Views
3 years ago

De negen Gaven van de Geest

"Juist omdat Elisabeth Hoekendijk zelf vele jaren zocht naar de doop in de Heilige Geest, en daarbij fanatisme maar vooral een schrikbarende onkunde bij Gods kinderen tegen kwam, weet ze mensen te wijzen op de Bijbelse wijze van de werking van de Geestesgaven. Degenen die deze Bijbelstudie volgen, duizenden in de loop der jaren, verwonderen zich unaniem over de rijkdom en duidelijkheid van het Woord van God. Ze verwonderen zich ook over deze vrouw en de manier waarop God haar gebruikt, waarmee opnieuw bewezen wordt, dat Gods kracht in zwakheid wordt geopenbaard."

de gave

de gave van tongen en vertolking wel voor hem of haar bedoeld is. Gods woord zegt: "Ik wilde wel dat gij allen in tongen spraakt." (1 Cor. 14: 5). "Derhalve moet hij die in een tong spreekt, bidden, dat hij (niet een ander) het moge uitleggen." (vers. 13). Gods woord maakt dus heel duidelijk dat de Heer wil dat wij allen deze gave bezitten en gebruiken. Laat niemand dus aarzelen om ook deze gave van de Heer te ontvangen. Laat hij niet een boodschap van de Heer uitspreken in tongen en verwachten dat een ander het zal vertolken. Wie bidt, ontvangt (Matth. 7 : 8) Als er een woord in de gemeente wordt gebracht in twee, ten hoogste drie tongen, dan moet er een vertolking worden gegeven. Is er niemand aanwezig die de gave van vertolking heeft, of gebruikt, dan moet men zwijgen in de gemeente. "Indien er in tongen spreken, laten het er twee, ten hoogste drie zijn, ieder op zijn beurt, en laat één uitleg geven. Is er echter geen uitlegger, dan moet men zwijgen in de gemeente, maar tot zichzelf en tot God spreken." (1 Cor. 14: 27). Hier wordt niet gesproken over tongen met vertolking, deze zijn niet beperkt tot twee of drie. Daarom is het beter te zwijgen dan door te gaan met het uitspreken van tongen in de gemeente als er geen vertolker aanwezig is. Het beste en het meest tot opbouw van de gemeente is zoals het in vers 13 staat: "Derhalve moet hij die in een tong spreekt, bidden, dat hij het moge uitleggen." (l Cor. 14: 13). Dezelfde persoon die in tongen spreekt moet ook de vertolking brengen. Zo komt er nooit verwarring en een ieder ontvangt een volle zegen. Soms leidt de Heer het zo, dat door een aanwezige de boodschap in tongen zowel als de vertolking wordt verstaan. Dit is als de Heer op een bijzonder persoonlijke wijze iemand wil toespreken. Wij maakten het eens mee dat een zuster voor het eerst in een samenkomst kwam waar deze gaven functioneren. Zij had de Heer gebeden haar duidelijk te willen maken of deze samenkomsten werkelijk uit God waren, zij was vervuld van twijfel. Een vriendin, die zelf wonderbaar genezen en gedoopt was met de Heilige Geest, had haar meegenomen, maar zij had zoveel bedenkingen en men had haar gewaarschuwd, zodat zij niet wist wat zij geloven moest. In de aanbiddingsdienst sprak iemand een boodschap uit, geïnspireerd door de Heilige Geest, in tongen me (vertolking, 25

waarin de Heer bijzonder tot háár sprak. De spreker had zonder het te weten zuiver Hebreeuws gesproken, met de vertolking in eigen taal. De vrouw was een joodse dame, die Hebreeuws verstond. Zij werd overtuigd door de Heilige Geest, doordat de Heer haar op bovennatuurlijke wijze toesprak en het bevestigde door de herhaling in de vertolking. Ook hebben wij meegemaakt dat de Heer een zeer ernstige en waarschuwende boodschap sprak tot iemand die gekomen was met het doel de samenkomst te verstoren. Deze man, een theoloog, werd toen in het Latijns aangesproken, een taal die niemand verder in deze samenkomst verstond of sprak, maar hij had het op de universiteit geleerd. Hoewel deze man moest erkennen dat het alleen een wonder van God kon zijn dat iemand de beschikking kreeg van God deze taal te spreken zonder deze te hebben geleerd, met een zuivere vertolking in het Nederlands daar achteraan, heeft deze man zich niet bekeerd van zijn weg. Zo zien wij letterlijk gebeuren zoals de bijbel zegt: "Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Heer. Derhalve zijn de tongen een teken niet voor hen, die geloven, maar voor de ongelovigen." (1 Cor. 14: 21, 22). Voor de één is het een teken waardoor hij wordt overtuigd en getrokken, voor de ander een teken wat tegen hem zal getuigen, door de verharding van zijn hart. DE GAVE VAN PROFETIE Dikwijls meent men dat de gave van profetie de bekwaamheid is om te prediken. In wezen is het iets heel anders. Een prediking wordt tevoren overdacht, naar aanleiding van Gods woord. Profeteren is de woorden uitspreken die de Heilige Geest op dat ogenblik inspireert, terwijl men van te voren niets daarvan weet. De gave van profetie is de van God gegeven bekwaamheid om in onze eigen taal een boodschap uit te spreken, uit het hart van God, voor het volk. Zo'n boodschap is altijd tot opbouw van de gemeente. "Maar wie profeteert, spreekt voor de mensen stichtend, vermanend en bemoedigend." (1 Cor. 14: 3). Wat is het heerlijk dat de Heer ons wil toespreken met bemoedigende, opbouwende woorden. Wat hebben wij deze bemoedigingen nodig in de wereld waarin wij leven, vol verdrukking en strijd. De satan gaat rond als een 26