Views
8 months ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com Ta

www.isaretatesi.com Ta ki güneş evine döndü sonunda Ve ben yersiz yurtsuz, Burada, senin kapında kaldım karanlıkta. Sen ve ben, İkimiz anlaşabilir miyiz yaşlı ruh, ne dersin? Sen ve ben, soluk benizli, sen ve ben, Anlaşamayız biz. Deneyemez miyiz? Tanrın nerede senin, ey beyaz adam? Beyaz Tanrın nerede senin? Hava kararırken toprağa düştü o, Doğudan dışarı doğru son adımımı attığımda Tütüyordu duman gibi. O halde kayıp, soluk benizli, ak bir köpeksin sen, 73 Lawrence’ın bu şiirdeki yön algısıyla ilgili olarak, “şairin batıya doğru ilerleyen güneşi nasıl olup da doğuya doğru takip ettiği” üzerine, sürüp giden bir akademik tartışma vardır. Bu tartışmayı bir kenara bırakarak şairin imgelemine bağlı kaldığımız takdirde, şairin batana dek takip ettiği güneşi her defasında doğuda yeniden bulduğunu, böylece bir doğudan diğerine ilerlediğini görebiliriz. (ç.n.) 175

www.isaretatesi.com Gün ise ölü artık… Usulca dokun bana, ihtiyar baba, Sakalım kıpkızıl. Zayıf, soluk benizli kızıl kurt, Git evine, zayıf kızıl kurt. İhtiyar baba, evim yok ki benim. Bu yüzden size geldim. Sahipsiz, aç soluk benizlileri kabul etmeyiz biz… Müsaade istemiyorum, baba. Geldim. Buradayım. Kızıl şafak kurdu Köyünüzün 74 etrafında geziniyor, Evlerinizin duvarlarına karşı uluyup duruyor, Burada olduğunu duyuruyor. Ama köyün köpeklerinin 74 New Mexico bölgesine özgü bir Kızılderili yerleşim tipi olan, kerpiçten yapılmış bitişik ve üst üste evlerin dışarıya hayli kapalı bir şekilde birarada bulunduğu pueblo kastediliyor. (ç.n.) 176