02.04.2024 Views

De Parel 2 - 2024

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

<strong>De</strong><strong>Parel</strong><br />

Jaargang 40 | Nummer 2 | april <strong>2024</strong><br />

Leuk! Australië in de achtertuin | Strelitzia nicolai en Polygala myrtifolia<br />

Leucospermum reflexum | Capsicum rhomboideum


Colofon<br />

Jaargang 40 - nummer 2, april <strong>2024</strong><br />

<strong>De</strong> <strong>Parel</strong> is het verenigingsblad van de Nederlandse<br />

Kuipplantenvereniging. <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> verschijnt tweemaandelijks<br />

en wordt toegezonden aan leden.<br />

Losse nummers zijn verkrijgbaar bij de regio’s<br />

• Ledenadministratie<br />

Marcel Kool<br />

Pigmenthof 43, 1339 HD Almere-Buiten<br />

Tel. 06 40 25 54 32<br />

leden@kuipplantenvereniging.nl<br />

• Financiële administratie<br />

Marcel Kool<br />

Pigmenthof 43 1339HD Almere-Buiten<br />

Tel. 06 40 25 54 32<br />

NL71 INGB 0003 9781 67,<br />

t.n.v. Nederlandse Kuipplantenvereniging.<br />

penningmeester@kuipplantenvereniging.nl<br />

Betaling na contributienota.<br />

• Contributie<br />

<strong>De</strong> contributie voor 2023 bedraagt € 36,00.<br />

Het lidmaatschap loopt van 1 januari t/m 31 december.<br />

Aanmelding dient schriftelijk of telefonisch te gebeuren<br />

bij de ledenadministratie of via onze website:<br />

www.kuipplantenvereniging.nl<br />

• Opzegging lidmaatschap<br />

Het opzeggen dient schriftelijk te gebeuren en<br />

wel uiterlijk een maand voor het einde van het<br />

verenigingsjaar bij de ledenadministratie.<br />

• Kopij<br />

Bijdragen voor <strong>De</strong> parel van juni sturen naar het<br />

redactieadres op uiterlijk 20 april. Voor de overige<br />

in <strong>2024</strong> te verschijnen nummers zijn de uiterste data<br />

voor het inleveren van kopij: 28 juni, 6 september<br />

en 25 oktober. Aanlevering van foto’s en tekst als<br />

e-mailbijlage. Afbeeldingen in zo hoog mogelijke<br />

resolutie s.v.p. en niet opgenomen in het tekstbestand<br />

maar als aparte bijlagen!<br />

• Verschijningsdatum<br />

U ontvangt <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> in de derde volle week van de<br />

maanden februari, april, juni, augustus, oktober en<br />

december.<br />

• Advertenties en PR<br />

penningmeester@kuipplantenvereniging.nl<br />

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/<br />

of openbaar gemaakt worden zonder voorafgaande<br />

schriftelijke toestemming van de betrokken auteurs en<br />

de redactie van <strong>De</strong> <strong>Parel</strong>.<br />

• Redactie<br />

E. de Rue, Leiden<br />

C. Flikweert, Amsterdam<br />

P. Melis, Rosmalen<br />

I. van den Berg, Alphen aan den Rijn<br />

• Redactieadres<br />

P. Melis, Vincent van Goghlaan 31,<br />

5246 GA Rosmalen<br />

073 649 9080<br />

melispeter@hotmail.com<br />

• Vormgeving en realisatie<br />

MEO, Alkmaar<br />

Omslagfoto: Leucospermum “Mardi Grass Ribbons”<br />

Foto: Liesbeth Uijtewaal-de Vries<br />

2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2<br />

Redactioneel<br />

Wat een verrassing!<br />

Peter Melis noemde het een” vooroorlogse berg” kopij die we<br />

voor dit nummer ineens tot onze beschikking hadden. Die berg<br />

komt overigens wel van de auteurs die onze <strong>Parel</strong> al jaren in de lucht<br />

houden. Zo maakt Lute Hilberts ons, geïnspireerd door eerder door<br />

Ina Gelling geuit “Tuinverdriet” of door het natte weer in de eerste<br />

maanden van het jaar, deelgenoot van nog veel meer tuinverdriet.<br />

Gelukkig doet hij er ook tips bij hoe je jezelf zulk verdriet kunt<br />

besparen. Die tips komen net op tijd voor wat we hopen een mooi zacht<br />

en zonnig voorjaar. We hebben in maart kunnen ervaren hoe dat voelt.<br />

Afgaande op de bestellingen uit de zadenlijst wordt er weer druk<br />

gewerkt om de potten gevuld te krijgen met nieuwe planten.<br />

Verschillende regio’s laten in deze <strong>Parel</strong> een lekker volle evenementenen<br />

activiteitenagenda voor dit seizoen zien. Oost en West hebben elkaar<br />

gevonden in een gezamenlijke excursie. Dat verdient navolging.<br />

Wil je mee met een excursie? Laat het de regiosecretaris weten. Je vindt<br />

de contactgegevens in de groene kolom op pagina 18.<br />

Gelukkig is de lucht in het landelijk bestuur weer wat opgeklaard; in<br />

ieder geval tot de ALV in september voorziet René Gerritzen in het<br />

voorzitterschap.<br />

Let op: de uiterste datum voor het insturen van kopij voor het juninummer<br />

van <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> is 20 april <strong>2024</strong>.<br />

Inhoudsopgave<br />

5Leuk! Australië in de<br />

achtertuin!<br />

Els de Rue<br />

12<br />

Leucospermum<br />

Nog meer tuinverdriet<br />

6Lute Hilberts<br />

3 Eenjarige bloeiers • Ina Gelling<br />

4 Praatjes over zaadjes april • Ciska v.d. Zwan<br />

5 Leuk! Australië in de achtertuin! • Els de Rue<br />

6 Nog meer tuinverdriet • Lute Hilberts<br />

10 Da’s ook een mooi plantje • Lute Hilberts<br />

12 Leucospermum reflexum. • L. Uijtewaal-de Vries<br />

14 Capsicum rhomboideum • Marijke Oppe-de Pagter<br />

15<br />

16<br />

In Memoriam Wim Kersten • Liesbeth Uijtewaal<br />

verenigingsnieuws, programma's en kalender<br />

reflexum.<br />

L. Uijtewaal-de Vries


Eenjarige bloeiers<br />

Tekst en foto's: Ina Gelling<br />

April. Eindelijk! <strong>De</strong> winter heeft nog nooit zo lang<br />

geduurd. <strong>De</strong> regenperiode begon in oktober en met<br />

Kerst was ik al helemaal klaar voor de lente. Mijn<br />

motivatie was toen gedaald tot een niet eerder waargenomen<br />

dieptepunt. Tot de staat om alles op te doeken, de kas op te<br />

ruimen, de tuin om te ploegen en een meadow in te zaaien.<br />

Een bevriende Fransman had op een grasveld achter zijn<br />

kasteel twee schapen lopen. Hij noemde ze zijn tondeuses.<br />

<strong>De</strong> Franse vertaling voor grasmaaier toevallig. Twee stuks<br />

was genoeg voor standje drie. Ik ga wat mini Drentse<br />

heideschapen uitzoeken.<br />

Maar dan, ineens, is daar toch de lente. Niets is zo<br />

opbeurend en inspirerend als de ontluikende lente. Seizoen<br />

van hoop en motivatie. Het eerste begin van uitlopende<br />

kuipplanten zorgt voor vreugdemomenten: hij doet het nog!<br />

Het is daarom altijd fijn dat de groenblijvers zichtbaar in<br />

leven blijven. Maar wat duurt het soms toch lang voordat er<br />

eindelijk eens nieuw leven verschijnt aan de bladverliezers.<br />

Ik heb diverse planten zogenaamd gesnoeid door ongeduldig<br />

telkens een stukje af te breken om te kijken of in de kern<br />

van de tak nog wel leven zat. <strong>De</strong>ze ‘salamitactiek’ heeft<br />

menig boompje doen verworden tot struik.<br />

Ik heb geen consistentie in hoe de planten uit de<br />

overwintering komen. Het ene jaar bloeien wat brugmansia’s<br />

en fuchsia’s al in juni en andere jaren pas eind augustus. Een<br />

Callistemon komt daarentegen betrouwbaar elk jaar bloeiend<br />

uit de koude kas tevoorschijn. Heerlijk. Maar verder duurt het<br />

me eigenlijk veel te lang voordat het een vrolijke boel wordt.<br />

Ik verlang naar warme oorden in de winter, geniet van de<br />

planten die ik daar tegenkom en wil ze thuis ook hebben. Dat<br />

lukt aardig maar ondertussen sta ik de hele lente en begin<br />

zomer tegen overwegend wat kale planten aan te kijken.<br />

Daarom ben ik al jaren een goede klant bij de regionale<br />

kweker die ook de hangende tuinen van de Orchideeënhoeve<br />

bevoorraadt. Sorry, Pantropica tegenwoordig. Waarom toch<br />

altijd die naamsveranderingen. Bij boten zorgt dat voor<br />

ongeluk.<br />

Oranjerieplanten klinkt toch veel leuker, blijft mijn mening.<br />

Zou de naamsverandering hier voorbode geweest zijn van<br />

een moeizame periode?<br />

Elk jaar heb ik wel weer een nieuwe uitdaging zoals jullie<br />

weten. Dit jaar wordt het tijd om de overkapping uit te<br />

breiden want ik moet mijn nieuwe winterharde passi’s kwijt.<br />

Voor de overwinteraars heb ik met buigzame aluminium<br />

stokken dit jaar een klimsupport gemaakt, ik ben namelijk<br />

helemaal klaar met knakkende en uiteindelijk vieze<br />

bamboestokken. Ondertussen stort mijn partner zich op een<br />

lasexperiment zodat ik klimzuilen in de grote potten buiten<br />

krijg voor mijn natuurlijk weer veel te grootse plannen.<br />

<strong>De</strong> eerste warmteliefhebbers vonden plekken tussen de<br />

stammen van brugmansia’s en in de potten van sommige<br />

bananen. Het leverde een mooie jungle op. Bovendien, in<br />

huis zijn ze lekker groenblijvend gebleken. Kijk, daar hou ik<br />

van. Nu nog zien of de uitdaging lukt hier een beetje tijdig<br />

bloemen aan te kweken ……<br />

Nicandra<br />

Als de buurvrouw me overrompelt met de vraag om even<br />

naar Tuinland te gaan, ons plaatselijke walhalla met ‘groen<br />

en bloei’ zeg ik aarzelend ja. Gezellig en voor de koffie. <strong>De</strong><br />

zomerbloeiers haal ik echter in bulk bij de genoemde kweker.<br />

En dan nog denk ik naderhand: waar zijn ze toch allemaal<br />

gebleven? Het kan me niet snel teveel zijn ook al is het<br />

in ons land eenjarig en elk jaar een uitgave. Het is soms<br />

erg lang wachten op bloemen aan veel van de gekoesterde<br />

exoten en tot die tijd geniet ik intens van de stralende<br />

vrolijke koppies in alle soorten en kleuren in bakken,<br />

hangmandjes en rond palen van een overkapping.<br />

Door hun huisvesting zijn het per definitie ook kuipplanten.<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 3


