19.10.2017 Views

Platform Vrouwenkracht Kempen

Op donderdag 26 september 2017 komt het Platform voor de laatste maal samen. Daarmee wordt er een periode van vergader- en actiewerk, manifestaties, feesten, ... afgesloten. Dit fotoboek geeft daarvan een impressie.

Op donderdag 26 september 2017 komt het Platform voor de laatste maal samen. Daarmee wordt er een periode van vergader- en actiewerk, manifestaties, feesten, ... afgesloten. Dit fotoboek geeft daarvan een impressie.

SHOW MORE
SHOW LESS

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

PLATFORM

VROUWENKRACHT

KEMPEN


HET DRAAIDE OM

16 september 2004: de

opstart van het Platform

Wereldvrouwenmars

Kempen in CC de Werft

in Geel

29 januari 2005: de persconferentie

en het lanceermoment

van de campagne

rond de Wereldvrouwenmars

Kempen

Het Platform Vrouwenkracht

Kempen dankt haar bestaan aan de

Wereldvrouwenmars: een netwerk van

acties van vrouwen over heel de wereld gericht

tegen armoede en voor de herverdeling van de

rijkdom, tegen geweld en voor de integriteit van

vrouwen. De Wereldvrouwenmars ontstond in

1996, maar werd snel een wereldbeweging: in

2000 waren er bijna 6.000 vrouwengroepen uit

163 landen en wereldstreken bij betrokken.

In de aanloop van de Wereldvrouwenmars van

2005 werd overal in de wereld aan het Vrouwen

Charter voor een andere Wereld gewerkt.

Die Wereldvrouwenmars wou ook meer dan

80 deelnemende Belgische vrouwengroepen

zichtbaar maken, versterken en verenigen rond

de gemeenschappelijke eisen tegen geweld en

armoede waarvan de vrouwen het slachtoffer

zijn.

In 2005 sensibiliseerde het Platform de Kempen

voor de eisen van de Wereldvrouwenmars.

Een vijftiental organisaties zetten samen

initiatieven op en namen deel aan provinciale,

nationale en zelfs Europese activiteiten: een

patchworkdag, een modeshow met eerlijke

kleding, de actie Awa en Mia in bedrijven,

de provinciale vrouwenmars, een Kempisch

slotevenement, de uitgave van twee edities van

een wereldvrouwenkrant,...

Na afronding van het Wereldvrouwenmarsjaar

besliste het platform om de werking niet te

stoppen maar de krachten verder te bundelen.


DE MARS

In 2005 verschenen twee Wereldvrouwenkranten

met alle Kempense activiteiten in het kader van de

wereldvrouwenmars

8 maart 2005: het Charter voor een andere

Wereld wordt net voor de Wereldvrouwenmars in

Brussel ondertekend.

7 maart 2005: Vrouwendag in het

provinciehuis en Vrouwenmars door

Antwerpen


8 maart 2005: Wereldvrouwenmars in

Brussel

Op 7 maart 2005 stond men in de Kempische

bedrijven stil bij de omstandigheden waarin

vrouwen dagelijks verkeren.

Symbolisch brachten we de getuigenis van 2

vrouwen: Awa, een vrouw uit Zuid-Afrika en

Mia, een vrouw van bij ons.

Bij Mora en Cartamundi ondertekenden de

werkgevers die dag een charter voor meer gelijkheid.

20 oktober 2007: met

honderd Kempenaars op

de Women’s Peace Parade

in Ieper


VROUWENKRACHT


OP EEN DAG

EN IN EEN BOEK

In 2007 nam het Platform de nodige tijd om de bakens voor de

toekomst uit te zetten en dat resulteerde in het groots project Kempense

Vrouwenkracht.

De Kempen kent heel wat sterke vrouwen, vrouwen die op één of andere

manier engagement opnemen. En dat project zou dat in de kijker zetten.

In 2009 organiseerde het Platform Vrouwenkracht Kempen de provinciale

versie van de Internationale Vrouwendag in het Turnhoutse Paterspand.

Daar werd ook het verhalenboek gepresenteerd waarin 21 Kempense

vrouwen getuigen over hun inzet en engagement.

Op het podium kondigt Annemarie Picard

kordaat het optreden aan van De Valse

Teefjes, vrouwen met veel noten op hun zang

zeggen ze zelf. Ze staan met hun sacoche

op het podium en laten zich begeleiden door

een viool, een accordeon en een kleine tuba.

