geen<br />

toeval was, bewijst Torres met haar nieuwe plaat<br />

Sprinter. Vergeleken met het debuut is Sprinter<br />

een opvallend rauwe en donkere plaat vol stevig<br />

gitaarwerk en gedreven vocalen. De muziek<br />

van Torres doet af en toe denken aan die van PJ<br />

Harvey in haar jonge jaren, wat mogelijk mede<br />

de verdienste is van producer Rob Ellis, die ook<br />

PJ Harveys Dry produceerde. Het donkere geluid<br />

past uitstekend bij de emotievolle stem van<br />

Torres, die de rauwe songs op indrukwekkende<br />

wijze van de juiste lading weet te voorzien en<br />

de nodige frustraties van zich af schreeuwt. Het<br />

debuut van Torres werd in Nederland nog over het<br />

hoofd gezien, maar na beluistering van Sprinter is<br />

duidelijk dat we dit keer met geen mogelijkheid<br />

om deze talentvolle Amerikaanse singersongwriter<br />

heen kunnen. (Erwin Zijleman)<br />

24<br />

25


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

VINYLMANIA<br />

MYSTERONS<br />

Mysterons LP<br />

(Excelsior)<br />

Een van de leukste platen van 2015, dat durf ik<br />

nu al wel te zeggen. Vijf jonge Amsterdamse<br />

muzikanten met een fascinatie voor jaren<br />

zestig en zeventig psychedelische grooves zijn<br />

ervoor verantwoordelijk. Het Hammondorgel<br />

van toetsenist Pyke Pasman, de ride cymbal en<br />

de dromerige zang van Josephine van Schaik wordt<br />

geplaatst op uiterst doordachte ritmische patronen van<br />

wisselende maatsoorten. De fantastische en fantasierijke<br />

drummer Sonny Groeneveld biedt het stevige fundament voor de aanstekelijke parallelle grooves in de gitaar van<br />

Brian Pots en de bas van Peter Peskens. Dat alles gelardeerd met een ruime galm en voilà, zeer dansbare muziek<br />

die oneindig door lijkt te gaan is het gevolg. De vergelijking met de Doors en James Morrison is zeer snel gemaakt,<br />

maar ook Captain Beefheart, Asha Bhosle en Philip Glass zijn geen onbekenden van de band. Het kan niet anders<br />

zijn of The Mysterons zijn een regelrechte live-sensatie! (Luc van Gaans)<br />

JOHN LENNON<br />

DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG<br />

Lennon (8 soloalbums remastered op 180 grams vinyl) Nu uit De Machine, op 29 mei De Lachende Derde en 5<br />

Release 9 juni. Losse albums komen in augustus. juni Ja Natuurlijk!<br />

IDENTIKIT Here Comes A Riot LP+CD<br />

OSCAR & THE WOLF EP Collection<br />

26<br />

Music On Vinyl is een speciaal label dat alleen vinyl uitbrengt in de hoogste kwaliteit. Er zijn zowel reissues<br />

van klassiekers als vergeten pareltjes en het label brengt ook vaak het vinyl uit naast een nieuwe cd-release.<br />

Maandelijks geven we een overzicht van de belangrijkste nieuwe releases, voor meer info kun je ook kijken op<br />

www.musiconvinyl.com<br />

WILLY DEVILLE -<br />

COLLECTED<br />

Deze zeer fraaie verzamelaar<br />

behelst als eerste de<br />

complete carrière van<br />

de nogal vaak van label<br />

veranderende DeVille. De<br />

eerste lp beslaat de Mink DeVille-jaren, de laten jaren<br />

zeventig, de jaren van CBGB’s en punk. Op de tweede<br />

lp de solojaren waarin hij de hitparade verkende, om<br />

vervolgens naar New Orleans te verhuizen om daar met<br />

lokale grootheden een aantal uitstekende Rhythm ’n<br />

Blues lp’s op te nemen.<br />

J.J. CALE - COLLECTED<br />

Collected is een voorbeeldige<br />

selectie songs uit de hele<br />

carrière van Cale. Natuurlijk<br />

ligt de nadruk op zijn eerste<br />

platen uit de zeventiger jaren,<br />

want met Naturally, Really,<br />

Okie en vooral Troubadour zet hij een serie neer waar<br />

Mark Knopfler een hele carrière op zou bouwen. De<br />

eerste schijf klinkt dan ook vertrouwd, doch de andere<br />

twee mogen er dankzij een uitgelezen keuze ook zijn.<br />

BUDDY HOLLY -<br />

COLLECTED<br />

De carrière van Buddy Holly<br />

was door zijn tragische dood<br />

op 22-jarige leeftijd maar<br />

kort, maar zowel solo als<br />

met zijn Crickets laat hij een<br />

groot oeuvre na. De geluidskwaliteit is uitstekend en<br />

aangezien Holly nooit rotzooi heeft gemaakt is de 3lp<br />

Collected, zeker voor de weinigen die nog geen album<br />

van hem hebben, een prima instapper.<br />

JEFFERSON AIRPLANE<br />

- AFTER BATHING AT<br />

BAXTER’S<br />

De opvolger van het<br />

succesvolle Surrealistic Pillow<br />

laat een machtsverschuiving<br />

horen. Waar voorheen<br />

Marty Pillow de meeste songs voor zijn rekening nam,<br />

zijn het nu Grace Slick en Paul Kantner. Resultaat is<br />

een gewaagde psychedelische plaat die laat horen<br />

hoe de band in slechts tien maanden compleet kan<br />

veranderen.<br />

CAPTAIN BEEFHEART<br />

- BLUEJEANS &<br />

MOONBEAMS<br />

In 1974 verscheen de<br />

negende plaat van Captain<br />

Beefheart & The Magic Band.<br />

Het album is een stuk beter<br />

dan de voorganger Unconditionally Guaranteed en heeft<br />

in Observatory Crest en de bluesrocker Party of Special<br />

Things To Do ijzersterke tracks.<br />

KALEIDOSCOPE -<br />

BEACON FROM MARS<br />

De tweede plaat van<br />

Kaleidoscope en tevens de<br />

tweede die Music On Vinyl<br />

uitbrengt. Na Side Trips is<br />

Kaleidoscope uitgegroeid tot<br />

een van de spannendste bands uit de psychedelische<br />

jaren zestig. Uitgebracht in februari 1968 en met de<br />

kraker I Found Out is dit met gemak hun beste plaat.<br />

27


POP & ROCK<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

WOMB<br />

Womb CD LP+CD<br />

(Suburban)<br />

Er wordt al een tijdje met hooggespannen<br />

verwachtingen uitgekeken naar het debuut van<br />

de Haagse band The Womb. Terecht naar nu blijkt,<br />

want The Womb heeft een betoverende plaat<br />

vol dynamiek afgeleverd. Het is een plaat die<br />

aankomt als de spreekwoordelijke mokerslag.<br />

De muziek van The Womb is geworteld in de<br />

psychedelica uit de late jaren zestig, maar geeft<br />

een geheel eigen draai aan alle invloeden uit<br />

het rijke psychedelische verleden. Het debuut<br />

van The Womb blijft je verrassen door de vele<br />

verrassende wendingen en bedwelmen met<br />

werkelijk wonderschone klanken. Het duurt even<br />

voor je al het moois hebt kunnen doorgronden,<br />

want de muziek van The Womb bestaat uit vele<br />

lagen, waarbij dromerige klanken en zonnige<br />

melodieën moeiteloos worden gecombineerd<br />

of afgewisseld met woeste gitaaruithalen of<br />

hypnotiserende solo’s. Het resultaat is echt met<br />

geen mogelijkheid in een hokje te duwen, maar<br />

intrigeert en vermaakt van de eerste tot en met<br />

de laatste noot. Een bijzonder indrukwekkend<br />

debuut derhalve. (Erwin Zijleman)<br />

SOLEY<br />

Ask The Deep<br />

CD LP<br />

Als je als IJslandse zangeres in de<br />

weer gaat met elektronica en over een<br />

karakteristiek stemgeluid beschikt, kun je erop wachten<br />

dat de vergelijking met Björk gemaakt gaat worden.<br />

Nu we dat gedaan hebben, kunnen we ons richten de<br />

verschillen, want daarvan zijn er genoeg. Sóley, voluit<br />

Stefánsdóttir en voorheen actief in Seabear, doet op<br />

haar tweede soloalbum namelijk eerder denken aan<br />

een kruising van múm en Emiliana Torrini, met een<br />

vleugje Glasser. Sfeervolle en introverte elektropop om<br />

heerlijk bij weg te dromen. (Marco van Ravenhorst)<br />

STATUS QUO<br />

Aquostic! Live At The Roundhouse<br />

2CD+DVD DVD BLURAY 2LP<br />

Vorig jaar schreven we al dat Aquostic,<br />

een verzameling akoestisch opgenomen nummers,<br />

tegen de verwachting in verrassend goed werkte.<br />

Om deze plaat een vervolg te geven werd er getoerd<br />

met Live At The Roundhouse als gevolg. Opnieuw valt<br />

op dat de nummers van Status Quo zich prima lenen<br />

voor akoestische bewerkingen. Als er hier en daar dan<br />

ook nog een accordeon een duit in het zakje doet,<br />

is het plezier optimaal. Verkrijgbaar in verschillende<br />

configuraties, biedt het optreden een flinke hoeveelheid<br />

nummers waar het spelplezier vanaf spat. (Hermen<br />

Dijkstra)<br />

SURFER BLOOD<br />

1000 Palms<br />

CD LP<br />

Met twee albums en enkele heerlijke<br />

nummers als Demon Dance, Gravity en<br />

Floating Vibes op zak is 1000 Palms alweer de derde<br />

langspeler van de vier Amerikaanse indierockers van<br />

Surfer Blood. Het recept is grotendeels hetzelfde, al gaat<br />

het tempo iets omlaag en duiken meer melodielijnen<br />

op in vergelijking met beide voorgangers. De elf<br />

nummers zijn kort, krachtig en – als altijd – luisterrijk.<br />

Het festivalseizoen is geopend! (Jelle Teitsma)<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

HIATUS KAIYOTE<br />

Choose Your Weapon CD 2LP<br />

(Flying Buddah/Sony Music)<br />

Het Australische viertal Hiatus Kaiyote is na hun baanbrekende<br />

debuutalbum Tawk Tomahawk en de ep By Fire terug met hun tweede<br />

volwaardige album Choose Your Weapon. De door de band zelf<br />

verzonnen term ‘future soul’, een smeltkroes waarin beats, hiphop, soul, latin, dubstep en<br />

jazz samenkomen, duidt nog altijd exact de lading. De acrobatische zang van frontvrouw Nai<br />

Palm past perfect bij de betoverende en verbijsterende muzikale creaties van de mannelijke<br />

ritmesectie. Het combineert het beste van The Roots, Erykah Badu met jazz, fusion en funk.<br />

Eerste single van het album is Breathing Underwater, maar er is veel meer moois te beleven<br />

op deze achttien nummers lange odyssee. Zoals het fantastisch getitelde Shaolin Monk<br />

Motherfunk, dat ook nog eens heerlijk ontspoort aan het eind. Choose Your Weapon is een<br />

spannende plaat, waar je niet snel op uitgeluisterd raakt. (Erik Damen)<br />

A<br />

POP & ROCK<br />

T<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

KENNY B<br />

Kenny B CD<br />

(TopNotch/Universal)<br />

Na elf nummer één hits in Suriname maakt Kenneth Bron op zijn<br />

drieënvijftigste de overstap naar Nederlandstalig. Met Engels en<br />

Surinaams (en Aucaans en Sranantongo) kom je misschien beter weg,<br />

maar de weergaloze hitpotentie die Brons vertaalde teksten op instigatie van Topnotch’ Kees<br />

de Koning is onontgonnen terrein. Als Je Gaat, de eerste single, deed alle records op Spotify (een miljoen<br />

streams in een week!) sneuvelen. Met Parijs, de voor alle zenders geschikte opvolger van deze monsterhit,<br />

dreigt het dezelfde kant op te gaan. De Surinaamse André Hazes hoorden wij ergens en Bron dolt daar wat mee<br />

door titels als Een Man Mag Niet Huilen (met Jayh) en Na Regen Komt Zonneschijn. Humor wellicht, maar het<br />

wérkt, verpakt in die opperbeste reggae en dancehall. Om van de samenwerking met de Twentse veelkunner<br />

Jeffrey Spalburg (Paramaribo-o-o) nog maar te zwijgen. Hét feelgood album van deze zomer! (Albert Jonker)<br />

MG<br />

MG CD 2LP<br />

(Mute/PIAS/Rough Trade)<br />

Achter de initialen MG gaat niemand minder dan Martin Gore van Depeche Mode<br />

schuil. Als hoofdcomponist van deze syntipop pioneers was de behoefte om solo aan<br />

de weg te timmeren lange tijd geen noodzaak. Toch verschijnt er nu na de twee met<br />

covers gevulde Counterfeit werkjes uit 1989 en 2003 en het met Vince Clark tot stand gekomen VCMG uit<br />

2012 nu vrij snel weer een nieuw project onder eigen naam. Zoals de naam al doet vermoeden ligt dit album<br />

stilistisch in het verlengde van VCMG met de nadruk op instrumentale, licht experimentele elektronica. MG<br />

slaat een brug tussen subtiel dance-georiënteerd werk en fraaie soundtrackachtige soundscapes die af en<br />

toe doen denken aan het werk van Coil. De link met Depeche Mode is natuurlijk aanwezig maar sluit wat dat<br />

aangaat vooral aan bij hun meer experimenteel getinte remixwerk (veelal door derden). MG is in ieder geval<br />

het bewijs dat Martin Gore niet comfortabel achterover leunt en ook buiten Depeche Mode op zoek blijft naar<br />

nieuwe, creatieve invalshoeken als songwriter. (Dries Klontje)<br />

28 29


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

VARIOUS<br />

A Tribute To Paul McCartney<br />

DVD BLURAY<br />

Door een keur van topartiesten is ’s werelds<br />

invloedrijkste popmuzikant in 2012 geëerd<br />

als Musicares Person Of The Year. De dvd is<br />

een mooi en afwisselende registratie van een bijzonder<br />

concert waar ook de grootmeester zelf enkele songs<br />

voor zijn rekening neemt. Andere hoogtepunten zijn de<br />

spetterende concertopening door Cirque du Soleil en<br />

de prachtige stem van Diana Krall in For No One. Een<br />

waardig eerbetoon. (Luc van Gaans)<br />

THE WEEPIES<br />

Sirens CD LP<br />

Met Sirens levert folkpopgroep The<br />

Weepies een beladen plaat af, want<br />

recent werd zangeres Deb Talan (tevens partner<br />

van bandlid Steven Tannen) gediagnosticeerd met<br />

borstkanker. Van de nood werd een deugd gemaakt<br />

en de songs werden geschreven en opgenomen<br />

gedurende het moeizame traject van herstel. Het heeft<br />

prachtige liedjes opgeleverd en vooral de titelsong mag<br />

er zijn. Deb Talan is inmiddels weer schoon verklaard.<br />

Gelukkig maar, want van de Weepies moeten we nog<br />

lang kunnen blijven genieten. (Luc van Gaans)<br />

WIRE<br />

Wire CD LP<br />

Met albums als Pink Flag en 154<br />

manifesteerde Wire zich eind jaren<br />

zeventig als de meest innovatieve band die uit de Britse<br />

punkexplosie voortkwam. Wire kent nog drie originele<br />

leden, Matthew Simms neemt de plaats in van gitarist<br />

Bruce Gilbert. Wire kijkt niet terug, maar blikt vooruit en<br />

trakteert ons op dit gelijknamige nieuwe album op elf<br />

gloednieuwe liedjes, die ditmaal dichter tegen de pop<br />

aanleunen dan we van ze gewend zijn, maar die vooral<br />

bewijzen dat Wire een band is om nog steeds rekening<br />

mee te houden. (Jos van den Berg)<br />

BINNENKORT BINNEN<br />

22 MEI<br />

Ash - Kablammo<br />

Vaccines - English Graffiti<br />

29 MEI<br />

De Jeugd Van Tegenwoordig - X - De Viering Van Het<br />

Superdecennium<br />

Florence & The Machine - How Big, How Blue, How<br />

Beautiful<br />

Melody Gardot - Currency Of Men<br />

Maite Hontele - Te Voy A Querer<br />

Jamie XX - In Colour<br />

Heather Nova - The Way It Feels<br />

5 JUNI<br />

Ryan Adams - Live At Carnegie Hall<br />

Black Rebel Motorcycle Club - Live In Paris<br />

Kurt Cobain - Montage Of Heck (Dvd)<br />

FFS - FFS<br />

Leftfield - Alternative Light Source<br />

Muse - Drones<br />

Rolling Stones - Sticky Fingers<br />

Of Monsters And Men - Beneath The Skin<br />

12 JUNI<br />

Armand & The Kik - Armand & The Kik<br />

James Taylor - Before This Road<br />

GIANT SAND<br />

Heartbreak Pass<br />

CD LP<br />

(New West/Warner)<br />

Met dit nieuwe album markeert frontman Howe Gelb de mijlpaal van dertig<br />

jaar plaatjes maken met Giant Sand en bevat al dan niet toevallig toch een<br />

beetje een samenvattend karakter. Gelb haalt geen oude koeien uit de sloot,<br />

maar deelt dit kleinood op in drie delen, die zodoende de verschillende<br />

kanten van Giant Sand belichten. Het rauwe eerste gedeelte sluit bij het<br />

vroege repertoire van de band aan, het tweede bij de veelzijdige americanagetinte<br />

jaren en op het laatste weerklinken recentere incarnaties. Die hebben een meer Europees karakter,<br />

mede doordat de huidige bandbezetting grotendeels Deens is en Howe ondertussen ook op tournees veel<br />

tijd spendeert aan deze kant van de oceaan. Zo passen de verschillende (Europese) locaties waar dit album<br />

werd opgenomen en de reeks gastmusici ook volkomen bij de aard van de band. Jason Lytle drukt hoorbaar<br />

zijn stempel op onder meer Transponder en horen we naast Grant Lee Phillips en John Parish, meermaals de<br />

meesterlijke pedal steel-gitariste Maggie Björklund. Qua songs weet Heartbreak Pass met bijvoorbeeld een<br />

opgewekt en breed gearrangeerd Every Now And Then, de zweterige jazzy pianoklanken op Pen To Paper en<br />

het intiem en aandoenlijke onderonsje met zijn twaalfjarig dochter op Forever And Always, de eclectische stijl<br />

van Giant Sand uitstekend te vangen op dit veelzijdige visitekaartje. (Corné Ooijman)<br />

MY MORNING JACKET<br />

Waterfall<br />

LIMITED CD + 5 BONUSTRACKS 2LP+CD<br />

(PIAS/Rough Trade)<br />

Het is alweer vier jaar geleden sinds hun laatste album, maar van<br />

stilzitten kun je Jim James en zijn bandgenoten niet beschuldigen. Enorme<br />

tournees, onder andere met Bob Dylan, en soloprojecten zorgden voor<br />

een goede motivatie om weer met elkaar de studio in te duiken. Daar<br />

werden dan ook gelijk twee albums opgenomen, waarvan dit de eerste is,<br />

en we de tweede later dit jaar mogen verwachten. Op The Waterfall lijkt<br />

het alsof MMJ alle invloeden die ze door de jaren heen hebben verzameld<br />

in één keer naar buiten laten komen. De soul van Evil Urges in Only Memories Remain, de psychedelica<br />

van Circuital in Like A River. Songs als Spring werken op een bijzonder spannende manier naar de climax<br />

toe, en laten een band horen die zo langzamerhand een unieke muzikaliteit in zich heeft en bijna de hele<br />

muziekgeschiedenis beheerst. James’ stem blijft van een indrukwekkende donker-eiken schoonheid, met<br />

een bereik waar menig misthoorn wat van kan leren. Gloedvolle vocalen, invloeden uit alle hoeken en een<br />

ongelofelijke instrumentbeheersing, My Morning Jacket is eigenlijk alleen nog maar te vergelijken met één<br />

band, die dan ook The Band heette. Een groter compliment is nauwelijks denkbaar. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

30<br />

31


SPECIAL POP & ROCK BOUDEWIJN DE GROOT<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

SPECIAL BOUDEWIJN DE GROOT<br />

BOUDEWIJN DE GROOT<br />

Achter Glas<br />

(Universal)<br />

CD LP<br />

‘Ik zag mijn vader achter glas…’ Na ruim acht jaar verschijnt er een<br />

nieuwe plaat van Boudewijn de Groot. De opvolger van het in 2007<br />

verschenen Lage Landen klinkt op het eerste gehoor direct vertrouwd,<br />

waarbij op sommige momenten de vraag naar boven komt waar je<br />

sommige fragmenten eerder in het oeuvre van De Groot gehoord<br />

hebt. In opener Heemsteedse Dreef, een prachtig nummer met stevig<br />

gitaarwerk van George Kooijmans, lijkt Boudewijn zelf ook terug te<br />

kijken op zijn leven. Wie de carrière van hem kent, kan uit de tekst de loopbaan van de man halen.<br />

