Plotsdoof Lente 2021

stichtingmeo1

Plots2021doof

Jaargang 32 — nummer 1 — Lente

Social

Media

WIE NIET WAAGT, WIE NIET WINT

PRIVACYWETGEVING IN SOCIAL MEDIA

EEN AMBITIEUZE JONGEN


Hear Your Way

“Het geluid en de helderheid van

de Nucleus ® 7 hebben mij absoluut

geholpen in mijn sociale leven.”

Karl K. Cochlear Nucleus-gebruiker

De Cochlear Nucleus ® 7-geluidsprocessor is de eerste en enige geluidsprocessor voor

cochleaire implantaten ter wereld waarmee u telefoongesprekken, video’s, muziek en

entertainment direct kunt streamen van elk compatibel Apple- of Android -apparaat.

Voor meer informatie, neem contact op met uw hoorspecialist of ga naar

www.cochlear.com/nl/nucleus7 volg ons op:

Vraag uw medische professional om advies over behandelingen voor gehoorverlies. Resultaten kunnen variëren en uw medische professional zal u adviseren over de factoren die van invloed kunnen zijn op uw resultaat.

Lees altijd de gebruiksaanwijzing. Niet alle producten zijn in alle landen verkrijgbaar. Neem contact op met uw lokale vertegenwoordiger van Cochlear voor productinformatie. De meningen die worden uitgedragen zijn

meningen van individuele personen. Raadpleeg uw medische professional om te bepalen of de Cochlear-technologie voor u geschikt is. De Cochlear Nucleus Smart App is verkrijgbaar in de App Store en Google Play. De

Cochlear Nucleus 7-geluidsprocessor is compatibel met Apple- en Android-apparaten. Ga voor meer informatie over compatibiliteit naar www.cochlear.com/compatibility. Apple, het Apple-logo, FaceTime, Made for

iPad-logo, Made for iPhone-logo, Made for iPod-logo, iPhone, iPad Pro, iPad Air, iPad Mini, iPad en iPod Touch zijn handelsmerken van Apple Inc., geregistreerd in de V.S. en andere landen. App Store is een dienstmerk

van Apple Inc., geregistreerd in de VS en andere landen. Android, Google Play en het Google Play-logo zijn handelsmerken van Google LLC. De Android robot is gemaakt van of aangepast aan werk gecreëerd en gedeeld

door Google en gebruikt volgens voorwaarden beschreven in de Creative Commons 3.0 Attribution License.

Cochlear, Hear now. And always, Nucleus en het elliptische logo zijn handelsmerken of geregistreerde handelsmerken van Cochlear Limited. © Cochlear Limited 2019. D1658605 V2 OCT19 Dutch translation


Inhoudsopgave

04 Van de voorzitter

07 Kennismaken met Annemieke Ceton

08 Wie niet waagt, wie niet wint

07

12 Privacywetgeving en social media

14 Column Jackie de Waard

15 Een ambitieuze jongen

18 Column Peter Raggers

08

19 Lesje geschiedenis

21 Column Margreet Joosen

22 Column Ronald Kaijim

25 Twee nieuwe redactieleden

26 Mijn vriend de boom deel III

15

28 Komende activiteiten

19

Colofon

Plotsdoof is een uitgave van de

Stichting Plotsdoven. Donateurs van

de stichting ontvangen het blad gratis.

Plotsdoof verschijnt vier keer per jaar: in

maart, juni, september en december.

Redactieadres:

Randhoeve 221

3995 GA Houten

redactieplotsdoof@gmail.com

Redactie:

Agaath Arends

Liesbeth Duits

Margreet Joosen

Ronald Kaijim

Edith Swart

Jackie de Waard

Vormgeving en opmaak:

Ewa Harmsen

Aan dit nummer werkten mee:

Ineke Dilling

Peter Raggers

Evelin Witt

Opzeggen donateurschap:

kantoor@stichtingplotsdoven.nl

ook voor adreswijzigingen.

Neem voor overname artikelen contact

op met de redactie:

redactieplotsdoof@gmail.com

Sluitingsdatum kopij volgend nummer:

8 mei 2021

Drukwerk en verzending:

MEO

Coverfoto:

Pixabay

Stockphoto’s:

Pixabay

Plotsdoof magazine | Lente 2021 3


Van de

voorzitter

Social media is een heel ruim begrip. Het omvat niet alleen

de website, maar ook alle andere digitale kanalen waarmee

we als organisatie naar buiten treden.

Naast onze website is natuurlijk ook de zeer actieve

Facebookgroep een van dé online manieren waarmee

we het contact met onze achterban proberen te

houden. Vorig jaar hebben we een mogelijkheid

tot WhatsApp contact via onze website mogelijk

gemaakt. Onze nieuwsbrief zal binnenkort weer

een nieuw leven worden ingeblazen (zie verderop

in dit blad). En ook via Twitter en LinkedIn

houden we onze volgers op de hoogte van wat er

voor ons allemaal speelt. Sinds vorig jaar is daar

een nieuw kanaal bij gekomen. Contact via Zoom

of Teams kunnen we óók onder de noemer Social

Media plaatsen.

“hoe meer

aanbod, hoe

beter”

Als er één ding is dat in deze coronatijd heeft

bijgedragen aan digitaal contact is het wel de online

meetings die via bijvoorbeeld LetsTalk zijn georganiseerd.

Aangezien het waarschijnlijk is dat we nog wel even in

deze situatie blijven zitten zien we steeds meer soortgelijke

initiatieven ontstaan, en dat juichen we natuurlijk enorm

toe. Want als we niet fysiek bij elkaar kunnen komen,

dan maar online. En hoe meer aanbod, hoe beter. Het zijn

allang niet meer alleen de ‘bij-klets-momentjes’ maar er

worden nu bijvoorbeeld ook workshops en lezingen

georganiseerd.

En wat dacht u van onze nieuwjaarsreceptie

die we in januari online hebben opgezet. Op

donderdag bedacht en na aankondiging

in onze Facebookgroep op zondag

georganiseerd. Het bleek dat erg

veel mensen een enorme behoefte

hadden aan contact, ook al was dat

dan digitaal. De mogelijkheden voor

online meetings worden steeds

beter en live-ondertiteling door

schrijftolken maakt dat het ook voor

iedereen toegankelijk is.

Daarom hebben ook al onze

donateurs de uitnodiging voor de

online Landelijke Dag in de mailbox of

brievenbus ontvangen. Hopelijk zien of

zagen we u (afhankelijk van wanneer dit

blad op de mat viel) op 12 maart achter uw

PC of laptop.

4 Plotsdoof magazine | Lente 2021


Van de

redactie

Het thema van deze editie van de Plotsdoof is: social

media.

Het is niet meer weg te denken in deze tijdperk.

Het werkt verbindend, soms scheidend, maar altijd

bestaat de mogelijkheid om online jouw gedachten

en bezigheden te delen. Ook om andere meningen

te lezen, in gesprek te gaan of je ergens voor op te

geven. De wereld wordt groter in je eigen huiskamer.

In dit blad lees je wat social media voor de

gebruikers inhouden. Voor de een betekent het

een vooruitgang, voor de ander is het een prettige

verslaving en sommigen keren juist terug naar

het sturen van een echte kaart. Lees ook wat de

privacywetgeving in social media inhoudt. Altijd

handig om te weten als je contact moet opnemen

met je verzekeraar.

Nu de lente in aantocht is, de krokussen hun

kopje boven de grond uitsteken, werd het ook tijd

voor uitbreiding van de redactie. Met een nieuwe

hoofdredacteur en een redactielid hopen we dit blad

nog leuker en informatiever te maken. Verderop

stellen zij zich voor, Margreet Joosen en Jackie de

Waard.

Het volgende thema is tinnitus. Wil je een bijdrage

leveren, mail naar redactieplotsdoof@gmail.com.

De hoofdredacteur overlegt met jou over de

voorwaarden voor plaatsing in het blad. Dus, klim in

de pen!

Over de stichting

De Stichting Plots- en Laatdoven is opgericht in 1989 en zet zich in voor de belangenbehartiging

van plots- en laatdoven in de ruimste zin van het woord. Daarbij staat de stimulatie van

zelfredzaamheid en reïntegratie van de plots- en laatdove in de horende maatschappij voorop

Bestuur

Robert ten Bloemendal, voorzitter

Gerard de Vijlder, vicevoorzitter

Mark Schiffmaier, secretaris

Peter Helmhout, penningmeester

Nirosha Boer, bestuurslid

Annemieke Ceton, bestuurslid

Ineke Dilling, aspirant bestuurslid

Raad van Advies

drs P.P. B.M. Boermans

dr J. Mulder

Peter Raggers

Donateurschap

Vanaf € 25,— per kalenderjaar bent u al

donateur, voor het hele gezin betaalt u

slechts € 35,—

Overmaken kan op IBAN NL54 INGB

0000 082080 t.n.v. Stichting Plotsdoven

te Houten

Geregistreerd bij de Kamer van

Koophandel Haaglanden te Den Haag nr

41155666 ANBI-nummer 816107440

Lex Scheffelfonds

Het Lex Scheffelfonds is ingesteld om

iedere plots- en laatdove, voor wie dit

een financieel bezwaar is, in staat te

stellen deel te nemen aan activiteiten

die georganiseerd worden door de

Stichting Plotsdoven. Voor verdere

informatie zie de laatste bladzijde.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 5


RONDO 3

Ongelooflijk simpel. Simpelweg ongelooflijk.

Het klinken van wijnglazen. Een mooie gitaarmelodie. Het lachen van vrienden en

familie. RONDO 3 geeft je het vermogen om vanaf je eerste kop koffie tot aan de

avondborrel al je favoriete geluiden te horen. Laad je audioprocessor 's nachts op

en word wakker om de hele dag lang te horen. Als je toch een keer meer stroom

nodig hebt, kun je de RONDO 3 ter plekke opladen zonder de audioprocessor uit

te hoeven schakelen.

Meer weten?

go.medel.com/r3-nl

6 Plotsdoof magazine | Lente 2021

medel.com/nl


Kennismaken met het bestuur

Deze keer is Annemieke Ceton aan de beurt om zich voor te stellen.

Door: Agaath Arends

1: Hoe ben je in het bestuur gekomen?

Hoe lang zit je er al in?

