ZondaG 3 juni - Rondom Voetbal

rondomvoetbal.nl

ZondaG 3 juni - Rondom Voetbal

MEI 2012 • sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3

editie amersfoort gratis

pagina 4 & 5

Derby Dag,

HooglanDerveen -

amsvorDe

pagina 7

trainerstaal met

ronalD HeersCHop

pagina 9

Club in beelD,

vliegDorp tien jaar

pagina 26

De rv 3-Daagse

bij vop

De gratis voetbalkrant www.ronDomvoetbal.nl

nr

3

Rondom Voetbal Gala

Het voetbal slotfeest van het jaar

ZondaG 3 juni

Zie achterpagina voor meer info

Foto: Ed GroEn


2 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aftrap

ronDom voetbal

opstelling

Pagina 04: Derby Dag, Hooglanderveen - Amsvorde

Pagina 07: Trainerstaal met Ronald Heerschop

Pagina 09: Club in beeld, Vliegdorp tien jaar

Pagina 11: Jongleren, de zoon van… en Onder de loep

Pagina 12: Standen

Pagina 13: Rondom de FC, Oud FC Trainer Foeke Booy

Pagina 15: Rondom de FC, gespot met …en met z’n allen naar de FC

Pagina 17: Vrouwenvoetbal

Pagina 18: Voetgolf

Pagina 19: Bij De Kei, met Ferry de Smalen

Pagina 20: Kampioen van toen, HVC uit 1991/1992

Pagina 22: De 11 favorieten van…en bierelftal…

Pagina 23: Strip en Pitch AFC Quick 1890

Pagina 24: Oude meesters met Matthias Maiwald

Pagina 26: De RV 3-Daagse bij VOP

Pagina 28: Clubnieuws

Pagina 30: Toppers/Slotfeest

Pagina 33: Ranglijsten

Pagina 34: Crosspass

rv team

uitgave:

Rondom Voetbal Utrecht & Amersfoort BV.

adres:

Veldzigt 58B

Postbus 280

3454 zM De Meern

algemeen directeur:

Rob zomer, mobiel 06-14281531,

robzomer@rondomvoetbal.nl

Hoofdredactie:

Ton van zoeren, 06-20715320,

redactie@rondomvoetbal.nl

eindredactie:

Hans Vos, 06-51643062,

redactie@rondomvoetbal.nl

medewerkers:

Aad van den Berg, Maarten Hoevers, Frans

van seumeren, Janneke Bijl, Hans van

Echtelt, Thijs Tomassen, Rianne van Denderen,

Rinus van Denderen, Frank zilver,

Remco neu, Wouter Bongers, Martin Veldhuizen,

sjoerd van Renselaar, Pim van Bakel,

Dick van der Peijl, Bas Ruitenburg, Martin

Donker en tientallen clubverslaggevers.

advertenties:

advertentie@rondomvoetbal.nl

sales:

Gert-Jan scholman

vormgeving:

Aldo Elfrink

Kick Media & Vormgeving

Clubnieuws:

ook met uw clubnieuws en uw vrijwilligers

in de krant? Mail uw nieuwtjes, berichten,

aankondigingen en bijvoorbeeld informatie

over jubilea naar:

mijnclub@rondomvoetbal.nl

oplage:

De Rondom Voetbalkrant wordt 4 keer per

voetbalseizoen in een oplage van 25.000

exemplaren verspreid, onder meer bij vele

doelgroeplocaties en bij ongeveer 40 voetbalverenigingen

in en rondom Amersfoort.

Tevens wordt er elke editie in een bepaald

Rondom Voetbal gebied huis-aan-huis verspreiding

verzorgd. niets uit deze uitgave

mag worden gebruikt zonder uitdrukkelijke

toestemming van de uitgever.

subaru center Eemland, nijverheidsweg-noord 54, 3812 PM AMERsFooRT

Tel: 033 - 46 00 112, Fax: 033 - 46 00 110, www.subarucentereemland.nl

Voorbeeldfunctie

Wat een podium zou moeten zijn met goede voorbeelden

voor de jeugd lijkt met de week meer op een schavot. Ik De aftrap

bedoel daarmee het betaalde voetbal. De profs lijken zich er

steeds minder van bewust te zijn dat ook zij een voorbeeldfunctie

hebben. Ola Toivonen van PSV is daar een schoolvoorbeeld

van. Zijn ergerlijke acties die totaal niets met

voetbal te maken hebben, ontsieren wekelijks de beeldbuis.

Tekst: Ton van Zoeren

Het erge is dat Toivonen niet

alleen is in zijn soort. Aspirantvoetballertjes

die de beelden

van hun idolen zien op Studio

(vecht)Sport, krijgen het met

de paplepel ingegoten. Maar

ook sommige trainers doen

een duit in het zakje. Neem

Gertjan Verbeek. Zijn omgang

met de media is op zijn zachts

gezegd vernederend. Normaal

antwoorden is voor hem steeds

lastiger geworden. Zelfs Louis

van Gaal was milder.

Er worden vanuit de bond

steeds meer acties gevoerd en

strengere straffen uitgedeeld

om het geweld en vijandig

omgangsgedrag op te velden te

bestrijden op de amateurvelden,

terwijl op het hoogste voetbalniveau

het slechte voorbeeld

wordt gegeven. De profclubs

doen er zelf niets aan. Mogelijk

is dan toch een taak weggelegd

voor de sponsors die hun naam

niet verbonden willen zien

met zulke acties in en rond het

voetbalveld.

in De sloot

Vroeger raakte een voetbaltrainer

door slechte resultaten,

drank en vrouwen in de goot.

Nu is dat de sloot. Spelersbussen

die door supporters worden

stil gezet is een nieuw fenomeen.

Ik zie Fred Rutten nog

staan met zijn team. De coach

verliet de touringcar voortijdig

en stapte in de gelukkig droge

sloot. Vanaf die positie moest

hij tekst en uitleg geven aan de

‘experts’. Gelaten liet de sympathieke

oefenmeester alles over

zich heen komen en probeerde

op de Cover

ton van zoeren

de gemoederen te sussen. Afijn,

het resultaat kent u. Philip Cocu

maakte het seizoen af en kwam

er al gauw achter dat het niet

alleen aan Rutten kan hebben

gelegen. Sportief bleef het

met de club PSV uiterst sober.

Ik weet zeker dat het Rutten

ondanks zijn ontslag nog pijn

doet dat zijn voormalige club de

titel alsnog verspeelde. Kijk, dat

soort trainers heb je natuurlijk

ook.

laatste looDjes

Het schiet weer op in de regio.

Het einde van de competitie is

op de cover een actiefoto

uit de wedstrijd sEC MA1 –

Vriendenschaar MA1

Foto: Ed GroEn


eDitie amersfoort aftrap

in zicht. De kampioenen zijn

weer bekend. Grote verrassing

is vv Renswoude (zie foto).

De zaterdag-derdeklasser,

getraind door Adrie Morren,

begon matig aan het seizoen,

maar de diesel werd langzaam

warm. Met vlag en wimpel

werd het uiteindelijk kampioen.

Waar promoties zijn, zijn ook

degradaties. KVVA heeft het

jarenlang op het laatst kunnen

uitstellen. Maar nu is het

een feit. Volgend seizoen is de

vijfdeklasse het terrein voor de

Amersfoorters. Handhavers waren

er ook. Knap van vv Hoogland

om zich in het linkerrijtje

van de eerste klasse te nestelen

na de promotie van vorig seizoen.

Coach Ronald Heerschop

pimpte daarmee zijn erelijst op.

De Bussummer heeft al heel wat

promoties achter de rug. Slechts

één degradatie staat op zijn

palmares. Zijn reactie destijds

na de wedstrijd van VVZ’49

vv Renswoude zaterdag kampioen 3D.

in Amsterdam tegen DCG, die

de degradatie inleidde, sprak

boekdelen. ‘Tja, je moet alles

eens meemaken, denk ik’. Hij

zei het met een gezicht als een

oorwurm, over gedrevenheid

gesproken.

stil

Er breekt weer een stille periode

aan. Nog wat toernooien hier

en daar. En dan de vakanties. Ik

kijk nu al uit naar augustus. De

voorbereidingen en de bekerwedstrijden

gaan dan weer van

start. En natuurlijk het Amersfoorts

Voetbalkampioenschap,

dat op 11 augustus begint met

VVZA als gastheer. Het toernooi

heeft de afgelopen jaren in de

lift gezeten en staat weer op de

kaart. Heren trainers opgelet in

augustus. Laat de bus de bus,

want sloten genoeg daar rond

de accommodatie van VVZA.

En die staan niet droog...

Toch nog een prijs

allereerst wil ik mijn vriend,

rob zomer, trainer van

v.v. de meern zaterdag 1,

waarvan ik voorzitter ben,

feliciteren met het behalen

van het kampioenschap. je

kan van rob zeggen wat je

wilt, gebleken is dat hij een

kampioenenmaker is. zijn

kracht is dat hij de spelers

kan motiveren en met zijn

humor het groepsproces kan

stimuleren. Het coachen tijdens

de wedstrijden is uitstekend.

zijn wissels pakken

bijna altijd goed uit, nogmaals

rob “proficiat!”.

De competitie voor FC Utrecht

zit erop. Een enerverend seizoen,

met pieken en dalen, goede wedstrijden

tegen toppers en slechte

wedstrijden tegen laagvliegers.

Het vervelende is dat juist het

laatste bij de supporters blijft

hangen. Uiteindelijk hebben we

op het nippertje de nacompetitie

gemist. Dat is jammer, de laatste

twee wedstrijden tegen Vitesse en

Roda JC geven toch hoop voor de

toekomst.

Ik heb voor mijzelf het afgelopen

seizoen eens geanalyseerd.

na het wegvallen van een aantal

spelers, zoals met name Mertens,

strootman , Van Wolfswinkel

hebben we 9 miljoen euro vrijgemaakt

voor versterkingen. De

rest van de transferinkomsten zijn

gebruikt om de gaten in de begroting

te vullen. Wij willen als FC

Utrecht een subtopper zijn, maar

om dat te worden moeten we met

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 3

zijn allen achter de club gaan

staan, zowel sponsors als supporters.

Er moeten meer inkomsten

komen, anders lukt het niet. Want

ik kan het niet alleen. Ik heb altijd

gedacht dat als ik een signaal zou

afgeven door in de club te stappen

er meer mensen in de Provincie

mee zouden willen bouwen. Dat

is tot nu toe tegen gevallen. Laten

we een voorbeeld nemen aan

Feyenoord, ondanks alle ellende

vorig seizoen zijn de supporters

de club trouw gebleven en heeft

een grote groep investeerders de

handen ineen geslagen om de

club te redden en zie het resultaat.

Met een jonge groep spelers

uit de eigen opleiding, zijn ze nu

tweede geworden na een tiende

plaats vorig seizoen. Laat dit een

voorbeeld voor ons zijn. Het aantrekken

van Erwin Koeman als

hoofdtrainer is achteraf een verkeerde

inschatting gebleken. De

blessures van Jacob Mulenga betekende

een enorme aderlating ,

naast het overige blessureleed. De

zweden moesten wennen. Hierdoor

was het onmogelijk om met

een vast elftal te spelen. Dit heeft

ons parten gespeeld. Er zijn gelukkig

ook pluspunten. Door het

vele blessureleed en de wisselingen

zijn er uit de jeugdopleiding

diverse talenten noodgedwongen

doorgestroomd en gebleken is

dat zij het niveau aankunnen. Wij

zijn er in geslaagd om de beste

keeper uit de eerste divisie aan

te trekken, een keeper waar veel

belangstelling voor was. Mulenga

traint weer volop en ondertussen

franstalig

frans van seumeren

is ook Cedric van der Gun de gelederen

komen versterken. zijn

optie voor het volgende seizoen

is gelicht. Ik heb er alle vertrouwen

in dat we er volgend seizoen

weer staan. De fan mag van ons

het herkenbare FC Utrecht voetbal

verwachten, volgens onze eigen

speelstijl vanuit onze jeugdopleiding;

met lef, aanvallend, dwingend

en met strijdlust. Dat is de

enige opdracht aan de technische

mensen; FC Utrecht op het veld

weer een herkenbaar gezicht geven.

Voetbal waar mensen voor

naar het stadion komen. Voetbal

dat boeit. We zijn op kantoor begonnen

met de opbouw van een

nieuwe organisatie, gericht op

de toekomst. Daar zijn we dit jaar

ook op het veld mee begonnen.

En volgend jaar moeten we daar

een grote tweede stap in zetten,

met alle ervaring van dit seizoen

als basis. Aanvallend voetbal op

zijn ‘Utregs’, dat kunnen we verwachten.

Maar jullie steun, als

supporter, zullen we daar hard bij

nodig hebben.


4 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 DerbyDag

ronDom voetbal

Hooglanderveen en Amsvorde maken er

Kansenregen in derby

tekst: thijs tomassen

een derby om des keizers baard was het, Hooglanderveen

– amsvorde. toch probeerden beide ploegen er

op zondag 6 mei op het willem tomassen sportcomplex

zeker in de tweede helft nog wat van te maken voor de

hondstrouwe toeschouwers. er ontspon zich een kansrijk

duel, waarin vooral de aanvallers van amsvorde meer

hadden kunnen betekenen voor hun club. ze hielpen dotten

van kansen om zeep, terwijl de ‘veners’ zich veel effectiever

toonden voor het doel. uiteindelijk won de veel

hoger geklasseerde thuisploeg met 2-0. rondom voetbal

was aanwezig en peilde de derbykoorts. een reportage.

zondag 6 mei, derbydag. Even

verderop in Amersfoort kruisen

HVC en KVVA de degens, hier op

het Willem Tomassen sportcomplex

gaan Hooglanderveen en

Amsvorde de strijd aan. Enigszins

jammer dat deze derby’s aan het

einde van het seizoen worden gespeeld,

want er staat weinig meer

op het spel in de ‘Amersfoortse’

vierde klasse. Baarn kroont zichzelf

tamelijk eenvoudig tot kampioen

en dat KVVA degradeert was

al een tijdje onafwendbaar.

Maar er had vandaag zomaar

wél flink wat op het spel kunnen

staan voor Hooglanderveen en

Amsvorde. Lange tijd leek Hooglanderveen

zich te gaan mengen

in de strijd om een ticket voor de

nacompetitie, na een sterke eerste

seizoenshelft. Maar na de winterstop

hebben de manschappen

van oefenmeester Mark Visser het

zó laten liggen, dat de geelblauwen

kunnen fluiten naar het competitietoetje.

Amsvorde speelde zich nog niet

zo gek lang geleden pas veilig.

De ploeg uit het Leusderkwartier

heeft een teleurstellend seizoen

achter de rug. Het had dus niet

zoveel gescheeld, of het ervaren

elftal van trainer Bert de Vries had

zomaar nog tegen degradatie gestreden,

op deze zondag in mei.

Maar het liep dus anders. De Ve-

ners en de Amsvordianen spelen

een derby om des keizers baard

vandaag. Toch weerhoudt dat de

fans van beide ploegen niet om

zich langs de kant te posteren,

ondanks de bloedstollend spannende

ontknoping in de eredivisie.

zo’n honderd toeschouwers

bekijken de Amersfoortse clash

op Hooglanderveens grondgebied.

zij zien ook hoe Pupil van de

Week Ricardo Booms de aftrap

mag nemen, al solerend afstoomt

op de doelman van Amsvorde en

vervolgens koel afwerkt. Aan deze

speler van de E15 van Hooglanderveen

is niet te merken dat het

vandaag nergens meer om gaat.

Een stralende lach op zijn gezicht;

hij geniet zichtbaar. Een voorspelling

voor het duel heeft hij wel:

,,Het wordt 2-0 voor Hooglanderveen,”

zegt hij zonder ook maar

een spoortje twijfel.

De Pupil van de Week krijgt gelijk.

De toeschouwers krijgen een

slechte eerste helft voorgeschoteld,

waarin beide teams veelvuldig

de lange bal van achteruit

gebruiken. zowel de thuisploeg

als de gasten krijgen een paar


eDitie amersfoort hooglanderveen - amsvorde

een aantrekkelijke tweede helft van

om des keizers baard

Jos Hemlich stopt als leider na dit seizoen.

kansen, maar fraai aanvalsspel

gaat daaraan niet vooraf.

na rust ontbrandt de derby. Beide

ploegen geven meer ruimte weg,

met een kansenregen als gevolg.

Dat Amsvorde daar niet van profiteert,

mag trainer Bert de Vries

vooral spitsen Barry smeeïng en

Richard Moore aanrekenen. De

aanvallers springen slordig om

met de geboden kansen.

Aan de andere kant hebben de

‘Veners’ daar minder moeite

mee. Het zijn de middenvelders

stijn Mossink en Thijs Tomassen

die respectievelijk in de 70ste en

72ste minuut doeltreffen. Mossink

na een fraaie individuele actie,

Tomassen na een puike dribbel

en dito voorzet van zijn jongere

broer Luuk.

Er klinkt gejuich vanaf de kant.

niet alleen als de thuisploeg gescoord

heeft, ook als er ontwikkelingen

zijn in de eredivisie. ,,Helemaal

niets in Rotterdam!”, roept

Hooglanderveen-fan René van

der Flier als Heerenveen heeft

gescoord.

nee, een echt beladen derby zou

Hooglanderveen - Amsvorde op

voorhand al niet worden, weet

ook Hooglanderveen-trainer

Mark Visser. ,,niet alleen omdat

het nergens om ging, maar ook

omdat het volgens mij de minst

beladen derby in Amersfoort is.

Wel ben ik blij dat we de tweede

helft voetballend meer hebben

gebracht dan in de eerste helft.

Toen zag het spel er stukken beter

uit.”

over de eerste drie kwartier van

de wedstrijd kan Visser kort zijn.

,,Dramatisch slecht. Kwalijk, want

we hadden afgesproken dat we

alles zouden geven in de laatste

thuiswedstrijd van het seizoen.

Voor Jos Helmich, voor wie het

zijn laatste thuiswedstrijd als

leider was, maar ook voor het

publiek. Het mocht dan wel ner-

De pupil van de week Ricardo Booms bij de aftrap.

gens meer om gaan, er stonden

gewoon hartstikke veel mensen

langs de lijn. Die wil je toch wat

laten zien. Als trainer baal je

enorm als er vervolgens niet genoeg

strijd op de mat wordt gelegd.

En voetballend was het ook

ver beneden de maat. Gelukkig

hebben we ons aardig hersteld in

de tweede helft, hoewel we wel te

veel kansen weggaven.”

Aan de andere kant sombert

collega-trainer De Vries vooral

over de kansen die zijn ploeg gemist

had. Er had meer ingezeten

voor de Amsvordianen, weet ook

de Amersfoortse oefenmeester,

die na dit seizoen vertrekt. Aanvoerder

Jeffrey van de Wijngaard

kan dat enkel beamen; met zijn

gezicht op onweer loopt hij van

het veld.

Enkele trouwe toeschouwers van

Hooglanderveen roepen elke

thuiswedstrijd een Man of the

Match uit. Deze keer is dat geen

speler, maar ontvangt Jos Helmich

de fles wijn. Een blijk van

waardering van het publiek voor

zijn jarenlange leiderschap.

Pupil van de Week Ricardo Booms

stapt even verderop met een lach

van oor tot oor van het veld. Trots:

,,Ik zei toch dat het 2-0 zou worden!

Had ik het toch goed voorspeld.”

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 5


6 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal


eDitie amersfoort rubriek trainerstaal

naam

RonALD HEERsCHoP HooRT THUIs In RIJTJE ‘sUCCEsTRAInERs’

‘Je aanpassen aan de clubcultuur is belangrijk’

Ronald Heerschop hoort in het amateurvoetbal thuis in een select

rijtje ‘succestrainers’. Op de CV van de 54-jarige Bussumer

staat een lange rij clubs vermeld waar voor hem de successen

bijna een vanzelfsprekendheid waren en nog steeds zijn. Voor

de sympathieke trainer gaat nog een ander kenmerkend facet

op: langjarige dienstverbanden. Bij zijn huidige club Hoogland

is hij alweer vijf seizoenen werkzaam. Bij elke club waar

hij getraind heeft, komt hij nog steeds met plezier terug en

wordt hij met open armen ontvangen. Wat is zijn geheim?

Tekst: Aad van den Berg

Hoe verklaar je Het

feit Dat je overal lang

werkt?