Praatjes over zaadjes april<br />

Tekst en foto’s: Cisca van der Zwan<br />

Tijdens een informatierondleiding voor rondleiders in<br />

de Hortus werd ons verteld dat de Sansevieria al sinds<br />

2019 geen Sansevieria meer heet. Tegenwoordig heet<br />

deze plant Dracaena. Ongelovig gemompel, hoe dat zo? Nou,<br />

de bloemen en de zaden van de Sansevieria en de Dracaena<br />

lijken zoveel op elkaar, dat de planten op DNA-niveau met<br />

elkaar zijn vergeleken. En jawel hoor, het DNA is zo gelijkend<br />

dat sinds 2019 de Sansevieria van naam veranderd is. <strong>De</strong><br />

o zo bekende vrouwentong, Sansevieria trifasciata heet<br />

tegenwoordig Dracaena trifasciata. Het zal even wennen zijn.<br />

Telkens als ik over zo’n naamsverandering hoor denk ik<br />

even aan Linnaeus. Zo bijzonder wat hij vanaf 1735 heeft<br />

gedaan, hoe hij het plantenrijk en dierenrijk systematisch<br />

heeft ingedeeld. Wat in 1753 resulteerde in de uitgave<br />

van Species plantarum. Dit is het eerste werk waarin de<br />

binominale nomenclatuur is doorgevoerd. Elke soort kreeg<br />

een geslachtsnaam en ook een toenaam (soortaanduiding).<br />

Dit werk geldt als de basis van de binominale nomenclatuur.<br />

Zeg maar, hoe wij het beessie/plantje een naam geven<br />

en indelen. Hij deed dat met de, in onze ogen, beperkte<br />

hulpmiddelen van zijn tijd. Petje af!<br />

Ik wil nog twee soorten zaad bij u onder de aandacht<br />

brengen. <strong>De</strong>ze zijn wat later binnengekomen en staan nu in<br />

de zadenlijst.<br />

Echium wildpretii<br />

Echium wildpretii is een tweejarige plant. Hij wordt ook<br />

wel slangenkruid genoemd en komt endemisch voor op de<br />

hellingen van de vulkaan Teide op Tenerife.<br />

Het eerste jaar ontwikkelt de plant een dicht bladrozet van<br />

behaarde, ovale bladeren. In het tweede jaar ontstaan de<br />

1–3m lange kegelvormige bloemtrossen, met honderden<br />

buisvormige, roze tot koraalrode bloemen. <strong>De</strong> plant sterft<br />

af na de bloei, waarbij massaal zaden worden verspreid. <strong>De</strong><br />

bloei vindt plaats van de late lente tot de vroege zomer.<br />

<strong>De</strong>ze plant staat graag op een zonnige plek en kan vorst tot<br />

-5 graden verdragen. Van te natte voeten houdt hij niet dus<br />

koel en vrij droog overwinteren.<br />

Zaaibeschrijving: zaden kunnen in een koud kasje in het<br />

voorjaar gezaaid worden, waarin de temperatuur overdag<br />

rond de 20-25 °C uitkomt en gedurende de nacht daalt naar<br />

5-10 °C . Bij een constante temperatuur wordt de kieming<br />

geremd, de fluctuatie is daarom belangrijk. U kunt deze<br />

schommeling natuurlijk ook zelf bewerkstelligen door het<br />

zaaibakje ‘s nachts in de koelkast te zetten. Zorg voor<br />

voldoende licht en een constant vochtige grond. Kieming<br />

meestal na 2 tot 4 weken, maar sommige zaden kunnen er<br />

enkele maanden over doen.<br />

Dit geldt voor vers zaad van 2023. Heeft u via de vereniging<br />

van mij zaad ontvangen van 2020 en wilt u graag vers<br />

zaad, stuur mij dan een aan uzelf geadresseerde enveloppe<br />

voorzien van een postzegel. Stop die in een enveloppe, ook<br />

voorzien van een postzegel, geadresseerd aan Cisca van der<br />

Zwan Spoorlaan 88, 2316 KE Leiden. Ik stuur u dan het verse<br />

zaad toe.<br />

Cordyline australis<br />

Cordyline australis ook wel Nieuw Zeelandse palm genoemd.<br />

<strong>De</strong>ze plant maakt als jonge plant een rozet met sierlijk<br />

lancetvormige bladeren. Na verloop van tijd vormt zich een<br />

stammetje. Als de plant wat ouder wordt kan zich in het<br />

hart van de helder groene bladeren een toef witte bloemen<br />

vormen.<br />

Zaaibeschrijving: zaaien kan het hele jaar. Voor een snellere<br />

kieming de zaden tussen schuurpapier wrijven of met een<br />

vijltje opruwen en vervolgens enkele uren in warm water<br />

weken. Zaai in luchtige zaaigrond, zaden afdekken met<br />

een laagje grond, die 3x de dikte van het zaad bedraagt.<br />

Optimale kiemtemperatuur 20-25°C. <strong>De</strong>k het zaaisel af met<br />

(vlies)doek of folie om uitdroging te voorkomen.<br />

<strong>De</strong> zaden zijn op de gebruikelijke wijze te bestellen (zie<br />

hierboven)<br />

Echium<br />

4 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


Leuk! Australië<br />

in de achtertuin!<br />

Tekst en foto's: Els de Rue<br />

In de toekomst kijken is koffiedikkijken. Waar de ene<br />

weerman zich vooral bezig houdt met de opwarming<br />

van de aarde, ziet de andere de (warme) Golfstroom tot<br />

stilstand komen en ons in onaangename kilte belanden. En<br />

dan heb ik het nog niet eens over al die andere ellende van<br />

de huidige tijd; reden genoeg voor stevig doemdenken.<br />

Een blik in de tuin kan dan soms wat troost bieden.<br />

Want hoewel de slakken, die duidelijk genieten van de<br />

warmere winter en al die regen, inmiddels de bloemen<br />

van alle sneeuwklokjes, de gele crocussen en de narcissen<br />

hebben geconsumeerd, staat daar fier, onaangetast en<br />

onbevroren/’unverfroren’ mijn Acacia baileyana, als een soort<br />

gele wolk van pluizige bloemetjes (foto 1). <strong>De</strong> lichte vorst<br />

