Views
5 months ago

Aytek Sever - Panorama

Aytek Sever, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com SENFONİ Konser salonunun değerden düşürdüğü senfoniyi yeniden doğal düzeyine yükseltmek istiyorum. Ama sadece birdenbire dışarı yürüyüşe çıkmak ve iradenin zorlamasıyla senfoniyi ağaçlara, suya, yola, gökyüzüne uygulamak yeterli değil. İstek, isteğin varlığı ve büyüklüğü tek başına belirleyici değil: Doğru senfoniyi belirleyip doğru bir anda, doğru bir yerinden akışa sokmak gerek. Dediğim gibi, bu, isteğin salt basıncıyla olacak şey değil: Bugüne dek uzun deneyimlerle elde ettiğim yöntemsel ustalık boşuna değil. Dinlenmiş sinirler gerek bana örneğin. Dinç miyim yeterince? Pırıl pırıl bir esenlik midir sakin tavrımın devamında beni bekleyen? Bunu sezebilmeliyim. Kişisel bir ekonominin katılığı içinde düne dağıttığım edimlerden bugüne sarkan birikimin gövdesini algılayarak günlük akışın bugünkü seyrine dair öngörülerde bulunabilecek özgün bir keskinlik var mı bende? Yani, durumdan belirgin işaretler çıkarabilecek bir duyarlılığım var mı; günlük akışın anadamarıyla ilişki kurabiliyor muyum? Bilinçli ve istikrarlı 54

www.isaretatesi.com bir çalışma programıyla oluşturduğum gelecek fikrinin bugünü besleyen gölgesi hoşuma gidiyor mu? Gitmeli, gitmek zorunda, yoksa burnumun ucunu bile göremem, sevemem. Hazırlamak, başlatmak, ilerletmek, zirveye ulaştırmak ve sonuçlandırmak: Bunu başarmak için haz duyuyor olmalıyım; tesadüfleri ve her aşamanın en sıradan öğelerini bile hep kendi yararıma kullanabilme becerisi için asal bir duygu varlığı gerek bana. İşte o zaman, uzun vadede iç ve dış dünyama dair oluşturduğum modellerin doğruluğu, kurnazlığım, kişisel yeteneklerim, ustalıklarım ve içgüdümün karmaşık bir bileşimle bir araya gelmesinin ortaya çıkaracağı toplam işgücünün dışında kalan en belirleyici alt-enerjiyle barışık olmam mümkün olur. Gelin görün ki, bugün böyle ince işler için fazlasıyla kabayım. Bir tek, isteğin zorlamalarıyla ve birdenbire kasılmalarıyla harekete geçebiliyorum. Yükleniyorum, ama sadece aşırı yüklenmeden boşluğa düşebilirim ve sonra belirsiz bir süre boyunca kuyudan çıkmayı bekleyebilirim. Egemen havayı kavramak ve onun güzel bir yerine senfoniyi rastgetirmek – bu bana uzak, bana yabancı bugün. Müziğe, senfoniye kulak vermek aslında “leyleği havada görmek – ve gözbebeğinde yeşillenen yamaçlar, kırlar” gibi bir şeydir, özeldir, yalnızca ayrıcalıklı olanlara göredir. Bense bugün tüm yetersizliğimle, ezbere bir dürtüyle, senfoninin yerini her an hazır tutuyorum: çıplak, soğuk, çekicilikten uzak bir ortalık yer. Hiç düşünmüyorum, damarlarıma yanlış kan pompalarken, senfoninin en can alıcı pasajlarındaki tropik 55