Ik ben gevraagd om in het bestuur

mee te komen kijken omdat er toen

behoefte was aan nieuwe bestuursleden.

Ik was nog niet zo heel lang donateur,

maar volgde wel al langer de groep

op Facebook. Nadat ik bij een aantal

contactdagen was geweest, dacht ik ja,

bij deze club kan ik me wel thuis voelen.

Ik heb ongeveer een jaar meegedraaid

als aspirant lid en ben voor de laatste

lockdown officieel bestuurslid geworden.

2: Wat is je functie binnen het bestuur?

Kun je daar iets over vertellen?

Ik ben algemeen bestuurslid. Nadat ik

een poosje heb meegekeken, ben ik lid geworden van de werkgroep Let’s Connect. Nu

ik officieel lid ben, zit ik ook in de werkgroepen van de landelijke dag en de contactdag.

Daarnaast ga ik namens het bestuur meedraaien in een kerngroep die in het Erasmus MC

een tentoonstelling gaat organiseren over doofheid in al zijn facetten. En dan natuurlijk de

gewone lopende zaken waarin iedereen meedenkt.

3: Wat doe je in het dagelijks leven? Heb je een baan? Zo ja, wat doe je voor werk?

Ik ben getrouwd en heb drie puberdochters. Samen met mijn man ben ik bezig met

gebarenlessen, we zijn nu bezig met module 3. Daarnaast werk ik inderdaad ook nog. Ik

ben maatschappelijk werker op twee basisscholen, een peuterspeelzaal en drie locaties

kinderopvang. Dat betekent dat ik ouders, kinderen en de leerkrachten/pedagogisch

medewerkers ondersteun bij psychosociale problemen. Ook geef ik trainingen aan zowel

kinderen als ouders. Superleuk om te doen!

4: In deze coronatijd: wat mis je momenteel nu zoveel activiteiten niet door gaan?

Wat ik nu het meeste mis zijn de contacten met iedereen. Het knuffelen van bijvoorbeeld

mijn vader. En de gewone dingen, bij vrienden of familie op bezoek gaan of op bezoek

krijgen, lekker uit eten of een uitstapje maken. Mede daarom hebben we met de werkgroep

besloten dat de landelijke dag gewoon doorgaat, dan maar een keer online. De contacten

onderling zijn gewoon heel belangrijk!

5: Wil je nog iets over jezelf vertellen?

Ik heb net zelf corona gehad en ben nog aan het revalideren. Dat gaat stapje voor stapje.

Verder ben ik dol op lezen, reizen en gezelligheid! Ik hoop dat we die weer snel met elkaar

kunnen vormgeven.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 7


Wie niet waagt,

wie niet wint en

soms verliest:

mijn ervaring

met een CI

Door: Ineke Dilling

Regelmatig lees ik de ervaringen van tevreden CI-gebruikers: ‘Ik kan de

vogels weer horen!’, ‘Wow wat maakt stromend geluid veel lawaai!’, ‘Zo

fijn om weer gewoon met mijn partner te kunnen praten’. Ik ben blij voor

ze, natuurlijk. Maar het maakt me ook verdrietig. En een beetje jaloers.

Wat had ik dit ook graag gewild. Helaas is mijn ervaring met een CI totaal

anders.

Wat voorafging

Tot mijn 46e had ik een perfect gehoor. Ik genoot

van muziek, speelde gitaar en was, zoals dat

tegenwoordig heet, een mensenmens. Mijn

gehoor deed het gewoon, daar stond ik nooit bij

stil. Horen was net als kijken en ademhalen: het

ging allemaal vanzelf.

Helaas werd ik getroffen door kanker: een tumor

in mijn hoofd met uitzaaiingen in mijn hals. De

behandeling bestond uit zes chemokuren en

vijfendertig bestralingen. Een zwarte bladzijde in

mijn leven en dat van mijn gezin. Na dat jaar bleek

dat mijn gehoor achteruit was gegaan. Dat kwam

vooral door de bestralingen, hoewel het type

chemo waarschijnlijk ook een rol heeft gespeeld.

Aanvankelijk kon ik met twee gehoorapparaatjes

vrijwel alles weer horen, op de echt hoge

tonen na. Maar door permanente ontstekingen

ging het gehoor steeds verder achteruit. Een

jarenlang traject van oordruppels, oortoiletten,

buisjes, steeds zwaardere gehoorapparaten,

nieuwe trommelvliezen, solo-apparatuur, een

saneringsoperatie en tientallen behandelingen in

de zuurstoftank volgden. Ik was vaste klant bij het

UMCG.

Eerste oriëntatie op een CI

Acht jaar later viel mijn gehoor rechts plotseling

volledig uit. Met mijn linkeroor kon ik me nog

redelijk redden, hoewel ik uiteraard steeds meer

tegen grenzen aanliep. Wat had ik toen al veel

steun kunnen hebben van de GGMD en de

stichting Plots- en laatdoven, realiseer ik me nu.

Maar de GGMD kende ik niet en die stichting was

voor dove mensen en niet voor mij, dacht ik. Want

ik kon nog een beetje horen toch? Ik was toch

niet echt doof? De KNO-arts zei dat ik misschien

8 Plotsdoof magazine | Lente 2021


in aanmerking zou komen voor een CI. Toevallig

organiseerde het audiologisch centrum in mijn

woonplaats daar een bijeenkomst over. Dat was

de eerste keer dat ik met lotgenoten om tafel zat.

Iedereen had gehoorapparaten, er was ringleiding,

een man met een CI, sommigen maakten gebaren

naar elkaar: het was een compleet nieuwe wereld.

Voors en tegens, slechte en goede ervaringen:

alles kwam aan bod. Wat op mij erg veel inruk

maakte was het verhaal over een mevrouw die

jarenlang niets kon horen maar dankzij een CI

nu zelfs weer harp kon spelen. Jaren later weet ik

inmiddels wie dat is!

Compleet doof

Een paar maanden later viel plotseling ook

mijn gehoor links compleet weg. En ik zelf ook,

wat leidde tot een acute ziekenhuisopname.

De gehoorbeentjes en slakkenhuizen waren

ontstoken en moesten er zo snel mogelijk uit om

verdere schade, zoals hersenvliesontsteking, te

voorkomen. Opnieuw moesten beide oren ‘open’.

Die gehoorbeentjes bewaar ik nog steeds in een

doorzichtig potje. Het zijn de allerkleinste botjes

van het menselijk lichaam, je zou ze bijna schattig

noemen.

Ik hoorde echt helemaal niks meer. De

communicatie met de artsen verliep via een

spraakapp op hun smartphone. Dat had ik nog

nooit gezien! Wat een uitkomst! Tijdens de

bezoekuren kon ik met mijn familie praten dankzij

een WhatsApp-groepsinstelling. Ook daar was ik

zo ontzettend blij mee. De grootste angst dat ik

nooit meer met iemand zou kunnen praten was

meteen een stuk minder. En ik was ook een beetje

trots toen ik op mijn schermpje las ‘Wat goed dat

je na één dag al zo goed kunt liplezen!’ Na een

dag? Na tien jaar, besefte ik toen pas.

CI opnieuw in beeld

Eén slakkenhuis hadden ze kunnen redden. ‘En

dat biedt misschien de mogelijkheid voor een

CI. Maar dat bekijken we over een half jaar, het

moet nu eerst rustig worden in uw hoofd’. Het

was inderdaad niet rustig in mijn hoofd. Mijn

evenwicht was niet goed meer, ik zag af en

toe dubbel en ik hoorde van alles brommen en

suizen behalve de echte geluiden. Maar het ging

de chirurg om de ontstekingen. Na een paar

maanden, waarin we dankbaar gebruik maakten

van de spraakapp Live Transcription, volgde een

MRI-scan. Mijn hoofd was rustig! De KNO-arts

benadrukte dat ik een risicopatiënt was omdat

ik door de bestraling meer kans op infecties en

andere complicaties had, zoals het afstoten van

het implantaat. Hij wilde echt zeker weten dat

ik die risico’s afwoog tegen de situatie op dat

moment. Niet om mij ervan af te praten maar om

me volledig te informeren. Die eerlijkheid heb ik

altijd zeer gewaardeerd. Alles werd besproken in

een integraal CI-team en daarna kon de knoop

definitief worden doorgehakt. Dan kon ik altijd nog

nee zeggen maar ik wist al zeker dat ik ervoor zou

gaan en dat ik er alles aan gedaan wilde hebben

zodat ik mezelf later nooit iets zou verwijten. Wie

niet waagt, wie niet wint.

It giet oan!

Eindelijk was het dan zover: op 6 juli 2017 kreeg

ik mijn CI. Voor de derde keer moest het linkeroor

open. Het was inderdaad een heel gepruts

geweest om het CI er goed in te krijgen. Maar

uiteindelijk waren 18 van de 22 electroden goed

aangelegd. Tijdens de operatie werd ook een

audio-metrische test uitgevoerd. De score was

matig maar dat kon nog verbeteren aangezien een

zenuw slapend kan zijn. Verder geen complicaties,

na twee dagen mocht ik weer naar huis. Een

week later werden de hechtingen verwijderd.

Ook mocht ik alvast een kleurtje uitzoeken voor

de processor. Ik kon kiezen tussen huidkleur,

huidkleur en huidkleur!

De eerste test

Augustus, de eerste afstelling! De elektroden

werden proefsgewijs getest. Aanvankelijk was er

geen enkele reactie. Ik ging er al vanuit dat het

niks zou worden. Maar de audiometrist zei dat

hij nu alle electroden een voor een ging testen

in plaats van een paar op proef. We kregen weer

wat hoop en ja hoor: het was regelmatig bingo!

Diverse elektroden van het implantaat bleken te

werken en de gehoorzenuw deed het ook, zij

het zeer matig. Die reageerde op 11 van de 18

ingebrachte elektroden. Maar ik HOORDE (!) een

heel zachte pieptoon als iemand praatte. Het

was wel steeds dezelfde piep, maar dat scheen

Plotsdoof magazine | Lente 2021 9


Kom jij werken in de Gelderhorst?

De Gelderhorst is het enige

centrum voor oudere doven

in Nederland.

We zijn een financieel

gezonde organisatie met 200

medewerkers (ca. 110 fte).

