Views
2 weeks ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com Ey

www.isaretatesi.com Ey güneşe göğüs geren, aynı anda hem sağa hem sola bakan, Ey maskeli, esmer çehreli, Gözlerinin arası demirden, orak maskeli, Ey tüylerle donanmış, vahşi pençeli! Dikelmişsin, içine kaskatı tanrısal bir itki saplı aşağıdan. Güneşe iki gözünle birden bakmazsın. Bir tek kavruk geniş göğsünün iç gözü Bakar güneşe doğrudan. Soluk renkli kavruk göğsün hariç Karasın sen; Ve kavruk göğsüne doğru Yukarıdan silah sertliğiyle kıvrılarak Âdeta yararcasına inen karalığın Demokles’in kılıcı gibidir, Ey gagalı kartal! Öyle çok defa kana bandın O kapkara, silah gibi suratını, Kana susamış kuş, demire iyice su verdin. Ah, Amerikan kartalı, 143

www.isaretatesi.com Neden böyle inatla güneşe karşı durdun? Sanki eski, çok eski bir hıncın var ulu güneşe, Ya da eski, çok eski bir bağlılığın var ona. Dumanlı kıpkırmızı kalbi söküp aldığında Tavşandan veya şen bir kuştan, Güneşe doğru mu tutarsın onu Kıpkırmızı insan kalbini havaya kaldıran Aztek rahipleri misali? Ey ihtiyar kartal, Amerika’da güneş Kandan tüten buharı mı ister hâlâ? New Mexico’da güneş Gökte vahşi bir avcı kuş gibi Kanatlarını mı açıp süzülür? Kan için çığlık mı atar yoksa? Havada süzülen kana susamış bir kuş misali Çayırlar üzerinde Gepgeniş kanatlar mı açar? Ey ulu kartal, 144