Views
5 years ago

Voedselveiligheid: tot welke prijs?

Voedselveiligheid: tot welke prijs?

24 We hebben het hier

24 We hebben het hier dus niet over het opzettelijk en frauduleus gebruik van sulfamiden in leghennenvoeder, maar wel degelijk over een besmetting. Het probleem kan worden vergeleken met dat van het vroeger gebruikte krachtige pesticide DDT, dat nu al jarenlang verboden is. Zelfs nu nog vindt men sporen van DDT in de aarde en zelfs in het poolijs. Er zijn zelfs sporen van DDT in bepaalde levensmiddelen. Indien we alle levensmiddelen zouden moeten vernietigen waarin sporen van DDT worden teruggevonden, zou dat serieuze problemen opleveren voor de voedselbevoorrading. • Veiligheidsoverweging : de blootstelling aan sulfamiden via de voeding kan een aantal problemen veroorzaken. Dat is vooral het geval bij bepaalde allergische personen. Bovendien duikt bij de herhaalde blootstelling aan kleine doses antibiotica het probleem van de resistentie op : bepaalde bacteriën worden resistent tegen de antibiotica. Zij kunnen dus niet meer voor de behandeling van een aandoening worden gebruikt. Bacteriële voedselvergiftigingen worden op die manier moeilijker te behandelen. De aanwezigheid van zeer geringe hoeveelheden sulfamiden in eieren wordt evenwel niet beschouwd als een bedreiging voor de gezondheid omdat het maar sporen zijn. Kunnen we een bepaalde maximumdosis voor de aanwezigheid van sulfamiden in eieren aanvaarden of moeten we ze resoluut afwijzen ? Zou het niet beter zijn om een aanvaardbare maximale residuele hoeveelheid te defi niëren als we deze substanties ondanks het wettelijk verbod toch nog aantreff en ? Een andere mogelijkheid is een volledig aparte productie van leghennenvoeders. Maar dan krijgen we te maken met technische en economische beperkingen, en de daaraan verbonden bijkomende kosten. Wie moet voor de kosten opdraaien ? En wat als de voederproductie nu zodanig wordt beperkt dat de producenten niet voldoende eieren meer kunnen leveren ? Wat zijn dan de gevolgen (voor onszelf, voor de producenten, voor de economie in haar geheel) ? 6.3. Hoeveproducten Eieren en mascarpone kunnen ook rechtstreeks bij de boer worden gekocht, daar waar ze geproduceerd worden. Voor sommige mensen is dat een garantie van authenticiteit, van een terugkeer naar de bron, naar het “natuurlijke” (hoewel de term “natuurlijk” op zich niets te maken heeft met het niveau van veiligheid). Er is een emotioneel, gevoelsmatig en zelfs educatief aspect aan verbonden. Anderen staan daarentegen wantrouwig tegenover “artisanale” producten, omdat ze zich vragen stellen bij de hygiënische omstandigheden waarin ze worden geproduceerd. De handel in levensmiddelen die op de hoeve worden geproduceerd en verkocht bestaat al eeuwen en dateert van lang voor de wetgeving inzake voedselveiligheid. Vanaf nu vallen alle producten die rechtstreeks van de boerderij aan de consument worden verkocht onder een zelfcontroleprocedure : de landbouwer moet de noodzakelijke maatregelen nemen om de veiligheid van de voedingsmiddelen die hij verkoopt, te waarborgen. Dit wil niet alleen zeggen dat enkel het door hem verkochte eindproduct (eieren, mascarpone…) veilig moet zijn. Het veronderstelt bijvoorbeeld ook dat voer dat hij voor zijn kippen en varkens koopt conform de wetgeving is en dat alle stadia van het productieproces worden gecontroleerd.