van januari heeft hem nauwelijks geraakt; het fijnverdeelde<br />

blad is nog fris blauwgroen. Dat is bij neefje<br />

A. retinodes, aan de andere kant van het tuinpad, wel anders.<br />

<strong>De</strong> phyllodiën (eenvoudige bladachtige structuren die het<br />

jeugdblad vervangen) zijn voor een groot deel wel bevroren,<br />

bruin en dor. Maar de twijgjes zijn dat niet: in de bladoksels<br />

van die bruine blaadjes zitten veelbelovende kleine knopjes<br />

en hier en daar komt ook een lichtgeel bloemetje voorzichtig<br />

open (foto 2).<br />

Nou heeft natuurlijk niet iedereen het geluk in het milde<br />

westen van het land te wonen en zo’n schoonheid gewoon<br />

in de volle grond te kunnen zetten. Niet getreurd, ze zijn<br />

harder dan ze eruit zien; dus waarom niet gewoon in een<br />

kuip geprobeerd? Zo lang mogelijk buiten laten en alleen<br />

als het echt gaat vriezen in een onverwarmde schuur of<br />

Acacia retinodes<br />

Acacia baileyana<br />

garage zetten is mijn ervaring uit mijn tijd in het noorden<br />

van het land. Nou is ook de ene Acacia de andere niet; er<br />

is een overweldigende hoeveelheid soorten, voorkomend<br />

van Centraal- en Zuid-Amerika tot en met Polynesië. Hun<br />

leefomgeving varieert van zeeniveau (de kust, rivieroevers)<br />

tot subalpine zones en van een droog, binnenlands klimaat<br />

tot een regenrijk klimaat aan de rand van oerwouden. In<br />

hun natuurlijke omgeving worden ze vaak toegepast in<br />

heggen en afscheidingen; er zijn diverse soorten met<br />

indrukwekkende doorns. Laag groeiende soorten zijn weer<br />

geschikt om oevers te verstevigen. Op kalk zijn de meeste<br />

soorten niet zo dol; neutrale of licht zure grond is het<br />

devies. Dat geldt dan natuurlijk ook voor de potgrond van<br />

de kuip, waarin je hem kunt zetten als de volle grond geen<br />

optie is. Het grondmengsel moet liefst lemig zand zijn, met<br />

wat compost of goed verteerd blad. Wat goed verteerde<br />

oude mest is ook prima, eventueel aangevuld met een beetje<br />

beendermeel. Met kunstmest is het oppassen, omdat een<br />

aantal soorten gevoelig is voor een te hoog fosforgehalte.<br />

Na de bloei kan gesnoeid worden om de plant hanteerbaar<br />

te houden. Voor exemplaren in de volle grond is de aanpak<br />

eigenlijk dezelfde als die van andere voorjaarsbloeiers:<br />

terugsnijden tot de gewenste vorm, dood en ziek hout<br />

verwijderen en een beetje uitlichten. Soms wordt zaad<br />

gevormd (ja, de hommels weten ze wel degelijk te vinden!):<br />

zaailingen van mijn A. baileyana kwamen zelfs na de winter<br />

tussen de tegels van het zitje op. Zelf zaaien kan ook:<br />

overgiet de zaden met water dat van de kook af is en laat<br />

ze daarin 12-48 uur staan, levensvatbare zaden moeten dan<br />

opgezwollen zijn. Kieming bij 20-27°C in 7 tot 20 dagen.<br />

Het zal iedereen duidelijk zijn: er is echt geen enkele<br />

reden om af te zien van de aanschaf van zo’n Australische<br />

schoonheid, zelfs als je al een kuipplant hebt!<br />

Literatuur: The new Royal horticultural Society Dictionary of<br />

Gardening, Londen 1992<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 5


Nog meer tuinverdriet<br />

Tekst en foto's: Lute Hilberts<br />

Ik las de column: “Tuinverdriet” van Ina Gelling in<br />

<strong>Parel</strong> 5 van het afgelopen jaar en toen schoot me van<br />

alles door het hoofd.<br />

Het ging over de aanschaf van een grote boomvaren die het<br />

in de beginjaren in de exotentuin in Vries (Dr.) goed deed.<br />

Toch heeft hij het niet gered en dat is erg jammer, want zo’n<br />

blikvanger geeft direct een hoop sfeer in een exotentuin.<br />

Een sfeer die je in je fantasie laat verhuizen naar Nieuw-<br />

Zeeland, Australië of Californië, waar zulk soort exoten van<br />

nature voorkomt. Ina plant nog steeds allerlei bijzonder<br />

plantmateriaal, maar mist nu toch zo’n sfeer creërende<br />

blikvanger.<br />

<strong>De</strong> wens om volwassen exoten aan te schaffen<br />

Ieder die wat speciaals verzamelt, gaat een keer door de<br />

bocht, het kan snél gaan, ook pas na járen, maar de meeste<br />

liefhebbers kunnen het verlangen naar een gigagrote exoot<br />

in tuin of kas niet weerstaan.<br />

Wat Ina overkwam overkomt velen en daar hoor ik zelf ook<br />

bij. Ik zal jullie mijn verhaal vertellen en dan gaat het niet<br />

over grote boomvarens maar over yucca’s en dasylirions waar<br />

ik (ook) gek op ben. <strong>De</strong> beide genoemde geslachten lijken<br />

wel wat op elkaar en behoren tot dezelfde familie en wel de<br />

aspergefamilie (Asperagaceae), ze komen veel voor in Mexico.<br />

Exoten kopen<br />

Een paar jaar na de eeuwwisseling bezocht ik regelmatig de<br />

kwekerij van de fa. Klein aan de kust dichtbij Rijnsburg. Die<br />

had heel veel exotisch plantmateriaal te koop en binnen<br />

in de kassen een grote showtuin met levende dieren: dikke<br />

slangen, leguanen en andere reptielen om de exotentuin een<br />

speciale sfeer te geven. Het was een van de eerste kwekers<br />

destijds die zulk bijzonder plantmateriaal aanbood. Bij het<br />

zien van gigahoge yucca’s en stokoude dasylirions kon ik<br />

mijn verzameldrift nauwelijks onderdrukken. Genoemde<br />

geslachten stonden er in allerlei soorten en maten en<br />

nog héél veel meer. U begrijpt al waar het naartoe gaat,<br />

en ja, toen ik met een collega in Boskoop was voor een<br />

groenhappening reed ik door naar Rijnsburg en laadde een<br />

Yucca thompsoniana en een Yucca brevifolia in de auto. Dat<br />

ik € 350,00 lichter was en er voor mijn collega voorin de<br />

auto geen plaats meer was nam ik op de koop toe. Je moet<br />

het ijzer smeden als het heet is en ik kom vanuit noord-<br />

Nederland niet elke dag zo dichtbij ‘vriend’ Klein met zijn<br />

mooie spullen.<br />

<strong>De</strong> teeltpraktijk<br />

<strong>De</strong> hoogste Yucca viel gelijk in de prijzen want in maart<br />

2005 viel er een ontzettende hoeveelheid sneeuw waar<br />

hij natuurlijk wel tegen moet kunnen, dacht ik, want<br />

oude Yucca linearifolia<br />

Yucca linearifolia pas gezaaid<br />

6 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


Yucca rostrata<br />

Y linearifolia halfwas<br />

van alle yucca’s is een Y. thompsoniana wel de hardste<br />

en degene met de meeste weerstand tegen dat soort<br />

weersomstandigheden. Hij staat nog steeds op zijn warme<br />

plek tegen een zuidmuur. <strong>De</strong> goed gevulde bladkroon<br />

verdween. Hij was allang niet meer de robuuste plant met<br />

een volle pruik groen blad aan de top. Veel bladeren werden<br />

geel. Daarna ging het snel bergafwaarts en samen met<br />

de Y. brevifolia, die nog veel sneller het hoekje om ging,<br />

kwamen ze in de kliko. Dan denk je dat de drang naar groot<br />

exotenmateriaal voorbij is, dat het vuurtje dooft, geheel<br />

uitgaat. Ja….ja….., was dat maar zo!<br />

In het plaatsje Ens in de Noordoostpolder werd veel later ook<br />

zo’n exotenkwekerij gesticht en op meer plaatsen in ons land<br />

ontstonden ze. Natuurlijk even kijken (2009) want Ens is<br />

niet zo ver van mijn woonplaats vandaan. Ook deze kwekerij<br />

had veel exoten te koop. Ik kon het niet laten om het toch<br />

nog eens te proberen en dan met een Yucca linearifolia die<br />

ook wel tegen een stootje kan. Met een prijs van € 80,00<br />

niet zo onwijs duur en hij stond mooi in de tuin, vond ik. Hij<br />

deed het in het begin wel aardig maar toch zag ik na verloop<br />

van tijd dat hij niet uitbundig groeide. Al snel kwam een<br />

bloemknop tot ontwikkeling. Dat zie ik liever niet gebeuren<br />

want het produceren van een nieuwe groeipunt na de bloei<br />

kost de plant heel veel energie. Toch staat hij er nu nog<br />

steeds, heeft al drie keer gebloeid, maar een groot succes is<br />

het na veertien jaar nog steeds niet.<br />

Ik moest het grootser aanpakken, dacht ik en ik bestelde bij<br />

de plaatselijke zand- en grindboer 10 m3 speciaal voor mij<br />

gemengde grond. <strong>De</strong> vrijkomende grond uit het perk kruide<br />

ik naar het achterste deel van onze tuin en het nieuwe<br />

grondmengsel werd in de uitgediepte plantstrook verspreid<br />

nadat ik eerst twee lagen oude dakpannen onderin het gat<br />

het gelegd. Het was “Harte Knochenarbeit”, ik kreeg lange<br />

armen van al dat kruiwerk maar je moet wat over hebben<br />

voor de hobby!<br />

Nog steeds verzameldrang (don’t try this at home!<br />

Red.)<br />

Er was destijds in 2010 een grote plantenveiling in<br />

Antwerpen waar een hovenier in exotisch tuinieren zijn<br />

hele toko met plantenvoorraad te koop had gezet omdat<br />

hij zijn geluk in Thailand ging beproeven. Ik had de<br />

aankondiging gemist en de veiling was al achter de rug<br />

toen ik het op Marktplaats zag. Alleen nog wat restanten<br />

werden aangeboden en die stonden daar wat verloren in een<br />

verwilderde tuin, zag ik op het scherm. Er was ook een faxo<br />

bij (Yucca faxoniana). Die had helaas nog maar 12 bladeren<br />

over, maar wél een gigahoge en dikke stam. Daar keek ik al<br />

enige jaren naar uit. Gebeld naar de hovenier en die vroeg<br />

me gewoon maar te komen kijken want de planten moesten<br />

weg. Dat is mijn kans, dacht ik en na wat wikken en wegen<br />

(Antwerpen is ook bepaald niet naast de deur) stak ik ruim<br />

€ 800,00 in de zak. Mijn echtgenote schudde haar wijze<br />

hoofd. Maar er kwam toch, al was het dan ook wat aarzelend,<br />

witte rook. Samen met een ex-collega de auto ingespannen<br />

en hop, we toerden naar het Belgische land. We kwamen<br />

terug met een auto vol gekke, unieke en bijzondere exoten.<br />

Bij vertrek uit Antwerpen stelde de ex-collega voor in de<br />

auto tussen de planten te gaan liggen, want voorin noch<br />

achterin was een zitplaats. Na veel heen en weer gewrik<br />

tussen die grote stammen, dikke bebladerde koppen en nog<br />

grotere potten toch nog een zitplaats kunnen creëren.<br />

<strong>De</strong> robuuste Yucca faxoniana van bijna 180 kg was niet met<br />

twee man te tillen; de buren staken een handje toe om die<br />

kanjer in het plantgat te krijgen.<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 7


mex. grasboom<br />

linearifolia in de sneeuw<br />

Van dat plantentransport uit België ging er binnen een<br />

maand eentje dood. Jammer, het was een bijzonder fraaie<br />

Yucca rostrata. Daarna verhuisde nog een tweede plant naar<br />

de kliko en ook nog een derde. <strong>De</strong> rest sloeg aan en vooral<br />

de Y. faxoniana ging als een speer en dat doet ie nog steeds.<br />

Dat zou een uitzondering zijn bleek later. <strong>De</strong> stam is sinds<br />

de aankoop in 2010 zeker al een halve meter gegroeid.<br />

Dat soort grote kanjers gaven bij mij dus de vorm die ik<br />

nastreefde, die de tuin een exotenlook gaven. Toch zal ik<br />

het niet weer zo doen, want het kost veel geld en er gaat<br />

veel te veel dood.<br />

Ook niet onvermeld mag blijven dat ik samen met vriend<br />

Gerard uit IJsselstein door midden Nederland en Limburg<br />

ben gescharreld om adresjes te bezoeken die van mijn range<br />

planten te koop hadden. Dat er daarvan ook vele dood<br />

gingen laat ik maar onvermeld want dat ging niet om grote<br />

bedragen. Dat ik door de jaren heen in Duitsland, Tsjechië<br />

en Oostenrijk vele cactuskwekers heb bezocht om mijn<br />

verzameling in kas en meer en meer in de tuin uit te breiden<br />

laat ik eveneens maar onvermeld want ook daarvan gingen<br />

er, vooral nu ik terugkijk, te veel dood.<br />

Vele jaren ging ik naar de beroemde ELK in Blankenberge<br />

*) aan de Belgische kust samen met mijn echtgenote en<br />

kameraad Jan Pomper (ook lid van onze vereniging) of<br />

Gerard. Ik ben zelfs een keer drie dagen alleen naar het<br />

Belgische land gekard want de trek naar meer en nog<br />

meer exoten was niet te blussen. Zelfs een Mexicaanse<br />

plantensafari van twee weken slaagde daarin niet.<br />

Beste mensen, het is een leuke bezigheid, erg leerzaam en<br />

je komt veel soortgenoten en nog meer verzamelgekken<br />

tegen. Zijn het ‘gekken’ die zoiets doen? Wel nee, het zijn<br />

gedreven liefhebbers en als je maar weet wat de grens in je<br />

portemonnee is kun je je geen buil vallen…….<br />

<strong>De</strong> moraal van dit verhaal: begin met jong zaaisel of klein<br />