De Gelderhorst is uniek. Nergens in Europa bestaat zo’n

groot woon- en zorgcentrum voor oudere Doven.

Niet alleen bewoners, maar ook veel medewerkers zijn

doof of slechthorend.

Werken in de Gelderhorst is bijzonder én leuk. Het is een

unieke werkplek waar communicatie een belangrijke

plaats inneemt en waar je veel ruimte krijgt om je verder

te ontwikkelen.

Kijk voor de actuele vacatures op onze website.

Voor oudere doven voelt

verhuizen naar de Gelderhorst

als thuiskomen. Ze leven vaak

geïsoleerd in de horende

wereld. In de Gelderhorst

worden ze weer begrepen

en jij helpt mee ze een thuis

te geven.

Welkom in de dovenwereld!

36 plaatsen Zorghuis

48 plaatsen Verpleeghuis

psychogeriatrie

117 appartementen

Zelfstandig wonen

dagbesteding in Ede.

Bekijk het filmpje:

De Gelderhorst is het landelijk centrum voor oudere

Doven. Wij zijn een jong en dynamisch centrum en

bieden huisvesting, zorg, verpleging en dienstverlening

aan oudere Doven. We verhuren appartementen aan

oudere Doven voor zelfstandig wonen en

organiseren dagrecreatie in Ede

10 Plotsdoof magazine | Lente 2021

De Gelderhorst

Willy Brandtlaan 40

6716 RK EDE

Telefoon 0318-698100

info@gelderhorst.nl

www.gelderhorst.nl


normaal te zijn in het begin. Het volume stond

maximaal, dat zou nog worden afgestemd met de

fabrikant. Dit gaf hoop! De komende week moest

ik precies bijhouden wanneer ik wel en geen

pieptoon hoorde. Daarna werden de instellingen

wekelijks bijgesteld. En hopelijk het volume ook

want de piepjes waren echt heel zacht. We kregen

een rugzak (letterlijk!) vol met spullen mee:

adapters, handleidingen, afstandsbedieningen,

opladers en nog veel meer. Die eerste week

veranderde er weinig. Een heel zacht piepje als er

ergens een hard geluid dichtbij was. Er viel nog

niets te oefenen, het was alleen maar wennen.

Geen idee welke kant het op zou gaan.

Oefenen, oefenen, oefenen

Een klein stapje vooruit: het verschil in

toonhoogte begon te komen. Na de tweede

afregeling hoorde ik twee tonen en ook een

klein beetje verschil in volume. Het oefenen kon

beginnen: lettergrepen herkennen. Ook dit zou

een kwestie zijn van lange adem en oefenen, heel

veel oefenen. Maar daar was ik supergemotiveerd

voor! Ik las de woorden mee die mijn man

voorlas. Daarna moest ik zeggen welk van de

twee woorden hij had uitgesproken. Zonder

spraakafzien! Bloedfanatiek zijn we ermee aan de

gang geweest, met zelfgemaakte score lijsten en

foutpercentages. Een beetje rustiger was ook goed

hoor, zei de logopedist.

Helaas

Het was erg spannend allemaal en dat zou het

de weken erna ook blijven. De afstellingen boden

geen veranderingen meer. Ik hoorde wel piepjes

maar geen klanken. Het volume bleef echter

het grootste probleem. Het was zo zacht, bijna

onhoorbaar. Als het harder werd gezet begon mijn

aangezichtszenuw hevig te trillen. De fabrikant

kwam speciaal uit België naar het UMCG om te

kijken wat er nog mogelijk was maar helaas… Ik

had natuurlijk nergens op gerekend, het risico was

bekend. Maar ik had wel op (veel) meer gehoopt.

Ik wilde oefenen tot ik een ons woog maar het

moest uiteindelijk wel ergens toe leiden. Een

volgende stap (verschillende klanken) zat er echt

niet meer in. De kwaliteit van de gehoorzenuw

was toch te slecht. De chemo had wat dat betreft

ook een flinke tol geëist. We stopten ermee.

Iedereen heeft alles gedaan wat hij of zij kon. Dat

moet ik het UMCG echt nageven. Wat een bittere

pil… Niet alleen voor mij maar ook voor mijn

lieve familie die me zo had gesteund. Ik heb de

processor nooit meer gedragen en alle CI-spullen

weer ingeleverd.

CI moet er weer uit

Behalve mijn gehoor hadden ook mijn ogen te

lijden gehad van de bestralingen. Als doof iemand

zijn je ogen zó ontzettend belangrijk! Dus toen

het dubbelzien structureel werd en mijn speciale

prismabril niet meer voldoende hielp, was een

operatie noodzakelijk. Daarvoor was eerst een

MRI-scan nodig. Maar met de magneetspoel

van het CI nog in mijn hoofd was dat te pijnlijk.

Terwijl ik alleen nog maar rechtop voor die tunnel,

had ik al het gevoel dat mijn hoofd op barsten

stond. Dit was niet te doen, ondanks een super

strak drukverband om mijn hoofd. De eerste

oogoperatie werd na een CT-scan wel uitgevoerd

maar een goede MRI-scan was toch wel zeer

wenselijk voor eventuele toekomstige ingrepen.

Wat nu…

In overleg met de KNO-arts is besloten om het

CI weer te verwijderen. Het stond een MRI-scan

in de weg en ik had er toch niets aan. Er waren

twee opties: of alleen de magneetspoel eruit.

Dat zou een MRI-scan mogelijk maken en de

operatie zou minder ingrijpend zijn dan wanneer

het volledige implantaat verwijderd zou worden

(de tweede optie). Voor een optimale scan was

volledige verwijdering het beste. Maar dan

zouden de elektrodes er ook weer uit moeten,

en die waren misschien helemaal vergroeid

geraakt met het slakkenhuis. Wat voor effect zou

dat wel niet op mijn evenwicht hebben? Voor

mij stond één ding vast: ik wilde er niet slechter

van worden. Daarom werd eerst mijn evenwicht

onderzocht. De uitkomst was duidelijk: geen van

beide evenwichtsorganen functioneerde nog.

Daarmee stond de deur open om het CI helemaal

te verwijderen. En dat is in december vorig jaar

gebeurd. Mijn smartphone met spraakapp ging

mee de OK in. Over social media gesproken! Voor

de vierde keer ging het oor weer open. Inmiddels

zijn ook de hechtingen eruit, heb ik (eindelijk!)

mijn MRI-scan gehad en in februari van dit jaar

had ik mijn tweede oogoperatie. Mijn CI-avontuur

was geen succes helaas. Maar ik kan mezelf nooit

verwijten dat ik het niet eens heb geprobeerd!

Plotsdoof magazine | Lente 2021 11


Privacywetgeving in

social media

Door: Ronald Kaijim

In mijn werk als klantenservice medewerker bij Zilveren Kruis

beantwoord ik via social media regelmatig vragen van dove klanten.

Bij deze gesprekken ontstaat wel eens een probleem. Een voorbeeld

van hoe het kan gaan:

Klant: ‘Goedemorgen, ik krijg van jullie een rekening van €xxx,xx.

Waar zijn deze kosten voor?’

(Klant geeft postcode, huisnummer, geboortedatum en

relatienummer om zich te identificeren)

Medewerker: ‘Goedemorgen. Ik heb onze rekening opgezocht. Het

gaat om eigen risico van ziekenhuiskosten van vorig jaar.’

Klant: ‘Die ene afspraak die ik had kan toch nooit zo duur zijn! Wat

heeft het ziekenhuis allemaal gedeclareerd?’

Medewerker: ‘Dat mag ik niet via social media vertellen. Je vindt de declaratie van het ziekenhuis

in je zorgkostenoverzicht. Je logt in met je DigiD.’

Klant: ‘Ik heb geen DigiD’

Medewerker: ‘Bel ons dan op telefoonnummer: --- -------. Aan de telefoon delen wij wel alle

details.’

Klant: ‘Ik ben doof. Ik kan niet bellen.’

Deze klant is niet goed voorbereid op de strenge privacywetgeving waar veel organisaties zich

aan moeten houden. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor dove klanten. Hoe kunnen wij social

media dan wel optimaal inzetten?

Social media en privacywetgeving

Organisaties mogen geen vertrouwelijke informatie delen via social media. Wie de berichtgeving

over ‘cyberveiligheid’ volgt, weet dat bedrijven en instanties hier alle reden voor hebben.

E-mailaccounts kunnen worden gehackt. Platforms als Twitter en Facebook kunnen alles

wat gebruikers delen, gebruiken voor commerciële of andere acties. Niet voor niets herhalen

internetexperts vaak de regel ‘wie inlogt levert meteen de privacy in.’

Organisaties die privacygevoelige informatie van klanten verwerken, werken daarom vaak

met online klantomgevingen. Hier vindt de klant de klantgegevens, bestanden, verstuurde

en ontvangen berichten en betalingsoverzichten. De organisatie is verantwoordelijk voor

de beveiliging van de gegevens. Een inlogprocedure met minimaal gebruikersnaam en

wachtwoord zorgt ervoor dat alleen de klant toegang heeft naar deze persoonlijke gegevens.

DigiD

Overheidsdiensten zoals gemeenten, de belastingdienst en

het UWV gebruiken een speciale dienst om in te loggen:

DigiD. Ook Zorgverzekeraars hebben DigiD ingevoerd om

de vertrouwelijke klantgegevens te beschermen. Wij kunnen

daarom eigenlijk niet meer zonder DigiD-account.

12 Plotsdoof magazine | Lente 2021


Toch merk ik tijdens mijn werkzaamheden dat mensen soms weerstand tegen DigiD

hebben. Het aanvragen en het instellen kost inderdaad wat energie. Daarna is het een

fluitje van een cent als je inlogt met de DigiD-app. Wat we ervoor terug krijgen is: online

toegang naar onze persoonlijke gegevens en overzichten. Heel handig voor ons, doven en

slechthorenden.

Als je er via de online klantomgeving er toch niet uit komt

Hoe goed organisaties ook hun best doen om informatie overzichtelijk te presenteren, soms

is het toch niet duidelijk voor ons. We willen ook kunnen aangeven als wij het niet eens

zijn met een beslissing of om fouten van de organisatie door te geven. Als e-mail niet meer

veilig genoeg is, wat zijn wel dan onze mogelijkheden?