Aan de andere kant is er bijvoorbeeld Piëta dat in het eerste couplet direct gekoppeld kan worden aan<br />

Apocalyps van De Groots debuutplaat. De cirkel lijkt hiermee dus weer rond. De titels van Achter Glas<br />

geven een typische Boudewijn de Groot-plaat aan met voorbeelden als Metamorfose, Het Meisje En Het<br />

Blauwe Meer, Anamorforse, Orion Verdwaald en Weerzien. Een aantal van deze titels zou zo gekoppeld<br />

kunnen worden aan Lennaert Nijgh waarmee De Groot onlosmakelijk verbonden lijkt. Het tegendeel is<br />

echter waar aangezien Boudewijn de Groot zelf vrijwel volledig verantwoordelijk is voor de teksten en<br />

eigenlijk geen gebruik heeft gemaakt van externe tekstschrijvers. Alleen Huub van der Lubbe heeft de<br />

tekst aangedragen voor Geen Uitzicht. De teksten zijn weldoordacht. Sommige geven duidelijk richting<br />

aan een onderwerp zoals het over de moeder van Boudewijn handelende titelnummer, andere geven juist<br />

ruimte voor eigen interpretatie waarbij het overweldigende en haast beklemmende, afsluitende Portret<br />

exemplarisch is. Doordat veel liedteksten te maken hebben met terugblikken, voorbijgegane relaties in de<br />

breedste zin van het woord en het gemis met bijbehorende emoties vormt de plaat een fraaie eenheid.<br />

Het woord ‘conceptplaat’ heeft vaak een wat pretentieuze klank, maar hier lijkt er toch sprake van een<br />

dergelijk verband. Dit heeft overigens direct tot gevolg dat Achter Glas gelijk bij de eerste keer beluisteren<br />

op mij een veel grotere impact heeft dan het eerder genoemde Lage Landen. Die impact kan echter<br />

niet plaatsvinden zonder de fraaie muziek. Niet alleen de afwisseling speelt hierbij een rol maar ook de<br />

uitgekiende arrangementen en productie: rijk en sterk maar zonder overdaad en onnodige opsmuk. Echt<br />

een plaat waarvan het geheel nog beter is dan de som der delen. Leek het er voor sommigen misschien op<br />

dat Achter Glas de laatste plaat zou zijn en De Groot niet alleen achter glas maar ook achter de geraniums<br />

zou verdwijnen, in recente interviews heeft hij aangegeven dat hij naast een project met Kooijmans en<br />

Vrienten al zin heeft om daarna een nieuwe plaat te maken en te toeren. Zowel de luisteraar als De Groot<br />

zelf kunnen concluderen dat het nog niet klaar is en dat Boudewijn de Groot met Achter Glas een van de<br />

hoogtepunten uit zijn rijke carrière gemaakt heeft. (Hermen Dijkstra)<br />

Achter Glas is één van de hoogtepunten in de carrière van Boudewijn de Groot. Dat de carrière van De Groot meer<br />

hoogtepunten bevat maakt het volgende overzicht duidelijk.<br />

BOUDEWIJN DE GROOT (1965)<br />

De eerste kennismaking met Boudewijn<br />

de Groot was voor veel mensen de<br />

singles Strand, gevolgd door Elégie<br />

Prénatal en De Morgen. Hoewel ook op een ep’tje<br />

verschenen zijn ze later toegevoegd aan de heruitgave<br />

van de eerste volwaardige langspeelplaat. Niet alleen<br />

bevat deze plaat bewerkingen van Engelstalige nummers<br />

van The Kinks, Bob Dylan en Donovan, er zijn ook<br />

de eerste eigen nummers te vinden als Apocalyps,<br />

Woningnood en Vrijgezel waarop de gouden combinatie<br />

Boudewijn de Groot/Lennaert Nijgh schittert. Klinken veel<br />

covers best gedateerd, het eigen werk mag er nog steeds<br />

zijn. Prijsnummers zijn Noordzee, Een Meisje Van Zestien<br />

en eerdergenoemd eigen werk waaronder de drie singles.<br />

VOOR DE OVERLEVENDEN<br />

(1966)<br />

Voor de overlevenden kan eigenlijk<br />

beschouwd worden als de eerste echte<br />

plaat van Boudewijn en Lennaert. De plaat bevat een<br />

aantal nummers die uit zouden groeien tot klassiekers<br />

in het oeuvre van De Groot. Naast nummers als Naast<br />

Jou, Testament, Verdronken Vlinder en Beneden Alle<br />

Peil is het toch vooral Het Land Van Maas En Waal<br />

dat uit zou groeien tot een nederpopklassieker van<br />

jewelste. Los allemaal fraaie nummers maar misschien<br />

nog wel sterker in het kader van de twaalf nummers<br />

die Voor De Overlevenden telt. De kracht van de plaat<br />

zou er voor zorgen dat de lp een klassieker zou worden.<br />

Maar er zou meer volgen…<br />

PICKNICK (1967)<br />

Het in 1967 opgenomen Picknick<br />

zou de geschiedenis in gaan als het<br />

psychedelische album van De Groot en<br />

Nijgh. In het licht van de summer of love was niets<br />

te gek en kon alles, althans zo leek het. Dat er flink<br />

geëxperimenteerd kon worden, had tot gevolg dat<br />

het productioneel misschien wel de rijkste plaat van<br />

Boudewijn de Groot is. Een absolute klassieker die geen<br />

uitschieters bevat aangezien hij van begin tot eind sterk<br />

is. Naast onder andere Eva en De Tuin Der Lusten bevat<br />

Picknick natuurlijk het meesterwerk Prikkebeen.<br />

NACHT EN ONTIJ (1968)<br />

Nacht En Ontij is een rariteit in de canon<br />

van De Groot. In eerste instantie werd<br />

de lp uitgebracht met een losse single.<br />

De lp bevatte Babylon en Heksen-Sabbath. Het laatste<br />

nummer is een hoorspelachtig werkstuk met gesproken<br />

tekst en flarden muziek, overigens met Eelco Gelling<br />

op gitaar. Typisch een geval van de klassieke ‘haatliefde-verhouding’.<br />

De single is tegenwoordig op cd<br />

toegevoegd en bevat met Wie Kan Me Nog Vertellen en<br />

Aeneas Nu twee meesterwerkjes. Misschien niet door<br />

een ieder geliefd, is het wel de plaat waarop misschien<br />

wel het meest te ontdekken valt.<br />

HOE STERK IS DE EENZAME<br />

FIETSER (1973)<br />

Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser kan<br />

gezien worden als de aartsvader van<br />

alle betere Nederlandse popmuziek. Een plaat ook die<br />

van het begin tot aan het eind zeer sterk werk bevat,<br />

waarvan nummers als Terug van Weggeweest, Jimmy<br />

en De Reiziger er slechts enkele zijn. Ook bij deze plaat<br />

zit een flinke tijd tussen verschijnen en de voorganger<br />

en ook op deze plaat is het geheel meer dan de som<br />

der delen. In die zin vergelijkbaar met het nieuwe<br />

album Achter Glas dus. Naast de prachtige liedjes valt<br />

vooral de geweldige productie op. Deze zou er mede<br />

voor zorgen dat de veertig jaar oude plaat vandaag nog<br />

klinkt alsof ze gisteren is uitgebracht.<br />

WAAR IK WOON EN WIE IK BEN<br />

(1975)<br />

Waren op de vorige plaat de eerste<br />

scheurtjes te vinden in het partnerschap De<br />

Groot/Nijgh, op Waar Ik Woon En Wie Ik Ben werden die<br />

ook voor de buitenwereld duidelijk. Wie de hoes bekeek<br />

zag dat Nijgh vervangen was door René Daalder, een vriend<br />

van vroeger. In de muzikantenlijst zou overigens naast<br />

Ernst Jansz een dan nog onbekende Henny Vrienten zijn<br />

opwachting maken. Waar Ik Woon En Wie Ik Ben behoort<br />

tot de onderschatte platen van Boudewijn de Groot. Er<br />

zouden er overigens nog een paar volgen. Het rijke, haast<br />

middeleeuwse taalgebruik waar Nijgh om bekend stond<br />

ontbrak, mooie liedjes waren er echter in overvloed.<br />

32 33


SPECIAL BOUDEWIJN DE GROOT<br />

SPECIAL BOUDEWIJN DE GROOT<br />

VAN EEN AFSTAND (1980)<br />

Opnieuw een lange wachttijd, ditmaal<br />

HET EILAND IN DE VERTE<br />

(2004)<br />

met minder succes. Hoewel Een Tip<br />

Met Het Eiland In De Verte consolideert<br />

Van de Sluier een echte klassieker is<br />

De Groot wat hij opgebouwd heeft<br />

geworden, leken de andere nummers minder tot de<br />

met de vorige plaat. Hij behoort tot de top van het<br />

verbeelding te spreken. Het team dat meegegroeid was<br />

Nederlandse lied en het publiek heeft hem weer<br />

met Boudewijn leek dan ook uit elkaar te vallen met<br />

omarmt. Opnieuw grijpt hij naar teksten van Nijgh,<br />

de ziekte van arrangeur Bert Paige als voornaamste<br />

die echter geen actuele bijdrage meer kan leveren<br />

oorzaak. Van Een Afstand is echter zeker geen slechte<br />

aangezien hij twee jaar eerder overlijdt. Naast teksten<br />

plaat.<br />

van Nijgh en een eigen bijdrage, komt ook Freek de<br />

MAALSTROOM (1984)<br />

Voor Maalstroom geldt eigenlijk<br />

hetzelfde als voor Van Een Afstand.<br />

Het zal de reden zijn dat beide platen<br />

vaak in een adem genoemd worden. Echte klassiekers<br />

kent de plaat dan ook niet. Op deze plaat schreef De<br />

Groot bijna alle teksten zelf met als gevolg dat het een<br />

Jonge met het fraaie De Vondeling Van Ameland en<br />

het grappige De Zwembadpas aandragen. Muzikaal<br />

grijpt De Groot terug naar zijn verleden getuige het aan<br />

Picknick refererende De Blauwe Uren. Met Het Eiland In<br />

De Verte is Boudewijn de Groot echt terug.<br />

LAGE LANDEN (2007)<br />

Met Lage Landen keert Boudewijn de<br />

Interview met<br />

Boudewijn de Groot<br />

Door: Ruben Eg<br />

persoonlijke plaat geworden is. Toch moet je vaststellen<br />

Groot terug naar een kleine(re) setting<br />

dat het leek alsof de carrière van De Groot langzaam<br />

met de tourband als uitgangspunt.<br />

Pensioen? Nog voor Boudewijn de Groot eind mei<br />

verleden, met name relaties die in het hart zitten<br />

doofde. Een herrijzenis leek nodig…<br />

Het zorgt er voor dat de plaat soberder klinkt als de<br />

de respectabele leeftijd van 71 bereikt, ligt er al een<br />

en niet meer terugkomen De teksten gaan over<br />

EEN NIEUWE HERFST (1996)<br />

voorgaande twee. De plaat heeft meer een livefeel en<br />

is, hoewel zeker niet vrolijk, wat minder somber van<br />

nieuw album van hem in de schappen. ‘Het bloed<br />

kruipt gestaag voort’, zegt de zanger over Achter Glas.<br />

liefdesrelaties, relaties met ouders, de straat en een<br />

hond.’<br />

Met Een Nieuwe Herfst maakte De<br />

aard. Echte uitschieters kent de plaat niet maar dit geeft<br />

‘Hoewel ik ergens elke maand 86 euro pensioen plus<br />

Groot duidelijk dat we hem nog niet<br />

tegelijkertijd weer dat de De Groot prima mee kan<br />

wat AOW vandaan krijg, zing en schrijf gewoon door.<br />

En met Heemstede?<br />

mochten afschrijven. Opnieuw werd<br />

komen met de medeschrijvers De Jonge, Wilmink, Poels<br />

Alleen als ik dood ben houdt het op.’<br />

‘Ik heb op een aantal plekken gewoond. Maar in<br />

er contact gezocht met Lennaert Nijgh en naast het<br />

en opnieuw Nijgh. Lage Landen is niets anders dan een<br />

Heemstede en de hele regio Zuid-Kennemerland voel<br />

graven in ouder tekstmateriaal werd er ook door hem<br />

consistente en fijne plaat.<br />

Hoe drastisch is de muziekwereld veranderd sinds jij 51<br />

ik mij het meest thuis. In eerste instantie omdat ik hier<br />

nieuw materiaal aangeleverd. Bovendien werd er door<br />

jaar geleden voor het eerst een plaat opnam?<br />

ben opgegroeid. In België, met name Antwerpen en<br />

De Groot ook rondgekeken. Het leverde een plaat op<br />

Naast de studioplaten is er in de loop de<br />

‘Er zijn, zoals gebruikelijk in het leven en in de wereld,<br />

Gent, voel ik mij ook prima thuis. Den Haag spreekt me<br />

die in eerste instantie niet de meest toegankelijke leek<br />

jaren een aantal live-platen uitgekomen<br />

nieuwe generaties gekomen. Zij hebben hun eigen<br />

enorm aan. Ik heb een tijd in Los Angeles gewoond. Er<br />

maar die na verloop van tijd een flinke hoeveelheid<br />

als Concert en Een Hele Tour. Daarnaast<br />

muziek en stijlen. Dat is prachtig en mooi. Tot een paar<br />

zijn veel plekken waar ik zou kunnen wonen. Maar ik<br />

fraaie liedjes bleek te bevatten. Naast opener Een<br />

zijn er verzamelaars zoals 5 Jaar Hits I &<br />

jaar terug kon ik daar zelf nog wel inspiratie uit halen,<br />

keer steeds weer terug naar Heemstede. Laat ik er nu<br />

Wonderkind Van 50 en de magistrale afsluiter De Engel<br />

II, die precies geeft wat de titel zegt. Een lekkere<br />

maar nu voel ik mij er niet bij betrokken. Tegelijkertijd is<br />

dan maar blijven.’<br />

Is Gekomen, bevat de plaat een herbewerking van<br />

verzamelaar voor de niet al te vee eisende luisteraar.<br />

er veel hetzelfde gebleven. Er zijn nog steeds singer-<br />

Annabel maar ook het al in 1973 op de plaat gezette<br />

Datzelfde geldt ook voor Het Mooiste van Boudewijn de<br />

songwriters, die liedjes schrijven en zingen. Daar blijft<br />

Nog niet eerder met Blaute samengewerkt?<br />

Avond dat uit zou groeien tot een toekomstige nummer<br />

Groot. Degene die echt een verzamelaar zoekt die wat<br />

publiek voor. Tijdens mijn afscheidstournee zag ik ook<br />

‘Ik kende hem wel, maar het kwam er nooit van. Ik<br />

1 in de top 2000. Een Nieuwe Herfst zou niet alleen de<br />

toevoegt aan het gewone repertoire raden wij<br />

jongeren in het publiek, zelfs hiphopjongens met wijde<br />

wilde in 1996 eigenlijk met hem samenwerken op Een<br />

wederopstanding van De Groot zelf blijken te zijn maar<br />

Wonderkind Aan Het Strand aan, een verzamelaar die<br />

lange broeken. Die zeiden dat ze de teksten mooi<br />

Nieuwe Herfst. Omdat het mij de afgelopen platen<br />

zou tevens leiden tot een herwaarderingen voor de<br />

ook wat niet eerder dan wel moeilijk verkrijgbaar werk<br />

vonden, vooral die van Lennaert Nijgh.’<br />

niet zo was bevallen, zocht ik nu iemand met wie ik<br />

carrière van De Groot.<br />

herbergt. Eigenlijk begint het echter met de<br />

een goede klik had. Jean heeft heel veel ervaring, is<br />

standaardplaten. (Hermen Dijkstra)<br />

Je noemt Achter Glas een ‘familiealbum’?<br />

een goede pianist en gitarist en is thuis in heel veel<br />

‘Toen ik met producer Jean Blaute een selectie maakte<br />

muziekstijlen. Hij bleek een goed klankbord en goede<br />

uit de twintig nummers die ik de afgelopen acht<br />

coach die mij op de juiste momenten kan sturen. Jean<br />

jaar had geschreven, ontdekte ik een rode draad in<br />

zocht de intimiteit zodat het live klinkt, zonder al te<br />

de teksten van de vijftien nummers die we hadden<br />

klein en liefelijk. Geen meisjesplaat, zou ik zeggen.<br />

gekozen. Het was emotie en terugkijken naar het<br />

Maar dat klinkt wat te denigrerend (lacht).’<br />

34 35


POP & ROCK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

POP & ROCK<br />

ROISIN MURPHY<br />

Hairless Toys CD LP+CD<br />

(PIAS/Rough Trade)<br />

Róisín Murphy was net twintig toen ze aan de zijde van producer Mark<br />

Brydon opdook als het boegbeeld van de Britse band Moloko. Na<br />

vier platen gaf Moloko er in 2002 de brui aan, waarna Róisín Murphy<br />

begon aan een solocarrière. Deze leverde met Ruby Blue uit 2005 en<br />

Overpowered uit 2007 twee platen op die in artistiek opzicht met gemak<br />

konden concurreren met de platen van Moloko, maar in commercieel<br />

opzicht aanzienlijk minder succesvol waren. De afgelopen acht jaar was<br />

het stil rond Murphy, maar met Hairless Toys keert de Ierse zangeres eindelijk terug. Róisín Murphy liet<br />

op haar vorige twee soloplaten al horen dat ze op een veel breder terrein uit de voeten kan dan het zo<br />

geprezen Moloko en dit doet ze in nog veel sterkere mate op Hairless Toys. Na het behoorlijk toegankelijke<br />

Overpowered is Hairless Toys zeker geen makkelijke plaat. Op haar nieuwe plaat experimenteert Murphy<br />

met een ingetogen en vaak wat broeierig elektronisch geluid. Hairless Toys bevat acht wat langere tracks<br />

(variërend van vier tot ruim negentig minuten) en het zijn tracks die in de meeste gevallen lastig te<br />

doorgronden zijn. Denk aan een mix van Nightclubbbing van Grace Jones, Madonnas Vogue, een vleugje<br />

Prince, eighties synthpop en een flinke dosis eigenzinnigheid. Hairless Toys heeft soms een seventies en<br />

eighties feel, maar sleurt je net zo makkelijk de hedendaagse dansvloer op. Het duurt even voordat het<br />

kwartje is gevallen, maar als het is gevallen wil je echt niet meer zonder. (Erwin Zijleman)<br />

PETER BRODERICK<br />

Colours Of The Night CD LP<br />

(Bella Union/PIAS/Rough Trade)<br />

De Amerikaanse muzikant en componist Peter Broderick maakte<br />

tussen 2007 en 2012 een onwaarschijnlijk aantal platen, maar stond<br />

vanwege problemen met zijn gezondheid sindsdien vooral langs de kant.<br />

In het oeuvre van de Amerikanen domineren tot dusver de platen met klassieke composities<br />

en experimentele soundtracks, maar Peter Broderick maakt zo nu en dan ook intieme en<br />

eenvoudiger in het gehoor liggende luisterliedjes. Colours Of The Night bevat tien van die<br />

luisterliedjes en het zijn stuk voor stuk hele mooie en bijzondere luisterliedjes. Colours Of The Night<br />

is een stemmige en voornamelijk akoestische plaat die vrij gemakkelijk overtuigt, maar pas bij<br />

herhaalde beluistering hoor je hoe knap de songs van Peter Broderick in elkaar zitten, hoe fraai,<br />

subtiel en veelzijdig de instrumentatie is en hoe mooi en gevoelig de Amerikaan zingt. Peter<br />

Broderick maakt vooral muziek voor de fijnproevers, maar deze plaat verdient in zeer brede kring<br />

aandacht en waardering. (Erwin Zijleman)<br />

36 37<br />

37<br />

T<br />

S<br />

A<br />

P<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

NICK CAVE & WARREN ELLIS<br />

Loin Des Hommes O.S.T. CD LP<br />

(Kobalt/V2)<br />

Het laatste wapenfeit van Nick Cave en Bad Cave Warren Ellis is de soundtrack<br />

van de film Loin Des Hommes. Niet hun eerste (die stamt al van tien jaar terug<br />

voor The Proposition) maar wel even minimalistisch. Het is altijd lastig om een<br />

soundtrack los te koppelen van de bijbehorende beelden, maar Cave en Ellis creëren aangrijpende stukken<br />

van hoofdzakelijk vioolpartijen en vioolloops en piano. De desolate setting van de film – de woestijn – is op<br />

de soundtrack bijna zichtbaar in tracks als Bloody Cheche en Dust Storm. Loin Des Hommes is zeker geen<br />

gemakkelijk album en vereist de volledige aandacht van de luisteraar. Maar wie die moeite neemt en zich<br />

volledig op het album concentreert wordt beloond met een intense luisterervaring. (Ron Bulters)<br />

