Views
7 months ago

2018-04 GrkApr

ΑΠΡΙΛΙΟΣ,

ΑΠΡΙΛΙΟΣ, 2018 11 των Γραφών και διά του Πνεύματος του ζωντανού Θεού. Και ε- κείνοι, των οποίων η ζωή θα υ- ποστεί μία μεταμόρφωση θα μπορούν να συντελέσουν πολύ περισσότερο στη διόρθωση του κακού, που υπάρχει στον κόσμο, από όλες τις στρατιές εκείνων που δεν έχουν πίστη Θεού μέσα τους και των οποίων οι προσπάθειες στρέφονται προς μια βελτιωμένη μάλλον παρά μία μεταμορφωμένη κοινωνία. «»ΧΑΙΡΩ, ΘΕΕ ΜΟΥ, ΝΑ Ε- ΚΤΕΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ. ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ» (ΨΑΛΜΟΣ Μ/8). «Θεέ μου, Θεέ μου, δια τι με εγκατέλιπες;» Πίσω απ’ αυτή την κραυγή κρύβεται ένα μυστήριο που δεν μπορούμε να το εξιχνιάσουμε. Ο Ιησούς μέχρι τότε είχε ντυθεί την δική μας φύση. Είχε κοπιάσει εργαζόμενος σαν άνθρωπος, είχε αντιμετωπίσει πειρασμούς και πράξεις. Είχε γνωρίσει την εγκατάλειψη των φίλων Του, το μίσος και την κακία των εχθρών Του, είχε δοκιμάσει κάθε ανθρώπινη δοκιμασία, είχε νιώσει τον πιο οξύ πόνο που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος. Μέχρι τότε ο Ιησούς είχε περάσει από κάθε πείρα της ζωής εκτός μιας. Δεν είχε ποτέ γνωρίσει τις συνέπειες της αμαρτίας. Και εκείνο που δημιουργεί η αμαρτία είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό. Βάζει ένα αδιαπέραστο τείχος μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Και αυτή ήταν η μόνη ανθρώπινη ε- μπειρία την οποία ο Ιησούς δεν είχε ποτέ δοκιμάσει, γιατί ήταν χωρίς αμαρτία και ασφαλώς ή- ταν εκείνη ακριβώς τη στιγμή που δοκίμαζε αυτήν την εμπειρία. Και η εμπειρία αυτή δεν ήταν το αποτέλεσμα δικής Του αμαρτίας αλλά ήταν το αποτέλεσμα της τελείας ταυτίσεώς Του με τη δική μας αμαρτωλή φύση και έτσι έπρεπε να περάσει απ ‘ αυτήν την δοκιμασία. Σ’ αυτήν την τρομερή, την σκληρή, την σκοτεινή ώρα, ο Ιησούς είχε πραγματικά και απόλυτα ταυτίσει

12 ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ τον Εαυτό Του με την ανθρώπινη αμαρτία. Και εδώ βρίσκεται το μεγαλείο της θυσίας του Ιησού ότι γεύθηκε, τι σημαίνει να είναι κανείς αμαρτωλός. Και αυτή η δοκιμασία του αποχωρισμού από τον Θεό προκάλεσε τρομερή αγωνία στον Κύριο. Γι’ αυτό και μπορεί να μας καταλάβει τόσο καλά, ώστε ποτέ δεν πρέπει να φοβόμαστε να Τον πλησιάζουμε όταν η αμαρτία μας έχει αποκόψει από τον Θεό. Επειδή Εκείνος το δοκίμασε και μπορεί να βοηθήσει εκείνους που περνάνε από την ίδια δοκιμασία. Δεν υπάρχει δοκιμασία από την ο- ποία δεν πέρασε και δεν μοιράστηκε μ’ εμάς ο Ιησούς. Εάν ο Ιησούς δεν είχε φθάσει μέχρις αυτού του σημείου, η αγάπη του Θεού δεν θα ήταν πλήρης. Θα σήμαινε ότι υπήρχε κάτι που η α- γάπη Του δεν μπορούσε να το υ- περπηδήσει. Αλλά ακριβώς, το ότι ο Ιησούς ήπιε το ποτήρι μέχρι τέλους, σημαίνει ότι δεν υπάρχει όριο στην αγάπη Του, ότι δεν υ- πάρχει τίποτε, που η αγάπη του Θεού δεν μπορεί να το νικήσει για μας. Όταν ατενίζουμε στον Σταυρό ο Ιησούς μας λέει: «Έτσι αγαπάει ο Θεός, με μια αγάπη χωρίς όρια, μια αγάπη που σηκώνει κάθε θλίψη που η ζωή μπορεί να μας δώσει. Θα ήθελα να παρακολουθήσουμε νοερά με δέος και ευλάβεια, τη δραματική σκηνή του πάθους και της αγωνίας του Κυρίου μας, στο τελευταίο στάδιο της ταλαιπωρίας, στη δίκη μπροστά στον Πιλάτο. Βλέπουμε τον Ιησού με δεμένα τα χέρια. Ο κατακόκκινος χιτώνας καλύπτει το καταβασανισμένο σώμα Του. Ορθός στέκεται πάνω σε μια λιθόκτιστη εξέδρα που προεκτείνεται μπροστά από την πόρτα του πραιτορίου. Κάτω από την εξέδρα περιμένουν τα πλήθη, με επικεφαλής τους αρχιερείς και Φαρισαίους, ανυπόμονα να ακούσουν την τελική απόφαση του Πιλάτου. Δίπλα στον Ιησού, ίσως για τελευταία φορά, στέκεται ο