• Veiligheidsoverweging : in theorie is de voedselveiligheid voor alle producten dezelfde. Of het nu gaat om tiramisu die op de boerderij wordt verkocht, of tiramisu die door een grote multinational wordt geproduceerd, de criteria die op het eindproduct worden toegepast moeten identiek zijn voor het hele productiesysteem. Er is dus geen sprake van een grotere tolerantie voor landbouwers-producenten (altijd moet 25 gram van de twee tiramisu’s vrij zijn van salmonellabacteriën). Er komen steeds meer wettelijke beperkingen om de gezondheidsveiligheid te verhogen. Zo moet de bekleding van muren en vloeren beantwoorden aan bepaalde normen. Bij de productie van boerderijboter gebruikten de boeren lange tijd een houten karnton. Om hygiënische redenen werd hout geschrapt uit de lijst van toegelaten materialen. De boer moet bijgevolg een roestvrij stalen karnton kopen. Dit is een investering die hij rendabel moet proberen te maken. Hij moet zich ook een professioneel koelsysteem aanschaff en, het water dat hij gebruikt en zijn eindproducten regelmatig laten onderzoeken en tijd vrijmaken voor de administratieve procedures. Deze verschillende beperkingen werken ontmoedigend op de rechtstreekse verkoop omdat ze op haar rentabiliteit weegt. Als de normen te streng zijn, kunnen de boeren ze moeilijk naleven omdat er te veel kosten kunnen aan verbonden zijn. Een mogelijk gevolg is de geleidelijke verdwijning van de rechtstreekse verkoop van hoeveproducten en zelfs van de boerderijen zelf. Dit brengt veranderingen met zich mee van de gastronomische en culturele gewoonten en een reorganisatie van de structuur van het platteland. • Veiligheidsoverweging : het feit dat een voedingsmiddel op de boerderij wordt geproduceerd, betekent daarom nog niet dat zijn veiligheidsniveau per defi nitie lager is dan bij een industrieel geproduceerd levensmiddel. Levensmiddelen die men op de boerderij koopt, komen uit een zogenaamd “kort” circuit : ze komen niet van ver, worden niet lang bewaard en hebben niet veel bewerkingen ondergaan. De melk wordt snel verwerkt tot mascarpone, die slechts korte tijd wordt bewaard en snel wordt verkocht. Dit vermindert het risico op woekerende micro-organismen. In het lange circuit (bewerkte levensmiddelen, vaak uit verre landen die tussen productie en consumptie lang worden bewaard) wordt de melk van dezelfde koeien opgeslagen in de zuivelfabriek en ondergaat ze er een aantal bewerkingen. De productie van tiramisu met ingrediënten van overal ter wereld verhoogt het aantal kritieke punten en vergroot bijgevolg de potentiële risico’s. De invoering van een HACCP-plan maakt het evenwel mogelijk om de kritieke punten tijdens de productie te controleren zodat producten uit het lange circuit niet meer risico’s inhouden. Een kort circuit kan ook langer worden. Dat is het geval bij een onvoldoende omzet van de producten : het veiligheidsniveau van een tiramisu die in het korte circuit is geproduceerd maar niet snel genoeg wordt verkocht, gaat sterk achteruit. Zowel voor producten uit het korte als het lange circuit moet de veiligheid op het moment van de consumptie worden gewaarborgd. De middelen die daarvoor worden ingezet, zijn niet noodzakelijk dezelfde voor beide circuits. 25

Voedselveiligheid: tot welke prijs - Favv
Voedselveiligheid: tot welke prijs - Favv
Welk keurmerk staat er op de buis? - BureauLeiding
Voedselveiligheid tot (w)elke prijs? - Platform Landbouw, Innovatie ...
Voedselveiligheid Vragen Antwoorden - schooldirect 11 mei 2011
Tegen welke prijs? Ontdek het bij Du Buf Makelaardij
Cultuur, tot welke prijs - Cultuurprijs Woerden
In welk weer ook - Waschzettel.de
Welk product wilt u maken? Bitterbal, gehaktbal, soepballetjes ...
In het bijgaande overzicht is per test aangegeven bij welke ...
Welke plaats en aandacht voor gluten- en lactose - Frederika Hostens