30.04.2024 Views

Digital-ZI_2024-006-pagina's

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

BELEEF DE TIJD VAN JE LEVEN<br />

L A T E R<br />

I S<br />

N U<br />

KIEZEN<br />

DURVEN<br />

DÓEN<br />

MAGA<strong>ZI</strong>NE<br />

RICKY KOOLE<br />

‘Ik hoop dat we<br />

elkaar meer<br />

kunnen laten, en<br />

tegelijkertijd<br />

naar elkaar om<br />

blijven kijken’<br />

Nr. 6 / 2 mei - 6 juni <strong>2024</strong> / Zin.nl / € 7,95<br />

AP<br />

Hebben!<br />

Vintage<br />

Chanel-tasje<br />

THIS IS THE MOMENT<br />

Je bent 64 en<br />

wordt fotograaf<br />

LOUTEREND LANGS DE KUSTLIJN<br />

Eindeloos wandelen<br />

maakt licht & kalm<br />

BORD OP SCHOOT<br />

Het EK volgen?<br />

JA/NEE


16I NHOUD<br />

RICKY KOOLE<br />

‘Ik dacht<br />

helemaal niet<br />

na over het<br />

stiefmoederschap.<br />

Dat zou vast<br />

goedkomen’<br />

coverbeeld: Annemarie Sabelis (foto Ricky Koole), Vincent van den Hoogen (foto eindeloze kustwandeling), José van Riele (foto pasta al limone)<br />

