HET WEEKBLAD

bibliotheek.eyefilm.nl

HET WEEKBLAD

19de Jaargang

lo. 33-26 Aug. 1939

INEMAs.

HEATER

CAROLE LOMBARD!

IN DE '

RKO-RADiOFILM

MEMORY OF

//■

LOVE"

HET WEEKBLAD

15 ets

■ ■ ■ ■ ■■

^

ß

/

\


NIEUWS UIT DE STUDIO'S

Gustaf Gmendgers engageerde Marianne Sim-

son, Max Eckhard, Antje Weissgerber en Joachim

Brennecke voor lijn film „Zwei Welten".

Merle Obeton zal in de Denham Studio's bij

Londen de vrouwelijke hoofdrol vertolken in de

kleurenfilm „Manon Lescaut", een Alexander

Korda-productie.

Hans Albers vertolkt de hoofdrol in de

film „Trenck, der Pandur". Regisseur

is Herbert Selpin.

Nico Dostal heeft de muziek ge-

componeerd voor de Ufa-films „Hei-

matland" en „Das Lied der Wüste",

Adina Mandlova en Ottomar Kor-

belar vertolken de hoofdrollen in

„De onschuldige", een Tsjechische

film, welke te Praag wordt op-

genomen.

Hans Deppe ensceneert de film

„Verwandte sind auch Menschen".

Dolly Haas speelt een belangrijke

rol in de Warner Bros-Iilm „We are

not alone". De verdere mede-

spelenden in deze film zijn Paul

Muni, Flora Robson en Una O'Connor.

De film is gebaseerd op het gegeven

van een der meest verkochte romans

van den auteur James Hilton, die

o.m. „Lost Horizon" en „Goodbye

Mr. Chips" schreef. Het verhaal be-

handelt het leven van 'n Engelschen

plattelandsdokter.

Paul Heidemann werd door de

Tobis geëngageerd om de film

„Flitterwochen" in scène te zetten.

R. A- Stemmle regisseert de film

„Falschmünzer", waarvoor hij ook 't

draaiboek heeft geschreven. Otto

Lehman is hiervan de productie-

leider.

Leopold Hainisch ensceneert de

film „Eine kleine Nachtmusik". Het

draaiboek is geschreven door Rolf

Tobi:

Hansi Knoteck, Paul Richter en Hedwig

Bleibtreu werden door regisseur Paul Ostermayr

geëngageerd voor de film „Waldrausch". Produc-

tieleider is Peter Ostermayr.

Frieda Inescott speelt de rol van Portia in de

George Arliss-productie „The merchant of Venice".

Heinrich George is de hoofdfiguur in „Pedro

soll hängen".

DE VOLGENDE WEEK

verschijnt het reeds

aangekondigde eerste

speciale nummer van

Het Weekblad Cinema en Theater

onder den titel

„FILMS. DIE KOMEN

Dé meest vooraanstaande filmmaat-

schappijen uit binnen- en buitenland

laten u hierin door advertenties,

artikelen en filmfoto's zien, wat zij

den bioscoopbezoekers in het a.s. sei-

zoen komen aanbieden.

Deze uitgave wordt nog met verscheidene

pagina's uitgebreid, zoodat onze lezers hier-

door een algemeen overzicht krijgen van de

komende filmgebeurtenissen.

Lauckner.

Geza • von Bolvary ensceneert de film „Der

Opernball", naar de operette van Heuberger.

Harald Boehmelt is de' componist van de mu-

ziek voor de films „Hochzeitsreise ohne Mann"

en „Casanova heiratet".

Otto Sauter-Sarto is geëngageerd voor de films

„Vroni Mareiter" en „Sommer, Sonne, Erika".

Hilde Krahl, Attila Hoerbiger en Paul Ja vor

vertolken de belangrijkste rollen in de film „Donau-

schiffer". Regisseur is Werner Hochbaum.

Hans Soehnker is door de Terra geëngageerd

voor vier films.

Maureen O'Hara, de 18-jarige lersche actrice,

kort geleden in de V.S. aangekomen, is door

RKO Radio geëngageerd voor de vrouwelijke

hoofdrol in „The hunchback of Notre Dame" met

Charles Laughton als „Quasimodo". Ook Sieg-

fried Arno zal in deze film een belangrijke rol

vervullen.

Boris Karloff vertolkt de hoofdrol in de Colum-

bia-film „The criminal code". De verdere mede-

spelenden zijn Roger Pryor, Robert Wilcox, Lorna

Gray, Ann Doran en Don Beddoe.

Linda Hayes heeft een belangrijke rol in „Con-

spiracy". De verdere medespelenden zijn Allan

Hale, Robert Barrat, Charles Foy en Charles

Farrell.

Truus van Aalten zal men kunnen zien optreden

in de film „Ein ganzer Kerl". De buiten-opnamen

voor deze film worden gemaakt in Mecklenburg.

Betty Grable is aangenomen als tegenspeelste

van Joe Penner in de film „The day the bookies

wept", welke geregisseerd wordt door Les

Goodwins.

Rolf Handen, de regie-assistent van Prof. Carl

Froelich, zal de Ufa-film „Sommer, Sonne, Erika'

scène zetten.

Winnie Markus vertolkt een belangrijke rol in

de Terra-film „Brand im Ozean".

Productieleider is Dr. Ernst Krüger.

Linda Ware, 'n dertienjarig meisje,

zal haar filmdebuut maken in de

Paramount-film „The star-maker".

Gustaf Froehlich zal de hoofdrol

spelen in de film „Tödliche Liebe".

'Jane Bryan

(Fnlo Warner Bros)

■WOTéL

NORD


AanobeUa


.

Arletfy en Bernard

BHer

^

#/ ^N

If

_ : ^_

- ,*

■ il a 'M

:• ::**^r|

*-

^, ^

spaard. Zij is ee

wees, opgevoed doe

de „Charité Publique'

waar zij een hard

jeugd heeft gehad; h

is werkloos ... Van hun laatste gel

heroen zij een revolver gekoch

Daar Pierre zich de sterkste van he

beiden waant, zal hij de doodelijl:

schoten lossen. Maar bij het zien vt

het bebloede lichaam van het meis

overvalt hem een hevige ontzetting en hij vindt niet de.

moed het wapen tegen zichzelf ^e keeren. De bewon«:

van de kamer er naast heeft echter het pistoolschot g*

hoord en forceert de deur, waarachter het drama zie

heeft afgespeeld. Hij werpt zich echter niet op de

moordenaar, doch laat hem rustig de kgmer verlaten

Pierre vlucht, geholpen door den onbekende. Nog dier

zelfden nacht doet hij een vertwijfelde poging om eet

eind aan zijn leven te maken. Hij wil zich onder dec

trein werpen, maar opnieuw deinst hij op het laatste

oogenblik terug.' Als de dag aanbreekt, geeft hij zichze I

»ij de politie. "

Intusschcn heeft men de hevig bloedende Renée gevonden, die niet dood iü.

Zij herstelt en heeft door den grooten geestelijken schok nieuwen levensmoe i

gekregen. Wat hindert het. dat Pierre laf is ge*reest?Zij leven beiden en zulle i

opnieuw beginnen, zoodra hij uit de gevangenis komt.

Renée gaat naar Hotel du Nord, om de eigenares te bedanken, die .haar eei

paar maal een attentie heeft gestuurd, toen zij in het ziekenhuis lag. En daaf

zij niet weet, waar heen zij moet gaan — zij heeft niemand op de wereld dai

een man, die in de gevangenis zit — neemt zij gaarne aan, wat men haar gv\

en vriendelijk aanbiedt; zij zal in het hotel blijven, om Jeanne, de dienstbod J

te helpen.

Onder de huurders, die Renée aan tafel bedient, wier kamers zij onderhoudt

en die haar het hof maken, zijn er verscheidene, die getuige geweest

zijn van het drama. Onder hen is er een, die echter zeer bescheiden

M

zwijgt en nooit de minste toespeling op het gebeurde maakt; het

is de man. die de deur heeft geforceerd nadat hij het schot had

gehoord: monsieur Ëdmond. t J«. .u»

Het is een man met een duister verleden, een verleden, dat

hem dwingt zich te verbergen. Hij weet. dat zijn vroegere mede-

plichtigen, die hij verraden heeft, hem op het spoor zijn en z^n

?erbWaats kennen. Toch kan hij Hotel du Nord niet verlaten,

want Hotel du Nord, dat is Renée... .

Zoowel monsieur Edmond als Renée hebben een verleden,

dat Zij zouden willen ontvluchten. Renée wil haar herinneringen

vergeten, hij zijn verraad en de wraak, die hem dreigt. Waarom

zouden zij niet tezamen vluchten? Het is Renée. die dit voorste

doet met dezelfde woorden, die Pierre gebruikt heeft, toen hij

haar overhaalde om samen te sterven Edmond stemt toe.

Hij heeft Renée lief. Voor haar is hij in staat om het harde werk

te doen. waarmee hij een eerlijk stuk brood kan verdienen, voor

haar zal hij dezelfde worden, die hij was op zijn twintigste jaar.

een eenvoudige, goedhartige jongen,'naief en toegankelijk voor

alles wat het leven te bieden heeft. ^,rt,„unt

Zij komen in een haven. En daar. op het laatste oogenblik.

doet Renée wat Pierre eens heeft gedaan: zij trekt zich terug;

de moed ontbreekt haar. Zij keert terug naar het Hotel du

Nord, haar veilige haven. Edmond volgt haar. om het lot

te vinden, dat hij had trachten te ontloopen en dat hij thans

accepteert, omdat hij Renée verloren heeft. Hij wordt door

zijn medeplichtigen overmeesterd in dezelfde kamer, waar

eens Pierre het doodelijke wapen op Renée heeft gericht.

Het revolverschot, dat een eind maakt aan Bdmonds

leven, wordt ternauwernood opgemerkt tusschen de knallen

van de voetzoekers, die de jeugd afsteekt ter gelegenheid

van den nationalen feestdag, den Hden Juli.

Op een stil pleintje omarmen elkaar twee gelieven:

Pierre die ontslagen is uit de gevangenis, en wiens trots

overwonnen is door Renée's liefde, drukt haar

ontroerd aan zijn hart.

i/

Atletty en Bergeron

■K.^

f.. ^ -.#'

1.

1

1

!

Louis Jouvet

40

Op de draagbaar:

Annabella

%


IGrootvader (Henry

■Hull) en kleindochter]

■(Lynn Bari).

JjJf

^*f

H * J

,(.\-.

i« 4 Mf«

■ P u mil

■v.

U'JM

^: . : i: iLi

_.__

Ti

(.The return of the Cisco Kid 1

Regie: Herbert I. Leeds. 20th Century Fox-film.

Cisco Kid Warner Baxter

Ann Carver Lynn Bari

Kolonel Jonathan Bixby (haar grootvader) Henry Hull

Alan Davis, een knappe jongeman Kane Richmond

Sheriff McNally. een schurk Robert Barrat

Een Mexicaansche kapitein C. Henry Gordon

Lopez, handlanger van Cisco Kid Cesar Romero

Gordito. handlanger van Cisco Kid Chrispin Martin

Koetsier Arthur Aylesworth

Hotelhouder paul Burns

Gevangenisbewaker Eddie Waller

Een blondine Ruth Gillette

1"^ en man staat voor een tiental geweerloopen, die op hem

J worden gericht. Achter hem: een versch gedolven graf.

En hoog in de blauwe lucht cirkelen met trage vleugel-

slagen de aasgieren, die het altijd schijnen te kunnen vermoe-

den, wanneer de dood op komst is Een kort bevel, een

salvo vuur en de medemensch, die onverschillig een sigaret

rookend .zijn laatste oogenblik had staan te verbeiden,

tuimelt ruggelings in het graf. En de Mexicanen, die hun

W-.;;»L,..*.

rockende geweren over den

schouder slingeren, nemen niet

eens de moeite, het graf te

sluiten. Zij springen te paard

en galoppeeren weldra door

de Sierra naar elders.

Maar uit het graf klimt een

volkomen ongedeerd man weer

naar boven. Toen de soldaten

op het heetst van den dag hun

middagdutje deden en de ter

dood veroordeelde veilig en

wel in boeien in hun midden

lag. hebben anderen de ge-

weren ontladen en er losse

patronen voor in de plaats

gestopt. En nü omringen zij

met dolle vreugde hun vriend.

Cordita en Lopez omhelzen

hun aanvoerder Cisco Kid. den

man, die den dood reeds zoo

heel vaak voor oogen heeft

gehad en die er alweer in ge-

slaagd is. hem desondanks ce

ontloopen!

Goed, laat de wereld in den

waan. dat Cisco Kid gefusil-

leerd is! Des te veiliger kan

hij zich voelen, des te zeker-

der valt de verdenking niet op

hem! Nu meteen aan het werk.

Naar Arizona, naar den weg,

waar de postkoets rijdt, waar

de geldzakken vervoerd wor-

den, waar de rijke reizigers te

vinden en te vangen zijn

Maar het komt anders uit

dan Cisco denkt. Want in de

postkoets zit de schoonste

Senorita die hij ooit gezien

- TllllHBIlllil ' lce ^ t en Cisco is niet alleen

een roover en een ruiter, niet

alleen een schelm en een

, schutter, niet alleen een levend

Cisco Kid (Warner ■ I

Baxter) treedt han-l li ) k ' dat ontsnapt is aan het

üdelend op. I fusilleeren en dat levend in het

graf getuimeld is hij is ook een man.

een minnaar, een guitaarspeler en hij wordt

doodelijk verliefd op Senorita Ann Carver,

la Isabella Americana en als haar eerwaarde

Senor Grootvader in allerlei moeilijkheden

zit. dan zal hij. Cisco Kid. wel eens even

helpen, dan zullen zij groote oogen opzet-

ten over alles, wat hij kan!

En hij helpt krachtdadig. Senor Opa

kon alleen zichzelf achter de tralies helpen,

maar Cisco helpt hem er weer uit en

doet nog duizend dappere daden meer

alles om den glimlach van de Senorita. aan

wie hij de Duivels-Echo toont, wie hij ver-

telt van zijn verre en geliefd vaderland en

die hij wil beminnen tot den dood.

Maar zie! De schoone Senorita bemint

een ander, een Gringo, een melkmuil, een

dwaas. En in zijn woede had Cisco hem

bijna den dood in gejaagd, maar Senorita

bemint dien dwaas, dien blaffenden Jak-

hals Dus genoeg! Cisco redt hem óók

weer en voert hem terug in de zachte

armen van zijn beminde. Zelf zal hij weer

rijden door de Sierras met zijn trouwe

vrienden Lopez en Cordito. op zoek naar

nieuwe avonturen, op zoek naar andere

Senoritas, die willen hooren naar zijn lied

en die waard zijn. dat hij te haren behoeve

zijn heerlijke heldendaden verricht

Cisco xingt. hat stemt

Ann droevig.


«iwawww.,

-M

jP^BA

r

&:,

■■-■'•- '' ■■:;: ^ '

L'

l '12a ■

N

cc r'^T'

'' r ^r^r v?

'-^

erf

W .2 0) 1

Q

CO S

50 ^

2 ^

21 ® !

Pd

co

Q

8

O)

o.

AFBEELDING

IN KLEUR

MULTICOLOUR

PICTURE


Madame Wanda en Una Merkel

njNR MERKEL

Eeniyc jaren geleden ivas Wanda noy Mrs. Strouss uit

Nciv York. een society-dame uit eerste kringen, die slechts

voor haar eigen genoegen studie maakte van de occulte

uretenschappen. Financieele tegenslag dwong haar echter,

dit onder het pseudoniem „Wanda" als beroep op te vatten

en sinds enkele jaren is zij als de bekende astrologe en hand-

lijnkundige voor filmsterren in Los Angeles gevestigd:

Wij laten hier de karakteristiek van Una Merkel, de

charmante Metro-Goldwyn-Mayer-actrice volgen.

Deze actrice, die men zal kunnen zien in Mctro-

Goldwyn-Mayers,,On borrowed time",is een zeer

charmant persoontje; zij is gelijkmatig van hu-

meur, met veel genegenheid en liefde voor anderen, het-

geen aangeduid wordt door haar overheerschenden

Venusberg. Una heeft een gebroken Venus-gorciel, een

bewijs, dat zij emotioneel is en artistieke neigingen heeft.

Haar hand is goed gevormd, met een tamelijk langen

Mercurius-vinger, veel verstand en moed aanduidend.

Zij zal veel geld krijgen en zich nooit financieel bezorgd

behoeven te maken, daar zij niet alleen een goede actrice

is, doch tevens een goede zakenvrouw.

Haar vingers trekken allen naar den middelvinger, be-

heerscht door den vinger der wetenschap. Ik ben ver-

baasd, dat zij niet meer dramatische rollen gespeeld heeft,

daar de Saturnus-heuvel, die onder den Saturnus-vinger

ligt, goed ontwikkeld is. Ik veronderstel, dat wij later

nog wel meer van Una zullen hooren en verrast zullen

zijn, wanneer zij ons dan zal laten huilen in plaats van

lachen, want haar handen toonen aan. dat zij hiertoe de

capaciteiten bezit.

Zij kan onderhevig zijn aan stemmingen, doch afge-

zien hiervan, zal zij altijd dezelfde aardige Una zijn en

nooit haar vrienden vergeten.

Haar Jupiter- en Zon-vingers (wijs- en ringvinger)

zijn even lang. Dit duidt op emoties en tevens op het

eRfENV

vermogen, zich in het gevoelsleven van anderen

te verplaatsen. Er zijn twee noodlotslijnen in

haar hand; de ééne duidt een andere belangstel-

ling aan in haar later leven, misschien radio.

Daar deze lijn zich aan den kant van den duim

bevindt, kan zij slechts succes voorspellen. Indien

deze lijn aan den anderen kant te vinden was

geweest, zou zij een slechte beteekenis gehad

hebben.

Men kan de hand n.1. door een verticale lijn

in tweeën verdeden. Alle lijnen, die aan de duim-

zijde van de noodlotslijn vallen, wijzen op geluk.

