Views
6 months ago

Edukacja dla bezpieczeństwa klasa 8

DZIAŁ 1.

DZIAŁ 1. Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc się zmieniać podczas prowadzenia RKO co 1–2 minuty. Uciśnięcia należy prowadzić w tempie 100 razy na minutę, bez względu na liczbę ratowników. Według wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji z 2015 r. oraz zaleceń Czerwonego Krzyża z 2007 r. ratownicy niemedyczni powinni udrażniać drogi oddechowe za pomocą odgięcia głowy do tyłu i uniesienia żuchwy zarówno w przypadku poszkodowanych urazowych, jak i nieurazowych. Miejsce ucisku znajduje się zawsze centralnie na mostku: u dorosłego – dwa palce powyżej dolnego końca mostku (wyrostka mieczykowatego – najniżej położonej i najmniejszej z kości tworzących mostek), u dziecka – tuż nad wyrostkiem mieczykowatym, a u niemowląt – tuż pod linią sutek. S Klatka piersiowa wyrostek mieczykowaty ● Decyzję o rozpoczęciu resuscytacji krążeniowo-oddechowej należy podjąć, gdy poszkodowany nie reaguje na bodźce i nie oddycha lub jego oddech jest niewydolny. ● Gdy przystępujesz do ratowania poszkodowanego, przestrzegaj schematu postępowania ratowniczego. Zawsze używaj ustnika bądź maseczki do resuscytacji. Siła ucisku mostka powinna być dostosowana do wieku poszkodowanego: u dorosłego uciskamy dwiema dłońmi na głębokość 5–6 cm, u dziecka – jedną lub dwiema dłońmi na głębokość 4–5 cm, a u niemowląt – opuszkami dwóch palców na głębokość 3–4 cm. Różna powinna być także ilość wdmuchiwanego powietrza. Zawsze jednak należy wdmuchiwać powietrze do momentu uniesienia się klatki piersiowej. W każdym przypadku – bez względu na wiek poszkodowanego – RKO prowadzi się cyklicznie: 30 uciśnięć i 2 oddechy (30 : 2). U dzieci i niemowląt rozpoczynamy od wykonania 5 oddechów ratowniczych (podobnie jak u dorosłych tonących lub duszących się), a po wykonaniu 3 cykli 30 : 2 wzywamy pomoc (jeżeli jest jeden ratujący). RKO kontynuuje się do czasu przybycia karetki, odzyskania czynności życiowych przez poszkodowanego lub utraty sił ratującego. Dokładne wskazówki dotyczące prowadzenia resuscytacji krążeniowo- -oddechowej dzieci i niemowląt poznacie w szkole ponadpodstawowej. W przypadku dorosłego poszkodowanego pomoc wzywa się po stwierdzeniu braku oddechu (przed przystąpieniem do RKO). Resuscytacja krążeniowo-oddechowa Ratujący musi przede wszystkim odpowiednio ocenić sytuację i upewnić się, czy jemu samemu i poszkodowanemu nie zagraża niebezpieczeństwo, po czym przystąpić do wykonywania RKO. Jeżeli wykonane na wstępie oddechy ratownicze nie powodują uniesienia się klatki piersiowej, należy sprawdzić jamę ustną i usunąć widoczne ciała obce, sprawdzić, czy udrożnienie dróg oddechowych jest poprawne, i wykonać 2 oddechy, a następnie 30 uciśnięć klatki piersiowej. 26

5. Pierwsza pomoc w zaburzeniach oddychania i krążenia • Resuscytacja krążeniowo-oddechowa dorosłego 1 2 Sprawdzenie przytomności – delikatne potrząsanie za ramiona Wezwanie pomocy Udrożnienie dróg oddechowych i sprawdzenie oddechu 3 4 5 Wezwanie pogotowia ratunkowego Ułożenie pierwszej dłoni do ucisków – środek klatki piersiowej 6 7 Wykonywanie ucisków – dłonie splecione, ręce wyprostowane w łokciach Wykonywanie oddechów ratowniczych przy użyciu maseczki 27