1. Bellen. De gelukkigen onder ons kunnen gewoon de telefoon pakken zonder gebruik

te maken van een tolkdienst. Als je de juiste postcode, huisnummer en geboortedatum

weet te geven, dan mag een organisatie je alle informatie geven waar je om vraagt. Een

nadeel kan zijn dat je de informatie en de gemaakte afspraken daarna niet ‘zwart op wit’

hebt.

2. Bellen via KPN Teletolk. Met deze tolkdienst is een verminderd gehoor geen

belemmering meer om de telefoon te gebruiken. Er is de keuze uit een schrijf- of een

gebarentolk. Jammer dat Teletolk onbekend is bij veel mensen uit onze doelgroep. Deze

dienst verdient echt meer gebruikers.

3. Iemand anders voor je laten bellen. Het is niet mijn favoriete oplossing omdat je

afhankelijk bent van de hulp van een ander. Je weet bovendien niet of de helper

je vraag goed verwoordt, zelf het antwoord begrijpt en het daarna correct aan je

doorgeeft. Bedenk dat een organisatie eerst jouw toestemming wil dat de ander

informatie over jou mag vragen. Je geeft deze toestemming door middel van een

machtigingsformulier. Toestemming geven door samen met die ander te bellen kan

ook. Deze toestemming geldt dan alleen voor de duur van het telefoongesprek.

Nieuwe ontwikkelingen

De technologie van online communicatie blijft zich ontwikkelen. Het is tegenwoordig

mogelijk om een chatfunctie te hebben die goed beschermd is en waarbij de berichten

versleuteld worden verzonden. Voor de toegang naar de chat kan bijvoorbeeld de al

genoemde digitale klantomgeving worden gebruikt. Met deze beveiligde chat is het toch

mogelijk om vragen over vertrouwelijke gegevens te stellen zonder te hoeven bellen.

Bij mijn werkgever willen wij ‘app chat’ gaan inzetten. Dit is een chatfunctie die je bereikt via

de Zilveren Kruis app. Door in te loggen in de app identificeert de klant zich meteen.

Niet-vertrouwelijke informatie

Voor vragen die minder privacygevoelig zijn, kunnen we gelukkig gewoon terecht via de

bekende media en zonder in te hoeven loggen. Ik kan uitstekend mijn moeder helpen met

haar wifi door aan de provider haar postcode, huisnummer en geboortedatum te geven.

De status van een bestelling kan ik ook zonder problemen checken met een online gesprek.

Binnen Zilveren Kruis hebben wij de regel: alles wat ook op onze website staat, mogen wij

via WhatsApp, Facebook of Twitter uitleggen aan de klant. De AVG geldt dan niet.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 13


Column

Jackie de Waard

Verslaafd aan

social media?

ik ben

een

supereend!

Ik geef het meteen toe: ik ben

best wel een beetje verslaafd

aan social media. Misschien zelfs

wel meer dan een beetje…

Ik heb dan ook accounts op zo ongeveer alles

wat er bestaat: WhatsApp, Facebook, Instagram,

Tumblr, Reddit, Snapchat (al deel ik daar niks, ik

gebruik het alleen maar om een foto te maken

met een leuk filter en dat dan op mijn telefoon

op te slaan – ideaal!). Ik heb zelfs een tweede

Instagram-account speciaal voor mijn hond

Happy. Dat is zo’n fotogeniek schatje, dat ze een

eigen account verdient waar ik heerlijk al die

lieve foto’s op kan spammen.

Een groot deel van mijn sociale leven speelt zich

af op social media, en dat is niet alleen vanwege

de lockdown. Ik ben persoonlijk vooral dol op

Instagram. Ik vind het ideaal dat daar zoveel

mooie foto’s te vinden zijn, in combinatie met

geschreven taal! Dat geeft me de mogelijkheid

om alles wat de ander wil delen in me op te

nemen, zonder dat ik bezig hoef te zijn met

‘versta ik de ander wel goed?’. Heerlijk, zoveel

minder stress!

Een Amerikaanse vriendin van me, Michelle,

maakte laatst een filmpje op TikTok – een van

de weinige social media waar ik geen account

heb, hihihi! – en deelde het op Instagram. In

dat filmpje vergeleek ze mensen die doof of

slechthorend zijn met eenden in een vijver: zo

voor het oog ziet een eend er rustig en beheerst

uit, maar onder het wateroppervlak moet hij als

een gek peddelen om vooruit te komen of om

überhaupt boven water te blijven.

Ik herken mij daar erg in. Want naast het ‘gewone’

opvangen en volgen van een gesprek, wat

zeker nu met de mondkapjes al moeilijk genoeg

kan zijn, ben ik ook nog eens bezig met mijn

omgeving. Hoor ik soms de deurbel gaan, komt

14 Plotsdoof magazine | Lente 2021

er toevallig net een auto uit onverwachte hoek,

probeert soms iemand anders mijn aandacht

te krijgen… Allemaal dingen die een horend

persoon auditief opvangt en kan verwerken, maar

waar ik mijn ogen voor nodig heb.

Sterker nog: ik heb vaak het gevoel dat ik een

soort supereend moet zijn: dat ik zo hard

mogelijk mijn best moet doen om het voor de

ander te laten lijken alsof ik helemaal niet keihard

mijn best aan het doen ben. Hoewel ik heel

goed weet dat mijn familie en naaste vrienden

mij accepteren zoals ik ben inclusief mijn

gehoorverlies, en het helemaal niet erg vinden

om eens een zinnetje voor me te herhalen, doe ik

toch mijn best om alles te horen en te begrijpen,

omdat ik altijd ergens die angst heb dat ze het

toch een klein beetje irritant vinden. Of dat ik

afgeleid of ongeïnteresseerd lijk doordat ik naast

het gesprek ook bezig ben met het in de gaten

houden van mijn omgeving.

En dat is een extra reden waarom ik dankbaar

ben voor social media. Want zonder Instagram

had ik Michelle überhaupt niet leren kennen, en

mogelijk de eend-vergelijking nooit gehoord.

Naast dat social media leuk zijn om met mensen

in contact te komen en te blijven, is het ook erg

handig voor het delen van dit soort informatie.

Dus áls je actief bent op het internet: blijf

elkaar vooral volgen, deel nuttige informatie en

leuke verhalen en

gebeurtenissen,

en houd de ander

betrokken. Social

media kan zo’n

handig hulpmiddel

zijn om te blijven

communiceren, juist

nu en juist voor ons

eendjes!


Een

ambitieuze

jongen

Door: Edith Swart

Wie kent Amir niet? Bezoekers van de

activiteiten van de Stichting Plots- en

Laatdoven zullen hem wel kennen. Of

misschien ken je hem van de online

activiteiten op Zoom bij Let’s Talk? Als

je eenmaal met hem kennis gemaakt

hebt, weet je dat hij een bezige bij is. Zijn

slechthorendheid heeft voor hem een

bepaald pad geplaveid dat juist heel passend

is. Enthousiast als hij is, gaat hij helemaal

op in de inclusieve maatschappij waarin

iedereen mee kan doen. In de gemeente

Veenendaal pakt hij met grote passie talrijke

projecten aan om de wereld om hem

heen toegankelijk te maken voor iedere

burger. Van auditief beperkt tot alle andere

minderheidsgroepen.

‘Is een leven zonder Facebook nog mogelijk?’ vraag

ik hem terloops. Persoonlijk kan hij wel zonder social

media. ‘Ik gebruikte voor het coronatijdperk meer

WhatsApp, maar tijdens het coronatijdperk ben

ik meer actief met Facebook. Social media is een

technologische noodzaak in de 21e eeuw. Het afwijzen

van social media is een daad van extremisme. Het is

alsof je op een paard naar je werk gaat of een roterende

telefoon gebruikt’, grapt Amir. ‘Social media is je beste

vriend. Daardoor heb ik ook geleerd om nu op een

andere manier contacten te onderhouden en mezelf

bezig te houden. En dat is ook mijn tip. Social media is

je beste maatje in deze coronatijd’.

Op Facebook zie ik waar Amir voor staat; daar wil ik

graag meer van weten.

Amir AL Itejawi, vierenveertig jaar oud, is gelukkig

getrouwd en vader van drie kinderen van tien, dertien

en veertien. Hij woont sinds drieëntwintig jaar in

Nederland en sinds 2003 in het prachtige Veenendaal.

Het was zijn jongensdroom bouwkundig ingenieur

te worden. ‘Ik vind het leuk om met wiskunde bezig

te zijn en om mijn creatieve kwaliteiten te gebruiken.

De combinatie van werken met de computer en mijn

creativiteit spreekt me zeer aan. Om dan een heel

idee te bedenken en uitwerken naar een visie lijkt me

gewoon super om te doen. Ik kom uit Irak en heb

daar werktuigbouwkunde voor twee jaar gestudeerd.

In 1998 ben ik naar Nederland gekomen. Ik ben in

2012 afgestudeerd aan de Hogeschool Utrecht als

bouwkundige ingenieur’. In 2011 heeft hij aan de

Noordelijke Hogeschool Leeuwarden nog een minor

Interieurarchitect gevolgd, maar zijn slechter horen

heeft zijn leven een andere richting gegeven.

In 2016 besloot hij voor een Cochleair Implantaat

(CI) te gaan. ‘Een CI heeft mijn leven 100% veranderd,

Plotsdoof magazine | Lente 2021 15


in Veenendaal. ‘Tijdens deze momenten realiseerde ik

me’, vervolgt Amir “je kunt er echt iets mee doen en

veranderen in de wereld.’

van plotsdoof naar slechthorend. Want horen is heel

belangrijk om goed te kunnen functioneren in de

maatschappij, ook vanwege de verantwoordelijkheid

naar mijn gezin en omgeving toe. Ondanks de

combinatie van vermoeidheid en de tinnitus die ik nu

heb, heb ik nog geen spijt van mijn beslissing gehad.

En eenvoudig gezegd: horend kan ik van zo’n Cl niet

worden, maar het kost anderen minder energie om met

mij te praten en daar ben ik heel blij mee! Ik zie nu pas

de mooie kant van het leven met een CI. En die mooie

kanten, die kwamen er!