plantmateriaal<br />

Ik heb in dezelfde periode dat ik die grote kanjers aansleepte<br />

ook veel klein plantmateriaal gezaaid en gekocht, meer uit<br />

nieuwsgierigheid dan dat ik er op termijn wat mee zou willen<br />

doen. Ik zag toen nog niet dat dit de allerbeste manier is<br />

om een exotentuin te beplanten. Mijn geluk was dat ik via<br />

cactusvereniging “Succulenta” o.a. in de USA een adresje<br />

vond waar ik van vele soorten yucca’s en dasylirions zaad kon<br />

kopen. Daarnaast kende ik een specialistische kweker hier in<br />

de buurt die alles wat los en vast zit zaait en voor weinig geld<br />

te koop aanbiedt. Ik zal jullie met een paar voorbeelden laten<br />

zien wat er groeit uit heel kleine zaailingen en hoe lang dat<br />

duurt. In maart 2010 heb ik een jonge zaailing geplant onder<br />

de naam Yucca linearifolia die ik het jaar daarvoor had gezaaid.<br />

Toen hij boven de grond kwam leek het meer op een groene<br />

Yucca rostrata en dat is het waarschijnlijk ook. Kijk nu eens<br />

wat er van geworden is, er zit al een royale stam onder.<br />

Nog wat eerder, rond 2008 heb ik van die kweker uit de<br />

buurt mini-mini plantjes gekocht en dat waren echte yucca’s<br />

linearifolia. Op een Belgische beurs had ik namelijk een<br />

8 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


halfwas Y. linearifolia gekocht en die groeide goed, dus van<br />

dat soort moest ik er meer hebben. Het gaat dus best snel<br />

en u ziet ook al het verschil met dezelfde soort plant op<br />

foto 1 en let dan vooral op de bladkroon. Die is bij de hoge<br />

plant op stam bepaald niet fraai en hij staat wat te ‘pieren’.<br />

Ik noemde het al eerder in mijn tekst. Mijn buurvrouw wist<br />

te melden dat hij wellicht heimwee heeft naar het warme<br />

Mexico. “Heimwee kan heel erg zijn” voegde ze nog toe!<br />

In het voorjaar van 2020 heb ik een piepjonge Dasylirion<br />

wheeleri in de tuin gezet; een stuk of tien sprietjes, meer<br />

was het niet. volgens de boekjes kan die als enige van het<br />

geslacht tegen een stootje en zou het hier buiten uit moeten<br />

kunnen houden. Het gaat nog steeds prima met dat jonkie en<br />

de groei kwam er de afgelopen drie jaren goed in.<br />

Mijn ervaring is dus: begin met klein plantmateriaal en als je<br />

zélf zaait komen er vele variëteiten boven de grond en kun je<br />

de mooist gevormde uitzoeken.<br />

Tuinverdriet?<br />

Heb ik nu net als Ina tuinverdriet? Nou nee, of toch wel?<br />

Hoe dan ook ben ik een ervaring rijker… Het doet me<br />

overigens wel wat als ik steeds weer planten te koop zie die<br />

het hier op termijn niet doen, het niet redden, lelijk worden<br />

en uiteindelijk afgevoerd moeten worden. Schitterende<br />

stokoude olijfbomen met vaak bijzonder rustiek gevormde<br />

stammen: komend uit een warm en droog Spanje of Italië en<br />

daarna staan ze hier in onze kille natte winter hun dagen te<br />

slijten. Jammer, jammer.<br />

Ik heb nooit een olijf gekocht alhoewel ik daarvoor natuurlijk<br />

wel in de markt was. Ik had geen plek voor zo’n joekel anders<br />

was die er vast wel gekomen.…<br />

Ik zei het al, begin met klein plantmateriaal.<br />

Maar wat doe je dan met de grotere exemplaren? Zorg voor<br />

een goede standplaats in de winter. Zet ze gewoon in een<br />

kuip, graaf ze desnoods in in de tuin zodat ze tegen de tijd<br />

dat de sneeuwbuien komen er weer gemakkelijk uit kunnen.<br />

Kuipplanten verzamelen? Een heel lang leven plezier!<br />

In dit verhaal heb ik jullie verteld hoe het mij is vergaan<br />

met het verzamelen van exoten. Heel veel leden van onze<br />

vereniging hebben het verzamelvirus ook onder de leden<br />

maar het verschil met mij is dat ze er zelden tot nooit over<br />

schrijven! Jammer, heel erg jammer want zo blijft veel kennis<br />

onontdekt. Het zou niet alleen <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> verrijken maar<br />

ook onszelf. Ik zou willen zeggen tegen iedereen: “help de<br />

redactie met kopij over uw waardevolle ervaringen, want<br />

zonder <strong>Parel</strong> geen vereniging.”<br />

*) <strong>De</strong> Europese Landen Conferentie ELK, 3 dagen in<br />

Blankenberge (B) is wellicht de grootste internationale<br />

bijeenkomst van cactus- en succulentenliefhebbers.<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 9


Da’s ook een mooi<br />

plantje<br />

Tekst en foto's: Lute Hilberts<br />

Strelitzia nicolai<br />

<strong>De</strong> Nederlandse naam is paradijsvogelbloem; ach, dat weten<br />

we wel. Een paradijsvogel is een bijzonder kleurrijke vogel en<br />

dat is de bloem van de kuipplant Strelitzia reginae ook. Dit is<br />

allemaal geen nieuws.<br />

Bovenstaande regels schreef ik in <strong>Parel</strong> nr 4 van het afgelopen<br />

jaar over zijn kleinere zus de Strelitzia reginae. Maar een<br />

Strelitzia nicolai wordt vele malen hoger, komt ook uit<br />

subtropisch Zuid-Afrika. Voor een doorsnee hobbyist wordt<br />

de plant in kamer en kas veel te groot, dat heb ik al in mijn<br />

vorige item vermeld, maar voordat hij zo hoog is duurt wel<br />

even en in de tussentijd heb je met zo’n kanjer wel sfeer in<br />

de verzameling. Ook zonder bloei, die overigens pas komt als<br />

ze wat meer volwassen en dus hoger zijn, is het een fraaie en<br />

robuuste plant.<br />

Het blad is glimmend leerachtig en mochten ze wat stoffig<br />

zijn geworden omdat kids en kleinkids door de huiskamer<br />

daveren dan is een natte spons en een paar minuten van onze<br />

‘kostbare’ tijd voldoende voor een makeover en dan glimmen<br />

ze weer.<br />

<strong>De</strong> Strelitzia nicolai met zijn rechte stammen wordt door<br />

menigeen verward met een banaan; daar lijkt hij veel op<br />

vooral als je ze ziet van een meter of zes, zeven hoog. Er<br />

zijn er zelfs die negen meter aantikken! Ook kan men in<br />

den beginne denken dat het een reizigersboom Ravenala<br />

madagascariensis is, maar die heeft de bladeren in een vlak<br />

rozet staan en bij S. nicolai staan ze in waaiervorm rondom<br />

Strelitzia nicolai macro<br />

de stam, dat is een duidelijk onderscheid. Ravenala en de<br />

Strelitizia behoren overigens wel tot dezelfde plantenfamilie.<br />

(Strelitziaceae)<br />

<strong>De</strong> bloei is niet zo kleurrijk en daardoor veel minder<br />

spectaculair dan die van S. reginae, maar als je de<br />

mogelijkheid krijgt de bloei van dichtbij te bekijken dan kun<br />

je je verbazen hoe de natuur zoiets bijzonders in elkaar kan<br />

fröbelen. Hij bloeit dus minder kleurrijk, maar mag er ook<br />

zijn; kijk maar naar de foto. Overigens had ik de bloei nog<br />

nooit van zo dichtbij gezien, want normaal zitten de bloemen<br />

veel hoger aan de stam. Een binnentuin in Zuid-Europa<br />

bracht uitkomst. Strak gevormde witte en blauw/violette<br />

kroonbladeren.<br />

Ook deze soort is dorstig, net als zijn kleinere zus. In de<br />

groeiperiode krijgt hij wat 20-20-20, maar het is misschien<br />

beter wat minder stikstof te geven want we willen toch niet<br />

dat ie snel tegen het plafond groeit of de nok van de kas<br />

aanraakt. Dus neem maar 10-30-20. Het steekt niet zo nauw<br />

qua bemesting en met voldoende licht, in de huiskamer vlak<br />

bij het raam komt alles goed. Hij kan goed tegen droge lucht<br />

en dat is mooi meegenomen; af en toe met een plantenspuit<br />

over de bladeren kan uiteraard geen kwaad.<br />

Ik heb met deze plant niet de ervaring om hem wat af te<br />

knijpen met stikstof en water. Als je dat mondjesmaat<br />

toedient blijft hij kleiner (dat klopt denk ik) en ook bloeit hij<br />

sneller als hij een wat handzaam formaat heeft. Of dat ook<br />

klopt, ik weet het niet. Als een plant het moeilijk heeft komen<br />

er vaak bloemknoppen en schiet hij in het zaad is de algemene<br />

tendens in de plantenwereld.<br />

Ik heb onlangs een Strelizia nicolai cadeau gedaan aan een<br />

goede vriend, maar dan wel in de kunststof uitvoering. Hij<br />

lijkt van een afstand nét een levende plant, zo echt qua kleur<br />

en blad. Ik zou hem nooit in mijn huiskamer willen hebben,<br />

maar mijn vriend was er blij mee. Hij woont alleen, is heel<br />

frequent met de camper en route en dan kan zo’n nepper van<br />

zo’n 2,5 meter hoog heel best de boel wat opfleuren. U leest<br />

het al, ook in een kunstuitvoering is een Strelitzia bruikbaar.<br />

Strelitzia = Charlotte Sophia van Mecklenburg Strelitz, die<br />

in 1761 trouwde met de latere koning George III van het<br />

Verenigd koninkrijk, is naamgeefster van de plant en reginae<br />

staat voor koninklijk.<br />

Nicolai (nicoláia) = is vernoemd naar de 19e eeuwse Russische<br />

keizer Nikolaas<br />

10 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


Polygala myrtifolia,<br />

familie: Polygalaceae. <strong>De</strong><br />

vleugeltjesbloem<br />

Vleugeltjesbloem hoor ik u zeggen, geen idee wie bij veel<br />

planten Nederlandse namen bedenkt; persoonlijk hou ik er<br />

niet van. Voor mij is het Polygala (met de klemtoon op de<br />

tweede lettergreep, red.)!<br />

Ik merk al lezend in vakliteratuur dat hij wat<br />

ondergewaardeerd is en dat zou best waar kunnen zijn, want<br />

ik kom de plant niet veel tegen in verzamelingen en ook<br />

ikzelf hoor bij de mensen die hem niet in de verzameling<br />

hebben, ik heb hem zelfs nog nooit gehad. Ik zag hem<br />

uitbundig bloeien in Turkije (foto) maar bij liefhebbers weet<br />

ik ze niet een twee drie te vinden. Een doorgewinterde<br />

kenner uit mijn regio die ik erover belde wist niet eens hoe<br />

een Polygala/vleugeltjesbloem er uitziet. Kun je nagaan<br />

wat betreft de bekendheid van de soort. Toch heb ik iemand<br />

ontdekt die er ervaring mee heeft en mij van veel info heeft<br />

willen voorzien.<br />

Hij moet ‘s zomers super warm staan en ‘s winters vooral niet<br />

onder de 5°C. Dat kan een probleem zijn want als ik ze in ons<br />

land zie bloeien dan lijkt het erop dat ze meer hitte nodig<br />

hebben, de bloemen komen niet goed open, ze bloeien wat<br />

geremd zogezegd.<br />

In het vorig voorjaar stonden in mijn omgeving bij een<br />

privékweker zeker veertig planten te koop. Forse volgroeide<br />

planten met veel bloei en ze mochten voor € 19,95 p.st. mee<br />

naar huis. <strong>De</strong> verkoop ging niet vlot en bepaald niet naar<br />

de zin van de eigenaar en de laatsten gingen voor minder<br />

dan de helft de laan uit. <strong>De</strong> prijs was oké vond ik, veel plant<br />