“Dat komt omdat ik ben opgegroeid

als een echte clubman.

Zowel mijn vader als moeder

is niet voor niets erelid bij

SDO in Bussum. Dat verklaart

ook dat ik als speler alleen

voor SDO heb gespeeld. Als

trainer werkt dat natuurlijk

anders, maar overal waar ik

trainer word en ben, verdiep

ik me graag in de club. Ik pas

me aan de clubcultuur aan,

bij elke vereniging waar ik

werk. Het bestuur weet dat ik

alles doe in het belang van de

club en niet primair naar mijn

eigen CV kijk. Het bewaken

van de lange termijn is soms

ook erg belangrijk. Alle teams

zijn belangrijk en ik probeer

altijd een praatje te maken met

iedereen binnen de club. Van

voorzitter tot materiaalman en

kantinejuffrouw. Als trainer

was ik nog steeds zelf de

hesjes.”

als promovenDus lijkt

HooglanD ziCH

relatief gemakkelijk

veilig te spelen in De

eerste klasse van Het

zonDagvoetbal?

“Ja, hoewel we een aantal

goede spelers, Tim Krux,

Kevin Heideveld, Kheibar

Mangal en Sander Zweers, zijn

kwijtgeraakt, bleef de kern van

de ploeg altijd sterk genoeg.

De spelers die achterbleven

of van een lager niveau erbij

kwamen,

zijn hecht geworden en naar

elkaar toegegroeid. Daarnaast

zijn we realistischer gaan

spelen. De dominantie die we

hadden in de tweede klasse,

die konden we in de eerste

klasse niet meer tonen. Begrijp

me goed, ik speel ook liever

Barca-voetbal, maar we moeten

in Hoogland reëel blijven.

Laten we eerst verdedigend

maar eens goed staan. Je hebt

het gezien in ons onderlinge

duel: Hoogland - Roda’46 2-0.

Hahaha.”

je Hebt ook al eens in

De eerste klasse van

Het zaterDagvoetbal

getrainD, bij vvz’49

in soest. wat is Het

versCHil met De eerste

klasse in Het

zonDagvoetbal?

“Ik denk dat er in de eerste

klasse op zondag beter gevoetbald

wordt, ik schat die klasse

dan ook hoger in. Wellicht

komt dat doordat er vooral

stadse clubs in spelen in tegen-

'’Ik was de trainingshesjes nog steeds zelf'

stelling tot de eerste klasse op

zaterdag waarin toch vooral

dorpse clubs uitkomen. Dat

zegt verder niks over beleving,

integendeel. Maar clubs als

Blauw Wit Amsterdam of JOS

Watergraafsmeer spelen nu

eenmaal anders dan een club

als Eemdijk.”

waar ben je als trainer

Het meest trots op en

waar liggen je

ambities?

“Ik ben trots op elk kampioenschap

dat behaald is.

Maar bijvoorbeeld destijds

bij VVZA stonden we zesde

in de winterstop en had ik

reeds getekend bij SDO, toch

brachten we het nog op om

kampioen te worden. En bij

AFC Quick 1890 werd mijn

contract niet verlengd, toen

we zeven punten achterstand

hadden op de koploper, maar

ook toen promoveerden we

alsnog als kampioen. SDO

terugbrengen naar de tweede

klasse en bij VVZ’49 in mijn

eerste jaar de finale van de

nacompetitie winnen, ook dat

waren fantastische prestaties.

En nu bij Hoogland in vier jaar

tijd twee kampioenschappen

met een ploeg met een eigen

Hooglands gezicht, dat zijn

natuurlijk prestaties om ook

trots op te zijn.”

“Ambities moet je altijd hebben,

anders kun je ook als

trainer beter stoppen. Het lijkt

me geweldig om nog eens een

hoofdklasser onder mijn hoede

te hebben. Al was het maar

om te kijken of mijn werkwijze

daar ook aanslaat.”

“wat typeert jou als

trainer?

“Discipline. We hebben bijvoorbeeld

in de afgelopen vijf

jaar bij Hoogland nauwelijks

schorsingen gehad door gele

kaarten. Daarnaast staan mijn

teams organisatorisch meestal

wel goed. In de afgelopen 37

jaar heb ik als trainer natuurlijk

steeds beter geleerd

wanneer ik in of juist boven de

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 7

groep moet bewegen. Ik heb

vooral geleerd om me vaker

erboven op te stellen. Verder

denk ik dat mijn aanpak

duidelijk en consequent is,

iedereen weet waar hij aan

toe is. Twee keer verplicht

trainen,anders speel je niet bijvoorbeeld.

Voor de rest zie ik

mezelf wel als een kenner van

de methodiek van Raymond

‘‘Natuurlijk wil ik nog weleens een

hoofdklasser trainen’’

Verheyen en denk ik dat mijn

teams conditioneel altijd dik

in orde zijn. Hoewel de meeste

eersteklassers drie keer in de

week trainen, kunnen wij met

Hoogland nog steeds conditioneel

prima aanhaken.”

paspoort

ronald Heerschop

leeftijd: 54 jaar

woonplaats:

Bussum

Diploma: TC 1

Clubs als speler:

sDo (Bussum)

Clubs als trainer:

sDo (jeugd), Loosdrecht,

Limvio (Baarn), VVzA (Amersfoort),

sDo, AFC Quick 1890

(Amersfoort), VVz’49 (soest) en

Hoogland

favoriete trainer:

Co Adriaanse en Louis van Gaal

beste spelers die hij als

trainer heeft meegemaakt:

Erwin van Dinteren van sDo

opvallendste speler:

Marlon Dors van AFC Quick

1890


8 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal

Rondom Voetbal Gala

Het voetbal slotfeest van het jaar

ZondaG 3 juni

Zie achterpagina voor meer info


eDitie amersfoort Club in beelD

’t Vliegdorp in tien jaar weer op de kaart

De nieuwe accomodatie van vv ‘t Vliegdorp.

Als je spreekt van een stormachtige vlucht, dan heeft ’t

Vliegdorp die in afgelopen tien jaar meegemaakt. Dit jaar

bestaat de voetbalvereniging uit Soesterberg even lang

met als bekroning een fraai nieuw clubhuis. Het oude

groene keetje, dat je het gevoel gaf terug te gaan naar de

jaren dertig van de vorige eeuw, is gesloopt.

Tekst: Ton van Zoeren

De oprichting van de club

was in 1922. Aan de Sportweg

begon het allemaal met de geelzwarten.

Na de verhuizing naar

de Kampweg begon de echte

glorie voor de Soesterbergers.

Volgens bestuurslid Juns Foulon

was dat de rijkste periode.

Toch verkaste vv Soesterberg

in de jaren tachtig naar de

Sterrenbergweg waar het door

malversaties binnen de club te

gronde ging.

Het voormalige vliegeniersdorp

dat veel Amerikanen huisveste,

zat zo negen jaar zonder voet-

Druk gebarend gooit juns

foulon met enige tegenzin

zijn halve sigaartje in

de afvalbak. Hij kan niet

wachten om de nieuwe accommodatie

van ’t vliegdorp

aan de verslaggever

van rondom voetbal van

binnen te laten zien. trots

als een pauw snelt hij de

trap op en wijst op de aanwezige

lift, die de mogelijkheid

geeft aan een ieder

om boven te komen.

Tekst: Ton van zoeren

“Ja, dat is wel wat anders dan

de houten noodkeet waar we

jaren gebruik van moesten maken”,

zegt Foulon. “Toch heeft

het ook zo z’n nadelen. De onderhoud-

en energiekosten plus

schoonmaakkosten zijn veel hoger

geworden. netto bracht een

flesje frisdrank of bier meer op

in dat oude keetje.”

De zelfstandige ondernemer

in huishoud- en textielartikelen

vervult de rol van assistent-trainer

onder de hoede van hoofd-

balclub. Uiteindelijk was het

Henk Timmerman die in 2002

de vereniging weer nieuw leven

inblies. Gesteund door veel

clubmensen begon ’t Vliegdorp

op een veld bij de stichting

Abrona weer met competitievoetbal.

Die accommodatie lag

midden in het bos. Bouwketen

dienden als kleed- en kantineruimte.

Het veld was niet best

en omrastering ontbrak, maar

diende wel als decor voor de

wederopstanding met een

snelle aanwas van leden.

Dolblij was men ook dat aan de

trainer Coco Fares. “Drie dagen

in de week ben ik op het veld,

voetbal is mijn passie. op zaterdag

ben ik van tien tot vijf op de

club en dan wordt het me soms

wel eens te veel. Dan vlucht ik

naar mijn stamkroeg, maar dan

kom ik die gasten weer tegen”,

lacht de kleine voetballiefhebber,

die op zondag de golfsport

beoefend.

ooit begon Foulon bij voetbalvereniging

soesterberg, die

in 1993 werd opgeheven. Hij

beleefde daar als hoogtepunt

het kampioenschap in het vlaggenschip

in 1981 op zijn zestiende.

Absoluut dieptepunt was

Kerklaan plaats werd gemaakt.

Twee velden waarvan één van

kunstgras kreeg men in verloop

van tijd ter beschikking. Een

klein groen houten keetje met

een oppervlakte van hooguit

honderd vierkante meter moest

dienst doen als kantine. Het

was behelpen in het zomers

bloedhete hokje, maar wel

knus. Toch had het rustieke

onderkomen een negatieve

uitwerking. Het ledental liep

weer terug door gebrek aan

uitstraling.

Nu is er een fraai nieuw gebouw

neergezet en dat bracht

weer leden op. Het moderne

bouwsel is voorzien van alle

gemakken. Een ruime kantine

met veel glas en een royaal

terras geven zicht op de speelvelden.

Door het plaatsen van

een gamehoek is er ook aan

de jeugd gedacht. Beneden in

de catacomben zijn er genoeg

kleedkamers en bespreekruim-

het jaar 1993 voor Foulon. “We

hadden een penningmeester

die geld verduisterde. Ik had

op een gegeven moment geen

licht en telefoon meer. Het was

jammer, want we hadden sportief

gezien een mooie club. We

wilden gewoon lekker voetballen,

maar we hadden de verkeerde

personen om ons heen.

De gemeente soest zag er wel

brood in. ons terrein had economische

waarde voor soest en

toen was het snel gebeurd voor

de vereniging. Die grond staat

nu vol met bedrijven.”

zijn geliefde spelletje met de

bal dreef Foulon naar Patria in

zeist, waar hij zeven jaar aanvoerder

was. “Het gekke is dat

ik ook daar aanvoerder werd.

Dat overkomt me gewoon. Ik

vraag er niet om, maar waar ik

ook speelde, bombardeerden

ze mij tot aanvoerder”, weet

Foulon. “Maar toen in 2002

Henk Timmerman ( voorzitter

tot heden, red.) het voortouw

nam en ’t Vliegdorp mede oprichtte,

was ik weer van de partij

in soesterberg. Ik ging de jeugd

trainen, werd jeugdvoorzitter en

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 9

tes. Het twee miljoen euro

kostende gebouw is een lust

voor het oog.

Sportief gaat het crescendo

met ’t Vliegdorp. Het verruilde

de vijfde klasse voor de

derde waar het meedoet voor

de prijzen. De huidige coach

Coco Fares nam het roer over

van Hans de Weerd, die moest

roeien met de riemen die hij

had. De animo op de trainingen

ontbrak mede door werkzaamheden

van zijn selectie. Fares

kwam en nam spelers mee.

“Maar wel spelers die gebleven

zijn en geen lopers. Ze zijn bijna

Juns Foulon heeft liefde voor de club

speelde in een lager elftal. sinds

enkele jaren zit de vereniging in

een stroomversnelling en heeft

momenteel 260 leden. Even zat

de klad er in, dat kwam door de

gebrekkige faciliteiten, maar nu

met het nieuwe clubhuis gaat

het weer goed.”

’t Vliegdorp is volgens hem een

gezellige club, die spelers absoluut

niet betaald. “Dat wordt

nogal eens anders beweerd,

maar het is echt waar. Het is

een echte dorpsclub met veel

plezier. Ik heb zelfs Marokkaanse

voetballers toepen geleerd,

allemaal gebleven en dat zegt

genoeg over de club”, volgens

assistent Foulon.

’t Vliegdorp heeft goede banden

met VVZ’49. De eersteklasser

uit Soest maakt gebruik van

het kunstgras als de club weer

eens de eigen modderpoel moet

ontvluchten. Het tekent de

gastvrijheid van de Soesterbergers

die sportief grote ambities

hebben, volgens Foulon. “De

tweede klasse moet kunnen,

daar gaan we voor”, klinkt het

uit zijn mond waarin weer een

sigaartje bungelt.

prachtig toch.” ook met de

jeugd gaat het uitstekend, volgens

Foulon. “Er zit veel goed

voetbal in dankzij de jeugdopleiding.

De trainers krijgen een

opleiding aangeboden en dat

werpt z’n vruchten af.”

Aan stoppen denkt hij voorlopig

niet. “nee, ik ga hier niet weg

door mijn liefde voor de club. Ik

kan hier veel kwijt en bovendien

heb ik plezier tijdens de trainingen.

Vooral met het latje schieten.

Dan mik ik alle ballen er op

in plaats van die gasten, dat is

genieten.”


10 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal


eDitie amersfoort jongleren

profiel

jongleren

naam:

Dani

leeftijd:

10 jaar

Huidig elftal:

e1

geboorteplaats:

amersfoort

De zoon van…..

in deze rubriek in rondom voetbal komt een voetballende zoon of dochter van een bekende (oud)-voetballer

in de regio aan bod. Deze keer is dat Dani, de tienjarige zoon van john van nimwegen (39) van

vvza. als verzorger bij vvza vervolgde van nimwegen zijn loopbaan in de voetballerij. via kvva, apwC,

HvC, asC nieuwland is hij nu bij ‘De zeehelden’ te vinden waar hij zijn zoon samen met leendert veldmeijer

traint. Hij ziet veel van zichzelf terug bij zijn telg. “ik moest het vroeger van mijn loopvermogen

hebben en dat geldt voor Dani ook. Hij heeft zelfs dezelfde loopstijl als ik”, weet de trotse vader.

op welke plek in het elftal speel je?

ik ben een linkspoot, speel linksvoor of

linksachter.

waar ben je goed in met voetballen?

ik ben snel en kan soms scoren.

vind je trainen leuk?

ja, ik ben er altijd, behalve als ik ziek

ben, maar ik ben wel fanatiek.

wat is de mooiste actie die je hebt

gemaakt?

ik schoot eens de vanaf de middellijn

over iedereen heen de bal binnen.

welke hobby’s heb je nog meer?

ik tennis graag en speel vaak

fifa-soccer op mijn play-station.

wat wil je later

worden?

ik wil politieagent

worden of in een

kroeg gaan

werken.

wat is je

favoriete club?

ajax, omdat het

de beste ploeg

van de wereld is

en altijd aanvallend

speelt.

onDer De loep Cjvv jg1

Cjvv jg1 kijkt uit

naar eerste punt

sinds dit jaar bestaat de G-jeugd bij het Amersfoortse CJVV

uit drie teams. Een van de teams wordt gevormd door de

jongste leden van deze grote groep. De bedoeling is dat

ze tijdens de wedstrijden meer aan spelen toekomen. Deze

G-jongens zijn ingedeeld in een poule met VIos, VVoG,

sDUoC, Colmschate, Az2000 en Albatross. Het boeken van

goede resultaten staat niet voorop. Meedoen is belangrijker

dan winnen, vinden ze bij CJVV. Het leukste blijft toch om als

team een doelpunt te maken en dat gaat dit jongste G-team

best goed af. De spelers van CJVV JG1 zijn Hakan, Brett,

Marcel, Eli, Hacji, Erik, Mohamed en Aaron.

Marcel deelt met Eli de positie van keeper. Meestal keept

Marcel de eerste helft, waarna hij de tweede helft in het veld

zijn mannetje staat. zijn favoriete voetbalclub is, tot grote

ergernis van zijn vader, Ajax. zijn grootste hobby is voetbal.

Als het even kan, is hij met voetbal bezig. Marcel vindt

het erg leuk op CJVV en kijkt erg uit naar de trainingen en

wedstrijden. Vooral de uitwedstrijden zijn spannend. Vroeg

verzamelen en dan met de auto naar de accommodatie van

de tegenstander rijden. ook helpt het mee dat dan na de

wedstrijd een patatje wacht.

Hopelijk levert mei, de laatste competitiemaand, CJVV JG1

het eerste punt op.

staand van links naar recht: Hakan, Brett, Marcel, Eli en Hacji

Hurkend van links naar rechts Erik, Mohamed en Aaron.

Cjvv jg1 stand:

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 11

team g w

1 Cjvv g1 7 21

2 Delta sports g1 7 13

3 DosC g1 8 11

4 woudenberg g1 7 7

5 zebra’s de g1 7 0

Links Hakan , rechts Marcel


12 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 stanDen

ronDom voetbal

zaterDag zonDag

1e klasse a

1 Ajax afc 25 50

2 Swift 25 47

3 vvz ‘49 25 46

4 Zuidvogels 25 44

5 SVL 25 42

6 VVA ‘71 25 40

7 roda ‘46 25 39

8 eemdijk 25 36

9 CSW 25 32

10 Merino’s de 25 26

11 Marken 25 25

12 Lelystad ‘67 25 23

13 HBoK 25 18

14 dVVA 25 16

2e klasse b

1 valleivogels De 25 50

2 IJFC 25 49

3 Benschop 25 46

4 Geinoord nieuwegein 25 41

5 UVV 25 39

6 AH ‘78 sc 25 39

7 Beursbengels de 25 35

8 asC nieuwland 25 34

9 dESto 25 33

10 Cjvv 25 30

11 Unicum Lelystad 25 30

12 odysseus ‘91 25 26

13 Loosdrecht SV 25 24

14 Hercules 25 16

3e klasse C

1 Meern de 25 60

2 vliegdorp 25 56

3 SVM Maartensdijk 25 53

4 nita 25 51

5 Almere FC 25 49

6 driebergen FC 25 37

7 ouderkerk SV 25 37

8 posthoorn De 25 35

9 Altius 25 27

10 Cobu boys 25 23

11 Weesp FC 25 20

12 Waterwijk 25 18

13 Abcoude FC 25 14

14 Sterrenwijk 25 13

3e klasse D

1 renswoude 25 57

2 woudenberg 25 49

3 JSV nieuwegein 25 46

4 VrC 25 44

5 Jonathan 25 41

6 tov 25 39

7 vop 25 38

8 dEV doorn 25 35

9 delta Sports ‘95 FC 25 35

10 Elinkwijk 25 31

11 dHSC 25 30

12 scherpenzeel 25 24

13 Musketiers 25 23

14 Lopik SV 25 5

4e klasse D

1 eemboys 25 59

2 Maarssen 25 53

3 Eemnes SV 25 51

4 Hilversum FC 25 48

5 Meer de 24 40

6 Kockengen 24 37

7 VVJ 25 36

8 Hertha 24 34

9 dWSM 25 26

10 Zuidoost United 25 26

11 Bloemenkwartier 25 23

12 VIod tienhoven 25 22

13 JoS/Watergraafsmeer 24 21

14 doB 25 6

4e klasse e

1 dVSU 25 55

2 Focus ‘07 25 45

3 HMS 25 44

4 doSC 25 40

5 Bunnik ‘73 25 38

6 Zwaluwen Utrecht 1911 25 35

7 svmm 25 35

8 Hees 25 34

9 FZo 25 33

10 Vianen 25 33

11 Bilt FC de 25 32

12 SVP 25 31

13 Edo (U) 25 31

14 Austerlitz 25 13

1e klasse a

1 Edo hfc 25 49

2 dEM 25 49

3 Blauw Wit A’dam FC 25 42

4 Hercules 25 41

5 VVIJ 25 39

6 Meern de 25 36

7 Hoogland 25 36

8 dijk de ASV 25 34

9 dWV 25 33

10 JoS/Watergraafsmeer 25 32

11 Stormvogels IJ.V.V. 25 30

12 ZAP 25 26

13 roda ‘46 25 25

14 Kennemers de 25 19

2e klasse b

1 Magreb ‘90 25 57

2 Zeeburgia 25 52

3 nVC 25 43

4 Hoofddorp 25 39

5 so soest 25 39

6 Abcoude FC 25 38

7 Weesp FC 25 36

8 rodA ‘23 rksv 25 36

9 Concordia sv 25 32

10 Houten 25 31

11 ZSGo/WMS 25 29

12 dHSC 25 25

13 CdW 25 22

14 vvza 25 20

3e klasse D

1 Sdo 25 63

2 oSM ‘75 25 58

3 nieuw Utrecht SV 25 58

4 Legmeervogels 25 48

5 Waterwijk 25 46

6 Wasmeer 25 37

7 Kampong 25 35

8 Quick 1890 afC 25 32

9 Bilt FC de 25 30

10 nederhorst 25 29

11 Graveland ‘s 25 22

12 SMVC Fair Play 25 18

13 PVCV 25 17

14 Maarssen 25 5

4e klasse f

1 baarn sv 25 67

2 Vriendenschaar 25 59

3 BFC 25 54

4 Victoria 25 45

5 Zeist 25 45

6 Hooglanderveen 25 36

7 Laren ‘99 25 34

8 Gooi ‘t 25 33

9 AS ‘80 25 27

10 BVV ‘31 25 26

11 HvC 25 23

12 amsvorde 25 21

13 Zuidoost United 25 19

14 kvva 25 9

Kijk voor het

aankomend

competitieprogramma

op

www.rondomvoetbal.nl

nog één

competitie

wedstrijd

te gaan


eDitie amersfoort ouD fC trainer

Twee bekerfinales op rij,

twee overwinningen. Er

zijn trainers die slechter

beginnen. Foeke Booy, in

2002 de opvolger van Frans

Adelaar, viel bij FC Utrecht

met zijn neus in de boter.