Hoorcafé Veenendaal

Zijn maatschappelijke betrokkenheid begon al in 2018

toen hij het Hoorcafé Veenendaal oprichtte. Amir

legt uit: ‘Slechter horen of te maken hebben met een

gehooraandoening kan een gevecht zijn met jezelf

om het te aanvaarden. Maar ook met mensen in je

omgeving, die niet echt door hebben wat je meemaakt.

In het gesprek met artsen bij wie je steeds opnieuw

moet uitleggen wat de gevolgen zijn van je beperking.

Het zegt niets over jouw kwaliteiten, maar door

bijvoorbeeld vermoeidheid, concentratieproblemen

of overprikkeling is het wél van invloed op je

functioneren. Bij Hoorcafé Veenendaal willen wij graag

aan dit soort dingen aandacht geven. We lossen het

niet voor iedereen op, maar we zetten ons in om onze

kennis en expertise met anderen te delen en mensen

in contact te brengen met lotgenoten. Het gaat om

bijeenkomsten over aanvullende hoorhulpmiddelen,

spraakafzien en gebaren, huiskamerbijeenkomsten en

kleinschalige voorlichtingsbijeenkomsten. Men krijgt

actuele informatie over aandoeningen, maar ook over

de (on)mogelijkheden van hulpmiddelen.’

Nog steeds krijgt het Hoorcafé Veenendaal hulp van

de gemeente Veenendaal en de Stichting Hoormij/

NVVS, zowel van de landelijke als van de regionale

afdeling Gelre. Op wisselende momenten zit hij dan als

vertegenwoordiger van het Hoorcafé aan tafel met de

wethouder en de beleidsmedewerker van de gemeente.

Hij pleit voor inclusie en toegankelijkheid voor mensen

met een auditieve beperking. En ook om het VN-

Verdrag uit te voeren volgens de Lokale Inclusie Agenda

16 Plotsdoof magazine | Lente 2021

VN-ambassadeur

‘Als lid van de Vereniging Inclusie Nederland en ook

VN-ambassadeur kan ik echt een verschil maken’,

merkt Amir op. Inclusie Nederland is een Vereniging

met leden die staan voor een goed leven van mensen

met een beperking, midden in de samenleving. De

Vereniging Inclusie Nederland heeft een project

opgezet om VN-ambassadeurs op te leiden die

overal in hun eigen gemeente actief zijn. Zij staan

voor een inclusieve maatschappij, die toegankelijk is

voor iedereen én waar iedereen aan mee kan doen.

‘Mede door mijn auditieve beperking voel ik me sterk

betrokken bij participatie voor iedereen, inclusief

denken én help ik mee de Lokale Inclusie Agenda

in Veenendaal aan te vullen. Ik heb over zaken vaak

een duidelijke mening. Wij zetten ons in voor die

inwoners van Veenendaal die er graag bij willen horen.

In Veenendaal wonen zo’n honderdtien verschillende

nationaliteiten.’

Lid van de politieke partij PvdA

‘Als een vuurtje dat niet meer doven wil’, zo noemt

Amir zijn maatschappelijk betrokkenheid. Hij hoopt

een bijdrage te kunnen leveren op gemeentelijk

niveau om van Veenendaal een sociale en inclusieve

maatschappij te maken. Zijn grote voorbeeld is Nelson

Mandela; groot voorvechter tegen apartheid en vóór

emancipatie, vrijheid en gelijkheid. Strijden voor iets

kun je niet alleen. Ook Mandela deed dat niet alleen

en kreeg steun van zijn omgeving. De lijfspreuk van

Amir is dan ook: ‘Alleen ga je sneller, samen kom je

verder’. Elkaar steunen in het vooruithelpen van de

maatschappij. Een maatschappij waarin iedereen

meedoet en gelijke kansen heeft. Al zegt Amir: ‘Ik ben

geen politiek beest en dat zal ik ook niet worden. Ik

ben lid van de PvdA geworden, omdat ik zelf iets wilde

doen om de samenleving waar ik van droom dichterbij

te brengen. Een samenleving waar iedereen zichzelf

kan zijn en waar we naar elkaar omkijken. Waar we

zorgen dat iedereen een goed en betekenisvol leven

kan leiden. Met de zekerheid van een fatsoenlijk

inkomen, een veilig thuis en goede zorg als dat nodig

is. Bij de PvdA Veenendaal voel ik me thuis, het zijn

allemaal toegankelijke mensen die het beste voor ons

Veenendaal willen doen. Een democratische partij! En

daar wil ik toch bij horen.’

De recepten uit het VN-verdrag Handicap,

Cake op de Week en de Kers op de Taart

Sinds 14 juli 2016 geldt het VN-verdrag handicap in

Nederland. Mensen met een beperking hebben ook

recht op zelfstandig wonen, werken, onderwijs volgen,

reizen met openbaar vervoer, een avondje uitgaan en

sporten. Allemaal zaken die in het VN-verdrag handicap

beschreven staan. Zorgbelang Inclusief ondersteunt

bedrijven en organisaties, die hiermee aan de slag

moeten. Een hulpmiddel en creatieve vertaling van het

VN-verdrag handicap hoe ze dat kunnen doen is door

de twaalf artikelen van het verdrag in een receptenmap


samen te stellen.

Bij de cursus ‘politiek Actief’, die Amir onlangs

heeft afgerond én als VN-ambassadeur kwam

Amir al vaker Jan Troost tegen. Jan, zelf

gehandicapt, is al eenenveertig jaar betrokken bij de

emancipatiebeweging van mensen met een handicap.

Zorgbelang Inclusief en Troost kwamen samen met een

zogenaamd kookprogramma over inclusie: ‘Koken met

Troost en recepten om mee te doen’. Dit programma

werd opgenomen. Tijdens het programma ontmoet

Troost VN-ambassadeurs, waaronder Amir, en laat

zich inspireren hoe je op een eenvoudige wijze een

bijdrage kunt leveren aan de inclusieve en toegankelijke

samenleving. Deze filmopnames kunnen gebruikt

worden bij inclusie-bijeenkomsten om te delen en een

gesprek op gang te brengen.

Door het coronavirus, de lockdown en de

coronaveiligheidsregels kwam er een vervolg op

de ‘Cake op de week in tijden van corona’ met de

aanmoedigingsprijs: ‘De Kers op de Taart!’ Deze

prijs is voor organisaties, die zich op een positieve

manier inzetten voor mensen met een beperking

tijdens de lockdown, rekening houdend met de

coronaregels. Let’s Talk online platform voor doven en

slechthorenden viel vorig jaar in de prijzen en Amir

mocht de taart aan de initiatiefnemers en deelnemers

overhandigen. ‘Let’s Talk online platform verdient de

“Kers op de Taart” hartelijk’ , vertelt Amir stralend.

Dit is nog maar een kleine greep van al zijn nuttige

bezigheden. Ik denk dat dat veel lezers van Plotsdoof

van Amir kunnen leren van hoe hij zijn kansen

aangrijpt. “Ik leer elke dag weer, ook van heel kleine

dingen, elke dag is een leermoment. Een mens raakt

volgens mij nooit uitgeleerd”, beaamt Amir met een

glimlach. Amir besluit het gesprek met: ‘Zorg voor jezelf

en de wereld om je heen, zodat het nog heel veel jaren

een mooie leefbare plek blijft’.

Amir, hartelijk dank voor dit gesprek en heel veel succes

met alles waar jij je hard voor maakt. We zullen nog

veel van je lezen.

Wil je Amir volgen? Op zijn

Facebookpagina zie je alle activiteiten

waar hij zich voor inzet.

Noot van de redactie: Let’s Talk is nog

steeds actief, zie hun programma op

Facebook en doe veilig mee in deze

moeilijke tijd.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 17


Column

Peter Raggers

Een kaartje

“Hij staat

mooi op

tafel”

Ongeveer tien jaar geleden,

of was het alweer langer, werd

ik voorzitter van de Stichting Plotsdoven. Zoals

dat vaak gebeurt, nieuwe gezichten, nieuwe

activiteiten. Van groot belang vonden we dat

er zoveel mogelijk lotgenoten (nog steeds

een woord waar ik moeite mee heb trouwens,

deelgenoten daar was ik altijd voorstander van)

met elkaar konden ondersteunen. Zowel degene

die al lang laatdoof waren als degene die het net

geworden waren of erop afstevende.

Het gebruik van social media was nog niet erg

groot en de stichting maakte er ook geen gebruik

van. Thuis hadden mijn vrouw Erna Steingröver

en ik het er vaak over. Het plan ontstond om

Facebook te gaan verkennen en Erna maakte een

Facebookgroep aan en was er vanaf dat moment

dagelijks mee bezig. Hele discussies of het een

open of een gesloten groep moest worden. Het

bleef en is nog steeds een open groep. Soms

kom ik nu nog wel eens een oproep tegen om

het gesloten te maken trouwens. De groep

groeide en het communiceren en ondersteunen

van elkaar werd steeds intenser. Bijna iedereen

kende elkaar. Je zag dat ook terug in de groei

van de vele activiteiten. Dusdanig, dat er vaak

een stop op de inschrijvingen moesten komen.

Bij activiteiten kwam je de mensen weer tegen

die je alleen via Facebook kende. Erna had haar

handen er vol aan maar het was de moeite

waard. Nieuwe mensen kwamen erbij en velen

vonden er steun bij. De stichting had ongeveer

vierhonderd donateurs en de meesten zaten na

een poosje wel in de Facebookgroep. Het was

een soort hechte familie.

Op een bepaald moment werd het beheer van

deze Facebookgroep overgenomen zodat Erna

zich op andere zaken kon gaan richten. Dankzij

deze beheerders bestaat de Facebookgroep nog

steeds en is inmiddels tot ruim boven de duizend

gegroeid. Wat mij nu opvalt is dat je bijna

niemand meer kent. Steeds komen er nieuwe

namen bij, die zich ondanks de nadrukkelijke

vraag om zich voor te stellen dit niet altijd doen.

Gelukkig zie je dat er nog steeds hulpvragen zijn

die meestal uitgebreid beantwoord worden.

Onze huidige voorzitter deed half januari een

zeer begrijpelijke oproep aan de vele mensen

die profijt hebben van al deze adviezen om

donateur te worden van de stichting. U als lezer

van dit artikel bent bijna zeker donateur en dat is

prachtig maar die ruim achthonder anderen niet.