4<br />

VERDIEP<br />

6 Gespot door Misja Uitgesproken types<br />

op weg naar iets leuks<br />

16 Interview met Ricky Koole ‘Vreemdgaan<br />

ambieer ik niet, maar ik wil niet het gevoel<br />

hebben dat het niet mag’<br />

26 Naar een afkickkliniek Journalist Yolinde<br />

van der Werff functioneerde prima,<br />

maakte ze zichzelf lang wijs. Uiteindelijk<br />

ging ze, en ze had geen spijt<br />

32 Louisa werd op haar 64ste fotograaf<br />

‘Ik ben blij dat ik uiteindelijk mijn hart<br />

heb gevolgd’<br />

36 Ode aan mama Gedichten, brieven,<br />

boeken, verhalen en podcasts: alles over<br />

de eerste vrouw in je leven<br />

41 Het EK voetbal Geen fan? Dan kun je de<br />

hand schudden met journalist Merel.<br />

Gelukkig zijn de Duitse EK-steden – van<br />

München en Leipzig tot Hamburg en<br />

Berlijn – ook top voor een stedentrip<br />

52 Ga Theater, expo, festival en concert<br />

56 9x Je hormonen in balans<br />

VERWONDER<br />

60 Lees Fictie & non-fictie<br />

64 Schatkamers Op zoek naar de leukste<br />

vintagewinkels van ons land<br />

66 Vegan koken De klassiekers van Antoinette<br />

Hertsenberg en haar dochter Eva<br />

71 Proost! Nicolaas Klei serveert vegan wijn<br />

72 5 vragen aan Gijs Scholten van Aschat ‘Ik<br />

wil pierewaaien en zelf producties maken’<br />

78 Beauty Manous ontdekt de geheimen van<br />

kunstenaar Salimah Gablan<br />

82 Fashion volgens Liddie Witte blouses<br />

84 Zie Op de bank & in de bios<br />

VERLANG<br />

88 Schrijver Francine Postma wandelde langs<br />

de Hollandse Noordzeekust ‘Het was alsof<br />

ik alles helderder zag en met meer diepte’<br />

96 Roadtripper Sandra en hondje Bobby in<br />

Portugal<br />

100 Puur geluk Het festivalseizoen is begonnen!<br />

102 Welterusten Op de boerderie in Friesland


41<br />

HET EK VOETBAL<br />

De Duitse<br />

steden bieden<br />

méér dan<br />

EK-gekte<br />

26<br />

NAAR EEN AFKICKKLINIEK<br />

Zo gek is dat niet<br />

COLUMNS<br />

49 Hanneke Groenteman<br />

81 Zuster Ronda<br />

99 Stef Bos<br />

EN OOK<br />

8 Zin in | 14 Post | 50 6x Zin voor<br />

maar € 34 + het boek Bloedlijn<br />

cadeau | 105 Zin online | 106<br />

Breinbrekers | 108 Win met Zin |<br />

111 Aanbiedingen | 114 Service<br />

& colofon | 115 Volgende Zin<br />

Magazine<br />

88<br />

STRANDWANDELEN<br />

Langs de<br />

Noordzeekust<br />

32<br />

FOTOGRAAF OP JE 64STE<br />

‘Stel wat je wilt niet<br />

uit, doe het nu’<br />

WINNEN<br />

We geven<br />

56 prijzen weg!<br />

(p. 108)<br />

82<br />

DE WITTE BLOUSE<br />

Ultieme<br />

klassieker<br />

5


GESPOT DOOR<br />

Misja<br />

Streetstyleblogger Misja Beijers (1952) spot<br />

uitgesproken types op weg naar iets leuks.<br />

Ze kennen elkaar al zo’n vijftig jaar en<br />

tegenwoordig wonen ze zelfs in dezelfde<br />

straat. Vriendinnen Lucy Peters (1950) en<br />

Anneke Guichelaar-Villerius (1954)<br />

hebben veel met elkaar gemeen, zoals hun<br />

creativiteit. We treffen ze aan in Lochem.<br />

6<br />

Twee vriendinnen op weg naar hun favoriete adres voor<br />

een goeie bak koffie. Anneke: “We kennen elkaar al bijna<br />

vijftig jaar. We woonden destijds allebei in Zutphen. Ik<br />

werkte als docent beeldende vorming en gaf daarnaast<br />

cursussen macramé en batik – waarvoor Lucy zich had<br />

aangemeld.” Doordat Lucy naar Lochem verhuisde,<br />

werd het contact een tijdje wat minder. Maar sinds haar<br />

pensionering woont Anneke daar ook en zelfs in dezelfde<br />