CEREMONY<br />

The L-Shaped Man CD LP<br />

(Matador/Beggars)<br />

Met voorganger Zoo uit 2012 wrikte het Californische Ceremony de wortels al flink los<br />

uit de bodem van hardcore en punk waarin het opbloeide. Hard en intens was het nog<br />

wel, maar de oorspronkelijke invloeden gingen op in een nieuw en eclectisch geheel.<br />

Fans zullen met The L-Shaped Man opnieuw worden verrast, want dit keer is de inventieve lijn doorgetrokken<br />

richting new wave en shoegaze. Geïnspireerd door de verbroken relatie van frontman Ross Farrar, levert dat<br />

een meer naar binnen gericht geluid op. Net zo goed overrompelend en onder je huid kruipend als het oude<br />

werk, maar dan opvallend minder luidruchtig en vooral veel subtieler. De nummers hebben het niet altijd<br />

even gemakkelijk zonder de steun van die oude muur van geluid, maar laten absoluut zien dat Ceremony<br />

zich nog altijd niets aantrekt van verwachtingen en op onbekend terrein nog meer dan genoeg interessante<br />

ontdekkingen kan doen. (Martijn Koetsier)


POP & ROCK<br />

REISSUES<br />

PATRICK WATSON<br />

Love Songs For Robots<br />

(Domino/V2)<br />

CD 2LP<br />

Bij het schrijven van zijn nieuwe album realiseerde Watson dat veel<br />

van zijn emotionele reacties eigenlijk mechanische reacties waren, met<br />

dien verstande dat wij ons onderscheiden van computers omdat die<br />

geen emoties kennen. Dat verklaart de titel van het vijfde album van<br />

de getalenteerde Patrick Watson, Love Songs For Robots. Het album is<br />

echter verre van emotieloos. Integendeel. Watson’s zachte falsettostem<br />

wordt gecompleteerd door gitaar, percussie, bas, piano en electronica.<br />

De begeleiding is spaarzaam maar zeer warm. Het is moeilijk om een favoriet tussen de tien nummers aan<br />

te wijzen, of het moet het epische ‘Bollywood’ zijn. Het is fijn dat in deze muzikale vluchtige tijden mensen<br />

als Watson nog de moeite nemen een echt album te maken. Met Love Songs For Robots overtreft Watson<br />

zijn vorige plaat, het al niet geringe Adventures In Your Own Backyard, ruimschoots. En als ik mij niet vergis<br />

kan dit album wel eens tot de favorieten van 2015 gerekend gaan worden. (Ron Bulters)<br />

Reissues<br />

ROGER CHAPMAN<br />

JOE STRUMMER<br />

Chappo<br />

2CD DELUXE<br />

Het nogal onderscheidende stemgeluid<br />

van Chappo, de bijnaam van de<br />

(voorheen) frontman van de Engelse rockband<br />

Family, eist in 1979 zonder het keurslijf van zijn oude<br />

bandmaten (hoewel) de spotlights helemaal op<br />

om met vrienden zijn bekende bonte stijl van folk,<br />

psychedelica, acid, jazz, fusion en high energy rock ‘n’<br />

roll voort te zetten, zij het een tikje verfraaid. Dat is vast<br />

de hand van producer David Courtney, die eerder met<br />

Leo Sayer werkte. Na Familys Fearless eind vorig jaar<br />

revitaliseert kwaliteitslabel Madfish Chappo’s eersteling<br />

superieur op dubbel-cd met outtakes en duiding van<br />

Pete Feenstra, Family-specialist. (Albert Jonker)<br />

I Need A Dodge DVD+CASSETTE<br />

Deze dvd behandeld een voetnoot in<br />

de geschiedenis van The Clash. Als<br />

achtereenvolgens Topper Headon en Mick Jones uit de<br />

band worden gezet en Joe Strummer een nieuwe Clash<br />

opzet, zijn de kritieken niet mals. Het album Cut The<br />

Crap wordt neergesabeld en Strummer vlucht wederom<br />

het land uit – een paar jaar eerder haalde hij dezelfde<br />

stunt uit door naar Parijs te vluchten en dat leverde<br />

toen een berg publiciteit op. Deze vlucht brengt hem<br />

naar Granada, Spanje waar hij een Spaanse Dodge op<br />

de kop tikt. Als zijn vrouw Gaby moet bevallen moet<br />

Strummer terug naar de UK en parkeert hij ergens die<br />

Dodge. Als een soort Searching For Rodrigues gaat<br />

filmmaker Nick Hall op zoek naar de auto en interviewt<br />

daarbij de betrokkenen. (Bert Dijkman)<br />

JOHN MAYALL’S BLUESBREAKERS<br />

Live In 1967 CD<br />

(Forty Below/Bertus)<br />

Na het vertrek van Eric Clapton wist John Mayall de volgende meestergitarist<br />

te strikken voor zijn Bluesbreakers. Het werd Peter Green en die deed niemand<br />

minder dan B.B. King verzuchten ‘he’s the only one to make me sweat’. Met Green<br />

in de gelederen werd A Hard Road gemaakt, een album dat minstens even sterk is als de legendarische<br />

voorganger met Clapton. Drummer Aynsley Dunbar verliet de band en als vervanger werd Mick Fleetwood<br />

aangetrokken. Voor het eerst speelden dus Green, Fleetwood en bassist John McVie samen in een band – al<br />

was dat bij Mayall slechts drie maanden. In deze periode werden vijf shows in Londen opgenomen door<br />

een Nederlandse fan. De tapes bleven tot nu toe onbekend totdat Mayall ze onlangs in de handen kreeg.<br />

Hij restaureerde ze samen met een technisch team en maakte een selectie voor dit album. De band wordt<br />

gedragen door het sublieme gitaarspel van Green die ook in de oudere Bluesbreakers-songs excelleert<br />

met snijdende solo’s. Verwacht niet te veel van de geluidskwaliteit, die is erg ruw, maar wat hier muzikaal<br />

geboden wordt, is werkelijk fantastisch en ook nog historisch van belang. (Bert Dijkman)<br />

TORI AMOS<br />

Little Earthquakes<br />

Under The Pink<br />

(Warner)<br />

2CD DELUXE LP<br />

2CD DELUXE LP<br />

Hoewel er van haar in 1988 al een<br />

curieuze rockplaat verscheen onder<br />

de naam Y Kant Tori Read, beschouwt vrijwel iedereen,<br />

inclusief Tori Amos zelf, Little Earthquakes (1992) als<br />

haar officiële debuut. Deze intens persoonlijke plaat<br />

kan gerust tot de meest invloedrijke albums van de<br />

jaren negentig gerekend worden, want hoewel Tori<br />

Amos zelf hoorbaar in de voetsporen trad van Kate<br />

Bush, zouden later talloze muzikale vrouwen in de hare<br />

treden. Terecht dus dat het prachtige en indringende<br />

Little Earthquakes een Deluxe Edition heeft gekregen.<br />

De eerste schijf bevat<br />

fraai geremasterde<br />

versies van de<br />

oorspronkelijke twaalf<br />

liedjes, de tweede<br />

is gevuld met zes<br />

livetracks en twaalf<br />

b-kantjes waarvan de<br />

meeste niet hadden<br />

misstaan op de eerste<br />

schijf. Uiteraard staat<br />

ook haar aangrijpende<br />

cover van Nirvanas Smells Like Teen Spirit<br />

hier tussen. In 1994 zou Tori Amos<br />

een eerste hit scoren met Cornflake<br />

Girl, afkomstig van haar tweede<br />

album, Under The Pink. Deze plaat<br />

is op dezelfde wijze opgepoetst als<br />

Little Earthquakes. Hier telt de tweede schijf vijftien<br />

liedjes, waarvan maar liefst zeven live-opnames<br />

die oorspronkelijk Past The Mission vergezelden op<br />

verschillende edities van de betreffende cd-single.<br />

Inmiddels telt de complete discografie van Tori Amos<br />

al meer dan vijftien overwegend goede titels, maar de<br />

eerste twee behoren nog altijd tot haar allermooiste.<br />

(Marco van Ravenhorst)<br />

38<br />

39


REISSUES<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

REISSUES<br />

VANDERGRAAF GENERATOR<br />

After The Flood - At The BBC 1968-<br />

1977 2CD<br />

late meesterwerk The Quiet Zone/The Pleasure Dome,<br />

opmerkelijk is een gedeeltelijke uitvoering uit 1977 van<br />

klassieker A Plague Of Lighthouse Keepers. (Enno de Witt)<br />

ACERECORDS<br />

Oftewel opnames uit de gehele periode<br />

waarin de legendarische band rond Peter Hammill heeft<br />

bestaan. Terecht wordt niet de suggestie gewekt dat de<br />

Britse omroeparchieven volledig zijn benut, en ook niet<br />

alles is previously unreleased, maar het zijn wel twee<br />

schijven die de complete catalogus van het gezelschap<br />

VARIOUS<br />

Beale Street Saturday<br />

CD LP<br />

Over Memphis in de jaren vijftig (Sun!<br />

Elvis! Cash!) en de jaren zestig (Stax!<br />

Otis! Sam! Dave!) hoeven we u niets uit te leggen.<br />

CLARENCE ‘FROGMAN’<br />

HENRY - BABY AIN’T<br />

THAT LOVE: TEXAS &<br />

TENNESSEE SESSIONS<br />

1964-1974<br />

NICK CAVE HEARD<br />

THEM HERE FIRST<br />

Nick Cave heeft gedurende<br />

zijn carrière aardig wat<br />

gecoverd; het bleek de<br />

illustreren. Het begint met een uitvoering van People You<br />

Maar dat er in de jaren zeventig een levendige scene<br />

Hoewel geboren in Louisiana<br />

moeite waard om een<br />

Were Going To, het eerste nummer dat de mannen ooit<br />

was die de nog levende legendes koesterde en tegelijk<br />

opereerde producer en<br />

verzamelaar van de<br />

opnamen. Voor een groep die pas een paar maanden<br />

hun invloeden vermengde met punkattitudes is minder<br />

platenbaas Huey P. Meaux vanuit Texas, alwaar<br />

originelen samen te stellen. Dit resulteert in een<br />

bestond klinken ze opmerkelijk volwassen en dat wordt<br />

bekend. Onder leiding van Jim Dickinson, wiens fans<br />

hij muzikanten uit New Orleans gebruikte om de<br />

verzamelaar met voornamelijk oude folk, blues en<br />

alleen maar beter naarmate de jaren verstrijken. VDG(G)<br />

namen hebben als Keith Richards en Bob Dylan,<br />

hitgevoelige sound na te bootsen die Clarence Henry<br />

country, met een enkel uitstapje naar rock, britpop,<br />

was niet alleen innovatief en baanbrekend, maar ook zeer<br />

werd in 1979 deze lp lokaal uitgebracht. Legendes<br />

voorheen bij Chess grote hits bezorgde. Henry ging<br />

soul of chanson. Vanwege de constante kwaliteit en<br />

hecht, eigenzinnig en gedreven, wat ze tot op de dag<br />

als Furry Lewis staan gebroederlijk naast Mud Boy<br />

met en dankzij Meaux in de seventies zijn repertoire<br />

de nodige onbekende pareltjes een aanrader voor elke<br />

van vandaag relevant maakt. We kennen de nummers<br />

& The Neutrons. Opgenomen in de studio van Sam<br />

uitbreiden richting soul, blues, country, funk en zelfs<br />

muziekliefhebber. (Arnout de Vries)<br />

al van de reguliere studioplaten, maar net als op Vital<br />

zit er extra bite in. Hoogtepunten zijn de tracks van het<br />

Phillips, uiteraard. Een prachtig tijdsdocument, het<br />

heruitbrengen meer dan waard. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

reggae om zich niet te laten kisten door de tijdgeest.<br />

Frogmans minder bekende werk blijkt minstens even<br />

interessant en wordt op- en uitgediept door Ace<br />

Records’ Alec Palao en Tony Rounce. (Albert Jonker)<br />

DON’T BE BAD: 60S<br />

PUNK RECORDED IN<br />

TEXAS<br />

Boeken<br />

PETER SIJNKE<br />

The Motions: Beat van Haagse Bodem<br />

ANTON CORBIJN<br />

1 2 3 4<br />

WOW, WOW, BABY!<br />

1950S R&B, BLUES<br />

AND GOSPEL FROM<br />

DOLPHIN’S OF<br />

HOLLYWOOD<br />

Producer Huey Meaux leidde<br />

bepaald geen smetteloos<br />

leven maar op zijn werk<br />

valt weinig af te dingen.<br />

Nadat hij een hit scoorde met She’s About A Mover,<br />

begin 1965 op zijn eigen Tribe-label, probeerde hij<br />

Een nieuw deel in de serie<br />

Dit boek hoort bij de tentoonstelling<br />

Het is dat een spaarzame<br />

met andere garagerockbands, punk avant la lettre, te<br />

Nederrockklassiekers, dat eerder<br />

in het Haagse fotomuseum die van 21<br />

gospel van Brother<br />

scoren. Meaux zou pas later weer furore maken met<br />

o.a. Focus behandelde, gaat over de<br />

maart tot 21 juni 2015 loopt. Centraal<br />

Prince Dixon en een keur aan fijne bluessongs de<br />

Freddie Fender, maar op Don’t Be Bad vinden we veel<br />

legendarische Haagse band The Motions. Peter Sijnke<br />

staan 350 ongepubliceerde werken waaronder zo’n<br />

vaart er gelukkig af en toe uit halen, want met alle<br />

juweeltjes uit 1965 en 1966, waarvan er tien nooit<br />

schreef eerder boeken over Nederpop (o.a. Dragonfly<br />

30 individuele portretten van Joe Cocker, Traffic, Marc<br />

opwekkende en onweerstaanbaar swingende R&B<br />

eerder uitgebracht zijn. (Ron Bulters)<br />

en Kralingen) en mag gezien worden als een kenner<br />

op dit gebied. Ook voor dit boek heeft hij tot in detail<br />

de geschiedenis van The Motions uitgeplozen en dat<br />

levert een rijk geïllustreerd en vooral gedocumenteerd<br />

boek op. Het zijn vooral de jaren 1964-1967 die van<br />

Almond etc. Verder o.a. The Rolling Stones, Nick Cave<br />

en een tourreportage van The Slits.<br />

ANTON CORBIJN<br />

Hollands Deep<br />

zou deze verzamelaar de gemiddelde luisteraar al<br />

na zeven nummers uitgeput achterlaten. Dit is derde<br />

deel in de reeks die de pareltjes van John Dolphin’s<br />

labels verzameld. Met wild honkende saxofoons opent<br />

Big Boy Groves & His Orchestra Wow, Wow, Baby! en<br />

SWEET THINGS FROM<br />

THE ELLIE GREENWICH<br />

AND JEFF BARRY<br />

SONGBOOK<br />

belang zijn, want in die periode is Robbie van Leeuwen<br />

Vanwege de zestigste verjaardag van<br />

tussen de vierentwintig liedjes prijken grote namen<br />

Ze vormden tussen 1962 tot<br />

de belangrijkste componist. Na zijn vertrek bestaat de<br />

fotograaf Anton Corbijn verschijnt<br />

als Memphis Slim, Jimmy Witherspoon, Floyd Dixon en<br />

en met 1968 zo ongeveer<br />

band nog enkele jaren in wisselende bezettingen (met<br />

het retrospectief Holland Deep, met<br />

Chuck Higgins. (Corné Ooijman)<br />

het ultieme Brill Building-<br />

natuurlijk altijd Rudy Bennett als zanger en blikvanger),<br />

hoogtepunten uit al zijn series. Startpunt zijn de<br />

songwritersduo en bepaalden daarmee mede het<br />

doch het succes komt niet meer in die mate terug.<br />

grofkorrelige zwart-witfoto’s van musici uit de jaren<br />

popgeluid van die tijd. Denk aan onverwoestbare<br />

De namen en data vliegen om je oren en dat gaat<br />

zeventig en tachtig. In latere series zien we hoe hij<br />

girlgroupklassiekers als Then He Kissed Me (Crystals) en<br />

misschien iets ten koste van de leesbaarheid, het<br />

steeds zijn grenzen verlegt door nieuwe thema’s<br />

Leader Of The Pack (Shangri-Las). Daarnaast herbergt<br />

eindresultaat is toch weer een uitstekende biografie<br />

te kiezen en te experimenteren met technieken en<br />

deze compilatie ook minder bekende en lastiger te<br />

van een van de eerste belangrijke bands van ons land.<br />

materialen.<br />

verkrijgen nummers als Spring Fever van Tony Pass.<br />

(Bert Dijkman)<br />

(Willem Jaap van Essen)<br />

40 waterput.nl kroese-online.nl 41 • de-drvkkery.nl • velvetmusic.nl • platenhuis-het-oor.nl • waterput.nl • de-drvkkery.nl • northendhaarlem.nl • platenhuis-het-oor.nl • platomania.nl • northendhaarlem.nl • sounds-venlo.nl •• kroese-online.nl platomania.nl • • sounds-venlo.nl<br />

velvetmusic.nl 41


REISSUES<br />

RUTGER VAHL<br />

Wally Tax - Leven En Lijden van een Outsider<br />

In 1998 verscheen de autobiografie van Wally Tax, Tot Hier En Dan Verder. Het was een<br />

boek waarin Tax zich als verzuurde ex-popster liet zien en ongemeen hard afrekende met<br />

vele personen uit zijn leven. Rutger Vahl heeft zich in zijn biografie tot doel gesteld achter<br />

de werkelijke Wally Tax te komen en dat is hem voorbeeldig gelukt. Vahl heeft kosten nog<br />

moeite gespaard om alles boven tafel te krijgen en interviewde niet alleen vele mensen<br />

uit de directe omgeving van Tax, ook kreeg hij de beschikking over diens achtergelaten notities. Vahl weet<br />

hierdoor de tweeslachtigheid van Tax – enerzijds een uiterst talentvolle songschrijver en charmeur eerste<br />

klas, anderzijds een alcoholistische junk die continue in de financiële schulden leeft – goed te treffen<br />

zonder een definitief oordeel te vellen. We lezen hoe Tax na de succesvolle jaren met The Outsiders en<br />

een aanvankelijk redelijk succesvolle solocarrière, afglijdt in diepe, destructieve verslavingen. De dood van<br />

vriendin Laurie Langenbach is een breekpunt en raakt hem zo diep dat hij die klap nooit meer te boven<br />

komt. Leven en Lijden ligt dan ook dicht bij elkaar in dit ontluisterende verhaal over een legende die ook<br />

ver buiten onze landsgrenzen die status geniet. (Bert Dijkman)<br />

KAMELOT<br />

Haven<br />

2CD 2LP<br />

(Napalm/PIAS/Rough Trade)<br />

In 2011 verliet zanger Roy Khan Kamelot en zijn adequate vervanging werd<br />

schier onmogelijk geacht. Kamelot kwam in 2012 echter glorieus voor de dag<br />

met een nieuwe zanger (Tommy Karevik) en een prachtig album, Silverthorn.<br />

Kamelot bewees daarmee haar grote klasse en haar plaats aan de top van de symfonische heavy<br />

progmetal. Het individu bleek ondergeschikt aan de groep. Op de nieuwe cd Haven laat Kamelot er geen<br />

gras over groeien en opent het kampioenenbal in stijl met het gracieuze Fallen Star waarin Karevik zijn<br />

zalvende, bezwerende stembanden direct hun romantische werk laat doen. Het is een opmaat voor een<br />

indrukwekkende rij wonderschone nummers waarin Kamelot subtiel en melodieus doordendert, en soepel<br />

schakelt van zwaar aangezette bombast naar prachtig breekbaar en van symfonische krachtpatserij naar<br />

duistere en sfeervolle heavy metal. Haven is theatraal, glashelder en onweerstaanbaar! (Menno Valk)<br />