Una's hartlijn toont aan, dat zij veel vrienden

heeft. Het eilandje echter, dicht bij de handzijde.

bijna aan het eind van de hartlijn, beteekent dat

zij er voor moet zorgen, harteleed in later jaren

te vermijden.

Weer kom ik op de noodlotslijn terug. Zij be-

gint op den maanheuvel, hetgeen er op wijst, dat

Una een levendige verbeelding heeft. Zij moet

altijd te sterke stimulansen vermijden en niet

te veel koffie drinken.

Una heeft een natuurlijk verlangen, altijd de

oorzaak en reden der dingen te weten, doch zal

nooit persoonlijke vragen stellen.

1939 zal een goed jaar voor Una zijn — druk en actief — zij

zal veel geluk en succes hebben. Er zal zich een gelegenheid

voordoen het een of andere werk te verrichten, waarvoor zij later

beloond zal worden, b.v. kunst, muziek, litteratuur, tooneel en

radio. Zij moet echter op zichzelf passen en positief in haar

onderhandelingen zijn, zoodat zij alles krijgt wat haar rechtens

toekomt.

Una heeft dèn moed en de overtuiging, die noodig zijn om haar

te doen slagen. Beslistheid en flinkheid zijn twee van haar overi-

gens zeer vele goede eigenschappen.

Una's hand

ZONNELIJN

azonel

(fióin M G.M.)

-ff

vv

t

IM-f ' Ml

AH?

IS

l

*\

A

m *-


VAN LEZER TOT LEZER

Op daza pagina kunnen om« »bonné'i, ondar da „Rullrubrlak", gratia aan »dvar-

tantla plaataan, waarin xij l*t* aanbiadan In ruil voor lata andara. Daza plaatalng

la gahaal gratis, maximaal 10 ragala par advartantla. Advartantlaa, waarin voor«

warpan ta koop wordan aangabodan of gavraagd, wenlngan ta huur wordan

gavraagd of ta huur aangabodan, dlamtan worden aangabodan, anzoovoort, anzoo-

voort, wordan ondar da rubriakon „Ta koop aangabodan", „Ta koop gavraagd" an

„Divanon" gaplaatat an barakand tagan I cta. par ragal, minimum vijf ragala.

TE KOOP

AANGEBODEN

Te koop aangeb. ; een

crème lacjVié klnderledlk.

met nw. matrasje en

onderlagen, afin. 1.10 M.

bij 70 cM. in pr. staat.

Pr. ƒ2.50. Tevens een

wasch- of reismand. Af-

metingen : hoog 55 cM.,

lang 85' cM., br. 55 cM.

In pr. staat. Pr.ƒ4.50.

A. Welk, van Speykstr.

103-111, A'dam


eede strook grond langs de kust. In het

volgende jaar stichtte hij aan de baai een

nederzetting, die ter eere van den toen-

maligen goeverneur der Kaapkolonie Sir

Benjamin d'Urban, den naam Durban

kreeg. Echter verliepen de eerste jaren

allesbehalve aangenaam voor de kolonis-

ten. De Zoeloe-koning Dingaan viel de

stad aan, en de blanken konden zich

slechts met moeite en op 't laatste oogen-

blik op het toevallig in de haven lig-

gende schip van den goeverneur redden.

Een ideaal plekje om te baden en te xwemmen.

w^j^v

t-ÄÄ-t*ma

: i 'ï^:

•vWÄ

•«*Ä-

*^- %

Toen begonnen de oneenigheden en ge-

vechten met de Boeren om het bezit van

Durban, die in het jaar 1840 de republiek

Natalia hadden uitgeroepen. Pas in het

jaar 1843 werd Natal formeel tot Britsch

gebied verklaard, en van dit oogenblik af

dateert haar geweldige opkomst.

Het feit, dat Durban aan een natuurlijke

haven ligt, en het sterk produceerende

achterland, met Johannesburg, het mid-

delpunt der gouddelving, zoowel als ge-

heel Natal, verschaffen haar de plaats als

eerste haven van de Unie.

In de naaste omgeving van de haven

PfMBU^

Äs? & ;

^r 8 ^--

*^&ssfa* 'zz

'*z*&*

Strandgezich

Durban. Recht

fraaie openlui

theater

valt er niet het minst van het elegante en

fijne Durban, dat er niet ver van af ligt,

te bespeuren. Hier leggen booten aan

van uit alle deelen der wereld, vrachten

lossend en ladend. De walvischvaarders

brengen hier hun vangst, en zwarte ar

beiders, met van olie druipende kleeren

stappen in de reusachtige vischlijven heen

en weer, om ze in stukken te snijden en

schoon te maken.

Er heérscht een enorme drukte aan de

haven, maar niet ver er vandaan vindt

Opname uit een vliegtuig van Durban.

3- TÈm-*

5 -w«i«öi

De tchoone om-

streken van Dur-

ban: de Albert-

watervallen.

"S?

A\

men breede, goed verzorgde straten,

moderne, schaduwrijke parken en prach-

tige, groote gebouwen. De trots van Dur-

ban is het stadhuis. Met zijn vijftig meter

hoogen koepel is het een der grootste

gebouwen der stad, en tevens een der

mooiste van de Unie. Het werd in het

jaar 1909 gebouwd en verslond het for-

midabele bedrag van driehonderdvijftig-

duizend pond sterling. De grootste zaal

biedt plaats aan vijf en dertig honderd

personen en deze plaatsruimte wordt


Aan het strand te Durban.

1/ , -^

v tr f~jm

.> .v-

w*.

• ^^^.^Jiß

l'SL-Jii

< i .

. "«ö .*?■ - = ; ^ ,

»c

voor alle mogelijke doeleinden gebruikt.

Van Mei tot September is het in Dur-

ban badseizoen. Het vijf kilometer lange

strand lijkt in dezen tijd op een wereld-

badplaats. De badgasten zwemmen in de

baai, die op een groot meer lijkt, en in

de wilde branding der open zee. Achter

het lange strand bevinden zich ontelbare

paviljoens met cafe's en restaurants. Hier

sluit zich de breede boulevard aan, en

pas daarna staan in lange rijen de groote

hotels. Ricksha-boys, in hun fantastische

kleedij, brengen de menschen naar de

concerten, naar het openlucht-theater,

I

vm*

«r*

-.**.

naar cabaret of bioscoop of ook naar het

sportterrein en de paardenrennen. Groot

zijn de sportvelden, waar tennis en golf

gespeeld wordt, en liefhebbers der hen-

gelsport vinden in de omgeving van Dur-

ban, behalve wondermooie streken, die

beste gelegenheid tot het uitoefenen van

hun geliefkoosde sport. Voor ieder heeft

Durban, de aan afwisseling rijkste stad van

Zuid-Afrika, dat, wat hij zoekt, en men

kan de menschen, die daar wonen, inder-

daad om hun woonplaats benijden . •


Waar de bedrijvigheid heérscht: 't walvischstation

■ ■

/•.,/,, s / .1 VA /

'Sfrv zÉÊ*


in: OOK LIM;

DER TOEKOMST

De tankt komen in actie — er it geen paard, doch ook geen mench te bekennen. De

oefeningen zijn dan ook bedoeld om na te gaan óf en in hoeverre de motor mannen en

paarden kan vervangen.

In den helderen zonneschijn klinkt er plotse-

ling een gerommel altof er een aardbeving

plaatt vindt. De tankt gaan tegen elkander

in actie tijdent manoauvret, die het Frantche

leger ,,ergens" houdt. Er is nauwelijks een

paard in het veld te zien. De oefeningen zijn

dan ook bedoeld om na te gaan, of en in hoe-

verre de motor mannen en paarden kan ver-

vangen.

Terwijl sommiget experts hebben beweerd,

dat de cavalerie onder bepaalde omstandig-

heden meer beweeglijk was, vooral in moeilijk

terrein, schijnt het, dat de Frantche generale

ttaf In hoofdzaak overtuigd is, dat de cavalerie

de snelheid van het offensief vertraagt, omdat

zij den gemotorlseerden eenheden belet vol-

ledig in actie te komen en hun aanvaltcapaci-

leit geheel en al te ontplooien.

Dertigduizend man en drieduizend „motoren"

(tanks, transport- en bagage-auto's en motor-

rijwielen) nemen aan de oefeningen deel. De

radio speelt een belangrijke rol: zij vormt de

verbinding tuttchen de vliegmachines en de

motorrijders. Deze beide maken den inlichtin-

Het munitie-verbruik tweehonderd maal grooter dan in

den wereldoorlog. 100.000 liter benzine dagelijks voo

een leger van 30.000 man. Tanks, die draadloos wor

den bestuurd. Oorlog onder den grond.

gendienst uit van het leger, een der belangrijk-

ste onderdeelen van een gemechaniseerde troe-

penmacht, die er' bettaatl

Op een draadloot verttrekt bevel komen de

tankt in actie. De groottte moeilijkheid wat,

hoe men hen vóór dien tijd verborgen moest

houden, en nu zij gaan rijden, zijn zij nog met

takken en bladeren gecamoufleerd. Toch blijkt

het tlechtt drie minuten te duren, eer zij door

de verkenningsvliegtuigen van den vijand wor-

den ontdekt. . .

Tot op dit oogenblik konden de motorrijdert,

eveneens bedekt met takken en bladeren, in

het grat liggen tlapen, want de radio is een

alarmklok, waarop men

absoluut vertrouwen kanl

Nu trekken 'de pa-

trouilles er echter on-

middellijk op uit, ter-

wijl de bevelen in hun

ooren klinken, want zij

hebben onafgebroken de

koptelefoon om,

Tien minuten later

Hooge Frantche

stafofficieren slaan

de verrichtingen

der gemotoriseerde

onderdeelen gade.

De conclusie», die

werden getrokken,

bleken uiterst be-

langrijk.

Een mitrailUur*

afdeeling dar

berg-infanterie

gaat hat terrain

bezetten. dat

door tank« it

varoverd.

hebben de tankt de vijandelijke linies bereikt, en

voordat er nog vijf minuten zijn verloopen, gaan

zij tot den eigenlijken aanval over. Het gevecht

duurt een uur. De monsters vuren op elkaar en

probeeren alkander te omtingelen. Het zijn logge

gevaarten en alleen de kanonnen en mitrailleurs

bewegen zich tnal en gemakkelijk. De ttrijd is

afgeloopen, wanneer een der partijen er in it ge-

slaagd, zich een weg te banen door de andere.

De scheidsrechters zwaaien met hun witte vlag-

gen, en de lichte cavalerie (motorrijdertl), die op

iedere drie man een mitrailleur meevoeren, ach-

tervolgen den vluchtenden vijand, terwijl diens

vliegmachines het terugtrekkende leger in een on-

doordringbare wolk hullen.

Een oorlog te land lijkt nu veel op een oorlog

op zee. De loopgraven-oorlog van 1914-1918

schijnt al weer verouderd te zijn. De tlag zelf

wordt weer beslittend, maar het is een tlag van

machines en het it zelft mogelijk, dat in de toe-

komst de ttrijd zal plaatt vinden zonder menschen,

wanneer men er maar eenmaal in it geslaagd de

tankt draadloot te betturen.

De geheel gemechaniseerde oorlog wordt met

veel grooter snelheid gevoerd dan vroeger. Ge-

durende pat gehouden manoauvret In verschillen-

de landen it gebleken, dat een Jegerafdeeling hon-

derdvijftig kilometer In acht uur iijdt kan afleggen,

terwijl daarvoor een paar Jaar geleden nog min-

stens twee en zeventig uur noodig warenl Een in-

fanterie-d i visie verplaatst zich, wanneer zij ge-

mechaniseerd is, tien keer sneller dan te voet.

Déze medaille heeft ook een keerzijde, namelijk

het feit, dat een dergelijke kolonne veel langer

it dan vroeger. Terwijl eertijds een regiment op

marsch ongeveer een kilometer „lang" was, heeft

dit nu een lengte van bijna twintig kilometer. De

stroom van reparatie-eenheden lijkt een rijdende

fabriek, om maar niet te spreken van de munitie-

voorraden, die tindt den wereldoorlog tweehon-

derd keer grooter zijn geworden, en van de ben-

zine-tankt, die iedere kolonne moet meevoeren.

Bij manoeuvres,' waaraan door dertigduizend man

werden deelgenomen, kwam men tot een ver-

bruik van honderdduizend liter benzine per dagl

De hoeveelheid benzine, die er noodig zal zijn

om een grooten oorlog te voeren, it dan ook in

waarheid bijna niet te berekenen.

Zelft indien men aanneemt, dat de industrie zal

kunnen voldoen aan de buitengewone eischen, die

aan haar zullen worden gesteld, blijft er toch altijd

nog de groote trefbaarheid van een zoo lange en

gecompliceerde kolonne. Deze lengte vormt een

enorme trefkant voor aanvallen uit de lucht, ter-

wijl de bewegingen niet meer geheim zijn te

houden. En indien de vijand er in slaagt de tankt

of de reperatie-onderdeelen van de kolonne te

treffen en buiten gevecht te stellen, dan is daar-

door de geheele eenheid tot werkeloosheid ge-

doemd.

Uit de laatste manoeuvres, die in de verschil-

lende landen zijn gehouden, schijnen de generale

staven de conclusie te hebben getrokken, dat het

luchtwapen veel beter gebruikt kan worden om

de bewegingen van het vijandelijke leger na te

gaan, en dit In wanorde te brengen, dan om er

aanvallen mee te ondernemen op de burgerbe-

volking. De tijd wordt niet veraf meer geacht, dat

men door middel van radio-golven zulke reusach-

tige zoeklichten zal kunnen construeeren, dat

zelfs det nachtt iedere troepenbeweging tnel zal

kunnen worden ontdekt door verkenningt-vlieg-

tuigen.

Uit het bovenstaande was reeds tindt geruimen

tijd door den Franschen generalen staf een zeer

belangrijke conclusie getrokken, namelijk dat alle

voorbereidingen en bewegingen onder den grond

gedaan dienen te worden. Daarvandaan, dat men

de Maginot-linie aanlegde, met zijn ondergrond-

sche kazernes, zijn treinen voor troepen- en mu-

nitla-transport en zijn kanonnen, waarvan alleen

de uiteinden der loopen boven den grond uitko-

men. Het treffendst bewijs, dat een voornaam deel

van een toekomstigen oorlog onder den grond ge-

voerd zal worden, vindt men dan ook zeker in het

feit, dat ook andere landen er toe zijn overge-

gaan, waar dit mogelijk was, hun grensgebied door

dergelijke „linies" te beschermenl

De vaandelwacht volgt..


Eén en dertig dasen in een open boot op zee

• een lading steenkool aan boord uitgezeild voor Bombay. De reis verliep

aanvankelijk voorspoedig, maar toen het schip in den Indischen Oceaan was

gekomen, ontdekte men den veertienden Februari brand aan boord. Alle

pogingen om het vuur te blusschen bleken vruchteloos, en daarom besloot

men ten leste — na zes dagen tegen het vuur te hebben gestreden — het

schip te verlaten. Er werden drie booten gestreken; de beide eerste, onder

bevel van den kapitein en den eersten stuurman, werden na betrekkelijk

korten tijd door een schip opgepikt; de derde, onder commando van den

tweeden stuurman Webster, moest een verschrikkelijke odyssee maken,

eer er aan het lijden van de bemanning een einde kwam . . .

Hoe het precies gekomen was, heeft nooit

iemand kunnen zeggen, maar op een och-

tend, nadat zij eenige dagen tevoren de

Arracan hadden verlaten, kwant Webster tot de

ontdekking, dat de beide andere sloepen nergens

meer waren te bespeuren, en dat hij dus ge-

heel alleen was met een ongeoefende en onte-

vreden bemanning, en met veel te weinig mond-

voorraad en water om het gestelde doel —

de Maldive-eilanden of Cochin — te bereiken.

Bovendien bezat hij geen instrumenten, en daar

zijn kennis van de navigatie ook niet bijzonder

groot was, was hij dus gedwongen op de sterren

en de zon te varen. Maar desondanks scheen er

toch geen enkele reden, waarom hij de Maldive-

eilanden, — op 200 mijl afstand gelegen — niet

zou hebben kunnen bereiken. Hij schijnt echter

min of meer doelloos te hebben rondgedreven in

de buurt van de vaarroute, in de hoop door een

of ander schip te worden opgemerkt.

Na korten tijd begon het gebrek aan mondkost

en water echter reeds nijpend te worden, en mede

ten gevolge van de ontzettende hitte werden de

mannen — ze bevonden zich in totaal met hun

vijven in de boot — opstandig. Als Webster echter

niet zoo flink was opgetreden, zou er nog 'n heel

wat afschuwelijker geschiedenis verteld moeten

worden dan nu reeds het geval is — of zou er

zelfs nooit meer iets te vertellen zijn geweest!

Het blijkt, dat,de mannen herhaalde malen alle

hoop hadden opgegeven, nog ooit gered te zullen

worden, en dat het telkens Webster was, die hun

weer moed wist in te spreken.

Den negenden Maart — ze waren den twintig-

sten Februari van de Arracan weggevaren — was

er in Websters boot practisch geiproken geen

eten of drinken meer, en de mannen waren letter-

lijk buiten zichzelf van honger, dorst en hitte. Ze

besloten toen tot een ware wanhoopsdaad, en

terwijl Webster vóór in de sloep lag te slapen,

lieten zij het lot beslissen, wie van hen zou wor-

den gedood om als voedsel voor de anderen te

dienen!

Deze terugkeer tot kannibalisme is voldoende

om den geestelijken staat aan te duiden, waarin de

mannen zich toen reeds bevonden! Het lot trof 'n

zekeren Homer, en reeds besloot men 't plan ten

uitvoer te gaan brengen, toen Webster door het

lawaai wakker werd en, ontdekkend wat er ging

gebeuren, net op tijd in staat bleek in te grijpen

en Horners leven te redden.