Hoe komt dat? Is het social medium vooral een

haalmedium geworden? Ik weet het niet zeker

wellicht iemand anders wel! Andere platformen

zijn er natuurlijk ook maar ik als ‘oudje’ ben

althans nog meer van het Facebook.

Vorige week kregen wij een mooie kaart

toegestuurd door een vriendin van ons, en

trouwe lezer van dit blad. Dit kaartje met de

handgeschreven tekst deed me honderd keer

meer dan al de berichten via het social medium.

Recht uit het hard, hand geschreven, niet even

snel lezen en wegdrukken. Hij staat mooi op de

tafel. Je kan er even rustig naar kijken en al die

momenten die we samen hebben gehad door

het hoofd laten gaan. Het lijkt wel of de vriendin

bij je thuis is. Is deze oude manier van contact

de nieuwe weg voor de toekomst? Gewoon even

gaan zitten, wat schrijven en versturen en tevens

je gedachten tot rust te laten komen? Het lijkt me

wel wat om dat te gaan oppakken, voor mij zal

het een begin zijn van iets dat ik nooit gedaan

heb.

Maar laten we ook contact houden in onze eigen

Facebookgroep en elkaar blijven ondersteunen,

het is de moeite waard.

18 Plotsdoof magazine | Lente 2021


Een lesje geschiedenis

Door: Agaath Arends

Social media: wat kan ik daar over vertellen? Ik ben van de oude stempel,

groeide op in de jaren 60 vorige eeuw. Een radio stond in mijn beleving

altijd al te spelen in de huiskamer. Dat was een grote buizenradio, nu een

verzamelobject van een van mijn kinderen. Televisie kwam er pas toen ik

ongeveer zes jaar oud was, ongeveer dezelfde leeftijd waarop ik mijn eerste

(kast)hoortoestel kreeg. Een zwart-wit televisie zonder afstandsbediening,

deze bestond nog niet in die tijd. Ook zappen kon toen nog niet! Van

kinderprogramma’s genoot ik op de woensdag- en zaterdagmiddag.

En ook toen al: het acht uurjournaal. Op zaterdagavond kwamen de

showprogramma’s, dat was zo spannend! Mocht ik vaak voor opblijven.

Een aantal jaren later kwam de kleurentelevisie en nog wat later de

afstandsbediening waarmee de term zappen een feit was.

In 1981 kocht ik samen met mijn partner een leuk oud huisje. Een telefoon, radio

(stereotoren met platenspeler, cassette en bandrecorder) en een klein portable zwartwit

TV: daar begonnen we mee. In 1983 zijn we getrouwd en kregen we een heuse

kleurentelevisie cadeau met afstandsbediening en teletekst (wat net zijn intrede deed).

Rond die tijd kwam ook de Commodore 64 op de markt: de eerste computer voor

particulieren. Vrij snel na deze tijd kwamen de computers zoals we nu nog steeds kennen.

Er kwam internet, we konden e-mailen en chatten

(MSN), wat een vooruitgang voor onze doelgroep!

Ook ik werd steeds actiever op de computer.

Gelukkig gingen wij vrij snel over op een vaste

internetverbinding, met de telefoonverbinding

werd het al vlug onpraktisch. Deze ontwikkelingen

gingen allemaal best snel, nu gaat het naar mijn

beleving wat langzamer.

In het begin vond ik het best lastig om het allemaal

bij te houden, alles was nieuw voor mij en vele

anderen van mijn leeftijd. De schooltijd waren we

al voorbij, we moesten het allemaal in de praktijk ervaren, thuis of op ons werk. Nu vind ik

even een mailtje versturen een fijn alternatief voor bellen, zeker op mijn werk doe ik het

dagelijks.

Rond de jaren tachtig kreeg je ook de autotelefoon, herkenbaar aan de ‘kleine’ antenne

op de auto. Dat waren best grote toestellen, zo groot dat de zendontvangers achter in de

auto werden gemonteerd. Vanaf 1986 werden de toestellen draagbaar en leken ze meer op

mobiele telefoons. Dit was eigenlijk een van de voorlopers.

In 1995 kwam de opmars van de mobiele telefoon, tot die tijd was het gebruik beperkt tot

zakenlieden, binnenvaartschippers en beroepschauffeurs. Je kon er mee bellen en sms’en,

zeker dat laatste was fijn. Ze hadden een klein schermpje waarop de berichtjes net genoeg

leesbaar waren.

Rond het jaar 2000 werd ik de trotse bezitter van een Nokia: ik kon sms'sen!

Ook de mobiele telefoons veranderden van telefoons naar smartphones. Bellen doen we er

nauwelijks nog mee (ook de horende gebruikers). We hebben WhatsApp (vanaf 2009) voor

de communicatie, er zit internet op, muziek, agenda’s beheren we erin. Zelfs Facebook

zetten we op onze telefoon, voor mij een heel fijn medium om contacten te hebben met

vrienden van vroeger en nu . Ook heel belangrijk: het is onze camera die we altijd bij ons

hebben.

Pasgeleden is mijn toestel kapotgegaan door mijn eigen domme schuld! Ik kon geen

WhatsApp meer sturen of ontvangen, mijn CI kon ik ineens niet meer streamen, ik kon niet

meer inloggen in mijn werkomgeving en bankieren bleek ook een probleem! Aarghhh…

kortom: zelfs ik ben erg afhankelijk van een smartphone en social media.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 19


specialisten gehoorverlies GGMD

Beter door de dag

met doofheid of hoorproblemen

Nederlands Centrum voor

Plots- en LaatDoofheid (NC PLD)

Voor wie plotsdoof wordt, geleidelijk gehoorverlies

heeft, een CI heeft of overweegt.

Het NC PLD helpt met:

• informatie en advies over hulpmiddelen en voorzieningen

• de training ‘Leven met gehoorverlies’

• communicatietrainingen zoals spraakafzien en NmG

• loopbaanbegeleiding

• individuele hulpverlening

Het NC PLD maakt deel uit van GGMD voor Doven en

Slechthorenden. Bij GGMD werken specialisten gehoorverlies.

Vakmensen die de gevolgen van plots- en laatdoofheid

kennen én met u kunnen communiceren.

Heeft u hulp nodig? Aarzel niet en meld u aan bij GGMD. Na aanmelding bespreekt

een specialist gehoorverlies uw hulpvraag met u.

Samen beslist u welke hulpverlening daar voor u het beste bij past. Indien gewenst

is bij de gesprekken een gebarentolk of schrijftolk aanwezig.

GGMD voor Doven en Slechthorenden heeft locaties door heel Nederland

tel. 0800 - 337 46 67 (gratis) | contact@ggmd.nl | sms: 06 - 10 908 606

voor chat en teletolk: zie www.ggmd.nl pagina Contact | www.ggmd.nl


Column

Margreet Joosen

I

Social Media

“Hyves

was

wauw!”

Toen

Hyves in 2004

bekend werd, duurde

het toch even voordat

ik een account ging

aanmaken. Ik hoorde echter

allerlei enthousiaste reacties. Uiteindelijk

ging ik overstag en de wereld ging voor

me open. Je hoefde niks te horen om toch

makkelijk contact te hebben met mensen.

En al die leuke plaatjes en emoticons die je

kan toevoegen om je gevoel te benadrukken.

Wauw! En ook MSN wat daarbij hoorde.

Ineens kon ik gewoon met mijn vrienden

kletsen via chat, zonder dat ik een telefoon

nodig had. En telefoneren kan ik niet, dus dat

was helemaal een uitkomst! Het sms’en via

een mobiel bestond al een tijdje, maar dat

kostte geld. Hyves en MSN ging via internet

en was dus stukken goedkoper dan sms’en.

In 2010 ging ik over op Facebook, want

mijn vrienden vonden het daar leuker.

Minder kinderachtig, meer mogelijkheden.

In die tijd ontdekte ik ook Twitter. Ik vond

het tijdlang een sport om in 140 tekens

iets te vertellen. Maar twitteren doe ik al

een hele lange tijd niet meer. Ik vond het

een eenrichtingsverkeer worden. Het was

allemaal kort, hapsnap en meestal ging het

dan over iets wat er in de wereld gebeurde.

Ik gebruik Twitter nu nog alleen bij het

Europees Songfestival. Dat is het enige wat

ik erg leuk vind, al die commentaren op de

landen die optreden. Hilarisch. Gewoon door

#ESF te gebruiken en te volgen. Dan zag je

alles over ESF onder elkaar in je feed. Dat

heb ik vorig jaar wel gemist, toen het niet

doorging wegens Corona.

Instagram kwam, daar heb ik nog niet echt

iets mee. Aantal van mijn vrienden zitten

daar, maar die zie ik ook op Facebook. En

ik merk dat ik het lastig vind om meerdere

apps bij te houden. Je kunt de apps aan

elkaar koppelen, dat is erg handig. Maar

voor reacties moet je toch telkens naar die

betreffende apps gaan. Ik vergeet gewoon

telkens dat er Instagram is. TikTok en

Snapchat zijn ook zoiets. Maar die is vooral

favoriet bij de jongeren.

Facebook is nog steeds mijn favoriet. Via

Facebook heb ik nieuwe mensen leren

kennen die ik nu in real life ontmoet en die

echte vrienden geworden zijn. Ik heb daar

ook leuke cursussen gevonden. Via gave

groepen ontmoet je mensen die hetzelfde

denken als jij. Gelukkig zijn er ook mensen

op social media die tegengeluiden geven. Dat

vind ik interessant, waarom zien zij dat zo.

Niet dat ik dan per se eens ben met hun visie,

het is wel goed om verkokering in je eigen

gedachten te voorkomen.

Ik vind social media echt ideaal voor doven

en slechthorenden omdat we op die manier

in contact kunnen komen met andere

mensen zonder moeite hoeven te doen

om iemand te verstaan. Ik ben sowieso blij

met de technologische ontwikkelingen,

beeldbellen is inmiddels gemeengoed

geworden. Mijn zus zei pasgeleden nog

dat beeldbellen twintig jaar geleden er

al had moeten zijn. Inderdaad was de

communicatie dan stukken gemakkelijker

geweest.

Ja, I love social media, het heeft mijn leven

verrijkt.