Op 12 mei dat jaar zat hij

nog tandenknarsend als assistent

in de dug-out. Ook

toen speelde FC Utrecht de

cupfinale. Ajax leek gevloerd,

maar grensrechter

Ronald Kloeg maakte op

slag van tijd een ernstig

foutje. Wamberto, geheid

buitenspel, scoorde. Ajax

kwam langszij en maakte

het karwei af in de verlenging.

Tekst: Hans van Echtelt Foeke Booy rechts op de foto.

Foeke Booy (25 april 1962)

speelde zestien jaar betaald

voetbal. Een knieblessure maakte

een voortijdig einde aan een

spelersloopbaan, die hem langs

acht clubs voerde: SC Cambuur,

De Graafschap, PEC Zwolle, FC

Groningen, de Belgische clubs

KV Kortrijk, Club Brugge en AA

Gent en ten slotte FC Utrecht.

Na zijn gedwongen afscheid

begon Booy de B-junioren en

het tweede elftal van FC Utrecht

te trainen. In 2000 werd Booy

assistent van hoofdtrainer Frans

Adelaar, in 2002 volgde hij hem

op en een jaar later werd hij

daarnaast ook nog technisch directeur.

Opvallend citaat uit die

periode: ‘Als trainer ben ik een

stuk diplomatieker dan als voetballer.

Ik heb geleerd tot tien te

tellen en wat vaker mijn tong af

te bijten. Dat lukte me als speler

vaak niet. Ik zat altijd meteen

overal bovenop, ik had een kort

lontje. Als trainer is dat niet

verstandig. Nog steeds moet ik

af en toe op de rem trappen. Ik

kan slecht tegen mijn verlies,

maar ik moet leren om sommige

zaken te relativeren, al kost me

dat wel moeite.’

Geconfronteerd met de vraag

waarom hij de meest succesvolle

coach van FC Utrecht is,

Met Foeke Booy wint

FC Utrecht twee keer de beker

antwoordde Booy: ‘Ik had het

geluk dat ik in die beginperiode

een gedreven, goede groep had.

Ondanks het uitblijven van opvallende

versterkingen was het

elftal sterk prestatiegericht. Als

speler was ik ook altijd op zoek

naar mijn plafond. Dat gebeurde

bij deze selectie precies zo.

Mogelijk zijn de successen daar

grotendeels aan toe te schrijven.’

Booy won de bekerfinales van

Feyenoord (4-1) en FC Twente

(1-0) en sleepte daarna ook nog

de Johan Cruijff Schaal in de

wacht door Ajax te kloppen

nota bene in De Arena met 4-2 te

kloppen.

Drie keer op rij stond FC

Utrecht dus in de bekerfinale,

een ongekende reeks voor een

modale eredivisieclub. Na het

echec tegen Ajax – de laatste

wedstrijd onder leiding van

Adelaar – zon niet alleen Booy

op wraak. Ook spits Dirk Kuijt

liep een jaar lang knap gefrustreerd

rond. Hij was er tegen

Ajax niet bij geweest door een

schorsing. Een ‘lullige’ gele

kaart van arbiter Ben Haverkort

in de halve eindstrijd tegen Ajax

2 kostte Kuijt de eindstrijd. ‘Het

zou nog wel eens heel lang kunnen

duren voordat er weer zo’n

hoogtepunt komt,’ zei Kuijt.

Hoe kon hij weten dat het een

jaar al weer zover was. De

finale werd bereikt via twee

uitoverwinningen tegen De

Graafschap (2-3) en Excelsior (1-

3) en een legendarische thuiszege

op PSV (2-1). Op 1 juni 2003

is het D-Day in De Kuip. Vanaf

het beginsignaal van Ruud

Bossen dendert FC Utrecht over

thuisfavoriet Feyenoord heen.

De meeste ererondjes na afloop

maakt Dirk Kuijt. Zwaaiend

met de FC-vlag krijgt hij er geen

genoeg van. Duizenden FC-fans

zijn euforisch.

Een jaar later smaakt Foeke

Booy het genoegen opnieuw als

bekerwinnaar gehuldigd te worden.

Dit keer na een moeizame

1-0 zege op FC Twente, dankzij

een wonderschone treffer Dave

van den Bergh, gemaakt met

zijn ‘chocoladebeen’. De tocht

naar de eindstrijd verliep al

even moeizaam. Tegen Sparta

was de formatie van Booy een

minuut van uitschakeling verwijderd.

Een wanhopige uithaal

van Joost Broerse kon door

doelman Frank Kooiman niet

worden gepareerd omdat de bal

onderweg van richting werd

veranderd. Daarna knalden de

jonkies Rick Kruys en Sandro

Calabro de ploeg via strafschoppen

naar de derde eindstrijd op

rij.

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 13

FC Utrechts derde bekerfinale

in successie was voor Booy de

fraaie bekroning van zijn

trainerschap bij FC Utrecht.

De Johan Cruijff Schaal was de

slagroom op de taart. In 2007

werd Foeke Booy opgevolgd

door Willem van Hanegem en

vervolgde hij zijn loopbaan bij

Al-Nasr in Egypte. Een half

jaar later werd Booy technisch

directeur van Sparta om in 2009

terug te keren in Galgenwaard

als technisch directeur.

Een dieptepunt: de verloren

halve finale tegen Volendam

Foeke Booy behaalde als speler van Club Brugge de Beker van

België en werd met dezelfde club twee keer landskampioen. Maar

met FC Utrecht lukte het hem niet om de eindstrijd te halen, ook al

was de ploeg er een keer dichtbij. op 22 maart 1995.

Met Henk Vonk als interim-coach op de bank moest FC Utrecht

thuis in de halve finale aantreden tegen Volendam. op papier

een niet al te moeilijke opgave omdat de tegenstander in de onderste

regionen van de ranglijst bivakkeerde. Maar de trainer van

de tegenpartij, Wim Rijsbergen, had voor een uiterst defensieve

speelwijze gekozen. FC Utrecht – met Foeke Booy als diepste spits

– beet doorlopend zijn tanden stuk.

Foeek Booy kreeg nog een tweetal kansen om Volendam-doelman

Edwin zoetebier te passeren, beide keren na een voorzet

van spelmaker Edwin Gorter. zijn tweede scoringskans werd door

een ruwe tackle in de kiem gesmoord, maar scheidsrechter John

Blankenstein zag er geen strafschop in. Tot overmaat van ramp

scoorde Jorg smeets bij de eerstvolgende tegenaanval de beslissende

0-1, waarbij de bal bij toeval voor zijn voeten caramboleerde

na een voorzet van Wasiman die door Binken per ongeluk werd

getoucheerd. ‘Een van de dieptepunten uit mijn voetballoopbaan,’

zou een ontgoochelde Foeke Booy na afloop opmerken. Als coach

lukte het hem daarna wel om twee keer een nederlandse eindstrijd

te bereiken. En ook te winnen ook.


14 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal


eDitie amersfoort ronDom De fC

in samenwerking met

rondom voetbal en

sponsor elektrowerken

van de brink, is

het mogelijk gemaakt

dat de D1 van vvj een

thuiswedstrijd van fC

utrecht kon bijwonen.

op zondag 4 maart jongstleden

was het dan zover. Het

gehele elftal en begeleiding

verzamelden zich om 13.30

uur bij stadion Galgenwaard

voor de wedstrijd FC Utrecht -

n.E.C.

Iedereen was netjes op tijd en

goed gehumeurd, want wat is

er leuker dan met je voetbalvrienden

een uitstapje te maken?

Gekleed in de clubkleuren en

voorzien van een zelfgemaakte

vlag, betraden de VVJ'ers vak

z, vanwaar ze een goed zicht

hadden op het gehele veld.

Met een gezonde wedstrijdspanning

werd er naar de

wedstrijd gekeken en op het

eerste doelpunt van FC Utrecht

gewacht... De eerste helft was

echter niet enerverend, hoogtepunten

bleven uit.

In de rust waren we dit snel

vergeten, iedereen werd voorzien

van drinken en chips. Met

gespot in fC utreCHt-sHirt

dank aan Dick den Daas! Met

de magen gevuld ging iedere

VVJ'er zitten voor de tweede

helft, maar ook nu bleven

hoogtepunten uit. Jammer dat

de doelpuntloze wedstrijd niet

aan alle verwachtingen voldeed,

maar dit mocht de pret

absoluut niet drukken. Voor de

spelers en begeleiding van VVJ

D1 was het een middag om op

terug te kijken.

naam: jesse van olderen | leeftijd: 9 jaar | geboorteplaats: zeist | elftal: ’t vliegdorp e2

iedere jeugdspeler die bij zijn

amateurclub wordt gespot met een

fC utrecht-shirt tijdens de training

loopt kans op een middagje in een

skybox bij fC utrecht.

rondom voetbal speurde

de voetbalvelden af in

amersfoort en omstreken.

Het oog viel op jesse van

olderen, voetballer bij ‘t

vliegdorp in soesterberg.

jesse had in tegenstelling

tot zijn vader karel interesse

in voetbal. senior, die

in de zelfde klas zat als rob

alflen, de assistent-trainer

van fC utrecht, speelde fanatiek

korfbal, maar is wel

fan van het voetbalspelletje.

De geboren utrechter

vertoefde dan ook regelmatig

in galgenwaard.

vandaar de belangstelling

van jesse voor de club uit

de Domstad. rondom voetbal

vroeg het aan jesse.

Tekst: Ton van zoeren

Hoe ben je fan van fC

utreCHt geworDen?

We woonden in Utrecht en dus

was het stadion en het trainingsveld

lekker dichtbij. Ik ga

vaak trainingen kijken en verzamel

dan handtekeningen.

Ik heb daar ook een shirt van

Achter v.l.n.r.: Ad, olaf, Lionel, solaimane, Carlo, Patrick. Midden v.l.n.r.: Rico, Dennis, ouzer, Juan, Melvin, Abdelhak, Youssri, Ruben.

Voor gehurkt v.l.n.r.: Amadou, Mirac, samir, Jordi, Hans, stefan.

Jesse samen met zijn vader in de skybox van Frans van seumeren.

Jacob Mulenga gekregen. En ik

ben al vijf jaar lid van ‘Junior Tigers’

en kom daardoor vaak in

Galgenwaard.

Heb je veel spullen van

fC utreCHt?

Ja, een trainingspak, dekbed,

posters, shirts, klok, vaantjes en

stripboeken, eigenlijk alles wat

er maar te krijgen is in de clubkleuren.

jouw Club gaat momenteel

niet eCHt gewelDig,

Hoe komt Dat?

Het gaat wat minder, dat komt

ook door zwak keeperswerk en

er zijn veel goede spelers verkocht.

De verkoop van Dries

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 15

VVJ D1 brengt bezoek aan FC Utrecht

Gespot in een FC Utrecht shirt.

Mertens vind ik nog het ergste.

Hij is snel en scoorde veel. Toen

hij veel doelpunten maakte,

deed ik het ook.

wie vinD je De beste speler

ooit bij fC utreCHt?

Ricky Kruys, hij was echt snel,

gaf mooie passes en scoorde.

Mooi om te zien.

Grote dank gaat uit naar de

sponsors die deze sportieve

middag mogelijk gemaakt

hebben.

Droom je ervan om

ooit in galgenwaarD

te voetballen?

natuurlijk hoop ik er op, maar

het valt niet mee om daar te komen.

Het blijft een droom van

me.


16 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal


eDitie amersfoort vrouwenvoetbal

Het vijfde seizoen eredivisie zit er voor de vrouwen van FC

Utrecht bijna op. De club uit de Domstad nestelde zich in de

middenmoot, waar een top-drieklassering misschien ook wel

haalbaar was geweest. Aanvoerder Manon van den Boogaard,

speelster van het eerste uur: ‘We waren niet constant genoeg.

Dat komt doordat we veel jonge speelsters hebben.’

FC Utrecht gooide in de eerste

jaren van de eredivisie hoge

ogen. Het winnen van de beker

in 2009 was het hoogtepunt.

‘Een mooie prijs’, zegt Van den

Boogaard. ‘De eerste twee seizoenen

speelden we mee om de

landstitel. Dat zou ik volgend

jaar graag weer willen.’ Ploegen

als kampioen ADO Den Haag,

FC Twente en Telstar zijn vooralsnog

beter.

De vrouwen van FC Utrecht

moeten wel wat over hebben

voor hun sport. Voor een

simpele onkostenvergoeding

reizen de speelster elke dag van

heinde en verre naar Zeist voor

een training bij Saestum, de satellietclub.

Naast de dagelijkse

trainingen volgen de meeste

meiden een studie. Enkelen

hebben een parttime baan. De

zware week wordt afgesloten

met een competitiewedstrijd op

vrijdag.

Van den Boogaard spreekt

van een zwaar programma:

‘Ikzelf werk 32 uur. Het is

elke dag rennen en vliegen.

Van ’s ochtends vroeg tot ’s

avonds laat ben je bezig. Er is

nauwelijks tijd voor ontspanning.

Maar het is ook erg leuk

natuurlijk. Het is belangrijk dat

je de balans bewaart: je moet

er net zo veel energie uithalen

als je erin steekt. Anders hou

je dit niet vol. We zijn allemaal

liefhebbers van voetbal

en we zijn er trots op dat we

FC Utrecht mogen vertegenwoordigen

in de eredivisie.

Het is toch geweldig dat jonge

meiden naar ons opkijken, ons

als idolen zien? Daarnaast is

het zo dat onze generatie als

jong meisje nooit de kans had

om bij een betaalde club te

voetballen. Je kon simpelweg

niet gescout worden, nooit

meedoen aan een talentendag.

Dankzij de vrouwen van FC

Utrecht weten jonge meiden nu

dat hun droom, spelen voor een

profclub, haalbaar is.’

Intussen werkt FC Utrecht er

hard aan om professioneler te

worden. ‘Huisvesting of een

leaseauto zou voor ons al veel

schelen. Zelfs daar moeten

we voor vechten. We hebben

mensen nodig die geloven in

vrouwenvoetbal en zich voor

Ook België komt erbij

Volgend seizoen speelt FC Utrecht

in de competitie samen met Belgische

clubs in de zogenoemde

Women’s Bene League. Deze

league bestaat uit twee verschillende

competities: A en B. In het

eerste half jaar van elk seizoen

werken de teams uit nederland

en België gewoon hun wedstrijden

af in de eigen competities. De

eerste vier teams van beide competities

starten na de winterstop in

de Women’s Bene League A, de

onderste vier in de Women’s Bene

League B. Het hoogst geplaatste

team uit zowel België als nederland

plaatst zich voor de UEFA

Women’s Champions League.

Daarnaast is er een Girls Academy

in oprichting, met drie provinciale

talententeams in verschillende

leeftijdsfases. Een regionaal

Historie

Vrouwenvoetbal in en rond Utrecht

kent een rijke historie. De vrouwenafdeling

van saestum uit zeist

regeerde jarenlang de landelijke

hoofdklasse. Het landskampioenschap

werd binnengehaald in ’96,

’97, ’98, ’99, 2000, 2002, 2005

en 2006. De beker werd gewonnen

in ’97, ’98 en 2004. De supercup

ging naar zeist in 2005 en 2006.

saestum was ook Europees actief:

in 2002 werd de club in de eerste

Vrouwen FC Utrecht

zetten in op nieuw elan

centum waar talenten gescout en

opgeleid worden om de stap naar

het hoogste niveau te kunnen maken.

sinds vorig seizoen vallen de vrouwelijke

voetbalsters van Utrecht

onder de stichting Vrouwenvoetbal

Utrecht (sVVU). sander Kloos

is directeur: ‘sVVU heeft geen

winstoogmerk en staat voor honderd

procent ten dienste van het

meisjes- en vrouwenvoetbal in de

provincie Utrecht. De community

van sVVU wordt gedragen door

alle voetballende meisjes en vrouwen

in Midden-nederland. sVVU

zet zich met sportieve en maatschappelijke

activiteiten ook in

voor de breedtesport. Door middel

van clinics, vriendinnendagen,

street league en het bezoek aan

school.’

ronde uitgeschakeld in de UEFA

Women’s Cup; in 2005 werd voor

het eerst in de geschiedenis van

het nederlandse vrouwenvoetbal

de tweede ronde gehaald. In 2006

drong saestum zelfs door tot de

laatste acht van Europa. Het jaar

2006 was ook meteen het laatste

jaar dat saestum op het hoogste niveau

opereerde. De eredivisie voor

vrouwen werd toen opgericht, met

FC Utrecht als speler voor Middennederland.

saestum zelf voetbalt

als satellietclub van FC Utrecht in

de landelijk Topklasse.

ons willen inzetten.’

In april 2012 werd bekend dat

trainer Mark Verkuijl de club

verlaat. Sander Kloos, directeur

van de SVVU, legt uit dat FC

Utrecht inzet op nieuw elan:

‘Een nieuwe hoofdtrainer en

enkele versterkingen in de

selectie passen daarbij. Het is

belangrijk dat FC Utrecht deze

stap maakt. Twee of drie wat

meer ervaren speelsters, het

zou FC Utrecht de boost kunnen

geven die het nodig heeft.

Zodat we mee kunnen spelen

voor de plaatsen bovenin van

de nieuwe BeNe League.’

Meer weten? Volg de vrouwen op

Twitter via @FCUVrouwen of word

vriend op Facebook: www.facebook.com/FCUtrechtVrouwen.

Vrouwenvoetbal floreert bij CJVV

Van Slooten is sinds het begin

bij het vrouwenvoetbal van

CJVV betrokken en heeft de

opmars ervan van dichtbij meegemaakt.

“We begonnen acht

jaar geleden met een vrouwenteam,

dat speelde in de vijfde

klasse. Inmiddels zijn we gedegradeerd

uit de eerste klasse

en hebben we vijf vrouwen- en

meisjesteams. Dat er groei in

zit, mag dus duidelijk zijn.”

Ondanks de enorme groei van

het vrouwenvoetbal, merkt Van

Slooten wel dat deze tak een

ondergeschoven kindje blijft.

“Het zijn veelal dezelfde mensen

die zich er voor inzetten.

Soms is het vechten voor erkenning,

dan spelen we bijvoorbeeld

op een veldje achteraf. Bij

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 17

Aanvoerder Manon van den Boogaard in actie voor FC Utrecht.

Foto: Remko Kool (goalphoto.nl)

Als je vrouwenvoetbal in Amersfoort zegt, zeg je CJVV. De

Amersfoortse club begon zo’n acht jaar geleden met een vrouwenteam.

De vrouwenafdeling is inmiddels uitgegroeid tot een

van de grootste van de regio. CJVV heeft drie vrouwenelftallen

en een meisjes C- en B-team. De jongste meisjes spelen tussen de

jongens. “En toch moet de vereniging nog erg wennen aan de opkomst

van het vrouwenvoetbal”, zegt Arnoud van Slooten, leider

van vrouwen 1 en wedstrijdsecretaris voor de vrouwenafdeling.

