Views
5 months ago

Aytek Sever - Panorama

Aytek Sever, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com Buradasın. Beklememiştim seni. Her gün eve gelirsin zaten, ne var ki bunda? Ama alışamadım. Oysa hemen alışmalıydım: Sen yanımda, en yakınımdaki kişi değil misin? Bulunduğum odada gezinen bir bedensin. Pasif gözlerle izliyorum ara ara seni. Çerçevede beliriveriyorsun, duyu alanıma arkadan ya da yandan yaklaşıyorsun, şaşalıyorum. Kediyi de garipsiyorum bazen böyle, koltukların üzerinde yürüdüğünde, yalandığında, gözlerini dikip baktığında. Buna dikkatimi verdiğim zaman, garipsiyorum. Kapanmaz bir boşluk, bir mesafe vardır insanın başkalarıyla arasında, ister kendi türünden olsun, ister başka türden, ötekinin başka bir canlı olması yeter. – Canlılığımı ayakta tutan koşulları bir tek ben bilirim. Başkasının canlılığını, başkasının koşullarını yabancılayışımın asal değerini sorgulayacak değilim. Hem sonra, yabancılarım tabii: Kim bilir ki bedeni? – Kendi bedenimi bile bir yabancılayışım vardır benim. Her an yeniden tanımıyor muyum onu? Garipliği içindeyim. Ben bedenim değilim de ondan; – ama bedenimi yabancılayışımdaki tavır beni anlatıyor olabilir. Beden dili bedenimin dilidir, benim dilim değil: Kim kendini bedeninin diline yansıttığını söyleyebilir? Bilemez ki neyi yansıttığını. Belki de duruşuyla, tavrıyla hiç istemediği, hatta hiç bilmediği bir şeyi gösteriyordur başkalarına! Dışarıya dış olarak yansıyan içiz biz. 104

www.isaretatesi.com ANAHTAR Klişede tekili gördüm. Belirsiz, değişken, canlı bir tekrarsızlıklar bütünüdür kültür – ve o kültürün içindeki yaşamımız. İlkelerin yanardönerliği yerini hazır tutar yeninin ve dirimin. Kapalı havanın rengine bürünmüş ayna camlı kulelerle, tarihî mezarlık parseline vuran güneş ışınıyla, koruluktaki pusla, metal çitteki keskin yansımayla uyuyorum günün barok trajedi armonisine. Kiler köşesinde petrol yeşili, bambaşka bir aydınlık buldum. Banyo armatürlerinin gelecek gizemleriyle dolu soyluluğunu apaçık duydum. Kabuki oynayan adamlar, kovuk sahnelerde, duvarlar içre. Televizyon ekranında gördüğüm somonun sırtı gümüş işaretten yoksun değildi. Sırrı uzaysallaştı aynaların. Ne garip! İnsan bazen içinden düğme teyelleyerek çıktığı yüksek döngüye limon dişleyerek dönebiliyor, – kendi içeriklerinin göstergesini yakından takip ederek… 105