Plotsdoof magazine | Lente 2021 21


Column

Ronald Kaijim

Bijzondere tijd

“social

media: een

vak apart” Begin jaren ’50

emigreerden twee

zussen van mijn vader

naar Australië. Iemand zien

emigreren naar de andere kant

van de wereld betekende in die tijd dat hij

of zij in feite uit je leven verdween. Heen en

weer vliegen was kostbaar. Brieven kwamen

pas veel later aan en maar weinig mensen

hadden telefoon. Ik herinner mij van vroeger,

rond 1980, dat bellen naar Australië ook al

een klein vermogen kostte. Het beltarief

voor Australië was ongeveer 10 gulden per

minuut. De zussen kwamen af en toe over

voor een begrafenis en veel meer contact

dan dat was er niet. Ik kan mij de pijn van het

gemis bij mijn opa en oma voorstellen.

Hoe anders is dat tegenwoordig. Niemand

hoeft meer echt uit je leven te verdwijnen als

je allebei contact wilt houden. Via profielen

op social media als Facebook lezen we

bijvoorbeeld over behaalde (zwem)diploma’s,

zien we foto’s van wat voor lekkers er

allemaal op tafel staat en hoe de kerstboom

erbij staat. We leven meteen mee met

Truus die na een zware ziekte er toch weer

helemaal bovenop komt. De laatste jaren is

er een nog mooiere contactmogelijkheid bij

gekomen: het videobellen. We zien elkaar en

we horen elkaars stem alsof we nog steeds

samen zijn. Het enige wat ontbreekt is die

knuffel, handdruk of schouderklop.

maakt, is het gebruik van social media door

(grote) organisaties. Een afspraak maken met

de huisarts, een oplossing vinden voor die

haperende media box of een vraag stellen

aan bijvoorbeeld een verzekeringsbureau, het

kan allemaal via chat, WhatsApp, Facebook of

e-mail. Het helpt ons om zelfstandig te zijn.

Het is voor ons allemaal wel duidelijk

geworden dat omgaan met social media een

vak apart is. De media kunnen ons verbinden,

maar ook net zo gemakkelijk weer van elkaar

scheiden. Een update, een reactie op iemand

of zelfs een emoji die verkeerd overkomt, kan

het einde van een contact betekenen. Ik heb

het zelf bijvoorbeeld een keer meegemaakt

dat iemand mij letterlijk weigerde de hand te

schudden nadat ik hem online had geplaagd

over Feyenoord. Het is lastig om in te

schatten hoe gevoelig iets bij een ander ligt

als we geen oogcontact hebben.

We leven nu in een bijzondere tijd met veel

maatregelen die contact ‘in real life’ lastig

maken. Juist in deze tijd helpen de social

media ons om toch verbonden te blijven en

te zien waar een ander mee bezig is. Het is

nu aan ons om begripvol te communiceren

en zo de afstand naar elkaar te overbruggen.

Daar konden mijn opa en oma alleen maar

van dromen.

Ook wij, de doven en slechthorenden,

hebben de social media omarmd. Hier

communiceert iedereen op dezelfde

manier en via Facebookgroepen kunnen

we onderling ervaringen en informatie

uitwisselen. Wat ons leven ook gemakkelijk

22 Plotsdoof magazine | Lente 2021


Randhoeve 221

3995 GA HOUTEN

IBAN: NL54 INGB 0000 0820 80

MACHTIGING DOORLOPENDE

INCASSO

Naam Incassant

Adres Incassant

Incassant ID

: Stichting Plots- en Laatdoven

: Randhoeve 221, 3995 GA HOUTEN

: NL60ZZZ41155666000

Kenmerk Machtiging: ___________________________ (invullen door St. Plots- en Laatdoven)

Door ondertekening van dit formulier geeft u toestemming aan de St. Plots- en Laatdoven om doorlopend incassoopdrachten

te sturen naar uw bank om het donatiebedrag van uw rekening af te schrijven. U geeft uw bank

toestemming om doorlopend een bedrag van uw rekening af te schrijven overeenkomstig de opdracht van de St.

Plots- en Laatdoven.

Als u het niet eens bent met een afschrijving kunt u deze laten terugboeken. Neem hiervoor binnen 8 weken na

afschrijving contact op met uw bank. Vraag uw bank naar de voorwaarden.

Voorletter/Achternaam

Straat en huisnummer

Postcode en woonplaats

Land

IBAN- rekeningnummer

E-mail

Bedrag per jaar

: __________________________________________________

: __________________________________________________

: __________________________________________________

: __________________________________________________

: __________________________________________________

: __________________________________________________

€ 25,00 (persoonlijke donatie

€ 35,00 (gezinsdonatie)

Ander bedrag nl. €_________

Wilt u structureel méér geven dan de minimum donatie, denk dan eens aan een periodieke gift. U kunt daarvoor

het formulier Periodieke Schenking gebruiken. Dit formulier kunnen wij u op aanvraag toezenden. Daarnaast

houden wij ons ook zéér aanbevolen voor éénmalige schenkingen en voor legaten.

Plaats Datum Handtekening

_________________ __________________ _________________________

Stuur dit formulier in een gesloten enveloppe naar: Stichting Plots- en Laatdoven

p/a Wevershof 31

1483 XK DE RIJP

Versie 2021.01


Voor mensen met een gehoorbeperking

is het soms moeilijk om werk te vinden en

te behouden.

Werkpad kan u helpen bij het vinden van

werk en biedt jobcoaching op de werkplek.

T (030) 239 80 01 • E info@werkpad.nl

www.werkpad.nl

Werkpad. Aandacht voor horen, zien en communiceren


Twee nieuwe redactieleden

stellen zich voor:

Margreet Joosen

Hoi allemaal, ik ben sinds 6 december 2020

de nieuwe hoofdredacteur van Plotsdoof.

Wie ben ik? Een vrouw van 54 jaar, woon

in Brabant met twee Noorse Boskatten,

Halim en Flops. Ik ben vanaf geboorte zwaar

slechthorend en ik heb een CI sinds 2012. Ik

werk bij Avans Hogeschool als adviseur bij

vastlopende projecten en teams, maar ook

als recordmanager. Dat is een moderne naam

voor archivaris, zowel fysiek als digitaal.

Mijn talent is aanjagen, mensen weer op gang

helpen. Daarom vind ik het ook leuk om als

hoofdredacteur aan de slag te kunnen gaan.

Dan kan ik de redactieleden lekker achter de

broek aan zitten.

Verder ben ik een creatieve duizendpoot, van

textiele kunst tot het maken van vertalingen

van liedjes in gebarentaal. Dat laatste doe ik

samen met Ewa Harmsen. Ik zit ook in het

bestuur van het Nederlands Gebaren Koor,

samen met onder andere Ewa en Agaath

Arends.

Als je meer over mij wil weten, kijk dan op

www.margreetjoosen.nl. Daar lees je alles

over wat ik doe, wie ik ben en

zie je ook de filmpjes.

Ik heb er heel veel

zin in om de nieuwe

Plotsdoofmagazines mee

vorm te geven. Het is een leuk

redactieteam, dus dat gaat

zeker lukken.

Jackie de Waard

Hallo iedereen! Ook ik mag mij even

voorstellen, omdat ik sinds januari het

redactieteam van Plotsdoof ben komen

versterken.

Mijn naam is Jackie, ik ben 31 jaar en woon

samen met mijn assistentiehond Happy

en onze twee konijntjes Buzz en Risje

in Apeldoorn. Als gevolg van hEDS, een

bindweefselziekte die gewrichten en organen

aantast, ben ik nu ongeveer een jaar plotsdoof.

Voor mijn rechteroor heb ik een hoortoestel,

ooit hoop ik voor links voor een BAHA of CI in

aanmerking te komen.

Ik heb een studie klassieke muziek gevolgd

aan het conservatorium en heb een tijdlang

gewerkt als muziekdocent, dirigent en solomusicus.

Helaas gaat dat nu niet meer met

mijn slechte gehoor, maar gelukkig kan ik nog

altijd van muziek genieten. En dat doe ik dan

ook dagelijks: alles van klassiek tot country

en van hardrock tot Enya passeert bij mij de

revue.

Daarnaast kijk ik graag films en series, ben

ik veel bezig met mijn diertjes, en ben ik

creatief: ik schrijf, doe aan bullet journaling

(een combinatie van dagboek

en agenda die je helemaal

personaliseert), diamond

painting, schilderen, en ik kruip

graag achter de naaimachine.

Ik kijk ernaar uit om veel leuks te

schrijven voor jullie, en om mij

door Margreet achter de broek

aan te laten zitten :)

Plotsdoof magazine | Lente 2021 25


Mijn vriend de boom

Deel 3

Door: Evelin Witt

De grote bijeenkomst op het Malieveld was voor mij een enorme verrassing! Als ik

eraan terugdenk moet ik opnieuw glimlachen over dit geslaagde evenement. Ik ben

er nog steeds zeer van onder de indruk hoe de hartsvriendinnen Anna en Rosa, de

‘Actie Malieveld’ via Facebook perfect hebben opgezet. Ook indrukwekkend hoe ze

beiden tijdens het interview met een professionele journaliste zelfverzekerd hun

verhaal deden. Mijn complimenten, dat doet niet iedereen hen na! Sinds ik met

het bezwaarschrift tegen de kap van die prachtige oude maar toch gezonde en

sterke boom bezig ben, heb ik niet meer zo ontspannen geslapen. In gedachten lach

ik hardop; hartelijk bedankt meiden!

Elke dag kijk ik verwachtingsvol uit naar de postbode met de antwoordbrief van de

gemeente. De post komt altijd rond 14 uur. Ik haast me steeds verwachtingsvol naar

beneden om vervolgens teleurgesteld weer naar boven te gaan. Deze ochtend straalt

de zon verlokkelijk. Ook nu wil ik op mijn balkonnetje in de zon de post afwachten en

stapte net met een kopje thee in mijn hand naar buiten toen ik enorm schrok. Ik dacht

dat ik zowat een hartattack kreeg. Oh nee!, ik kon mijn ogen niet geloven. Het was

verschrikkelijk wat ik zag! Mijn Vriend de Boom was dood... en heel zwaar toegetakeld

ook!

Wat ik daar zag leek op het schilderij ‘De Schreeuw’ van Edvard Munch te horen!

Ik barstte in tranen uit en kon mijn ogen niet afwenden van wat er gebeurde!