CJVV probeer ik er altijd voor

te zorgen dat, als het enigszins

mogelijk is, we op het hoofdveld

spelen. Dat verdienen de

meiden.”

Het eerste vrouwenteam van

CJVV promoveerde vorig jaar

naar de eerste klasse, maar

handhaafde zich daar dit seizoen

niet. “Dat is jammer, maar

wel te verklaren”, aldus Van

Slooten. “Een paar speelsters

stopten ermee en in het begin

van het seizoen vielen een paar

dragende speelsters uit met

langdurige blessures. Dan weet

je dat het lastig wordt.”

De vrouwen van CJVV hebben

dit jaar wel veel ervaring

opgedaan. En dat is nodig,

volgens kenner Van Slooten.

“We hebben een heel jong

team, dus dat we nu een jaar

eerste klasse hebben gespeeld

is een goede ervaring. Dat

nemen die meiden weer mee

als we volgend seizoen zo hoog

mogelijk willen eindigen in

de tweede klasse.” De kracht

van het team zit bij CJVV in de

ambitie van de speelsters, maar

ook zeker het plezier wat ze

samen hebben. “Het is echt een

vriendinnenteam, ze hebben

alles voor elkaar over. Daar ligt

onze kracht.”

CJVV heeft een samenwerkingsverband

met FC Utrecht,

maar het is niet zo dat er

wekelijks scouts langs de lijn

staan. Van Slooten: “Wel heeft

ons team vorig jaar bij de

opening van het kunstgrasveld

tegen een team van FC Utrecht

gespeeld. Dat is dan wel weer

leuk. En ik denk ook dat áls we

talent hebben, dit wel bekend is

bij FC Utrecht.”

Kijk voor meer informatie over

de club én de vrouwenafdeling

op www.cjvv.nl.


18 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 voetgolf

ronDom voetbal

Rondom Voetbal gestart met voetgolfbaan

Frans van seumeren (links) en Michael Mols openen de voetgolfbaan.

Op woensdag 21 maart om precies 14.17 uur was het zover.

Frans van Seumeren en Michael Mols hesen de vlag in top

en openden daarmee voetgolfbaan Down Under. De baan

is gelegen op Industrieterrein Laagraven in de driehoek

Utrecht, Nieuwegein, Houten en kwam tot stand via een

samenwerking tussen Rondom Voetbal en horeca- en

recreatiebedrijf Down Under.

Tekst: Martin Veldhuizen

Walter van den Brink, directeur

van Down Under: ‘Ik was al

langer op zoek naar uitbreiding

van onze activiteiten. Toen ik in

gesprek kwam met Rob Zomer

van Rondom Voetbal raakten

we enthousiast van het idee om

samen iets op te zetten. Al snel

dachten we aan een voetgolfbaan.’

Rob Zomer: ‘Deze voetgolfbaan

stelt ons en onze relaties

in staat op een ontspannen

en sportieve manier contacten

te leggen met andere bedrijven.

Voor bedrijven, scholen en

organisaties is voetgolf een zeer

geschikte teambuildingsactiviteit.

En voor alle voetballiefhebbers

is het gewoon een erg leuk

spelletje.’

Dat Zomer gelijk heeft, bleek

deze middag. Direct na de

officiële opening werden de

ongeveer dertig genodigden,

zakelijke relaties en mensen

uit de voetbalwereld, verdeeld

in zes groepen. Iedereen kreeg

een bal om onder ideaal voetbalweer

– strakblauwe lucht,

achttien graden, windstil – de

elf holes ‘aan te vallen’. Met als

simpel doel: de bal in zo min

mogelijk beurten in de hole zien

te krijgen. Al snel bleek dat dit

niet altijd even gemakkelijk is.

Vooral de eenvoudig ogende

banen 2 en 10 vormden voor

veel deelnemers een struikelblok.

Deze banen leverden vaak

het maximum van elf punten

op. Het maakte daarbij geen

verschil of de schutter over veel

of wat minder voetbaltalent

beschikte. Zo had Jip Bartels,

jeugdinternational en speler van

Ajax A1, opvallend veel moeite

met het putten van de bal. Tot

groot vermaak van de spelers in

zijn groep. Eén van hen, Patrick

de Kruijf, vroeg Jip: ‘Word jij

soms opgeleid voor Ajax Cape

Town, of zo?’

Gelachen werd er genoeg. De

eerste spelregel van het voetgolf

stimuleert dit ook: ‘Voetballers

zijn geen golfers. Dus in tegenstelling

tot het echte golf mogen

spelers elkaar beïnvloeden,

manipuleren en van de wijs

brengen.’ Alle pijnlijke missers

en afzwaaiende ballen werden

dan ook steevast begroet met

opmerkingen die elke voetballer

wel kent: ‘Jochie, aan het materiaal

kan het echt niet liggen.’

Of, na weer een bal die uit de

richting vloog: ‘Voor jou is echt

elke baan moeilijk, hè?’

Gelukkig was er niet alleen

commentaar op de foute ballen.

Ook de aanmoedigingen en

complimenten waren talrijk. Al

was er altijd die humoristische

ondertoon. Zo kreeg Eric Carbijn,

jeugdvoorzitter van VOP

te horen: ‘Jij bent technisch misschien

niet de beste, maar wat

kun jij de baan goed lezen.’

Carbijn was erg enthousiast: ‘In

de meivakantie worden op de

velden van VOP de Rondom

Voetbal Voetbaldagen gehou-

den. Een van de activiteiten die

op het programma staat is een

wedstrijd voetgolf. Ik wilde zelf

ervaren wat dat is en ik moet

zeggen: ik heb genoten. Het

is een leuk spelletje. Ook als

je, zoals ik, geen voetbalervaring

hebt. Het is voor iedereen

geschikt.’

Ook de andere deelnemers waren

erg tevreden over de kwaliteit

van de baan. Mandy Versteegt,

speelster van FC Utrecht:

‘Het leuke aan deze baan is dat

de bal op weg naar de hole niet

alleen rechtdoor kan en mag,

maar dat je een bepaalde route

moet volgen. Het komt dus niet

alleen aan op wie het hardst of

verst kan schieten. Hierdoor

is de baan ook voor meisjes en

vrouwen geschikt. Bovendien

maken de hoogteverschillen

deze baan echt bijzonder.’

Marinus Dijkhuizen, volgend

jaar trainer bij vv De Meern, ziet

het al helemaal voor zich. ‘Als

voorbereiding op het nieuwe

voetbalseizoen is voetgolf een

prima activiteit om mijn nieuwe

selectie te leren kennen. Eventueel

na afloop lekker barbecueën

en gezellig wat drinken, ik zeg

er geen nee tegen.’

Na ongeveer twee uur voetgolf

waren alle groepen klaar en kon

het tellenbeginnen. David Kok,

speler van Kampong A1, had 52

beurten nodig om de bal in de

elf holes te krijgen. Hij troefde

daarmee het gehele deelnemersveld

af, onder wie zijn eerder

genoemde vriend Jip Bartels.

Maar alleen David vond dat belangrijk.

De overige deelnemers

namen nog een koel drankje en

wisselden maar weer wat leuke

anekdotes uit.

Tot ziens op de voetgolfbaan

van Down Under en Rondom

Voetbal!

Kijk voor meer informatie op:

www.downunderrecreatie.nl.

Elk jaar willen we op het eind

van het seizoen Utrechtse

kampioenschappen gaan

organiseren. We houden alle

scores bij van de deelnemers/

voetgolfers en de beste scores

presenteren we steeds in een

ranglijst. Inmiddels zijn er al

diverse groepen geweest om te

voetgolfen.

Huidige beste scores:

Jeroen de Vlieger 45, Angelo

Grep 48, Peter Snijders 52, David

Kok 55, Koos van Tamelen

56 en Patrick de Ruyter 56.

Down Under en Rondom Voetbal ondertekenen de samenwerking.


eDitie amersfoort rubriek bij De naam kei

Voor Ferry de Smalen

is voetbal weer hobby

Op sportief vlak had Ferry de Smalen zijn negen doelpunten

‘made in China’ in 2009 niet willen missen. Ter afsluiting

van het gesprek in het Amersfoortse Jazzcafé en Eethuys

Lazy Louis laat de 27-jarige Amersfoorter het schermpje van

zijn mobiele telefoontoestel zien. Daarop staat hij afgebeeld

als teamspeler van Beijing Aigo, zijn Chinese club. Met dat

Aziatische avontuur kwam er een eind aan zijn ambities als

(semi-)profvoetballer. De Smalen vond terug in zijn geboortestad

emplooi als jongerenwerker en voetbalt weer voor

zijn plezier, net als vroeger. In de zaal met het Amersfoortse

Annour had hij geen klagen, op het veld was Veensche Boys

in Nijkerkerveen een verkeerde keus.

Tekst en foto's: Hans Vos

China

,,Het is tot één jaar China beperkt

gebleven. Ik zat er in mijn

eentje, op een gegeven moment

had ik het allemaal wel gezien:

de Chinese Muur, de Verboden

Stad, noem maar op. Het

enige dat ik dagelijks deed was

trainen, rusten in mijn appartement

en urenlang skypen met

mijn vriendin, met mijn ouders.

Van een sociaal leven was geen

sprake. De meeste jongens in

mijn team praatten heel slecht

Engels, slechts een paar konden

zich aardig verstaanbaar maken.

Het waren en werden geen

vrienden van me. Het was leuk

een enkele keer wat gezamenlijks

te doen, maar daar bleef

het bij. Ik bouwde met hen

geen warme band op. Ik heb er

ontelbare dvd’s verslonden, illegaal

fabrikaat, die kostten een

euro per stuk. Elke avond een

andere. Als voetballer heb ik er

onvergetelijke dingen meegemaakt.

Spelen voor 60.000

toeschouwers. En ook een wedstrijd

in het Olympisch Stadion

van Beijing, het Vogelnest. Wie

kan me dat nazeggen? Sportief

gezien was het top. Ik scoorde

negen keer dat jaar. Ongekend.

Ik was topfit, conditioneel zo

sterk als daar ben ik nergens

geweest.’’

Einde profloopbaan

,,Nadat ik uit China was

teruggekomen, heb ik nog

geprobeerd om in Tsjechië en

Zweden aan de bak te komen.

Maar mijn stages leidden er om

verschillende redenen tot niets.

Dat was teleurstellend, natuurlijk.

Voor mij was dat reden om

te kiezen voor een maatschappelijke

carrière, als jongerenwerker

bij de Stichting Welzijn

Amersfoort. Een heel grote

overgang, zeker. Als voetballer

ben je vaak en veel op jezelf

gericht, als jongerenwerker ben

je in een wijk gericht of een

groep gericht op de ontwikkeling

van jeugdige medemensen.

Ja, dat kun je een idealistische

job noemen.’’

Leusderkwartier

,,Als jongere groeide ik op in

de Amersfoortse wijk Leusderkwartier,

ook tussen medejongeren

van allochtone afkomst.

Daar ligt de basis voor mijn

huidige werk. Er waren er toen

die kansarm waren of bleven

en het criminele pad opgingen.

Die beelden uit mijn jeugd had

ik op het netvlies. Ik probeer nu

bij de jongeren over te brengen

dat het zo belangrijk voor

hun toekomst is, dat ze wél de

goede kant opgaan; dat ze aan

een goede opleiding beginnen

en deze ook afmaken. En dat

sport in hun leven een heel

goede vrijetijdsbesteding is. In

de hoop dat ze op het goede

pad komen en dat pad blijven

volgen. Daar doe ik mijn best

voor, hoe moeilijk dat soms

ook is. Eén voordeel heb ik: ik

spreek de straattaal. ‘’

Amsvorde

,,In mijn beleving voetbalde

ik altijd toen ik nog jong was.

Voor school, na school, tijdens

school ook. Je zocht elkaar in de

wijk steeds op. Zo ontstonden

mooie vriendschappen. Met

Marokkaanse jongens als Karim

Elkaddouri, Salim Amerzgiou

en Abdelhali Chaiat. Mijn

eerste club was Amsvorde, mijn

tweede Quick, wat een stapje

hoger was.’’

Gescout

,,Als B-junior werd ik gescout

door FC Utrecht. Daar stond

je dan op het trainingsveld, tot

je enkels in de modder als het

geregend had. Dat was mijn

weg naar het betaald voetbal.

Eigenlijk besefte ik niet eens

dat ik met een opleiding tot

betaald voetballer bezig was.

Het overviel me dat ik werd

gevraagd en ik bleek aardig

mee te kunnen doen. Ik dacht

helemaal niet aan geld verdienen

met voetbal, voetbal was

mijn hobby. Later vond ik dat

betaald voetbal helemaal niet

zo leuk. Zodra je een contract

hebt bij een bvo, wordt het allemaal

anders. Dan wil mensen

van alles van je.’’

Profwereld

,,De wereld van het profvoetbal

is eigenlijk mijn wereld niet. Als

je het goed doet, ben je alles.

Als het een tijdje minder gaat,

bijvoorbeeld doordat je geblesseerd

bent, dan word je afgeschreven.

Dat is mij heel erg

gaan tegenstaan. Het ging niet

meer alleen om het spelletje, om

samen plezier maken. Voetbal

werd werk, was geen liefhebberij

meer. Zo vrolijk als ik in de

jeugd op een voetbalveld was,

zo plichtmatig werd voetbal

toen ik bij AGOVV Apeldoorn

onder contract stond. Ook al

maakte ik daar deel uit van een

heel sterke selectie, zeker als

ik daar nu op terugkijk. Ik heb

niet het karakter en de mentaliteit

voor de harde wereld van

het betaald voetbal, dat is mijn

probleem geweest. Alles wat

mij niet beviel, daar trapte ik

tegenaan. Daar kwam ik niet

ver mee. Dat heeft mijn betaaldvoetbalcarrière

opgebroken. Als

mens heeft deze ervaring me

wel verrijkt.’’

Verschil

,,Er is een verschil tussen mij

als voetballer op het veld en als

mens daarbuiten. Nog steeds.

Ik speel dit seizoen bij Veensche

paspoort

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 19

Boys, in de tweede klasse op

zaterdag. Het is het domste

dat ik ooit heb kunnen doen.

Ik hoor niet bij deze club, op

dat niveau, en heb er zo’n spijt

van dat ik in Nijkerkerveen

ben gaan voetballen, lekker

dicht bij mijn huisje in Vathorst

waar ik woon. Ik raak er soms

gefrustreerd van dat logische

spelfacetten al niet eens op

trainingen worden begrepen,

zoals een-tweetjes. Ik ben eraan

begonnen, dus maak ik het

seizoen ook af.’’

Aanvallende middenvelder

,,Begin niet over mijn positie. Ik

weet niet wat mijn favoriete positie

is. Overal heb ik gestaan.

Ferry de smalen werd op 4

november 1984 geboren in

Amersfoort. In de wijk Leusderkwartier.

Gezien zijn liefde voor

het voetbalspel, aangewakkerd

door vader Fred - de latere trainer,

werd hij als jonge jongen

lid van Amsvorde. Later zette hij

zijn jeugdopleiding voort bij AFC

Quick 1890, de oudste club in

zijn geboortestad. op sportpark

Dorrestein werd hij gescout door

de talentenspeurders van FC

Utrecht. Hij speelde in de B1- en

A1-juniorenteams van de eredivisieclub,

maar kreeg er geen

profcontract. Bij de amateurs

van het Utrechtse Elinkwijk hervond

hij zijn voetbalplezier, wat

zich vertaalde in een éénjarige

verbintenis bij eerste-divisieclub

AGoVV Apeldoorn voor het seizoen

2007-2008. Ter overbrug-

Het was ooit rechtshalf, maar

nu weet ik het niet meer. Dat is

ook mijn manco, dat ik me nog

nooit lang heb kunnen concentreren

op één positie.’’

Band met vader Fred

,,Niet gemakkelijk om zoon van

een voetbalvader te zijn. Altijd

commentaar. Mijn leeftijd speelt

daarbij geen rol. Hij heeft maar

een paar keer tegen me gezegd

dat ik een goede wedstrijd had

gespeeld. Maar ja, ik had er

naar te luisteren, hij is tenslotte

mijn vader. Hij vindt dat ik een

rechtshalf ben. Urenlang ben ik

met hem daarover in discussie

gegaan.’’

ging van de ingangsdatum van

zijn profcontract bij de Chinese

club Beijing Aigo speelde De

smalen een half seizoen bij

zaterdag-hoofdklasser WHC

in Wezep. Terug uit China

pakte hij de draad op bij de

zaalvoetballers van Annour in

Amersfoort en werd hij lid van

zaterdag-tweedeklasser Veensche

Boys in nijkerkerkerveen.


20 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 kampioen van toen

ronDom voetbal

kampioen van toen

in deze serie wordt een kampioenselftal van

weleer teruggehaald. rondom voetbal kijkt

terug in de tijd met betrokkenen en aan de

hand van artikelen uit het kampioensjaar.

wat is er van al die kampioenen geworden?

spelen ze nog of zijn ze uit beeld geraakt?

wie zijn trainer geworden?

Club: HvC

Hollandia victoria Combinatie

opgericht 5 februari 1905

sportpark zielhorst 6

3822 zt amersfoort

033 - 455 19 91

wit shirt

rode broek

rode kousen

eindstand derde klasse D zondag

seizoen 1991/92

1 HvC 22 34

2 HMS 22 31

3 APWC 22 27

4 SO Soest 22 26

4 SCH 22 27

5 Westervoort sc 22 21

5 BVC 22 24

6 CDW 22 24

7 Zwaluwen Vooruit 22 22

8 PVCV 22 21

9 VVOM 22 17

11 Brederodes 22 13

‘We hadden echt

Gloriejaren waren het voor HVC. Het eerste elftal van de

Amersfoortse voetbalvereniging noteerde aan het begin

van de jaren negentig succes na succes. De terugkeer van

een groepje spelers dat jarenlang op een hoger niveau had

geacteerd, bracht de club een broodnodige kwaliteitsimpuls.

Onder aanvoering van deze sterkhouders promoveerde

HVC drie keer op rij en veroverde de vereniging ook

nog eens het Nederlandse afdelingskampioenschap. Giel

Struijk was een van de spelers die het verschil maakten.

De begenadigde aanvaller keerde terug op het oude nest

en scoorde er lustig op los. Met Rondom Voetbal blikt hij

terug op de succesjaren van ‘zijn’ cluppie. ,,We waren niet

te houden.”

Tekst: Thijs Tomassen

Volgens hen die hem hebben

zien spelen, was Giel Struijk

een voetballer om van te

watertanden. Een aanvaller die

de ballen neerlegde waar hij

wilde. Een spits ook, die aan

de lopende band scoorde én

het elftal beter liet spelen. Niet

verwonderlijk dat HVC een

flinke kwaliteitsinjectie kreeg

door zijn terugkeer. Struijk

was 27 jaar en had het op het

hogere niveau wel gezien.

Speelde voor grootmachten

als SC Amersfoort en Spakenburg,

en eind jaren tachtig bij

Quick. Daar vormde hij een

aanvalsduo met zijn maatje Jan

van Leijenhorst, ook al zo’n

goaltjesdief.

Struijk miste de gezelligheid

van HVC, de club waar hij ooit

begon. Hij had het erover met

Van Leijenhorst. Die voelde

ook wel wat voor een overstap

naar HVC, de club met het

roemruchte verleden die inmiddels

tamelijk anoniem meehobbelde

in de onderafdeling van

de KNVB. En dus gingen ze.

Bij HVC werden ze met open

armen ontvangen, zoals ook

bennie marcuslaan

bij HvC ter ere van

overleden clubicoon

onder grote belangstelling is onlangs een herdenkingsbord op de gevel van het clubhuis

van het amersfoortse HvC onthuld, ter nagedachtenis aan de vorig jaar overleden icoon

bennie marcus. zijn vrouw marie( zie foto links), kinderen en kleinkinderen hezen de HvCvlag

die het bord met de tekst ‘bennie marcuslaan’ bedekte.

Tekst: Ton van zoeren

spelers als Meinie Verwoerd,

John Huyzendveld en John van

Barlingen begin jaren negentig

dolblij werden verwelkomd

door de club. Stuk voor stuk

hadden ze gevoetbald op

hoofdklasse-niveau.

,,Jan en ik behoorden tot de

eersten die van een hoger niveau

de overstap maakten naar

HVC,” herinnert Struijk zich.

,,Ik vond het wel goed zo. Al

denk ik nog wel eens: wat als ik

toen was door blijven voetballen

op hoog niveau? Wie weet

wat had ik dan nog had bereikt.

