Views
4 months ago

Dutch Courier Feb18._Full

PAGE 12 February 2018

PAGE 12 February 2018 Dutch Courier DE VOLVO OCEAN RACE STOPTE IN MELBOURNE De zwaarste rond de wereld zeilrace heeft nu gemengde teams The Volvo Ocean Race is een 3 jaarlijkse zeilrace rond de wereld die ruim 9 maanden duurt. De stad Melbourne heeft rond de jaarwisseling in Docklands een week-lange stop van de 13e editie van het professionele zeilsport evenement op bezoek gehad. Dit was een redelijk laat ingelaste korte stop tussen Kaapstad en Hong Kong. Dit jaar zullen de 7 deelnemende teams de VOR finishen in Nederland Scheveningen / Den Haag eind juni. Een speciaal plekje in mijn hart, waar ik voor mijn emigratie naar Melbourne vele jaren de North Sea Regatta en IJspegel regatta als wedstrijdcomité-lid uitslagen heb gemaakt en veelal de races mee heb gevaren aan boord van de snelste deelnemende jachten. Er is al vele jaren een belangrijke Nederlandse betrokkenheid in de Volvo Ocean Race, nu wederom met twee Nederlandse schepen, Brunel en AkzoNobel en vele bemanningsleden met de Nederlandse nationaliteit verspreid over de verschillende multinationale teams. Op dit moment heeft Nederland het recordaantal van 3 overwinningen in handen. Conny van Rietschoten was de enige schipper die het evenement twee maal heeft gewonnen vanuit zijn thuishaven Rotterdam. Nederlandse team Brunel schipper Bouwe Bekking [1963] in zijn 8e editie van de Volvo Ocean Race in gesprek met auteur Erwin Boermans. Foto: Heico Wesselius De professionele zeilers varen deze 13e editie van de Volvo Ocean Race voor de eerste maal in gemengde team samenstelling, mannen en vrouwen. Een maatschappelijke logische stap van de Zweedse organisatoren. De indrukwekkende 65 voet zeilschepen (gem. 10 teamleden) afgemeerd in het Volvo Ocean Race village in Melbourne’s Docklands naast Etihad Stadium. Foto: Erwin Boermans Het race-hoofdkwartier is in Alicante Spanje, dat in Oktober 2017 de startlocatie was van deze editie. Aan boord is één bemanningslid de ‘On-Board-Reporter’, en deze heeft als hoofdtaak de media te voorzien van video en fotoreportages van alles wat aan boord gebeurd. Doordat deze lange afstands zeilwedstrijden zo’n zware aanslag zijn op de lichamelijke en geestelijke conditie van de teamleden is het erg belangrijk dat ze 24 uurs in de gaten worden gehouden. Met name in de 3e etappe van Kaapstad naar Melbourne, langs de zuidelijke ijsbergen-’exclusion-zone’ was de zeewatertemperatuur erg laag en de stormen hevig. Het voedsel is speciaal gevriesdroogd voedsel dat wordt aangelengd met verwarmd water uit de water-maker. Om gewicht te sparen zijn slechts twee mokken aan boord, dus je rouleert dat en het bestek met team maten. Erg spartaans dat gebrek aan comfort wat wij dagelijks zo gewoon vinden op de wal. De organisatie in Melbourne had een stapel pizza’s en veel vers fruit voor ieder zeilteam dat arriveerde na de moeilijke passage langs de ruige Zuidpool en van de laatste hindernis de 3 meter te lage Bolte brug, toegang tot de Melbourne’s City Marina. In Sydney woonachtige Nederlandse zeilster Carolijn Brouwer [1973] van het Chinese team Dongfeng in gesprek met journalist Anthony Gleeson over sustainability, vrouwen in sport en haar eigen gezin. Foto: Erwin Boermans De sponsoren en technische toeleveranciers maken het nu mogelijk dat liefst 7 hoge resolutie video kanalen continu per satelliet naar een datacenter worden doorgezonden per schip en 50 gegevenspunten van het schip elke 10 seconden in het hoofdkwartier in Alicante Spanje belanden. Hiervandaan worden de media voorzien van de prachtige rond-de-wereld wedstrijd. YouTube, Facebook, Instagram en Twitter kanalen van de teams, sponsoren, organisatie en nieuws media. De nieuwsstroom tijdens het evenement is gigantisch en het wereldwijde bereik had al 2.6 miljard ‘exposures’ behaald. Ongeëvenaard voor iedereen die actief is in de zeilerij. Door de korte duur van de laat ingelaste stop