Views
2 weeks ago

Rabindranath Tagore - Firari

Tagore Şiirleri, "Firari" (2. baskı)

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com XXIII. Nehir, kül rengi; hava, uçuşan kumlarla darmaduman. Bu kasvet dolu huzursuzluk sabahında kuşlar sessiz, yuvaları rüzgârda sallanıyor. Bir başıma oturmuşum, kendime soruyorum: “Nerede o kadın?” Birbirimize nasıl da yakın, yan yana oturduğumuz o günler uçup gitti; şakalaşır ve gülüşürdük; buluşmalarımızda aşkın yüceliğinin bizde uyandırdığı huşu duygusu dile gelmeden kalırdı. Ben küçülürdüm onun yanında ve o anlattıkça anlatır, nice ânı havadan sudan konuşmalarla harcardı. Bugün boş yere istiyorum onun gene yanımda olmasını, yaklaşan fırtınanın kasvetinde, ruhun ıssızlığında yerini almasını. 88

www.isaretatesi.com XXIV. O kadının beni çağırdığı isim, aşkımızın on yedi senesini, çiçek açan bir yasemin misali kaplamıştı. Onun sesi sayesinde, ışığın yapraklar arasında kırpışması, yağmurlu gecedeki çimen kokusu ve nice aylak günün son saatindeki buruk sessizlik birbirine karışırdı. Sadece Tanrının bir eseri değildi o isme yanıt veren erkek; çabucak geçen on yedi sene boyunca kadın erkeği kendisi için yeniden yarattı. Başka seneler de olacaktı; ama birdenbire, erkek ile kadının o aylak günleri kadının sesiyle söylenen ismin içinde toplanmaz oldu; başıboş kaldılar, dağıldılar. Soruyorlar bana: “Bizi kim bir araya toplayacak?” Yanıt veremiyor, sessizce oturuyorum; onlar ise dağılıp gidiyor ve “Bir çoban istiyoruz!” diye bağrışıyorlar. Aradıkları kimdir? Bilmiyorlar. Sahipsiz akşam bulutları misali, izsiz karanlıkta sürükleniyorlar, kayboluyorlar, unutuluyorlar. 89