HEAVY<br />

ZWARE JONGEN<br />

FRANCIS MUS<br />

De Demonen van Leonard Cohen<br />

Wie is Leonard Cohen? De Canadese<br />

singer-songwriter, inmiddels de<br />

80 voorbij, is populairder dan ooit.<br />

Toch blijft hij gehuld in mysterie: de gentleman<br />

met het onwankelbare aura heeft tegelijkertijd iets<br />

ondoorgrondelijks en ongrijpbaars. In zijn werk maant<br />

Leonard Cohen ons geregeld aan om ‘op te biechten’<br />

wie we zijn en wat ons bezighoudt. Meer dan zestig<br />

jaar lang is hij ook zelf op zoek gegaan naar een plek<br />

waar hij zichzelf kon vinden. Maar bestaat die plek wel,<br />

en laat een veelzijdig kunstenaar als Leonard Cohen<br />

zich wel in één beeld vangen? Cohen-kenner Francis<br />

Mus (KU Leuven) dook in alle beschikbare archieven,<br />

interviewde mensen uit Cohens entourage, analyseerde<br />

zijn songteksten en ging op zoek naar de mens achter<br />

de bekendste singer-songwriter ter wereld.<br />

Heavy<br />

TRIBULATION<br />

The Children Of The Night<br />

Na een korte carrière als<br />

CD LP<br />

deathmetalband verraste het Zweedse<br />

Tribulation op The Formulas Of Death uit 2013 met<br />

heavy metal die nog steeds extreem was, maar veel<br />

VICTOR BOCKRIS<br />

Transformer, The Complete Lou Reed<br />

Story<br />

Transformer, The Complete Lou<br />

Reed Story van Victor Bockris is een<br />

vernieuwde en bijgewerkte versie van de biografie<br />

die Bockris over Reed schreef. Transformer, de eerste<br />

complete biografie over deze musicus en zanger sinds<br />

zijn dood, laat zien hoe Lou Reed de verpersoonlijking<br />

werd van een leven vol seks, drugs en rock ‘n’ roll,<br />

en bevriend was met kunstenaars als Andy Warhol,<br />

Nico, J.J. Cale en David Bowie. Inclusief nooit eerder<br />

gepubliceerde foto’s en verhalen uit Reeds inner circle.<br />

Auteur Victor Bockris kende Lou Reed persoonlijk.<br />

(Redactie)<br />

meer leunde op spanning, uitgerekte composities en<br />

intelligente gitaarriffs. Op de nieuwe cd Children Of The<br />

Night rekt de band de muzikale grenzen met veel durf<br />

en succes verder op richting psychedelica, avontuur en<br />

klassieke heavy metal, en levert wederom een album<br />

af waar mijn mond van open valt. (Menno Valk)<br />

KORPIKLAANI<br />

Noita<br />

CD LP<br />

(Nuclear Blast/PIAS/Rough Trade)<br />

Het Finse Korpiklaani is al vanaf 2002 een van de vaandeldragers van de<br />

folkmetal. Zo goed als het debuut Spirit Of The Forest zal het wel nooit meer<br />

worden, maar dat komt vooral omdat het verrassingsaspect weg is. Feit is wel<br />

dat de band er een gestage productie op nahoudt en eigenlijk alle platen die volgden de moeite waard<br />

zijn. De laatste jaren is de band echter behoorlijk geplaagd door bezettingswisselingen en het nieuwe<br />

album Noita moet bewijzen dat Korpiklaani nog immer vitaal is. De plaat werd wederom opgenomen<br />

in de Petrax Studio met Aksu Hanttu achter de knoppen. Een vertrouwd geluid dus en ook de thematiek<br />

van de songs is onveranderd. De band maakt nog steeds gebruik van traditionele instrumenten en<br />

opvallendst op de nieuwe plaat is knoppenaccordeon van Sami Pertulla. Daarnaast speelt de viool een<br />

hoofdrol en zijn er meer solo’s dan ooit voor Toumas Rounakari. Waarmee blijkt dat de band wederom<br />

erin geslaagd is een balans te vinden tussen oude folk en nieuwe metal. (Bert Dijkman)<br />

LUCIFERIAN LIGHT ORCHESTRA<br />

Luciferian Light Orchestra CD<br />

(Adulrua/Suburban)<br />

Bij de naam Luciferian Light Orchestra vroeg ik mij af of er sprake is van een<br />

bewuste verwijzing naar Electric Light Orchestra; de vooruitstrevende rockgroep<br />

van producer Jeff Lynne van ongeveer veertig jaar geleden. Anyway, Luciferian<br />

Light Orchestra is een seventies project van Christoffer Johnsson van Therion, die zijn voorliefde voor<br />

de hardrock uit de jaren zeventig en zijn interesse in het occultisme onvoldoende kwijt kon in de<br />

symfonische bombast van zijn oorspronkelijke band. Het talent van Johnsson is nadrukkelijk aanwezig in<br />

deze prachtige, donkere en met authentieke psychedelica doorspekte seventies rockplaat. Het analoge<br />

geluid, de wah-wah solo’s, de vloeiende psychedelica en de occulte thema’s maken het debuut van<br />

Luciferian Light Orchestra tot een onweerstaanbaar lekkere plaat. En het mysterie rondom de naam van<br />

de zangeres doet de rest. (Menno Valk)<br />

42<br />

43


HEAVY<br />

SATYRICON<br />

Live At The Opera<br />

2CD+DVD 3LP<br />

(Napalm/PIAS/Rough Trade)<br />

Op 8 september 2013 deelde de Noorse blackmetalband Satyricon het podium<br />

met het Noorse Opera Koor in Oslo. Deze unieke samenwerking ontstond ruim<br />

anderhalf jaar eerder toen de groep de song To The Mountains samen met het<br />

koor uitvoerde. De dirigent bleek te porren voor meer en met componist/arrangeur Kjetil Bjerkestrand<br />

werd een complete show uitgedacht. Hiermee kwam een droom uit voor Satyr, het meesterbrein van<br />

de band. Bekende en onbekende songs van de band kregen een complete metamorfose en maken in<br />

het nieuwe arrangement een diepe indruk. Deze registratie laat dan ook horen waar Satyricon toe in<br />

staat is en dat is veel. Op de bijgevoegde dvd is alles nog indrukwekkender. (Bert Dijkman)<br />

UNLEASHED<br />

Dawn Of The Nine<br />

CD 2LP<br />

(Nuclear Blast/PIAS/Rough Trade)<br />

Toen de Zweedse deathmetal de wereld zo’n 25 jaar geleden veroverde, voer<br />

Unleashed al op het voorste drakenschip. Twaalf cd’s verder bestaat de band nog<br />

steeds. Unleashed lijkt net zo onverwoestbaar als de stoere en symmetrische<br />

deathmetal die de band (nog steeds) speelt. De nieuwe cd Dawn Of The Nine is een krachtige<br />

plaat met donderende drums, epische melodieën en refreinen, strakke riffs, de dreigende stem<br />

van zanger en bassist Johnny Hedlund en de altijd weer opvallend verfijnde gitaarsolo’s van Fredrik<br />

Folkare. Hoewel de mannen inmiddels de voor Vikingsoldaten pensioengerechtigde leeftijd hebben<br />

bereikt, is de mythologische strijd en vooral het bloedvergieten daarin nog immer een onuitputtelijke<br />

bron van inspiratie. Een van die geweldige nummers, The Bolt Thrower, lijkt een verwijzing naar de<br />

legendarische Britse evenknie en liet mij even vollopen met hoop. Zou die band ooit nog eens met<br />

nieuw materiaal komen? (Menno Valk)<br />

MICHAEL SCHENKER<br />

Spirit On A Mission CD<br />

Met zijn band Temple of Rock is<br />

meestergitarist Michael Schenker aan<br />

een tweede jeugd begonnen. Met zanger Doogie<br />

White, gitarist/toetsenist Wayne Findlay en de<br />

voormalige Scorpions-ritmesectie Herman Rarebell en<br />

Francis Buchholz vormt hij een gouden team. Meer nog<br />

dan voorganger Bridge The Gap klinkt deze opvolger<br />

als een hecht groepsalbum waaraan ieder bandlid<br />

een waardevolle bijdrage levert. In combinatie met<br />

het geïnspireerde songmateriaal en een als vanouds<br />

excellerende Schenker levert dit een album op dat de<br />

vergelijkingen met de MSG-klassiekers uit de jaren<br />

tachtig kan doorstaan. (Dries Klontje)<br />

ZWARE JONGEN<br />

WHITESNAKE<br />

The Purple Album<br />

2LP+CD+DVD+EXTRA’S<br />

CD CD+DVD 2LP<br />

Volgens eigen zeggen, ligt de oorsprong<br />

van The Purple Album in het verscheiden van Jon Lord.<br />

Coverdale en Ritchie Blackmore hadden contact over een<br />

potentieel Deep Purple Mark III-achtig project. Uiteindelijk<br />

wilde Blackmore toch niet, maar is Coverdale onder de<br />

Whitesnake-vlag doorgegaan. The Purple Album bevat<br />

een aantal herbewerkingen van Deep Purple-klassiekers<br />

uit de Coverdale/Hughes-jaren. Dertien, op de luxe versie<br />

zelfs vijftien, vette tracks waarvan in eerste instantie<br />

misschien gedacht zal worden hoe Coverdale het in zijn<br />

hoofd kan halen, maar waarvan in de praktijk blijkt dat<br />

juist door de durf in uitvoering en arrangementen het<br />

fantastisch werkt. (Hermen Dijkstra)<br />

TESSERACT<br />

Odyssey/Scala<br />

CD+DVD LP+DVD<br />

Opgericht in 2007, is TesseracT een<br />

progressieve metalband. De Britten uit<br />

Milton Keynes maakten twee studioalbums. De band<br />

is onderdeel van ‘djent’, een stijl die o.a. door bands<br />

Symfo<br />

NOSOUND<br />

Teide 2390 2CD<br />

De op het eerste oog curieuze titel<br />

van Nosounds tweede live-cd slaat<br />

op de opnamelocatie. De band kreeg een uitnodiging<br />

om op te treden tijdens het Starmus Festival (editie<br />

2014) in het observatorium van de vulkaan Teide<br />

op Tenerife. Inderdaad op 2390 meter hoogte. Niet<br />

bepaald een doorsnee festival, met in 2014 ook<br />

nog Stephen Hawking als gastspreker en optredens<br />

van Rick Wakeman en Brian May. De set is een<br />

keurige dwarsdoorsnede uit Nosounds oeuvre van<br />

meeslepende, psychedelische en verstilde klanken, die<br />

fantastisch bij de locatie passen. Vijf songs zijn onder<br />

de noemer A Short Concert Film terug te zien op de<br />

bijgeleverde dvd, die daarnaast een surround mix van<br />

alle twaalf nummers bevat. (Martin Kikkert)<br />

OZRIC TENTACLES<br />

Technicians Of The Sacred<br />

2CD LP2<br />

Wat moet je nu weer voor origineels<br />

schrijven over de Ozrics die in feite<br />

steeds dezelfde plaat maken? Lang uitgesponnen jams<br />

met fluiten en veel gitaar- en synthsolo’s over een<br />

lekker loom sterk door reggae beïnvloed ritme, dat<br />

is wat je altijd krijgt. Het verschil tussen het ene en<br />

het andere nummer ligt alleen in het tempo en de<br />

hoeveelheid space die in de composities verwerkt zit,<br />

voor de rest is alles nagenoeg inwisselbaar. Ja, ik geef<br />

toe, dit schreef ik in de recensie van Ozrics voorlaatste<br />

plaat Paper Monkey uit 2011. Maar wat de Ozrics doen,<br />

doen ze op een hoog kwaliteitsniveau, en bovendien is<br />

Technicians Of The Sacred een dubbelaar, hetgeen de<br />

band de ruimte geeft om haar mindblowing muziek te<br />

laten ontwikkelen. De kortste track is al zes minuten<br />

HEAVY<br />

als Meshuggah wordt beoefend. Daarbij integreert<br />

TesseracT ook elementen van ambient en symfo in haar<br />

geluid, dat weids klinkt. Dit album is live opgenomen in<br />

Europa en Rusland en in het Londense Scala. Fijn album,<br />

dat TesseracT neerzet als klasse-artiesten. (Erik Mundt)<br />

terwijl de meeste nummers rond de tien minuten<br />

klokken. Dat zorgt ervoor dat veel songs de luisteraar in<br />

hogere sferen brengen en houden, precies wat je van<br />

een goede Ozric-release mag verwachten. (André de<br />

Waal)<br />

ARENA<br />

Unquiet Sky CD<br />

Met The 7th Degree Of<br />

Seperation herrees Arena<br />

in 2011 uit de as. The<br />

Unquiet Sky bewijst dat<br />

de band echt aan een tweede leven begonnen<br />

is. Zanger Paul Manzi is helemaal ingewerkt<br />

en Clive Nolan beroert zijn toetsen weer<br />

wat uitbundiger. Waar de voorganger zich S<br />

liet samenvatten als hardrock met<br />

toetsen, is The Unquiet Sky echt weer T<br />

een symfonische cd geworden.<br />

A<br />

Gebleven zijn de kortere<br />

composities, twaalf stuks deze P<br />

keer. Het eerste trio daarvan zal<br />

E<br />

de twijfelaars gelijk over de streep<br />

trekken. Dit is Arena zoals we ze L<br />

het liefst horen: krachtig, broeierig, P<br />

melodieus en ruimte voor een paar L<br />

heerlijke gitaar- en keyboardsolo’s.<br />

A<br />

Met dit jaar alweer het twinigjarig<br />

jubileum van de band, hadden ze A<br />

zichzelf geen betere eer kunnen T<br />

bewijzen dan met deze prima plaat. J<br />

(Martin Kikkert)<br />

E<br />

44 45


SYMFO<br />

SYMFO<br />

GLASS HAMMER<br />

The Breaking Of The World CD<br />

Met vijftien studioreleases in ruim<br />

elkaars natuurlijke vijanden, maar de bij vlagen uitbundige<br />

bigband die hier over de Porcupine Tree uitgestort wordt,<br />

vereist een brede muzikale interesse. Nummers als Futile,<br />

GRAND CRU<br />

twintig jaar draait Glass Hammer een<br />

Sound Of Muzak en Hatesong zijn vrijwel onherkenbaar<br />

zeer respectabel gemiddelde. Zelfs het vertrek van<br />

geworden. Dat roept de vraag op voor wie deze release<br />

John Davison naar Yes kon de band niet van hun stuk<br />

bedoeld is. Harrison heeft er in ieder geval zelf het<br />

brengen, al waren vijf leadzangers op hun vorige<br />

grootste plezier aan beleefd. (Martin Kikkert)<br />

plaat misschien wat veel van het goede. Op The<br />

Breaking Of The World neemt het duo Bogdanowicz<br />

NORDIC GIANTS<br />

/ Groves de vocalen (weer) voor hun rekening. De<br />

A Seance of Dark Delusions<br />

2CD LP<br />

band concentreert zich volledig op hun specialisme:<br />

Het debuutalbum van de postrock/<br />

retro-prog, geïnspireerd door de Yes-sound uit de jaren<br />

prog outfit Nordic Giants had niet beter<br />

zeventig en met een keyboardgehalte waar ELP zich<br />

kunnen uitkomen dan op het KScope label. Dat is<br />

comfortabel bij zou voelen. (Martin Kikkert)<br />

omdat Nordic Giants op A Séance of Dark Delusions<br />

GAVIN HARRISON<br />

Cheating The Polygraph<br />

2CD LP<br />

Nu Porcupine Tree langdurig in coma is<br />

geraakt, roeren buiten Steven Wilson<br />

ook andere bandleden zich in allerlei projecten. Gavin<br />

Harrison lijkt het dicht bij huis te zoeken door een aantal<br />

Porcupine Tree-composities in bewerkte vorm opnieuw<br />

van die typische KScope-muziek maakt: mysterieus,<br />

moeilijk, ietwat pretentieus, nooit catchy qua ritmes<br />

en hooks maar toch vreemd meeslepend, met een<br />

niet alledaagse bandnaam, en een mooie cd-hoes.<br />

Merendeels instrumentaal, op twee door zangeressen<br />

gezongen nummers na (waarvan Futures Dark de<br />

echte aanrader is), maken de twee mannen achter de<br />

giganten een reuzenstap ten opzichte van hun eerste<br />

EMMYLOU HARRIS &<br />

RODNEY CROWELL<br />

uit te brengen. Nu zijn jazz en progressive rock zeker niet<br />

twee EPs. (André de Waal)<br />

Roots<br />

PAUL BRADY<br />

Traveling Kind<br />

(Nonesuch/Warner)<br />

CD LP+CD<br />

The Vicar St. Sessions<br />

De imposante carrière van Emmylou Harris beslaat<br />

BARNA HOWARD<br />

Quite A Feelin’<br />

CD LP<br />

Al vanaf de eerste akoestische<br />

gitaarklanken van Indiana Rose weet<br />

je dat het goed zit. Als dan de banjo inzet en Barna<br />

Howard begint te zingen, is het niet moeilijk om je<br />

te laten betoveren door de tijdloze folkliedjes van<br />

deze in Missouri opgegroeide troubadour, die klinkt<br />

als een erfgenaam van Dylan, Donovan, James Taylor<br />

en Josh Ritter. Niet alle liedjes halen het hoge niveau<br />

van het openingsnummer, maar als de laatste klanken<br />

van Lend Me A Moment wegsterven kan niet anders<br />

geconcludeerd worden dan dat we hier te maken<br />

hebben van een zeer veelbelovende singer-songwriter.<br />

Dit prachtige album schreeuwt niet om aandacht, maar<br />

verdient het wel. (Marco van Ravenhorst)<br />

Vol. 1 CD<br />

In oktober 2001<br />

werd Vicar<br />

Street, een<br />

van Dublins meest prestigieuze<br />

concertzalen, volgeboekt door een<br />

van Ierlands grootste muzikale<br />

artiesten, Paul Brady. Die speelde<br />

er maar liefst 23 shows, begeleid<br />

door een geweldige band en met<br />

hulp van talloze beroemde vrienden,<br />

waaronder Van Morrison, Mark<br />

Knopfler en Bonnie Raitt. Dit is het<br />

eerste album met hoogtepunten uit<br />

die reeks concerten. Afgaande op<br />

de fantastische muziek op dit eerste<br />

deeltje, hopen wij dat er nog vele<br />

zullen volgen. (Jos van den Berg)<br />

T<br />

A<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

inmiddels al meer dan veertig jaar. Nadat zij een<br />

prominente plaats vertolkte op de platen van Gram<br />

Parsons brak zij begin jaren zeventig solo door<br />

met albums als Pieces Of The Sky en Elite Hotel.<br />

Vorig jaar nog maakte Harris, samen met Daniel<br />

Lanois, nog indruk met haar integrale uitvoering van<br />

Wrecking Ball in Carré in Amsterdam. Ook Rodney<br />

Crowell heeft inmiddels een lange staat van dienst.<br />

In de jaren zeventig maakte hij als gitarist deel<br />

uit van Harris’ eigen Hot Band. Daarna maakte hij<br />

soloplaten en produceerde hij en schreef hij, onder<br />

meer voor zijn ex Roseanne Cash en diens vader<br />

Johnny. De wegen van Harris en Crowell kruisten<br />

elkaar in 2013 al op hun gezamenlijke mooie plaat<br />

Old Yellow Moon. Een samenwerking die blijkbaar<br />

naar meer smaakte blijkens het nu uitgebrachte The<br />

Traveling Kind. Alle mooie solo-albums van Harris<br />

terzijde: haar stem komt vaak toch het best uit in<br />

haar duetten (onder meer met Bob Dylan, Elvis<br />

Costello en uiteraard Gram Parsons) en haar trio’s<br />

met Linda Ronstadt en Dolly Parton. The Traveling<br />

Kind, waarvoor Harris en Crowell het merendeel<br />

van de nummers samen schreven, vormt hierop<br />

ook geen uitzondering. (Ron Bulters)<br />

46<br />

sounds-venlo.nl • kroese-online.nl • velvetmusic.nl • waterput.nl • de-drvkkery.nl • platenhuis-het-oor.nl • northendhaarlem.nl • platomania.nl<br />

47


ROOTS<br />

OLIVIA CHANEY<br />

Longest River CD<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

(Nonesuch/Warner)<br />

De Engelse multi-instrumentaliste is al sinds 2010 op diverse ep’s en<br />

albums te bewonderen, maar toch is dit haar volledige solodebuut.<br />

Hoewel diepgeworteld in de folktraditie, is ze wel duidelijk een kind<br />

van deze tijd. De songs hebben duidelijk een Britse inslag, die we kennen van illustere<br />

voorgangers als Fairport Convention, maar de productie en voordracht doen eerder denken<br />

aan een eenentwintigste eeuw versie van Nick Drake. Ook Amerikanen als de heren Dylan en<br />

Cohen zijn niet onopgemerkt aan haar voorbijgegaan, waardoor ook tekstueel de nummers niet<br />

blijven hangen in de aloude traditie. Chaneys heldere stem klinkt ergens tussen een jonge Joni<br />

Mitchell en Sylvia Tyson. De akoestische gitaar is de basis, maar harmonium, cello en een enkel<br />

ander strijkinstrument zorgen voor de nodige diepgang. Geen experimenteel nieuw geluid, maar<br />

een album dat het folkgeluid precies het goede zetje geeft om met zijn tijd mee te gaan. (Jurgen<br />