Marc en zijn echtgenote zitten samen met

hun kleinzoon aan een tafeltje. Ze drinken

koffie en eten een broodje. “Het is een goed

plan om de positie van de vrouw onder de

aandacht te brengen”, zegt Marc. “Tenslotte

is de achterstelling van loon naar werken er

nog altijd.”

“Weet je wat zo goed is aan deze dag?”,

zegt de aanschuivende Tilly Thimm, “de

verhalen die je hier hoort, komen uit eerste

hand, rechtstreeks van de vrouwen in de

Dominicaanse Republiek, Roemenië of

Afghanistan. Ik krijg er een raar gevoel

van. Ik kan maar niet begrijpen hoe er

op sommige vrouwen wordt getrapt.

Kindermachines, meer zijn ze op sommige

plaatsen niet. Maar het is vandaag niet

allemaal ellende hoor! Er gebeuren hier ook

leuke dingen. Je kunt je hier goed amuseren.

Ik kan het weten want ik heb vandaag om

kwart over negen de bus al genomen in Mol.

Mijn man kon niet meekomen, want hij

wilde het podium van de harmonie helpen

afbreken. Gisteren heb ik voor hem een

grote kom maaltijdsoep gemaakt om mee te

nemen. Ook als ik er niet bij ben, zal hij niets

tekortkomen.”

(fragment uit de reportage die An Olaerts

maakte van de Vrouwendag)



Het is druk in het Paterspand. Er huppelen

kleine kinderen met ballonnen over het

kiezelpad en bij de ingang staan heel veel

damesfietsen met boodschappenmandjes

en zakken aan weerskanten. Aan de

ontvangsttafel zit een damestrio van Viva-

SVV. “De rode tegenhanger van de KAV”,

lachen ze. “Maar het verschil telt hier

vandaag niet. Vandaag is een vrolijke dag.

Internationale vrouwendag is één verjaardag

voor alle vrouwen tegelijk, over de hele wereld.

Dat doet me wat”, zegt Jefke Malfait. Ze

heeft een roze pluimpje achter de badge van

Vrouwenkracht gestoken. En ze snoept van

de koekjes die iemand van Vormingplus heeft

gebakken. “Behalve lekker, weet ik niet hoe

ik de koekjes moet noemen. Bleke brownies?

Of iets wat op peperkoek lijkt? Zolang het

smaakt, maakt het niet uit.”

Het had gerust het adagium kunnen zijn voor

het publiek in het Paterspand, mensen in alle

maten en soorten: slanke meisjes, volslanke

vrouwen, mannen met baarden, mannen

met staartjes. Ze nemen allemaal een kijkje


in de patio waar vijftien organiserende

organisaties zichzelf voorstellen. Het gaat

zusterlijk van christelijk over socialistisch

naar liberaal en los van de politiek met

11.11.11 of Wereldsolidariteit.

(fragment uit de reportage die An Olaerts

maakte van de Vrouwendag)


KEMPENSE

VROUWENKRACHT

IN 21 VERHALEN

Iris Baetens tekende de verhalen op van 21 vrouwen die zich op vrijwillige basis

sociaal engageren in de Kempen. Ann Nelissen maakte hun portretten. Een boek dat

bakens zette.

Hun actieterrein reikt van de vierdewereldbeweging tot de Wereldwinkel, van

kookmoeder bij de Chiro tot vrijwilliger in het naaiatelier van het asielcentrum in

Arendonk. Onder hen ook Barbara Dex die vertelt over haar inzet voor de vzw Help

Brandwonden Kids.


Voor enkele vrouwen is vrijwilligerswerk

een deel van hun leven, ze leven voor hun

engagement. Voor andere, vaak jongere

vrouwen is het engagement afgelijnd, het past

in hun leven, werk, gezin. In een tijd waarin de

combinatie van werk en gezin al een uitdaging

op zich vormt, is elk bijkomend engagement

een pluim waard. Sommige vrouwen beleven

hun engagement dan weer vanuit een

diepgewortelde ideologie, het streven naar een

ideaalbeeld, vaak een betere wereld. Het is een

drijfveer op zich. Anderen verrichten wonderen

op kleinere schaal, zonder morren, zonder grote

levensvragen. Beiden zijn nodig en zinvol, de

ene beleving is niet meer waard dan de andere.

