Views
2 months ago

Rabindranath Tagore - Firari

Tagore Şiirleri, "Firari" (2. baskı)

www.isaretatesi.com XX.

www.isaretatesi.com XX. Âşıklar sana geliyorlar Kraliçem, gururla ayaklarına seriyorlar servetlerini. Benim sungumsa, boşa çıkmış umutlardan ibaret. Gölgeler zaptetmiş dünyamın kalbini; bendeki en iyinin ışığı sönmüş. Zenginler benim sefaletime gülerken, senden başarısızlıklarıma gözyaşlarını ödünç vermeni, böylece onları değerli kılmanı diliyorum. Sana, ses vermeyen bir çalgı getiriyorum. Kalbimde yüksek perdeden bir notaya erişmek için gerildim, tel koptu. Üstatlar kopuk tele gülerken, senden çalgımı eline almanı, onun kofluğunu şarkılarınla doldurmanı diliyorum. 84

www.isaretatesi.com XXI. Baba cenaze ayininden döndü. Yedi yaşındaki oğlu penceredeydi; gözlerini kocaman açmıştı, boynunda altın bir nazarlık vardı, aklının ermediği şeylerle meşguldü zihni. Babası onu kollarına aldığında sordu çocuk: “Anne nerede?” “Cennette,” dedi babası, göğü göstererek. Gece olduğunda baba yatağında kıvranıyor, kederden harap oluyordu. Lambanın solgun ışığı kapının dibinden odayı aydınlatıyor, duvarda bir kertenkele pervane böceklerini kovalıyordu. Çocuk uykusundan uyandı, elleriyle yataktaki boşluğu yokladı, kalktı, evin damına çıktı. Başını göğe kaldırdı ve uzun süre ses çıkarmadan seyretti. Şaşkın zihninden gece göğüne tek bir soru yayıldı: “Cennet nerededir?” 85