Vreugdenhil)<br />

A<br />

T<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

EILEN JEWELL<br />

Sun Down Over Ghost Town CD LP<br />

(Signature Sound/V2)<br />

Eilen Jewell heeft zich de afgelopen tien jaar bijna geruisloos geschaard<br />

onder de smaakmakers in het rootssegment, waarbij de Amerikaanse singersongwriter<br />

de ruimte tussen Lucinda Williams, Gillian Welch en Jolie Holland<br />

opvult. Dat doet ze ook weer op haar nieuwe plaat Sun Down Over Ghost Town, waarop we overigens<br />

bijna vier jaar hebben moeten wachten. Ook op haar nieuwe plaat laat Eilen Jewell zich weer inspireren<br />

door country en folk (noir) uit een heel ver verleden, maar de Amerikaanse staat ook open voor allerlei andere<br />

invloeden, waardoor je je het ene moment in een bar in Nashville waant en het volgende moment in de<br />

woestijn van Arizona. Nog meer dan op haar vorige platen overtuigt Eilen Jewell op Sun Down Over Ghost<br />

Town met mooi ingekleurde en doorleefde songs en emotievolle vocalen die mooie en indringende verhalen<br />

vertellen. (Erwin Zijleman)<br />

KING OF THE WORLD<br />

Live At Paradiso CD LP<br />

(Bertus)<br />

Sinds de oprichting in 2012 is het snel gegaan met King Of The World. De band die een<br />

samenwerkingsverband is van gitarist Erwin Java, o.a. ex-White Honey en Cuby & The<br />

Blizzards, en drummer Fokke de Jong, o.a. ex-Normaal, kreeg zijn vorm door toevoeging<br />

van zanger en bassist Ruud Weber en toetsenist Govert van der Kolm. Vanaf het eerste moment ging het<br />

draaien en er werd aan albums gewerkt, waarvan de band er inmiddels twee heeft gemaakt. Na diverse<br />

tournees en een reeks aan prijzen en optredens in tv-programma’s, vonden ze dat het tijd was voor een liveregistratie.<br />

Het is een kraker, de energie spat er vanaf en hoewel de studio-albums ook goed waren, is het<br />

duidelijk dat we hier met een fenomenale live-band te maken hebben. Daarbij zorgen ze ervoor, dat de blues<br />

bij een breder publiek bekend wordt en ook dat is een uitzonderlijke prestatie. (Erik Mundt)<br />

KING KING<br />

Reaching For The Light CD<br />

Voor het derde album nam de Schotse<br />

bluesband King King geen genoegen<br />

met goed. Het moest geweldig worden. Het viertal<br />

rond zanger en gitarist Allan Nimmo, greep terug op<br />

hun invloeden. Nimmo groeide op met de muziek van<br />

Bad Company en Whitesnake. Het is te horen op dit<br />

album, dat volwassen klinkt en doorleefd. Voor hun<br />

vorige twee albums ontving de band belangrijke prijzen<br />

en ongetwijfeld zal dat weer gebeuren. (Erik Mundt)<br />

TOM RUSSELL<br />

The Rose Of Roscrae 2CD<br />

Dit is Russells derde ‘folkopera’, na The<br />

Man From God Knows Where (1999) en<br />

Hotwalker (2005). Thema is ditmaal het Wilde Westen<br />

en Tom krijgt daarbij hulp van een indrukwekkende<br />

reeks americana-sterren, als Johnny Cash, David Olney,<br />

Eliza Gilkyson en Guy Clark, om er maar een paar<br />

te noemen. Nog niet eerder bracht de Amerikaanse<br />

muziekscene een dergelijk epos voort, we mogen hier<br />

gerust spreken van een Amerikaans meesterwerk. Een<br />

indrukwekkende kroon op Russells oeuvre. (Jos van den<br />

Berg)<br />

DWIGHT YOAKAM<br />

Second Hand Heart<br />

CD LP<br />

In de Verenigde Staten is Dwight<br />

Yoakam al meer dan dertig jaar een<br />

zeer gerespecteerd muzikant, maar in Nederland<br />

moeten we niet veel hebben van de singer-songwriter<br />

met de onafscheidelijke cowboyhoed. Het meer<br />

dan uitstekende 3 Pears veranderde daar drie jaar<br />

geleden niets aan en ook deze nieuwe plaat gaat daar<br />

waarschijnlijk niets aan veranderen. Zonde, want de mix<br />

van traditionele en moderne (alt)country smaakt ook dit<br />

keer naar veel meer. (Erwin Zijleman)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

ROOTS<br />

BOOTLEG BETTY<br />

Left The Barn CD LP<br />

(Kroese Records)<br />

Bootleg Betty is een all women rootsband<br />

uit Nijmegen. Ze maken onweerstaanbare<br />

rockabilly met uitstapjes richting country, rock<br />

’n’ roll en pop. Bestond hun repertoire eerst<br />

louter uit covers, nu presenteert de band vijf<br />

eigen nummers op de ep Left The Barn. Met<br />

openingsnummer A Song Called Wanda schieten<br />

de dames uit de startblokken. Niet alleen horen<br />

we een heerlijke gitaarsolo, ook wordt er flink<br />

getrokken aan de snaren van de contrabas en<br />

is er fraaie samenzang. Het tempo wordt iets<br />

omlaag geschroefd in Raging Cadillac, dat de<br />

luisteraar meeneemt naar diepst van de nacht<br />

met zwoele Chris Isaak-gitaren. Hoogtepunt van<br />

de ep Like A Wolf besluipt je met voorzichtige<br />

mondharmonicaklanken, maar wordt steeds<br />

heftiger, om uiteindelijk weer te verdwijnen in<br />

de nacht. Left The Barn verschijnt zowel op cd als<br />

op 10” vinyl op het nieuw opgerichte platenlabel<br />

Kroese Records van de Gelderse popspeciaalzaak.<br />

(Erik Damen)<br />

48<br />

49


ROOTS<br />

JIMMY LAFAVE<br />

The Nighttribe CD<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

(Music Road/V2)<br />

Al sinds zijn debuutalbum Austin Skyline uit 1992 werkt Jimmy LaFave<br />

gestaag aan een steeds indrukwekkender wordend oeuvre, waarbij hij<br />

het qua herkenning helaas nog steeds vooral moet hebben van collega’s<br />

en critici. Platen als Highway Trance en Buffalo Return To The Plains behoren echter zonder<br />

enige twijfel tot de hoogtepunten van de hedendaagse americana. Zijn aanstaande zestigste<br />

verjaardag luistert hij op met een nieuw hoogtepunt. The Night Tribe is de naam van zijn<br />

band, maar is vooral ook een eerbetoon aan wat LaFave omschrijft als ‘the Kerouac people’.<br />

Mensen die werken als de meeste anderen slapen. Serveersters, pompbedienden, nacht-dj’s,<br />

muzikanten. Over hen gaat het in de zonder uitzondering prachtige liedjes, waar covers van<br />

Neil Young (Journey Through The Past) en, als altijd, Bob Dylan (Queen Jane Approximately)<br />

naadloos bij aansluiten. Wanneer krijgt deze man de status die hij verdient? (Marco van<br />

Ravenhorst)<br />

A<br />

T<br />

P<br />

S<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

T-99<br />

The Various Sounds Of T-99 CD LP<br />

(Excelsior)<br />

Tussen 2001 en 2007 bracht het Amsterdamse T-99 vier klasbakken<br />

van platen uit die bij alternatieve rootsliefhebbers internationaal een ongekend<br />

enthousiasme teweeg brachten, niet in de laatste plaats door ruggensteun van hun<br />

vlammende optredens. Deze kostelijke en zeer welkome compilatie danken we indirect aan een slinkse truc<br />

van het al even gruizige duo zZz. Zij wensten T-99 namelijk als headliner op hun Sleazefest dit jaar alleen<br />

was T-99 niet beschikbaar. Gitarist Mischa den Haring is loeidruk want veelgevraagd in het internationale<br />

bluescircuit met zijn instrumenten en als producer en die andere twee topmuzikanten, Martin de Ruiter<br />

en Donné la Fontaine spelen in het al even bonte en grensverleggende gezelschap Maison du Malheur.<br />

Desgevraagd wilde de één wel als de ander ook kon. Kwam dat even goed uit met dat festivalseizoen in het<br />

vooruitzicht! (Albert Jonker)<br />

WARD THOMAS<br />

From Where We Stand CD<br />

(Wall To Wall/V2)<br />

Britpop met een Amerikaanse country-invalshoek. Zo laat de muziek van de Zuid-<br />

Engelse tweelingzussen Catherine en Lizzy Ward zich het beste omschrijven. Met<br />

samenzang van hoge muzikale kwaliteit weten ze hun muziek naar een sensationeel<br />

niveau te brengen. Er wordt al gesuggereerd dat zij het Britse antwoord zijn op Dolly Parton. Maar deze<br />

muziek beslaat een breder spectrum dan country alleen. Het zou me daarom ook niet verbazen als de dames<br />

met dit prachtige debuutalbum in rap tempo grote naam gaan maken. (Luc van Gaans)<br />

Jazz & Fusion<br />

BILL LAURANCE<br />

Swift CD+DVD<br />

Swift is de tweede cd van deze<br />

toetsenist van Snarky Puppy. Bill<br />

Laurance deed tien jaar over zijn solo debuut (Flint),<br />

voor het vervolg werkte hij sneller en directer (vier<br />

maanden). De ideeën en composities kregen vorm<br />

tijdens de laatste tour van Snarky Puppy. Muzikaal is het<br />

weer een spannende mix van klassiek, jazz, dance met<br />

veel variatie in tempo (swing). De bezetting van de<br />

band is hetzelfde als bij het album Flint. De luisteraar<br />

wordt meegenomen op een muzikale trip over de<br />

wereld van de jazzfunksupergroep. (Stefan Koer)<br />

BRANFORD<br />

MARSALIS<br />

QUARTET<br />

Coltrane’s A Love<br />

Supreme Live CD<br />

(Okeh/Sony Music)<br />

Een heruitgave van een sprankelende uitvoering<br />

van een van de meest beroemde jazzsuites uit<br />

de geschiedenis, ter gelegenheid van de vijftigste<br />

verjaardag van het legendarische album<br />

A Love Supreme van John Coltrane. Deze<br />

S<br />

legendarische suite, die deel uitmaakte<br />

van de eerste uitgave op het label van T<br />

Marsalis, Footsteps of Our Fathers,<br />

A<br />

werd uitgevoerd en opgenomen in<br />

het Bimhuis (Amsterdam) tijdens P<br />

een Europese tour in maart 2003. Als<br />

E<br />

bonus is er de discussie tussen de<br />

L<br />

vier bandleden en collega saxofonisten<br />

Michael Brecker, Ned Goold, David<br />

P<br />

Sánchez en Miguel Zenón, over de L<br />

inspiratie en de uitdagingen die de A<br />

composities van Coltrane bieden.<br />

A<br />

Bovendien zien we Alice Coltrane, John<br />

T<br />

Coltranes weduwe en de pianist van zijn<br />

J<br />

laatste band, in een gesprek met Branford<br />

Marsalis. (Redactie)<br />

E<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

JAZZ & FUSION<br />

SNARKY PUPPY<br />

Sylva CD+DVD 2LP<br />

(Universal)<br />

Als er één ding duidelijk werd bij de vier<br />

gezamenlijke concerten die ze vorig jaar<br />

in Dordrecht gaven, dan was het wel dat<br />

de combinatie tussen het Amerikaanse<br />

fusioncollectief Snarky Puppy en ons eigen<br />

Metropole Orkest ideaal is. Vooral de<br />

samenwerking tussen Snarky Puppy-frontman<br />

Michael League en dirigent Jules Buckley was erg<br />

hecht en muzikaal zeer uitdagend. Deze nieuwe<br />

plaat bevat het beste van deze concerten, en is<br />

verkrijgbaar als (dubbel) vinylalbum of als cd<br />

met bonus dvd. Snarky Puppy is in tien jaar tijd<br />

uitgegroeid tot een fenomeen op het gebied van<br />

jazz, funk en poprock en heeft bovendien een<br />

warme band met Nederland, getuige het vorig<br />

jaar uitgebrachte en in Kytopia opgenomen livealbum<br />

We Like It Here. Op Sylva slaat League een<br />

nieuwe weg in. Het is een suite, geschreven met<br />

een orkestopzet in gedachten. Buckley bleek de<br />

ideale muzikale partner, die zichzelf hier overtreft<br />

met geweldige arrangementen. Als slagroom<br />

op de taart verschijnt Sylva bovendien op het<br />

legendarische jazzlabel ¡Impulse! (Jos van den<br />

Berg)<br />

50<br />

51


JAZZ & FUSION<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

JAZZ & FUSION DANCE<br />

ERIC VLOEIMANS<br />

Olivers Cinema Act 2 CD<br />

Was de eerste cd van deze bijzondere<br />

combinatie (trompet, accordeon<br />

en cello) al een groot genot, Act 2 is een meer<br />

dan passend vervolg. Met vrijwel alleen originele<br />

composities van de bandleden biedt ook deze plaat<br />

Dance<br />

GEORGE FITZGERALD<br />

Fading Love<br />

CD LP<br />

5 jaar na zijn eerste release ziet het<br />

debuutalbum van George Fitzgerald<br />

het daglicht. Het idee van het album is grotendeels<br />

geïnspireerd door de zomer van 2013 op het eiland<br />

waar je een DJ in de zomer wel zou verwachten, Ibiza.<br />

De titel verwijst naar zowel zijn, op dat moment,<br />

afbrokkelende relatie en zijn tegelijkertijd zijn<br />

ontgoocheling over het gebrek aan vernieuwing en de<br />

inspiratieloze clubmuziek op het eiland. Gemaakt in<br />

Londen en Berlijn, waar alle hippe DJ’s tegenwoordig<br />

wonen, is het een album geworden met dansvloer<br />

gerichte luister- techhouse en house. (Jeroen van<br />

Heukelom)<br />

LAURENT GARNIER<br />

La Home Box CD<br />

Laurent Garnier staat bekend als<br />

houseveteraan en als een van de meest<br />

sympathieke DJ’s in het circuit van de wereldtop. Vorig<br />

jaar kondigde hij aan dat hij 5 verschillende EP’s zou<br />

uitbrengen op evenveel verschillende labels. Dus zagen<br />

fans en DJ’s zich geroepen om vinyl te kopen van labels<br />

als Still Music, 50 Weapons, MCDE, Musique Large and<br />

Hypercolour. Laurent Garnier bracht op deze releases<br />

niet alleen houseproducties uit, maar ook techno zelfs<br />

instrumentale hip hop. Dit jaar bundel hij deze releases<br />

op zijn eigen label F-Communications. De cd bevat<br />

enkele tracks die op de EP’s stonden evenals enkele<br />

tracks die op de 6e EP uit zal komen. Zo te horen<br />

is Laurent Garnier voorlopig nog niet klaar om met<br />

pensioen te gaan. Gelukkig niet! (Jeroen van Heukelom)<br />

weer een wereld aan lyriek en romantiek maar<br />

vooral aan de gelegenheid om weg te zwijmelen<br />

bij fantastische melodieën. Stukken als Vino, Romeo<br />

& Juliet en Die Kleine Spieluhr maken het haast<br />

onmogelijk de cd weer uit de speler te halen. Eric<br />

Vloeimans in absolute topvorm! (Luc van Gaans)<br />

PAROV STELAR<br />

The Demon Diaries<br />

2CD 2LP<br />

De Oostenrijker Marcus Füreder, zoals hij<br />

in het dagelijks leven heet, heeft met<br />

zijn electro swing zijn stempel op heel wat verzamelcd’s<br />

gedrukt zoals Hotel Costes en Supperclub. Zijn productie<br />

ligt hoog gezien het feit dat dit zijn 6e echte album al<br />

weer is. The Demon Diaries is een dubbelcd met op de<br />

eerste cd electro swing zoals je gewent bent van Parov<br />

Stelar. Op de tweede cd zijn meer dance georiënteerde<br />

nummers te vinden die ook een stuk donkerder klinken.<br />

Hierdoor blijken er toch nog wat Demons in de krochten<br />

van zijn hoofd te zitten. Gelukkig maar. (Jeroen van<br />

Heukelom)<br />

VARIOUS<br />

Late Night Tales Presents After Dark<br />

Nocturne CD<br />

Een nocturne is de Franse term om een<br />

muzikale compositie te beschrijven die is geïnspireerd<br />

door de nacht zoals de voor jazzliefhebbers Harlem<br />

Nocturne. De draai die er voor de mixreeks Late<br />

Night Tales aan wordt gegeven is die van de disco.<br />

Denk aan oude obscure disco maar ook aan moderne<br />

varianten zoals Lindstrøm. Het geheel is verzameld en<br />

verdienstelijk gemixt door Bill Brewster, Amerikaanse<br />

disco-dj van het eerste uur en auteur van een standaard<br />

werk over de dj: Last Night A DJ Saved My Life. Je bent<br />

in goede handen. (Bram Peeters)<br />

BOB MOSES<br />

All In All CD LP<br />

(Domino/V2)<br />

Bob Moses is een duo uit Brooklyn dat melodieuze deep house maakt,<br />

maar niet uitsluitend voor op de dansvloer. Want de muziek van Tom<br />

Howie en Jimmy Vallence, ze kennen elkaar al uit de studiebanken in<br />

het Canadese Vancouver, blijkt gelaagder dan je in eerste instantie zou denken. Dat bewezen ze<br />

al enigszins op een tweetal ep’s, waarop minimalistische elektronica samensmelt met lome<br />

housebeats. Die ep’s vormen tevens de basis voor All In All, hun eerste volwaardige plaat.<br />

Daarop trekt het duo de muzikale registers nog iets verder open. Zo zit er een singersongwritercomponent<br />

doorheen vervlochten, waardoor sommige nummers meer tekst bevatten<br />

dan gangbaar binnen dit genre. Ook maakt Bob Moses af en toe gebruik van organische<br />

instrumenten, zoals een akoestische gitaar. Het zorgt ervoor dat deze muziek origineel en speels<br />

uit de hoek komt. Zoals voetstappen die langzaam aan in beats veranderen. Al met al een fijne<br />

combinatie van dance en pop. (Willem Jaap van Essen)<br />

T<br />

S<br />

A<br />

P<br />

E<br />

L<br />

P<br />

L<br />

A<br />

A<br />

T<br />

J<br />

E<br />

S<br />

HOT CHIP<br />

Why Make Sense 2CD DELUXE 2LP DELUXE<br />

(Domino/V2)<br />

Dansvloerkrakers en gelikte, haast zoetsappige ballads. Het klinkt wellicht als<br />

een merkwaardige combinatie, maar Hot Chip weet de twee op een logische<br />

manier te verenigen. Op het nieuwe album, Why Make Sense, is dat niet anders.<br />

Zo heb je aan de ene kant de single Huarache Lights: een ijzersterke dancetrack, mooi opgebouwd zodat<br />

je aan het eind niet meer stil kan staan. De Kraftwerk-invloeden zijn er overduidelijk, tot het robotthema<br />

aan toe. White Wine And Fried Chicken had echter haast van Elton John kunnen zijn. De rest van hun muziek<br />

hangt ertussenin en weet het beste van de twee werelden te combineren. Vooral het warme en organisch<br />

aanvoelende geluid valt op, de grote kracht van de band. Vergeleken met hun eerdere albums is Why Make<br />

Sense weinig verrassend, maar wel een prima toevoeging aan hun oeuvre. (Arnout de Vries)<br />

SQUAREPUSHER<br />

Damogen Furies CD LP<br />

(Warp/V2)<br />

Een van de beste paarden uit de Warp-stal bewijst dat hij ondanks het passeren van<br />

de veertig nog altijd de meest meedogenloze jazzmuzikant achter een computer is. Op<br />