Gek van teleurstelling, wachtten de verdwaasde

mannen tot het donker werd, vastbesloten Webster

nu zelf te dooden. Maar dien avond, terwijl hij

hielp bij het besturen van de boot, merkte Horner

wat zijn kameraden van plan waren. Hij waar-

schuwde Webster, die er in slaagde zichzelf te

verdedigen. Den volgenden dag ontstonden er

echter wederom moeilijkheden, toen de mannen

onverhoeds een aanval op hem deden en daarbij

probeerden zijn revolver af te nemen, zonder twij-

fel met de bedoeling hem te dooden.

Na een korte, doch hevige worsteling lukte het

den stuurman hen terug te drijven. Maar de rust

duurde nauwelijks twee uur; de mannen waren

nu woester dan ooit, en terwijl zij zich als wilde

dieren gedroegen, ondernamen zij andermaal een

poging om Horner te dooden. Webster diende met

groote kalmte en standvastigheid tusschenbeiden

te komen; hij trok zijn revolver en waarschuwde

hen, dat hij den eersten den besten, die een hand

naar Horner uitstak, zou neerschieten en over-

boord gooien.

Deze bedreiging had het gewenschte gevolg, en

de nacht verliep verder rustig.

Den volgenden dag begonnen de moeilijkheden

echter opnieuw toen een der ongelukkigen een

poging ondernam de boot te doen zinken, door

den plug uit den bodem te rukken. Wederom had

Webster drastische maatregelen te nemen om een

ramp te voorkomen. Zijn taak was verre van ge-

makkelijk, daar hij behalve Horner niemand had,

die hem hielp tegen deze mannen, die met ieder

uur verdwaasder schenen te worden ten gevolge

van den honger en dorst, waaraan zij ten prooi

waren, om niet eens te spreken van de brandende

hitte, die den laatsten droppel vocht uit hun licha-

men scheen te doen verdrogen.

Alle voedsel en water waren opgebruikt en de

bemanning scheen dan ook geen ander lot voor

oogen te hebben dan door honger en dorst te

moeten omkomen!

Weinigen zouden in dergelijke omstandigheden

zoo kalm zijn gebleven als Webster, want een

paar dagen later trachtte dezelfde man wederom

de boot te doen zinken, om vervolgens, toen hem

dit belet werd, luide zijn voornemen te kennen te

geven, Horner te zullen dooden.

Hierdoor was Webster genoodzaakt nog for-

scher op te treden. Hij trok zijn revolver en legde

op den man aan, maar het schot miste zijn doel.

Misschien was dit wel het beste wat er kon gebeu-

ren. Indien de schepeling was doodgeschoten,

zouden er misschien nog meer moeilijkheden zijn

gerezen, maar nu vloog er, toen Webster opnieuw

geladen had, juist een vogel over de sloep en in

plaats, dat de man werd neergeschoten, werd het

dier geraakt, zoodat het in de boot viel.

Dit gelukkige voorval verlichtte de situatie

eenlgszins, daar de vogel onmiddellijk aan stukken

gescheurd en rauw verorberd werd. Zoo honge-

rig waren de mannen, dat er letterlijk niets van

het dier overbleef; zelfs de beentjes en veeren

werden verslonden!

Na deze gebeurtenis schenen de mannen wat

gekalmeerd, en ze waren nu ook In staat om wat

OP LEVEN EN DOOD

EEN REEKS SPANNENDE AVON-

TUREN, NAAR WAARHEID VERTELD

schelpdieren los te maken, die zich aan den on-

derkant van de boot hadden vastgezet, en die

voor eenigen tijd hun honger konden stillen. Van

dit oogenblik af deden zij niet meer zoo vaak een

poging tot opstand, misschien omdat zij er te uit-

geput voor waren, misschien ook omdat zij voel-

den niet tegen Webster opgewassen te zijn.

Lang duurde deze rustige toestand evenwel niet,

want ofschoon Webster en Horner er In slaagden

hun kalmte te bewaren« raakten de anderen na

verloop van twee dagen in een toestand van waan-

zin en begonnen onderling te vechten. Een hun-

ner wist een kleine ijzeren handspaak te bemach-

tigen en gaf er een ander 'n slag mede, zoodat de

man bewusteloos op den bodem van de boot

neerviel. Misschien dat dit de bedoeling van den

aanvaller was, want er werd direct een kroes te-

voorschijn gebracht, waarin zijn bloed werd opge-

vangen om het op te drinken. Ze werden hierdoor

echter nog woester en ze begonnen nu onderling

te vechten tot zij van uitputting neervielen, om,

zoodra zij weer eenlgszins op krachten waren ge-

komen, opnieuw te beginnen.

Intusschen moesten Webster en Horner de boot

zoo goed mogelijk besturen, want van de in waar-

heid bijna krankzinnig geworden mannen hadden

zij geen enkele hulp te verwachten. Wat er ten

slotte dan ook gebeurd zou zijn, valt moeilijk te

gissen, maar gelukkig werd de sloep opgemerkt

door kapitein Hardie van de City of Manchester,

nadat zij één en dertig dagen op de open zee

had rondgezwalkt!

Toen ze werd ontdekt, bevond ze zich nog zes-

honderd mijl van land, zoodat er werkelijk geen

hoop meer was geweest als zij niet toevallig was

opgemerkt!

Webster en zijn metgezellen werden aan boord

gehaald en ontvingen daar iedere zorg, die moge-

lijk was. Kapitein Hardie had gelegenheid met de

mannen te spreken, en van hen vernam hij, dat

het inderdaad aan Webster te danken was, dat

zij er het leven hadden afgebracht. Ze waren

hem, nu zij gered waren, vooral dankbaar voor de

wijze, waarop hij steeds met hen had gesproken,

wanneer zij maar even in een stemming waren

geweest om naar hem te luisteren.

Wat de mannen betreft, die hij had gered, ver-

klaarde kapitein Hardie, dat zij er nauwelijks meer

als menschen uitzagen, maar hun toestand wordt

misschien het beste beschreven door de woorden

van den scheepsdokter:

,,Ze verkeerden In een zeer uitgeputten toe-

stand en ze konden niet op 'hun beenen staan.

Hun oogen puilden uit de kassen en ze leken

meer op geraamten dan op menschen. Hun licha-

men waren met zweren overdekt, en ze leverden

het meest beklagenswaardige schouwspel op, dat

Ik ooit heb gezien. Toen ze aan boord waren ge-

bracht, riepen ze niet anders dan „Water! Waterl".

ledere man dronk gemiddeld In de eerste zes uur,

dal zij aan boord waren, twee liter water!"

Toen deze bijna ongeloofelljke geschiedenis be-

kend werd, deed het Ministerie van Handel een

officieel onderzoek instellen en na korten tijd ver-

leende koningin Victoria de Albert-medaille aan

Webster, die door zijn moedig optreden het leven

van zijn metgezellen had geredl

diiPlil

■***»■»-

. 0»U»4lfe3

F r

*;"•

A

"H

*%'

IL^rf

w

**

***&*



YJ*

1939

5 CENT 5

Z.K.H. Prins Bernhard

met de beide Prin-

sesjes, naar een foto,

door H.M. de Koningin

gemaakt.

1 in September zal

Prinses Irene te Am-

sterdam worden ge-

doopt in de Nieuwe

Kerk. — Wij geven hier

de fraaie zilveren doop-

vont weer, die bij deze

plechtigheid gebruikt

zal worden.

2. H. Ms. Flottlelje-

leider „Tromp" verlaat

onder enorme belang-

stelling de haven van

Nleuwediep voor zijn

reis naar Nederlandsch

Indlé.

3- Ter herdenking van

het 100-jarig bestaan

der Nederlandsche

Spoorwegen zullen er

met ingang van 1 Sep-

tember bijzondere post-

zegels worden uitge-

geven, in de Irankeer-

waarden van 5 en ^'/j

cent. Die van 5 cent

stelt de oudste, die van

W/i een moderne lo-

comotief voor.

■■mt ■—.. «"'■'

ASSÏ,

,

UIT DE WERELD VAN DE SPORT

1. Op 't sportprogramma, dat Zondag l.l. op de Veka-baan te Amsterdam werd afgewerkt, stond ook

'n nummer rolschaatsjöring, 'n nieuwe sport, die voor het eerst In ons land werd gedemonstreerd.

2. Nederland aan slag in den honkbalwedstrijd Nederland-België, die te Amsterdam plaatj vond

en die door ons land met 9 — 0 werd gewonnen.

3. Tin! Burggraaf Is er in geslaagd 't Nederlandsche record 800 meter borst-

crawl te verbeteren en van 12 minuten 47.9 seconden te brengen op

12 minuten 29.2 seconden. - De heer P. H. J. Dogger, secretaris van de

technische commissie van den K.N.Z.B., feliciteert de nieuwe recordhoudster

met haar succes.

4-6. Van de dames-athletlekwedstrijden om den Jullana-beker, op de Sintel-

baan te Amsterdam gehouden. - 4. Tijdens de tachtig meter horden, ge-

wonnen door mejuffrouw A. Doorgeest, tweede van links. 5. Mejuffrouw

G. Slisser, van Sagitta, die het nummer speerwerpen won. 6. De finish van

de honderd meter, gewonnen door Fanny Koen.

|H a


Op een avond heeft er in Nerv Y .; .t-n autobotsing plaats. De toegesnelde

agenten zien naast den wagen een J.-odc liggen. De conclusie lijkt duidelijk: de

man moet na de botsing uit den auto geslingerd zijn. Een der omstanders herkent

den doode, en wijst de agenten er op. dat het hier geen ongeval, doch een

moord betreft. Wanneer men hem nadere bijzonderheden wil vragen, blijkt hij echtei

ongemerkt verdwenen. In den auto vindt men nu een kaartje, waarop de kop van

een gier geteekend staat. Een der agenten heeft in den verdwenen man Pudge

Rogers herkend, en men vereenzelvigt hem nu met ..De Gier", een massa-moor-

denaar. Pudge Rogers begeeft zich naar de woning van den om het leven ge-

komen Ayres. maar het blijkt, dat men hem is vóór geweest. De safe is open-

gebroken! Als de politie verschijnt, neemt hij de vlucht en ontkomt in een taxi.

De lezer maakt nu kennis met majoor Damion Havik, een — in de oogen der

politie — sinistere figuur, die dezelfde blijkt te zijn als Pudge Rogers. Havik is

het slachtoffer van een zeer intelligenten misdadiger, die door allerlei manipulaties

den schijn wekt. dat Havik degeen is. die de reeks opzienbare moorden van den

laatsten tijd op zijn geweten heeft.

Den volgenden morgen verijdelt Havik een poging om inspecteur Booker in

zijn, Haviks, huis den dood te doen vinden door den beet van een gifslang.

Havik krijgt bezoek van een actrice. Evelyn Dwan. wier mededeelingen. In

verband met het gebeurde, ernstige verdenking doen rijzen tegen haar stiefvader.

Walter Ware, die een halfbroer was van Williard Ayres en zijn eenige erf-

genaam. Hij zou Ayres door den Gier tegen een geldelijke vergoeding hebben

doen vermoorden.

Met zijn as^ijitent in zijn auto op weg naar de actrice, overkomt Havik eenige

dagen later een verkeersongeval. Het blijkt, dat ook dit het werk van den Gier is;

de stuurinnchting van Haviks auto is n.1. opzettelijk defect gemaakt. Zoowel hij

als zi|n assistent worden echter als door een wonder gespaard.

Booker laat Havik op allerlei manieren controleeren en bewaken, doch Havik

eischl. dat de politie deze maatregelen achterwege laat. Hij wil den ..Gier

gelegenheid geven in zijn nabijheid te komen om een denkbeeld te krijgen wie hij is

en wie er tot zijn bende hooren.

Dfnzelfden dag wordt Havik door helpers van den Gier ontvoerd en voor

;i)ii misdadicicn tegenstander geleid. De Gier laat hem de keus: óf lid worden

van nin organisatie óf een afschuwelijken dood sterven in een luchtdicht afge-

•doten glazen klok, waarin hij zal moeten stikken of die hij zal kunnen stukslaan

om verslonden te worden door de haaien, die om hem heen zwemmen in een

reusachtig aqu.irmm

Havik Z'et echter kans te ontsnappen ondanks bijna onoverkomelijk lijkende

bezwaren en heinkl na lang zwerven weer Zl)n huis

Den \ olaend.-ii avond wordt er op hem geschoten, terwijl hij zit te lezen.

Znn bediende roept de hulp in van inspecteur Gnnnell. die juist de ronde

doet in deze '.i. il k.

TT vt'! schot is Mini (k-n ovcrkHiit van


OPLOSSINGEN ZOEK EN VIND

16 AUGUSTUS

OP LOS SING

KRUISWOO RDR AAD SEL

B

L F

IC A e

1

6 L K A P € Q

Ml l L A 1 K| f 1 €

B € 0 1 1 M 0 Til € S 9

2 € M I- r 1^ A T

I £ ■ & P o pHi

W A «■ M ■ « A T

6 € II« 1 B || N ■

E L

D | | h U € 1

E||6

Q € 6 e L 6 P E € P

1? T € L

OPLOSSINC

RUITEN-

RAADSEL

OPLOSSING

GETALLENRAADSEL

J

i

L V € H

A A < M D

k

V { 17 A A ^

J 44 A N

J V I B

fi

M A

A 0

V N k

D nÄ

H A A

1 v e e

S V f e

V c

^ 1 A

^ L €

M A

D e

e e

L e

e t

N D

A o to

L M

w

L Mf

C

r

P^

R

e

OPLOSSING

N-FILMPUZZLE

Chanson

haasten

■fwijkcii

riil'Ct»"!!

lunchen

effenen

stennneii

lomllijn

ankeren

uit eten

glanzen

naasten

tafelen

opmaken

naslaan

CU A lil»

l.AnülToN

OPLOSSING TEEKENINGENRAADSEL

ader

rneliien

karkas

pa.slel

re^en

Borltontaali

1. muzieUtn.itrument

4. bedwang

7. voorzetsel

8. öetlj

10. voertuig

11. onder anderen Ufkor

tin«)

12 coarantenjongen

KRUISWOORDRAADSEL

Van links boven naar rechts onder:

1. hemellichaam

\i. ranglelwoord

16. schriftetijk bewijs

17. tweeklank

18. meisjesnaam

19. achting

21. muziekterro (afkor-

ting)

22. bergplaats

23. houten val

2. iamilielid

3. deel van een ontkenning (Fransch)

4 gemeente in Utrecht

5. plechtige afkondiging

8. zinnebeeld van roem

9. gereedschap

10. kom

11. uitroep

12. jongensnaam

INVULRAADSEL

25. afkorting op recepten

27. bier

29. door etsen verkregen

plaat

30. boom

32. ontkenning

34. deel van een ontken-

ning |Kranich)

35. slim

Van links onder naar rechts boven:

6. getij

7. jongensnaam (afkorting)

8. onderdeeltje van een viool

9. een'betreden en gangbare weg

10. hijschwerktuig

13. peulvrucht

14. per order (afkorting)

15. meisjesnaam

37. bijwoord

38. en dergelijke (afkor-

ting)

40. schaal van een vrucht

42. deel van een vinger

44. oudste (afkorting)

46. gevangenis

47. gemeente in de pro-

vincie Gelderland

48. familielid

49. afkorting van een titel

50. bijwoora

51. deel van een schip

53. meisjesnaam

54. heldendicht

55. moeilijk samen te

drukken

VarUéMli

1. veter

2. schrijfgerei

3. muzicknoot

4. uitroep

5. ellende

6. rhythmische beweging

der voeten

9. kuip, waarin men zich

baadt

10. vlaktemaat

14. vochtig

15. telwoord

18. visch

20. knaagdier

22. bevrachten

24. bestelling

26. bloem

28. ieder

29, telwoord

31, plechtige bevestiging

33. als 31 verticaal

35. plaats in Gelderland

36. gulden (afkoriing)

38. eind

39. kleine gemeente

41. ijzerhoudende grond

43. bewoner van Ierland

44. boom

45. buitenste omtrek

50. muzieknoot

52. uitroep

16. uitsteeksel aan den kop van dieren

17. houten vat

Horizontaal:

1. schrift, waarin geen klank, maar be-

gripsleekens worden gebruikt.

Verticaal:

1. inkomend landverhuizer

2. nitwüking

3. roeier van een gondel

4. min of meer ondergeschikt helper

5. heerschappü voeren

(5. tentoonstelling

Te gebruiken letters: a, a, a, c, d, d,

e, e, e, e, e, e, e, e, e, e, g, g, g, h, h.

i, i, i, i, i i, i, i, i, 1, m, m, m, n, n, n, n,

o, o, o, p, pi r, r, r, r, r, s, s, s, s, »,

t, t, t, t, t, x.

VAK-LOGOGRYPHE

1

2 3

^5678

9 10 11 12 13 14

15 16 17 18 19 20 21

22 23 24 25 26 27 28 29

30 31 32 33 34 35 36 37 38

11, 24. 33, 19, 1, 14, 16, 13, 28 = een visch

6, 12, 14, 13, 22, 26, 27, 5 waarborg

35, 25, 4, 1, 23, 30, 10 - den zegen geven

32, 37, 34, 14, 17, 31, 2, 38 = toekennen van een prijs

8, 18, 21, 14, 20, 12, 3 - beurtschippcr

32, 7, 15, 9 -- verzoek

36, 38, 29, 17, 7, 10 = insteken

Door juiste invulling der letters in de daarvoor

bestemde vakjes krijgt men van 1 tot 38 een bekend

gezegde.

KAMRAADSEL

w -

WOORDZOEKEN

ïpr^rfy 4

1 f D i l ir ^

Neem uit elk van onderstaande zinnen één woord.

Plaats deze achter elkaar, dan vormen zij een be-

kend gezegde.

1. Wanneer men in een bosch wandelt, stoot men

wel eens onverwachts op een vossen- of konij-

nenhol.

Het hol van een konijn ziet er echter anders uit

dan dat van een vos.

Wanneer men een vos of een konijn onver-

wachts uit het oog verliest, kan hel wel eens

zijn, dat er een hol dicht in de buurt is.

