25 magazine Leef!
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Interview<br />
Wim Siemerink werd eind jaren ’90 door Marga Thomassen<br />
benaderd om te gaan schrijven voor een streekkrant. “Schrijven<br />
over bollen, dat was de bedoeling. Maar het werd uiteindelijk<br />
een Noordwijk-achtige column en ik rolde als correspondent<br />
bij Uitgeverij Verhagen binnen om over de politiek<br />
en een wekelijkse ‘Binder-column’ te schrijven. Ik had al<br />
lange tijd verschillende bestuursfuncties: onder andere bij de<br />
voetbal, als voorzitter van de sportraad en ik was voorzitter<br />
van de ondernemingsvereniging Noordwijk Binnen, waardoor<br />
ik veel met de politiek te maken had. Ik wist op politiek<br />
gebied inmiddels wat er speelde in het dorp. Méér dan menig<br />
gemeenteraadslid! En ik durf gerust te stellen dat dat nog<br />
steeds zo is. Ik zou willen dat het anders was, maar dat is<br />
gewoon niet zo.”<br />
Tenenkrommend<br />
Zou je zelf geen raadslid willen zijn? “Ha. Ik ben er niet goed<br />
genoeg voor en ben daarentegen misschien wel het beste<br />
raadslid dat ze kunnen krijgen! Raadslid willen zijn is één,<br />
maar een goed raadslid zijn is een heel ander verhaal. Hier<br />
zien ze geen kans om de sociale woningbouw een kontje te<br />
geven of de parkeerproblemen echt aan te pakken. Maar een<br />
opkomst van 150 inwoners bij een inspraakavond wordt gevierd<br />
als een groot succes. Schiet mij maar lek, ik snap daar<br />
niets van. Ik begrijp ook wel dat het een politiek spel is en dat<br />
je met elkaar naar een oplossing moet zoeken, maar ik vind<br />
dit soort zaken tenenkrommend.”<br />
En de fusie tussen beide dorpen, hoe kijk je daar tegenaan?<br />
“Het zal nog tien jaar duren voordat iedereen daar aan gewend<br />
is. Maar De Zilk en Noordwijkerhout horen er wat mij<br />
betreft gewoon bij. Ik snap ook niet dat het college dit niet wil<br />
zien als één. Ja, de samenstelling van de inwoners is anders,<br />
ja het ondernemersklimaat verschilt, ja carnaval en kermis<br />
worden anders beleefd. Maar politieke doelstellingen dienen<br />
hetzelfde te zijn.<br />
Vroeger<br />
Hij is een geboren en getogen ‘binder’, jongste uit een gezin<br />
met acht kinderen. Op zijn twaalfde ging hij bestellingen<br />
rijden, voor Bloemenmagazijn Flora op de Kerkstraat. “Rond<br />
mijn 18de liep het zó spaak met m’n baas dat ik mezelf beloofde<br />
nooit meer voor een baas te werken. Ik begon een eigen<br />
bloemenzaak op de Voorstraat en vandaaruit ben ik mee gaan<br />
doen met de internationale presentatie van Nederlandse<br />
bloemen. Ik reisde alle Europese hoofdsteden af voor shows.<br />
Later ook veel in Oost-Europa en in het Midden-Oosten. Mijn<br />
specialiteit was het ontwerpen van de ruimtes met bloemen.<br />
Daaruit groeide van lieverlee ook een standbouwbedrijf. Toen<br />
dit allemaal lekker liep, ontstond de hype onder de sjeiks in de<br />
golfstaten dat ze Hollandse bloemen op hun bruiloft wilden<br />
en de woestijn rondom hun huis vol wilden zetten met bloeiende<br />
plantjes. Vliegtuigen vól gingen daar naartoe! Een mooie<br />
tijd....”<br />
Familie<br />
Wim is net 74 maar oogt minstens 15 jaar jonger. Fit, slank,<br />
modern gekleed en zeer gevat. “Ik heb geen perkamenten<br />
bekkie gelukkig”, lacht hij. Hij heeft twee kinderen en drie<br />
kleinkinderen. “Ik ben een echt familiemens en als gezin heb<br />
ik het ook met de moeder van mijn kinderen nog heel erg<br />
fijn.” Wim’s zoon ziet hij minder vaak dan zijn dochter: hij<br />
woont en werkt in Londen als grafisch vormgever.<br />
Mooiste File<br />
De Mooiste File ontstond <strong>25</strong> jaar geleden. En het format van<br />
toen, wordt nog steeds gehanteerd, hoewel Wim de organisatie<br />
ruim vijf jaar geleden uit handen gaf. “Het Bloemencorso<br />
stond op de zondag van het corsoweekend altijd op de boulevard,<br />
maar snakte naar geld en hengelde in Haarlem. En<br />
Haarlem wilde dat corso op zondag wel in de stad hebben.<br />
Tja. Tegen een paard kun je niet gapen, dat was een verloren<br />
race, 165.000 Haarlemmers tegen <strong>25</strong>.000 Noordwijkers…<br />
Ik zei: ik weet zeker dat er mensen op zondag naar Noordwijk<br />
blijven komen om naar het Bloemencorso te kijken en kreeg<br />
destijds de directeur van de VVV mee en de eigenaren van<br />
Hotels van Oranje. Daar kwam bij: Noordwijk was ook een<br />
beetje een ‘auto-badplaats’, met bijvoorbeeld de Tulpenralley.<br />
Altijd wanneer ik wagens opmaakte voor dealers, kwamen<br />
autoliefhebbers naar me toe die de auto mooier vonden dan<br />
het bloemenarrangement dat er op lag. Ik zei toen: dat moeten<br />
we combin eren! Zorgen dat de dealers hun mooiste auto’s<br />
neerzetten en dat wij daar de mooiste bloemen op tentoonstellen<br />
plus een aantal praalwagens. En zo geschiedde.<br />
En als het even meezit in verband met alle afgelastingen<br />
door de coronacrisis, dit jaar alweer een zilveren jubileum.”<br />
Ruzie<br />
“Ik koester mijn ‘durrepie’ met al zijn brave mensen”, zegt hij<br />
lachend. “Noordwijk is net een mooie vrouw. Ik geniet er van<br />
alle kanten van, maar je moet wel van d’r afblijven. Anders<br />
krijg je ruzie!” Plannen voor de toekomst? “Ik leef nu en hoop<br />
nog lang mee te draaien. Ik maak weinig plannen. Jaarlijks<br />
vlieg ik naar mijn timesharing, in Gran Canaria en houd<br />
rekening met mijn meisje, die nog volop meedraait in het<br />
arbeidzame leven,” besluit hij met een liefdevolle glimlach.<br />
‘De Zilk en Noordwijkerhout<br />
horen er wat mij betreft<br />
gewoon bij. Ik snap ook niet<br />
dat het college dit niet<br />
wil zien als één’<br />
51