in Melbourne was er geen volledig race-village (± 100 containers) aanwezig met wal-bemanning die onderhoud voor hun rekening neemt. Dit bleek een knelpunt voor de teams die technische problemen hadden ondervonden tijdens de 3e etappe vanuit Kaapstad. De hydrauliek van de zwenkkiel aan boord bij Dongfeng (Carolijn Brouwer), de mast-dek-doorvoer lekkage en navigatie-computer storingen bij team HongKong Scallywag (Annemieke Bes), en grootzeil-mast profiel schade bij team AkzoNobel (Simeon Tienpont). De zeil bemanning mocht slechts worden bijgestaan door 2 wal-bemanningsleden en technische toeleveranciers. Op 2 januari, onder bijzonder veel toeschouwer belangstelling, werden de 7 snelle carbon-fiber zeilschepen door de Victorian Sailing race committee weggeschoten voor hun 4e etappe naar Hong Kong en Guangzhou in China. De finish in Scheveningen / Den Haag zal ongetwijfeld met een gigantisch overtreffend (media) circus worden afgesloten. Dat deden we vroeger al met de North Sea Regatta. Erg dankbaar voor deze hele speciale week! Het Nederlandse Team AkzoNobel arriveerde laat in Melbourne door technische problemen met hun mast, schipper Simeon Tienpont [1982] met zijn dochtertje. Foto: Erwin Boermans Auteur Erwin Boermans [1968] woont sinds 2009 met zijn vrouw en hun twee zonen in Melbourne. Erwin is zelfstandig actief in community renewable energy implementatie en educatie. about.me/erwin.boermans Vervolg pagina 3 - “Appelmoeszeef” door Janna Hilbrink Ik herinner me nog hoe we, na pas een paar maanden in Adelaide, een verjaardagsfeestje bij ons thuis hadden (“thuis” was twee kamers, een keukentje, en een douche met een “chip heater” in het washok). Twee theekisten met kleurige doeken erover gespreid dienden als bijzettafeltjes. Daarop stonden de onvermijdelijke asbakjes en de mooie aansteker uit Nederland meegebracht, terwijl een paar schemerlampjes, ook uit Nederland, hun warm licht verspreidden. De feestmaaltijd bestond uit pannenkoeken met stroop. “Altijd lekker”, zei mijn moeder, “en te betalen”. U kunt zich dan ook voorstellen hoe, terwijl we aan het sorteren en catalogiseren zijn, de herinneringen bij ons komen bovenborrelen. We merken ook hoe, elke keer als we met een deel van onze collectie op een Nederlands feest hier staan, mensen staan te mijmeren en te knikken. Daarom blijven we doorgaan met onze hoofdtaak: het bewaren van kostbare herinneringen. Janna Hilbrink Interested in studying Dutch? go to: www.dutchlanguage.com.au www.dutchcourier.com

Dutch Courier February 2018 PAGE 13 VAN “HELAAS PINDAKAAS” NAAR GELUK BIJ ONGELUK J.H. SCHELTEMA PROGRESS (1861-1941) BY PETER REYNDERS Geluk bij een ongeluk. Het is zo’n phrase waarvan je denken kunt, dat het nietszeggend is. Waarvan je denken kunt dat het perse nog iets goeds wil zien in iets wat eigenlijk lelijk is, heel irritant. Maar wat als het nou precies de lading dekt? Het je ineens grijpt, en je begrijpt wat het zeggen wil. Ik weet sinds 1,5 jaar dat ik een mutatie op het BRCA-2 gen heb. “Helaas pindakaas” zei de nogal onhandige klinisch geneticus mij in het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Uit onderzoek blijkt dat ik door deze erfelijke mutatie op het BRCA-2 gen tussen de 60 en 80 % kans heb om borstkanker te ontwikkelen in mijn leven en 10 - 20 % op eierstokkanker. Uit onderzoek blijkt ook dat de kans groot is dat dit gebeurt op de leeftijd waarop mijn verwanten dit ook ontwikkelden. We hebben het dan in ‘ons’ geval over de leeftijd van rond de 40 jaar. Een vreemde familieaangelegenheid. Nu zul je denken, wat is daar nou geluk aan Robin. Wel, ik zal het uitleggen. Natuurlijk is het hebben van deze mutatie geen geluk. Verre van. Het brengt een hoop onrust mee... Soms in de vorm van vragen, want…. Wanneer zal het mijn tijd zijn? Krijg ik überhaupt kanker? Moet ik daar dan bang voor zijn? Ga ik dan dood? Ook brengt het een hoop keuzes met zich mee en dit is waar het zogenaamde geluk voor mij