Zij die met de gewoonten van deze dieren ver-

trouwd zijn, gaan er dan wel eens naar zoeken.

Maar de leek kan zijn tijd werkelijk wel beter

besteden.

Hoogstens zou een plukje haren aan een struik

hem den weg naar het hol kunnen aantoonen.

Maar die kans is natuurlijk zeer gering.

8. Het zal dan ook niet vaak voorkomen.

9. Het zijn daarom gewoonlijk jagers en dergelijken

die in zoo'n geval een hol weten te vinden.

10. In sommige streken is de grond dikwijls geheel

door konijnen- of vossenholen ondermijnd.

ONZE FILMPUZZLE - ZIGZAG RAADSEL

n

'A. groehte

1

4. dralen

5. heeslergewas

2

1

ti. een juiste voorstelling van iets hebben

7. de lucht in een vertrek door den

3

tocht ververschen.

4

^

De letters in de met sterren versierde

vakjes vormen, van boven naar onder

5

• gelezen, den naam van een filmster.

Wij stellen een hoofdprüs van ƒ 2.5(1

6

en tien filmfoto's beschikbaar om te verdeden

onder de goede oplossers. Ant-

7

woorden in Ie zenden vóór 6 Sept. aan

Dr. Puzzelaar, Noordeinde 8, Leiden. Op

De letters, goed ingevuld, (in elk vakje

enveloppe of briefkaart a.u.b. duidelijk

één letter) vormen woorden in horizon- vermelden: Filmpuzzle 6 Sept.

tale richting van de volgende beteekenis: Deze puzzle kan tegelijk met de andere

1. rusten

ingezonden worden, doch liefst op een

2. op één punt küken

apart velletje papier.

DE PRIJSWINNAARS

De hoofdprijzen konden deze week worden toe-

gekend aan:

mevrouw A. C. de Beus, 's-Gravenhage;

mevrouw M. Hagels-Kollen, Enschede;

mejuffrouw W. Schulz, Utrecht;

den heer A. Paraps, Brussel;

den heer Baumann, IJmuiden.

De troostprijzen werden verworven door:

mevrouw D. Morel, 's-Gravenhage;

mevrouw Mutsaers, Ulrechl;

mejuHrouw M. Rooymans, Budel;

mejuffrouw v. Dongen, Schiedam;

mejuffrouw L. Veendljk, Amsterdam;

mejuffrouw J. Rombout, Zwijndrecht;

den heer J. J. Groenesteyn, 's-Gravenhage;

den heer D. Vis, Sommelsdijk;

den heer W. v. Gog, Rotterdam;

don heer J. v. Vugt, Rotterdam;

den heer v.d. Pais, 's-Gravenhage;

den heer M. J. J. Remé, Venlo;

den heer L. C. Jansen, Zutphen;

den heer T. de Weger, Scheveningen;

den heer R. Tinga, Rotterdam;

den heer E. Stenz, Ginneken;

den heer G. H, M. Binibergen, Maastricht;

den heer A. Spoormakers, Eindhoven;

den heer C. J. Kessen, Amsterdam;

den heer H. A. de Roos, Amsterdam.

Den hoofdprijs van de filmpuzzle verwierf:

de heer A. Bles, Princenhage.

De troostprijzen vielen ten deel aan:

mejuffrouw V. Buurman, Z.O. Beemster;

mejuffrouw T. Wilke, Deventer;

mejuffrouw B. Kraak, Rotterdam;

den heer B. A. de Leijster, 's-Gravenhage;

den heer G. Bouwhuls, Zutphen;

den heer T. J. M. Ruften, 's-Gravenhage;

den heer M. Swemmelaar, Rotterdam;

den heer H Raspe, Groningen;

den heer J. v. d. Engel, Rotterdam;

den heer M. Versprille, Oegstgeest.

ONZE PRIJZEN.

Voor goede oplossingen van iedere

puzzle, rebus, probleem, enzoovoort,

stellen wij een prijs van ƒ 2.50 be-

nevens vier troostprijzen beschik-

baar, In totaal dus deze week

5 prijzen van ƒ 2.50 elk en

20 troostprijzen.

DE OPLOSSINGEN

op de in dit nummer voorkomende

puzzles, enzoovoort, gelieve men

vóór 6 Sept. in te zenden aan Dr.

Puzzelaar, Noordeinde 8, Leiden.

Op enveloppe of briefkaart vermelde

men duidelijk:

Oplossingen Zoek en Vind 6 Sept.


#7i

Blacaman, de bekende fakir.

REGIE: GEORGE MARSHALL

UNIVERSAL-FILM

Larson E. Whlpsnade W. C. Fields

De groote Edgar Edgar Bergen

Charlie McCarthy ... Charlie McCarthy

Mortimer Snerd Mortimer Snerd

Vickie Whlpsnade .. Constance Moore

Mevrouw Bel-Goodie Mary Forbes

Mr. Bel-Goodie Thurston Hall

Prinses Baba Prinses Baba

Phlneas Whlpsnade John Arledge

De butler Charles Coleman

Corbett Edward Brophy

Burr Arthur Hohl

Blacaman Blacaman

Larson E. Whlpsnade is eigenaar van een circus,

dat door woedende schuldeischers van de eene

plaats naar de andere verjaagd wordt. Bovendien taat

de verstandhouding tusschen de artisten en hun zon-

derlingen patroon veel te wenschen over. Het is

vooral Charlie McCarthy, de pop van den buik-

spreker Bergen, die onafgebroken allerlei stekelige

opmerkingen aan het adres van Whipsnade's to-

maatrooden neus richt en die op zijn beurt door den

woedenden Larson keer op keer gesard wordt.

Bergen, die tevergeefs op zijn salaris wacht, be-

sluit met Charlie McCarthy en zijn tweede pop, het

Edgar Bergen met

Charlie McCarthy en

Mortimer Snerd.

i

t P

\ { ê^

wm

m ..

■ I '. ■ U.VA;'.

-v


W. C. Field« en Mary Forbes.

-lip,, ^1»;

boertje Mortimer Snerd, ontslag te

nemen. Dit voornemen wordt echter

niet uitgevoerd, omdat Vickie,Whip-

snade's lieftallige dochter, arriveert.

Haar schoonheid maakt op Bergen

diepen indruk. Het meisje merkt a'

ras, dat haar zoogenaamd luchthar-

tige, zonderlinge vader gebukt gaat

onder financieele zorgen. Zij vindt

Bergen hèèl erg aardig, doch om

haar vader in zijn financieele moei-

lijkheden te helpen is zij vriendelijk

tegen den rijken Roger Bel-Goodie,

'n leeghoofdig jongmensch, die met

haar wil trouwen. Bergen, die zijn

liefde op wreede wijze ziet verstoord, bevindt zich met Charlie en Mortimer

in den circusballon als Whlpsnade nadert en de kabels kapt. Grunzend van ge-

noegen ziet de circuseigenaar zijn aartsvijanden verdwijnen. Hij denkt hen

voorgoed kwijt te zijn, maar Bergen springt, Charlie in z.jn armen gekneld, met

behulp van een parachute naar beneden en belandt op den auto van Vick e

die op weg is naar haar bruiloft. Mortimer, die het In den ballon erg leuk

vindt. Is achtergebleven, maar de drie personen in

den door de parachute onhandelbaren wagen ver-

oorzaken een aanrijding en worden achter slot en

grendel gezet. Inmiddels wacht Roger Bel-Goodie op

zijn bruid ten huize van zijn angstwekkend snobis-

tische ouders . . . Dan komt Whlpsnade in vol ornaat

binnenwandelen en zijn onbeholpen manier van

doen veroorzaakt een paniek onder de aristocrati-

sche gasten. Hij gaat echter onverstoorbaar verder

met het vertellen van idiote jachtverhalen en men

staat op het punt hem de deur uit te gooien als

Vickie, eindelijk vrijgelaten, binnentreedt. Bemerkend

hoe haar vader bejegend wordt, weigert zij met den

hooghartigen Roger te trouwen en vertrekt met haar

vader In een Romeinsche» zegekar, waarvoor twee

vurige paarden gespannen zijn. Onderweg passeeren

zij Bergen en McCarthy, die treurend op een fiets

zitten. Maar na eenigen tijd constateert Mortimer

Snerd, die nog steeds in zijn luchtballon zit, door

een verrekijker, dat de geliefden elkaar voorgoed

gevonden hebben . . .

W. C. Fieldt, James

Bush en Connie Moore.

v

ï;t

«t^

W. C. Fields en ïijn poppen-evenbeeld


WEEKMENU.

Maandag: Groentesoep; aard-

appelen en princesseboonen;

vruchtengmwel.

Dinsdag: Koud vleesch, aardappelen

en tutti-frutti; vanillevla met

bitterkoekjes.

Woensdag: Gepaneerde kaasplakken,

aardappelen en bloemkool;

bananenvla.

Donderdag: R\jst met garnalen en gebak-

ken lomaten; vruchtensla,

Vrijdag: Rloemkonlsoep; schotel vah

witte beunen met Andalou-

sesatis.

Zaterdag: Aardappelcroquetjes, run~

derlapjes, en snljboonen.

Zondag: Nierbroodjes; kalfsbiefstuk,

aardappelen en doperwtjes;

fruit.

RECEPTEN UIT HET WEEKMENU

Hoeveelheden voor 4 personen.

Bananenvla.

Benoodigd: 4—C mooie, gave bananen, 1

citroen, 1 fl. bessensap, H H. frnmbozensap,

basferd suiker, pl.m. 75 gr. aardappelmeel.

Bereiding: De bananen schillen, aan plak-

jes snijden en de plakjes besprenkelen met

citroensap en er wat suiker over strooien.

De bessensap en het frambozensap ver-

dunnen met een gelijke hoeveelheid water

en aan de kook brengen. Een stukje citroen-

schil er in aftrekken. Het sap binden met ann-

gemengd aardappelmeel en de massa op

smaak ufmaken met suiker. De vla afltoelen

en de plakjes banaan er aan toevoegen.

Schotel van witte boonen met

Andalouse-saus.

Benoodigd: 8 tomaten, 400 gram witte

boonen, mayonnaise van 2 eidooiers, wat

peterselie, azijn, olie, peper, zout, 1 blikje

tomatenpurde.

Bereiding: Schil de tomaten, halveer ze

en hol ze voorzichtig uit met een lepeltje

of met den rugkant van een aardappel-

mesje.

Kook de geweekte witte boonen gaar in

het weekwater met zout. Giet ze af en laat

ze bekoelen. Marineer de boonen gedurende

ongeveer een half uur in olie, azyn, peper

en zout.

Voor de Andalouse-saus,

maakt men op de gewone wij-

ze mayonnaise en roert hier

door zooveel tomatenpur^e tot

de mayonnaise er goed naar

smaakt en mooi van kleur is.

Vul de tomatenbakjes met

witte boonen en bedek ze

met de Andalouse-saus. Leg

in het midden van

leder bakje een groen

blaadje peterselie. Schik

de tomaten op de eene

helft van den schotel en

leg op de andere helft

de witte boonen. Strooi

over de boonen wat fijn-

gehakte peter-

selie. Presen-

teer de rest

van de boonen

en de Andalou-

se-saus er

apart by.

Aardappel-

croquetjes.

Benoodigd:

750 gr. koude

aardappelen, 50

gr. boter, 3 eieren, noot-

muskaat, zout, paneer-

meel.

Bereiding: De aardap-

pelen fljnmaken (door

een puréeknljper) en tot

een goed samenhangen-

de massa maken met ge-

smolten boter, 2 el-

dooiers, zout, nootmus-

kaat en stijf geklopt ei-

wit (eiwit pas op het

laatst erdoor mengen).

Van dit mengsel kleine

balletjes vormen; deze

door ei en paneermeel

halen en in heet frituur-

vet bruin bakken. De

aardappelcroquetjes

even laten uitlekken op

grauw papier en ze

daarna opdoen op een

verwarmden schotel

(omdat ze anders fe

snel afkoelen).

18 -

RACTISCÖ m FIATTEUS

. 1904. Jas-schort van Ji|n gfstr«pt zefir met

twee flinke opjeatlkte zakken. Op het lljfle

twee loozc zakjes.

Benoodigd: 3.15 M. van 0.80 M. breedte.

1905. Schortjapon van geruit katoen met

Barncerlng van effen katoen In een afstekende

kleur, waarvan ook de zakjes zijn gemaakt.

Ceintuur van donker lakleer.

Benoodigd: 3 M. van 0.80 M. breedte.

Van deze modellen zijn bij de .administratie van dit blad geknipte patrone

krljgbaar tegen den prijs van ƒ0.60 per.stuk.

GEMENGD NIEUWS

LANDEN ZOEKEN NIEUWE NAMEN

D

e toename van het internationale verkeer heetl tol ^et zonder-

linge gevolg geleid, dat verscheidene oude '""den ontevreden

zijn geworden -net den naam, waaronder xj aan andere landen

bekend inn. Vaderlandsliefde heeft hen er toe gebracht een nieuwen naam

voor hun land te xoeken, een die beter hun grootheid of oorsprong lot

"loo'Z'we^dafSiam ^-Tverandert in Thai. hetgeen beteekenl

lind der" Vr!jheid'-. Rnland heel Suomi, het land der Meeren. Japan

wenschlViJn eigen naam Nippon Ie veranderen in Dai Ntppon, Groot

^^"oor^olVtr tampan .anden is dikwijls xeer interessant Espana

(Spanje) is aïgeleid van Hesperia, hel Land van het ^esUn de naam dien

Grl'ksche dichters eens aan Italië hebben gegeven. Holland beteekenl let-

SS hol" (laaggelegen) land; Zwitserland werd oorspronkelijk door de

Romeinen Sylvatlca het Land der Wouden, genoemd. Buenos Atres. Goede

Lucht en Argentina, Land van Zilver, zijn de poeltsche namen, d.e de

eerste Spaansche pioniers hebben bedacht.

HOE KLINKT UW STEM?

len is op hel oogenblik algemeen van meening. dal men uit

iemands slem eerder lijn karakter kan afleiden dan uit x.jn

M gezicht Men heeft reeds met bekende personen proeven genomen,

die wonderwel schenen Ie kloppen. Wanneer men nog meer experimenten

heeft uitgewerkt en de uitkomsten vergeleken xal het m de toekomst

wellicht moelijk xijn alleen uil iemands slem xijn karakter te bepalen.

MODE-KONINGINNEN

Het is niet zoo algemeen bekend, dal verscheidene mode-snufjes

afkomstig xijn van xwakke of misvormde koningen en andere

belangrij-ke personen uit vroeger eeuwen. Hooge hakken xouden

biivoorbeeld nooit 'populair xijn geworden indien ,een ^"^ ^^^

Lodewijk XVI, zichzelf niel veel Ie klein had ^«* d °"' £de Moësie"

Anna kort en dik was, kwamen de hooge kapsels m de mode. J 65 ! 6 '

hebben -ar weinig met schoonheid te doen, maar He-ietle Mana, de

gemalin van Charles 1, had een vlekje op haar geztchl, dal z.) bedekte me

ee ukie zwart pleister - iels wal direct door alle dames van het ho

werd nagevolgd, ohchoon die gèèn zwarte vlekjes op h^l" A «n

Soms werd een afschuwelijke mode uit de wereld 9 ehol P e . n . d °° r en""

of ander berucht persoon. Gedurende de regeering van James I hadden de

moff^en'^gen'van bont. die reeds sinds E^abelhpopua,r waren g.

weest. enorme afmetingen aangenomen. Maar een zekere Mrs. Turner wera

Ier dood veroordeeld terwijl zij deze enorme monstruos.te.ten in ^l 8"!

j ,-^k»«r Tnke die hel vonnis over haar uitsprak, xeide Ie hopen.

Ä ^ latT: x^'iin^ie 6 « droegl Van dit oogenblik af verdwene.

de gele .moffen en kragen.

EEN INGEWIKKELD GEVAL.

Meteoren kunnen soms heel wat moeilijkheden veroorxaken.

Toen er eenigen lijd geleden een viel op een veld in de

Vereenigde Stalen, vroeg de boer. op wiens land hij terechl-

gekomen was. aan nieuwsgierigen een bepaald bedrag P^ hoo ' d om h< J

Lm»llirhaam Ie xien Maar toen verscheen de eigenaar van hel land, van

wlen ÏeboTr het had gehuurd, en eischle al hel ontvangen geld op. daar

hij de minerale rechten van hel land bexall

Ze waren he» nog steeds niet eens geworden, toen er reeds een ambte-

naar van de douane arriveerde, die den meteoor in beslag nam, daar he

vofgens hem onbewerkt, ruw ijzer was. dal in hel land gekomen was zonder

dal er invoerrechten voor waren betaald.

OM EN OM

an zwaarder dan meisjes,

To; hun elfde jaar zijn jongens grooter er

maar lusschen hun elfde en veertiende jaar zijn de rollen om (

• gekeerd. Na hun veertiende jaar wir

innen de jongens hel weer.

Gedurende de laatste honderd jaar heelt de Nia 9 ar ( a : wa * erV "' 1 l i a C a h k

zelf ruim honderd meter achterwaarts verplaatst. De «.«aak

is dal hèl water, dal over de rotsen valt, deze afslijpl. De

slijtage bedraagt gemiddeld ruim een meter per jaar.

Te Belgrado heeft een „kind", dat in de wieg ligt ^ slechts mei melk

wordt gevoed, zijn veertigsten verjaardag bereikt. Toen hij gebo en werd.

was hij volkomen normaal, doch een paar maanden later v.el hi, uil de wieg,

Tn hierdoor werd zoowel zijn lichamelijke als geestelijke groei Qestu t H

fs nu nog geen meter groot, terwijl hij in het geheel me» praten, en slechts

zeer slecht hooren kan.

Een museum te New York kan bogen op hel bezit van het grootste ei.

Hei weTd OP Madagascar gevonden, en is afkomstig van een uitgestorven

vogel den apiomis. Hel ei zou veertien liter water kunnen bevatten.