Geobsedeerd bleef ik kijken naar wat die twee mannen daar aan het doen waren. Met

het theekopje in mijn hand liet ik me zakken op de stoel die achter me stond. Mijn

gevoelens sleurden mij rond in een adembenemende achtbaan. Ik vroeg me ineens

verwonderd af, hoe ik het lawaai van de kettingzaag niet eerder had opgemerkt? Ach

ja, verdorie, ik ben toch plotsdoof nu! Natuurlijk heb ik niets gehoord en niets

gemerkt. Soms ‘vergeet’ ik het gewoon en ben ik me nog steeds niet van bewust dat

ik haast niks meer hoor! Van teleurstelling en opborrelende woede voelde mijn lijf

stijf als een houten pop. Mijn tranen wilden niet stoppen en ik hoorde mezelf hardop

snikken.

Gedachten en emoties raasden door mijn hoofd en mijn lijf trilde. Na een tijdje werd

het onverwachts stil in mij. Ineens kon ik weer rustig denken. Al vroeg in de ochtend

moest het gebeurd zijn dat Mijn Vriend de Boom gedood werd. Het was inmiddels

bijna 11 uur en van de statige reus was de helft al verdwenen! Verticaal werd de

gigantische boomkroon weggehakt... Wat een afgrijselijk gezicht!

Ondanks mijn afschuw bleef ik walgend maar toch ook gefascineerd kijken naar wat

er allemaal gebeurde. De houthakkers kapten de boom stuk voor stuk van boven

naar beneden in delen. Als bij een gedurfde stunt hing een van de twee mannen

als een circusartiest aan touwen vast boven aan de dikke stevige boomstam. Met

een grote kettingzaag zaagde hij handig dikke en dunnere takken af. Alleen nog

weinige machtige takken reikten als hulpeloze reuzen-armen de lucht in.

26 Plotsdoof magazine | Lente 2021


De andere houthakker werkte vanaf de grond en stuurde exact hoe en waar hij

de grote takken netjes gestapeld wilde hebben, zonder dat hij zelf gevaar liep. De

vele kleinere takken verdwenen meteen in de houtversnipperaar en binnen enkele

seconden was er niets meer van over. Toen de hele boomkroon afgehakt was, kwam

de bungelende ‘artiest’ behendig naar beneden. En niet veel later werd de stam

nauwkeurig ingehakt en viel vervolgens minutieus een kant op waar die geen schade

kon aanrichten. De houthakkers hadden hun taak volbracht!

In mum van tijd was het stamhout in blokken gezaagd, verladen en afgevoerd. Het

resterende kleinhout verdween in de houtversnipperaar en de kale grond werd zeer

netjes aangeharkt. Geen onwetende voorbijganger zou kunnen vermoeden dat

hier jarenlang een prachtige reus van een boom stond die mensen verblijdde en

tegelijkertijd de lucht zuiverde!

Met een droevig gevoel stond ik te staren naar dat donkere plekje aarde waar mijn

herinnering nog de schaduw zag van mijn Vriend de Boom. Langzaam wendde ik me af

van het netjes schoongeveegde slachtveld en ging stil naar binnen.

Intussen was de lunchtijd allang voorbij en mijn thee koud. De lust om wat

te eten was me vergaan. Lusteloos ging ik de post halen. En ja hoor, de

langverwachte antwoordbrief zat ertussen! Curieus dat deze, nu overbodige brief,

uitgerekend vandaag binnenkwam!

In een soort van trance ging ik de brief lezen. Daarbij stootte ik op onverwachte en

verbijsterende foto’s. Er waren takbreuken te zien die mijn aandacht trokken. Enkele

uren later voelde ik mij al een beetje een semi deskundige populierenkenner met

kennis over veilige en onveilige bomen. Het ging om veilige jonge bomen met in hun

ovale boomkroon omhoog rakende takken. Tijdens het ouder worden, blijkt de kroon

steeds breder uit te dijen tot dat de takken steeds dieper hangen en onverwachts

kunnen breken. Overal waar deze oude verzwakte bomen staan veroorzaken ze

takbreuk met veel en soms aanzienlijke schade aan mens en materiaal. Mijn optische

illusie maakte dat ik destijds overtuigd was dat Mijn Vriend de Boom gezond, groot

en sterk was. En dat ik daarom met volle overtuiging het bezwaarschrift bij de

gemeente Den Haag tegen de kapvergunning indiende. Nu begreep ik pas dat de bijna

2.200 onveilige bomen die de gemeente de laatste twee jaar heeft laten kappen een

gevaar waren. En dat de kap volkomen terecht was. Mijn oude Vriend de Boom was er

helaas één van.

Na deze heftige dag met heel wat indrukken om te verwerken ging ik vroeg naar

bed. Ik viel meteen in een diepe onrustige slaap. In mijn droom komt een gedachte

in mij op. Ik spreek mijzelf serieus toe: ‘Ja, jij hebt die twee meisjes Anna en Rosa

als het ware aangezet tot hun ‘Actie Malieveld’. En inderdaad voel ik me onverhoeds

ten minstens medeverantwoordelijk en sta –hup– als een juf in een klaslokaal en

teken met krijt drie boomkronen op het schoolbord.

Ik teken de eerste boomkroon op het bord om het uit te leggen aan de kinderen:

‘Goed kijken en opgelet, deze kroon hoort bij een veilige boom. Je kunt het zien

aan een mooi gesloten ovaal met naar boven strekkende takken.’ Ik vertel verder: ‘Deze

tweede boomkroon… zzzzzzzzzz…’Ik schrik wakker en wrijf in mijn ogen om even bij

te komen en ga zitten om een slok water te drinken. In mijn beleving is nu nog alles

goed gekomen, toch? Ik draai me opgelucht om en slaap verder... en droom van een

heerlijke bergwandeling. Ik loop vrolijk zonder stokken en hoor de vogels tjilpen en

zingen!

Plotsdoof magazine | Lente 2021 27


KOMENDE ACTIVITEITEN

Bloesempark Amsterdamse Bos

Wanneer: 3 april 2021, 11.00 – 15.30 uur

Waar: we verzamelen om 11 uur bij restaurant

La Gare. Stationsstraat 1, 1182 JM Amstelveen.

Opgeven: miekz10@gmail.com. Niet

noodzakelijk, wel fijn

Kosten: donateurs gratis. Niet donateurs: € 2,50

Afhankelijk van de maatregelen, houd de

website van de stichting in de gaten.

Activiteiten 2021

Er staan een aantal activiteiten op de

planning. Of deze door kunnen gaan is

afhankelijk van de maatregelen. Houd

daarom de website en de Facebook

pagina in de gaten!

-

De nieuwsbrief van de stichting

ontvangen? Je kunt je inschrijven

op:

www.stichtingplotsdoven.nl

28 Plotsdoof magazine | Lente 2021


Inloopcentrum Almere

EveNaarHuis

Sumatraweg 352

1335 JM Almere

De data voor 2021 zijn:

-15 april 2021

-20 mei 2021

-17 juni 2021

Aanmelden op:

plotsdoofinloopcentrum@gmail.com

Inloopcentrum Zuid Nederland

Buurthuis Bloemenoord

Bloemenoordplein 3

5143 TB Waalwijk

De data voor 2021 zijn:

-21 april 2021

-26 mei 2021

-23 juni 2021

Aanmelden op:

Inloopcentrumzuid@stichtingplotsdoven.nl

Een fijne lente

gewenst door de

redactie

Plotsdoof magazine | Lente 2021 29


Activiteiten

2021

Alle genoemde activiteiten zijn onder voorbehoud gepland vanwege

COVID-19. Via verschillende kanalen wordt aangegeven of je je kunt

aanmelden en hoe. In de loop van het jaar komen er meer activiteiten bij.

Kijk op Facebook en de website voor de laatste stand van zaken

Activiteit

Teambuildingdag

NmG weekend

Landelijke dag

Bloesempark Amsterdamse Bos

Bezoek aan Veenkolonie

Minisymposium Let’s Connect

Gebarenliedjesweekend

Jaarvergadering/vrijwilligersdag

Themaweekend

Contactdag

Wanneer

6 februari

12 tm 14 februari

13 maart

3 april

18 of 25 april

23 april

25 tm 27 juni

3 juli

9 tm 11 juli

9 oktober

Oplossing puzzel vorige nummer: MAARTEN LUTHER

Inge de Vries-Bakker is de gelukkige winnaar!

Alle inzenders bedankt.

30 Plotsdoof magazine | Lente 2021


INFO

CI-lotgenotencontact

Wil van Essen-Verhoef

ci@stichtingplotsdoven.nl

Gebarencursussen

GGMD voor Doven en Slechthorenden

NmG Coördinatoren te bereiken via:

gebarencursus.nmg@ggmd.nl

Website

Anton van der Horst

webmaster@stichtingplotsdoven.nl

Redactie Internet

(inhoudelijke zaken website)

Robert ten Bloemendal (Hoofd)

Gerard de Vijlder

webredactie@stichtingplotsdoven.nl

Contactpersonen Individuele

Begeleiding

Wil van Essen

wvanessen@stichtingplotsdoven.nl

Robert ten Bloemendal

oost@stichtingplotsdoven.nl

Gerard de Vijlder

gerarddevijlder@stichtingplotsdoven.nl

Contactpersoon Jongeren

Nirosha Boer

jongeren@stichtingplotsdoven.nl

Landelijke Activiteitencommissie

Derek van Bockxmeer

Lex Scheffelfonds

Ineke Scheffel

SMS: 06 - 41 35 66 90

ienscheffel@hotmail.com

IBAN NL66 INGB 000 750 003 6

t.n.v. I. Scheffel-Maurer

Plotsdoof magazine | Lente 2021 31


MAAK VERBINDING MET

DE DIERBARE MOMENTEN

Een krachtige hoorervaring dankzij een uitstekende

geluidskwaliteit in verschillende luistersituaties

Moeiteloos comfort en gemak dankzij het ergonomische

design en de compatibele accessoires

Ultiem gebruiksgemak om de hele dag verbonden te blijven

met de wereld om je heen, mede dankzij de ingebouwde

connectiviteitsoplossingen

Bezoek AdvancedBionics.nl en begin uw hoorreis vandaag.

BN_07_0191

©2021 Advanced Bionics AG en aangesloten bedrijven. Alle rechten voorbehouden.

More magazines by this user
Similar magazines