Views
8 months ago

Historia klasa 5

10 1 • Początki

10 1 • Początki człowieka Skąd pochodzimy? Jakie są początki dziejów człowieka? To pytania, na które od wieków poszukiwano odpowiedzi. Dzisiaj dzięki badaniom naukowym wiemy, że nasi najstarsi przodkowie pojawili się w Afryce około 4 milionów lat temu. Istoty te znacznie różniły się od nas. Jednak potrafiły już, tak jak my, poruszać się w pozycji wyprostowanej, na dwóch nogach. Mijały miliony lat, pojawiały się i wymierały kolejne gatunki ludzkie. Ich przedstawiciele zasiedlili nie tylko Afrykę, lecz także inne kontynenty. Zdobywali wciąż nowe umiejętności, a także zaczęli posługiwać się mową. Dzięki niej mogli łatwiej porozumiewać się, współdziałać w grupie oraz przekazywać zdobytą wiedzę kolejnym pokoleniom. Około 160–100 tysięcy lat temu pojawił się w Afryce człowiek rozumny, gatunek, do którego należymy także my – ludzie współcześni. Natomiast wszystkie starsze gatunki ludzkie wymarły. Pierwsze narzędzia, ogień Najdawniejsi ludzie żyli w niewielkich grupach, w których wspólnie zdobywali pożywienie. Początkowo żywili się tym, co udało im się zebrać – dziko rosnącymi owocami, nasionami, jadalnymi pędami roślin. Chwytali też mniejsze zwierzęta. Z czasem nauczyli się używać najprostszych narzędzi. Były to przedmioty, które znajdowali w swoim otoczeniu – kamienie, kije, kości. Za ich pomocą polowali, wykopywali z ziemi jadalne korzenie • •

1. Najdawniejsze dzieje człowieka 11 • roślin, rozłupywali orzechy. Wielka Wielka zmiana nastąpiła około 2,5 miliona lat temu, gdy człowiek samodzielnie zaczął wytwarzać kamienne narzędzia. Uderzał jednym kamieniem o drugi, by zaostrzyć jego krawędź. Z obrobionych w ten sposób kamieni powstawały najpierw pięściaki, a później także groty włóczni i strzał, prymitywne noże. Działający w grupie, wyposażeni w ostrą kamienną broń ludzie mogli organizować łowy na duże, groźne zwierzęta. Za pomocą pięściaków z łatwością kroili mięso upolowanych okazów oraz rozcinali ich skóry, z których sporządzali ubrania. Innym przełomowym osiągnięciem najdawniejszych ludzi było opanowanie umiejętności posługiwania się ogniem. . Najpierw nauczyli się podtrzymywać ogień, który pojawiał się w wyniku uderzenia pioruna. Później zaczęli go samodzielnie rozniecać – krzesali iskry, uderzając kamieniem o kamień, lub pocierali jednym kawałkiem drewna o drugi. Ogniska rozjaśniały nocne ciemności i chroniły przed chłodem oraz odstraszały drapieżne zwierzęta. Na ogniu i w żarze można było piec mięso lub bulwy roślin. Wędrowni łowcy i zbieracze Po pewnym czasie w miejscu, w którym przebywała grupa ludzi zajmująca się zbieractwem i łowiectwem, zaczynało brakować pożywienia. Jej członkowie musieli więc wędrować na inne tereny. Tam, gdzie się zatrzymywali, zakładali nowe obozowisko. Zamieszkiwali w jaskiniach lub budowali szałasy z gałęzi i skór upolowanych zwierząt. Taki tryb życia najdawniejszych ludzi nazywamy wędrownym lub koczowniczym, a epokę, w której żyli, określamy mianem paleolitu (czyli starszej epoki kamienia). •