voor weinig, maar de bloei hield niet over en dan bedoel ik<br />

niet het aantal bloemen. Het aanzicht is heel anders dan die<br />

fleurige bloeiers in warm Turkije.<br />

Ondergewaardeerd?<br />

Ik ga gewoon positief door met mijn verhaal want bloeien<br />

doet hij echt wel en de bloeivorm is bijzonder fraai, vooral<br />

van heel dichtbij (foto). Alleen daarvoor zou je hem op je<br />

lijstje moeten hebben of bijna jaarrond bloeiend in de serre<br />

moeten hebben staan. Hij is wintergroen, kleinbladig, bloeit<br />

langdurig, kan prima tegen snoeien en wordt dus nooit te<br />

hoog, maar als je de snoeischaar ‘in het vet’ laat dan gaat ie<br />

omhoog tot ruim 3 meter. Wordt regelmatig aangeboden op<br />

het internet dus daarvoor hoeft men niet uit de stoel noch<br />

in de auto te stappen….<br />

Hij komt uit Zuid-Afrika waar hij in het bekende fynbos veel<br />

voorkomt. Fynbos is een lage, bossige vegetatie in Zuid-<br />

Afrika waar heel veel plantensoorten, - duizenden! -, een<br />

thuis hebben. Een bijzonder rijke plantengemeenschap dus.<br />

Alles blijft laag en bossig door de vele natuurbranden, maar<br />

steeds lopen de meeste soorten uit het fynbos weer uit en<br />

bloeien daarna rijk, terwijl vele zaden door de hitte van het<br />

vuur gaan kiemen. <strong>De</strong> Maquis rond de Middellandse zee heeft<br />

veel gemeen met het Zuidafrikaanse fynbos.<br />

Er bestaat ook een andere soort van dit geslacht en wel<br />

Polygala chamaebuxus 'Grandiflora' Dit is een mooi compact<br />

groeiende en fraai bloeiende rotsplant voor kalkvrije grond,<br />

winterhard en bloeiend met geel-rose bloemen; net als zijn<br />

grote broer staat hij graag in lichte schaduw met voldoende<br />

vocht.<br />

myrtifolia: met blad als van een Myrtus.<br />

chamaebuxus: chamae staat voor laag bij de grond en tevens<br />

op Buxus lijkend.<br />

Polygala myrthifolia<br />

Dus beste mensen, we moeten voor de Polygala een warme/<br />

hete en beschutte plaats zoeken en dan graag uit de felle<br />

zomerzon. Vochtig houden en in het groei- en bloeiseizoen<br />

regelmatig maar matig voeden en na de bloei de plant wat<br />

terugnemen. Oude bloeitwijgen diep wegsnoeien tot dichtbij<br />

de grond, de jongere twijgen licht terugsnoeien. Op deze<br />

manier blijft ze bossig en vertakt. Rigoureus alles tot even<br />

boven de grond terughalen na de bloei kan ook maar daar<br />

ben ik geen voorstander van. Ik hou liever na de snoei een<br />

leuke plant over.<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 11


Leucospermum reflexum.<br />

Tekst en foto's: L. Uijtewaal-de Vries<br />

Met Leucospermum reflexum begeef ik me een beetje<br />

buiten mijn vertrouwde omgeving. <strong>De</strong>ze prachtige<br />

plant komt namelijk niet uit Australië maar<br />

uit Zuid-Afrika! Hij past echter wel enigszins in mijn<br />

verzameling omdat hij, net als veel van mijn andere wel<br />

Australische planten, ook uit de Proteaceae-familie komt.<br />

Hij mag erbij in het kader van gezinshereniging zullen we<br />

maar zeggen.<br />

Planten van Leucospermum zijn af en toe te vinden in<br />

Nederland; Flora Toscana zet er heel veel van op de markt.<br />

<strong>De</strong> landen rondom de Middellandse Zee vormen hun grootste<br />

afzetgebied maar af en toe komen de planten ook wel in<br />

Nederland terecht. Dat is niet eens uniek: in 1700 werden<br />

er hier al leucospermums opgekweekt! Dat waren toen<br />

waarschijnlijk alleen botanische soorten; tegenwoordig<br />

zijn het ook vaak hybriden zoals bijvoorbeeld de prachtige<br />

Leucospermum ‘Mardi Grass Ribbons’, foto op de omslag.<br />

Sinds ik echter L. reflexum, foto 2, in 2011 in een heel<br />

bijzondere tuin - Wittunga Botanic Gardens in de buurt<br />

van Adelaide - had gezien was ik daar naar op zoek. Helaas<br />

verkoopt Flora Toscana alleen maar hybriden van deze soort<br />

(Leucospermum ‘So Exquisite’ bijvoorbeeld, foto 3) en, hoewel<br />

de bloemen hiervan natuurlijk ook erg mooi zijn, hebben<br />

ze niet de typerende naar beneden buigende stampers<br />

die L. reflexum nu juist zo speciaal maken. Het lijken net<br />

vuurpijlen, toepasselijk nu ik dit rond Oud en Nieuw schrijf.<br />

Behalve planten kon ik ook jarenlang nergens zaad van deze<br />

soort vinden.<br />

Maar tot mijn grote verrukking vond ik er in 2018 in twee<br />

verschillende tuinen planten van. Daar mocht ik stekken van<br />

nemen die ook nog eens aansloegen. Men wist niet wat voor<br />

kleur de bloemen zouden hebben, dus dat werd nog eens<br />

extra spannend. Leucospermum reflexum bestaat namelijk<br />

in het geel en in het rood; deze worden respectievelijk L.<br />

reflexum ssp. luteum en L. reflexum ssp. reflexum genoemd.<br />

<strong>De</strong> planten heb ik opgekweekt in goed drainerende, iets<br />

zure potgrond met als bemesting Osmocote met laag<br />

fosforgehalte, zoals ik met al mijn planten doe. <strong>De</strong> cultuur<br />

van de meeste Zuid-Afrikaanse planten verschilt niet veel<br />

van de cultuur van de Australische.<br />

Je zult het altijd zien: net toen ik eindelijk twee gestekte<br />

planten had, vond ik zaden. Van de vijf bestelde zaden<br />

kiemde er eentje en dat is nu al een aardig plantje.<br />

Een kleine vier jaar na het stekken zag ik knoppen<br />

verschijnen. <strong>De</strong>ze leken bij beide planten verschillend en<br />

jawel, de een bloeide uiteindelijk rood, de andere geel, foto<br />

4. Zoals gehoopt en eigenlijk ook wel verwacht bogen de<br />

stampers van de uitgebloeide bloemen keurig naar beneden<br />

zodat ik midden in de zomer van rode vuurpijlen kon<br />

genieten zonder de akelige bijgeluiden, foto’s 5 en 6.<br />

Uiterlijk<br />

In tegenstelling tot veel Australische Proteaceae zijn de<br />

bladeren van hun Zuid-Afrikaanse tegenhangers vaak veel<br />

zachter. Dat is ook het geval bij L. reflexum: het blad is<br />

langwerpig, viltig en ook nog eens mooi zilvergrijs. Alle<br />

leucospermums vormen -voor zover ik ze in het verleden<br />

heb uitgeprobeerd- mooie struikjes die zich gemakkelijk<br />

vertakken en daarmee ook veel bloemknoppen maken. <strong>De</strong>ze<br />

verschijnen aan de uiteinden van de takken, dus, hoe meer<br />

takken hoe meer bloemen!<br />

Leucospermum reflexum in<br />

Wittunga Botanic Gardens | foto 2<br />

Leucospermum 'So Exquisite' | foto 3<br />

Leucospermum reflexum rood en geel | foto 4<br />

12 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


In de natuur<br />

L. reflexum groeit van nature in de buurt van riviertjes en dit<br />

geeft al aan dat hij graag vochtige aarde wil. Ze komen uit<br />

het zogenaamde winterregengebied, dus je moet de planten<br />

zeker in de winter niet laten uitdrogen.<br />

Er zijn 48 soorten Leucospermum, de meeste komen voor in<br />

de westelijke Kaapprovincie. <strong>De</strong> bloemen worden bestoven<br />

door nectar etende vogels, het zaad valt op de grond waarna<br />

mieren de zaden naar hun nest slepen. Er zit namelijk een<br />

zgn. elaiosoom rondom het zaad, een eiwitrijke substantie<br />

die de mieren graag eten. <strong>De</strong> zaden blijven vervolgens veilig<br />

in het mierennest liggen totdat er een bosbrand komt.<br />

Door een chemische stof in de as en de sterk wisselende<br />

temperaturen (doordat de temperaturen in de aarde nu<br />

sterk fluctueren door gebrek aan isolerende begroeiing<br />

en waarschijnlijk ook door de tijd van het jaar) kiemen de<br />

zaden. <strong>De</strong> zaailingen hoeven, nu alles om hen heen verbrand<br />