Er is één ding wat hen allen bindt: de passie

voor wat ze doen. Vaak in de vereniging gerold,

van een klein beetje tot heel intensief, omdat

het zinvol is, omdat ze resultaat boeken maar

vooral, omdat ze het graag doen. Elke vrouw

vertelde dat ze het niet zou kunnen volhouden

als ze het niet zo graag deed.

Alle gezichten en alle verhalen zijn inwisselbaar.

Voor elke geselecteerde vrouw zijn er honderden

andere geëngageerde vrouwen die we niet

opnamen in het boekje.

Met het boek wilden we ‘dank je wel’ zeggen aan

àlle vrouwen die vrijwilligerswerk doen.

DE HORT OP

Eind 2009 was het verhalenboek zo goed als uitgeput. Maar de

getuigenissen mochten we niet verloren laten gaan. In 2010

en 2011 toerde een tentoonstelling die we daarrond maakten

door de Kempen.

Expo in de Geelse bib

Kempense Vrouwenkracht

vijf jaar later nog eens lezen?

Kijk even of het in je bib beschikbaar is op

goo.gl/BQiy58 of lees het digitaal op

goo.gl/wSXLWm

In Home Laarsveld, Geel


MET EEN EXPO

Die tentoonstelling zorgde voor heel wat

warme en deugddoende momenten. Op de

plekken waar ze stond, gaven onze partners

extra aandacht aan hún eigen vrijwilligers.

Het werden vaak heuse feestjes, waar speeches,

bloemetjes en muziek de sfeer maakten.

DOOR DE KEMPEN

Zo stond de tentoonstelling o.a. in de Balense

Kruierie, het Herentalse Woon- en Zorgcentrum

Vogelzang, het Geelse Laarsveld of het

Herseltse Sint-Barbara, in het Vosselaarse en

het Laakdalse gemeentehuis, in de bib van

Geel, Tielen, Grobbendonk en Meerhout, de

Turnhoutse Kringwinkel, CM Turnhout, de

Lakenhal in Herentals, ‘t Getouw in Mol, ...


ER WAS OOK EEN

WEDSTRIJD

Op elke expo konden vrouwelijke

bezoekers ook nog een wedstrijdformulier

invullen.

Daarmee konden ze een prijs winnen voor

hun vereniging. Zo won VIVA-SVV Mol

bijvoorbeeld een verwenpakket voor haar

vereniging. Bij de familie Maenendonckx

stond voor hen een Geelse koffietafel klaar en

nadien bezochten ze de koffiebranderij.

In de Kringwinkel, Turnhout

In de Lakenhal, Herentals

waar de Herentalse Vrouwenraad

in de bloemetjes werd

gezet


KVG Vorst bezocht het Klompenmuseum

VIVA-SVV Mol bij de Geelse koffiebranderij

Vrijwilligers van de bib van Kasterlee bij de geitenboerderij

film en ellamira

Op het filmfestival van 2009 (toen MOOOV nog Open Doek heette) organiseerden

we samen een filmreeks van 10 vrouwelijke cineasten. In het seizoen 2010-2011

hadden we Ellamira: een gecombineerd aanbod van film en een vormingsactiviteit

die we goedkoop aanboden aan Kempense verenigingen.


Meer vrouwen aan het stuur van je vereniging? Doe het

OP VROUWENMAAT!

Staan er genoeg vrouwen aan het stuur van jouw

vereniging? Hoe trek je meer vrouwen over de

streep? En hoe houd je hen aan dat stuur?

Eén van de problemen die het Platform

Vrouwenkracht zag opduiken bij het vrijwillig

engagement van vrouwen, bestaat er

in dat ze veel te weinig doorstromen naar

bestuursfuncties. De resultaten van de

HIVA-enquête daarrond verwerkten we

in tien tips en trucs, die we in 2011 massaal

in de Kempen verspreidden op een

1.200 affiches en 9.000 postkaarten.

Die vragen stelde Vormingplus

Kempen zich ook. Dus

organiseerde het samen met

het Onderzoeksinstituut

voor Arbeid en Samenleving

(HIVA) een enquête over

vrouwen in het Kempense

verenigingsleven.