Hoewel er natuurlijk talrijke sleden aan de kusten van Engeland liggen,

an uit zee slechts één toren van een kathedraal zien, namekan

men toch v

lijk dien van Chichester

-19-

Dr. H. NANNINO'»

Zetpillen tegen

Aambeien

werken pijn«tillend M genei«» fa»

kotten lijd de ontttokeD iliimvlieien.

maakt hel inbrengen xeei gemakkelijk.

Verkrijgbaar bij alle ApotKekera en

Drog. i f 1.50 per dooaje »an 12aiuki

BNJKUW

VROUW WEEKBLAD,

MEVROUW

WEKELIJKS 10 CENTS

MET BIJOU

|BD(o]@DS@G2)

|De Ihage« Slmplax-Dlaacoop

lit «en klein pro|«etl«to«tt«l

Ivan fraaien vorm »oor dl«-

IpotltUvan IB/Ï4 «n 24/36 mm.

Iln dlaraampiai S/S cm.

Gafchlkt zoowel voor

zwart-wltt« tli voor kltu-

rtn-opntmtn.

Licht, kltln, «tavlg «n

prtctltch. D« kofftr ktn

bij d« projtcti« «1» voat-

ttuk voor h«t totstel

worden (tbrulkt.

Protptctui kotttloot I

DRESDEN. Strie

"GENEESMIDDELEN EN GENEESWIJZEN

worden

d« Aanprij

,ey..tlgd: S«gbro.kl.an 33, ■|.Gf«»»nh.9«

AU

II


PICK

P£ 0MKNULPI6Ê. OE ^TßflLEMPE

EEW COMPLEET VÊfiHAAL 000«

EM /, HET MEISJE

Di- stationschef lu.sllf achter zijn oor naar

een peukje sigaret, dat hij daar geborgen

had, vischte het er achter vandaan,

en stak hel op.

„Den hemel zij dank, dat het achter den

nig is!" zei hy toen, een zucht slakend.

„Nou, en óf!" zei de man, die tot taak had

de kaartjes te controleeren, eveneens met een

zucht.

Kn dat beteekendc het einde van hèt evenement-van-den-dag

op het station van Waverley.

De speciale vacantie-trein uit de stad

was gekomen en weer vertrokken. Kn het

kleine stationnetje was nu weer in slaap gevallen.

Hel perron was weer leeg —■ als

men ten minste een jongeman niet meerekende,

die aan het verste eind er van met

gefronst voorhoofd een brief stond te ontcijleren.

„Beste Dick," — zoo las hij ,mijn bungalow

in Waverley zal zoowat een maandje

leeg staan. Zou jij er misschien tijdens je

yacantie je intrek willen nemen? Mjjn huishoudster.

Miss Manters, blijft er wonen, en

ze zal werkelijk heel goed voor je zorgen.

Daar ben ik van overtuigd. Ik heb haar gezegd,

dat je misschien wel komt. De bungalow

heet „Frapperton". Het is een heelemaal

wit geschilderd huisje aan den weg, die langs

de zee loopt. Je ziet hel zóó, en het kan niet

missen. Ik hoop, dat je je amuseeren zult. —

Je tante Mathilde."

„„Frapperton"," mompelde de jongeman.

Hij slak den brief weer in zün zak, nam

zijn koffer op en begaf zich naar den uitgang.

„Weet u hier een bungalow, die „Frapperton"

heet?" vroeg hy oan den man, die zijn

kaartje in ontvangst nam.

„Ja zeker, mijnheer," antwoorde deze. U

loopt, als u hel station uitkomt, eerst een

eind recht door, dan slaat u links af en dan

bent u er zóó."

„Dank je wel," zei Dick.

Hij liep eerst een eind recht door en sloeg

daarna links af, precies zooals hem gezegd

was, en na eenigen tijd kreeg hü inderdaad

een geheel wit geschilderden bungalow in

hel oog.

Het was een warme dag — het soort dag,

waarop men alle deuren een eindje openaal

om zooveel mogelijk frissche lucht toe

Ie laten. Ook de voordeur van hel wit geschilderde

huisje stond open en Dick .stapte

I 1 Het meisje had nu wel een zéér verwon- plotseling óp van zijn stoel alsof iemand van

derde uitdrukking in haar oogen.

onderen naar boven een stopnaald of iets

„Maar " begon zij, en toen, opeens: „Ik

dergelijks door de zitting had gestoken. Hij

geloof beslist, dal u zich vergist!"

uitte een verschrikten kreet, en sloeg met de

„Vergissen? Maar heeft mijn tante u dan vlakke hand achter zyn linkeroor.

met gezegd, dat ik misschien zou komen? Ze

Een oogenblik bleef hy als verwilderd

heeft mij toch geschreven....?"

staan en keek om zich heen. Hij was sterk

„Uw tónte?"

overtuigd, dat Miss Manters ongemerkt de

„Ja. Ze schreef my, dat ze het u zeggen

kamer was binnengekomen en hem met een

zou. V is toch Miss Manters?"

of ander scherp voorwerp in het langsloopen

„Miss Manters?, Dat is de huishoudster van per ongeluk een stoot achter zijn linkeroor

hiernaast! Neen, ik ben Miss Manters niet.

had gegeven. Maar er was geen spoor van

Mijn naam is Barley. U moet hiernaast zijn." haar te bekennen.

Dick knipperde wèèr met zijn oogen. „Voor den duivel. ..." begon hij.

„Hier... hiernaast?" zei hij toen, vry

Hij zweeg en ging naar de deur. En het was

idioot.

toen, dat hy door iets anders getroffen werd,

„Ja. Moet u niet bij „Frapperton" zijn?"

maar dit keer was het niet achter zyn linker-

„J-ja," zei Dick. „Maar mijn tante schreef, maar achter zyn rechteroor.

dat het een heelemaal wit geschilderd huisje

was."

Dick draaide zich met een ruk om. Er was

beslist geen twijfel aan. Het ding was door

„Dat klopt — maar het onze is verleden het raam gekomen. Hij snelde er heen.

week ook juist heelemaal wit geschilderd." Buiten, bij een paar struiken, aan het einde

Dick slikte moeilijk. „Ik ik schijn me van den tuin aan den voorkant van den

te hebben vergist," stamelde hij. „Het spijt

bungalow, stond een jongen van een jaar of

me verschrikkelijk. De deur stond open en

daarom. ..."

dertien, veertien. Hij leek de onschuld zelf,

zooals hy daar stond. Met een peinzenden

Hy nam zyn koffer op. „Het spijt me ver- blik stond hy naar de zee te kijken. Maar er

schrikkelijk," zei hij weer.

was op zyn gezicht een uitdrukking alsof het

Het meisje glimlachte. Dat monterde Dick best mogelijk was, dat hy het volgende

een beetje op.

oogenblik in een luiden schaterlach zou kun-

Hij begaf zich naar de deur en bleef daar nen uitbarsten.

staan. „Het spijt me verschrikkelijk," zei hij Dick sloeg hem eenige oogenblikken aannog

eens, waarschijnlijk in de hoop op nóg dachtig gade. Toen liep hy op zyn teenen teeen

glimlach, maar daarin werd hij teleurrug,

maar verwijderde zich niet ver van het

gesteld. Het meisje knikte nu alleen maar, raam. Plotseling draaide hij zich om en zag,

en zelfs een weinig hooghartig.

dat de jongen behoedzaam een katapult uit

Hij begaf zich naar den bungalow naastaan zyn zak haalde.

en trof er Miss Marrters. Deze was meer over- Dat was genoeg voor Dick!

eenkomstig zijn idee van een huishoudster.

Hij snelde naar de deur, ziedend van wraak.

In zijn oogen had zij heel veel weg van een

In het volgende oogenblik renden hij en de

groot en dreigend oorlogsschip. Een trotsche, jongen zoo hard ze konden over den weg.

statige matrone van tusschen de vijf en veer- en Dick won geleidelijk....

tig en vijftig.

Hy blèèf winnen en het duurde niet lang

Ze nam hem' onderzoekend op, toen hy of een van zyn handen greep den jongen,

binnentrad.

na eerst eenige kèeren wild voor zich uit in

„Dus u bent Mr. Perch," zei ze met het niet gegraaid te hebben, in den kraag.

een zware stem, en met een intonatie alsof „Nou heb ik je, duivel" zei hy, hijgend.

ze Dick stellig zou hebben verboden tegen

„Nou, wat beteekent dat, om steenen door

te spreken zelfs al was hij niét Mr. Perch mijn raam achter mijn oor te schieten?"

geweest I

De jongen keek hem uiterst verbaasd aan.

Dick knikte. „Ja," zei hy, „en myn tante „Ik?" vroeg hij.

heeft u zeker wel gezegd, dat ik zou komen?" „Ja, jy! Ik voel er veel voor, om je een

Miss Manters knikte óók.

pak slaag te geven, dat je heugen zal. ... !"

„Ja," zei ze, „Miss Grovers heeft het me

regelrecht naar binnen.

„Steenen door uw raam schieten, zei je?"

gezegd. Als u even mee wilt gaan, zal ik u

Hij zette zijn koffer neer in de beschadnw-

„Ja, dat zei ik," ziedde Dick. „En wat

uw kamer wijzen. En dan zal ik thee zetten."

jde hal, waar hel heerlijk koel was, en keek

mèèr is. ..."

„Graag," zei Dick.

eens om zich heen. In de volgende seconde

„Ik heb geen steenen geschoten! Ik kan

Ze bracht hem naar zijn kamer en toen

staarde hij echter rechl vóór zich uit als

hel niet geweest zyn," zei de jongen. Zijn

Dick beneden kwam, stond de thee reeds op

iemand, wiens droomen plotseling werkelijk-

gezicht was werkelijk een voorbeeld van

hem te wachten. Hy dronk een paar kopjes

heid zijn geworden.

onschuld.

en ging toen een eindje wandelen. Hij deed

Hij staarde naar liet meisje — het soort

„Sta niet te liegen, jö!" viel Dick streng

dit gedeeltelijk om Waverley eens wat beter

meisje, waarvan Dick tol dan toe altijd had

uit. „Je weet heel goed, dat je me achter myn

te leeren kennen — doch slechts gedeeltegedacht,

dal het alleen maar in droomen be

oor hebt geraakt met een steen of zooiets.

lijk. Zijn voornaamste doel was nog een keer

stond. Rn dit moest Miss'Manters zijn!

Hij zweeg, en zei toen: „Twee keer!"

het meisje te ontmoeten, dat Barley heette.

Hij knipperde met zijn oogen, en knipper-

Hy greep den kraag van den jongen wat

Maar hij had geen geluk, en in een vrij som-

Ie toen nog eens.

steviger beet en keek den delinquent met een

ber humeur keerde hij terug naar „Frap-

„Kh..., eh. goedenmiddag,"

strenge uitdrukking in de oogen aan.

zei hij perton".

oen. ,,Kh. . . . ik ben Dick, weet i

„Laat ik je weer eens snappen, terwijl je

Het was aan het ontbijt den volgenden

,.() ja?" zei hel meisje.

zooiets doet, dan zal ik. .. ."

ochtend, dat hy het stellige voornemen '

...Ia — Dick Perch," vervolgde hij.

Maar hij kwam' niet verder. Of hy den jonhad

Miss Barley dien dag weer te zien

De wenkbrauwen van het meisje gingen

gen zou hebben onthoofd als het nog eens

of bij die poging ten onder te gaan! Met een

log iels meer de hoogte in.

was gebeurd, of dat hij hem alleen maar een

resoluut gebaar nam hy een sneetje toast.

„Als n me eens ik bedoel zoudt u

mijl of w^at in zee zou hebben gegooid, werd

Ja, hij zou beslist maken, dat hij haar van-

! iel erg vinden, als ik u om een drupje thee

nooit onthuld. Een andere stem vroeg:

1 daag terugzag....

crzocht?"

„Wat is er aan de hand?" En de stem

Hij strekte zyn hand' uit naar de boter.

„Thee'.'" vroeg hel meisje. „Ik denk "

was van de jongedame, die Barley heette.

Die vergissing van gisteren was ten slotte

„O ja, ik weet, dal het een beetje vroeg

Dick draaide zich abrupt om.

niet heelemaal zijn schuld. Iedereen zou in

s voor thee, maar ik heb een heele reis

„O, goeden morgen," zei hy, en kuchte verzijn

plaats het verkeerde huisje zijn binnenichtcr

den rug, weel n!"

legen. „Ik ik gaf dezen kwajongen juist

gestapt! .

HÜ wierp een blik op zijn koffer.

een waarschuwing " vervolgde hy, kleu-

Toen hy met zijn gedachten op dit punt

„Zal ik dien maar alvast naar boven

rend. „Hij heeft bijna myn schedel gesplegekomen

was, wilde hy de marmelade grij-

'reugen?" vroeg hij.

ten met twee stukken steen terwyl ik zat te

pen. Maar hij kwam zoo ver niet. Hij sprong ontbijten." Hy wierp den jongen een woe-

20 -

denden blik toe. „Ik vertelde hem juist, dat

ik hem...."

„Is dat zoo, John?" vroeg het meisje.

Dicks wenkbrauwen rezen met een vaart

omhoog. Jóhn? Het leek wel alsof het meisje

dien kwajongen kende!

„O, heusch niet, Willy!" De engelachtig-

onschuldige blik werd nu op het meisje ge-

richt. „Heusch niet! Ik liep heel gewoon

langs het huisje naast het onze, toen hij als

een razende naar buiten kwam rennen, recht

op me af. Ik schrok en koos natuurlijk het

haze»pad. Ik weet werkelyk niet, wat er met

hem is." , , ,

Dick stond als aan den grond genageld.

Hij dacht twee dingen tegelijk: hij dacht hoe

lief hoe ontzettend lief dat meisje was, en

hy 'dacht óók, hoe volmaakt een kleine jon-

gen liegen kan! Met een ruk richtte hij zich

plotseling op. Alsof hij uit een trance

kwam.... . ...,.« T%-

„Wel heb ik van mijn leven!" zei hy. „Die

is goed! Hier sta ik met een bult achter ieder

oor en jij " ., u »

Ik ben er zeker van, dat mijn broertje het

niê't in zijn hoofd zal krijgen om u met

steenen te gooien," verklaarde het meisje.

„Hoe durfde u hem na te loopen? Hem heen

en weer te schudden? Het moet iemand

anders zijn geweest! Er zijn op het oogen-

blik zooveel kleine jongens in Waverley, nu

het vacantie is. Laat hem direct los!"

Dick gehoorzaamde als in een droom.

„Maar ik zeg u.... ik heb het zelf ge-

zien gevoeld "

„Kom mee, John," zei Willy.

John ging mee ..,.,•

Dick keerde terug naar zijn ontbyt, heilig

overtuigd, dat het leven één en al onrecht-

vaardigheid was. En hij was eveneens over-

tuigd, dat van alle ooren in de wereld waar

hij graag hard aan zou willen trekken, de

ooren van John in de eerste plaats kwamen.

Hij kauwde lang en moeizaam op zijn sneetje

toast en stak toen een sigaret op.

Het was terwyl hij met een boek in den

tuin achter den bungalow zat, dat hy het

geluid van stemmen naastaan hoorde.

„Is er nogal gelegenheid hier om te roeien,

Willy?" hoorde hij een stralende mannen-

stem vragen.

Willy zei. dat er niet veel gelegenheid was.

„Ah, dat is jammer," beweerde de andere

stem. „Ken mooie sport, roeien. In Lon-

den...."

De stem ging verder. De eigenaar er van

deed al zijn best nauwkeurig te beschrijven

hoeveel en hoe goed hy wel roeide. En hoe-

veel bekers en rozen-bowls en theelepeltjes

hij er wel mee gewonnen had.

„Het klinkt heel interessant. Mr. Lorimcr,"

zei Willy.

„Misschien vindt u het goed, dat ik u leer

roeien terwijl ik hier ben?" zei de stralende

Mr. Lorimer snel.

„Graag, Mr. Lorimer," zei Willy.

Intusschen zat Dick in den tuin er naast

aandachtig te luisteren en van verontwaar-

diging en opwinding te trillen. Het was zyn

besliste meening, dat zoo'n stralende jonge-

man als Mr. Lorimer verdronken diende te

worden. Het feit, dat hij tegen Willy sprak,

was reeds voldoende om Dick te doen zieden.

Maar om zóó tegen haar te spreken

Dick stond op en gluurde over de he^ naar

den stralenden jongeman. Wat hü zag,

bevestigde zyn ergste vermoeden. Mr. Lori-

mer was een slanke, meer dan zelf-bewuste

jongeman met een verschrikkelyk voldane

uitdrukking op zijn blozend, rond gezicht.

Het was het soort jongeman wiens stem een

heele kamer met geluid zou vullen, en alle

aanwezigen op de vluebt jagen

Dick keerde terug in huis. Dan keek hy

nog maar liever tegen Miss Manters aan....

Maar onder de hand was die jongeman daar

altijd nog, en hij sprak maar steeds tegen

Willy alsof hij een soort eere-gast was.

Dick knarste een paar keer op zijn tan-

den. ...

Later op den dag zag Dick hoe de stralen-

de Mr. Lorimer weer aan het huis arriveer-

de. Na een poosje ging hij weer weg, en toen

zag hij er wat ontnuchterd uit, hetgeen Dick

een weinig opvroolijkte.

Maar desondanks zag hy hem den volgen-

den ochtend toch weer verschijnen en dit

keer schenen hij en Willy er voor een wan-

deling op uit te trekken. .

Dick keek hen somber na. Hij vroeg zich

af of hy na die geschiedenis van het ver-

keerde huis, en na het incident met John,

ooit nog de kans zou krijgen een wandeling

met Willy te maken. Hij balde zijn vuisten

over die geschiedenis met het verkeerde huis;

hij balde zijn vuisten over het incident met

Dick en balde ten slotte óók zijn vuisten

toen hij aan Mr. Lorimer dacht

Hierna verliet hij den bungalow om zelf

ook een wandeling te gaan maken. Hij slen-

terde den weg langs het strand af en zette

zich daar een poosje neer.