straat. Anneke: “Vanaf die tijd hebben we de draad weer<br />

opgepakt. Door Lucy heb ik veel mensen leren kennen.<br />

We voelen ons heel vertrouwd bij elkaar, kunnen alles<br />

delen en alles is bespreekbaar.” Lucy: “Het leuke is dat<br />

onze mannen het ook goed met elkaar kunnen vinden,<br />

we zijn gelijkgestemden.” De vriendinnen deden onlangs<br />

samen een cursus astrologie. Lucy: “Anneke is met<br />

nieuwsgierigheid geboren. Tijdens die lessen onthoudt ze<br />

alles. Ik vergeet weer dingen. Anneke is een wijze vrouw.<br />

Mensen vinden bij haar een luisterend oor.”<br />

Anneke begeleidt als vrijwilliger mensen met een andere<br />

nationaliteit. Anneke: “We zijn allebei creatief, maar in<br />

tegenstelling tot Lucy doe ik er niet zoveel meer mee. Ik<br />

bewonder haar doorzettingsvermogen, gedrevenheid en<br />

enthousiasme.” Lucy: “Ik heb naast mijn secretariaatswerk<br />

een coupeuseopleiding gevolgd. Daarna heb ik de<br />

vakopleiding tassenmaken bij het LeerLokaal afgerond.<br />

Nu maak ik al ruim twintig jaar tassen.” Die worden<br />

gemaakt van gebruikte materialen, zoals fietsbanden,<br />

zeildoek en postzakken. Lucy neemt in augustus deel aan<br />

Kunst in Ootmarsum, met dit jaar als thema duurzaamheid.<br />

“Daar kijk ik naar uit; ik weet zeker dat Anneke en<br />

haar man dan ook komen kijken.” Maar nu eerst samen<br />

koffiedrinken bij De Babbelaer. Kunstinootmarsum.nl<br />

Meer inspiratie? Bijzondere winkels: Misjab.nl • Misja’s<br />

favoriete adressen: Oog voor stijl (Het Spectrum, € 24,99)<br />

WAT GAAN ZE DOEN?<br />

CULTUUR HAPPEN<br />

Jansstheater •<br />

Emmastraat 38-40, Lochem<br />

• Jansstheater.nl<br />

ETEN<br />

Restaurant De Babbelaer •<br />

Molenstraat 17,<br />

Lochem • Debabbelaer.nl<br />

SHOPPEN<br />

Swits Second Hand Fashion •<br />

Hoofdstraat 35,<br />

Gorssel • Switsgorssel.nl


‘Ook onze mannen<br />

kunnen het goed met<br />

elkaar vinden’<br />

Lucy (links) & Anneke


<strong>ZI</strong>N IN<br />

Het mooiste, het leukste & het slimste<br />

Terug in de tijd<br />

In de jaren 80 spatten de felle<br />

kleuren van het doek af. Museum<br />

Helmond toont een bijzonder<br />

overzicht uit die tijd van graffiti<br />

tot neo-expressionisme. Met werk<br />

van onder anderen René Daniëls,<br />

Blade, Rammellzee, Reinier<br />

Lucassen, Robert Combas, Chuck<br />

Nanney en Alphons Freijmuth. No<br />

more heroes, t/m 15 september<br />

<strong>2024</strong>. Museumhelmond.nl<br />

Dondi White, Modern Prophets, 1980,<br />

spraypaint op doek<br />

Fijn spul<br />

De dag- en nachtcrème van<br />

Estée Lauder zit boordevol<br />

hibiscusbloesem en<br />

moringa die de fijne lijntjes<br />

doen verminderen. Er<br />

is ook een oogcrème<br />

en lichtere crème.<br />

Estée Lauder Revitalizing<br />

Supreme + Youth<br />

Power Creme Broad<br />

Spectrum SPF 25, 50 ml<br />

€ 123. Youth Power Soft<br />

Creme, 50 ml, € 110<br />

en Youth Power Eye Balm,<br />

50 ml, € 110. Esteelauder.nl<br />

Troostrijk einde<br />

Wie een persoonlijke uitvaart wil, vindt<br />

inspiratie op Time to say Goodbye. Selena<br />

Visser bedacht dit online platform voor<br />

iedereen die een betekenisvol afscheid wil<br />

regelen. Met onder meer suggesties voor<br />

live-artiesten, zoals Berdien Stenberg<br />

(zie foto), de perfecte muziek en foto- of<br />

videoregistraties. Timetosaygoodbye.nl<br />

Loopt lekker<br />

De slippers van Ipanema zijn vernoemd naar<br />

een van de meest exotische stranden van de wereld.<br />