Maar ik miste de gezelligheid,

daar ging het mij toch vooral

om.”

Struijk kan zich nog vlagen

van het eerste seizoen na zijn

terugkeer voor de geest halen.

‘Struijk: Man, we hadden echt

een wereldteam’

HVC speelde op een laag

niveau. ,,Dat niveau kon ik

met twee vingers in mijn neus

aan. Het ging me allemaal zo

gemakkelijk af. De trainer kon

me eigenlijk neerzetten waar hij

wilde. Gelukkig promoveerden

we gelijk dat eerste jaar.”

Op een gegeven moment herbergde

het vlaggenschip van

HVC wel zeven spelers die veel

hoger hadden gespeeld. Struijk

weet het nog goed. Hij stond af

en toe te genieten op het veld.

,,Man, we hadden echt een

wereldteam. Voor het niveau

waarop we speelden was dat

echt ongekend. De trainer

hoefde ons eigenlijk niks uit

te leggen. Als collectief waren

De op 71-jarige leeftijd overleden voetballer, die naam maakte in de glorietijd van de Holland Victoria

Combinatie, was erg geliefd bij zijn voormalige semi-professionele club. Maar ook Marcus had zijn zwakheden.

Een rokertje en drankje liet hij niet gauw staan. De toenmalige sponsor, Ben Pon, haalde de kleine

Amersfoorter over om een jaar niet te roken met als beloning een Volkswagen Kever. Gezien de verleidelijke

reclameborden in die tijd voor rookwaren op sportpark Birkhoven was dat niet altijd even gemakkelijk voor


eDitie amersfoort HvC ‘91/’92

een wereldteam’

Achter: Ron vd Heijden, Jeroen Peters.

Midden: Wim Jong (verzorger), Robert Koudijs, Louis vd Hoek, John Huyzendveld, Rini Polhout, Gerard van Putten,

Charles Baum, John van Barlingen, Hans Pieters (sponsor), Bob te Boekhorst, Edward Alblas

onder: Jan vd Bor (ass trainer), Robbie Doornekamp, Ron Jansen, Gert Jan Marcus, Meinie Verwoerd, Jan van Leijenhorst,

Ben Marcus (hoofdtrainer), Chiel struijk.

we gigantisch sterk. Zo hadden

we met Meinie Verwoerd een

geweldige middenvelder, was

Dick Vermeulen een goede

back, John van Barlingen een

goede voorstopper, stond John

Huyzendveld heerlijk te voetballen

op linksback... Zo kan ik

wel even doorgaan.”

Het HVC van toen beschikt

over de ideale mix van spelers,

Marcus, maar hij stemde toe. of Marcus zich

er strikt aan gehouden heeft, daar zijn de meningen

over verdeeld. Pon kreeg er in elk geval

geen lucht van en een jaar later nam Marcus

trots de Kever op de middenstip in ontvangst.

De baltovenaar speelde nog enkele jaren semi-betaald

voetbal bij Heracles en FC Wageningen,

maar de in hart en nieren rood-witte

Marcus bleef zijn clubje trouw en belandde

weer op het oude nest. na te zijn gestopt met

actief voetbal trainde hij de jeugd en was hij

enkele jaren de coach van het vlaggenschip.

zijn bescheidenheid sierde hem. zijn uitspraak

‘‘ Ik ben een gewone man, geen meneer, geen

idool; ik ben gewoon Bennie’’ was hem op

het lijf geschreven. De laatste jaren ging zijn

gezondheid achteruit. Toch probeerde hij nog

vaak op zondag bij zijn oude liefde te gaan

kijken. Er stond dan een stoeltje speciaal voor

hem klaar. En juist op die plek hangt nu het

naambord Bennie Marcuslaan ter ere van

‘Mister HVC’.

stelt Struijk. ,,We hadden spelers

die technisch waren, konden

dribbelen en voor creativiteit

zorgden. Zoals ik. Maar we

hadden er ook een paar tussen

lopen die flink konden uitdelen.

Die jongens konden echter ook

nog eens goed voetballen.”

Dat eerste jaar was clubicoon

Bennie Marcus trainer. ,,Een

fantastische man. Daar deed

je alles voor. Die liep z’n hele

leven langs rond bij HVC. Voor

hem gingen we door het vuur.”

De seizoenen erop stond HVC

onder leiding van oefenmeester

Nico van Miltenburg. Een geweldige

trainer, volgens Struijk.

,,Hij was tactisch sterk. Wist

precies wie waar moest staan

om het maximale rendement

uit de ploeg te halen. Maar Van

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 21

Reactie van de trainer:

Nico van Miltenburg

onder leiding van trainer nico van Miltenburg stootte HVC in twee

jaar tijd door van de vierde naar de tweede klasse. Bijna werd er

ook nog promotie naar de eerste klasse afgedwongen. Van Miltenburg,

oud-trainer van onder meer sC Amersfoort, spreekt van

een 'geweldige periode' in zijn carrière als oefenmeester.

,,Ik had de beschikking over een heerlijk ploegje. Het was een

echt vriendenteam en dat zag je op het veld terug. Was een meerwaarde.

Er was inderdaad een aantal spelers dat van een hoger

niveau terugkwam. Maar er zaten ook oer-HVC'ers tussen. Een

belangrijke mix. Ja, het HVC van toen was heel uitgebalanceerd.”

Het succes kwam zijn formatie echter niet aanwaaien, herinnert

Van Miltenburg zich. ,,Ik moet wel even diep graven hoor. Het

is alweer even geleden. Maar ik weet nog dat er ook gewoon

gebuffeld moest worden. We hadden voetballers lopen die het

verschil maakten. Maar dan moet je er als trainer nog wel een

goede ploeg van maken. Ik liet ze aanvallend spelen, 4-3-3. Het

is een van de succesvolste tijden uit mijn loopbaan geweest. Een

mooie periode.”

Miltenburg kon ook streng zijn,

wist ons te sturen. Ondanks dat

we best wel wat boefjes in de

ploeg hadden zitten.”

De succesformatie bleek ook

nog eens een hechte vriendengroep.

Het kwam geregeld voor

dat er op zaterdag gezamenlijk

voetbal werd gekeken, onder

het genot van een biertje.

Struijk: ,,Dat was het mooie van

ons team. We gingen ook samen

op stap. Maar altijd gewoon

presteren hè, de volgende dag.

En op trainingen werd er wel

eens uitgedeeld, maar daarna

was het klaar. Dronken we

gewoon een biertje met elkaar

in de kantine.”

De keren dat het op het veld

even niet liep, kon HVC altijd

nog terugvallen op de traptechniek

van Struijk. Die legde

de bal naar eigen zeggen neer

waar hij wilde. Vrije trappen

vlogen er dan ook geregeld

in. ,,Dat was een wapen. Ik

weet nog dat ik raak schoot

tijdens de finale van één van

de nacompetities in die jaren.

Promoveerden we dus weer.”

HVC schoot onder deze omstandigheden

als een komeet

omhoog in het begin van de

jaren negentig. Drie keer op rij

werd er gepromoveerd. Bijna

was er ook nog een vierde

promotie geweest. Maar Argon

bleek een maatje te groot. De

succesmars kwam tot stilstand.

Daardoor vertrok een aantal

spelers. De jaren erna kon HVC

niet meer zo’n succesreeks

neerzetten als toen. ,,Als we bij

elkaar waren gebleven, hadden

we in de eerste klasse kunnen

meedraaien,” zegt Struijk.

HVC daalde langzaamaan weer

af naar de vierde klasse. Met

Struijk, overigens. Hij had het

wel best, daar bij zijn cluppie,

ook al was het niveau dan misschien

te laag voor zijn kunnen.

,,Ik heb nog tot mijn 39ste

doorgevoetbald. Tussendoor

wel een paar keer gestopt, maar

dan kon ik het toch weer niet

laten.”

De HVC-kampioenen van toen

spreken elkaar nog geregeld

over deze gloriejaren. ,,Af en

toe komen we elkaar weer eens

tegen. Natuurlijk heb je het er

dan weer over. Dat blijft mooi.

Want het team dat we toen hadden,

was echt goed.”


22 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 De 11 van

ronDom voetbal

De 11 favorieten van: Randy nieuwenhuijs

‘ik ben niet zo van het weglopen’

Voor Randy Nieuwenhuijs zijn er dit seizoen nog niet veel

speelminuten weggelegd in het vlaggenschip. De ranke

buitenspeler heeft ‘last’ van de ware exodus van spelers die

APWC verruilden voor de zaterdag- derdeklasser VOP en die

zo zijn basisplek op de tocht zette. ‘ Toch ga ik mijn best doen

door beter en harder te trainen. De trainer ( Wim de Haas,

red.) heeft me gezegd dat als ik hard werk alles goed komt.’

Tekst: Ton van Zoeren

Na KVVA, AFC Quick en

APWC voetbalt Nieuwenhuijs

nu bij VOP met zijn tweede

seizoen bezig. Hij voelt zich

als een vis in het water op

Sportpark Olympia. ‘ Het is

een warme vereniging, maar

toch fanatiek qua prestatie. Als

je het applaus hoort van de

supporters na een gewonnen

wedstrijd, zegt dat genoeg. Veel

mensen denken dat hier alleen

maar bier gedronken wordt,

maar dat is een verkeerd beeld,

want er word hier goed gepresteerd.

Natuurlijk is het hier wel

gezellig in de derde helft’, weet

de rechtspoot die niet echt uit

een voetbalfamilie stamt. ‘ Mijn

vader heeft niets met voetbal,

maar komt wel altijd kijken.

Mijn opa Wout heeft wel gevoetbald

bij APWC ( tevens in

de 1e klasse amateurs bij BVC,

red.)’. licht hij toe.

Tijdens de training hangt hij

graag de clown uit. Wouter

Zewuster is regelmatig slachtoffer

van de streken van Nieuwenhuijs.

‘ Die ‘ouwe’ dol ik

graag, maar hij kan het hebben.

Toch knap van hem dat hij

op zijn 41e nog steeds meespeelt.’

Zelf vindt hij zich geen

supersnelle speler, maar één

die het voornamelijk van zijn

techniek, overzicht en goede

trap moet hebben. De jongeling

beschouwd het kampioenschap

met de A1 van KVVA als

voorlopig hoogtepunt. ‘ Dat

waren mooie wedstrijden. Er

kwam al snel belangstelling

van sv Spakenburg en Roda’46.

Daar had ik geen zin in, want

in Spakenburg redt je het toch

niet. Daar halen ze liever voetballers

van ver weg en gunnen

de jeugd weinig kans’, volgens

de Amersfoorter.

Het amateurniveau in Amersfoort

vindt hij niet best. ‘ Ik

heb de derby HVC- KVVA

gezien, dat was ronduit slecht.

Eigenlijk doet alleen Hoogland

het goed. Er zijn genoeg goede

voetballers hier in Amersfoort.

Michael Ouwerkerk, Marvin

Snijders en Emile Brouwer

zijn daar ondermeer voorbeelden

van. Maar ja, hoe

krijg je al die talenten in één

team om daarmee Amersfoort

met voetbal weer op de kaart

te krijgen.’ Met zijn huidige

vereniging VOP, dat opvallend

goed presteert, wil hij graag

hogerop. ‘ We hebben er de

spelers voor en zijn een hecht

team met jongens die allemaal

reCreatief team afC QuiCk 1890 3

Terwijl de roodzwarten op het veld actief

zijn tegen Buitenboys kijkt sander Tolsma

kritisch langs de lijn toe. Hij ziet dat Flevolanders

als snel op een voorsprong van

0-3 staan. Tolsma, die normaal in de basis

staat, moet verstek laten gaan. De sluitpost

moet enkele uren later in de hoofdmacht

van AFC Quick 1890 tegen Legmeervogels

acteren. “Ja, het komt nogal eens

voor dat de trainer wegens blessures een

beroep op me doet. Dat is best weer even

spannend voor me, maar mijn basisplaats

in het derde raak ik niet kwijt hoor... Mijn

vervanger, Frans Hendrikx, doet het goed,

maar het blijft mijn plekkie.” Het vriendenteam,

zoals zij zichzelf noemen, heeft veel

oud-eerste elftalspelers ter beschikking.

“noem het maar een All stars-elftal”, zegt

Jacob Crol. “Michiel zwanikken, sander

Tolsma, Jacob van Goor, Peter Roos en

Tom Lemstra zijn daar voorbeelden van.”

De trainingen vinden plaats zonder trainer,

want die is volgens Tolsma overbodig.

“We hebben zelf genoeg expertise in de

ploeg, dus genoeg coaches. In het veld

zijn we fanatiek en wijzen we elkaar op de

fouten die gemaakt worden. ons motto is:

gewoon lekker voetballen en de sores van

de week vergeten. Lekker dingen tegen

elkaar roepen in het veld die je thuis niet

kunt zeggen, maar wel op een leuke manier”,

lacht Tolsma. De oudgedienden zijn

geen vreemde eenden in de bijt bij AFC

Quick 1890. “De vereniging is blij met

ons, want wij brengen leven in brouwerij.

Wij zijn een elftal met een clubgevoel. De

derde helft is dan ook heel belangrijk en

die is op z’n zachtst gezegd erg gezellig,

want we hebben echte gangmakers in het

team. ook is niemand te beroerd om iets

voor de club te doen. Vrijwilligerswerk is

tegenwoordig een probleem in het verenigingsleven,

want de meeste voetballers

willen wel spelen maar helpen, ho maar”,

weet Crol.

Het derde elftal van AFC Quick 1890

wordt gesponsord door wijnbar Viva Maria,

dat aan De Hof in hartje Amersfoort

is gevestigd. Daar treffen ze elkaar vaak.

ook internationaal timmert het team aan

de weg. Toernooien in Kroatië, spanje

(Barcelona!), Tsjechië (Praag) en België

staan op de agenda. Teambuilding staat

hoog in het vaandel. Een kerstborrel,

hard werken en er voor willen

gaan. Het zou mooi zijn als we

het maximale er uit konden

halen’, weet Nieuwenhuis, die

zegt dat een club altijd hoge

doelstellingen moet hebben.

‘ Ja, daar voetbal je voor en

dan maar zien waar het schip

strandt. Lukt het niet dan heb

je het maar mooi meegemaakt’,

klinkt het enthousiast. Voorlopig

zal Nieuwenhuijs moeten

Derde team AFC Quick 1890 heeft geen trainer nodig

twaalf jaar geleden verruilde een groep mannen van balspel. zij waren

toentertijd actief bij tennisvereniging ’t stort en maakten de overstap naar

voetbalvereniging afC Quick 1890 alwaar menigeen het tot in het vlaggenschip

bracht. elftalleider jacob Crol en doelman sander tolsma vertellen

rondom voetbal wat voor ploeg Quick 3, hun huidige elftal, is.

Tekst: Ton van zoeren

zijn favorieten:

automerk:

Audi A7

eten:

Bloemkool

Drankje:

Chocomel

muziek:

nederlands-talig

film:

new Kids nitro

Hobby:

Tennis

vakantieland:

spanje

tv programma:

VI

voetballer:

Messi

sporter:

nadal

voetbalclub:

Feyenoord

nieuwjaarsviering en een barbecue aan

het begin van het seizoen plus een afsluitingsfeest

na de laatste wedstrijd worden

nooit overgeslagen. In de Ardennen op

de mountainbike de heuvels beklimmen

is ook een humorvolle belevenis van de

ploeg. ooit hadden ze een Molukker in

het team, die met ontzag de steile hellingen

zag. “Ik heb aan fietsen een broertje

dood”, stamelde de aanstaande coureur.

Waarop het hele team hem in koor vroeg:

“Is hij gevallen dan?”

De Gooi en Vechtstreek is de afdeling

waarin AFC Quick 3 acteert. Tolsma is er

blij mee: “Er zijn meer voetballende clubs,

paspoort

Randy nieuwenhuijs

beroep:

Tegelzetter

geboortedatum:

7 oktober 1990

geboorteplaats:

Amersfoort

relatie:

Vriendin, stacy

Huidige voetbalclub:

VoP

knokken voor een basisplek,

maar daar ziet hij niet tegenop.

‘ Ik ga hard werken voor die

kans, lukt dat niet snel, is dat

jammer, maar ik ben niet zo van

het weglopen hoor!’

Achterste rij (v.l.n.r.) : Jacob Crol, sebastiaan Wijnen, Peter Roos, sander Tolsma,

Michiel zwanikken, Jacob van Goor, Arjen Karelse, Jasper van Empelen

Voorste rij (v.l.n.r.): Martin steeman, Frank van Gene, Frans Hendrikx, Tom Lemstra,

sebastiaan Flohr. op de foto ontbreekt Henry Commandeur ( te laat, oorzaak....?)

er wordt gelukkig niet zo ruw gevoetbald.

We hebben er zelf om gevraagd bij de

bond.” De resultaten zijn wisselvallig.

“soms verliezen we met 10-0 om daarna

vijf keer op rij te winnen. Dat komt door

de wisselende posities die voortvloeien uit

absenties. We hebben in principe genoeg

spelers, maar door werk en vakanties kunnen

we soms maar net een elftal op de

been brengen”, legt Crol uit.

En oh ja, bij navraag blijkt dat Buitenboys

niet met volle winst naar Almere te zijn

vertrokken. “Het is toch nog 3-3 geworden.

Tja, we zijn nu eenmaal slow starters,

dat is altijd zo geweest”, grapt Tolsma.


eDitie amersfoort pitCH amersfoort

Voetbalclinics voor Quick-jeugd

dankzij samenwerking met FC Utrecht

AFC Quick 1890 won in mei van het vorig jaar de door FC

Utrecht uitgeschreven Amersfoortse voetbalpitch. Daarmee

verzekerde Amersfoorts oudste voetbalvereniging

zich van ondersteuning op bestuurlijk en technisch gebied

door de profclub uit de Domstad. Binnen tien jaar naar de

topklasse, dat is het absolute doel voor de huidige derdeklasser.

Rondom Voetbal peilt hoe de zaken er na een jaar

voor staan bij AFC Quick 1890. ,,De topklasse is nog altijd

ons uiteindelijke doel.”

Tekst: Thijs Tomassen

Even verderop in de omgeving

maken IJsselmeervogels en

Spakenburg al jarenlang furore

in de hoogste afdeling van het

amateurvoetbal, maar in de stad

Amersfoort wil het maar niet

vlotten met de niet-professionele

tak van de voetbalsport. FC

Utrecht vindt het de hoogste tijd

dat daar verandering in komt.

Die club biedt nu op bestuurlijk

én technisch gebied ondersteuning

aan AFC Quick 1890, de

Amersfoortse derdeklasser die

de door FC Utrecht uitgeschreven

voetbalpitch won.

Gedurende het vorige voetbalseizoen

konden de dertien

amateurclubs uit Amersfoort

deelnemen aan die voetbalpitch.

Vier verenigingen met

ambitie deden uiteindelijk mee:

CJVV, AFC Quick 1890 en een

combinatie van Nieuwland en

VVZA. Zij presenteerden afzonderlijk

hun plan om binnen

tien jaar uit te groeien tot een

hoofdklasser.

De voetbalpitch is in het kader

van RAC (regionale amateurclubs)

talentontwikkeling Midden-Nederland

georganiseerd

door de zogeheten Amersfoortse

voetbaldriehoek, waarvan

onder meer FC Utrecht en

de Vereniging Amersfoortse

Bedrijven (VAB) deel uitmaken.

In mei volgde de ontknoping;

de vier clubs presenteerden

hun plannen. AFC Quick 1890

kwam daarbij als sterkste uit

de bus. De jury loofde onder

meer de route die de club heeft

uitgestippeld: in 2013 naar de

eerste klasse, in 2016 naar de

hoofdklasse en in 2020 wil AFC

Quick 1890 zijn uitgegroeid tot

topklasser.

In de vorige editie van Rondom

Voetbal vertelde bestuurslid

technische zaken Jaap ten Katen

van AFC Quick 1890 dat de

voetbalpitch vooral een stimulans

voor de club zelf is. ,,Om

een plan te maken voor die

pitch, moesten we goed naar

onszelf kijken. Wat willen we

als club? En hoe gaan we dat

doen? Daardoor hebben we nu

helder voor ogen welke route

we willen volgen. Uiteindelijk

moeten we het toch vooral zelf

doen.”