Het was een oogenblik later, dat hy er

zich van bewust werd, dat er iemand vlak

by hem had plaats genomen. Het was de

onschuldige John.

„Hallo," zei John. „

Dick keek hem geërgerd aan. „Hallo, zei

hij toen. Hij zweeg en voegde er daarna iets

aan toe.

, „Wat zeg je?" vroeg John.

,Niks!"

De jongen staarde een oogenblik naar zee,

en wierp toen met een afwezig air een steen

voor zich uit.

„Willy is een eindje gaan wandelen met

Mr. Lorimer," zei hij toen, als had Dick hem

iets gevraagd.

Dick stopte zijn pijp. Hy staarde den jon-

gen aan.

„Nou — en?" vroeg hij.

John wierp weer een steen. Dick besteed-

de al zijn aandacht aan het stoppen van zijn

PÜP

- 21 -

„Ik moet haar vanmiddag naar het eiland

roeien," vervolgde John, nadat hij nog meer

steenen had gegooid.

„Kiland?" vroeg Dick.

, Ja." John wees naar zee. „We noemen het

zoo Het is eigenlijk alleen een groot stuk

rots. Bij vloed staat het heelemaal onder

water." ,^ . ■ i i

Dick staarde naar het stuk rots. Dat klonk

niet zoo kwaad. Het beteekende in ieder ge-

val, dat die Lorimcr vanmiddag niét in het

programma was opgenomen.

John zocht een anderen steen om te gooien.

Het is anders toevallig," zei hij dan. „Gis-

teren las ik een verhaal van een jongen, die

zyn zuster naar een eiland vóór het strand

roeide. Kn toen ze daar waren gekomen, liet

hij haar aan land gaan en deed daarop alsof

hn met de boot door den vloed afdreef,....

„Deed nét alsof hij.... Wat bedoel je. ^ ?

vroeg Dick. „Was hy gek of zooiets?

O neen! Ken jongeman had hem vyf shil-

lings gegeven om het te doen. Opdat hij haar

zou kunnen redden. Later zijn ze getrouwd,

geloof ik." , . x,. i T „„

Kven zei nóch John, noch Dick iets. Toen

keek de onschuldige John Dick aan.

Vind je ook niet, dat je zakgeld gewoon-

weg wegvliegt als het vacantie is?" vroeg hy.

Kr heerschte weer even een stilzwijgen.

„Hoe laat gsan jullie?" vroeg Dick ,

,Gaan? O, roeien, bedoel je? Half drie.

Dick stak een hand in zyn zak. John keek

hem benieuwd aan.

„Hier heb je iets.... om wat te koo-

pen .." mompelde Dick. 'Hij zweeg. „Kn

wat ik zeggen wilde," voegde hij er dan aan

toe, „weet je wat die jongeman uit het ver-

haal zou hebben gedaan, als die jongen het

verder zou hebben verteld?"

N G G n ^ *'

".Hii zou hem een pak slaag hebben gege-

ven, waardoor zijn heele verdere vacantie

bedorven was," zei Dick beslist.

WASCllDAG


De stralende Mr. Lorimer had van zyn

wandeling met Willy genoten 1 Hij had hi)

het tuinhekje afscheid van haar genomen en

begaf zich nu in de richting van een of

andere lunch. Hij was nogal teleurgesteld

omdat zij had geweigerd een afspraak voor

dien middag te maken. Maar er zou nog wel

een andere gelegenheid komen.

Mr. Lorimer neuriede zachtjes toen John

hem inhaalde om een eindje met hem mee

te loopen.

„Ah, John," zei de eerste opgewekt. „Ook

een wandelingetje aan het maken voor de

lunch?"

John zei, dat dit inderdaad zoo was.

„Je zuster heeft me verteld, dat je haar

vanmiddag naar het eiland zal roeien,"

straalde hij.

„Ja."

„Een mooie oefening! Prachtig!" zei Mr.

Lorimer enthousiast.

John scheen zich opeens iets te herinneren.

„Een grappig ding, met dat eiland." zei hy.

„Ik bedoel.... ik las verleden week een ver-

haal van een jongen, die zijn zuster ook naar

een eiland roeide en toen net deed alsof hij

met de boot wegdreef. Hij liet haar op dat

eiland zitten."

„Liet hij haar op dat eiland zitten? Wat

bedoel je?"

„Iemand had hem vijf shilling er voor ge-

geven! Daarom deed hy het. Die man wilde

haar redden of zooiets. Zy vond het ook wel

interessant!"

Ze liepen nog een eindje door. Toen zei

John opeens: „Een hoop geld, hè, vijf shil-

ling? Daar zou ik ook heel wat voor doen!"

De stralende bleef staan. Hij kuchte.

„Hoe laat gaan jullie?" vroeg hij.

„Naar het eiland? Om half drie."

„Je zei, geloof ik, vyf ?"

„Vijf....? O ja, vyf shilling."

Mr. Lorimer kuchte weer, en gaf John tien

shilling.

. „O, dank u wel, denk u wel," zei de on-

schuldige.

Mr. Lorimer aarzelde even, en liep toen

weer door, terwyl John terugkeerde naar

huis, zyn gezicht lijkend op dat van een

cherubijntje van een plakplaatje.

Eenigen tijd vóór half drie dien middag

tuurde John gespannen door de geopende

deur van een visschershut op het strand naar

zee. Hij had een langen kijker bij de hand

staan. Een eindje verder deed Mr. Lorimer

hetzelfde. Hy had ook een langen kijker bü

zich,

Hun zenuwachtigheid nam om half drie in

sterke mate toe. Ze zagen Willy en John

vertrekken, en John de punt van de boot

N« RKO Radio's ,1Sn«euwwlt)e"*n„Gungi Dln"

komen nu A • • r»

Asialre - Rogers In

„The story of Vernon and

Irene Castle"

en Irene Dunne en Charles Boyer In

„Love affair"

VER WACH7 !

ELEANOR POWELL

In haar wonderbaarlljkite dani-creatie

„HONOLULU"

met ROBERT YOUNG

GEORGE BURNS - GRACIE ALLEN

Metro-Goldwyn-Mayer« Wonder-Show

naar het eiland richten. Langzaam zagen zij

de boot verdwijnen.

Het duurde een goed kwartier eer het

eiland was bereikt. Gedurende dien tijd wa-

ren de kykers practisch voortdurend in ge-

bruik geweest. Een hevige spanning had zich

nu van de belde jongelui meester gemaakt.

Ploseling werd de spanning verbroken. Ver

weg in zee. hadden zy Willy en John bij het

stuk rots uit de boot zien stappen. Ze hadden

er John weer in zien klimmen alsof hij haar

steviger vast wilde leggen. En toen' zagen

zy, hoe hy begon weg te drijven!

Dick legde zyn kyker onmiddellijk neer.

Mr. Lorimer had den zyne ook neergelegd.

Ze snelden byna tegelykertyd de hutten uit,

en zagen elkaar eveneens byna tegelijkertijd.

Ze bleven staan, en keken elkander mis-

schien gedurende één seconde zwijgend aan.

Daarop schoten ze toen opeens ieder als een

pijl uit een boog op een boot af.

Dick greep de zijne en duwde hem zee in.

Hij zag hoe Mr. Lorimer de zyne byna met

vakkennis behandelde.

Dick slaakte een venvensching. Hy her-

innerde zich de verhalen van den stralende

over roeien. Dicks kennis van die kunst reik-

te niet ver, maar hij greep de riemen met

een beslist gebaar. Indien wilskracht alleen

voldoende was. moest hy hel eiland stellig

het eerst bereiken.

Ze startten. De stralende gebruikte zijn rie-

men nu met de grootste kunstvaardigheid.

Zyn mèèr dan zelf-bewuste houding kwam

erger uit dan ooit. Hy kwam Dic-k een eindje

voor.

Dick zei andermaal een leelijk woord,

en hield zyn riemen .steviger vast. Hij duwde

ze met zooveel heftigheid in hel water, dal

men bijna zou hebben verondersteld, dat hij

iets tegen de zee had. Maar toch kwam Mr.

Lorimer nog steeds méér voor. , ..

Dat was te veel voor Dick 1 Hij wierp nog

een blik op de andere boot en belegde loen

ieder onsje energie, waarover hü beschikte.

in zijn roeien, Hy schoot plotseling vooruil

alsof hy het eiland rammen wilde....

Mr. Lorimer richtte zich wat op. Was het

dan voor niets, dat hy bekers en theelepel-

tjes had gewonnen? Hy fronste zijn voor-

hoofd en kliefde met gelijkmatige, lange sla-

gen de baren.

Maar het baatte niet. Dick wist niets van

lange, gelijkmatige slagen. Zyn styl zou ge-

makkelijk hilariteit hebben kunnen opwek-

ken. Zyn voornemen was, vóór Mr. Lorimer

by dat stuk rots aan te komen en hy was

vast besloten het te halen. En wat meer was:

hij hMlde het ook!

Precies een halve minuut vóór Mr. Lorimer

was hy er. Hij sprong uit zyn boot en begaf

zich naar Willy, diep en hijgend adem-

halend.

„Ik— ik ben gekomen.... om u terug te

brengen," zei hij. „Ik zag van af het

strand dat u niet weg kon!"

Willy glimlachte en het duizelde Dick. Het

was de moeite waard geweest!

„Dank u wel" zei ze. „Dat is er eg aa- "

Hier werd zij in de rede gevallen. Mr. Lo-

rimer snelde op hen toe. Hy bleek eveneens

buiten adem.

„Zoo.... eh.... Willy," begon hy, „ik

ben gekomen .. eb om je terug te bren-

gen." Hy wierp Dick een venynigen blik toe.

„Myn boot ligt eh hier."

Het bleef even stil. Willy keek van den

een naar den ander. Ze leek een oogenblik

niet te weten wat zy moest doen. En er was

een blik in haar oogen alsof zy de situatie

niet prettig vond.

..Maar. ..." begon zij.

En loen werd zy wéér in de rede gevallen.

Sinds Dick en de stralende van het strand

weggeroeid waren, hadden zy geen aandacht

meer gehad voor de boot, waarin de cheru-

bijn-achtige John zat. Niet alleen hadden zy

er geen lijd voor gehad, maar ze waren bei-

den in de veronderstelling geweest, dat hij

inderdaad een levensware nabootsing zou

De bouw van hel L.ldsch. Stadhuli Is thans loover gevorderd, dat roowel aan voor- als achterzijde

de .chuttlngen xün verwijderd Terwijl aan de voorrijde de oude gevel werd hersteld, 1^ ..n

de achtemjde een geheel nieuw gebouw. Wij geven daarvan hierboven een foto.

- 22 -

geven van iemand, die in een boot afdryft

Maar nu kwam John naar hen toe....

„Wat voor den dui...." begon Dick.(i

„Ik kom even myn katapult halen, zei

John. Hy zag er nu zéér onschuldig uit. „Ik

geloof, dat ik hem hier ergens heb laten

Hü begon te zoeken op de kale rots. Plot-

seling slaakte hy een kreet van triomf.

„Hier heb ik 'm al," riep hy.

Hij keerde zich om, en grynsde een beetje

ii'Kir Willv

„Nou, met wiei) ga je terug?" fluisterde hy.

Willy staarde uit over de zee. Er was een

diepe blos op haar wangen verschenen, /ie

wendde zich tot Dick en Mr. Lorimer.

Ik . ik geloof, dat ik nu maar met de

boot van mijn broer terugga," zei ze. „Het

was erg vriendelijk vanu allebei om me te

komen halen, maar "

„Ga je met mijn boot terug?' vroeg John

verbaasd. , .... ,

Ze wierp hem een geergerden blik toe.

Maar .. je betaalt me toch die vyf shil-

ling, is het niet?" vroeg hij dringend.

„John!" Willy werd nu nog rooder. Houd

■„Ik bedoel.... ik weet wel, dat ze nu alle-

bel hier zyn, maar dat geeft toch met!

„Houd je mond! Ga in de boot, beval

Willy

Ze duwde hem vooruit. De cherubynen-

uitdrukking was nu met een van angst ver-

"^faar ik heb gedaan, wat je me gevraagd

hebt," mompelde John. „Ik heb gezien, dat

hij naar het eiland stond te kyken. Hoe ik

het gedaan heb, is mijn zaak, maar het is

góéd gegaan! Ik kon toch met weten, dat

ik terug zou moeten komen voor myn kata-

pult, is het wel? Krijg ik die vyf shilling

van je of niet?" „

Willv staarde hem een oogenblik aan. Ae

zag er" uit, alsof ze hem een draai om zyn

ooren zou geven.

„Ga in de boot," zei ze.

„En ik ben afgedreven zooals je hebt ge-

vraagd " . ,

„Ga in de bóót!" zei ze weer.

John aarzelde nog slechts één oogenblik.

Hij scheen te beseffen, dat nog een woord

van hem den draai om zyn ooren werkelyk-

heid zou kunnen maken. In het volgende

oogenblik roeide hy Willy terug naar het

strflnd....

De stralende keek Dick zelf-bewust aan.

De redding schijnt per slot van rekening

een idee van de jongedame zélf te zyn ge-

weest," merkte hij op. „Nogal romantisch.

Dick hoorde hem nauwelijks. Hy staarde

de boot met Willy en John na, terwyl deze

naar het strand terugkeerde. Hy voelde zyn

hart als een zware ysklomp in zyn borst

liggen. Hy zag vaag, hoe Mr. Lorimer ook

weer naar de kust tcrugroeide.

Maar na een oogenblikje begaf hy zich

eveneens naar zijn boot en roeide naar het

strand. , , ,.. u.

Toen hy aan wal stapte, hoorde hy achtel

een visschershuisje stemmen.

Ik geloof werkelijk niet, dat ik het u mag

zeggen, "Mr. Lorimer," hoorde hij er een be-

weren.

De stem was van John. . w T .

„O ja, dat mag je wel," zei Mr Lonmers

stem beslist. „Ivpm nou. V, ie was het.'

John zweeg even.

„Kom nou...." zei Mr. Lorimer weer, over-

redend. „Wie was het?"

Er klonk het geluid van rinkelende geld-

stukken. , . , „ >.

Alsjeblieft koon hier maar wat voor,

kwam de stem van Mr. Lorimer toen.

En daarop die van John: „Het was die

slungel, die naast ons woont.

En toen schoot hy als een pijl uit een boog

achter de hut vandaan, en rende naar den

horizon....

De Vereenlgl nfl yoor Vreemdelingenverkeer organiseerde op het strand te Zandvoort een groot strand-

ruitedeest. - Een traai dressuurnummar.


-2b -

Te slap en te moe om een been

te verzetten.

's Morgens op het laatste oogenblik doodmoe

uit bed gekomen — den heelen dag slap en

lusteloos ... 's avonds hoofdpijn of zoo'n

stramme pijn in armen en beenen Al die

klachten wijzen in één richting : onzuiver

bloed. Duizenden leden aan diezelfde kwalen

totdat zij Kruschen Salts probeerden. Kru-

schen kan ook U helpen en een einde aan Uw

lijden maken. Neem regelmatig, eiken morgen,

de kleine dosis Kruschen Salts. Kruschen s

zes minerale zouten sporen Uw lever, nieren

en ingewanden aan tot grootere werkzaamheid

en daardoor filteren deze bloedzuiverende

organen aUe overtollig zuur uit Uw gestel.

Koop een flacon Kruschen als t kän

vandaag nog. Met de hulp van Kruschen s

weldadige werking zult ge spoedig weer de

oude zijn! Verkrijgbaar bij apothekers en dro-

gisten k f 0.40, / 0.75 en / 1.60 (extra groot pak).

Fabrikanten : E. Griffiths Hughes Ltd., Man-

chester (Engeland). Opgericht 1756.

Dick hoorde nu de stem van Mr. Lorimer

W ^Hé hier geef me myn geld te-

Mr Lorimer werd plotseling zichtbaar. Hij

rende achter John aan, maar deze was hem

beslist te vlug af en Dick zag hen allebei in

de verte verdwijnen. „

„Die slungel, die naast ons woont...-

Dat ben ik!" Dick staarde een oogenblik ver-

bouwereerd om zich heen. En toen was het

plotseling alsof de zon op zijn gezicht door-

brak. In de tegenovergestelde richting van

John en zijn achtervolger, kou hy Willy zien,

die zich naar huis begaf. . i io

Hy begon ook hard te loopen en haalde

a n

,AVat "ik zeggen wilde...." Hü-was wéér

buiten adem. „Miss Barley wat ik zeggen

wilde.... zoudt u. .. . ik bedoel.... wat

denkt u van een drupje thee?"

Willy had zich verbaasd omgekeerd, /.e

bloosde een weinig

Thee?" zei ze. Ze glimlachte. „Alweer?

"() dat.... Het spijt me werkelijk heel

erg" zei Dick. „En dat incident met dien

kwajongen.... ik bedoel met John....

Maar ..." Hij keek haar byna smeekend aan.

,()ni op die thee terug te komen. Zoudt u

niet een kopje thee met me willen drinken

daar in die lunchroom, aan het eind van den

weg?"

Ze keek op haar polshorloge.

„Het is zoo ongeveer tijd voor een kopje,

is het niet?" zei ze.

„Op de minuut af,' lachte Dick. „Eh.

wilt u?"

„Graag," zei Willy.

Dick weerstond dt

aanvechting om luid

i zingen, en glimlachte alleen maar

gelukkig. Maar zyn gezicht sprak er boek-

deelen bij. .

„Ga dan gauw mee! zei ny.

En ze gingen


ip'ïpHP^

ÉmrrM %

OM NA TE TEEKENEN.

. f^it JS Jiin de Sc-hildpud. — Wie van jullie

^-^ziet kans hem na to leekenen.' liet zal je

\yel meevallen, als je er eenmaal aan begint.

Kn je zult zien, dal het een aardig tijdver-

drijf is. Desnoods kun je er een wedstrijd

van maken met je vriendjes en vriendin-

netjes. Vader of Moeder willen misschien

wel als jury optreden, om uit te maken wie

net het mooiste heeft uedaan!