Ze zijn superzacht en kunnen ook nog eens<br />

helemaal worden gerecycled. Ipanema<br />

Meu Sol Slide, € 28,99.<br />

Ipanema-slippers.nl<br />

<strong>ZI</strong>N IN? Kijk op p. 108<br />

en maak kans!<br />

8


Op (roof)topniveau<br />

Groningen heeft er een hoogstaand<br />

pareltje bij: Rooftop Merckt Eten &<br />

Drinken. Een plek waarbij je naast een<br />

hapje en een drankje geniet van de<br />

prachtige skyline van de stad. Het<br />

restaurant vind je op de zesde etage van<br />

het markante witte Mercktgebouw aan<br />

de Grote Markt. Op zich al een eyecatcher.<br />

Overal in het gebouw zie je de gele<br />

straatsteen uit de Groninger binnenstad<br />

terug. Net als de gracieuze bogen. Deze<br />

verwijzen heel subtiel naar de bogen van<br />

zowel de Martinitoren als het stadhuis<br />

(beide op maar 200 meter afstand). Het<br />

glazen dak, naar Italiaans design, maakt<br />

het rooftoprestaurant extra bijzonder.<br />

Doordat het open kan, geeft het je<br />

continu een andere, adembenemende<br />

kijk op de stad. Rooftopmerckt.nl


Maker<br />

Ricky Koole<br />

‘Ik doe waar ik zin<br />

in heb en ben<br />

trouw aan mezelf ’<br />

Alleskunner Ricky Koole (1972) heeft een cv dat je<br />

laat duizelen. Ze zingt, speelt, schrijft, schildert,<br />

predikt én schopt haar puberzoon Otis stevig de<br />

wereld in. O, en ze is nog stiefmoeder van vier en<br />

houdt haar relatie met Leo Blokhuis al achttien<br />

jaar leuk. Tuurlijk! Deze zomer is ze te zien in<br />

het tweede seizoen van de komische dramaserie<br />

Ten minste houdbaar tot.<br />

TEKST: INGRID SPELT | BEELD: ANNEMARIE SABELIS<br />

17


Naar een<br />

afkickkliniek?<br />

Waarom<br />

zou je?<br />

15 REDENEN OM TE GAAN


Niemand dacht dat Yolinde van der Werff (1966) rijp was voor een<br />

afkickkliniek. Ze functioneerde heel aardig en was toch geen junk?<br />

Zoveel dronk ze nou toch ook weer niet? Maar een paar jaar<br />

geleden zette ze toch de stap. Yolinde zat vier weken in een kliniek<br />

en nu is ze groot fan, hoe raar dat ook klinkt.<br />

TEKST: YOLINDE VAN DER WERFF<br />

J“<br />

a hoor! Douwe Bob heeft ook weer het<br />

licht gezien in een afkickkliniek!” De<br />

collega’s op mijn nieuwe werkplek doen<br />

wat lacherig over de zoveelste BN’er<br />

die naar een verslavingskliniek is<br />

afgereisd. Meteen zit ik in dubio: zal<br />

ik ze vertellen dat ik ook een serieus<br />

alcoholprobleem heb gehad en dat ik<br />

een aantal jaar geleden in zo’n kliniek<br />

heb gezeten? Hmm, nog maar even<br />

wachten met die openhartigheid.<br />

Als ik er later met een goede vriendin over<br />

praat, die van dichtbij heeft gezien hoe ik<br />

‘De hond<br />

moest maar<br />

wachten.<br />

Eerst wijn’<br />

helemaal ben opgebloeid, zegt zij: “Ik snap<br />

die reactie van je collega’s ook wel. Het is<br />

toch iets mysterieus, zo’n kliniek. Ik zie van<br />

die One flew over the cuckoo’s nest-scènes<br />

voor me, brrr... Wat gebeurt er nou eigenlijk<br />

allemaal in een verslavingskliniek?”<br />

Reden genoeg om dat mysterie eens op te<br />

helderen. Want in Nederland gaan jaarlijks<br />

duizenden mensen naar een kliniek omdat<br />

ze een probleem hebben met alcohol, drugs,<br />

seks, gamen of gokken. Maar er zijn nog véél<br />

meer mensen die in een donkergrijs gebied<br />

blijven ronddolen. Omdat ze denken dat ze<br />

‘niet erg genoeg’ zijn en het dus heel stoer in<br />

hun eentje moeten zien op te lossen.<br />