is, niet te concurreren met andere planten en bovendien<br />

fungeert de as als extra bemesting. Een prachtig systeem!<br />

Vermeerdering<br />

Zaaien:<br />

Zoals uit het bovenstaande is af te leiden kiemen de zaden<br />

niet vanzelf. Week ze 24 uur in 1% waterstofperoxide (o.a.<br />

te verkrijgen bij een drogist), daarna het buitenste schilletje<br />

weghalen en de zaden ondiep zaaien in vochtige, niet natte!,<br />

zaaigrond. Wisselen van temperatuur is belangrijk, om de<br />

gunstige omstandigheden voor het kiemen in de natuur na<br />

te bootsen. Plaats het bakje met zaden daarom bijvoorbeeld<br />

’s nachts in de koelkast en overdag erbuiten. Mijn ene<br />

succesvolle zaadje deed er 4,5 maand over om te kiemen<br />

dus geduld is een schone zaak! Dit gezegd hebbende, mijn<br />

geduld was op na het wekenlang heen en weer verhuizen van<br />

de zaden in en uit de koelkast. <strong>De</strong> laatste twee maanden<br />

stond het bakje er continu in en het zaadje kiemde in de<br />

kou. Ook dat werkt dus.<br />

Stekken:<br />

Volgens de literatuur moet je 20-25 cm lange stekken van<br />

rechtop gaande stengels nemen in zomer/herfst, behandelen<br />

met stekpoeder en in goed doorlatende stekgrond wegzetten<br />

bij 22-25°C. Dan duurt het 2-4 maanden voordat er wortels<br />

komen. Dat wist ik allemaal nog niet in 2018 en ik nam<br />

in mijn onnozelheid ongeveer 10 cm lange stekken en<br />

zette ze in de stekbak met bodemverwarming. Maar, dat<br />

ging ook goed en het duurde maar 7-8 weken totdat ik<br />

de eerste wortels zag. Toevallig was het tijdstip wel<br />

goed: augustus en november. Ik gebruik voor het stekken<br />

meestal Clonex Purple. Dat is een gel met 3 g/l IBA (een<br />

bewortelingshormoon), vitamines, mineralen en iets<br />

antibacterieels. Ik doop er de stekken in nadat ik ook nog<br />

een sliertje bast van ongeveer 1 cm heb verwijderd van de<br />

onderkant van de stek, om het wondoppervlak -en daarmee<br />

de kans op slagen- te vergroten. Het is belangrijk een heel<br />

scherp mesje te gebruiken. Standaard stekgrond met extra<br />

zand en/of perliet is aan te raden.<br />

Leucospermum reflexum | foto 5<br />

Leucospermum reflexum | foto 6<br />

Halleluja, ik had dit nog niet opgeschreven of ik kijk in de<br />

stekbak ….en zie een wortel aan een van de drie -minder<br />

dan 10 cm lange- stekken van L. reflexum die ik er 15 dagen<br />

eerder in had gezet, op 15 december. <strong>De</strong> wonderen zijn<br />

de wereld dus nog steeds niet uit en zo zie je maar weer<br />

opnieuw, er zijn geen regels vast te stellen bij de omgang<br />

met planten. Uiteindelijk hebben twee van de drie stekken<br />

wortels gemaakt.<br />

Betekenis van de namen<br />

Leucospermum: leukos=wit, spermum=zaad dus: witte zaden.<br />

reflexum: omgebogen. Dit slaat op de stampers.<br />

luteum: geel<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 13


Capsicum rhomboideum<br />

Tekst en foto's: Marijke Oppe-de Pagter<br />

Op de bijeenkomst afgelopen oktober<br />

van Regio West was er, zoals<br />

altijd, een plantenruil.<br />

Op de ruiltafel stond een plant die ik<br />

vaag herkende. Toen ik er goed naar<br />

keek en in mijn geheugen groef wist<br />

ik het weer: het was een botanisch<br />

chilipepertje dat ik ruim tien jaar<br />

geleden eens gezaaid had. <strong>De</strong> naam<br />

wist ik niet meer, maar ik wist wel dat ze<br />

gele bloemetjes had. Geel is een kleur die<br />

bij Capsicum niet veel voorkomt, misschien<br />

is ze wel de enige. Thuis Google geraadpleegd,<br />

Capsicum rhomboideum is haar naam. Ik was blij dat ik<br />

haar weer teruggevonden had.<br />

Zoals gezegd is Capsicum rhomboideum syn. Capsicum ciliatum<br />

een botanische soort. Ze komt voor van het zuiden van<br />

Mexico tot het noorden van Peru en Venezuela. <strong>De</strong> plant<br />

groeit uit tot een struikje; op de plaats van herkomst<br />

kan ze zo’n 1.80 m hoog worden, maar meestal blijft ze<br />

kleiner. <strong>De</strong> plant heeft niet veel gelijkenis met de gewone<br />

pepers. Ze heeft harige ronde blaadjes en zoals gezegd<br />

gele klokvormige bloemetjes. <strong>De</strong> besjes die na de bloei<br />

verschijnen rijpen rood af. In de besjes zitten meestal twee<br />

of drie donkerbruine zaadjes. Toevallig heb ik vandaag wat<br />

besjes geplukt en de zaadjes ga ik binnenkort zaaien. Ik las op<br />

internet dat de zaden soms lastig zijn met kiemen, we zullen<br />

zien. Hitte zit er niet in de besjes en omdat ze zo klein zijn,<br />

zijn ze eigenlijk niet geschikt voor in de keuken. <strong>De</strong> plant<br />

wordt niet commercieel gekweekt, maar is onder verzamelaars<br />

gewild als curiositeit en voor de sier. Ze groeit goed in zowel<br />

halfschaduw als de zon en wil redelijk veel water.<br />

Over bemesting heb ik niets kunnen vinden; ik denk dat<br />

20-20-20 goed zal zijn en af en toe wat tomatenmest,<br />

dat krijgen mijn andere pepers ook. Ook over een<br />

minimumtemperatuur voor de plant heb ik niets kunnen<br />

vinden. Ze heeft voor de zekerheid bij kamertemperatuur<br />

overwinterd. Ze gaat straks, als het wat warmer is, de kas in<br />

en later met de andere kuipplanten naar buiten.<br />

14 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


In Memoriam<br />

Wim Kersten<br />

Tekst en foto's: Liesbeth Uijtewaal, foto: Lute Hilberts<br />

Onlangs, op 24 februari <strong>2024</strong>, is Wim Kersten<br />

overleden. Wim is voor onze vereniging van grote<br />

betekenis geweest. Al in 1989 is hij lid geworden<br />

en hij is direct in het bestuur gestapt van de toen net<br />

opgerichte Regio 3. Hij is er pas mee gestopt toen het<br />

qua gezondheid niet meer kon, en dat was in 2017.<br />

Wim Rutten schrijft over hem:<br />

“Wim is jarenlang zowel secretaris als penningmeester van<br />

onze regio geweest. Een taak die hij zeer consciëntieus<br />

heeft uitgevoerd. Als penningmeester lette hij heel erg<br />

goed op de centjes. Ook maakte hij bijna jaarlijks een korte<br />

plantenquiz. Hij was een goede vraagbaak voor iedereen die<br />

vragen had over kuipplanten. Hij heeft ook talloze grote<br />

zaaibakken gemaakt voor leden van de regio. Hij is zeker<br />

tien keer afgereisd naar Kenia om een bevriende missionaris<br />

te helpen met technische zaken, zoals o.a. het plaatsen<br />

van zonnepanelen. Ook heeft hij meerdere reizen naar<br />

Madeira georganiseerd voor een kleinere groep leden (daar<br />

is bijgaande foto gemaakt in 2001). Ik ben een keer mee<br />

geweest; alles was heel goed geregeld en het was voor alle<br />

deelnemers een bijzondere ervaring. Door al zijn werk voor<br />

de vereniging is hij dan ook lid van verdienste en later zelfs<br />

erelid geworden.”<br />

Wim was zijn tijd dus ver vooruit wat recycling betreft. Niet<br />

alleen met papier overigens: de door Wim Rutten genoemde<br />

zaaibakken werden met behulp van oude elektrische dekens<br />

en restanten dubbelwandige plastic platen gemaakt,<br />

“gefabriekt” in zijn woorden. Van afgedankte pallets maakte<br />

hij prachtige plantenkuipen; ik geniet er in de zomer nog<br />

steeds van op mijn terras en ik heb nu dankzij hem het<br />

een en ander terug kunnen zoeken in oude <strong>Parel</strong>s. <strong>De</strong>ze<br />

bestonden namelijk tot 1994 slechts uit aan elkaar geniete<br />

vellen papier die door Wim vakkundig gebonden zijn tot een<br />

degelijk boekwerk, mooi overzichtelijk. <strong>De</strong> kaft bestaat uit<br />

……het stevige karton van oude ordners!<br />

Wim bleef het liefst op de achtergrond. Daardoor zullen veel<br />

mensen niet weten hoeveel hij voor de vereniging en zijn<br />

medemens heeft betekend. Een bescheiden man. Of, in de<br />

woorden van Lute Hilberts:<br />

“Een gouden kerel met een groot warm en sociaal hart is niet<br />

meer...”<br />

Wim, bedankt.<br />

Niet alleen in het bestuur van Regio 3 was Wim belangrijk;<br />

sinds april 1994 maakte hij deel uit van de redactie van<br />

<strong>De</strong> <strong>Parel</strong>, totdat hij een aantal jaren geleden om dezelfde<br />