Damogen Furies, naar onze beste inschatting zijn veertiende studioalbum, is hij drukker<br />

dan druk en combineert hij ruimtelijke klanken met scherpe synths en snoeiharde breakbeats wat daarom<br />

wellicht nog het meest valt te omschrijven als drill ’n bass of zo je wilt drum ’n space. Dit geluid produceert<br />

hij met een batterij zelfgebouwde en geprogrammeerde elektronica en een viersnarige bas waarmee hij de<br />

extremen opzoekt. Of zoals hij tegen 3VOOR12 zei: ‘Ik ben gefascineerd door extremiteit, maar ik houd ook<br />

van tunes.’ Die tunes zijn weliswaar te vinden op Damogen Furies maar dreigen telkens ten onder te gaan<br />

vanwege het ritmische geweld. Dat levert een herkenbare spanningsboog op en een energieke ontlading die<br />

zowel Squarepusher als ons jong houdt. (Bram Peeters)<br />

52 53


DANCE<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

SAUN & STARR<br />

Look Closer CD LP<br />

(Daptone/V2)<br />

Het hipste label dezer dagen, Daptone, is van<br />

huis uit een 45 rpm single label, en hun best<br />

verkochte single is niet van vlaggenschepen<br />

Sharon Jones of Charles Bradley maar van<br />

Saun & Starr. Hot Shot, om precies te zien, en<br />

die foot stomping funk ontbreekt uiteraard<br />

niet op hun debuutalbum. Al jaren de<br />

achtergrondzangeressen van Sharon Jones en de<br />

openers van de Daptone Soul Revue, past hun<br />

meerstemmige soul perfect bij de door blazers<br />

gedomineerde sound van huisband The Dap<br />

Kings. Hun grote stadssound past meer in de<br />

traditie van de Chess soul en daarop huizende<br />

illustere duo’s als Maurice & Mac en The Knight<br />

Brothers, dan in de bekendere southern sound<br />

van Sam & Dave. Een ondergrond van funk en<br />

een altijd aanwezige hint van gospel swingt<br />

constant de pan uit en verschilt genoeg van<br />

Sharon Jones en Charles Bradley om naast hen<br />

plaats te kunnen nemen in de Brooklyn Hall Of<br />

Fame van Daptone. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

ACTRESS<br />

DJ Kicks<br />

CD LP+CD<br />

Bijna twintig jaar loopt de serie Dj-Kicks<br />

inmiddels. Brits producer Actress (Darren<br />

Cunningham) tekent voor deel 49. Net als in diens<br />

eigen oeuvre horen we veel experimentele house/<br />

techno, onder andere van Autechre, Mark Fell en STL.<br />

En dat typische Actress-sfeertje. Niet van deze wereld<br />

maar tevens intiem en geruststellend dankzij warme<br />

esoterische melodieën. Met Bird Matrix bevat Dj-Kicks<br />

traditiegetrouw een nieuwe track van de samensteller<br />

zelf. (Willem Jaap van Essen)<br />

SHLOHMO<br />

Dark Red CD LP<br />

Los Angeles blijft een hub van<br />

experimentele beatcreators zoals<br />

Daedelus, Nosaj Thing en Flying Lotus. Een naam die<br />

nog weinig wordt genoemd is die van de 25-jarige<br />

Shlohmo aka Henry Laufer. Als het goed is, komt daar<br />

nu verandering in want zijn tweede plaat is een klein<br />

juweeltje vol experimentele elektronica die volgens<br />

hemzelf nog het beste valt te omschrijven als: ‘It<br />

sounds like if Electric Wizard tried to make an R&B<br />

record or Boards of Canada meets Burzum by the River<br />

Styx’. Warm aanbevolen. (Bram Peeters)<br />

Hiphop &<br />

Soul<br />

AEZALIA BANKS<br />

Broke With Expensive Taste CD<br />

Ze was drie jaar geleden even ‘the<br />

next big thing’ na hitsingle 212 en<br />

ep 1991 (haar geboortejaar). Onenigheid tussen de<br />

temperamentvolle en niet op haar mondje gevallen<br />

Azealia en haar toenmalige label vertraagde dit<br />

debuut. Daarop combineert deze zangeres/rapper uit<br />

New York schijnbaar uit de losse pols hiphop, rap, r&b,<br />

drum ‘n’ bass en nineties dance tot een grimey maar<br />

aanstekelijke sound. (Willem Jaap van Essen)<br />

BADBADNOTGOOD &<br />

GHOSTFACE KILLAH<br />

Sour Soul<br />

Badbadnotgood is een instrumentale<br />

jazzband die groot is geworden door het coveren<br />

van hiphopnummers. De laatste jaren brengen ze<br />

echter steeds meer eigen materiaal uit, zo nu en<br />

dan met rappers. Voor hun nieuwe album hebben<br />

ze besloten samen te werken met Ghostface Killah,<br />

bekend van de Wu-Tang Clan. Een gouden greep,<br />

want zijn schreeuwerige rapstijl vult de subtiele jazz<br />

van Badbadnotgood perfect aan. De laatste jaren<br />

is hij in topvorm, en op Sour Soul komt hij weer<br />

zeer overtuigend voor de dag. Ook Badbadnotgood<br />

musiceert erg sterk, en zet sfeervolle, bij vlagen zelfs<br />

filmische instrumentaties neer. Door de afwisseling<br />

tussen nummers met en zonder rap, de aanwezigheid<br />

van prima gastrappers (zoals Danny Brown en MF<br />

DOOM) en de korte speelduur (slechts een half uurtje)<br />

verveelt het album geen moment. Deze samenwerking<br />

smaakt naar meer! (Arnout de Vries)<br />

SNOOP DOGG<br />

EARL SWEATSHIRT<br />

HIPHOP & SOUL<br />

I Don’t Like This Shit, I Don’t Go<br />

Outside CD<br />

Twee jaar geleden bracht Earl Sweatshirt<br />

als negentienjarige een van de sterkste hiphopplaten<br />

van 2013 uit: Doris. Het jongste Odd Future-lid klonk<br />

volwassener dan alle andere leden, inclusief Tyler,<br />

The Creator. Ok, er stond ook puberale ongein op de<br />

plaat, maar deze jonge gast uit L.A. durfde ook zijn<br />

kwetsbare kant te laten zien. Nu is hij terug met I<br />

Don’t Like Shit, I Don’t Go Outside, waarop zijn toch al<br />

niet bijster hoge raptempo nog verder naar beneden<br />

is geschroefd. Hierdoor ligt de focus op de teksten van<br />

Earl Sweatshirt. En deze zitten erg goed in elkaar. Pas<br />

na meerdere luisterbeurten komen de diepere lagen<br />

naar de oppervlakte. Tel daarbij op een bijna volledig<br />

donker klankbed en je hebt een hiphopplaat van een<br />

rasartiest die tot volledige wasdom is gekomen op zijn<br />

21e. (Erik Damen)<br />

Bush CD<br />

(Sony Music)<br />

Het nieuwe album van Snoop Dogg werd in zijn geheel geproduceerd<br />

door Pharrell Williams, waarmee de zeer geslaagde samenwerking uit<br />

de jaren 2002-2006 een vervolg krijgt. Pharrell produceerde destijds<br />

uiterst succesvolle albums als Paid Tha Cost to Be Da Bo$$, R&G<br />

(Rhythm & Gangsta): The Masterpiece en Tha Blue Carpet Treatment.<br />

Na zijn rasta-avontuur als Snoop Lion laat Bush een vitale Snoop Dogg<br />

horen, die een positieve boodschap brengt, verpakt in een mix van<br />

retro-funk, r&b en pop. Pharrell is ook vocaal op een aantal tracks aanwezig en niemand minder dan o.a.<br />

Stevie Wonder en Charlie Wilson vervullen een gastrol. De single Peaches N Cream ging het album voor en<br />

laat horen dat we Snoop Dogg nooit te vroeg moeten afschrijven. (Redactie)<br />

54<br />

55


WORLD HIPHOP & SOUL<br />

Reggae<br />

JIMMY RILEY<br />

Live It To Know It<br />

CD 2LP<br />

Zanger Jimmy Riley was al een grote<br />

jongen in 1975, het jaar waarin deze<br />

compilatie van start gaat. Hij stond samen met Cornell<br />

Campbell aan de wieg van de Sensations en maakte<br />

later deel uit van de Uniques, met wie hij de Wailers<br />

versloeg in een talentenjacht (waarop zijne heiligheid<br />

Marley prompt een mes trok), naast solowerk voor<br />

andere producers. Deze zeventien tracks zijn eigen<br />

producties, met als lokkertje een nog nooit eerder<br />

World<br />

VARIOUS<br />

Highlife On The Move 2CD 3LP+7INCH<br />

Op het befaamde Soundway is een<br />

dubbel-cd verschenen met highlife<br />

uit de jaren vijftig en zestig. In Londen werd toen de<br />

populaire muziek uit Nigeria en Ghana veel gedraaid<br />

net als de calypso’s (Lord Kitchener) en er ontstonden<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

S<br />

ANDREYA TRIANA<br />

Giants CD LP<br />

T<br />

(PIAS/Rough Trade)<br />

A<br />

Haar diepe, beetje hese soulstem maakte Andreya Triana zo’n vijf jaar terug<br />

tot een veelgevraagd gastvocaliste. Vooral binnen producerskringen. Zo was<br />

P<br />

ze te horen op werk van Flying Lotus en Bonobo. Vooral die laatste bleek E<br />

overtuigd van haar kunnen. Hij nam de zangeres uit Londen mee op tournee en produceerde haar L<br />

debuut Lost Where I Belong (2010). Hoewel dit soulvolle album met jazzy ondertoon overwegend P<br />

positief werd ontvangen, liet deze aanvankelijk al voor 2013 aangekondigde opvolger lang op zich L<br />

wachten. Maar beter laat dan nooit natuurlijk. Haar fraaie stem blijkt nog steeds een voorname<br />

A<br />

troef. Muzikaal klinkt Giants gevarieerder dan het debuut. Wederom horen we ingetogen liedjes met<br />

A<br />

pianobegeleiding en akoestische gitaar. Maar die worden afgelost door nummers met een stakker<br />

T<br />

tempo en de synthesizer speelt ditmaal ook een rol, zij het bescheiden. Maar nergens klinkt Andreya<br />

J<br />

Triana te gepolijst, het rauwe randje is gebleven. (Willem Jaap van Essen)<br />

E<br />

verschenen King Tubby-dub, die er wezen mag. Vocale<br />

acrobatiek op een bed van rootsdub, vrijwel iedere<br />

track gevolgd door een dubversie. Alleen niet van zijn<br />

hit Poor Immigrants, een nummer dat je tegenwoordig<br />

iedere dag kunt draaien. Een kniesoor die daar op let.<br />

Verder geen klachten, of het moet de wel heel erg<br />

minimale informatie zijn die Pressure Sounds erbij<br />

levert, niet meer dan een op zich boeiend interview,<br />

maar de liefhebber wil weten wie, wanneer en waar.<br />

(Enno de Witt)<br />

ook bandjes, orkesten en artiesten die de highlife en de<br />

calypso’s ten gehore brachten. Highlife On The Move is<br />

naast een prachtige compilatie met een mooi boekje<br />

ook interessant voor liefhebbers van Fela Kuti. In 1958<br />

kwam Fela Kuti naar Londen om er muziek te studeren<br />

en er zijn twee tracks uit die periode (1960) hier voor<br />

het eerst te horen. (Stefan Koer)<br />

BASSEKOU KOUYATE & NGONI<br />

BA<br />

Ba Power CD LP<br />

Na drie in de Britse pers hoog<br />

geprezen albums, waarvan zijn mooie debuut Segu<br />

Blue uit 2007 maar liefst twee awards won, is de<br />

Malinese afro-rockheld Bassekou Kouyate toe aan<br />

een krachtig statement. Ba Power, oftewel: sterke<br />

kracht, klinkt zeer direct en rudimentair. De ngoni,<br />

een klein snaarinstrument van hout of kalebas dat<br />

een zeer ritmisch geluid heeft gaat hier samen met<br />

soms snoeiharde elektrische bluesgitaren van o.m.<br />

Samba Touré en Chris Brokaw (bekend van Come en<br />

de band van Thurston Moore), spaarzame trompet en<br />

synthesizer van avant-garde musicus Jon Hassell en<br />

op vier van de negen tracks is drummer Dave Smith<br />

uit de band van niemand minder dan Robert Plant<br />

te horen. De opnames werden in korte tijd gemaakt<br />

in Bamako en klinken dan ook zeer puntig en direct.<br />

Afrobeat, blues, rock ‘n’ roll en jazz, het zit er allemaal<br />

in verweven en er wordt gespeeld met een enorme<br />

eclectische drive. Magische sessies! (Ruud Verkerk)<br />

SOUAD MASSI<br />

El Mutakallimun (Masters Of The<br />

World) CD<br />

Algerijnse Massi is al jaren uit haar<br />

vaderland verdreven wegens doodsbedreigingen uit<br />

fundamentalistische hoek, haar liefde voor de islam<br />

en haar rijke geschiedenis is ze niet kwijtgeraakt. De<br />

Masters Of The World uit de titel zijn de dichters uit de<br />

Mahgreb en de Levant die eerst van zich deden spreken<br />

in de Middeleeuwen, toen de Arabische wereld het<br />

voortouw nam in de wetenschap, poëzie en literatuur.<br />

Gebracht op ontegenzeggelijk westers beïnvloedde,<br />

moderne akoestische muziek, is dit een muzikaal<br />

verlangen naar een wereld waarin vrede en onderling<br />

respect iets meer aanwezig zijn dan in de onze. (Jurgen<br />

Vreugdenhil)<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

WORLD<br />

MBONGWANA STAR<br />

From Kinshasa CD LP<br />

(V2)<br />

Staff Benda Bilili was een Congolese band die,<br />

behalve om haar twee uitstekende albums,<br />

vooral media-aandacht trok door het feit dat<br />

zij bemand werd door polioslachtoffers, al dan<br />

niet gekluisterd aan een rolstoel. De roem<br />

werd de band onlangs te veel en daarmee<br />

verdween zij van het toneel. Voormannen Coco<br />

Ngambali en Theo Nsituvuidi slaan de handen<br />

gelukkig opnieuw ineen in Mbongwana Star,<br />

waarin zij zich omringen met de jonge garde<br />

muzikanten uit Kinshasa. De samenwerking<br />

werd gezocht met de Parijse hiphopproducer<br />

Doctor L, die eerder al met Tony Allen de<br />

hedendaagse Afrikaanse sound onderzocht.<br />

Het resultaat is ronduit verbluffend, supersnelle<br />

drum ’n bass-ritmes worden gevoed door<br />

gierende gitaarpartijen en soms uitzinnige, soms<br />

verontrustende vocalen. Het lijkt de soundtrack<br />

van een waanzinnige tocht door Kinshasa, waar<br />

angst en ontreddering nog steeds bestaan<br />

naast hoop en hernieuwd vertrouwen. Zeker<br />

niet zo publieksvriendelijk als Satff Benda Bilili,<br />

en daardoor des te indrukwekkender. (Jurgen<br />

Vreugdenhil)<br />

56 57


KLASSIEK<br />

LUISTER<br />

TRIP<br />

TEN HOLT – CANTO OSTINATO<br />

Tomoko Mukaiyama en Gerard Bouwhuis<br />

(piano)<br />

Tomoko – 0004 [3394908]<br />

In 35 jaar tijd is Canto Ostinato van Simeon ten<br />

Holt nationaal en internationaal uitgegroeid tot<br />

een geliefd eigentijds werk. De film Over Canto<br />

(2011) laat zien dat Canto Ostinato niet zomaar<br />

een muziekwerk is. Voor sommige mensen is<br />

het een way of living geworden. Door de ruimte<br />

in de partituur kan de uitvoerende dit werk<br />

verschillend interpreteren. De Nederlands/<br />

Japanse pianiste Tomoko Mukaiyama is<br />

gefascineerd door de repetitieve werking van<br />

de muziek, die een vernieuwende ruimte in de<br />

drukte van alle dag schept. Samen met (Canto<br />

Ostinato speler van het eerste uur) Gerard<br />

Bouwhuis brengt Tomoko Mukaiyama een<br />

eigen interpretatie. Het hier en daar hogere<br />

en contrasterende tempo geeft een nieuwe<br />

dimensie aan Canto Ostinato: rust en ruimte.<br />

Een mooie aanvulling op de verschillende<br />

interpretaties van dit baanbrekende werk uit de<br />

twintigste eeuw. (Wil Zenhorst)<br />

Klassiek<br />

DIALOGUES – BOULEZ,<br />

TAMMINGA & BOSGRAAF<br />

Erik Bosgraaf (blokfluiten) & Jorrit<br />

Tamminga (electronics)<br />

Brilliant Classics – 94842BR [3361932]<br />

Pierre Boulez schreef Dialoge du l’ombre double voor<br />

klarinet en opgenomen klarinet, maar Erik Bosgraaf<br />

maakte een bewerking voor allerhande blokfluiten die<br />

de goedkeuring van de notoir strenge componist kreeg.<br />

En begrijpelijk, want wat Bosgraaf laat horen grenst<br />

zo nu en dan aan het onwaarschijnlijke. Doordat het<br />

ruimtelijke effect ook goed hoorbaar is op de opname,<br />

waan je jezelf omringd door blokfluiten, die de ene na<br />

de andere klankwaterval in alle mogelijke kleuren op<br />

je loslaten. Ook de eigen improvisaties getuigen van<br />

een enorme virtuositeit en avontuurlijke geest. Met<br />

deze opname bewijst Bosgraaf opnieuw dat de blokfluit<br />

allerminst een oubollig instrument is. (Henri Drost)<br />

GRIEG – PIANO CONCERTO &<br />

LYRIC PIECES<br />

Javier Perianes (piano), BBC<br />

Symphony Orchestra, Sakari Oramo<br />

Harmonia Mundi – HMC902205 [3384909]<br />

Grieg componeerde zijn gevierde pianoconcert als jonge<br />

musicus van 24 jaar en combineert hier elementen<br />

van de romantische stijl met motieven die doorgaans<br />

te vinden zijn in de Noorse volksmuziek. Grieg had<br />

een voorkeur voor het schrijven van miniaturen.<br />

Wereldberoemd werd hij door zijn Lyric Pieces. Over<br />

een periode van bijna vier decennia schreef hij maar<br />

liefst 66 van deze miniatuurtjes, ieder een juweeltje<br />

op zich. Het pianoconcert wordt hier gecombineerd<br />

met een selectie van deze stukken, waaronder het<br />

populaire March of the Trolls, het poëtische Heimwee,<br />

het prachtige Melody en zijn laatste lyrische stuk<br />

Remembrance. De Spaanse pianist Javier Perianes<br />

(1978) bevestigt hier zijn status als zeldzaam talent.<br />

(Jan Jasper)<br />

KLASSIEK BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

INSTRUMENTAAL<br />

KLASSIEK<br />

VOCAAL<br />

BEETHOVEN – PIANO CONCERTOS NOS. 4 & 5<br />

Hannes Minnaar (piano), Netherlands Symphony Orchestra, Jan Willem de<br />

Vriend<br />

Challenge Classics – CC72672 [3368016]<br />

Na het internationale succes van de Beethoven-cyclus met HET Symfonieorkest (Orkest<br />

van het Oosten), neemt Jan Willem de Vriend alle pianoconcerten met Hannes Minnaar<br />

op. Dit eerste album met het vierde en vijfde pianoconcert geeft direct aan dat Jan Willem de Vriend met veel<br />

energie orkest en solist naar grote hoogte stuwt. Prachtige lijnen en subliem spel van Hannes Minnaar, die met<br />

een orkest net zo onberispelijk uit de voeten kan. Voor de liefhebbers van pianomuziek een aanrader om naar<br />

deze sprankelende opname van Nederlandse bodem te luisteren. Grote kans dat dit album wordt bekroond<br />

met veel nationale en internationale waardering! (Wil Zenhorst)<br />

HENRIK SCHWARZ – INSTRUMENTS<br />

Tokio Secret Orchestra, Emi Akiyama<br />

Sony – 88875 052952 [3369496]<br />

Instruments is een akoestisch project van de internationaal befaamde producer/dj<br />

Henrik Schwarz. In een samenwerkingsverband met arrangeur Johannes Brecht en het<br />

Tokyo Secret Orchestra zorgt Schwarz door zeven van zijn composities om te zetten<br />

voor klassiek orkest voor een aangename akoestische luisterervaring. Klassiek in een verrassend nieuw jasje.<br />

Moderne technoproducties en repetitieve grooves moeten plaatsmaken voor de zuiverheid en elegantie van<br />

houten blaas- en snaarinstrumenten en percussie. Een openbaring is Schwarz eerste single Marvin Two in een<br />

dergelijke transcriptie te horen. En eerlijk gezegd is dit bij alle nummers, zoals Walk Music Four, Cloud Three en<br />

Wamims op dit fraaie album wel het geval. Een nieuwe vorm van klassieke muziek? Dat biedt perspectief! (Jan<br />

Jasper)<br />

PÄRT – WORKS FOR VIOLIN AND PIANO<br />

Ursula Schoh (viool) & Marcel Worms (piano)<br />

Zefir – ZEF 9641 [3383421]<br />

Na een periode van spirituele zelfstudie ontwikkeld Arvo Pärt (1935) de tintinnabuli stijl.<br />

Kenmerkend voor deze stijl is het gebruik van simpele drieklanken in combinatie van<br />

traditionele troonladders die tot eenvoudige melodieën leiden. In Für Alina (1976) past<br />