Dacht ik van mezelf ook. Ja, ik dronk elke<br />

dag. Soms veel, soms maar twee glazen. Ik<br />

werd vaak wakker met een kater en sleepte<br />

me naar m’n werk. Want ziek melden? Dat<br />

zou een nederlaag zijn. Maar ik kreeg toch<br />

steeds meer problemen met mijn alcoholgebruik.<br />

Op mijn werk was ik vaak helemaal<br />

niet scherp, ik viel weleens aangeschoten<br />

van mijn fiets, ik was altijd zó moe. Ik liep bij<br />

een psycholoog, maar ik bleef me depressief<br />

voelen. Op een dag kwam ik uit m’n werk<br />

en sloeg ik onmiddellijk een glas witte wijn<br />

achterover. Met m’n jas nog aan, de hond<br />

moest maar even wachten op z’n rondje.<br />

27


32


Je bent<br />

64 en<br />

wordt<br />

fotograaf<br />

‘STEL WAT JE WILT NIET UIT, DOE HET NU’<br />

Ze was 56 toen ze naar de<br />

Fotoacademie ging, een jaar<br />

geleden behaalde ze haar<br />

diploma. Inmiddels fotografeert<br />

Louisa Verhulst er lustig<br />

op los – betaald. Als ware<br />

prof. Vandaag maakt ze een<br />

prachtig portret van journalist<br />

Liddie Austin voor bij haar<br />

modecolumn in Zin Magazine.<br />

Hoe? Dat fotografeert<br />

Hans de Kort dan weer.<br />

TEKST: LIDDIE AUSTIN | BEELD: HANS DE KORT<br />

“Gelukkig, het is bewolkt,” zegt Louisa Verhulst<br />

(1959). Dat zijn zo van die dingen waarop ze let<br />

op dagen dat ze als fotograaf aan het werk is. Ze<br />

gebruikt natuurlijk licht, en bewolking geeft dan<br />

het beste resultaat. Alhoewel ze er al sinds haar<br />

7de – toen ze van haar vader een cameraatje in<br />

handen geduwd kreeg – door is gefascineerd, heeft<br />

ze van de fotografie pas onlangs haar beroep<br />

gemaakt. Een jaar geleden haalde ze haar diploma<br />

aan de Fotoacademie; vandaag maakt ze een<br />

nieuwe foto van mij voor bij mijn modecolumn in<br />

Zin: Fashion volgens Liddie.<br />

Dromen die zich uitkristalliseren<br />

“Na de middelbare school wilde ik naar de Fotoacademie.<br />

Maar daarvoor moest je toen natuur- en<br />

scheikunde in je pakket hebben en dat had ik niet,”<br />

vertelt Verhulst voorafgaand aan de fotoshoot bij<br />

haar thuis in Bussum. “Dat was jammer. Ik ging<br />

naar de Kunstacademie in Utrecht, waar ik voor het<br />

eerst écht fotografeerde. Als student kon je werken<br />

met een Hasselblad-camera die van school was, en<br />

er was ook een donkere kamer waarvan je gebruik<br />

mocht maken. Ik maakte toen al het liefst portretten.<br />

33


MOE<br />

MOESJE<br />

MAMoedertje<br />

MAMSIEMam<br />

MOEKE<br />

Ze komt als eerste in je leven, is de eerste met wie je een band opbouwt.<br />

Je moeder. Later word je misschien zelf wel een mama. Belangrijk en<br />

voor altijd onmisbaar in het leven van haar kinderen. Dat verdient een<br />

brief. Een gedicht. Een boek, theaterstuk of podcast. Mamma mia!<br />

PRODUCTIE: DANIËLLE BRONSGEEST, PETRA SCHOUTEN<br />

Mama<br />

Mammie<br />

12 mei<br />

Moederdag<br />

36


Brieven van<br />

lezers<br />

Onvoorwaardelijke liefde<br />

Wat mijn moeder voor mij betekent, is niet in woorden<br />

uit te drukken. Ik heb haar nooit anders gekend<br />

dan heel erg ziek maar ondanks dat was ze een<br />

geweldige, lieve en sterke moeder. Ze lag veel in het<br />

ziekenhuis waardoor mijn kindertijd anders is gelopen<br />

dan normaal. Als ze in het ziekenhuis lag, misten<br />

we elkaar zo intens. Toch was onze band enorm sterk.<br />

Het was vreselijk toen mijn vader plotseling overleed.<br />

Ik merkte direct aan mijn moeder dat ze geen levenslust<br />