gezondheidsredenen ook daarmee helaas moest stoppen.<br />

Vele artikelen heeft hij geschreven en ook<br />

taalkundig was hij sterk, wat van groot belang was bij zijn<br />

redactiewerk. Mannelijke woorden, vrouwelijke woorden,<br />

meeBRENGEN in plaats van meeNEMEN, ik denk er nog<br />

steeds aan! <strong>De</strong> digitaal aangeleverde kopij printte hij<br />

thuis en hij bracht die, met zijn correcties, mee naar de<br />

redactievergaderingen. Het was altijd goed te zien van wie<br />

de correcties kwamen want bij Wim was de kopij meestal<br />

geprint op afgedankt papier van de plaatselijke supermarkt.<br />

Dit was namelijk maar aan één kant bedrukt, dus de andere<br />

kant kon mooi gebruikt worden voor de kopij!<br />

Acasia glaucoptera<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 15


Verenigingsnieuws<br />

Van het bestuur<br />

U weet het vast nog wel: tijdens de Algemene<br />

Ledenvergadering op de Nationale Kuipplantendag 2023<br />

in de Orchideeënhoeve overviel Wim de Waal, onze<br />

voorzitter, de aanwezigen met de mededeling dat hij<br />

afzag van een tweede termijn in het bestuur van de<br />

vereniging. In de bestuursvergadering op 19 januari jl.<br />

opende hij de vergadering met het bericht dat dat zijn<br />

laatste vergadering was. Daardoor werd zijn opvolging<br />

dus wel heel erg urgent en was het aan de overgebleven<br />

bestuursleden om zich te beraden over hoe het verder<br />

moest.<br />

In de bestuursvergadering op zondag 17 maart sprak<br />

René Gerritzen, afgevaardigde van Regio West, het<br />

verlossende woord: hij zal voorlopig het voorzitterschap<br />

waarnemen.<br />

Punt van aandacht is wel dat daardoor het gewicht<br />

van Regio West in het bestuur wel erg groot geworden<br />

is. Immers, behalve René Gerritzen zijn zowel de<br />

penningmeester als de secretaris (die al lang over de<br />

houdbaarheidsdatum heen is) ook actief in Regio West.<br />

In de Nieuwsbrief van januari <strong>2024</strong> is bekend gemaakt<br />

wanneer en waar de Nationale Kuipplantendag /ALV<br />

gehouden zou worden. Het plan was toen dat we op 14<br />

of 15 september <strong>2024</strong> de Botanische Tuin Amsterdam<br />

zouden bezoeken. Dat plan hebben we moeten laten<br />

varen. <strong>De</strong> klimaatkas van de Botanische tuin, -de<br />

trekpleister voor kuipplantenliefhebbers-, wordt<br />

gerenoveerd; die renovatie zal een jaar in beslag nemen.<br />

Gelukkig is er een alternatief gevonden. Op zaterdag<br />

21 september <strong>2024</strong> zijn we te gast bij Kwekerij Van der<br />

Velde in Heerde. <strong>De</strong> kwekerij is vooral bekend van de<br />

vele rassen fuchsia’s en pelargoniums, maar herbergt<br />

ook een keur aan kuipplanten. Ondanks het late seizoen<br />

hopen we op een grote opkomst.<br />

We brengen u in herinnering dat van de deelnemers een<br />

bijdrage in de kosten gevraagd zal worden van € 10,00<br />

per persoon.<br />

U kunt zich tot uiterlijk 1 september <strong>2024</strong> opgeven<br />

voor deze dag door overmaking van € 10,00 per persoon<br />

op rekening nummer NL71 INGB 0003 9781 67 t.n.v.<br />

Nederlandse Kuipplantenvereniging. Vermeld vooral ook<br />

uw lidmaatschapsnummer.<br />

Ondertussen Is Marcel Kool, onze nieuwe<br />

penningmeester, erin geslaagd de financiële<br />

administratie en de ledenadministratie in te voeren in<br />

e-boekhouden.<br />

Marcel is nu nog doende met oplossingen voor wat je<br />

losse eindjes zou kunnen noemen. Als u onverhoopt op<br />

onzorgvuldigheden stuit, graag bericht naar Marcel Kool<br />

op penningmeester@kuipplantenvereniging.nl of leden@<br />

kuipplantenvereniging.nl<br />

Een ander belangrijk onderwerp voor de vereniging<br />

betreft de nog altijd bestaande zorgen over het<br />

voortbestaan van de vereniging. Doordat we in 2023 een<br />

zeer beperkt aantal nieuwe leden mochten verwelkomen<br />

en het aantal opzeggingen of overleden leden constant<br />

bleef is het totaal aantal leden meer afgenomen dan<br />

wenselijk is.<br />

<strong>De</strong> bespreking van dit onderwerp zal het bestuur nog<br />

indringend bezighouden.<br />

Programma <strong>2024</strong> Regio Oost<br />

vrijdag 26 april<br />

Bezoek aan de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht,<br />

Budapestlaan 17 Utrecht.<br />

zaterdag 18 mei<br />

Tuin Ine Versteegh, Zwarte Kijkerweg 33, 7313 GE<br />

Apeldoorn.<br />

In een groene wijk ligt deze tuin met een oppervlakte van<br />

1400 meter.<br />

Hagen en haagjes bepalen de sfeer en geven vorm aan het<br />

geheel, bestaand uit mooi op kleur samengestelde borders.<br />

Er is een klein pluktuintje en achter in de tuin is een klein<br />

bosgedeelte met bijzondere schaduwplanten en een kas.”<br />

Tuin van Bellefleur, Coniferenlaan 2, Apeldoorn.<br />

Een tuin van 730 m2 naar eigen ontwerp, geïnspireerd<br />

op de Engelse tuinen. Vaste plantenborders en rozen in<br />

pasteltinten, pluktuintje met warme kleuren. Veel potten<br />

met een jarigen en in de Victoriaanse kas.<br />

woensdag 12 juni<br />

Landschapstuin ’t Meihuus, Terborgseweg 1, 7084 AD<br />

Breedenbroek<br />

<strong>De</strong> zeer gevarieerde grote landschapstuin is gelegen<br />

rondom een oude Gelderse boerderij. <strong>De</strong> tuin ligt in een<br />

kenmerkend coulisselandschap van de Achterhoek. In 2019<br />

is de tuin door Groei&Bloei gekozen tot de beste levende<br />

tuin van Nederland.<br />

Gut Heidefeld Am Wielbach 7c, Bocholt, Duitsland<br />

Na jaren van uitgebreide renovatie met veel liefde<br />

voor detail, is het 12.500 m2 grote landgoed uit zijn<br />

Doornroosje-slaap ontwaakt en tot een prachtig landgoed<br />

omgetoverd.<br />

Het park is naar inspiratie van Engelse tuinen en parken uit<br />

de 18e en 19e eeuw aangelegd. Het park is ook met rolstoel<br />

toegankelijk.<br />

donderdag 18 juli<br />

Tuin <strong>De</strong> Vorst Hof, Spoorlaan 5, 8162 BP Epe<br />

Men waant men zich in een bloemenschilderij. In juli en<br />

augustus is het een bloemenfeest in deze tuin met een<br />

diversiteit aan bloeiende planten, waaronder diverse<br />

16 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


soorten Persicaria, Monarda, Thalictrum, Sanguisorba,<br />

Helenium, Crocosmia etc.. Steeds zijn er prachtige<br />

kleurcombinaties en een verscheidenheid aan vaste planten<br />

en vele dahlia’s in deze cottagetuin.<br />

<strong>De</strong> oprit is aan de kant met de buren afgezet met een 15<br />

meter lange houtstapel met daarop een Sedumtuin. Iedere<br />

centimeter in deze tuin van 500 m² groot is benut.<br />

Tuinen <strong>De</strong> Roode Hoeve, Middendijk 14, 7397 NA Nijbroek<br />

Rondom een meer dan 100 jaar oude IJsselhoeve liggen<br />

verschillende tuinen met bont gekleurde bloemvakken.<br />

Lange paden door de wilde grassen laten je het open<br />

landschap met de schaapskudde beleven. Door de<br />

boomgaard komt men aan de voorzijde van de hoeve, waar<br />

weelderige borders op kleur, omsloten door hagen, een<br />

rozen berceau en oude bomen, liggen. Recht voor het huis<br />

bieden ronde bloemborders uitzicht tot aan de horizon.<br />

dinsdag 18 september<br />

Hof te Ruurlo, Borculoseweg 40, Borculo<br />

Hof te Ruurlo is een verrassende tuin van 1100 m2 in de<br />

bebouwde kom van Ruurlo. <strong>De</strong> tuin is door muurtjes, hagen<br />

en andere objecten ingedeeld waardoor je het idee krijgt<br />

dat de tuin vele malen groter is. Rozenbogen en pergola's<br />

zijn behangen met vele verschillende soorten klimplanten,<br />

vaak hele bijzondere. Er is een ruim assortiment planten te<br />

koop.<br />

Trudy Welman, Julianastraat 17, 7161 CP Neede<br />

Trudy is lid van de cactusvereniging; behalve de cactussen<br />

heeft zij ook een rotstuin.<br />

Leden van andere regio’s die graag met een excursie mee<br />

willen kunnen zich aanmelden bij het secretariaat: ned.<br />

kuip.ver.oost@gmail.com.<br />

Regio West<br />

Impressie van de<br />

ledenbijeenkomst<br />

op 24 februari <strong>2024</strong><br />

Wat is nu een goede soort voor in de tuin? Dat zijn de<br />

planten met knikkende bloemen; dat knikje is essentieel,<br />

zelfs als het maar héél subtiel is. Let daarbij vooral<br />

op de knoppen! Planten met de bloemen rechtop, de<br />

‘ouderwetse grootbloemigen’, blijken gevoelig voor de<br />

verwelkingsziekte. Heb je een keuze gemaakt en ga je<br />

planten, let dan op het wortelgestel. Zijn de wortels<br />

fijn en dun, plant dan net zo diep als de plant in de<br />

pot zat, anders is er kans op verwelkingsziekte; zijn de<br />

wortels daarentegen dik en vlezig, dan is diep planten<br />

(5 – 10cm) de manier: ondergrondse ogen lopen dan<br />

prima uit. Clematis armandii vormt hierop overigens een<br />

uitzondering. En Wim, hoe zit het nou met snoeien?<br />

“Snoeien is niet echt nodig, beetje opknappen is<br />

genoeg. Vuistregel: de vroege bloeiers snoei je rond de<br />

langste dag, de late, die rond de langste dag bloeien, in<br />

februari, tot zo’n 10 – 30cm boven de grond”. Zo’n late<br />

bloeier is bv. C. terniflora, DE topper voor in de tuin.<br />

Ook een topper, maar dan wat woekeren betreft, is de<br />

wilde bosrank, C. vitalba, niet planten dus als je nog wat<br />

plezier in het tuinieren wilt behouden…<br />

Na de pauze liet Wim in sneltreinvaart nog wat<br />

andere hobby’s voorbij komen: oranje (koninklijke)<br />

vaasjes en andere parafernalia, Clivia’s, Hippeastrums<br />

en Amaryllissen (mest met 7-14-28 voor een goede<br />

knopvorming!), Lycoris (drooghouden in de lente:<br />

zomerbloeier!), Hymenocallis, sneeuwklokjes,<br />

Agapanthus (eens in de drie jaar in augustus verpotten!),<br />

Canna (niet afsnoeien vóór de overwintering, pas in<br />

het voorjaar!) en Hedychium (in de volle grond laten<br />

overwinteren en ook niet afknippen!). Na nog wat<br />

impressies van Madeira sloot Wim zijn voordracht af met<br />

een quiz (o.a.: van welke plant is deze tak?), maar na<br />

zoveel nuttige info over zich heen gekregen te hebben<br />

bleek het klasje niet meer zó gefocust, helaas.<br />

Voorzitter Thieu bedankte Wim hartelijk, waarna de<br />

zaal de onderlinge banden weer wat aanhaalde en zich<br />

opmaakte voor het tweede deel van deze bijeenkomst<br />

(plannen, excursies) na de lunch. Voor de uitkomst van<br />

dit deel: zie de activiteitenagenda.<br />

Regio West startte het nieuwe seizoen met een lezing<br />

over Clematissen door DE Clematisexpert Wim Snoeijer in<br />

het Buurtcentrum Kerk en Zanen in Alphen aan de Rijn.<br />

Na een kort welkomstwoord door voorzitter Thieu Korten<br />

werden wij in een flink tempo vertrouwd gemaakt met<br />

de ins en outs van het kweken van Clematis. En pas op:<br />

Clematis is géén kuipplant: hij hoort echt in de volle<br />

grond! Nu kent het geslacht Clematis al vele soorten,<br />

maar voor de echte kweker bleek dit niet genoeg.<br />

Er is flink op los gekruist met een indrukwekkend<br />

aantal cultivars tot gevolg (met de cultivarnaam<br />

tussen aanhalingstekens ‘… ‘, in tegenstelling tot de<br />

handelsnaam, die met hoofdletters wordt geschreven).<br />

Het kweken van een nieuwe soort (lees: cultivar) is geen<br />

sinecure: het duurt zo’n 8 tot 10 jaar voor je iets kan<br />

introduceren wat de moeite waard is.<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 17


