03.12.2020 Views

ROPETABLOID#1-FIRENZE

  • No tags were found...

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

10:17. We kwamen aangereden op de plek<br />

waar we zouden starten: Viale dei Bambini.<br />

Ze rolden me van de aanhangwagen en met<br />

hulp van omstaanders hebben ze een paviljoen<br />

proberen te maken.<br />

Het is hun niet helemaal gelukt. Mijn onderste<br />

stukken kunnen het gewicht niet dragen<br />

waardoor ik er wat in elkaar gezakt bij lig.<br />

Ik ben totaal overgeleverd aan mensen en<br />

aan wat ze met mij doen. Maar ik heb er<br />

vertrouwen in dat er interessante ideeën en<br />

aanknopingspunten komen. Veelheid is niet<br />

van tel. Met één waardevol contact of input<br />

kan je al een wereld maken.<br />

Rond vijf uur begonnen er heel veel mensen<br />

langs te komen. En bijna iedereen bleef hangen.<br />

Op een bepaald ogenblik sprongen er op één<br />

van mijn uiteinden 15 kinderen op en neer.<br />

Aan mijn andere kant sleurden ze me heen<br />

en weer over het gras en staken met stokken<br />

door de blauwe linten heen terwijl 10 andere<br />

kinderen heen en weer over mij heen liepen.<br />

En ondertussen werd mijn andere uiteinde<br />

twee verdiepen hoger in een appartement naar<br />

binnen getrokken. Met een strop.<br />

Daar over de rand van het balkon leunend,<br />

met mijn eerste meter een appartement<br />

binnen stekend, dacht ik: is dit waarvoor<br />

ik gemaakt ben? Om een soort speeltuin<br />

voor kinderen te zijn? Ik keek de slaapkamer<br />

binnen en verschillende andere mogelijkheden<br />

doorkruisten mijn gedachten. De persoonlijke<br />

spullen op het nachtkastje. Foto’s van mensen<br />

die je niet kent. Objecten die voor mij zonder<br />

betekenis zijn maar waarschijnlijk voor de<br />

bewoner van grote waarde. Ik wilde meer te<br />

weten komen. Ik wil in de hoofden en harten<br />

van de bewoners duiken. Dat is waar ik<br />

materiaal en input kan vinden om iets te doen.<br />

15 meter lager bleef het geweld voort duren. Ik<br />

verloor meer energie dan ik kon geven. Er was<br />

vandaag geen plan. Ze zijn met mij gewoon<br />

in het diepe gesprongen en we hebben ons<br />

helemaal overgeleverd aan de energie van het<br />

moment. Op het einde van de dag voelden<br />

we ons alle drie volledig leeg. Maar het was<br />

een fantastische start. Morgen blijf ik op mijn<br />

bobijn. Ief gaat de buurt rond trekken op zoek<br />

naar aanknopingspunten, materiaal, verhalen.<br />

Hij gaat in de werelden duiken die ik zag toen ik<br />

over de balkonrand naar binnen keek.<br />

10:17 am. We arrived at the place where we<br />

would start: Viale dei Bambini. They rolled me<br />

off the trailer, took away the tarpaulin, and<br />

with the help of relatives they have tried to<br />

make a pavilion.<br />

It did not quite succeed. My lower pieces can<br />

not carry the weight, causing me to collapse.<br />

I am completely handed over to people who<br />

do things with me now. I trust that good Ideas<br />

are coming, that there will be points of access,<br />

and that people will provide interesting input.<br />

With just one valuable contact or input you<br />

can create a world.<br />

Around five o’clock many people started to<br />

come. And almost everyone stayed. Suddenly<br />

there was one of my ends with around fifteen<br />

children jumping up and down on it. On my<br />

other side, they dragged me over the grass and<br />

stuck sticks through the blue ribbons, while<br />

ten other children just walked over and over<br />

me. And while all of this was happening, my<br />

other end was pulled with a strap two floors up<br />

into an apartment!<br />

Leaning over the edge of the balcony, with my<br />

first meter in an apartment, I started thinking.<br />

Is this where I am made for? To be a sort of<br />

playground for kids? At the same time I looked<br />

into the bedroom and in a flash other options<br />

crossed my mind. I saw personal stuff on the<br />

bedside table. Photos of people you do not<br />

know. Objects that are meaningless for me but<br />

probably of great value and meaning for the<br />

resident. I wanted to find out more. I need to<br />

dive in to the heads and harts of the people and<br />

the place here. That’s where I will find material<br />

with which I can do and become something.<br />

Fifteen meters below, the violence continued. I<br />

felt I lost more energy than I could give. There<br />

was no plan today. They just jumped into<br />

the depths, and we completely surrendered<br />

ourselves to the energy of the moment. The<br />

tree of us felt completely empty at the end<br />

of the day, but it was a great start. Tomorrow<br />

I will stay on my bobbin. Ief is going to visit<br />

residents and search for points of connection,<br />

material, stories. He is going to dive in to the<br />

worlds I saw when I leaned over the balcony.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!