meer had en ook geen vechtlust om door te gaan.<br />

Ze kreeg steeds meer pijn en gaf aan tijdens de vele<br />

gesprekken die we samen altijd hadden: ‘Ineke, ik<br />

kan niet meer. Maar ik wil jou ook niet achterlaten.’<br />

Ik heb haar laten gaan uit onvoorwaardelijke liefde.<br />

Geen pijn meer voor haar. Door mijn moeder ben ik<br />

gevormd tot een sterke vrouw.<br />

Ineke van Dongen (1966)<br />

Lieve Klari,<br />

Bij leven noemde ik je mam, maar nu ik ouder ben<br />

dan jij ooit bent geworden en ik met een mengeling<br />

van bewondering, vertedering en mededogen aan je<br />

terugdenk, noem ik je Klari. Je hebt mij als hummeltje<br />

van 3 uit Hongarije naar het vrije Nederland gebracht,<br />

en daarvoor ben ik je dankbaarder dan in woorden te<br />

vangen is.<br />

Ik kijk naar een foto van jou als 3-jarige waarop je,<br />

een hondje aan je voeten, een poging doet tot breien.<br />

Klari in een notendop: iets makend (wat zou je daar<br />

goed in worden!) met een geliefd dier bij je.<br />

Ach Klari, vijf jaar later zou je zonder goede reden<br />

naar wildvreemde pleegouders in Zeeland worden<br />

gestuurd om negen jaar later, midden in de oorlog,<br />

naar Hongarije terug te keren. Heb ik je ooit echt<br />

gezegd hoe moedig ik je vond, hoe creatief, hoe<br />

liefdevol? Ik hoop het.<br />

Ingrid Toth (1954)<br />

Mama<br />

Mama is het woord<br />

waar het leven mee begint<br />

mama is het woord<br />

dat hoort bij ieder kind<br />

een woord om zacht te zeggen<br />

niet om luid te schreeuwen<br />

het hoeft niets uit te leggen<br />

en gaat door alle eeuwen<br />

mama is het woord<br />

waar de mensheid mee begint<br />

mama is een ander woord<br />

voor liefde.<br />

Toon Hermans<br />

Uit: Helemaal Toon. Bloemlezing uit<br />

het complete werk van Toon Hermans<br />

(Lannoo, € 29,99)<br />

37


Hotspots op p. 45<br />

Win-Win<br />

Het EK<br />

voetbal<br />

& de Duitse voetbalsteden<br />

Het is er overal en altijd. Voetbal. Zeker deze zomer, als het EK<br />

wordt gespeeld. Daar kun je last van hebben, zoals journalist<br />

Merel Brons met haar iets té fanatieke lief. Maar denken in<br />

mogelijkheden is ook een idee: de Duitse voetbalsteden bruisen!<br />

Wij scoorden de subliemste hotspots.<br />

TEKST: MEREL BRONS, SABINA BLES (DUITSE STEDEN)<br />

41


Ik werd de vrouw<br />

die ik nooit had willen<br />

zijn. Zo’n zeurende


Antoinette Hertsenberg (1964) en Eva Koffeman (2000) zijn<br />

moeder en dochter. Antoinette is presentator van ‘Radar’ en<br />

programmamaker bij de AVROTROS. Ze publiceerde eerder al<br />

vegetarische kookboeken. Eva is copywriter en werkt bij een<br />

reclamebureau. Ze werd door Food100 uitgeroepen tot Voedselheld<br />

van 2021. Samen staan ze al ruim tien jaar met veel plezier in de<br />

keuken. In kookboek Repeat delen ze hun vegan classics.<br />

Vegan<br />

classics<br />

RECEPTEN WAAR JE GEEN GENOEG VAN KRIJGT<br />

Wanneer is een kookboek een waar succesnummer in je keuken?<br />

Als je er maar gerechten uit blíjft maken en het er steeds weer<br />

bij pakt. Dus maakten Antoinette Hertsenberg (1964)<br />

en haar dochter Eva (2000) Repeat, een kookboek vol<br />

vegan gerechten waar ze maar geen genoeg van krijgen.<br />

En die óók nog altijd lukken. Waar wacht je nog op?<br />

66


CREAMY PASTA AL LIMONE<br />

met groene asperges<br />

‘Deze pasta gaat je verbazen. Heerlijk<br />

fris door de citroen, en toch hartig.<br />

Heel romig en toch niet zwaar.’


