Views
4 months ago

COMMEERE_APRIL_2018_LRweb

SPERMALIE De Commeere op

SPERMALIE De Commeere op bezoek in het internaat van Spermalie 28 “De school maakt ons weerbaarder in de maatschappij hierbuiten” Zowel in het basis- als secundair onderwijs telt Spermalie Brugge vele leerlingen, die omwille van een visuele beperking niet mee kunnen in het normale onderwijs. In Spermalie volgen de leerlingen les in kleine klasgroepen, rekening houdend met hun tempo en mits de nodige aanpassingen. Wij laten drie jongeren aan het woord die dankzij Spermalie vandaag al meer hun mannetje kunnen staan in de maatschappij. De secundaire school Spermalie is een onderdeel van vzw De Kade. Als secundaire school richt buitengewoon onderwijs zich in voor verschillende opleidingsvormen en dit voor leerlingen met autisme, voor blinde, slechtziende dove en slechthorende leerlingen. Bieke Gaudesaboos, is begeleidster van acht jongeren tussen dertien en zeventien jaar die bij elkaar in een leefgroep zitten: “In onze leefgroep richt ik mij vooral op zelfredzaamheid van alle jongeren. Dit op verschillende vlakken. De jongeren leren zichzelf beter kennen door het aanleren en bijsturen van sociale vaardigheden, Ze leren omgaan met hun visuele beperking (veel aanpassingen in de leefgroep, gesprekjes rond sociale interacties, pesterijen, …), Ze leren ook hun vrije tijd zelfstandig in te vullen en te plannen en leren huishoudelijke taken aan. De jongeren worden zoveel mogelijk gestimuleerd tot zelfstandigheid.” “Ik werk ondertussen negentien jaar in Spermalie. De eerste vijftien jaar in de lagere afdeling, sinds vier jaar in het secundair”, schetst Bieke Gaudesaboos. “Op die manier ben ik als het ware meegegroeid met bepaalde leerlingen.” Eén van hen is de vijftienjarige Brian Van Overbeke uit Waregem. Sinds enkele jaren na zijn geboorte is | de Commeere |

hij al aan Spermalie verbonden. “Ik ervaar hier een grote openheid. Als iets mij niet lukt, kan ik dat gerust vertellen. Omgekeerd vertellen ze mij ook wanneer iets voor mij wellicht te hoog gegrepen zal zijn. Spermalie heeft er ook voor gezorgd dat ik voortaan zelfverzekerd naar huis kan gaan. Dat is niet vanzelf gegaan, maar stap voor stap.” Meer begrip en respect Sen Verspeeten (13) uit Laarne, is al zeven jaar verbonden aan Spermalie. Hij heeft last van nystagmus. “Door mijn beperking gaat er bepaalde informatie trager naar mijn hersenen”, vertelt Sen. “Ik ben graag in de leefgroep. Als leerling ben ik geen hoogvlieger in taal en rekenen. De school reikt me wel hulpmiddelen aan. Zo heb ik hier leren rekenen met rekentrappers. Net als bij Brian heeft de ergotherapieafdeling van deze school mij vorig jaar aangeleerd hoe ik van mijn mama naar mijn papa kan gaan, van Laarne naar Wetteren.” Voor Diego Sorgeloos (15) uit Wetteren is het nog maar het tweede jaar dat Spermalie hem begeleidt. “Ik ben hier gestart in mijn eerste jaar secundair onderwijs. Sindsdien heb ik leren werken met een laptop. Ondertussen maak ik ook gebruik van verschillende softwaretoepassingen om de lessen beter te kunnen volgen.” Naast begeleiders staat er ook een medische dienst klaar om de leerlingen van Spermalie ten dienste te staan. Een dokter, een oogarts en een verpleegster vangen hen op en staan ook klaar om, indien nodig, de vereiste medicatie te verstrekken. Welke evolutie hebben jullie ondergaan sinds jullie aan deze school verbonden zijn? Brian: “Vroeger durfde ik nog wel eens agressief voor de dag komen. Sociaal-emotioneel voelde ik mij niet altijd even goed. Als ik het niet met iemand eens was, kon ik nogal negatief uit de hoek komen. Dankzij Bieke en andere begeleiders heb ik duidelijk meer balans in mijn leven en inzicht in de dingen rondom mij verworven. Ja, soms heb ik een wijs momentje, hoor.” (lacht) Sen: “In het gewone onderwijs kon ik vroeger niet mee. Hier heb ik leren spellen en rekenen. Hier leer ik mobiliteit aan. Ik ben ook van mijn kleurenblindheid af door te leren welke betekenis welke kleur heeft. De balans is dus uitermate positief. Ik merk ook dat er vandaag veel meer begrip en respect is ten opzichte van jongeren met een visuele of andere beperking. De dagen van pesten en iemand moedwillig in het verdomhoekje duwen, liggen gelukkig achter ons.” Diego: “Onlangs nog hebben begeleiders Sprinter, een voorleesprogramma voor blinden en slechtzienden, op mijn computer geplaatst. Ik maak hier vooral gebruik van als ik korte teksten moet zien aan te leren. Het siert de school dat ze hier belang aan hecht.” Ribbeltegels Is Brugge een stad waar er voldoende respect is voor blinden en slechtzienden? Sen: “Ik vind van wel. Hier liggen er heel veel ribbeltegels, meer dan in Laarne zelfs, en dat helpt ons als we met een stok de straat op moeten. Een tijdje geleden ben ik naar Nederland geweest en ook daar bleken er heel wat van die tegels te liggen.” Brian: “Ook de zogenaamde tikpalen helpen ons bij het oversteken aan kruispunten. Ik merk ook dat er in de omgeving van het station steeds heel veel hulpvaardige mensen klaarstaan om slechtzienden een handje toe te steken.” Diego: “Ook een blauwe kaart of Buzzy Pass helpen ons bij het nemen van het openbaar vervoer.” Sen: “Nadat je gebeld hebt naar het station van Brugge kun je ook regelen dat er iemand van de NMBS op jou staat te wachten op je vertrek- én aankomstplaats. Ik heb dus de indruk dat er naar ons geluisterd wordt.” (svv) 29