Hoewel echt concrete vruchten

nog niet geplukt worden van de

samenwerking met FC Utrecht,

haalt AFC Quick 1890 wel degelijk

voordeel uit het winnen

van de voetbalpitch. Zo werd

er twee maanden geleden een

voetbalclinic van FC Utrecht

bij de Amersfoortse vereniging

gehouden. Jeugdspelertjes hebben

zich daarbij de hele middag

vermaakt met voetbalgerelateerde

spelletjes. Er waren ook

spelers van de profclub uit de

Domstad aanwezig.

En recenter nog werd er bij

AFC Quick 1890 een jeugdvoetbalkamp

georganiseerd. Drie

dagen lang kregen 100 jeugdspelers

onder meer trainingen,

deden ze voetbalspelletjes en

sloten ze af met een dagje uit in

samenwerking met FC Utrecht.

In Houten werd er een potje

voetvolley gespeeld, alvorens

er een rondleiding in Stadion

Galgenwaard plaatsvond.

,,Het voordeel van onze samenwerking

met FC Utrecht is dat

ons contact met die club vrij

direct is,” vertelt jeugdvoorzit-

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 23

ter Nees van den Berg. ,,Bijvoorbeeld

clinics zijn daardoor

gemakkelijker te organiseren.

Op die manier heeft het winnen

van de voetbalpitch zeker

voordeel.”

De Amersfoortse vereniging

had stiekem dit seizoen al

gehoopt op promotiekansen.

Maar een ticket naar de tweede

klasse zal er dit jaar voor het

vlaggenschip van AFC Quick

1890 nog niet in zitten. Na een

sterke start, waarin de eerste

vijf wedstrijden werden gewonnen,

kwam de klad er een beetje

in voor de formatie van trainer

Sijtze Wobbes. De ploeg eindigt

dit jaar in de grijze middenmoot.

Er is voor AFC Quick 1890 nog

een lange weg te gaan, beseft

ook marketing medewerker

Koos van Tamelen van FC

Utrecht. ,,Maar Quick gaat de

vruchten van ons plukken, en

wij van Quick.” En Van den

Berg: “Uiteindelijk willen we

naar die topklasse. Dat blijft ons

absolute doel.”


24 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 ouDe meesters

ronDom voetbal

ouDemeesters

Het ontluikende voetbaltalent van de nu 63-jarige Matthias

Maiwald werd voor het eerst op sportpark Dorrestein in

Amersfoort ontdekt, door nota bene een latere bondscoach.

Jan Zwartkruis, toen in dienst als trainer van AFC Quick

1890, had een zwak voor de laatbloeier die pas op veertienjarige

leeftijd in clubverband leerde voetballen. Zwartkruis

liet de jonge Maiwald debuteren in de hoofdmacht,

als rechtsbuiten, toen hij nog maar een jaar lid was van

Quick. Scouts van DOS kregen de flankspeler in de gaten

en lokten hem naar Utrecht. Vervolgens speelde Maiwald

een paar voor het ‘grote Feyenoord’. Hij sloot zijn betaald

voetballoopbaan af bij SC Amersfoort.

Tekst: Hans Vos

Zijn geboorteplek bevindt zich

in de nabijheid van Dortmund,

in het Duitse land. ,,Maar het

is zo’n klein plaatsje, dat kent

niemand en die naam vergeet je

toch weer. Houdt het maar op

Dortmund, dat is gemakkelijker

om te onthouden.’’ Matthias

Maiwald is een ‘nieuwjaarskind’,

geboren op de eerste dag

van het jaar 1949. Zijn eerste

herinneringen aan Amersfoort

gaan terug naar zijn kinderjaren

die hij in zijn beleving vooral

voetballend doorbracht aan en

bij de Bosweg in het Leusderkwartier.

,,Ik was een straat- en

plantsoenvoetballer. Die bestonden

toen nog.’’

Oude

meesters

Bij Quick maakte hij kennis met

clubvoetbal. ,,Mijn moeder vond

dat ik bij een nette vereniging

moest gaan voetballen. Quick

voldeed daar blijkbaar aan. Ik

ben in dat verenigingsvoetbal

gegroeid. Trainer Zwartkruis

vond mij wel een aardige gozer,

die nog aardig kon voetballen

ook. Ik speelde op jonge leeftijd

al in het eerste van Quick, ik

was vijftien. Zwartkruis kwam

“Ik was een straat- en plantsoenvoetballer.

Die bestonden toen nog.”

me voor een wedstrijd thuis

altijd ophalen. Het busje kwam

ook weleens langsrijden bij mij,

heel grappig, met Zwartkruis

erin en al mijn medespelers.

Dan kwamen ze mij oppikken.

Bijzonder hè, niet dan? Ze hadden

me blijkbaar wel nodig.’’

Matthias Maiwald,

buitenbeentje tussen

Zijn kwaliteiten als buitenspeler

typeert hij als ‘snel’ en ‘handig’.

En die vielen in het oog van

talentenspeurders, onder wie

die van de Utrechtse profclub

DOS. ,,Ik speelde een keer een

wedstrijd met Quick, toen er

tegen me werd gezegd: ‘Er staan

mensen van DOS voor jou langs

de kant’. Mooi, dacht ik. Een

Rechtsbuiten Matthias Maiwald in een voor hem kenmerkende passeeractie in het shirt van

Vitesse in het voormalige stadion Monnikenhuize.

Foto: HAnS VoS

Amersfoorter had noch de levensstijl noch de instelling voor

tijdlang hoorde ik er niets over.

Aan het eind van dat seizoen

kreeg ik thuis bezoek van een

paar mensen van DOS. Mijn vader

was er helemaal geen voorstander

van dat ik het betaalde

voetbal inging. Die wilde dat ik

een écht vak ging leren. Hij was

er op tegen, ook omdat hij mijn

scholing en verdere studie de

mist in zag gaan.’’

,,Nog vergeet ik niet dat die

mannen van DOS tegen me

zeiden: ‘Geld speelt geen rol’.

En toen trok een van hen de

binnenzak van zijn jasje open,

waar allemaal briefjes van 100

gulden in zaten. Dat is mij altijd

bijgebleven van die bewuste

avond. Uiteindelijk ben ik,

zeventien jaar jong, naar DOS

gegaan, in combinatie met een

technische schoolopleiding.

DOS was geen topclub, maar

wel een mooie traditieclub in

die tijd. Henk Wery werd een

van mijn meest bekende medespelers.

Doctorandus Plageman

speelde er ook. Heel bijzonder,

zoveel knappe koppen kwam

je niet tegen op het voetbalveld

toentertijd. Plageman praatte

ook als een doctorandus. DOS

was een volksclub, niet negatief

bedoeld, maar zeker geen club

van doctorandussen.’’

Hij die als beloftevolle amateur

het Amersfoortse sportpark

Dorrestein was gewend, toog in

het shirt van eredivisieclub DOS

ineens langs alle grote stadions

van het land. ,,Daar heb ik mij

nooit zo mee beziggehouden.

Die randverschijnselen deden

mij niet zoveel. Ik was niet

de hele week alleen maar met

voetbal bezig, niet alleen met

die volgende wedstrijd. Een

echte prof moet zich daar wél

op focussen, op concentreren,

wil hij iets bereiken. Ik had niet

de levensstijl van een betaaldvoetballer,

ik was een buitenbeentje.

Zo lang je prestaties

levert en je aan verwachtingen

beantwoordt, dan wordt elk

leefpatroon geaccepteerd. Zo

lang je wint, heb je heel veel

medestanders.’’

,,Ik heb betaald-voetbal gespeeld

op mijn manier. Aan

mijn sociale leven in Amersfoort

hechtte ik veel waarde. Later bij

Feyenoord werd er wel bij mij

op aangedrongen dat ik beter

kon verhuizen naar Rotterdam.

De eerste files ontstonden in die

tijd al. Als ik op de Van Brienenoordbrug

hoorde dat ze al aan

het warmlopen waren, dan kon

ik mijn basisplaats wel vergeten

natuurlijk, daar maakte ik geen

vrienden mee. Ik ging vanuit

Amersfoort veelal op de motor

naar Rotterdam. Ik vond motorrijden

leuk. Maar ik merkte dat

daar vreemd tegenaan werd

gekeken. Dat vond ik op mijn

beurt weer vreemd.’’


eDitie amersfoort mattHias maiwalD

een bestaan als betaald-voetballer

een

de profs

naam:

Matthias Maiwald

geboortedatum:

1 januari 1949

geboorteplaats:

Dortmund (Duitsland)

woonplaats:

Amersfoort

Club als speler bij de amateurs:

AFC Quick 1890 (Amersfoort)

Clubs als (semi-)prof gedurende de

jaren 1967 - 1978:

Dos (Utrecht), Feyenoord (Rotterdam),

sint-Truiden (België), Go Ahead Eagles

(Deventer), Vitesse (Arnhem), sC Amersfoort

positie:

Rechtsbuiten

Hoogtepunten:

Landskampioenschap met Feyenoord in

1970-1971 en vier wedstrijden met Feyenoord

in Europacup voor landskampioenschappen

(huidige Champions League) in

1970-1971.

,,Betaald voetbal was en is een

circus, een poppenkast. Het

komt er op neer dat je daar als

speler een stukje in moet spelen.

Als je niet de rol speelt die van

jou wordt verwacht, dan krijg

je problemen. Als je tijdens de

rust in een vrolijke bui in de

kleedkamer zit, terwijl je achter

staat, dan wordt er gedacht dat

je niet serieus met je vak bezig

bent. Terwijl je na rust met 200

procent inzet probeert om die

wedstrijd toch te winnen, dan

wordt dat toch niet begrepen.’’

Een stadionbezoeker is Maiwald

nooit geweest na zijn carrière.

Ook het jubileumfeest in de

75-jarige Kuip liet hij in maart

aan zich voorbijgaan. ,,Mijn

aanwezigheid zou niet hebben

bijgedragen aan de feestvreugde.

Mijn periode in het betaalde

voetbal beschouw ik op een heel

andere manier na dan de meeste

andere oud-profs. Ik was in

dienst van in totaal zes verschillende

werkgevers, tot zelfs in

België aan toe. Ik heb betaald

voetbal toen niet als een passie

ervaren. Had ik in dezelfde

periode bij zes verschillende

melkproducenten gewerkt, dan

geloof ik niet dat ik nu nog regelmatig

was teruggegaan naar

een van die melkfabrieken. Al is

dat misschien wat te cryptisch

uitgedrukt, te zwart-wit.’’

,,Betaald voetbal speelde ik

niet uit bevlogenheid, niet uit

fascinatie. Ik had er een dubbel

gevoel over. Met het wereldje

eromheen en de mensen die

daarin acteerden, had ik niks.

Het vervelende is dat je met de

instelling die ik toen had, en nu

ook nog heb, niet verder kwam,

en nog steeds niet komt, in een

métier waarin alles gefocust is

op dat ene doel. Om daar in te

overleven moet je een tunnelvisie

hebben en je moet vooral niet

“Betaald voetbal was en is een

circus, een poppenkast.”

opzij kijken naar wat erin de

berm ligt aan spaanders. Betaald

voetbal is een keihard métier.

Het is een afspiegeling van

de maatschappij. De winaars

zijn dé winnaars, die zijn alom

gevierd. De rest valt af.’’

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 25

Ontroerd door ambitie en

gedrevenheid op Birkhoven

zijn zesde en laatste werkgever in het profvoetbal was sC Amersfoort, gedurende twee seizoenen: de

jaargangen 1976 - 1977 en 1977 - 1978. ,,Dat was tegen het einde van mijn houdbaarheidstermijn als

betaald-voetballer’’, zegt Matthias Maiwald terugdenkend aan die periode. ,,Ik vond het eigenlijk wel

leuk om in Amersfoort te eindigen. Amersfoort was mijn thuis. op Birkhoven stonden of zaten mensen

op de tribune die mij persoonlijk kenden.’’

zijn coach destijds bij sC Amersfoort was nico van Miltenburg. Plaatsgenoten als Rob snijders en Fillie

Kraak waren zijn ploeggenoten. ,,Dat waren jongens die helemaal bezeten waren van voetbal. zo

bezeten was ik niet van het spelletje. Ik kwam nog tot een behoorlijk aantal wedstrijden, maar fit was ik

niet meer. Bij Feyenoord had ik een liesblessure opgelopen die eigenlijk nooit meer over is gegaan. Ik

kon niet meer op snelheid voetballen, durfde de duels niet meer echte aan te gaan en speelde eigenlijk

tegen mijn natuur in.’’

ook al was hij niet meer in topvorm, toch spreekt Maiwald van een ‘heel mooie periode’ ter afsluiting

van zijn meer dan tien jaar durende (semi-) professionele loopbaan. ,,Het was een profbestaan in de

naakte werkelijkheid, op het ontroerende af’’, zo typeert hij de twee jaar op Birkhoven bij sC Amersfoort.

,, De ambitie van de spelers en de trainer, de gedrevenheid, de wil om te presteren, die waren

voor 200 procent aanwezig. Maar het was niet genoeg. Iedereen wist ook dat je met een Volkswagen

geen 300 kilometer per uur kon rijden. Daarom had ik net zoveel bewondering voor wat er bij sC

Amersfoort gebeurde als wat er bij Feyenoord gebeurde, toen ik daar speelde.’’

De jonge Matthias Maiwald geportretteerd in

stadion Galgenwaard in Utrecht als speler van

Dos.

Mathhias Maiwald als Feyenoorder. Hij

vliegt zijn ploeggenoot Henk Wery om

de nek, die gescoord heeft voor de Rotterdamse

club. Johan ‘Jan’ Boskamp

juicht ook mee.


26 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 23 ronDom voetbal

Dribbelen, koppen en héél hard schieten

Eerste Rondom Voetbal 3-daagse

Rondleiding FC utrecht.

Bijna veertig enthousiaste jeugdspelers, een groep al even fanatieke trainers en spelers

van FC Utrecht en VOP, en een schat aan nieuwe voetbalervaringen. De allereerste Rondom

Voetbal 3-daagse kende op 1, 2 en 3 mei een succesvolle vuurdoop bij de Amersfoortse

voetbalvereniging VOP. De spelertjes in de leeftijd van 8 tot en met 15 jaar soleerden,

dribbelden, leerden trucjes, schoten en kopten, maar maakten bovenal plezier met elkaar.

Rondom Voetbal was zelf ook prominent aanwezig tijdens de driedaagse. Een reportage.

,,Oh, wat een doelpunt, niets meer aan doen! Koekoek!”

Tekst: Thijs Tomassen

Fel gebarend geeft Rob Zomer,

directeur van Rondom Voetbal

en tevens geroutineerd oefenmeester,

aanwijzingen aan de

jonge deelnemers van de voetbalclinic.

Ook als de lange Tom

Carbijn, speler van VOP D1,

niet hoog genoeg van de grond

komt bij een kopoefening. ,,Hé

Peter Crouch!” roept Zomer, de

vergelijking trekkend met de

boomlange Engelse spits. ,,Naar

beneden koppen. Knik! Je moet

de durf hebben. Dit kan een

kwaliteit van jou worden.” Tom

knikt. Hij zal er aan werken.

Het gaat er fanatiek aan toe

op deze allereerste Rondom

Voetbal 3-daagse. Zomer pept

op, instrueert, wijst, maar lacht

ook veel. Net als de andere

trainers die zijn gestrikt voor

deze clinic. Spelers uit het eerste

elftal van VOP bijvoorbeeld,

maar ook techniektrainers van

FC Utrecht, en zelfs een oudspeler

van de profclub uit de

Domstad, namelijk Koos van

Tamelen.

De deelnemende jeugdspelers

kijken hun ogen uit. In hun

rv 3-Daagse

Gezamelijke lunch.

Techniek uitleg.

compleet nieuw gekregen blauwe

sporttenues van STADIO

bewegen ze zich ijverig over

het kunstgrasveld van VOP, de

snelgroeiende voetbalvereniging

uit de Amersfoortse wijk

Vathorst. Zweetdruppels op de

verhitte voorhoofden. Af en toe

een slok water en weer door. Ze

zijn stuk voor stuk balverliefd,

hebben het speeltuig het liefst

continu bij zich. Zoveel wordt

wel duidelijk tijdens deze

driedaagse.

Neem Tom 'Peter Crouch' Carbijn.

Hij heeft zich ingeschreven

voor de clinic, gewoonweg

omdat hij zoveel van voetbal

houdt. ,,En omdat ik er nooit

genoeg van krijg. Het liefst

voetbal ik altijd. Nu, in de meivakantie,

hebben we toch tijd

genoeg. Ik vind deze driedaagse

heel leuk. Je doet van alles

en nog wat, van afwerkvormen

tot techniektraining. We hebben

nieuwe trucjes geleerd. Er

wordt serieus getraind, dus je

hebt er echt wat aan.”

Dat is ook de doelstelling van

Rondom Voetbal, geeft Zomer

aan. Maar het belangrijkste

is plezier. Er mag gelachen

worden op het voetbalveld.

Diverse oefeningen staan

dan ook voornamelijk in het

teken van plezier, hoewel het

competitieve element ook niet

ontbreekt. Wedstrijdjes schieten

bijvoorbeeld. Uit de lucht, met

een keeper op doel. Als een spelertje

doel treft, roept Zomer:

,,Oh, wat een schitterende goal,

niets meer aan doen! Koekoek!”


eDitie amersfoort bij vv vop

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 23 27

in amersfoort groot succes

Minstens zo leuk: zo hard

mogelijk schieten. Een zogenoemde

speedmaster registreert

nauwkeurig hoe hard het leer

voorbij zoeft.

De hardste trap komt uit de

ranke benen van Cherelle de

Wit (15), uitkomend in de MB1

van VOP. Puur op techniek

neemt ze de bal vol op haar

slof. 77 kilometer per uur, geeft

de speedmaster aan. ,,Wat

een schot!” juicht eerste elftal

speler en tevens spelbegeleider

Wouter Zwuster. Hij wendt zich

tot de jongens, die duidelijk in

de meerderheid zijn. Grappend:

,,Jullie gaan toch niet verliezen

van een meisje? Houd onze eer

hoog, hè?”

Het mag niet baten. Cherelle

Voetgolfen in nieuwegein.

Lekker voetballen.

wint. Een groot talent, overigens.

Ze komt uit in het

districtelftal van de KNVB. Ook

zij geniet volop van de Rondom

Voetbal 3-daagse. ,,Ik hou van

voetbal en wil graag nog beter

worden,” vertelt ze. ,,Daarom

doe ik mee. Het mooie is dat

je hier meer leert dan op een

normale training. Er wordt

hier meer op details getraind,

op dingen die op een gewone

training niet worden geleerd.

Trucjes bijvoorbeeld, en dropkicks

en kopoefeningen. Ik

vind het leuk. Gewoon plezier

hebben, daar gaat het om. Of

het wel vol te houden is, drie

dagen lang? Jawel hoor. Ik heb

een goede conditie.”

Niet alleen daarom is het goed

uit te houden voor de jonge

voetballertjes. Het programma

van de driedaagse staat bol

van de variatie. Van intensieve

partijvormen tot ontspannende

potjes voetgolf, en van penaltyschieten

tot een rondleiding

door het stadion van FC

Utrecht. Het vervoer naar de

Domstad vindt plaats in de officiële

FC Utrecht spelersbus.

Daarnaast is er ook uitgebreid

aandacht voor goede voeding

en normen en waarden in de

voetballerij, voor respect en

sportiviteit. Niet alleen in een

presentatie, maar ook op het

veld. ,,Als één van de trainers

praat, wil ik graag dat jullie de

bal vasthouden en luisteren,”

zegt Zomer tegen de deelnemers

als er even niet wordt

opgelet.

Speed-check.

De Rondom Voetbal 3-daagse

heeft ook een goed doel-project,

het wil de kinderen er van bewust

maken dat er ook kinderen

zijn die een dergelijke clinic

niet kunnen betalen. Daarom

steunt elk kind met € 10,- een

ander kind die daardoor wellicht

ook leuke activiteiten kan

gaan doen.

Eén van die trainers is Natascha

Palumbo, die bij VOP

dit seizoen de F1 onder haar

hoede heeft. Ze doet hier graag

aan mee, vertelt ze. ,,Plezier en

ontwikkeling gaan tijdens deze

driedaagse hand in hand. Dat is

de grote kracht. Onze jeugdspelers

steken hier echt wat van

op. Ik zag het net nog, toen ze

de bal door de lucht naar mij

toe moesten schieten. Aan het

HELd!

begin van de oefening kwamen

de ballen nog op kniehoogte

aan, aan het einde vlogen ze

achter elkaar over mij heen.”