UNANIEM

Een van de eerste vragen van de

enquête was: “Is het volgens u

belangrijk voor een vereniging

om vrouwen in het bestuur

te hebben?” De reactie van de

ondervraagde vrouwen was

bijna unaniem: ja. Waarom zijn

ze dan lid van een vereniging,

maar niet van het bestuur?

TIJD ALS HINDER-

PAAL

Haast iedere vrouw heeft zo

haar eigen redenen om geen

bestuurslid te zijn. Maar de

belangrijkste reden verbaast

geen enkele vrouw: tijd. De

combinatie van een drukke

job, een gezinsleven en een

taak als bestuurslid blijkt niet

vanzelfsprekend.

WAT MOET DAT

KOSTEN?

Toch is tijd niet de enige

drempel. Een kwart van

de ondervraagde vrouwen

vindt dat bestuurslid zijn

veel geld kost - vooral door

vervoerskosten. Maar

ook eigen consumpties

moeten betalen zien ze als

een hinderpaal. Bovendien

wordt van een bestuurslid

vaak verwacht dat ze de

portemonnee bovenhaalt om te

trakteren.

DREMPELVREES

Wat houdt vrouwen nog

tegen om in het bestuur van

hun vereniging te stappen?

Er blijken enkele persoonlijke

drempels te zijn. Sommige

vrouwen denken gewoonweg

dat ze het niet kunnen.

Anderen hebben er geen

interesse voor. Of niemand

heeft het hen ooit gevraagd …

TIJD VOOR VERAN-

DERING?

Wil je als vereniging je

vrouwelijke bestuursleden

langer aan het stuur houden?

Neem de hinderpalen dan zo

veel mogelijk weg.

ACTIE!

Vrouwen gaan bewust om met

hun tijd. Net omdat ze er zo

weinig hebben. Het moment

van bestuursvergaderingen

is dus het best afgestemd op

hun vrije tijd. Een vergadering

van vier uur waarin niet meer

dan een beetje gekeuvel op

het programma staat? Liever

niet! Meer dan de helft van de

ondervraagde vrouwen was het

eens met de stelling ‘minder

vergaderen, meer actie’. Als

een vergadering geen nut

heeft, haken ze af. En dat geldt

ook voor de activiteiten van

de vereniging zelf. Nuttige

activiteiten blijken een

basisvoorwaarde om vrouwen

aan te trekken.

KOSTENPLAATJE

Moet bestuurslid zijn echt

geld kosten? Misschien kan je

vereniging de vervoerskosten

wel terugbetalen. Een dichtbije

locatie of carpooling biedt

ook een oplossing. En als een

bestuurslid zich niet verplicht

voelt om te trakteren, is ook

dat weer een drempel minder.

OVER DE STREEP

Ik kan het niet, ik wil het niet,

ik werd niet gevraagd. Laat

dat geen redenen zijn voor

vrouwen om geen bestuurslid

te worden. Wil je als bestuur

meer vrouwelijke leden

aantrekken? Spreek vrouwen

dan persoonlijk aan. Zo kun

je hun twijfels wegnemen,

hen ervan overtuigen dat ze

het kunnen of hen simpelweg

vertellen dat hun inbreng

belangrijk is.

WAARDERING

Alle vrijwilligers zijn het

erover eens: waardering is

een sleutelwoord. Ook voor

vrouwen die zich maar beperkt

engageren. De administratie

bijhouden? Leden werven?

Een tombola organiseren?

Drankbonnetjes verkopen?

Elke vorm van betrokkenheid

verdient waardering.

Tien tips!

1. Vergader efficiënt! Tijd is kostbaar.

2. Vergader alleen als je een concreet doel hebt.

3. Houd rekening met de agenda

van je bestuursleden.

4. Organiseer alleen nuttige activiteiten voor de

deelneemsters.

5. Beperk de vervoerskosten.

Kies een dichtbije locatie of carpool.

6. Beperk de kosten voor drankjes. Trakteren hoeft niet.

7. Spreek vrouwen persoonlijk aan

voor taken in het bestuur.

8. Neem twijfels weg. Haal vrouwen

over de drempel.

9. Laat iedere vrouw aan bod komen.

Kies voor rotatie.