5VRAGEN AAN<br />

Gijs Scholten<br />

van Aschat<br />

‘Ik hoef niet meer zo nodig<br />

vooraan in de linie te staan’<br />

Spelen vindt hij leuk. Maar altijd dat móeten, dat wil hij niet meer.<br />

Acteur Gijs Scholten van Aschat (1959) creëert meer lucht<br />

in zijn overvolle agenda voor mooie dingen die zijn pad kruisen.<br />

Dit jaar is hij onder meer te zien in de speelfilms Invasie en,<br />

met zoon Reinout, in Alpha. “Mooi en ontroerend om<br />

deze reis samen met mijn kind te maken.”<br />

INTERVIEW: INGRID SPELT<br />

72


Al eerder speelde Gijs Scholten<br />

van Aschat met zoon Reinout<br />

in de film Zee van tijd, bijna<br />

een intieme theatervoorstelling<br />

op het witte doek. Beiden wonnen<br />

voor hun indrukwekkende rollen een<br />

prijs op het Italiaanse Milan International<br />

Film Festival. Maar in die film, die<br />

dagenlang door je hoofd blijft spoken,<br />

speelden ze niet samen in scènes. Dat<br />

doen ze wel in Alpha, een film waarin<br />

een vader en een zoon een tocht maken<br />

door de Zwiterse Alpen en verwikkeld<br />

raken in een strijd met de natuur én met<br />

elkaar. “Dat was écht een geweldige<br />

ervaring. Lange tijd gingen we een<br />

samenwerking uit de weg, het is al snel<br />

Reinout ‘is de zoon van’, maar hij heeft<br />

zich inmiddels allang zelf bewezen. Het<br />

fijne van samenwerken is dat we eerlijk<br />

tegen elkaar zijn en alles kunnen zeggen.<br />

En we zijn allebei niet bang om te<br />

experimenteren. Dat samen klooien was<br />

zó leuk en spannend. Een enorm cadeau!<br />

We zorgden ook voor elkaar tijdens het<br />

draaien. Ik heb een enorme last van<br />

hoogtevrees, en dat is niet heel handig<br />

als je opneemt in de Alpen. Waar ik


UITWAAIEN LANGS DE NOORDZEEKUST<br />

Een eindeloze<br />

strandwandeling<br />

Journalist en schrijver Francine Postma (1972) heeft een lieve man, twee geweldige<br />

zoons, een huis en een hond. Toch knaagt er iets. Om met zichzelf in het reine te<br />

komen, besluit ze te gaan wandelen langs de Hollandse Noordzeekust. Tijdens het<br />

