20.01.2022 Views

Cwartier Magazine #2

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Nicole van Rijt van Meeleven Verliesbegeleiding

Vanuit haar sfeervol ingerichte kantoor in Cwartier helpt Nicole

van Rijt (50) mensen na een ingrijpend verlies om de verstoorde

balans weer te herstellen. COVID-19 gaf haar eervolle werk

een nieuwe dimensie. Geheel onverwacht werd ook haar eigen

veerkracht serieus op de proef gesteld.

16

April 2020 staat voor altijd op haar

netvlies. De eerste coronastorm woedt

in volle hevigheid als een dame van

middelbare leeftijd plaatsneemt op

haar bank. De vrouw zit er emotioneel doorheen.

Haar geliefde vader is aan kanker overleden

en ze heeft hem niet het afscheid kunnen

geven dat hij voor ogen had en zo dubbel en

dwars had verdiend. Er moesten keuzes gemaakt

worden over wie er in die laatste dagen

nog bij hem kon zijn. En wie er wel en niet werd

uitgenodigd voor de uitvaartdienst.

Het was de eerste ‘coronacliënt’ voor Nicole van

Rijt. Als verlies- en rouwbegeleider was de

Nederweertse wat emoties betreft wel wat

gewend. Maar dit was van een andere orde.

De omstandigheden waarin mensen afscheid

moesten nemen van hun dierbare maakte ook

op háár diepe indruk. Zoals iedereen in die

eerste coronagolf werd ook Nicole gegrepen

door de angst voor het virus en de beperkende

maatregelen. “Zelfs zo hevig dat ik op zoek ben

gegaan naar wat me emotioneel zo raakte.

Noem het een zoektocht naar mijn eigen veerkracht.

Door gerichte ontspanningsoefeningen

en rustgevende wandelingen in de natuur lukte

het me om de omslag te maken en mijn angst

de ruimte te geven. Ik ben nu weer in balans.

Dat wil zeggen dat ik weer geraakt word door

mijn cliënten zonder dat hun verhalen me volledig

in beslag nemen. Die professionele afstand

is nodig om hen goed te kunnen begeleiden.”

Ruimte maken voor verlies

Sinds de uitbraak van COVID-19 is de hulpvraag

diverser en complexer geworden, merkt Nicole.

“Niet alleen het verlies, maar ook de manier

waarop mensen hun dierbare hebben verloren

doet veel pijn. Daarnaast zie ik in mijn praktijk

veel cliënten die als gevolg van de coronamaatregelen

zijn vastgelopen. Teruggeworpen op

zichzelf zijn ze erachter gekomen dat ze een eerder

verlies nog onvoldoende aandacht hebben

gegeven. Het past bij de jachtige tijd van nu. We

hebben het zo druk dat we niet de tijd nemen

om te rouwen.”

‘Persoonlijke begeleiding vanuit het hart’ staat er

op de deur van ruimte 223 die aanvoelt als een

warme huiskamer. De meeste mensen die op

haar bank in Cwartier plaatsnemen - kinderen,

jongeren en volwassen - verkeren in rouw en willen

maar één ding: rust in de chaos van emoties.

De emmer is overgelopen, de draaglast is groter

geworden dan de draagkracht. Nicole wijst naar

een landschapsfoto aan de muur waarop een

roeiboot staat afgebeeld. “De linker roeispaan

staat symbool voor het verlies en alle emoties

die daarbij horen. De rechter roeispaan voor het

herstel; voor houvast en weer doorgaan met je

leven. Als je met maar een roeispaan roeit, blijf je

rondjes draaien. Alleen door met beide spanen

te roeien, kom je verder. Iedereen doet dat op

zijn eigen manier en op zijn eigen tempo, maar

met hetzelfde doel voor ogen. Waarom zou je het

verlies wegpoetsen als je het met kracht met je

mee kunt dragen?”

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!