10. Waardeer elke vorm van engagement.


WERELDVROUWENMARS 2010

Op zondag 6 maart stapte het Platform Vrouwenkracht met alle sympathisanten mee

in Brussel tegen armoede en voor waardig werk en economische onafhankelijkheid van

vrouwen, voor vrede en demilitarisering, om het geweld tegen vrouwen halt toe te roepen

én voor de verdediging van voedselsoevereiniteit en openbare basisvoorzieningen .


nieuwe meisje

Genderongelijkheid, of de

maatschappelijke verschillen die er

bestaan tussen mannen en vrouwen,

was ook in 2012 een item dat aandacht

bleef verdienen.

Daarom organiseerden we naar

aanleiding van 11 november - de

nationale vrouwendag – ‘Nieuwe

meisjes’.

Woensdagavond 7 november 2012

werd een avond voor geëngageerde

Kempense vrouwen. Het Platform

Vrouwenkracht Kempen stuurde

uitnodigingen rond naar vrouwen

die zich de voorbije tijd inzetten in

de politiek, het verenigingsleven of

de bedrijfswereld. Zo’n 160 vrouwen

veroverden een plaatsje. Het platform

moest meer dan honderd extra

potentiële bezoekers teleurstellen

door plaatsgebrek.

Ze kregen getuigenissen van Leona

Detiège, Denise De Vlieger, Viv

Van Dingenen en Kristel Daems

die, vanuit hun ervaringen, de

aanwezige vrouwen tips gaven om hun

engagement verder te zetten.


s

Nele Goossens

Viv Van Dingenen Leona Detiège Denise De Vlieger Amaryllis Temmerman


Viv Van Dingenen: ‘Om gelukkig te zijn, moet je onafhankelijk kunnen zijn’

Kristel Daems

Mijn moeder is de oorzaak van alles: ze was vrijwilligster bij van alles en nog wat: KAV, Kom

op tegen Kanker, … Ze las ook voor in de kerk, en dat wou ze zo goed mogelijk doen. Daarom

vroeg ze me of ik niet met haar dictie wou gaan volgen. Daar is de bal aan het rollen gegaan. Zij

was ook van de generatie waarin vrouwen thuishoorden aan de haard. Ze heeft zich daar altijd

tegen verzet, en ik vond dat zó mooi. Ik herinner me dat ik op mijn dertiende snapte dat je om

gelukkig te zijn, ook onafhankelijk moet kunnen zijn.

In mijn toneelopleiding had ik het niet zo makkelijk: je moet je vaak helemaal blootgeven en

je kunnen wapenen tegen bikkelharde kritiek. Ik had het geluk op mijn 27ste dat ik al wat

gehard was in het leven. Soms heb ik toch hard op mijn tanden moeten bijten. Ja, ik ben wel een

doorbijtertje.


31 oktober 2015 - deelname aan de Vredesconferentie

en de Wereldvrouwenmars

in Ieper

25 november 2012 - Eén van de weinige

foto’s van het Platform Vrouwenkracht

Kempen, en dan nóg in een onvolledige

samenstelling.


TIJGERS AAN DE HAARD

Actrice Inge Paulussen was in 2014 en 2015 regelmatig te vinden in enkele Kempense huiskamers

met haar monoloog ‘Tijgers aan de haard’. Daarmee wou ze jonge vrouwen bewust maken van de

verschillen tussen mannen en vrouwen. Wat blijkt? Er zijn meer verschillen dan we aanvankelijk

dachten.

Het Platform Vrouwenkracht Kempen ging op zoek naar groepjes jonge vrouwen om zo te

onderzoeken hoe het zit met de (on)gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

‘Ik stond dit weekend te strijken toen mijn

zoon ineens zei dat hij zo blij was een jongen

te zijn. Ik vroeg hem verbaasd waarom en zijn

antwoord was duidelijk: omdat ik nooit ga

moeten strijken!’ Inge zette met haar ‘Tijgers

aan de haard’ meteen de toon. De start van

haar monoloog legt meteen een belangrijk

knelpunt bloot: er wordt in ons land nogal in

stereotypen gedacht. De aanwezige dames, stuk

voor stuk geëmancipeerd, zetten zich schrap

voor het vervolg. ‘In België mogen vrouwen

gaan stemmen sinds 1948. Dat is nog maar 67

jaar, de leeftijd van mijn mama. Uit cijfers blijkt

dat er nog grote verschillen zijn tussen mannen

en vrouwen. Kijk bijvoorbeeld maar naar

poetsproducten, die altijd op vrouwen gericht

zijn. Vrouwen hebben last van kalkaanslag,

vrouwen willen hun was terug wit krijgen,…

De enige man die we in de reclame tegenkomen,

is Mr. Proper, maar die heb ik in het echt nog

nooit gezien hoor’, vertelt Inge verder.