lopen herbeleeft ze haar jeugd en accepteert ze uiteindelijk zichzelf.<br />

88<br />

TEKST: FRANCINE POSTMA | BEELD: VINCENT VAN DEN HOOGEN


ROADTRIPPER<br />

Sandra Nieweg (1960) maakt al ruim dertig jaar tv-programma’s.<br />

Ze is moeder van Claudia (36) en na twee huwelijken en een lange<br />

relatie weer happy single. Ze verkocht haar huis in Muiderberg en reist<br />

samen met hond Bobby in camperbus Luce Europa door, op weg<br />

naar een nieuwe toekomst in Portugal. Aflevering 20:<br />

Huis gekocht! Of toch niet?<br />

Wat doen die oranje<br />

palen daar? Ik vertrouw<br />

het voor geen cent<br />

96<br />

I<br />

k heb een huis gekocht! Nou ja, bijna dan.<br />

Ik heb een bod gedaan en dat is geaccepteerd.<br />

In het dorpje Sra. da Luz, op acht<br />

minuten rijden van Caldas da Rainha<br />

(Zilverkust): een moradia isolada, een<br />

vrijstaande bungalow, wit met gele biezen<br />

en groene luiken, een mandarijn- en een<br />

citroenboom in de voortuin, en een overdekte<br />

veranda. Solide bouw, drie slaapkamers,<br />

twee badkamers. En: er hoeft niet al te veel<br />

aan versleuteld te worden!<br />

Allemaal pluspunten, roept het A-Team<br />

lyrisch. Mijn vrienden Annegreet en Kor<br />

en makelaarsvriendin Manuela, allemaal<br />

woonachtig in – en fan van – de Zilverkust,<br />

hebben besloten dat dít ’m moet worden.<br />

Zodat ik eindelijk kan settelen. “Aan de<br />

Zilverkust, where else,” zegt Annegreet op<br />

z’n George Clooney’s.<br />

Ik laat me meeslepen door hun enthousiasme<br />

en doe ter plekke, tijdens de éérste bezichtiging<br />

al, een bod. Ook omdat de verkopend<br />

makelaar, senhora Claudia, zich terloops<br />

laat ontvallen dat er kapers op de kust zijn<br />

(werkt blijkbaar nog altijd). Ik wil wél nog<br />

even weten of dat bijgebouwtje in de achtertuin<br />

legaal is, aangezien ik het niet kan<br />

terugvinden in de officiële documenten.<br />

Als ik het huis later weer wil verkopen en<br />

de paperassen kloppen niet, kan dat kopers<br />

afschrikken. En legalisatie achteráf, na<br />

aankoop, kost veel tijd, zonder garantie op<br />

succes, begrijp ik uit de vele horrorstory’s<br />

over de Portugese bureaucratie.<br />

Dan is er nog de kwestie van het prachtige<br />

vrije uitzicht vóór: niks mis mee, ware het<br />

niet dat er her en der oranje markeringspalen<br />

staan. Senhora Claudia heeft werkelijk<br />

géén idee wat die daar doen. Ik krijg prompt<br />

visioenen van een Lidl die verrijst voor<br />

de deur van mijn pittoreske casa. Of een<br />

slachterij. Of – God verhoede – een school.<br />

In alle gevallen: weg rust (en uitzicht).<br />

Uiteindelijk blijkt op het bestemmingsplan te<br />

staan: terreno florestal. Wat zoiets betekent<br />

als: landelijk, natuur, bloemetjes en bijtjes.<br />

Maar wat doen die oranje palen daar<br />

dan? Ik vertrouw het voor geen cent. Een<br />

bestemmingsplan kan morgen zomaar<br />

gewijzigd worden. Dát, en het illegale (dus<br />

wel) gebouwtje in de achtertuin leveren te<br />

veel onzekerheden op. Ik trek mijn bod in.<br />

Gelukkig kan dat zomaar, in Portugal.<br />

Zolang je maar niets getekend hebt.<br />

Een paar dagen later heb ik alweer een ander<br />

pareltje in het vizier. Vlak bij Foz do Arelho<br />

waar we met Luce staan op mijn favoriete<br />

camperplaats aan de Zilverkust. “Dit is hem,<br />

mijn casa portuguesa,” kir ik enthousiast<br />

tegen Annegreet en Kor die mij ook nu weer<br />

trouw vergezellen. Mooi gerenoveerd (je kunt<br />

er zó in, zegt de snotaap van een verkopend


20<br />

Pareltje in Nadadouro... zonder woonvergunning<br />

De lagune bij Foz do Arelho<br />

Sandra volgen<br />

of lezen hoe<br />

zij op het idee<br />

kwam om te gaan<br />

roadtrippen?<br />

Kijk op<br />

Zin.nl/roadtrippen<br />

Huis in Sra. da Luz waar ik op heb geboden<br />

Note to self: nooit felroze<br />

doek bij witte was doen<br />

Parque D. Carlos I in Caldas da Rainha<br />

Proost, we hebben een huis. Of toch niet...<br />

97

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!