VOP heeft dan ook echt wat aan

deze clinic, beaamt Johan Pot,

die zitting heeft in het jeugdbestuur.

Vanaf de kant kijkt

hij tevreden toe hoe de ruim

dertig spelers zich opperbest

vermaken. Vier voetballers zijn

afkomstig van andere verenigingen,

de rest is lid van VOP.

Pot: ,,Dit is hartstikke leuk voor

onze jeugdleden. Ze krijgen

eens training van andere mensen,

die op een hoger niveau

actief zijn of geweest zijn. Ze

leren nieuwe vaardigheden. Ja,

deze driedaagse is een geslaagd

evenement.”


28 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 ronDom voetbal

Eerste ‘thuis’ voor VOp

bereikt hoogste punt

op vrijdag 20 april jongstleden hebben de amersfoortse

wethouder Hans buijtelaar van sport en vop-voorzitter

marcel faas de clubvlag geplaatst in het nokspant van

het in aanbouw zijnde clubgebouw, dat het hoogste punt

had bereikt. vanuit een hoogwerker prikten ze gezamenlijk

de clubvlag in de houder.

Tekst: Ton van zoeren

Faas was zo trots als een pauw

over de nieuwbouw. "Eindelijk

hebben wij ons eerste echte

‘thuis’, vier voetbalvelden en

straks een schitterende kantine

met alle faciliteiten. Daar kunnen

we mee vooruit." Wethouder

Buijtelaar sprak van weer

een stap in de tweede fase van

de realisering van goede sportfaciliteiten

in de wijk Vathorst

en merkte tevens op dat VoP

z'n zwervend bestaan nu definitief

achter de rug heeft. De

Amersfoortse voetbalvereniging

die sportief en organisatorisch

behoorlijk aan de weg timmert

heeft immers al heel wat speellocaties

achter de rug.

na drie jaar de voorzittershamer

te hebben gehanteerd,

denkt Faas nog niet aan stoppen.

"Ik wil er zeker nog een

periode aan vastkoppelen. Het

is me prima bevallen, mede

dankzij veel mensen die veel

over hebben voor hun vereniging.

zij krijgen de beloning

voor het doorzettingsvermogen

met dit fraaie onderkomen.

De uitstraling van het ‘eigen’

complex zal een aanzuigende

werking krijgen." VoP, dat ooit

begon als zomeravondvoetbalvereniging,

heeft het voetbalplezier

altijd hoog in het vaandel

staan. De preses hoopt dan

ook dat daar geen verandering

zal komen als de club veel groter

wordt. "We hebben daarom

bewust gekozen voor een kleine

kantine die het knus moet

houden. Ik zie vaak bij andere

verenigingen van die enorme

ruimtes waar iedereen ver van

elkaar verblijft, dat moeten we

voorkomen. Het moet gezellig

blijven."

sportief gaat het crescendo op

sportpark olympus. Maar liefst

19 jeugd-, drie meisjes- en vier

seniorenteams zijn er sinds de

komst naar de wijk Vathorst

geformeerd. In 2007 verhuisde

VoP naar deze locatie met

slecht 130 leden. nu is de club

gegroeid naar 470 leden. Met

veel kunst en vliegwerk werd

iedereen tevreden gehouden in

de oude behuizing, maar naar

aanleiding van een noodkreet

hapte de gemeente Amersfoort

toe. Veel vergaderingen met afvaardigingen

van de gemeente

en met architecten leverde voor

VoP het gewenste resultaat op.

na de plechtigheid was er in

de oude kantine gelegenheid

voor een hapje en een drankje

voor de genodigden, maar er

was ook plaats voor de bouwers

die daar dankbaar gebruik

van maakten. nadat de

koffie plaats had gemaakt voor

andere drankjes bleef het lang

gezellig in het oude onderkomen

dat deze zomer tegen

de vlakte gaat en plaats gaat

maken voor fraaie nieuwbouw

van waaruit de blauw-witten

hun opmars in de Amersfoortse

amateurvoetbalwereld kunnen

voortzetten. Het vlaggenschip

dat vorig seizoen promoveerde,

geeft het goede voorbeeld. Een

plaats in het linkerrijtje tijdens

het debuut in de derde klasse is

een prachtig visitekaartje voor

de club die het motto Voor ons

Plezier prevaleert.

internationaal jeugdtoernooi op velden van SO Soest

In het weekeinde van 19 en

20 mei wordt op de velden

van SO Soest het 32e internationale

jeugdtoernooi

gehouden. D- en E-pupillen

van gerenommeerde binnen-

en buitenlandse clubs

zullen met elkaar de strijd

aanbinden. Toekomstige

topspelers van ondermeer

Ajax, PSV, Borussia Dortmund,

Genk, ADO Den

Haag en Sparta Rotterdam

laten zien wat voor een talent

er op de vaderlandse

velden rondloopt. Toegang

tijdens dit uniek voetbaltoernooi

is gratis.

Succesvol voetbalkamp SO Soest

Tijdens de meivakantie werd

voor de 28e keer het voetbalkamp

van so soest gehouden.

De ruim 300 deelnemers - allen

Oud-internationals komen naar Soest

op zaterdag 19 mei wordt, na

het Internationale jeugdtoernooi,

een bijzondere wedstrijd

op het hoofdveld van so soest

gespeeld. De oud-internationals

binden de strijd aan tegen een

soester combinatieteam, samengesteld

uit de selecties van so

soest en VVz’49, aangevuld met

de lokale voetbalvedetten Robert

Clubnieuws

jeugdleden van de ‘blauwwitte’

vereniging - vermaakten zich

drie dagen lang met allerlei activiteiten.

De jeugdige voetballers

Roest en Patrick Dorrestein. Entreekaarten

kosten €7,50 voor

volwassenen en €5,00 voor kinderen

tot en met twaalf jaar.

De opbrengst van deze wedstrijd

komt ten goede aan de actie

Alpe d’Huzes. om 18.00 uur

wordt afgetrapt. De oud-internationals

komen met bekende namen.

na de wedstrijd is er een

overnachtten op het sportcomplex

en nuttigden de maaltijd in

het clubhuis. Het thema van het

voetbalkamp was zuid-Afrika.

gratis toegankelijke feestavond.

De opbrengst uit de entreegelden

en een percentage van de

omzet tijdens de aansluitende

feestavond komen ten goede

aan de stichting Alpe D’Huzes.

Deze stichting doneert uiteindelijk

alle opbrengsten aan het Koningin

Wilhelmina Fonds.


eDitie amersfoort Clubnieuws

Jeugd zet SEC weer echt op kaart

F1 sEC in het nieuw (met de vertrouwde V-hals).

je moet het ze nageven. Het zijn doorzetters daar aan de

bosstraat-west in soest. zondag-vijfdeklasser seC wist al

die jaren niet van opgeven. De harde kern hield in zware

tijden de linies gesloten. en zo overleefde de traditieclub

menige aanslag. nu krijgen de groenwitten de beloning

voor deze volharding, want de soester jeugd heeft de club

ook weer gevonden. inmiddels telt seC vier jeugd- en ook

een vrouwenteam en staat het weer bescheiden, maar

vastberaden op de kaart.

Tekst: Ton van zoeren

Bestuurslid jeugdzaken Johan

van den Brakel is trots op de

ontwikkelingen bij zijn vereniging.

samen met Remon van de

Hoed startte hij de jeugdafdeling

op. “We gingen de scholen

af en gaven voetbaltraining in

plaats van gymnastiek, maar

ook jeugd van de eigen leden

vond op zo’n manier sEC. De

aanwas van voetballertjes gaat

gestaag door. Misschien is het

aantal teams volgend seizoen

wel verdubbeld”, zegt Van den

Brakel, die er aan toevoegt

dat het plezier in het spelletje

het belangrijkst is. “Lekker ballen

en techniek bijbrengen, het

spelletje komt later wel.”

ook zijn er voetballende ‘kabouters’

aan te Bosstraat te

bewonderen. De training voor

deze jongste voetbaljeugd is

op zaterdagmorgen. Dat is een

bewuste keuze van de jeugdcommissie

geweest. “op zaterdag

trainen in plaats van op de

woensdagmiddag heeft grote

voordelen. zo kunnen we nu

de ouders mee laten helpen en

dat zorgt voor een betrokkenheid.

Het grappige is, dat ze zelf

vragen of ze nog meer kunnen

doen voor de club. Dus snijdt het

mes aan twee kanten. We zijn in

verhouding de snelst groeiende

voetbalclub van soest”, vertelt

Van den Brakel, een oer-lid van

sEC met een glimlach. De sponsors

weten de club ook weer te

vinden. onlangs werden ook de

F-pupillen door DVB Techniek in

het nieuw gestoken.

op de vraag of sEC een toekomst

heeft, blijft hij nuchter.

“Het blijft lastig. We zijn de

goede weg ingeslagen en vanaf

de grond opnieuw begonnen.

Bestuurlijk is alles goed geregeld

en ingevuld, want nadat

we met zijn allen ‘nee’ zeiden

tegen de fusie met Hees hebben

we meteen gezegd dat ieder-

een nu zal moeten meewerken

aan het voortbestaan van sEC.

Tevens hebben we de lat lager

gelegd en hoeven we niet meer

zo nodig op een hoger niveau

te spelen. Iedereen die tegen

een bal kan trappen, moet dat

bij ons kunnen. Kijk, so soest is

de supermarkt, sEC is de kruidenier.

Laten we dat maar zo

houden,”vertelt Van den Brakel.

over de accommodatie is ie-

dereen bij sEC tevreden. Het

nostalgische complex is weliswaar

verouderd, maar voldoet

ruimschoots aan ieders wensen.

onlangs heeft het eigen klussenteam

de kantine opgeknapt.

Aan bereidwillige leden ontbreekt

het niet aan de Bosstraat.

Met de buren, van hockeyclub

MHCsoest, is vrede gesloten.

Jaren werden de buren als vijanden

beschouwd,omdat zij

gebruik maakten van het veld

van sEC. “Ja, nu krijgen ze hun

ballen terug, terwijl er vroeger

er wel eens eentje in de vuilnisbak

belandde”, gniffelt Van den

Brakel, die hoopt op de aanleg

van een kunstgrasveld. “Twee

vliegen in één klap. Dat is voor

ons goed, maar ook voor de uit

zijn jasje groeiende hockeyburen.”

sEC jeugdoprichters Remon van de Hoed (links) en Johan van den Brakel.

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 29

Cobu Boys breidt

technisch kader uit

De amersfoortse club Cobu boys is erin geslaagd het technisch

kader voor de komende seizoenen verder uit te breiden.

bij de zaterdag-derdeklasser verlengde eerder hoofdtrainer

imam evre zijn doorlopende contract al met twee jaar en ook

sportmasseuse astrid van beek verlengde haar contract.

Voor het tweede elftal en jeugdkader

wist de vereniging nieuwe

contract af te sluiten. Femke van

odijk zal volgend seizoen de leiding

hebben over het jeugdige

tweede elftal van Cobu Boys.

zij zal in mei van dit jaar haar

TC II diploma afronden en verder

werken aan een kwalitatieve

toestroom van spelers naar het

eerste elftal.

Johan van de Heuvel zal bij

Cobu Boys viert 65 jarig bestaan

De Amersfoortse club Cobu

Boys bestaat dit seizoen 65 jaar

en zal dit heugelijke feit groots

vieren op 9 juni. De zielhorstbewoners

zullen de gehele dag

diverse activiteiten organiseren

op hun complex, geschikt voor

alle leden. Diverse sponsoren

maken het mogelijk dat de festiviteiten

groots opgezet kunnen

worden en het verder aan niets

zal ontbreken. In de avond zal

gezamenlijk worden gekeken

naar de EK-wedstrijd nederland

– Denemarken, welke

wordt afgesloten met een spectaculair

feest.

Vrouwenteam Renswoude

nadert kampioenschap!

in de regionale pers is er altijd

veel aandacht voor de

verrichtingen van de eerste

mannen-elftallen van de diverse

voetbalverenigingen,

maar er gebeurt nog veel

meer op de velden. zeker in

renswoude.

In 2006 is een groepje vrouwen

bij de lokale voetbalclub in Renswoude

vol enthousiasme gaan

trainen en later ook wedstrijden

gaan spelen. De voetbalsters

hielden vol. zij bleven gretig,

oefenden vaak, speelden met

regelmaat wedstrijden en boekten

aardige resultaten. In de afgelopen

twee seizoenen werden

Cobu Boys het ambitieuze jeugdplan

gestalte gaan geven in de

functie van Hoofd Technische

zaken Jeugd. Van de Heuvel sluit

een periode van twaalf jaar als

jeugdcoördinator bij Veensche

Boys af, waar hij aan de basis

heeft gestaan van het jeugdplan.

Bij Cobu Boys treft hij een mooie

uitdaging om ook in de komende

jaren de jeugd door te laten stromen

naar de selectie.

er een paar toernooien gewonnen

en in dit voetbaljaar komt

het absolute hoogtepunt steeds

dichterbij: een kampioenschap.

De speelsters van Renswoude en

hun interim-trainer Hans Luurs

worden gesteund door een aantal

sterke en trouwe sponsors.

Restaurant De Dennen uit Renswoude,

R en E schilderwerken

uit Renswoude, Pluimveehouderij

Haanschoten uit scherpenzeel

en Loon- en verhuurbedrijf

Donselaar uit Woudenberg hebben

een nieuw wedstrijdtenue

en trainingspakken beschikbaar

gesteld. Het team zal deze sponsors

niet teleurstellen.


30 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 staDio toppers

ronDom voetbal

op zondag 3 juni wordt het jaarlijkse rondom voetbal slotfeest gehouden. wederom is voor de locatie number4 in stadion galgenwaard

in utrecht gekozen. na de wedstrijd op het hoofdveld van de beste beoordeelde spelers uit de regio tegen een all star team

vinden weer de uitreikingen plaats van de zilveren en gouden Dommen. u kunt daarbij zijn om uw ploeggenoot, vriend of

familielid te ondersteunen. tussendoor treden er weer diverse artiesten op (zie achterpagina van deze krant).

Rondom Voetbal Team 2010/2011

All star Team 2010/2011

topkeepers topsCHutter toptalent

Benjamin Velders Geinoord

Casper nelis so soest

Dave Kooijman Faja Lobi KDs

Geert Willem Merkens sVL

Jeffry Wolf VVIJ

Joey Broekhuizen Lopik

Jonnes Bouma UVV

Jordy Lievers VVJ

Mike Maaswinkel IJFC

Pascal Ehlert JsV nieuwegein

Ricardo van Hemert Focus

Richard de Groot sVM Maartensdijk

sander Blijham sporting ‘70

sander van Andel Cobu Boys

sebastiaan Bruins Hoogland

stefan Kolvers osM ‘75

Tim Bakker Maarssen

Timo Freen CDW

Tom de Weerd JsV nieuwegein

Vincent Rinck Hercules

Barry zwezerijnen DEsTo

Elvin Hardeveld IJFC

Francis van Rooij Hercules

Gerdo Kuenen so soest

Glenn Molenaar Aurora

Kevin Valkenburg UVV

Kevin van Baarlen VVIJ

Koen Hoveling vv de Meern

Martijn steenhof osM ‘75

Mike de Kok sVM Maartensdijk

nick Kentie Maarssen

Patrick Heesakkers JsV nieuwegein

Ramon sekeris Maarssen

René de Blok UVV

Richard Pietersen so soest

Robert van Veldhuizen Jonathan

Rory olsthoorn vv de Meern

Terrence stolp Vriendenschaar

Tom Jansen sVM Maartensdijk

Wesley Van zoolingen osM ‘75

Als het voetbalseizoen er voor

de meeste voetballers op zit,

zullen de eindstanden van de

Rondom Voetbal Ranglijsten

bekend zijn. Die standen zijn

het resultaat van beoordelingen

die onder verantwoordelijkheid

van onder andere de eigen

trainers, teammanagers na

elke wedstrijd werden gegeven.

De Zilveren Dommen zullen

worden uitgereikt aan de best

beoordeelde TopKeeper, TopTalent

en TopSchutter. Dit seizoen

hebben ook acht Amersfoortse

voetbalteams deelgenomen.

Volgend seizoen hopen we op

meer Amersfoortse deelnemers.

nominaties 2011/2012 voor de Zilveren Dom

We laten u de best beoordeelde twintig spelers zien in alfabetische volgorde (voornaam). De cijfers zijn ‘gewogen” met een wegingscoëfficiënt.

na de competitie maken wij de drie nominaties bekend en op zondag 3 juni maken we op ons slotfeest bekend wie de winnaar is geworden.

winnaar vorig seizoen: pascal florie

winnaar vorig seizoen: stef Hoogveldt

Abdesammie el Makrini CDW

Christiaan van Hussen Hercules

Dusty Louwaars IJFC

Erwin van soolingen IJFC

Glenn Molenaar Aurora

Guus de Jager sporting ‘70

Jeffry Gschwind VVIJ

Jeffry Wolf VVIJ

Jesse Holweg JsV nieuwegein (za)

Jordy Lievers VVJ

Lejon Cats VVIJ

Mike Maaswinkel IJFC

Mohamed el Hachmioui JsV nieuwegein (za)

nick de Bruin VVIJ

Patrick Heesakkers JsV nieuwegein (za)

Rick Van Arnhem osM ‘75

Thomas Malolepszy sVL

Timo vd Laar sporting ‘70

Tom de Weerd JsV nieuwegein (za)

Walter Cremers sVL

winnaar vorig seizoen: Dave Hordijk


eDitie amersfoort staDio toppers

TopTeams 2011/2012

wie gaat er vandoor met de gouden Dom voor het beste

topteam van dit seizoen?

In het vorige seizoen mocht het zaterdagteam van osV nITA de Gouden

Dom mee naar huis nemen.

Met nog enkele wedstrijden te gaan hebben onderstaande teams de

meeste kans nITA op te volgen. na de competitie wordt uiteraard de

eindbalans opgemaakt, zodat we op 3 juni het winnende team de

Gouden Dom kunnen uitreiken.

We laten u de twintig beste teams zien in alfabetische volgorde.

na de competitie maken wij de vijf genomineerde teams (de eerste

beste vijf teams) kenbaar en op zondag 3 juni maken we op ons

slotfeest bekend wie de winnaar is geworden.

Baarn

Benschop

de Meern, vv (za)

DVsU

Eemboy's

Focus ‘07

HDs

topteams 2011/2012

IJFC

Maarssen

Magreb '90

nieuw Utrecht

osM '75

osM '75 (za)

osv nita

Welke berekening

werd genomen?

Het aantal punten werd gedeeld

door het aantal wedstrijden

en de uitkomst daarvan

werd met de volgende

wegingsfactoren gewogen.

Hoofdklasse x 1

1e klasse x 0.95

2e klasse x 0.90

3e klasse x 0.85

4e klasse x 0.80

5e klasse x 0.75

6e klasse x 0.70

Renswoude

saestum

sVM

Vliegdorp

Vriendenschaar

Woudenberg

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 31

gouden Dom

grootste

KanSHEBBERS

Cor prein

van vriendenschaar

sandor augustijn

van sv baarn

rob zomer

van vv De meern

simon ovali

van magreb ‘90


32 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 aDvertentie

ronDom voetbal

Rondom Voetbal

nodigt 10 E-pupillen teams uit op ZOnDag 3 JUni om een toernooi te spelen in het

FC Utrecht stadion de galgenwaard. Lekker voetballen op het hoofdveld van onze FC.

programma:

14.00 uur ontvangst bij FC Utrecht (via de hoofdingang)

Daarna:

Rondleiding stadion en daarna omkleden in de FC Utrecht kleedkamers

7x7 toernooi op het ‘heilige’ gras

na afloop in number4 een patatje, drankje en snack naar keuze

Uitreiking winnaar en beste speler van het 7x7 toernooi

Kijken naar optredens van balgoochelaars en een spectaculaire illusionist

Einde rond 19.00 á 19.30 uur

Kosten bedragen € 250,- per team (max 10 spelers en 2 begeleiders)

inclusief:

Volgend seizoen met het hele team gratis naar een thuiswedstrijd van de FC Utrecht

Rondleiding stadion

Entertainment tijdens Rondom Voetbal slotfeest

Patatje, drankje en snack naar keuze

Prachtige wisselbeker voor de winnaar


Top Speler van 2011/2012

We laten u de best

beoordeelde 20 spelers

zien in alfabetische

volgorde (voornaam).