‘De verschillen tussen mannen en vrouwen zijn

vooral opvallend op de werkvloer. Vrouwen

verdienen tien procent minder dan mannen en

de meeste parttimers zijn vrouwen. Nadat er

kinderen geboren zijn, kiezen de meeste koppels

ervoor dat de vrouw maar minder moet gaan

werken aangezien zij toch minder verdient.’

Inge Paulussen vraagt zich in haar monoloog af

wat we daaraan kunnen doen.


‘Tijgers aan de haard’ legde heel wat pijnpunten bloot. Hoe beïnvloedt

reclame en beeldvorming onze manier van denken? Betekent

luxe meteen ook meer geluk? En hoe zit het met onze tijdsindeling en

onze financiën? Om nog maar te zwijgen over de duidelijke loonkloof

die er nog steeds is tussen mannen en vrouwen.

Van elke nababbel werd nauwgezet verslag gemaakt, elke wrevel geïnventariseerd.

We filterden er zes tips uit. Voor meer evenwicht - én

vrede - in de Vlaamse huiskamers.

Ben jij

een vrije vrouw

of een tijger

aan de haard?

6 tips voor meer gelijkheid

bij je thuis

1

“MANNEN ZIEN DE

HUISHOUDELIJKE

TAKEN NIET.”

Verdeel de huishoudklussen

en praat erover

Heel wat vrouwen zijn ontevreden over

de taakverdeling in huis. Want breidt

het gezin uit met kindjes, dan komt

vaak het hardnekkige rollenpatroon

weer boven. Klinkt bekend? Doe er

dan wat aan! Zit samen met je partner.

Maak een lijst op om de klussen te

verdelen. En durf je huishouden ook

écht uit handen te geven. Cruciaal voor

het succes? Praten, praten en … praten.

Omdat jouw partner liever tekst en

uitleg krijgt dan een ge zicht als een

don der wolk.

2

“GELUK IS ME-TIME.”

NEEM TIJD VOOR JEZELF,

ZÓNDER SCHULDGEVOEL

2

Avondje in de zetel, beurt bij de

schoonheidsspecialist, dagje met

vriendinnen. Ook jíj verdient metime.

Toch voelen de meeste vrouwen

zich schuldig voor die ‘gestolen’ tijd

– tegenover de kinderen en de partner.

Absoluut onterecht! Meer nog: jouw

opdracht vanaf vandaag? Maak élke

week in je agenda een gaatje voor een

verwenmoment. Laat de afwas voor

een keer op het aanrecht staan. En doe

dan vooral waarin je zin hebt.


3

“BETEKENT LUXE OOK

MEER GELUK?”

LEG JE LAT WAT LAGER

Geluk is … carrière maken, de wereld

rondreizen, een tiptop onderhouden

eigen huis. Een voltijdse job, vijf

hobby’s en veel vrienden. Kortom: we

hebben het druk druk druk, en willen

perfect zijn in álles. Mag het ook ietsje

minder zijn? Stop die ratrace. Neem

wat gas terug. En hou eens géén rekening

met wat je vrienden en familieleden

zullen zeggen – of denken.

5

“OP TELEVISIE WILLEN

ALLEEN VROUWEN

HUN WAS WEER

WIT KRIJGEN”

MAAK ZELF KOMAF MET

STEREOTYPEN

Klassieke rollenpatronen houden stevig

stand. En dat ligt grotendeels aan onszelf.

Want we vinden het vanzelfsprekend dat

meisjes of jongens sommige taken beter

kunnen. Zo krijgen onze kinderen de

verschillen met de paplepel ingegoten. Hoe

doorbreken we die stereotypen? Bijvoorbeeld

door ook jouw zoon aan het werk

te zetten in het huishouden. En dochters

enthousiast te maken voor technische

beroepen.

4

“VROUWEN VERDIENEN

10% MINDER DAN

MANNEN”

GA VOOR EEN GELIJKE VERDE-

LING VAN VERLOF EN WERK

Vanaf de geboorte van een kind ruilen heel

wat vrouwen hun carrière in voor meer

tijd thuis. Moederschapsrust, ouderschapsverlof,

deeltijds werk: de mogelijkheden

zijn fantastisch. Maar ze staan wel gelijke

groeikansen tussen mannen en vrouwen

in de weg. Een oplossing? Verdeel het

ouderschapsverlof tussen jou en je partner.