Pärt voor het eerst deze techniek toe. Deze verstilde en meditatieve muziek valt ook te beluisteren in Fratres<br />

en Spiegel im Spiegel. Pärt zegt daarover: “ik heb ontdekt dat het genoeg is wanneer een enkele noot mooi<br />

wordt gespeeld. Deze ene noot, of een enkel geluid, of een moment van stilte, biedt mij troost.” Ursula Schoh<br />

en Marcel Worms beheersen deze muziek perfect. Dit is een prachtig album met alle muziek voor piano solo<br />

en voor viool en piano van Arvo Pärt. (Wil Zenhorst)<br />

58<br />

59


KLASSIEK<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE INSTRUMENTAAL<br />

WEBWINKELS VOCAAL<br />

KLASSIEK<br />

SHOSTAKOVICH – STRING QUARTETS NOS. 1, 8 & 14<br />

Borodin String Quartet<br />

Decca – 478 8205 [3368140]<br />

Dit jaar is het veertig jaar geleden dat Dmitri Shostakovich – één van de belangrijkste<br />

componisten van de twintigste eeuw overleed. Zijn vijftien symfonieën en vijftien<br />

strijkkwartetten geven een goed beeld van de ontwikkeling van Shostakovich. Zijn<br />

strijkkwartetten dateren hoofdzakelijk van na de Tweede Wereldoorlog. Dit album bevat drie belangrijke<br />

strijkkwartetten, de eerste (1938), de beroemde achtste (1960) en het veertiende strijkkwartet (1973).<br />

Shostakovich werkte nauw samen met het Borodin String Quartet, dat veel van zijn strijkkwartetten voor<br />

het eerst uitvoerde. De leden van het Borodin Strijkkwartet – dat dit jaar zeventig jaar bestaat – hebben de<br />

specifieke kennis over Shostakivich’ werken van generatie tot generatie overgedragen. Een indrukwekkende<br />

opname waarop de geest van de componist voelbaar aanwezig is. (Wil Zenhorst)<br />

CIMA – VESPRO DELLA BEATA VIRGINE<br />

Musica Fiorita & Cantilena Antiqua, Daniela Dolci (orgel, dirigent)<br />

Pan Classics – PC10316 [3382420]<br />

In 1610 verschijnt in Venetië Vespro della Beata Virgine van Monteverdi, dat een<br />

nieuwe vocale standaard (seconda prattica) aan het begin van de zeventiende eeuw<br />

neerzet. In Milaan (ook in 1610) geeft Giovanni Paolo Cima (die ongeveer van 1570-<br />

1630 leeft) Concerti Ecclesiastici uit. Deze uitgave bevat meerdere solomotetten in de nieuwe stijl. Naar<br />

het model van Monteverdis Vespro della Beata Virgine voeren Musica Fiorita en Cantilena Antiqua onder<br />

leiding van organiste Daniela Dolci werken van Cima uit, dat het werk van collega Monteverdi evenaart. (Wil<br />

Zenhorst)<br />

PÄRT – TE DEUM<br />

Chor des Bayerischen Rundfunks & Münchner Rundfunkorchester, Peter Dijkstra<br />

BR Klassik – 900511 [3386542]<br />

Dit jaar viert Arvo Pärt zijn tachtigste verjaardag. De Estse componist is door zijn<br />

opmerkelijke composities een levendige legende. Door een grote crisis in zijn artistieke<br />

loopbaan heeft hij na studie van middeleeuwse religieuze en Gregoriaanse muziek<br />

een eigen stijl ontwikkeld: de tintinnabuli-stijl. Als componist van verstilde, religieuze en meditatieve muziek<br />

heeft Pärt prachtige koorwerken geschreven zoals het imposante Te Deum uit 1985, dat door Peter Dijkstra<br />

met het Koor van de Beierse Omroep op indrukwekkende wijze wordt uitgevoerd. Het album bevat tevens de<br />

Berliner Messe, het Wallfahrtslied (Psalm 121) voor mannenkoor de kleine a capella Kantate Dopo la vittoria.<br />

Aanrader voor de liefhebbers van koormuziek. (Wil Zenhorst)<br />

TELEMANN – JOHANNES PASSION<br />

Solisten, Collegium Instrumentale Brugense, Patrick Peire<br />

Etcetera – KTC1518 (2cd) [3384876]<br />

In de Lutherse Kerk wordt Goede Vrijdag als de belangrijkste feestdag van het jaar<br />

gezien. Op deze dag wordt de schrifttekst van één van de vier Evangelisten gezongen.<br />

De Passion wordt aangevuld met motetten en aria’s. Georg Philipp Telemann heeft<br />

voor de kerken van het liberale Hamburg 46 Passionen gecomponeerd. Bijzonder is dat hij niet terugvalt op<br />

eerdere composities, maar telkens iets nieuws componeert. Dit album bevat de prachtige Johannes Passion<br />

uit 1745, die Patrick Peire met Collegium Instrumentale Brugense en Capella Brugensis uitstekend uitvoert.<br />

Dit werk van Bachs tijdgenoot is anders (bijvoorbeeld geen dominante rol van de Evangelist) dan bij Bach<br />

omdat Telemann niet werd gehinderd door de eisen van een behoudend kerkbestuur. (Wil Zenhorst)<br />

60<br />

THE CHOPIN PROJECT<br />

Alice Sara Ott & Ólafur Arnalds<br />

Mercury – 4811486/4811506 (CD/LP)<br />

[3366300/3374634]<br />

Waar buiten de klassieke muziek de studio standaard<br />

als instrument gebruikt wordt, gebeurt dat niet<br />

wanneer pianowerken van Chopin vastgelegd worden.<br />

Merkwaardig, vonden Ott en Arnalds, die op IJsland<br />

bewust op zoek gingen naar licht ontstemde piano’s,<br />

afgeragde kroegexemplaren om zo in de studio de<br />

akoestiek manipuleren en vervormend een totaal<br />

nieuwe klankkleur aan enkele van Chopins meest<br />

geliefde werken toe te voegen. (Henri Drost)<br />

WILD TERRITORIES<br />

SPARK<br />

Berlin Classics – 0300640BC [3376176]<br />

Het is geen pop, geen klassiek, geen<br />

jazz, geen wereldmuziek, maar dat alles tegelijkertijd.<br />

Het ensemble Spark past in geen enkel muzikaal hokje,<br />

en vroeg voor Wild Territies een aantal componisten die<br />

ook graag grenzen verkennen. Het resulteert in album<br />

waarop blokfluiten even gemakkelijk samengaan met<br />

joelende muzikanten als met Glass-achtige ritmes en<br />

waarop piano, cello en viool het ene moment lieflijk<br />

laat-romantisch klinken en paar maten later woest<br />

avant-gardistisch. Ook de bewerkingen van Vivaldi en<br />

Telemann passen wonderwel in deze uiterst smakelijke<br />

mengelmoes. (Henri Drost)<br />

MACMILLAN – ST. LUKE<br />

PASSION<br />

Koren, Radio Kamer Filharmonie,<br />

Markus Stenz<br />

Challenge Classics – CC72671 [3382416]<br />

Na het succes met de Johannes Passion schrijft James<br />

MacMillan muziek voor het Passieverhaal van Lucas.<br />

Voor deze Lukas Passie maakt MacMillan uitsluitend<br />

gebruik van koren. De begeleiding bestaat uit een<br />

kamerorkest en een orgel dat tot prachtige effecten<br />

met het koor leidt. De intieme sfeer van het werk past<br />

uitstekend bij deze ingetogen Lukas Passion. Met dit<br />

prachtige bijzondere werk voegt MacMillan wederom<br />

een werk toe aan zijn uitvoerige oeuvre van religieus<br />

getinte werken, waaronder diverse passiewerken.<br />

Wat nog ontbreekt, zijn de interpretaties van het<br />

passieverhaal van Mattheus en Markus. (Wil Zenhorst)<br />

HORIZON 6<br />

Koninklijk Concertgebouworkest<br />

RCO Live – 15001 [3372537]<br />

Onder de noemer Horizon presenteert<br />

het Koninklijk Concertgebouworkest wereldpremières en<br />

stukken die in opdracht van het orkest zijn geschreven.<br />

Op dit zesde deel staan, naast Detlev Glanert en de<br />

Belgische componist Luc Brewaeys, twee Nederlandse<br />

winnaars van de Grawemeyer Award, ‘de Nobelprijs<br />

voor de muziek’, centraal: Louis Andriessen en Michel<br />

van der Aa. Beiden met een voor hen ongebruikelijk<br />

werk; Andriessen schreef voor het 125-jarige jubileum<br />

voor het eerst voor een traditioneel symfonieorkest<br />

en Van der Aa liet ditmaal elektronica en video<br />

achterwege voor zijn indrukwekkende vioolconcert,<br />

geschreven met de podiumpresentatie van Janine<br />

Jansen in het hoofd. Allebei belangwekkende werken,<br />

maar het was logischer geweest om het vioolconcert<br />

op dvd te plaatsen en Mysteriën op cd. (Henri Drost)<br />

MARK PADMORE SINGS<br />

BEETHOVEN, MOZART & HAYDN<br />

Mark Padmore (tenor) & Kristian<br />

Bezuidenhout (fortepiano)<br />

Harmonia Mundi – HMU907611 [3384914]<br />

De Britse tenor Mark Padmore heeft in de Zuid-<br />

Afrikaanse fortepianist Kristian Bezuidenhout een<br />

ideale partner voor recitalalbums gevonden. Na een<br />

alom bejubelde opname van Schumanns Liederkreis<br />

en Dichterliebe, eveneens voor Harmonia Mundi,<br />

richten zij zich nu op liederen van Beethoven (An die<br />

ferne Geliebte), Haydn en Mozart. En opnieuw koppelt<br />

Padmore een prachtige dictie aan schijnbaar moeiteloos<br />

zingen. Niets klinkt geforceerd en door de voor een<br />

fortepiano opmerkelijk volle klank en het energieke<br />

spel van Bezuidenhout met mooie ritmische effecten,<br />

kan het niet anders dan dat ook dit album hoog gaat<br />

scoren in de jaarlijstjes van zowel critici als publiek.<br />

(Henri Drost)<br />

61


TV SERIES<br />

DOCUMENTAIRES<br />

TV Series<br />

SILICON VALLEY SEIZOEN 1<br />

Van de excentriekelingen Alec Berg en<br />

Mike Judge is er nu Silicon Valley, een<br />

gloednieuwe comedyserie die zich afspeelt<br />

in de hightech goudkoorts van het moderne<br />

Silicon Valley, waar degenen die het meest succesvol zijn<br />

het minst goed met succes om kunnen gaan.<br />

UNDERCOVER 2<br />

Undercover is een eigentijds gangsterdrama<br />

met geloofwaardige personages en<br />

ijzersterke verhaallijnen die soms doen<br />

denken aan klassiekers als The Godfather.<br />

De serie geeft een uiterst realistisch beeld van de<br />

moderne Bulgaarse onderwereld, met bendeoorlogen,<br />

rivaliserende drugshandelaren, vervalsers, schietpartijen in<br />

hartje stad, omkoping en bankroven. In dit tweede seizoen<br />

zien we hoe Martin al snel een moeilijke beslissing<br />

moet nemen om zijn levensgevaarlijke missie te kunnen<br />

voortzetten. Hoe ver zal de undercoveragent gaan om zijn<br />

loyaliteit aan de topcrimineel te bewijzen?<br />

LES TEMOINS<br />

Een verslavende detectiveserie in de<br />

traditie van The Killing en The Bridge.<br />

In Noord-Frankrijk treft de politie een<br />

gruwelijk tafereel aan: lijken zijn in<br />

macabre poses tentoongesteld in een modelwoning. De<br />

jonge, onervaren rechercheur Sandra Winckler leidt het<br />

onderzoek. Tussen de gloednieuwe meubels en fake<br />

familiefoto’s ontdekt ze een foto van Paul Maisonneuve,<br />

een ex-politieman met een legendarische staat van<br />

dienst. Wat heeft hij met de zaak te maken? Winckler<br />

heeft geen andere keuze dan Maisonneuve bij de zaak<br />

te betrekken. De sleutel van deze raadselachtige zaak<br />

ligt in het verleden van de oudere politieman, maar<br />

de eerste aanwijzing die Winckler vindt, maakt het<br />

mysterie alleen maar groter...<br />

KIJKTIPS<br />

FARGO SEIZOEN 1<br />

De serie Fargo verandert de gelijknamige film van de Coen-broers in de meest unieke<br />

tv-serie van het jaar. Met als resultaat: winnaar van een Golden Globe en drie Emmy<br />

Awards! Fargo wordt gekenmerkt door dezelfde sfeer van de originele filmklassieker:<br />

de droge humor, de moorddadige chaos en de gemoedelijkheid van Minnesota, maar<br />

vertelt een volledig nieuw misdaadverhaal met gloednieuwe personages. Oscarwinnaar<br />

Billy Bob Thornton schittert als Lorne Malvo, een manipulatieve topcrimineel die<br />

het leven van verzekeringsagent Lester Nygaard (Martin Freeman) ingrijpend verandert. Gus Grimly en<br />

Molly Solverson, twee plaatselijke politieagenten, bundelen hun krachten om de geheimen van Lester te<br />

ontrafelen en de meedogenloze, destructieve Malvo te stoppen.<br />

Documentaires<br />

NEXT GOAL WINS<br />

Regie: Mike Brett, Steve Jamison<br />

In 2001 lijdt het voetbalteam van<br />

American Samoa, een klein eilandje in<br />

de Stille Oceaan, een recordnederlaag in<br />

een officiële interland tegen Australië van 31-0. Al snel<br />

staat het team bekend als het slechtste voetbalteam<br />

ter wereld. Ruim tien jaar later hebben ze nog steeds<br />

geen enkele wedstrijd gewonnen en staan ze steevast<br />

op de laatste plaats van de FIFA wereldranglijst. Alleen<br />

door een wonder zou het team een wedstrijd kunnen<br />

winnen. De Nederlandse coach Thomas Rongen, die<br />

nog met grootheden heeft gespeeld als George Best en<br />

Johan Cruijff, gaat de uitdaging aan maar ontdekt al snel<br />

dat het voetbalniveau het laagste is waar hij ooit mee<br />

heeft gewerkt en dat slechts de helft van het team fit<br />

genoeg is om een hele wedstrijd uit te spelen.<br />

“EEN WARME OPTIMISTISCHE VERSIE VAN WHIPLASH”<br />

««««<br />

FILMTOTAAL<br />

REBELSE STAD<br />

Regie: Willy Lindwer<br />

Rebelse Stad vertrekt vanuit de jaren<br />

vijftig met beatniks, marihuana, nozems,<br />

pleiners en dijkers en happenings naar<br />

de revolutionaire jaren zestig. De film bevat uniek<br />

filmmateriaal uit die jaren en laat de periode herleven<br />

waarin naoorlogse jongeren vrijheid proeven en zich<br />

proberen los te maken van God en Gebod van de<br />

generaties voor hen. Provo bestond maar twee jaar,<br />

maar Nederland was voorgoed veranderd. Veel van wat<br />

we nu als vanzelfsprekend beschouwen begon in die<br />

jaren.<br />

“HET MATERIAAL IS ZO MOOI EN ONTROEREND”<br />

««««<br />

NRC/NRC NEXT<br />

A Rare Musical Mentorship, Captured With Heart and Soul<br />

New York Times<br />

HOMELAND SEIZOEN 4<br />

De spanning stijgt ten top in het schitterende vierde seizoen van deze met een Emmy<br />

Award bekroonde thrillerreeks. In haar nieuwe rol als hoofd van een CIA-afdeling weet<br />

Carrie (Emmy-winnares Claire Danes) Saul (Emmy-winnaar Mandy Patinkin) en Quinn<br />

te overtuigen om haar te helpen om een van de gevaarlijkste terroristen ter wereld op<br />

te sporen. Maar wanneer Carrie een jonge Pakistaan rekruteert, vervaagt de lijn tussen<br />

goed en kwaad en loopt de operatie uit de hand. Carrie moet harde maatregelen nemen<br />

en alles op het spel zetten om haar land te beschermen. Niemand is te vertrouwen.<br />

VANAF 1 MEI VERKRIJGBAAR OP DVD<br />

WWW.REMAININLIGHT.NL<br />

62<br />

CONCERTO ADVERTENTIE KEEP ON KEEPIN ON.indd 1 21/04/15 10:32<br />

63


DOCUMENTAIRES<br />

KIJKTIPS<br />

DOCUMENTAIRES<br />

FED UP<br />

Regie: Stephanie Soechtig<br />

Wist u dat suiker verslavender is dan cocaïne? De Amerikaanse documentaire Fed<br />

Up is alles wat de voedingsindustrie al dertig jaar niet wil dat we te zien krijgen.<br />

Fastfood-ketens en de makers van verwerkt voedsel voegen al jaren extra suiker toe<br />

om eten beter verteerbaar te maken. En die toename is niet alleen een probleem voor<br />

lage-inkomstengroepen, die vaak worden geassocieerd met voedingsgerelateerde<br />

gezondheidsproblemen, maar voor de hele samenleving. Deze documentaire met onder andere Bill Clinton<br />

en Oprah Winfrey deed al heel wat stof opwaaien in de VS en wordt qua impact vergeleken met An<br />

Inconvenient Truth van Al Gore.<br />

SONG FROM THE FOREST<br />

Regie: Bernhard Crutzen<br />

Song from the Forest vertelt het verhaal van Louis Sarno, een Amerikaan die in de ban<br />

raakt van een nummer dat hij toevallig hoort op de radio. Hij volgt het lied tot diep in<br />

de regenwouden van Centraal-Afrika, waar hij terecht komt bij de Bayaka. Hij keert<br />

nooit terug, leert de taal, wordt verliefd en krijgt een zoon, Samedi. Louis belooft zijn<br />

zoon dat hij hem ooit zijn thuisland zou laten zien. Nu is het moment gekomen om die<br />

belofte na te komen: hij neemt de dertienjarige Samedi mee naar zijn vaderland Amerika, waar er zich<br />

voor Samedi’s ogen een nieuwe wereld ontvouwt. Deze visueel verbluffende documentaire film ging in<br />

wereldpremière op IDFA 2013 en won er meteen ook de grote prijs.<br />

WHIPLASH<br />

Regie: Damien Chazelle<br />

Cast: Miles Teller, J.K. Simmons, Melissa Benoist<br />

Andrew Neiman, een jonge jazzmuzikant, is vastberaden om koste wat kost de beste<br />

drummer van zijn elitaire conservatorium te worden. De briljante muziekdocent Terence<br />

Fletcher, die bekend staat om zijn gevreesde, spartaanse lesmethodes, leidt het beste<br />

jazzensemble van de school. Hij ontdekt de ambitieuze drummer en zorgt ervoor dat<br />

Andrew in zijn band terecht komt. Onder invloed van de tirannieke Fletcher wordt Andrews streven naar<br />

perfectie een onoverkomelijke obsessie. Zijn meedogenloze leraar drijft hem tot het uiterste van zijn<br />

muzikale en fysieke kunnen, maar ook bijna tot waanzin.<br />

NU TE KOOP OP DVD<br />

YALOM’S CURE<br />

MANNY<br />

Een inspirerend portret van schrijver en<br />

Manny vertelt het verhaal van een tiener<br />

wetenschapper Irvin D. Yalom, een van<br />

die vocht om zijn familie te onderhouden<br />

de invloedrijkste psychotherapeuten<br />

en uitgroeide tot een congreslid dat<br />

ter wereld. Samen met Dr. Yalom<br />

vecht voor de levens van velen. Volg<br />

maken we een existentiële reis door de vele lagen de vele triomfen en beproevingen van de Filippino<br />

van de menselijke geest. Inzicht en kennis brengen boksgrootheid Manny Pacquiao, verteld door Liam<br />

ons dichterbij de betekenis van het bestaan. We willen Neeson, geregisseerd door Ryan More en Academy<br />

zoveel. We verlangen zoveel. Yalom wil mensen helpen Award-winnaar Leon Gast (When We Were Kings).<br />

te leren om te leven. En lief te hebben. In deze film<br />

geeft Yalom niet alleen inzicht in zijn ideeën, maar<br />

leren we ook zijn persoon kennen. Hij is al zestig jaar<br />

getrouwd met Marilyn. Ze hebben moeilijke tijden<br />

doorstaan, maar slagen erin van elkaar te houden<br />

en elkaar te respecteren. Yalom schreef een aantal<br />

psychotherapeutische standaardwerken en verwierf<br />

grote bekendheid bij een breed publiek met zijn<br />

romans Nietzsches Tranen, De Therapeut en De<br />

Schopenhauer-kuur.<br />

64 platomania.nl • sounds-venlo.nl • kroese-online.nl • velvetmusic.nl • waterput.nl • de-drvkkery.nl • platenhuis-het-oor.nl • northendhaarlem.nl 64<br />