begint. Het geluk zit hem in het weten dat ik de gen mutatie heb. Al voelt dat soms niet zo. Wanneer je weet dat je de gen mutatie hebt mag je ieder jaar gescreend worden (verspreid over het jaar een MRI, een voelsessie door een verpleegkundig specialist en een mammografie) op borstkanker. Wanneer borstkanker zich ontwikkelt, ben je er via deze screening hopelijk op tijd bij. Uit onderzoek blijkt dat screening je overlevingskansen vergroot tot ergens in de 90%. Dat zijn natuurlijk geruststellende cijfers! Screening is dus één optie. Een optie die mijn overlevingskansen vergroot. Maar goed. Die onrust….. Wie wil er nou wach- ten tot ie kanker krijgt? Ik kan dat niet loslaten. Er is nog geen familielid onderuit gekomen, ik dan wel? Ik wil het niet bezien. Gelukkig zijn er meer opties. Ook wel eens gekscherend de “Angelina Jolie” optie genoemd. Angelina Jolie heeft namelijk haar borsten laten amputeren, een rigoureuze ingreep waarmee ze haar kans op borstkanker reduceert tot minder dan 2%. Minder kans dan de gemiddelde persoon heeft. Sinds een jaar ben ik eruit dat ik dat ook “wil”. Nouja, wil. “Dat zijn toch geen keuzes” zegt mijn lieve moeder dan. Nee, ja, niet ideaal. Maar ja, wel degelijk een keuze. En ja ik ben eruit, het is mijn keuze, een preventieve amputatie met reconstructie van eigen weefsel. Het is natuurlijk absurd om met je gevoel te bevatten. Mijn hoofd kan nog wel meekomen hoor. Ik ga mijn borsten amputeren om de kans op kanker (en alle mogelijke gevolgen van dien: chemo, kans op onvruchtbaarheid, kans op recidief op afstand, borstamputatie) te verkleinen, om vervolgens voor mijn psyche weer een stukje vrouwelijkheid terug te plaatsen op die lege plekken aan weerszijden van mijn borstbeen, en wel in de vorm van buikvet. Maar dat gevoel…. Ze komt niet mee. Ze wil niet. Er dreigt geen te bevatten gevaar, de angst blijft weg. Alsof ik mezelf wel ga verminken, maar nooit echt zal weten of het nodig is geweest. Ik probeer het zelf nog te bevatten. Ga ik dit ooit zeker weten? Voor nu weet ik wel zeker wat ik niet wil. En dat is ziek worden, terwijl ik het geluk had te weten wat ik kan doen om dat te voorkomen. Ik wil niet “hadik-maaren” in een ziekenhuisbed met een kale kop. Mijn gevoel wil niet mee, maar misschien komt dat ook wel omdat ze deze situatie in de eerste plaats al niet wilde. Want laten we wel wezen, wat is dit nou voor keuze? De keuze is gemaakt. 3 oktober is de datum. Uit liefde voor mezelf en mijn omgeving, zet ik de operatie door. Ik wil rust en verder kunnen. Alles doen wat ik kan om te kiezen voor het leven. Dat past bij mij. Robin Ijzerman We hebben Robin gefilmd tijdens ons backpackers item van Dutch TV. Ze liet ons toen al zien hoe ze in haar leven stond. Positief en met een doel ervan te genieten. We wensen haar dan ook veel sterkte toe in deze beslissing. Haar stukje van toen staat op youtube: https://youtu.be/SR0yG7Nr-vM The somewhat disparaging story I provided for the Dutch Courier of October 2017 (p9), indicated that correct information about the life this Dutch migrant artist was hard to find. I followed it up further finding more facts. The readers feedback to the article was positive. One reader, dhr Rens Stigter advised that at his high school (Scotch College, Hawthorn, which he had attended when young), there had been an even earlier influential Dutch painter, who had taught at the school and who migrated to Australia from ‘the Land of Rembrandt’: Henricus Leonardus van den Houten. Like with Jan Hendrik Scheltema, there is no entry in the Dictionary of Australian Biography about him and none in Wikipedia either. Few have heard about him. Van den Houten was born in 1801 arrived in 1853 in Victoria with his wife and eleven children, becoming a Bristish subject here that same year! He became the Drawing Teacher of the then recently founded Scotch College and, like Scheltema, produced important paintings still held today in the collections of