En stimuleer je partner om voor deeltijds

werk te gaan. Zo doorbreken we samen het

glazen plafond.

6

“MEER FLEXIBILITEIT

ZONDER LAST VOOR

DE SAMENLEVING OF

WERKGEVER”

LAAT OVERHEDEN

JE STEM HOREN

Een aantal zaken vragen politieke actie.

Zoals de invoering van een 30-urenweek

voor meer evenwicht tussen werk en privé.

Of de promotie van het ouderschapsverlof

voor papa’s. Ook moet de kinderopvang

betaalbaarder én flexibeler worden. Zeker

voor alleenstaande ouders. Want met één

inkomen vechten zij elke maand weer om

rond te komen. En om meer meisjes warm

te maken voor technische jobs, hebben

we de hulp van het onderwijs nodig. Meer

gelijkheid? Laat je stem klinken, en bouw zo

mee aan het beleid.


MIJN PAPA DOET HET!


ver. uitg. Martine Coppieters, p/a Prins Boudewijnlaan 9 bus 2, 2300 Turnhout

PLATFORM VROUWENKRACHT KEMPEN

170516 affiche.indd 1 17-5-2017 14:53:53

Tijdens de vele gesprekken van ‘Tijgers aan de haard’ werd al

snel duidelijk dat jonge vrouwen nog altijd heel veel zorgende en

huishoudelijke taken op zich nemen. Zeker vanaf het moment dat er

kinderen zijn, komt het stereotiepe rollenpatroon op de voorgrond.

Het Platform Vrouwenkracht Kempen, Vormingplus Kempen en

Kind&Gezin maakten in 2017 campagne rond geboorteverlof voor

papa’s.

Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 20% van de

vaders die recht hebben op geboorteverlof het

niet opnemen. Zij die hun recht wel gebruiken,

nemen gemiddeld maar 6,85 van de 10 dagen op.

De combinatie arbeid-gezin-vrije tijd is voor

de meeste gezinnen een grote uitdaging. Met

deze campagne wilden we papa’s informeren en

stimuleren om hun geboorteverlof te nemen om

zo te wennen aan hun nieuwe gezinsleven. We

zijn ervan overtuigd dat die tien dagen daarvoor

niet volstaan. Maar het kan een opstap zijn naar

o.a. ouderschapsverlof.

We wilden ook het signaal geven dat

zowel mannen als vrouwen zorgtaken en

huishoudelijke taken op zich kunnen nemen.

Papa’s bij de zorgtaken voor hun baby

betrekken, is een goede start om hier werk van te

maken.

Onderzoek wijst immers uit dat een vader die

van bij de geboorte mee zorg opneemt, meer

betrokken is bij de zorg voor zijn kind, zowel

op prille als op latere leeftijd. Dat leidt tot een

hechtere band met het kind en heeft ook een

positief effect op de gezondheid van de moeder

en het kind.

Gedurende enkele weken verdeelde Kind en

Gezin honderden slabbetjes aan kersverse vaders

met opschrift “Mijn papa doet het”. We voegden

er ook een folder bij met basisinformatie.

Daarnaast werden op verschillende locaties

folders gelegd en affiches gehangen.

Mijn papa

doet het!

Hij neemt geboorteverlof.

www.mijnpapadoethet.be


DANK JE WEL !

aan al onze partners die gedurende een lange tijd het Platform

Vrouwenkracht Kempen mee vorm gaven:

11.11.11-comité Geel

ABVV Mechelen+Kempen

ACV Kempen

vzw AIF+ (Actieve Interculturele Federatie+)

Beweging.net Kempen

EVA Turnhout

Femma Provincie Antwerpen

Linx+

Mondiale Raad Turnhout

OKRA Trefpunt 55+ Regio Kempen

Strategische Projectenorganisatie Kempen vzw

VIVA-SVV Provincie Antwerpen

Vormingplus Kempen

Vrouwenraad Herentals

Welzijnsschakels Provincie Antwerpen

Wereldraad Westerlo

en aan de meer dan honderd organisaties waarmee we mochten

samenwerken.

met steun van

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!