65


MOVIES<br />

Movies<br />

ANARCHY<br />

Regie: Michael Almereyda<br />

Cast: Milla Jovovich, Ed Harris, Vondie<br />

Curtis-Hall<br />

Wanneer de slinkse ‘Queen’ (Milla<br />

Jovovich) haar man, outlaw bikers bendeleider,<br />

‘Cymbeline’ (Ed Harris) aanmoedigt om te stoppen met<br />

het betalen van de corrupte politie die onder leiding<br />

staat van Caius Lucius (Vondie Curtis-Hall), komt er een<br />

einde aan de jarenlange vrede tussen beide partijen.<br />

Oscargenomineerden Ethan Hawke (Boyhood) en<br />

Ed Harris (Pollock) leiden een powerhouse cast met<br />

onder meer Milla Jovovich, Dakota Johnson en Bill<br />

Pullman in een oorlog tussen corrupte agenten en een<br />

outlaw bikers bende. Deze explosieve actiefilm is een<br />

hedendaagse herwerking van Shakespeares Cymbeline.<br />

COMING HOME<br />

Regie: Zhang Yimou<br />

THE GOOD LIE<br />

Regie: Philippe Falardeau<br />

Cast: Reese Witherspoon, Corey Stoll<br />

In het ontroerende drama The Good<br />

Lie, gebaseerd op waargebeurde feiten,<br />

volgen we een jonge Soedanese vluchteling ten tijde<br />

van de Soedanese burgeroorlog. De jongen wint de<br />

plaatselijke loterij en verdient daarmee een nieuw<br />

leven in Amerika met drie vrienden. Daar sluiten<br />

ze vriendschap met de Amerikaanse Carrie Davis<br />

(Oscarwinnares Reese Witherspoon) die hen probeert<br />

te helpen een weg te vinden naar een ander bestaan.<br />

De Soedanese burgeroorlog duurde tot 2005, waarbij<br />

vier miljoen mensen moesten vluchten en ruim twee<br />

miljoen burgers het leven lieten.<br />

KIJKTIPS<br />

Cast: Gong Li, Chen Daoming, Zhang Huiwen<br />

Coming Home is een romantisch drama dat zich afspeelt in de nasleep van de Chinese<br />

Culturele Revolutie. Zhang Yimou (Ju Dou, Curse of the Golden Flower, Hero) vertelt het<br />

verhaal van de Chinese dissident Lu Yanshi, een intellectueel die naar een werkkamp<br />

wordt gestuurd en zo van zijn gezin wordt gescheiden. Twintig jaar later verloopt de<br />

thuiskomst moeizaam als blijkt dat zijn vrouw (Gong Li) aan geheugenverlies lijdt en hem niet langer<br />

herkent. Gedreven door liefde probeert hij samen met hun dochter opnieuw een plaatsje in haar leven te<br />

verwerven.<br />

GOD’S POCKET<br />

Regie: John Slattery<br />

Cast: Philip Seymour Hoffman, Christina Hendricks<br />

Wanneer Mickeys gestoorde stiefzoon komt te overlijden bij een bouwongeval is<br />

niemand in de arbeidersbuurt God’s Pocket in diepe rouw. Mickey (Philip Seymour<br />

Hoffman) probeert het slechte nieuws en verdriet te begraven met het lijk, maar de<br />

moeder van de jongen, Jeanie (Christina Hendricks), eist de waarheid. Mickey bevindt<br />

zich midden in een strijd om leven en dood; een lijk dat hij niet kan begraven, een vrouw die hij niet kan<br />

behagen en een schuld die hij niet kan aflossen. God’s Pocket is de laatste film die Philip Seymour Hoffman<br />

maakte.<br />

Stort € 35<br />

of meer op rekening<br />

NL51ABNA 0438 6553 70<br />

tnv Stichting Fuurland, Amsterdam<br />

ovv ‘Donateur’ & adres<br />

ELKE MAAND IN DE BUS? WORD DONATEUR!<br />

MOVIES<br />

ELKE MAAND ALLE NIEUWE FILMS, INTERVIEWS, OPINIES & ACHTERGRONDEN LAATSTE FILMNIEUWS OP FILMKRANT.NL<br />

ALEX VAN WARMERDAM<br />

SALVATION<br />

Regie: Kristian Levring,<br />

Cast: Mads Mikkelsen, Eva Green, Jeffrey<br />

Dean Morgan, Eric Cantona, Jonathan<br />

Pryce<br />

1871, kolonisten uit heel Europa trekken naar Amerika<br />

op zoek naar een beter leven. Wanneer Jon, een<br />

Deense pionier, de moordenaar van zijn gezin doodt,<br />

zetten de beruchte kolonel Delarue en zijn bende een<br />

prijs op zijn hoofd. Verstoten door de gemeenschap<br />

moet Jon de outlaws alleen zien te trotseren, waardoor<br />

hij genoodzaakt is zijn leven van vredige kolonist op te<br />

geven voor dat van een onverschrokken strijder.<br />

STILL LIFE<br />

Regie: Uberto Pasolini,<br />

Cast: Eddie Marsan, Joanna Froggatt,<br />

Karen Drury<br />

John May is een gemeenteambtenaar die<br />

belast is met het vinden van nabestaanden van hen die<br />

alleen zijn gestorven. Met zijn zeer perfectionistische<br />

instelling probeert hij zoveel mogelijk informatie over<br />

de overledene te achterhalen, zodat er een passende<br />

uitvaart geregeld kan worden waar uiteindelijk niemand<br />

anders bij zal zijn dan hij. Wanneer zijn afdeling wordt<br />

afgeslankt, zet John alles op alles om voor zijn laatste<br />

zaak een waardig afscheid te organiseren. Het blijkt<br />

een bevrijdende reis te zijn die hem in staat stelt om<br />

eindelijk zijn eigen leven echt te gaan leiden.<br />

TRASH<br />

Regie: Stephen Daldry<br />

Cast: Martin Sheen, Rooney Mara<br />

Twee jonge jongens uit de sloppenwijken<br />

van Rio vinden op een dag een<br />

portemonnee vol geld tijdens hun dagelijkse speurtocht<br />

op de vuilnisbelt. Ze weten dan nog niet dat hun<br />

leven hierdoor zal veranderen. Wanneer de politie<br />

de portemonnee terug komt halen en ze een<br />

beloning aanbiedt realiseren de jongens zich dat ze<br />

iets belangrijks hebben gevonden. Gebaseerd op de<br />

bestseller van Andy Mulligan met acteurs Rooney Mara,<br />

Martin Sheen, Wagner Moura en Selton Mello is dit een<br />

spannend avontuur van regisseur Stephen Daldry en<br />

schrijver Richard Curtis.<br />

66 67


MOVIES<br />

KIJKTIPS<br />

THE IMITATION GAME<br />

Regie: Morten Tyldum<br />

Cast: Benedict Cumberbatch, Keira Knightley<br />

Waargebeurd verhaal over het leven van Alan Turing, een Britse wiskundige en<br />

informaticus. Alan werkzaam bij de Britse crypto-analytische dienst die als doel had<br />

de Enigma Code, waarmee de Duitsers hun berichten codeerden, te kraken. Hiermee<br />

heeft hij ook aan de wieg gestaan van de uitvinding van de computer. Hij werd in<br />

1952 opgepakt door de politie voor het toen nog strafbare feit homoseksualiteit. De film heeft een haast<br />

perfecte balans tussen de flashbacks en de tegenwoordige tijd van de film. (Jeroen van Heukelom)<br />

THE TRIBE<br />

Regie: Myroslav Slaboshpytskiy<br />

Cast: Grigoriy Fesenko, Alexander Dsiadevich, Rosa Babiy, Yana Novikova<br />

Wanneer de dove Sergey terechtkomt in een internaat voor dove jongeren, moet hij als<br />

nieuwkomer zijn plek zien te vinden in het criminele netwerk van de school: de Tribe.<br />

Het genootschap houdt zich bezig met prostitutie, afpersing en diefstal. Door mee te<br />

doen aan de overvallen, klimt Sergey steeds hoger in de hiërarchie. Dan ontmoet hij<br />

Anna, een courtisane van een van de leiders, en breekt hij zonder het zelf te weten alle ongeschreven<br />

regels van de Tribe.<br />

HOBBIT 3<br />

Regie: Peter Jackson<br />

Cast: Ian McKellen, Martin Freeman,<br />

Richard Armitage, Ken Stott, Graham<br />

McTavish, William Kircher<br />

Na het heroveren van hun thuisland op de draak<br />

Smaug, hebben Bilbo, Thorin en het dwergengezelschap<br />

ongewild een dodelijke kracht op de wereld losgelaten.<br />

Gedreven door de obsessie zijn schat te heroveren,<br />

offert Thorin zijn vriendschap en eer op en dwingt hij<br />

MOVIES<br />

Bilbo tot een haast onmogelijk en gevaarlijk besluit.<br />

Maar er liggen nog grotere gevaren op de loer. Slechts<br />

gezien door de tovenaar Gandalf, stuurt de grote vijand<br />

Sauron zijn ork-legioenen. Terwijl de duistere krachten<br />

zich bundelen, worden de dwergen, elfen en mensen<br />

voor de keuze gesteld: verenigen of vernietigd worden.<br />

Bilbo moet vechten voor zijn leven en dat van zijn<br />

vrienden in het epische gevecht van de vijf legers,<br />

waarbij de toekomst van Middle-earth op het spel<br />

staat.<br />

LEGACY 2 & HEAVY WATER WAR<br />

Op 26 mei verschijnen The Legacy 2 en Heavy Water War.<br />

Het vervolg op de grensverleggende en bekroonde dramaserie The<br />

Legacy van de makers van Borgen en The Killing. In<br />

het tweede seizoen van de succesvolle Deense serie<br />

The Legacy blijven de levens en het lot van de vier<br />

broers en zussen met elkaar vervlochten.<br />

Heavy Water War was een heus kijkcijferkanon in<br />

Noorwegen, en borduurt op internationaal niveau<br />

voort op het succes van Scandinavische hitseries als<br />

Borgen, The Killing en The Bridge.<br />

WHITE GOD<br />

Regie: Kornél Mundruczo<br />

Cast: Hagen, Zsofia Psotta, Sandor Zsoter<br />

COLOFON<br />

White God is een spannende en unieke apocalyptische fabel over de wereld waarin<br />

we leven. De film is een eerbetoon aan klassiekers als The Birds en Planet of the Apes<br />

met spectaculaire actie in de straten van Boedapest. Lili moet haar hond Hagen op<br />

straat zetten. Bastaardhonden zijn niet langer gewenst want de overheid wil raszuivere<br />

honden. Hagen ontdekt de menselijke wreedheid en sluit zich aan bij een groep zwerfhonden die in<br />

opstand komt tegen de mensheid. Lili probeert wanhopig Hagen terug te vinden en de agressie te stoppen.<br />

White God won tijdens het Filmfestival van Cannes de hoofdprijs in het programma Un Certain Regard. De<br />

twee honden die de rol van Hagen vertolken werden bekroond met de speciale Palm Dog.<br />

Hoofdredactie<br />

Bert Dijkman<br />

Redactie<br />

Jorn van der Linde, Dick van Dijk,<br />

Henri Drost, Menno Borst<br />

Vormgeving<br />

Eric-Jan Westen,<br />

e.westen@westerstorm.nl<br />

Druk<br />

Drukkerij Sintjoris nv, Merendree<br />

België<br />

Medewerkers Niels Achtereekte,<br />

Jos van den Berg, Frits<br />

Broekema, Cecile Bol, Ron<br />

Bulters, Erik Damen, Dennis<br />

Dekker, Jan Doense, Henri Drost,<br />

Hermen Dijkstra, Ruben Eg,<br />

Sanna Marije van Elst, Willem<br />

Jaap van Essen, Jesse Frelink,<br />

Luc van Gaans, Jeroen van<br />

Heukelom, Barend Florijn, Jan<br />

Jasper, Albert Jonker, Martin<br />

Kikkert, Dries Klontje, Stefan<br />

Koer, Martijn Koetsier, Wim<br />

Koevoet, Marjan Kok, Bram<br />

van Kolfschoten Stephan Lam,<br />

Ron Loontjens, Max Majorana,<br />

Erik Mundt, Corné Ooijman,<br />

Bram Peeters, Rena Postma,<br />

Marco van Ravenhorst, Linda<br />

Rettenwander, Wiebren<br />

Rijkeboer, Peter Simmers, Martin<br />

Smeets, Jelle Teitsma, Menno<br />

Valk, Louk Vanderschuren, Rik<br />

Veenhuijsen, Paul van ‘t Veer,<br />

Ruud Verkerk, Cees Visser, Jesse<br />

Voorn, Jurgen Vreugdenhil,<br />

Arnout de Vries, Jan de Vries,<br />

André de Waal, Michel Weber,<br />

Jeroen Wierstra, Enno de Witt,<br />

Erwin Zijleman, Wil Zenhorst.<br />

Adres<br />

Postus 71, 7400 AB Deventer,<br />

email: redactie@platomania.nl<br />

Abonneren:<br />

Stort 20 euro’s op rekening<br />

ING bank 68.22.14.655 van Plato<br />

<strong>Mania</strong>, (10 nummers).<br />

Voor buitenlandse betalingen:<br />

IBAN NL67INGB0682214655<br />

BIC INGBNL2A<br />

Onder vermelding van naam en<br />

adres. Voor Belgische abonnees<br />

is het 30 euro voor 10 nummers<br />

i.v.m. hogere portokosten.<br />

<strong>Mania</strong> 318 verschijnt op 5 juni 2015<br />

68 69


ADRESSEN<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

BESTEL NU IN EEN VAN ONZE WEBWINKELS<br />

MANIA KLASSIEK <strong>317</strong><br />

ADRESSEN<br />

CONCERTO<br />

Utrechtstraat 52-60<br />

1017VP Amsterdam<br />

020 6235228<br />

info@concerto.nl<br />

www.concerto.nl<br />

SOUNDS<br />

Parade 66<br />

5911 CE Venlo<br />

077-3510625<br />

info@sounds-venlo.nl<br />

www.sounds-venlo.nl<br />

VELVET MUSIC/PAAGMAN<br />

Frederik Hendriklaan 217<br />

2582 CB Den Haag<br />

Lange Poten 41<br />

2511 CM Den Haag<br />

N<br />

DANIEL NORGREN<br />

Alabursy<br />

RISKDISC<br />

PRAAMSTRA<br />

Keizerstraat 2<br />

7411 HG Deventer<br />

praamstra@platomania.nl<br />

PLATO<br />

Oude Ebbingestraat 41-43<br />

9712 HB Groningen<br />

050-3135055<br />

groningen@platmania.nl<br />

Klokkensteeg 14<br />

8011 XV Zwolle<br />

038-4225354<br />

zwolle@platomania.nl<br />

Vrouwensteeg 4-6<br />

2312 BZ Leiden<br />

071-5149689<br />

leiden@platomania.nl<br />

Voorstraat 35<br />

3512 AJ Utrecht<br />

030-2310826<br />

utrecht@platomania.nl<br />

www.platomania.nl<br />

KROESE<br />

Rijnstraat 31<br />

6811 EW Arnhem<br />

026-3705116<br />

arnhem@kroese-online.nl<br />

Molenstraat 126<br />

Nijmegen<br />

024-3221346<br />

nijmegen@kroese-online.nl<br />

www.kroese-online.nl<br />

VELVET MUSIC<br />

Havik 7A<br />

3811Ex Amersfoort<br />

033-4621065<br />

amersfoort@velvetmusic.nl<br />

Maandereind 40<br />

6711AD Ede<br />

0318 615403<br />

ede@velvetmusic.nl<br />

Boterstraat 10<br />

1811 HP Alkmaar<br />

072-2200205<br />

alkmaar@velvetmusic.nl<br />

www.pop-eye.nl<br />

Rozengracht 40<br />

1016NC Amsterdam<br />

020-4228777<br />

amsterdam@velvetmusic.nl<br />

Vriesestraat 110<br />

3311 NS Dordrecht<br />

078-6141481<br />

dordrecht@velvetmusic.nl<br />

Tolbrugstraat 12<br />

4811 WN Breda<br />

076-5212569<br />

breda@velvetmusic.nl<br />

Oude Binnenweg 121A<br />

3012 JC Rotterdam<br />

010-4134423<br />

rotterdam@velvetmusic.nl<br />

Nieuwe Rijn 34<br />

2312 JE Leiden<br />

071-5128157<br />

leiden@velvetmusic.nl<br />

BOEKHANDEL BROEKHUIS<br />

Wemenstraat 45<br />

7551 EW Hengelo<br />

hengelo@boekhandelbroekhuis.nl<br />

Markstraat 12<br />

7511 GD Enschede<br />

enschede@boekhandelbroekhuis.nl<br />

Koornmarkt 24<br />

7607 HZ Almelo<br />

almelo@boekhandelbroekhuis.nl<br />

www.boekhandelbroekhuis.nl<br />

DE WATERPUT<br />

Bosstraat 36<br />

4611 ND Bergen op Zoom<br />

Tel 0164-237418<br />

info@waterput.nl<br />

DE DRUKKERIJ<br />

Markt 51<br />

4331 LK Middelburg<br />

Tel 0118 886 874<br />

muziek@drukkerijmiddelburg.nl<br />

NORTH END HAARLEM<br />

Marsmanplein 19<br />

2025 DT Haarlem<br />

023-5375745<br />

www.northendhaarlem.nl<br />

‘T OOR<br />

Leeuwenstraat 44<br />

1211EW Hilversum<br />

035-6216579<br />

hilversum@platenhuis-het-oor.nl<br />

DJANGO DJANGO<br />

Born Under Saturn<br />

GRAND CRU<br />

EMMYLOU HARRIS & RODNEY CROWELL<br />

Traveling Kind<br />

LUISTERTRIPS<br />

HOWARD<br />

Religion<br />

HOWLING<br />

Sacred Ground<br />

OTHER LIVES<br />

Rituals<br />

Voldersgracht 3<br />

2611 ET Delft<br />

tel. 015-2133020<br />

delft@velvetmusic.nl<br />

Brouwerstraat 10<br />

1315BP Almere Stad<br />

036-5302306<br />

almere@platenhuis-het-oor.nl<br />

www.velvetmusic.nl<br />

DE MANIA IS OOK VERKRIJGBAAR BIJ:<br />

www.platenhuis-het-oor.nl<br />

TORRES<br />

Sprinter<br />

WOMB<br />

Womb<br />

BOOTLEG BETTY<br />

Left The Barn<br />

SNARKY PUPPY<br />

Sylva<br />

Poort Music<br />

Voorstreek 6<br />

8911 JN Leeuwarden<br />

Mollema Music World<br />

Voorstraat 11<br />

8801 KZ Franeker<br />

Jan Cas Sombroek<br />

Havenstraat 3<br />

1131 BS Volendam<br />

Music machine<br />

Paardestraat 11<br />

6131 HA Sittard<br />

Pieter v. Os<br />

Snellestraat 44<br />

5211 EN ‘s-Hertogenbosch<br />

Blue Music<br />

Oude straat 24<br />

8261 CP Kampen<br />

Evelyn Novacek<br />

Meint Veningastr. 132<br />

9601 KJ Hoogezand<br />

Hekman Muziek<br />

Torenstraat 34<br />

9671 EE Winschoten<br />

Cd-Teek<br />

Kleine Berg 52<br />

5611 JV Eindhoven<br />

Get Back Music<br />

Voorstraat 203<br />

3311 EN Dordrecht<br />

Popeye<br />

Drienerstraat 9<br />

7551 HJ Hengelo<br />

Free Music Hi Fidelity<br />

Turfmarkt 12<br />

2801 HA Gouda<br />

Satisfaction<br />

Oranje Nassaustraat 29<br />

6411 LE Heerlen<br />

CD-Kiosk<br />

De Schakel 3<br />

5341 CM Oss<br />

SAUN & STARR<br />

Look Closer<br />

MBONGWANA STAR<br />

From Kinshasa<br />

TORI AMOS<br />

Little Earthquakes<br />

TEN HOLT<br />

Canto Ostinato<br />

70 71


CONCERTO PRESENTEERT<br />

TER GELEGENHEID VAN HET<br />

60-JARIG BESTAAN.<br />

TWEE EXCLUSIEVE RELEASES<br />

JEFF BUCKLEY - GRACE<br />

Genummerde Limited Edition op bordeaux rood vinyl.<br />

+7 INCH<br />

SINGLE!<br />

BETTIE SERVEERT - PALOMINE<br />

De eerste release op Concerto Records, het klassieke debuut van Bettie Serveert op<br />

oranje vinyl, 180 grams vinyl

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!