a number of important Australian institutions. Another reader, dhr Peter Kloppenburg researched the genealogy of Scheltema and van den Houten, and passed it on to me. My further search for information on van den Houten, will continue. Meanwhile much information has been unveiled about Jan Hendrik Scheltema (JHS) since October. In the last days of 2017 an entry was finally placed about him on Wikipedia. You may wish to check it out. It contains much of my Scheltema research so far and I will expand LATEST NEWS ON THE DUYKFEN Beginning of 2018 there was an announcement from the Premier’s Office regarding the future funding of Duyfken. And Monday an article appeared in The West Australian (see picture below) Currently, Duyfken receives financial support from the WA State Government • $170,000 – grant in place until 2018 • The Government will not be continuing with the current grant of $170,00 past June 30, 2018 This means we have insufficient funds for us to provide the education program, sailing and public exhibition, as we won’t be able to cover the costs of the team to deliver these programs. Not a pretty picture, but one we are still working on behind the scenes to resolve. There will be a special Board Meeting to plan our approach to raise the money needed to keep the Duyfken programs running. Thousands of WA school children learned of its Australian and Dutch explorers history . Not only children but also adults from WA and all around the world have been taking a tour or a sail on the Duyfken. It is one of the most authentic sailing replica ships in the world and build in WA Fremantle. We have to find funding before the Duyfken will drown...we have to be as Hans Brinkers who did put his finger in the dike to prevent the drowning... well metaphorically of course. Dutchies are used to challenges other wise we were already drowned by now! The Duyfken team and supporters managed to raise the mo- and illustrate it during 2018. I requested the National Gallery of Victoria (NGV) to fund the scanning of a large bundle of letters held in the RKD library in The Hague that JHS had written to Holland in the 1890’s, so they would be available in Australia. I offered to translate them to English if they did. NGV agreed, so now I have started the translation of an odd 300 pages of text that the painter wrote to his family. As primary sources go: these are ‘from the horse’s mouth’ and they promise to be revealing indeed. Later this year, I hope, all can be read in the NGV-library, both in Dutch and in English. Peter Reynders pbreynders@yahoo.com.au ney last year 2017 with crowdfunding for the engines but this assignment is too much for them and we need help! So keep the Duyfken sailing to tell the history to the next generation of WA schoolchildren. Again an another challenge in the Duyfken story. Stuur een brief met reactie naar letters@wanews.com.au Dat zou ons heel erg helpen! Hoe meer reacties hoe beter! en we kijken naar de Nederlandse bedrijven werkzaam in Australia, 170.000 $ geïnvesteerd , is gedeeld door al deze bedrijven niet echt overkomelijk toch? Elly Spillekom Photo: Western Australian www.dutchcourier.com

dutch entrepreneurs - Dutch Business Association vietnam
viragostarclub com clubblad 200811.pub - Belgian Dutch Virago ...
Australian Pension News - Dutch - Department of Human Services
Dutch touch (Egmond Film) Made of bricks - Sax.nu
DuurzaamheiD in De pocket - Dutch Green Building Council
5 - Dutch International Guarantees for Housing
Code of conduct 0408 Dutch
Loonwerker in de Dutch Mountains
jack nicklaus op the dutch het ryder cup avontuur van niall ... - ZPress
transportation - Dutch Business Association vietnam
3351 S1 - P1-15 WV 2010 Dutch 3_S1 - Wales View ... - Visit Wales
SCA mangazine Shape 3 / 2011 Dutch
Scharminkel 2, mei 2011 - Watersportvereniging Schardam
Brand 'Dutch Mate' - Alewijnse
DGBC - rapport modelvergelijking v2.4 - Dutch Green Building Council