Informatie<br />

www.kuipplantenvereniging.nl<br />

Voorzitter<br />

W.J.M. de Waal 0416-533685<br />

Kloosterweg 4<br />

5144 CB Waalwijk<br />

voorzitter@kuipplantenvereniging.nl<br />

Secretaris<br />

Vacature<br />

secretariaat@kuipplantenvereniging.nl<br />

Penningmeester<br />

Marcel Kool<br />

Pigmenthof 43<br />

1339 HD Almere-Buiten<br />

tel. 06 40 25 54 32<br />

Bestuursleden<br />

S. Hofman-Rookmaker Regio Noord<br />

V. Jansen Regio Oost<br />

R. Gerritzen Regio West<br />

Vacature Regio Zuidoost<br />

M.-L. Mol Regio Zuidwest<br />

Ledenadministratie<br />

Marcel Kool,<br />

Pigmenthof 43, 1339HD Almere-Buiten,<br />

tel. 06 40 25 54 32<br />

leden@kuipplantenvereniging.nl<br />

Zadenlijst<br />

Cisca van der Zwan, Spoorlaan 88 2316 KE<br />

Leiden<br />

fvdzwan@hotmail.com<br />

Regio Noord (Groningen,<br />

Friesland en Drente)<br />

S. Hofman-Rookmaker<br />

0515-542212<br />

Begine 67, 8711 BH Workum<br />

j.s.c.hofman.rookmaker@gmail.com<br />

Regio Oost (Overijssel, Gelderland en<br />

Noord-Flevoland)<br />

Secretariaat a.i. E. en M. Klungel<br />

026 3113642<br />

Mosterdhof 110, 6931 AR Westervoort<br />

nkv.oost@ziggo.nl<br />

Regio Zuidoost<br />

Verslag van de ledenbijeenkomst/<br />

jaarvergadering<br />

op 5 januari <strong>2024</strong><br />

Aanwezig: 46 leden<br />

<strong>De</strong> voorzitter heet de aanwezigen van harte welkom met de beste wensen<br />

voor het nieuwe jaar.<br />

Er wordt even stil gestaan bij het overlijden van Frans Peters en Petra<br />

Nies.<br />

<strong>De</strong>ze avond is ook de jaarlijkse algemene vergadering; daaruit valt het<br />

volgende te melden:<br />

- er zijn dit jaar geen aftredende bestuursleden, dus geen<br />

bestuursverkiezingen; financieel verslag: de penningmeester geeft een<br />

toelichting op het financieel verslag van het afgelopen jaar. Hier zijn<br />

geen vragen of opmerkingen over;<br />

- de kascontrolecommissie heeft de administratie bestudeerd en stelt de<br />

ALV voor de penningmeester decharge te verlenen. Hannie Simons stelt<br />

zich beschikbaar als nieuw kascontrole lid;<br />

- op verzoek van de dames die elke bijeenkomst de lootjes verkopen is<br />

de prijs voor een lot aangepast naar € 0,25; dit omdat de prijs van<br />

€ 0,30 te omslachtig blijkt met wisselgeld e.d.<br />

Verder zijn er geen punten ingebracht en heeft niemand vragen .<br />

<strong>De</strong> voorzitter dankt alle leden voor hun inzet in het afgelopen jaar en sluit<br />

de vergadering.<br />

Wim Rutten heeft aan de hand van een (heel) groot aantal foto’s een<br />

Powerpointpresentatie gemaakt over de activiteiten van het afgelopen<br />

jaar. Omdat dit een te grote presentatie is voor één avond ziet hij zich<br />

genoodzaakt om dit in twee delen te doen. Vanavond gaat de presentatie<br />

in hoofdzaak over de tuinenreis van het afgelopen jaar; op de bijeenkomst<br />

in april zijn de overige activiteiten aan de beurt met o.a. de mini-show,<br />

veiling e.d.<br />

In de pauze is er lotenverkoop en na de presentatie van Wim is de<br />

verloting.<br />

Regio West (Noord- en Zuid Holland,<br />

Utrecht en Zuid-Flevoland)<br />

I. van den Berg 0172 475370<br />

Ten Harmsenstraat 2, 2406 TV<br />

Alphen aan den Rijn<br />

secretarisregiowest@gmail.com<br />

Regio Zuidoost (Limburg, oostelijk<br />

deel van Noord-Brabant, België)<br />

P. Barten 0475-319518<br />

Napoleonsweg 59c, 6081AA Haelen<br />

pjjmbarten@home.nl<br />

Regio Zuidwest (Zeeland, westelijk<br />

deel van Noord-Brabant, België)<br />

Jan van Acquoij<br />

<strong>De</strong>ken van Baarstraat 30<br />

5251 RK Vlijmen<br />

dekuipplant@live.nl<br />

18 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | nr. 2


Evenementenkalender<br />

Regio Zuidoost<br />

• 6 juli<br />

de jaarlijkse kuipplantenveiling in trefcentrum Aldenghoor.<br />

• 6 september<br />

ledenbijeenkomst met een lezing over orchideeën door Jean<br />

Claessens<br />

• 21 september<br />

ledenbijeenkomst met een lezing over orchideeën door Jean<br />

Claessens<br />

Regio West<br />

• zaterdag 11 mei: voorjaarsmarkt in de Botanische Tuin Leiden.<br />

Regio West neemt deel met een stand tuin- en kuipplanten<br />

• zaterdag 18 mei , Boskoop: bezoek aan kwekerijen, een<br />

rondvaart die eindigt bij de te bezoeken assortimentstuin van<br />

Klaas Verboom<br />

• maandag 20 mei: Exotische Plantenbeurs in St. Oedenrode<br />

(v/h Haps), leden van Regio West nemen deel met een stand<br />

kuipplanten<br />

• zaterdag 25 mei: plantenmarkt Stoer in de schaduw, Botanische<br />

tuin Pinetum Blijdenstein, Van der Lindenlaan 125, Hilversum<br />

leden van Regio West nemen deel met een stand kuipplanten<br />

• woensdag 12 juni: Regio West sluit aan bij Regio Oost voor een<br />

bezoek aan Landschapstuin ’t Meihuus, in Breedenbroek en park<br />

Gut Heidefeld in Bocholt, Duitsland<br />

• zaterdag 22 juni: Botanische Tuin van Blijdorp, Rotterdam en<br />

Arboretum Trompenburg, Rotterdam<br />

• zaterdag 6 juli: plantjesdag bij Piet Keizer in <strong>De</strong> Lier<br />

• zaterdag 24 augustus, Noord-Holland: bezoek aan Botanische<br />

Tuin Overzee, Klaas Bijlsma (onder voorbehoud) Wunderkammer,<br />

Monnickendam<br />

• zaterdag 7 september: Liefhebbersmarkt Botanische Tuinen<br />

Utrecht. leden van Regio West staan in de stand van de<br />

vereniging met kuipplanten<br />

• zaterdag 21 september: Nationale Kuipplantendag/ALV bij<br />

Kwekerij Van der Velde in Heerde<br />

• zaterdag 12 oktober: ledenbijeenkomst in Alphen aan den Rijn<br />

Planteninfo<br />

<strong>De</strong>skundigen die bereid zijn uw vragen<br />

over planten te beantwoorden<br />

Australische flora<br />

E. Uijtewaal-de Vries<br />

Tel. 0475-49 48 81<br />

Dries 22,<br />

6086 AW Neer<br />

E-mail: l.uijtewaal@merrigum.com<br />

Botanische fuchsia’s<br />

G. Rosema<br />

Tel. 0348-44 29 65<br />

Harmelerwaard 17a,<br />

3481 LC Harmelen<br />

E-mail: gjrosema@solcon.nl<br />

Citrus<br />

B. Buynsters<br />

Tel. 0411-62 18 13<br />

Lindelaan 23,<br />

5076 CW Haaren<br />

E-mail: benbuynsters@planet.nl<br />

B. Wetzels<br />

Tel. 045-531 07 14<br />

Achter <strong>De</strong> Heggen 14,<br />

6373 XC Landgraaf<br />

E-mail: baltwetzels@hotmail.com<br />

Kaapse flora<br />

H. Tromp<br />

Tel. 0412-63 80 21<br />

Heihoekstraat 1a,<br />

5345 HC Oss<br />

E-mail: hans-tromp@hetnet.nl<br />

Oleander<br />

A. Keunen<br />

Tel. 06 53253104<br />

C. Keunen<br />

Tel. 06 23661473<br />

Hei 8a, 5991 PC Baarlo<br />

E-mail: info@hesperidenhof.nl<br />

Palmen<br />

W. Rutten<br />

Tel. 0475-53 34 46<br />

Exgaard 12, 6074 AA Melick<br />

E-mail: wimrutten2@gmail.com<br />

nr. 2 | <strong>De</strong> <strong>Parel</strong> <strong>2024</strong> | 19


Retouradres: Contrabasweg 179, 1311 LA Almere<br />

overwinteren<br />

Op onderstaande overwinteringsplaatsen kunt u met uw planten terecht van oktober tot mei.<br />

<strong>De</strong> planten krijgen de nodige verzorging en kunnen - indien gewenst - ook overgepot en gesnoeid worden.<br />

<strong>De</strong> kas van<br />

Regio Zuidwest<br />

Afdelingssecretariaat<br />

Contact:<br />

dekuipplant@live.nl<br />

<strong>De</strong> eigenaar van de kas<br />

Johan van Esch<br />

T 06 51 64 05 43<br />

Flevoland<br />

Kwekerij Almere<br />

Linnaeusweg 7<br />

1331 AA Almere<br />

T 036-5328136<br />

info@kwekerijalmere.nl<br />

www.kwekerijalmere.nl

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!