WEES GOED VOOR DE DIEREN!

J7r was eens een Indiaansch jongentje

hetgeen hier volgt is waar gebeurd!

-— dat door een boseh liep Ie dwalen, toen

hij plotseling Man den voel van een boom

twee jonge eekhoorntjes zag spelen. Het

waren de aardigste diertjes, die hij ooit had

gezien, en daarom kon hij de verleiding niet

weerstaan er een van mee te nemen naar

huis. Overgelukkig liet hij het aan zijn vader

zien.

„Is het geen lief dierlje?" vroeg hij. „Ik

zal er erg prettig mee kunnen sp'elen!"

Maar het gezicht van zijn vader betrok.

..Denk je eens in." zei hij. „boe treurig

cd^

zijn broertje zal zijn, nu hel hem mist! Denk

je eens in, hoe wanhopig zijn moeder naar

hem zal zoeken!"

„Maar vader," zei het ventje, „ik zal heusch

^oed voor hem zijn!"

„Dat geloof ik wel," antwoordde zijn

vader. „Ik weet, dat je altijd erg goed voor

dieren bent, maar probeer nu eens, zoo jjoed

mogelijk voor je kleinen gevangene Ie zijn."

„Zoo goed mogelijk.,.." düehl het jonge

Indiaanlje. Hij aarzelde een oogenblik en

liep toen een kilometer terug naar het boseh.

on zette daar het eekhoorntje aan den voet

van den boom. waar hij hei had gevonden.

Hij kreeg reeds direct zijn belooning, want

het diertje slaakte een kreet van blijdschap

en rende zoo vlug het kon den boom in.

Toen klonken er in den boom nog meer kreten

van vreugde: van zijn broertje, en van

zijn vader en moeder, die hem alïe drie zoo

snel .mogelijk tegemoet kwamen!

Veel gelukkiger dan wanneer hij hel eekhoorntje

had gehouden, keerde de jongen

terug, en nooit is hij meer voor de verieiding

gezwicht, een dier mee naar hui s te nemen!

DIE NARE BRANDNETEL!

| k vraag me af, hoeveel keeren ge dat wel

gedurende den zomer zult hebben gezegd,

wanneer je bloote armen of beenen met een

brandnetel in aanraking kwamen, omdat ge

haar met had opgemerkt. Hun steken

„branden", nietwaar, en in hel Latijn heel

een brandnetel daarom „l'rtica", hetgeen

iets beleekent dat brandt.

Men vindt dun ook niet licht iemand, die

een goed woord voor de brandnetel over

heeft, en men noemt haar vaker ..onkruid"

dan „plant".

Maar de brandnetel is tóch een zeer nüt-

lige plant, en plantkundigcn kennen haar

reeds honderden jaren als zoodanig. In de

lente wordt zij gegeten, nadat men haar

als spinazie heeft gekookt. De zouten, die

er in zitten zuiveren het bloed, en werken

zeer heilzaam. Later in het jaar is de brand-

netel te sterk geworden om nog als voedsel

voor den mensch te kunnen dienen, maar

24 -

iiet heele jaar door kunnen fijngehakte

brandnetels je kippen gezond houden!

Xiel alleen vormen jonge brandnetels een

gezonde vroege-zomer groente, maar men

maakt er ook een smakelijken en verfris-

schenden drank van, die vooral in vroeger

tijd veel in het Noorden van Engeland werd

gedronken.

Ge ziet dus, dat brandnetels lang niet zulke

„nare" planten zijn als de menschen wel

zeggen, maar.. als je te dicht by hen

komt en hen aanraakt, zullen zij je steken'

Dat wil zeggen: wanneer ge hen luchtig

aanraakt, want als ge hen stevig beetpakt,

zullen ze je in het geheel geen pijn d oen!

MIJN LIEVELING

"nze poes heeft jonge poesjes.

Alleraardigst om te zien.

Maar ze zijn niet zoo heel jong meer:

'k Denk een week of zes misschien.

Stoeien, spelen of ravotten.

Ja, dat is hun grootste pret.

Als ze moe zijn van het dollen.

Stuurt hun moeder hen naar bed.

Eén er van, dat is mijn liev'llng.

Kijk, hier zit hij op mijn arm.

Gauw breng ik hem weer in 't mandje,

Want daar ligt hij lekker warm....

Vele vrouwen denken

Alleen mur un gclutsveT-

HEEREN

Wi/f üdai-

^ Uw vrouw er

- AARDIG

uihietj

zorging. Het komt niet bij hen

op om ook een» w«t voor de ver

fiMÜng vui het hur te doen. Neem

oumiaag eens voor Uw vrouw de opzien«

barende nieuwe «hampoo me«. Nu-Bruin. Zie

eens hoc het haar in ztjdeachtigen gUiu haar

gelaat omstraalt. Want Nu-Bruin bevat de

wetenschappelijke vinding. Vitamine F.

welke niet alleen het haar shamponeert,

maar het ook de aantrekkelijkheid geeft die

alleen van ,Jevend"haar kan uitgaan. Wan-

neer U vandaag fJu-Bniin koopt, zult U

morgcnUw eigen vrouw niet terugkenntn.

NUBRVIN ^ #

Nieuw...

Reukwerende crème

STOPT op veilige manier

TRANSPIREEREN

in de armholte.

1. Bederft de kleeding niet - prik-

kelt de huid niet.

2. Is onmiddellijk droog. Kan

direct na het ontharen worden

gebruikt.

3. Stopt het transpireerengeduren

de 1-3 dagen; neemt den reuk

weg.

4. Witte, vetvrije crème met tris-

ichen geur.

5. Beschermt Uw kleeding tegen

transpiratie-vlekken; maakt

«ous-bra» overbodig.

ARRID

\. 1.— per pot.

fRUK

VROUW

UW

WEEKBLAD,

MEVROUW

Wekelijks 10 ets. met BIJOU

De optimist,

IK ZOU NOG ALTIJD

TELEFONISTE ZIJN •»t

V- ^ f

Ik was wanhopig. ^

"toen Ans m. dat-ik een

vermoeide huid had.. .Ze

raadde me aan. dagelijks

LUX TOILET ZEBP

j. te gebruiken.^

Een aantrekkelijk uiterlijk bedorven door een „vermoeide huid".

Laat dit U niet overkomen! Bescherm Uw teint tegen de na-

delige gevolgen van de moderne levenswijze door het dagelijks

gebruik van Lux Toilet Zeep. Deze zuivere, witte toiletzeep

maakt Uw teint spoedig jeugdig en aantrekkelijk.

Wjen .VERMOEIDE HUID"

LUX TOILET ZEEP

UTZ lee-owi

Twee houthakkers, die in een afgelegen

boseh werkten, klopten aan de deur van een

hut aan het eind van het woud.

„Neem me niet kwalijk, dat we je storen,

Jan," zei een van hen tegen den boer, die

de deur opendeed. ,,We hebbenl daarnet in

een greppel het lijk van een man gevonden,

en we dachten even, dal jij het was."

„O ja?" zei de boer. ,,Hoe zag hij er uit?"

„Nou, hij was zoowat van jouw lengte."

Droeg hij een rood tlanellen hemd?'

'„Ja."

„Schoenen?"

„Ja, hij droeg schoenen."

„Hooge ot lage schoenen?"

A P J E

OR

Ans heeft gelijk

gehad! Mijn teint is

dadelijk mooier geworden.

En. ..iedereen zegt, dat Jan

en ik ideale echtgenoten

zijn /

et 00.0. **:r^^rz^

Reeds de

ondragelil^^doedoet

de

Eczeem en «f^ß.D.

bedaren- u is gee"

ningcn üeaa ^ " _ heldere

een

xsii,

^ ü 8 e *'"■■,' diep * de t P de

vloelswt, O* doordring -

«nis."» •" ,

o^middeVU^

Denms ^V^nt den

krabben

drang vele i^^em, Open

en

aangev—

ik»"

w \ :aren

sinds vele 1 „,

ewend «s puisties

Zvseren-

Beenen,

andere bui

tm

'daandoeningen- ^

Flacons ' bii

f t.50 en t '

VpoVbeWrsenDTOg

eiselsv

rslerW-

„Laat eens zien, waren het hooge of lage

schoenen. Dirk? O ja, het waren hooge

schoenen."

„Neen," zei de boer toen, na een poosje

te hebben nagedacht, „dan was ik het niet. Ik

heb geen hooge schoenen. Ik draag alleen

maar klompen."

„We willen, dat je al je kameraden van het

regiment als je broers beschouwt," zei de

overste tegen den recruut, ,,en wal mij be-

treft ... in mij moet je je vader zien . . . den

'vader van het regiment. Begrepen?"

„Ja, paps," antwoordde de recruut.

■&00tW*«H

„Het spijt me, me-

vrouw, maar zoo diep

als de Koopjesafdeeling

zink ik nooit . . "


TIen Jaar. — Waarom da menschen toch

rooken? Bah!

Twintig jaar. — Alt )• aan sigaret rookt, *

kun Ja vaal beter aan „haar" danken.

Dertig jaar. — Dat er na een goed diner

niets boven een goede sigaar gaatl

WAT MANNEIMD ENKEN

C7^ annen zijn zonderlinge

J \ wezeml

Vraag iedere vrouw, of dit

waar Is, en zij zal het direct vol-

mondig beamen!

„Ge kunt geen staat op hen

maken," zullen zij er bij voegen,

misschien met een zucht, als zij

het hèèl erg meenenl

Wellicht hebben zij gelijk!

De mannen mogen dan van

meening zijn, dat er niet één

vrouw Is, die in staat blijkt logisch

te denken, dat neemt Inderdaad

niet weg, dat zij meer vasthou-

den aan een oordeel, als zij zich

dat eenmaal hebben gevormd.

Dit Is met de mannen zeer

zeker niet het geval. Het hun

„waardeeringen" springen zij nog-

al wispelturig om, getuige het-

geen u hier op deze bladzijden

kunt lezen.

ledere vrouw, die de mannen

„kent", zal zeggen, dat 't juist Is.

En ledere man, die zichzélf

kent, zal misschien ... zijn schou-

ders ophalen, en denken: „Zoo

z ij n we nu eenmaal, maar wat

zou dat? Het Is een dom mensch,

die zijn meeningen ter gelegener

tijd niet herziet!"

Ja, dat Is zoo... maar dat

„herzien van meeningen" brengt

dan toch maar mee, dat men het

vroeger bij het verkeerde eind

heeft gehad , .. of nóg heeftl

Hetgeen misschien wel eens

goed is voor de „beeren der

schepping" om te overwegen!

Vindt u ook niet, dames?

Als zij tien Jaar zijn:

1. Dat „mooie" kleeren maar

lastig zijn, omdat je er zuinig

op moet zijn.

Als zij twintig Jaar zijn

1. Dat sportkleeren beslist he

aangenaamst zijn.

2. Dat men reusachtig veel tijd 2. Dat de tijd, eer hij „haar'

"••ft- weer zal zien, enorm lam

duurt.

3. Dat men heel veel nare din-

gen moet eten.

4. Dat hij slechts met een vrouw

wil trouwen, die net als

„mams" Is.

5. Dat er niets boven lekkers

gaat.

6. Dat een electrische trein zijn

hartewensch is.

Dat de leeraar onrechtvaar-

dig is.

8. Dat je alleen maar voor de

school leert.

9. Dat ze alleen maar Wildwest-

films moesten maken.

3. Dat de hoeveelheid eten he

voornaamste is.

4. Dat hij alleen maar met eer

meisje zal trouwen, waarom

zijn vrienden hem zullen be

nijden.

5. Dat er niets boven de liefde

gaat.

6. Dat een zeerels met „haar'

heerlijk moet zijn.

7. Dat zijn ouders hem niet be

grijpen.

8. Dat je even goed vooruit kunt

komen In de wereld, zonder

altijd maar te blokken.

9. Dat ze alleen maar romanti

sehe films moesten maken.

10. Dat het onbegrijpelijk Is, waar 10. Dat je onder het genot van

om groote menschen rooken. een sigaret veel beter aan

„haar" kunt denken.

11. Dat meisjes afschuwelijke we-

zens zijn.

12. Dat een motorfiets iets won-

derbaarlijks Is.

13. Dat alleen kannibalen zich

maar moesten schminken.

11. Dat meisjes de liefste wezens

zijn, die er bestaan.

12. Dat een two-seater het sum'

mum van bezit is.

13. Dat geschminkte vrouwen veel

knapper zijn.

14. Dat je met 'n hond reuzepret 14. Dat hij zijn hond zal weg-

kunt hebben als Je balt. doen, omdat „zij" niet van

honden houdt.

15. Dat er geen logisch denkende 15. Dat er geen logisch denkende

vrouw bestaat. vrouw bestaat.

Al. .ü


ZWEEF-

VLIEGEN

'.en meire

ooi irom

'jm

Een groepje „zwevers" bespreekt de resultaten van den dag en de

' kansen van morgen.

"mMMyJUBMMi


1. Toen lij uit de boot klommen, die nog op de-

zelfde plaats lag, waar zij was neergekomen,

hoorden Peter en Dot er een slem uit komen.

„Jullie kunnen mij niet ontvluchten, kinderen,"

klonk hef boos. „Ik waarschuw jullie!"

4. Dot was er niet op gebrand om naar de Bee

■ enrots te gaan, maar Peter was een en al op

winding. Toen zij dien avond naar bed gingen.

ÖE VLrEGAVONTUREN VAN PETER EN DOT

2. Peter' tuurde in de machine en wendde rich

toen opgewonden tot Dot. Hij wist nu, waar de

stem vandaan kwam. In de machine bevond zich

een radiotoestel. Plotseling sprak de stem op-

nieuw. „Kom mij opzoeken bij de Beerenrols."

5. Ondanks de gebeurtenissen van dien dag, slie-

pen de beide kinderen ongestoord. Den volgen-

den morgen werden zij echter al vroeg wakker

spraken zij over niets anders dan over den won- door kloppen op de deur. „Wie kan dat zijn?

oerhjken man, die het eenzame eiland bewoonde. vroeg Dot verschrikt, terwijl zij uit bed sprong.

7. Peter nam den brief aan en scheurde hem

open. „Van den Vogelman!" zei hij opgewonden

tegen Dot. „Hij schrijft: „Moko zal jullie bij mij

brengen." Dot keek angstig. „Ik geloof niet, dat

het veilig is om daarheen te gaan, Peter," zei

ze. „Ik ben bang."

8. Maar de kleine piloot was niet van plan zich

de kans om uit te vinden, wie de geheimzinnige

Vogelman werkelijk was, te laten ontglippen. Zij

volgden Moko door een dicht bosch en kwamen

voorbij de plek, waar de boot had gelegen, die

nu echter was verdwenen.

/' -

j^a

3. Terwgl zij terugliepen naar de „De Zilveren

bter , dachten de kinderen na. Van wien kon die

stem zijn? Er was maar één antwoord mogelijk:

het moest de geheimzinnige Vogelman zijn, want

hij was de eenige, die op het eiland woonde.

6. Benieuwd wat er nu weer was, duwde Peter

de deur van het vliegtuig open. Daar stond het

grappige figuurtje van den aap met zijn hoogen

hoed en zijn jas, dien de kinderen al eerder had-

den gezien. Hij overhandigde hun een brief.

9. Ten slotte kwamen zij aan een rotsachtig ter-

rein. Een van de steenklompen had den vorm van

een beer en er leidde een trap heen, die In de

rotsen was' uitgehouwen. De kinderen naderden

nu de schuilplaats van den Vogelman.

Wordt vervolgd.

GEWONE ADVERTENTIES: KOLOMHOOGTE 1 20 REGELS - KOLOMBREEDTE 5 cM. - REGELPRIJS 25 ets. BRUTO

TEKSTADVERTENTIES: KOLOMHOOGTE 120 REGELS - KOLOMBREEDTE 6.7 cM. - REGELPRIJS 50 ets. BRUTO

KORTINGEN VOLGENS TARIEF

- 30 -

£ VOOR U-CLUB

lijk gebruik van maken.

i. J 11 ..„ U eens in verbinding te stellen met den

J. W. te U. - Ik raad U ""• ^J?" '" |k kan U „nd.r nadere ge-

Inspecteur van Belastingen in Uw gemeente. IK Kan w

gevens helaas niet Inlichten.

,- . D Er Is wel een middeltje om een vaas, die poreus ge-

T. R. de G. te R. - &• 'j . w */ e ' n /" _akón zoodat het niet noodig is

worden zijn, weer ondoordringbaar »» *» n ' |°° , y de vaas om m.t

haar voortaan alleen «^ •'• r " d '^^t „og'eens als ze droog is. Het

Ta^^X\^t^^ Vernis bestreken: is. Ik hoop,

dat U succes zult hebbent

/- u C »- 5 - Ik zou U aanraden den mantel te laten stoo-

Mevr. G. H. van F. te b. - 'V""., wa$$ehen. Het geel worden kunt U

men. of, Indien het ^»»«'f '^^Vh.m opb.ri. In blauw papier te

voorkomen door den mantel, » oord "* " ^.^ u het beste de knoopen

verpakken. Indien U »«» ^»^l.TneToiite ^ veel veiliger. Voorts mijn

er even af te tornen. H.l Is ^*l een van onze lezer, ge-

^Ä^«Ä-----'

c rtttu'^:: n d :0 c Ä." r?. Ä -. —*■ •»

» d«n in de «on t« t«t«n UwVen.

M , K L P 1. G - N.lUurliik kunt U m..d!..n. U mooal d.n b.l.l i.ru«

ä: ä; ä'ä;!'"" £« sri: ^ — *

wensch U veel succes.

Mevr. U. de T. U L - H.t ^^^^TX^^^-

deren met wat azijn. U kunt deze ^^"^"»^^en dit het geval is, kunt

U schrijft niet of het •«" f" ^ r ^^^en op ossing "«n één deel aluin en

U de vlekken ook verwijderen met een opioss B voch.

twe. deelen water. U wrijft d t mengsel 0 P ^-r V, *^r '^ ^ ..„ paar

tlgen doek op en strijkt er met een f*„ 0 "^i want d.n schroeit

minuten er op laten staan, maar het mag niet te warm z)

de stof.