De cijfers zijn ‘gewogen’

met een wegingcoëfficiënt.

Na de competitie maken

wij de 5 nominaties bekend

en op zondag 3 juni

maken we op ons slotfeest

bekend wie de winnaar is

geworden.

Om in aanmerking

te komen moesten de

deelnemers minimaal

15 wedstrijden gespeeld

hebben.

Afgelopen seizoen was het

Jeroen Barte van CDW die

de felbegeerde Gouden

Dom mee naar huis nam.

2009

alex kaya oudspeler van vv De meern

2010

alex sacca (rechts) van fC breukelen

2011

jeroen barte van CDw

topspeler

Bas Dreef so soest

Bob van Leeuwen sVL

Dave Kooijman Faja Lobi KDs

David Bouwmeester sVL

Erwin van soolingen IJFC

Geert Willem Merkens sVL

Jeffry Wolf VVIJ

Jonnes Bouma UVV

Kevin Ligtermoet Hercules

Kevin van Baarlen VVIJ

Lars Verlinden VVIJ

Martijn steenhof osM ‘75

Maurice Pot sVL

Michael Cote VVJ

Mike Maaswinkel IJFC

nick de Bruin VVIJ

Ricardo Bakker JsV nieuwegein

Rick Van Arnhem osM ‘75

Ties Heldens UVV

Walter Cremers sVL


34 MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 Crosspass

ronDom voetbal

Column tHijs tomassen

De opmerkelijke wederopstanding van HVC

Het is eind maart en mijn telefoon gaat. HvCvoorzitter

Dirk struijk. of ik, als medewerker

van aD amersfoortse Courant, heel snel zijn

kant op wil komen, naar het clubhuis van zijn

vereniging in zielhorst. want het is goed mis,

daar in de kantine van HvC. inbrekers hebben

er in de nacht ervoor een ravage aangericht.

,,Dit is echt kloten, thijs,” zegt struijk nog, als ik

al bijna op de fiets zit.

Als ik sportpark zielhorst bereik, is een forensisch team

van de politie nog bezig met sporenonderzoek. struijk is

druk aan het bellen. Trieste blik in zijn ogen. Als hij even

later ophangt en de politie haar werk heeft gedaan, laat

hij me de chaos in de kantine zien.

Het is een regelrechte zwijnenstal. overal glasscherven.

Beeldschermen zijn kapotgeslagen, de keuken is

overhoop gehaald, de vloeren onder water gezet en

tot overmaat van ramp is de prijzenkast volledig aan

diggelen geslagen. of geschopt. Want vlakbij ligt een

voetbal. Trofeeën liggen omver en de Lange Jan, een

zilveren beker met symbolische waarde, is doormidden

gebroken.

Met zijn handen in het haar staart struijk naar de gemolesteerde

prijzenkast. Hij schudt het hoofd. ,,Dit vind

ik nog het ergste. Toen ik dit vanochtend voor het eerst

zag, heb ik staan janken. Deze prijzen hebben een grote

symbolische waarde voor onze club. ze herinneren

ons aan het roemrijke en succesvolle verleden van HVC.

En dat schieten ze gewoon aan gort. ongelooflijk.”

struijk schat de schade op zo’n tienduizend euro. Allemaal

dankzij inbrekers die, zo vermoedt de voorzitter,

hun frustraties hebben botgevierd vanwege de schamele

buit. ,,Vorige zomer hebben we ons clubhuis nog

Vorig seizoen promoveerde

Annour van de hoofdklasse

naar de eerste divisie. Dat was

op zichzelf al een prestatie van

formaat. Het seizoen 2011-2012

ging voor de club van start als

een grote uitdaging. Al snel

werd duidelijk dat Annour

goed voetbal speelde en gemakkelijk

in de eerste wedstrijden

de punten binnen haalde. Het

nieuws ging als een lopend

vuurtje door Amersfoort en

omgeving en dat resulteerde

elke thuiswedstrijd in volle

tribunes. Met trommels , toeters

en luid gejuich was het dan ook

elke twee weken volop feest in

sporthal Zielhorst.

Aan het eind van de eerste

helemaal opgeknapt. We kunnen weer overnieuw beginnen.”

of ze er bij HVC niet moedeloos van worden, vroeg ik

me eenmaal thuis af. Twee jaar geleden werd er ook al

ingebroken, waarbij duizenden euro’s buit werden gemaakt.

Dit soort acties betekenen een grote financiële

strop voor de kleine vereniging.

En dan was er ook nog de stand in de vierde klasse, die

ik als Hooglanderveen-speler maar al te goed kende.

Voor de aanhangers van HVC niet echt om vrolijk van te

worden. Hun club stond in die periode onderaan, verwikkeld

in een degradatiestrijd met KVVA en zuid-oost

United. Het zag er niet naar uit dat de ploeg van trainer

Bert Trappel snel de weg omhoog zou beklimmen.

Tel daarbij op de zorgen over de te kleine jeugdafdeling

en HVC zat duidelijk in de hoek waar de klappen vallen.

Maar juist in zo’n moeilijke tijd laat de Amersfoortse

volksclub zijn tanden zien, voorzitter Dirk struijk voorop.

Ik zag het met eigen ogen. nog diezelfde ochtend nadat

er ingebroken was, stond een legertje HVC-mensen

klaar om de kantine weer op te lappen. ze bestaan dus

nog, echte clubmensen. Hoe zwaar dat soms ook is.

En ook wat de competitie betreft toonden ze zich strijdbaar.

De volgende dag zou ik met mijn club Hooglanderveen

spelen tegen KVVA, de directe concurrent van

HVC. ,,Winnen jongen, winnen!” drukte de kantinevrouw

me op het hart. ,,Alsjeblieft, maak ons weekend

niet nog erger dan het al is. Beloof me dat jullie winnen!”

niet dat ik wat tegen KVVA heb, allerminst, maar de

6-0 zege de volgende dag smaakte toch wel extra lekker.

onder deze omstandigheden gunde ik struijk en

seizoenshelft was wel duidelijk

wie het voor het zeggen had in

deze poule in de eerste divisie:

Annour. Dat moest zeker

kampioen worden. De positieve

ontwikkeling van de verenging

bleef niet onopgemerkt, want

intussen kwam er steeds meer

interesse van diverse media en

was er wekelijks berichtgeving

in diverse bladen over de prestaties

van de club.

Op 23 maart 2012 was het zover

: de kampioenswedstrijd. Tegenstander

was BZV/Het gilde.

De zaal was letterlijk volgepakt,

er was geen vrije plek meer

te vinden voor de laatkomers

onder het publiek. Er werden in

zijn clubgenoten deze meevaller. En zelf lieten de manschappen

van Trappel er ook geen gras over groeien,

misschien wel extra gebrand door de trieste gebeurtenissen.

Een opmerkelijke wederopstanding van HVC was het

gevolg. Er werden wedstrijden op rij punten gepakt.

Dat was nog niet eerder voorgekomen deze competitie.

zelfs winst van de derde periode kwam in zicht. Een

mooie opsteker voor struijk en consorten. Die hadden

ze wel verdiend, na de ellende van de afgelopen tijd.

ook ik heb inmiddels kennisgemaakt met de overwinningsdrift

van de club uit zielhorst. Als speler van Hooglanderveen

werd ik in april met een nederlaag van 3-2

weer naar huis gestuurd. Puur op karakter trokken de

HVC-spelers de zege over de streep, want voetballend

is hun spel nou niet bepaald om over naar huis te schrijven.

Misschien laten ze volgend seizoen wel weer hun

tanden zien, maar dan vanaf het begin van de competitie.

Wie weet waar dat toe kan leiden...

Succesverhaal annour duurt voort

De Amersfoortse zaalvoetbalclub Annour beleeft een topjaar.

Promotie naar de landelijke eredivisie is een feit, na

een op indrukwekkende wijze behaald kampioenschap.

En als het een beetje meezit wordt er een dubbelsucces

geboekt, want er wacht nog een bekerfinale.

Tekst: Elghazi Boultam

de zaal zelfs extra banken neergezet.

De wedstrijd verliep voor

Annour erg soepel. Onder het

toeziend oog van drie cameraploegen,

vierverslaggevers, de

wethouder van sport en diverse

vertegenwoordigers van de

gemeente Amersfoort werd de

wedstrijd met 7-2 gewonnen.

Het langverwachte kampioenschap

was daarmee een feit.

Annour werd kampioen met 53

punten uit 22 wedstrijden, acht

punten meer dan nummer twee

op de ranglijst.

Naast het kampioenschap is

Annour ook nog in de race voor

de KNVB Beker. Op maandag

7 mei werd de halve finale gespeeld,

uitgerekend tegen Kondo

Budjang, de nummer twee

uit de competitie. Kondo is een

tegenstander van formaat. Zo

bleek uit de eerste ontmoetingen

van dit seizoen. Maar in

de cupwedstrijd bleek Annour

een maatje te groot voor Kondo.

Met 7-1 als uitslag bereikten de

Amersfoortse zaalvoetballers

de bekerfinale te bereiken. Het

succesverhaal is dus nog niet

ten einde…


eDitie amersfoort Crosspass

peter Visee en andré Hufman

willen samen weer winnen

André Hufman heeft een fenomenaal geheugen. Hij weet

al zijn doelpunten uit diens succesvolle periode bij SO

Soest (1997 - 2000) haarfijn te reproduceren. De voormalige

spits geeft aan zijn toenmalige trainer Peter Visee een uitgebreid

verslag van de wedstrijd tegen CDW. “Weet je nog

Peter? Ik ging een paar man voorbij en vervolgens speel

ik die keeper uit met een slepende beweging. Weet je nog

wat er toen gebeurde?” Peter Visee is gepokt en gemazzeld

als trainer in het amateurvoetbal, maar de wedstrijd CDW

- SO Soest uit 1998 weet hij zich niet meer ragfijn voor de

geest te halen. “Je schoot de bal naast zeker...?” “Neeeee,

natuurlijk niet trainer! Ik scoorde! Weet je dat niet meer?”

Tekst: Peter Beijer

Peter Visee uit Baarn en

Amersfoorter André Hufman

kunnen urenlang met elkaar de

mooiste anekdotes ophalen uit

hun gezamenlijke periode bij

SO Soest. De trainer en de spits

kwamen elkaar tegen toen

Visee een spits nodig had voor

SO Soest en Hufman, nadat hij

bij AFC Quick op een zijspoor

was beland, op zoek was naar

een club. Het klikte tussen

de twee voetbaldieren en een

succesvolle combinatie was

geboren.

Visee heeft nog steeds warme

gevoelens voor de blauwwitten.

Contact is er nog steeds

met de club. “Zo om de drie

jaar heb ik contact met SO

Soest. We hebben een aantal

keer over een terugkeer

gepraat. Maar voorlopig komt

het er niet van hoor. Mijn zoon

Guido heeft een sportzaak in

Baarn en mijn vrouw helpt er

op zaterdag. Dan is het wel

lekker als we de zondag vrij

hebben. Maar als ik ooit bij een

club zal terugkeren, dan is het

bij SO Soest. Afgelopen jaar

was ik samen met André bij de

reünie en dan voelt het toch

een beetje als thuiskomen.”

Hufman is nog steeds enthousiast

over zijn periode in Soest.

“Het waren drie prachtige

jaren. De eerste twee seizoenen

werden we kampioen.

In het eerste seizoen maakte

ik negentien goals en ik ging

op de schouders toen we bij

Neerlandia kampioen werden.

In het tweede seizoen werden

we onverwacht kampioen op

de laatste speeldag. Daardoor

promoveerden we naar de

hoofdklasse. In die hoofdklasse

speelden we ons tegen FC Hilversum

op de laatste speeldag

veilig. Dat werd ook gevierd

als een kampioenschap. Bij

SO Soest was een geweldige

entourage en een prima sfeer.

Ik kijk er met veel plezier op

terug.”

Visee, na zijn periode bij SO

Soest (1996 - 2000) succesvol bij

Sparta Nijkerk, Spakenburg,

GVVV, Elinkwijk en momenteel

bij DOVO, weet ook de

nodige anekdotes op te diepen.

“We speelden de eerste wedstrijd

in de eerste klasse thuis

tegen AFC uit Amsterdam.

Komen die Amsterdammers

eraan. Mooie bus, allemaal

strak in het pak. Ik zag onze

jongens met iets teveel respect

naar die ploeg kijken. Mijn reactie

was: als we zoveel ontzag

voor die club hebben, kunnen

we wel ophouden. We wonnen

met 3-2, het was het begin van

een prachtig seizoen.”

Een seizoen waarin Hufman

zich ook nog moest verantwoorden

bij zijn trainer. “Ja, tegen

OSV hadden Hilmi Michi

en ik een klein conflictje. We

gunden elkaar de doelpunten

niet. Gingen we eraf met 3-1.”

Visee: “Ja toen hebben die twee

een training overgeslagen.

Even een pittig gesprek om de

neuzen weer de goede kant op

te krijgen.”

Na twaalf jaar werken de trainer

en de spits weer samen. Nu

niet in een geoliede voetbalmachine,

maar in de autorijschool

van Hufman. De Amersfoorter

werkt bijna een kwart eeuw

als rijinstructeur en sinds 1996

heeft hij zijn eigen autorijschool.

Veel automobilisten

uit Amersfoort, Soest en Baarn

hebben hun rijbewijs gehaald

bij Autorijschool Hufman. De

school kent een hoog slagingspercentage.

“Bij onze rijschool

slaagt 50% van de leerlingen

in één keer na 30 tot 35 lessen”

verklaart Hufman trots.

Visee is gaan werken als

zelfstandig instructeur onder

de vlag van Hufman. Nadat

hij jarenlang heeft gewerkt

bij de post in Baarn en Soest

kwam deze opmerkelijke

carrièreswitch. “Bij de post

werden flinke bezuinigingen

doorgevoerd en helaas moest

ik na 25 jaar afscheid nemen.

Maar dat opende dus wel de

deur voor deze uitdaging. Ik

heb André gebeld en gevraagd

of ik iets kon betekenen voor

zijn rijschool. We waren er snel

uit. Ik heb een opleiding gehad

van negen maanden en ik heb

mijn examen met goed gevolg

afgelegd.”

De rollen waren omgedraaid.

Nu moest de spits de trainer

opleiden. Dat ging perfect

volgens Visee. “De manier

waarop André met mij omging

tijdens de opleiding en de

stage was net zo als ik dat bij

hem deed op de training en

tijdens wedstrijden. We moesten

alleen oppassen dat we

tijdens de rijlessen niet teveel

zouden praten over bijvoorbeeld

de gemiste kansen van

André. Tenslotte moeten we de

leerling ook aandacht geven.”

Hufman corrigeert zijn voormalige

trainer: “Nou, als we

hadden gesproken over mijn

gemiste kansen, waren we snel

uitgepraat, ik miste niet zoveel

kansen hoor trainer. Ik doe

overigens graag wat terug voor

Peter. Toen hij mij naar Soest

haalde zat mijn voetbalcarrière

een beetje in een dip. Dankzij

hem heb ik drie fantastische

jaren beleefd bij SO Soest. Dat

wij nu samenwerken, zie ik

niet als toeval. Ik geloof niet in

toeval namelijk.”

Visee, tot minimaal de zomer

van 2014 de hoofdcoach bij

hoofdklasser DOVO in Veenendaal,

ziet wel raakvlakken

tussen rijlesinstructeur en het

trainersvak. “Je bent met een

doel bezig. Bij het voetballen

wil je winnen en kampioen

worden. Als rijinstructeur wil

ik een leerling zo snel mogelijk

laten slagen. Ik kan coachen,

met mensen omgaan. Ik ben

ervan overtuigd dat ik in dit

vak ook succesvol zal zijn.”

CompleX test kvva

in elke editie beoordeelt rondom voetbal het

complex van een amateurvereniging in de regio

aan de hand van een aantal vaste criteria.

ton van zoeren bezocht het terrein van kvva in

amersfoort.

naam

In 1939 werd de (K)atholieke (V)oetbal (V)ereniging (A)

mersfoort opgericht. In de jaren 70-80 van de vorige

eeuw was het een van de grootste amateurverenigingen

van de provincie Utrecht. Er brak daarna een mindere

periode aan voor de Dollardstraat-bewoners. Inmiddels

is de club weer in opmars en heeft een grote jeugdafdeling

(22 teams)

ligging

Het sportpark is gesitueerd in de volkswijk Het soesterkwartier.

Een wijk die vergrijsde, maar nu toch ook weer

de thuisbasis geworden is voor veel van de toenmalige

jonge bewoners die naar nieuwbouwwijken waren vertrokken.

Dat verklaart dan ook de sterke jeugdaanwas bij

de club. Er spelen veel koters van die remigranten. Het

aantal parkeerplaatsen is krap, maar dat is geen probleem,

want de meeste leden kunnen het op de fiets af.

velden

slechts twee speelvelden en één trainingsveld voor 31

teams nopen de organisatie tot veel puzzelwerk. Bestuursleden

Hessel van Wieren en Marcel van Gouw

zien maar één oplossing en dat is kunstgras. De met

veel kunst en vliegwerk georganiseerde trainingen to-

veren het trainingsveld al snel in het seizoen om in een

modderpoel.

kleedkamers

slechts vier kleedkamers heeft KVVA tot haar beschikking.

Hoewel deze kleedkamers qua ruimte, tegelwerk

en douches up to date zijn, is het de vereniging een

doorn in het oog dat de ploegen hun kleren en bezittingen

tijdens de wedstrijd mee naar het veld moeten

nemen, omdat de volgende ploeg al staat te wachten.

Volgens bestuurder Marcel Gouw heeft dat ook zijn

voordelen, want de ruimtes hoeven niet op slot, want er

is toch niets te halen.

kantine

Pas opgeknapt, net als de kleine bestuurskamer, maar

de kantine blijft een gedateerde ruimte die veel gezelligheid

herbergt en oude tijden doet herleven. Mogelijkheden

om uit te breiden zijn er niet. Het gebouwtje ligt in

een groene zone en kan geen kant op. De enige mogelijkheid

is om de grond in te gaan en het te onderkelderen.

Daarom is er onlangs besloten om het gebouwtje

maar op te pimpen.

bal gehakt

Aardige dame tilt met veel plezier de bal uit de juspan

in het plastic bakje met mayonaise. Het blijkt een lekkernij

die gemakkelijk met het vorkje te snijden is. De

prijs 2.10 euro komt vreemd over. Misschien beter om

af dat te ronden in verband met de drukte en het gebrek

aan wisselgeld.

MEI • JAARGAnG 2, sEIzoEn ‘11-’12 • nUMMER 3 35

toiletten

Klein, maar netjes en schoon. Een groot urinoir en één

toilet zijn ter beschikking en dat alles op een paar vierkante

meters. ook hier net zoals in het clubhuis zijn er

geen clubkleuren te vinden. Bij grote drukte is het passeren

van de andere gebruikers lastig.

totaaloordeel

Hoewel men zich bij KVVA moet behelpen met sommige

faciliteiten straalt de accommodatie gezelligheid

uit. omdat de vereniging weer in opmars is, heeft het

de hulp van de gemeente wel verdiend, volgens clubbestuurslid

Hessel van Wieren. Maar hij ziet dat nog niet

snel gebeuren. “De gemeente Amersfoort kijkt te veel

naar de nieuwbouwwijken en vergeet ons.”


Rondom Voetbal Gala

Het voetbal slotfeest van het jaar

ZondaG 3 juni

Locatie: Number4

(achter Stadion FC Utrecht / Bunnikside)

Vanaf 13.00 tot 19.30 uur geopend

(keuken is open, parkeren op FC Utrecht terrein)

SpETTEREndE

opTREdEnS

Illusionisten act

Niels Harder

Optreden

Balgoochelaars

Optreden

Feestbeest DJ Jerick

Loterij met

mooie prijzen!!

met o.a.:

Uitreiking 8 categorieën

Gouden

& Zilveren

dommen

Steun de genomineerden van

jouw club en moedig ze aan

in de Galgenwaard!

Entreekaart €15,inclusief:

* Toegangsbewijs thuiswedstrijd

FC Utrecht voor het nieuwe seizoen

* Spetterende optredens

* 1 gratis consumptie

* Bijdrage aan goed doel project

Voor meer info:

www.rondomvoetbal.nl

More magazines by this user
Similar magazines