P. L. u R. - ik .o« u «-;--• :\;^iJ::iir:v:.Sn w ï

U den vloer eens In de veertien d8 0«" '""'•'j^ 0 na „ wrijven. Als U

?.■£ SÄcX^^r-rrz.^ -..... .„, *

daar hij niet makkelijk stoffig wordt.

ir 1 .- G - Hrt lukt mij niet onverstandig zoo nu en dan eens

op^le'en'o/'alS. ind.^daJrg.biurd isl D.n weet men, dat er contr6ie

wordt uitgeoefend.

G. K. ,. K - E.n p..r,S=.d. bj.W.n «P b.« d=or U b.J.W. .*«[

T ÄÄtÄr Sn^CntTj:;,,.,..^ No^ 1.

! r . P Het soiit mij voor U, doch ik moet U mededeelen, dat

ind^a'dt'door-on^g^ven^'oplossing de goede wasl U moogt gerust

dergelijke opmerkingen makenl

r H t. H - Uw wijze van Inzenden is goed. Het is in het geheel niet

no?dig H a.l: oplossing'e.n «P^-"•^;o'op C e h t e s! , uit E e r ,$ aeen

n

legen de Amateur-Detective ook in de enveloppe te sluiten.

L J A L H te A. - Inderdaad zijn er zeer veel jongelui. *• *


„Kan ik u misschien van dienst zijn, mijnheer? Ik ben

monteui 1 ."

„Ik vrees, dat dit van niet veef nut is om een venoening

tot stand te brengen."

r-^Ä-'.Ä,-A -• *, .—

„En nou moet je een halven draai om mij heen

maken . . ."

„Wat, inbrekers in de bibliotheek? Haal direct mijn

geweer en mijn jachtkostuum!"

HUMOR

„Mijnheerl Mijnheer! U hebt die e

mee speelt!"

„En wat ga je doen als Je een groot meisje

bent geworden?"

„Vermageren."

„Tjonge, Ik zou niet graag In uw schoenen slaan wanneer mijn vrouw straks haar bloemen zietl

yputmaßtä^of

Onverwachte wendingen vervullen een belangrijke rol in Nan

Grey's bestaan. De blonde filmactrice, die minstens aan

vijf films per seizoen haar medewerking verleent, kan

nimmer zeggen wat haar, menschelijkerwijze gesproken, vijf

minuten later te wachten staat, want altoos gebeuren er dingen,

die haar dwingen een omzwaai te maken en zoodoende wan-

delt zij maar rustig voort in het gareel van het plotselinge.

Nan Grey komt uit Texas en is momenteel eenentwintig jaar

oud. Zij kwam in het milieu van de filmindustrie tijdens een

vacantiereisje, waardoor zij en haar moeder een kort oponthoud

te Hollywood hadden. Aldaar ontmoetten zij een ouden kennis,

den impresario Edmund Low. Deze werd zoodanig gefrappeerd

door Nans bekoorlijke verschijning, dat hij haar zonder omwegen

een studio binnenloodste en een test van haar liet maken. Het

resultaat bleek zeer verrassend te zijn. Nan kreeg een filmcon-

tract en kon haar vacantie vaarwel zeggen om direct aan den

slag te gaan. Het zou niet juist zijn te beweren, dat nu haar

hartewensch vervuld was. te meer daar zij zich een journalistieke

loopbaan gedroomd had en onderwijs had genoten in overeen-

stemming met deze ambitie. Haar vader was secretaris van den

bond van filmoperateurs en de harde werkelijkheid van een ster-

renbestaan, waarvan de meeste aspirant-actrices geen flauw idee

hebben, kende zij door vele gesprekken met haar uiteraard des-

kundigen vader maar al te goed. Niettemin gaf zij zich met hart

en ziel aan haar nieuwe werk en werd tenslotte, na vele onbe-

teekenende rollen te hebben vervuld, opgemerkt door den

Europeeschen regisseur Herman Koster, die haar het aanbod

deed een hoofdrol te spelen in „Three smart girls". Nan accep-

teerde vanzelfsprekend en had, naar bekend is, veel succes. Zij

speelde daarna in „De zwarte pop", „De man in het blauw",

Modelliefde" en „De storm", haalde tusschen de bedrijven door

het staatsdiploma Fransch en werd toen, ook al weer plotseling,

uitverkoren om tezamen met Deanna Durbin en Helen Parrish

het meisjestrio te vormen in „Drie schattige meisjes groeien op .

Nan heeft, ondanks het vele studiowerk, nog steeds belang-

stelling voor journalistiek, volgens haar ook omdat de loopbaan

van een actrice vaak tot een plotseling einde komt en zij in dat

geval emplooi denkt te vinden bij een dagbladbedrijf. Het lijkt

een overdreven denkbeeld, te meer daar zij eèn flink salaris heeft,

bovendien vele voordeelige radiocontracten heeft bopen en ver-

der door haar naam aan verschillende modeartikelen te verbin-

den, kapitalen toucheert. Hoe het ook zij. Nan heeft het recht

haar eigen standpunt in te nemen, reden waarom zij haar vaar-

digheid met de pen tracht te behouden door het schrijven van

korte verhalen in een tweetal Hollywoodsche weekbladen, ver-

halen die gretig opgenomen en even gretig gelezen worden

omdat . . . tja, waarschijnlijk omdat de signatuur den lezers het

meest belangrijk voorkomt! Maar zij speelt het klaar en is tevre-

den. Wat wil een mensch nog meer?


[)e jonge w

Regie John Ford,

Abraham Lincoln

Abagail Clay

Mary Todd

Hannah Clay

Efe

Ann Rutledge

Matt Clay (volwassen)

Matt Clay (als kind) ..

20th Century-Foxfilm.

Henry Fonda

., Alice Brady

Matjorie; Weaver

Arleen Whelan

Eddie Collins

Pauline Moore

Richard Cromwell

Jack Kelly

Adam Clay (volwassen) Eddie Qulllan

Adam Clay (als kind) Dickie Jones

Rechter Herbert A. Bell Spencer Charters

John Felder ..' Donald Meek

Carrie Sue Dorris Bowdon

Sheriff Billings .-. Cliff Clark

Dr. Mason Clarence Hummel Wilson

Barbier Harry Tyler

' r Tl onderd jaar geleden was Salem in den Amerikaan-

,I_L sehen Staat Illinois een ellendig dorp, bestaande uit

■ J *--' 1 - enkele honderden houten hutten. En toch was dit

dorp op zijn manier het centrum van een schier eindeloos

land en reisde men vele dagen, om in de enkele winkels,

die Salem rijk was, levensmiddelen te koopen. In dit

ruwe, arme, ongeciviliseerde dorp woont een jongeman,

even ruw, even arm, even ongeciviliseerd, maar voorbe-

stemd te komen tot de hoogste waardigheid, welke

Amerika zijn zonen heeft te bieden: het presidentschap van

de Vereenigde Staten.

Die tijd is nog verre. De jonge Mr.' Lincoln heeft nog

in het geheel niet zulk een stoutmoedig ideaal, doch niet-

temin zet hij den allereersten stap op den langen, moei-

zamen en steilen weg, die voert naar de hoogste regionen

van het succes: hij stelt een toespraak samen, die hij wil

houden tot zijn medeburgers. Het zweeft hem voor den

geest, dat hij "zijn krachten zal willen wijden aan het

bestuur van dit land der toekomst, dat hij zich candidaat

wil stellen voor de komende verkiezingen. Veel heeft de

jongeman nog niet in zijn mars, maar twee deugden zijn

Het ruw» tiekkersdotp. waar Lincoln zijn carrier«

begint

hem in elk geval gegeven: onkreukbaarheid en

gevoel voor humor. Maar hoeveel ontbreekt

hem nog!

De jonge Abraham Lincoln weet een wet-

boek te veroveren; zijn wapenrusting wordt

daardoor aangevuld met een onontbeerlijk iets.

Dit wetboek wordt het voorwerp van einde-

looze studie. Het is niet alleen zaak, de artike-

len der wet te kennen, maar óók den zin te

doorgronden, volgens welke ze zoo zijn inge-

steld.

Deze studie wordt door één enkel tragisch

voorval onderbroken. Lincoln ontmoet de jonge

en teedere Ann Rutledge, die hem haar ver-

trouwen in zijn toekomst uitspreekt. Maar eer

deze schuchtere idyllf nog heeft kunnen leiden

tot eenige duurzame verbintenis, sterft Ann, aan

Lincoln niets nalatende dan een weemoedige

herinnering.

Nu verlaat hij het dorp Salem, om zich naar

de stad Springfield te begeven en zich daar te

vestigen als advocaat. In die pioniersdagen was

immers een zelfstudie als de zijne ruimschoots

voldoendel Hij associeert zich, krijgt ook wel

praktijk en komt bij verscheidene gegoede fami-

lies, die hem accepteeren. Hij ontmoet hier

Mary Todd, een rijk jong meisje, dat veel

belangstelling voor hem heeft.

De typisch Amerikaansche volksfeesten in

deze film geven ons een denkbeeld van de

schilderachtige gebruiken van honderd jaar

geleden. Maar het feest eindigt treurig, zooals

dat zoo dikwijls gaat; er wordt getwist, er wordt

Lincoln weet de razende me-

nigte Ie overreden ai te zien

▼an het lynchen.

gedood. De menigte, die gemakkelijk wordt opgezweept, wil den vermoedelijken dader

lynchen en bestormt de gevangenis. Lincoln, die hiervan gruwt, wendt al zijn geest-

kracht en zijn welsprekendheid aan, om de massa tot andere gedachten te brengen en

hij slaagt.

Als dan later de ordelijke rechtspraak wordt gehouden, neemt Lincoln de verdediging

van den verdachte op zich; met de grootste moeite slaagt hij er in, deze zaak een

gunstige wending te geven en tenslotte zelfs den werkelijk schuldige te ontmaskeren.

Na afloop van dit gebeuren ligt de eenzame weg weer voor hem open. Nog vele

mijlen zal de jonge Lincoln moeten afleggen, eer hij den top bereikt, de koele hoogte van

zijn latere, onsterfelijke glorie

Richard Cromwell, Alice Brady en Donald

Meek.

De Jonge advocaat Lincoln ondervraagt

een getuige.

Marjorle Weaver als Mary Todd.


^Ze^tflLN/£N

Dorothy Lovett is een van Hollywood's waternimfen. Voor de iwemsport,

die zij druk beoelent, geelt zl] de voorkeur aan badmutsen met slult-

» Rice hanteert een stofsulger als d( band onder de kin, van sterk gerlbbeld gummi . . . diepblauw als de

kleur van haar oogen.

DOROTHY LOVETT

Dorothy Lovett is op 16 Februari te Providence, R.I.,

geboren, waar zij haar geheele leven tot dusverre heeft

doorgebracht. Geen harer familieleden heeft ooit iets met

de theaterwereld te maken gehad. Dorothy bezocht de lagere

en middelbare school te Providence, waarna zij studeerde en een

diploma haalde aan het Pembroke College. Zij.was een van de

Komians, het tooneelgezelschap der universiteit.

Als vijfjarig kind speelde Dorothy voor 't eerst tooneel bij het

Albee Stock Gezelschap in het stuk ,,Only a woman", met den

bekenden Amerikaanschen acteur Burton Churchill in de

hoofdrol.

Na haar schooljaren trad Dorothy voor de radio op bij een

plaatselijk station WPRO. Zij leidde een kookcursus en hield

daarna een serie modepraatjes.

Dorothy associeerde zich met het Boston warenhuis te Provi-

dence en werd weldra bekend als Sally. Zij schreef en hield

lezingen over winkelen en werkte ook practisch als verkoopster.

Daar zij wat in de radiowereld wilde bereiken, begaf Dorothy

zich den 15en Augustus 1937 naar New York. Proeven mocht

zij genoeg afleggen, maar de resultaten waren schaars. Om in

haar levensonderhoud te kunnen voorzien, liet Dorothy zich bij

een z,g. „Modeling Bureau" inschrijven en poseerde voor adver-

tenties van conservenfabrieken en automobiel-maatschappijen.

Van een kennis vernam Dorothy, dat RKO een aantal manne-

quins noodig had en begaf zich met deze kennis naar het bureau

van Arthur Willie. Alhoewel er besloten was geen mannequins

meer aan te nemen, was Mr. Willie zoo getroffen door Dorothy's

persoonlijkheid, dat hij haar vroeg eenige dagen later terug te

komen voor een filmproef. Deze was een succes . . . Dorothy

Lovett kreeg een contract en begaf zich onmiddellijk naar Holly-

wood. Nu speelt zij een belangrijke rol in ,,The girl from

Mexico".

GESPREKKEN MET MIJN VRIEND PIETERSEN

„G ä

a je vaak naar den bioscoop, Pietersen?"

..Vaak och, dat is een begrip, waarde vriend. Mijn vrouw

zegt. dat ik veel te vaak ga, mijn nichtje Katja, die ik meestal

meeneem, zegt dat ik weinig bioscoopjes pleeg, maar gewoonlijk ga ik

twee tot driemaal per week!"

,,Dat zou Joe Hunt bijzonder weinig vinden."

..Wie is dat nou weer? Nooit van Joe Hunt gehoord. Is dal een

bioscoopdirecteur?"

..Hij wou, dat hij het was! Neen. mijnheer Hunt is werkloos. Werkloos

in U.S.A. En toen is hij uit louter wanhoop ..record-houder"

geworden. Niet in werkloosheid, zooals je allicht zou vermoeden."

..Waarin heeft hij dan een record behaald?"

..Hij heeft in één week de meeste films gezien! Onder strenge controle

bezocht hij den eenen bioscoop na den andere, moest dan den

inhoud van de hoofdfilm vertellen en liep dan vliegensvlug een volgenden

bioscoop binnen."

,,Hoeveel films heeft hij dan in die eenc week gezien?"

..Maar eventjes honderdvierenvijftig stuks. Hij liever dan ik! Hij

heeft trouwens een collega, die zich speciaal op theaters toelegt."

..Wie is dat dan?"

..Een inwoner van New York, die wou bewijzen, dat men in deze

millioenen-stad wel tienmaal per dag op theater-gebied iets kon meemaken.

Hij ging een maand lang in ieder theater een paar acten kijken

en heeft in deze eene maand vierenvijftig tooneelstukken gezien, dertig

opera's en honderdzevenennegentig operettes! Dan is er nog een

New Yorksche student — hij luistert naar den naam Billie — die goede

jongen heeft, in plaats van te studeeren eens negenenzeventig uur achter

elkaar naar den radip-luidspreker geluisterd. Hij heeft in dien tijd tweehonderdnegentig

verschillende uitzendingen beluisterd."

..Als Katja de radio aanzet — dat doet ze altijd op de ongelegenste

oogenblikken — krijg ik, geloof ik, wel tweehonderdvijftig uitzendingen

door elkaar. Maar die Billie moet toch wel sterke zenuwen hebben. Ja,

ja, een mensch kan^wat uithouden!"

ONZE WEKELIJKSCHE PRIJSVRAAG

Vraag vijfhonderd een en vijftig

Weet U misschien welke de hoogste berg van Afrika is?

Wij stellen een hoofdprijs van ƒ 2.50 en vijf troostprijzen beschik-

baar om te verdeelen onder hen die vóór 1 1 September (abonné's uit

overzeesche gewesten vóór 11 October) goede oplossingen zenden aan

ons redactie-adres: Noordeinde 8, Leiden. Op de enveloppe of briefkaart

gelieve men duidelijk te vermelden: Vraag 551.

DE OPLOSSING

Vraag vijfhonderd zeven en veertig

Beverley Hills ligt bij Hollywood in Californië. Het is de geliefkoosde

woonplaats van vele filmsterren.

De hoofdprijs werd ditmaal verworven door den heer T. Klijzing te

Haarlem, terwijl de troostprijzen ten deel vielen aan mej. J. Purmer te.

Amsterdam, den heer G. A. Maat te Den Haag. den heer A. Bos te Zeist,

den heer F. P. Harte te Rotterdam, den heer J. Weijerman te Den Haag.

FILM-ENTHOUSIASTEN

H. S. S. te Zwolle. Joel McCrea is den 5den November te

Los Angeles geboren. De broer van Ken Maynard is Kermit

Maynard. Ken is getrouwd.

P. H. te Amsterdam. Elisabeth Bergner heeft niet gespeeld

in „De Gebroeders Karamazov". Zij is aan geen enkele maat-

schappij vast verbonden en sneelt steeds onder regie van haar

echtgenoot, Paul Czinner. Zij is van plan binnenkort weer de

hoofdrol in een nieuwe film te gaan spelen. Lees s.v.p. onze

rubriek „Nieuws uit de studio's".

S. D. te Rotterdam. Errol Flynn is den 20sten Juni jarig.

Hij is getrouwd met Lili Damita. U kunt hem schrijven p.a.

Warner Bros-Studio's, Burbank, Californië. Het adres van Hans

Holden is: Herrengasse 6, Weenen. Hij is den 30sten Juni

jarig. In het Duitsch schrijven en antwoordcoupon insluiten.

D. P. te Groningen. Hierbij de gevraagde verjaardagen.

Hannelore Schroth 10 Januari. Betty Grable 18 December.

Harriet Hector 25 September.


QP

. ^mr : :

HET WEEKBLAD N

CINEMAs.

THEATER

VERSCHIJNT WCKCMJKS - PKIJS PM KWARTAAL F. I.K -

VOOH IMDll IN «UITBNLAND f. ».M PEK JAAR. - RED. EN AOH.

NOOKOUNOE », LEIDEN. TEL.liMIrOSTREKBNINO 4MM

KATHARINE DE MILLEI

EN HAAR ECHTGENOOT!

ANTHONY QUINN

MÉT HUN ZOONTJE

CHRISTOPHER ANTHONY!

A


l

D

More magazines by this user
Similar magazines